
Στην άδεια πόλη, τον 15αύγουστο, χωρίς περισπασμούς από οχήματα και αγχωμένους συμπολίτες, διευκολύνεται η βόλτα στο κέντρο και η παρατήρηση γίνεται με άλλο μάτι.
Ιπποκράτους, δίπλα στο Χημείο της Σόλωνος
Από τα πιο παλιά βιβλιοπωλεία που εστιάζουν σε βιβλία θετικών επιστημών
Πάρκινγκ εκεί κοντά, στην Ζαλόγγου, παράλληλη της Σόλωνος
Φαρμακείο στην Νίκης, στο Σύνταγμα.

Στην Ηλιουπόλεως, απέναντι από το Πρώτο Νεκροταφείο.

Και η ταυτότητα της αναπαράστασης.

Καλό Δεκαπενταύγουστο σε όλους!
Χρόνια πολλά Παναγιώτη!
Χρόνια πολλά Μαρία!
![]()


ο “κλέφτης”
Μπαμπινιώτης (μεταξύ άλλων ερμηνειών):
κάθε σπέρμα φυτού, που έχει λεπτά λευκά μεταξώδη νημάτια γύρω – γύρω ώστε να μπορεί να πετά στον αέρα και να μεταφέρεται σε απόσταση
και η Βιολογία:
μηχανισμός μεταφοράς γυρεόκοκκων απ τους ανθήρες στο στίγμα με τον αέρα
εδώ, μια “συμμορία” από δαύτους
ψηφιακή αναπαράσταση, έξω από σχεδιαστήριο διαφημιστικών επιγραφών,
τέρμα Αιγαίου, στα σύνορα με τη Δάφνη
αυτές οι πτητικές διατάξεις δεν αποτελούν τον κυρίαρχο μηχανισμό μεταφοράς των φυτικών σπερμάτων και προκαλούν ενοχλητικές αλλεργίες σε οργανισμούς που δεν μπορούν να ανταποκριθούν ανοσολογικά
οι αλλεργικές συνέπειες της μεταφοράς των γυρεόκοκκων με τον άνεμο θυμίζουν την επιμόλυνση covid-19 απ την αερογενή διασπορά του κορονοϊού
αλλά και την αδυναμία καθολικής θεραπευτικής αγωγής και για τις δύο περιπτώσεις
cyber ήρωες
σε ΚΑΦΑΟ, κάτω απ το Σύνταγμα
πίσω απ το “cyber”, η λέξη «κυβερνήτης» και εισηγητής του όρου
ο αμερικάνος Νόρμπερτ Βίνερ (1894 – 1964), πολύγλωσσος, μαθηματικός, αντισυμβατικός, αφού τοποθετήθηκε ενάντια στα πυρηνικά μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρξε ειρηνιστής κατά τον 1ο και συνομιλούσε με σοβιετικούς ομότεχνους στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου
συνέβαλε στην ανάπτυξη της Γνωσιακής Επιστήμης στο ΜΙΤ, με αποτέλεσμα αυτό το ίδρυμα να προηγηθεί στην έρευνα για την Τεχνητή Νοημοσύνη
τον όρο τον περιέγραψε στο βιβλίο «Κυβερνητική ή έλεγχος στο ζώο και την μηχανή», που εκδόθηκε το 1948. Στην Ελλάδα μεταφράστηκε το 1961
ο ίδιος όρος εκλαϊκεύτηκε από τον Γουίλιαμ Γκίμπσον (1948), που θεωρείται ως ο Ιούλιος Βερν για τον πολιτισμό του διαδικτύου
είναι αμερικάνος, που κατέφυγε στον Καναδά για να μην στρατευτεί στον Πόλεμο του Βιετνάμ. Εκεί σπούδασε Αγγλική Φιλολογία, ταξίδεψε στην Ευρώπη και έγραψε επιστημονική φαντασία που όρισε το ρεύμα «κυβερνοπάνκ»
τον όρο “cyber” – “κυβερνοδιάστημα”, τον καθιέρωσε με τον «Νευρομάντη», το 1982
κινδυνεύω να ξεχάσω το μήνυμα που εκπέμπει το γκράφιτι
χορηγός, το Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού
Καλημέρα Γιώργο, είσαι απίθανος ! Εσύ είσαι μάλλον ο κλέφτης του ενδιαφέροντος μας !
καλημέρα Παναγιώτη!
“πιασ τον κλέφτη” φώναζαν την Άνοιξη, όταν οι πτητικοί μηχανισμοί μετακινούνταν στους δρόμους με τις λεύκες, δέντρα «αιολικά» όπως λένε κι οι γεωπόνοι
«κλέφτης» δηλαδή, όχι γιατί μας πήρε κάτι που το θεωρούσαμε δικό μας
μάλλον προς το «κλέφτης και αρματολός» πηγαίνει
Άιφελ
Μπραχάμι, ομοίωμα ύψους 5 μέτρων
έξω από στράντζα. Η κατασκευή δείχνει τις δυνατότητες της υδροκοπής του εργαστήριου
το πρωτότυπο κατασκευάστηκε απ τον γεφυροποιό Γουστάβο Άιφελ (1832 – 1923), το 1889, και αποτέλεσε την 325 μέτρων είσοδο της Διεθνούς Εμπορικής Έκθεσης, στο Παρίσι
υπήρξαν αντιρρήσεις για την αισθητική αξία του έργου και ο σχεδιασμός του πρόβλεπε την διάλυσή του το 1909
όμως, η κατασκευή κατέκτησε τη δημόσια αποδοχή να συμβολίζει το Παρίσι των μοντέρνων καιρών και οι ενστάσεις που διατυπώθηκαν αναφέρονται ως μια ακόμα περίπτωση όπου οι «ειδικοί» είχαν μεγάλη απόσταση απ το κοινό αίσθημα
απόδειξη της αποδοχής του συμβολισμού με τον οποίο συνδέθηκε ο Πύργος είναι η αναπαραγωγή του σε πάρκα παιχνιδιών και σε άλλους δημόσιους χώρους
μέτρησα 15 αναπαραγωγές, απ το Τόκιο ως το Μαρόκο και απ την πόλη Παρίσι, στο Τέξας, μέχρι τα Φιλιατρά Τριφυλίας
ο «δικός μας» Άιφελ έχει ύψος 26 μέτρα και αποτελεί δωρεά του Χαράλαμπου – Μπάμπη Φουρναράκη στη γενέθλια πόλη του, το 1960
οι εγχώριες αντιρρήσεις για την αισθητική του έργου δεν απέτρεψαν την ανακατασκευή του, το 2007
το 2012, ο παριζιάνος δήμαρχος, Μπερτράν Ντελανόε, με αναφορά του στην Ουνέσκο ισχυρίστηκε πως ο πύργος των Φιλιατρών δυσφημίζει τον πρωτότυπο
οι αισθητικές αντιρρήσεις του δημάρχου θα πρέπει να συνδυαστούν με την διάθεση του Δήμου των Παρισίων να προσφέρει τεχνογνωσία για τα αντίγραφα που έχουν διασπαρθεί σ’ όλο τον κόσμο
… Φουρναράκης – Φουρνιέ
Καλημέρα Γιώργο. Άιφελ και στο Μπραχάμι; (Πώς έλεγε μια παλιά διαφήμιση: Σαράφης και στα Τρίκαλα;)
Εδώ μια απόπειρα ελεύθερης πτώσης από το διάσημο πύργο.
Καλημέρα Γιώργο με τους πύργους σου!!!
Καλημέρα Αποστόλη.
Ο Σαράφης στα Τρίκαλα ή
Οι μέρες φεύγουν, φεύγει ο καιρός
Φεύγουν οι νύχτες, μένει ο καημός
Κι εσύ να στέκεις πιστός φρουρός
να περιμένεις να `ρθει ο εχθρός
Εκεί στις Μπραχάμες.
Πήγα να κάνω μια διόρθωση και …έφυγε το βίντεο!!!
Και κάτι που μόλις άκουσα…
Βρε κακούργα πανδημία:
Γιώργο καλησπέρα.
Ας θυμηθούμε και τη διαφήμιση του Gordons Μάλλον Γάλλοι θα ήταν και μετέφεραν την πληροφορία στο δήμαρχο.
καλησπέρα,
αιτία της καθυστερημένης απόκρισης, η ηλιόλουστη μέρα
ο Αποστόλης με την επισύναψη που παράθεσε, επισημαίνει τα κωμικά και τα τραγικά της μεγαλομανίας των ανθρώπων που θέλουν να πετάξουν καβάλα σε μια έμπνευση, χωρίς να συμμερίζονται την εμπειρία
ο Διονύσης πάτησε στους στίχους του Γιάννη Κακουλίδη για να στρέψει την προσοχή σ αυτούς που φυλάνε τα “άδεια πουκάμισα”
και ο Γιάννης επισημαίνει ότι μ ένα μόνο γράμμα αλλάζει ο ρυθμός από “ελληνάδικο” σε “καλύψω”
με αφορμή τα προηγούμενα, προχωρώ
η υποδοχή των εισαγόμενων “νεοτερισμών” λειτουργεί ως ασυνέχεια στην παράδοση γι αυτό προκαλεί αντιστάσεις
δημιουργεί όμως και προσδοκίες για το πέρασμα στην “καινούργια εποχή”
το ζύγισμα ανάμεσα στην παράδοση και σε όσα υπόσχεται η “καινούργια εποχή”
σε εποχές αισιόδοξες, όπως το 1889 στην Γαλλία, που αρχικά ο πύργος του Άιφελ είχε χαρακτηριστεί ως «άχρηστος και τερατώδης», κερδίζει το “καινούργιο” και γίνεται το νέο έμβλημα της “πόλης του φωτός”
αλλά και 100 χρόνια μετά, το 1989, κατά τη διακυβέρνηση Μιτεράν με την αισιόδοξη προοπτική ενοποίησης της Ευρώπης, οι τρεις πυραμίδες στο Λούβρο, με αρχέτυπα τις αρχαίες στην Γκίζα, κοντά στο Κάιρο
αρχικά αντιμετωπίστηκαν ως «γιγάντια και ολέθρια μοντερνιά», αλλά στη συνέχεια έγιναν αποδεκτές και αναπαράχθηκαν και αλλού
εδώ, στην Κοραή με φόντο το Κεντρικό Πανεπιστήμιο
σε περιόδους απαισιόδοξες η πλάστιγγα γέρνει υπέρ της παράδοσης
Χρήστο,
“τα δικά μας” συζητιούνται πιο δύσκολα
ούτε αισιοδοξία υπάρχει και είναι δύσκολο να τα δούμε ψύχραιμα
Φασουλόπουλε φαίνομαι πολύ..αχνά!
Πρόδρομε όχι και τόσο αχνά. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι είσαι εσύ.
Γιώργο δεν έβαλες την τσιμεντένια πυραμίδα μάλλον μισή πυραμίδα της πλατείας της Νέας Σμύρνης.
Ο Παρθενώνας στο Νάσβιλ:


