by 
Στην άδεια πόλη, τον 15αύγουστο, χωρίς περισπασμούς από οχήματα και αγχωμένους συμπολίτες, διευκολύνεται η βόλτα στο κέντρο και η παρατήρηση γίνεται με άλλο μάτι.
Ιπποκράτους, δίπλα στο Χημείο της Σόλωνος
Από τα πιο παλιά βιβλιοπωλεία που εστιάζουν σε βιβλία θετικών επιστημών
Πάρκινγκ εκεί κοντά, στην Ζαλόγγου, παράλληλη της Σόλωνος
Φαρμακείο στην Νίκης, στο Σύνταγμα.
Στην Ηλιουπόλεως, απέναντι από το Πρώτο Νεκροταφείο.
Και η ταυτότητα της αναπαράστασης.
Καλό Δεκαπενταύγουστο σε όλους!
Χρόνια πολλά Παναγιώτη!
Χρόνια πολλά Μαρία!
Τελικά Γιώργο πονηρός ο Γάλλος!
πονηρός, μέχρι παρεξηγήσεως Μερκούρη
τα πρώτα 3 λεπτά
ο Μακριδάκης έμαθε για τον αγώνα «Λαίλαπα» – «Καρσίγιακα», στις 7 Δεκέμβρη 1930, από τον χιώτικο τύπο. Ο αγώνας διακόπηκε από σφοδρή δεκεμβριανή βροχή
για την ανταπόκριση που αντιμετώπισαν τα «υπόλοιπα 87 λεπτά», που παίχτηκαν μεταχρονολογημένα, στις 10 Μαΐου 2014, απ τα ΜΜΕ της εποχής, τα είπαμε
πάμε να δούμε πώς αντιμετωπίστηκαν τα πρώτα τρία, απ τις εφημερίδες πανελλήνιας κυκλοφορίας, ΕΜΠΡΟΣ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
το πολιτικό κλίμα της εποχής ήταν ζοφερό
το ΕΜΠΡΟΣ ξιφουλκεί κατά του Βενιζέλου: «ο λαός ζητεί τας κεφαλάς όλων σας» και αποδίδει στην κυβέρνηση την ηθική αυτουργία για ένα περιστατικό σημαντικό για την εγχώρια εγκληματολογία που αφορούσε τη δολοφονία τριών παιδιών απ τον πατέρα τους, γιατί, όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε, δεν μπορούσε να τα θρέψει
ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ προβάλει κινητοποιήσεις ενάντια στο «Ιδιώνυμο» που αμφισβητούσε τα πολιτικά δικαιώματα των ενεργών κομουνιστών της εποχής. Στα διεθνή κυριαρχούν οι πρώτες «δίκες της Μόσχας» που αντιμετωπίζονται με αντιδιαμετρικές οπτικές από το ΕΜΠΡΟΣ και τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ
η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ενισχύει τον βενιζελικό υποψήφιο για τη δημαρχία της Θεσσαλονίκης, με τις εκλογές να διεξάγονται την ίδια μέρα με τα «3 πρώτα λεπτά», ενάντια στον φιλοβασιλικό υποψήφιο που τον λέγαν … Γκοτζαμάνη και αναφέρεται στη δράση μπράβων και σε πολιτική δολοφονία πρόσφυγα
στις καλλιτεχνικές ειδήσεις, αποθεώνεται η Ζωζώ Νταλμάς (Πόλη, 1905 – Αθήνα, 1988), σε οπερέτα της εποχής: «ο θεατής βρίσκεται σε δύσκολη θέση και δεν ξέρει τι να πρωτοθαυμάσει, την γυναίκα ή την καλλιτέχνιδα;»
το προφίλ της Νταλμάς διακόσμησε το «πιο ωραίο πακέτο τσιγάρων»
υπήρξε ερωμένη του Ατατούρκ και αδιαμεσολάβητος σύνδεσμος μεταξύ Κεμάλ και Βενιζέλου
στις επιστημονικές ειδήσεις, αναγγέλλονται οι προγραμματισμοί διαλέξεων των Π. Ζερβού, Κ. Ζέγγελη και Δ. Χόνδρου
και μια δημοφιλής εφεύρεση, με … επιφύλαξη
τα «τρία πρώτα λεπτά», δεν αναφέρονται πουθενά
αφού τα αθλητικά ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ και ΕΜΠΡΟΣ, εστιάζουν σε έναν σημαντικότερο αγώνα
το ΕΜΠΡΟΣ, βάλει κατά της διοργανώτριας αρχής, της ΕΠΟ, αλλά υποτιμά και την πενία των φιλοξενούμενων
το αποτέλεσμα
ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, δεν ασχολήθηκε ούτε με τα «τρία πρώτα λεπτά», ούτε με τον αγώνα της εθνικής, αφού και στα αθλητικά έριξε αλλού το βάρος
περισσότερο σχετικό υλικό απ τις τρεις εφημερίδες, απ τις 6 ως και τις 9 Δεκέμβρη του 1930
Καλημέρα Γιώργο.
Βλέπω το ενδιαφέρον των συμπατριωτών μας, ήταν στραμμένο προς Βορρά και όχι προς Ανατολάς την περίοδο του πρώτου αγώνα! Δύο σημεία:
1) Οι μαθητές υποδέχθηκαν με ζητωκραυγές τους Βούλγαρους παίκτες!
2) Μισή ώρα μετά τον αγώνα, μάθανε όλοι οι Βαλκάνιοι το αποτέλεσμα!!! Τι σου κάνει η τεχνολογία και η εφευρέσεις!!!
Διονύση,
«ο από Βορρά» μοιάζει να είναι ένας διαχρονικά «βολικός εχθρός»
που μας παίρνει να του πούμε
και μια κουβέντα παραπάνω
αφού δεν διαπίστωσα ίχνη απ τα «3 πρώτα λεπτά»
για να μην πάει χαμένο το ψάξιμο
παραθέτω μια ακόμα «ερευνητική» είδηση
είναι η απάντηση της «Σινιορίτα Κάρμεν» στην Γ. Β. Ε. και εντυπωσιάζει με τη λεπτομερή εκτίμηση που διακινδυνεύει. Αν η Γ.Β.Ε. θελήσει να μάθει και άλλες λεπτομέρειες επιστολικά, θα πρέπει να εσωκλείσει 10 δραχμές, όπως αναφέρεται στη συνέχεια του δημοσιεύματος του ΕΜΠΡΟΣ της 7/ 12/ 1930
και μια επιπλέον, από την εβδόμη τέχνη, που δημοσιοποιήθηκε ως διαφήμιση στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της ίδιας μέρας
περισσότερα για την «γροθιά»:
https://www.youtube.com/watch?v=AALFfmG6BgI
(από 1:00 ως 2:00, το τραγούδι όμως της ταινίας μέχρι το 4:00)
κουίζ για δόκτορες
ένα κουίζ τριών ερωτήσεων με θέματα φωτογραφίες από τοίχους
αποκλειστικά αφιερωμένο σε όσους θα έχουν την πρώτη εμπειρία απ την αξιολόγηση με τεκμήρια φωτογραφημένες απαντήσεις διαγωνισμάτων απαντημένων χωρίς τον παραδοσιακό έλεγχο
ποιο είναι το μοντέλο του γραφίστα στην επόμενη τοιχογραφία;
Πατησίων, κοντά στην Ομόνοια
ήταν μαθηματικός και συνέδραμε αποφασιστικά στη Φυσική του 20ου αιώνα χωρίς να έχει διδακτορικό
«ήμουν πάντα ενάντια στο διδακτορικό σύστημα, καθώς γινόταν όλο και περισσότερο άκαμπτο όσο περνούσαν τα χρόνια. Ήταν ένα σύστημα σχεδιασμένο για έναν μικρό πληθυσμό Γερμανών φοιτητών τον 19ο αιώνα και ήταν καλά προσαρμοσμένο στις δικές τους ανάγκες»
ποιος αξιολόγησε απολύτως απορριπτικά αυτόν που τιμάται από το γυμνάσιο του Γκάρτσινγκ, κοντά στο Μόναχο, όταν ο τιμώμενος υποστήριξε το διδακτορικό του;
Μαξ Μπορν: «ξαφνιάστηκα όταν ένα πρωί, πολύ πριν την πρέπουσα ώρα, εμφανίστηκε μπροστά μου με αμήχανη έκφραση στο πρόσωπό του. Διερωτώμαι, μου είπε βάζοντας το κεφάλι του μέσα στις παλάμες μου, αν συνεχίζεις να με θέλεις για συνεργάτη και μου εξήγησε ότι είχε αποτύχει ολοκληρωτικά στις εξετάσεις του, αποσπώντας τον μικρότερο δυνατό προαγώγιμο βαθμό. Τον προέτρεψα να ξαναδούμε μαζί αυτές τις τρομερές ερωτήσεις και να εξετάσουμε αν μπορώ και ‘γω να τις απαντήσω. Τον βεβαίωσα ότι συνέχιζε να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη και την εκτίμησή μου»
αυτοαναγορεύτηκε «δόκτωρ»
στην Αιόλου
οι ομότεχνοί του αποδέχτηκαν τον τίτλο
ποιος είναι;
Καλησπέρα Γιώργο.
Τον πρώτον τον πρόδωσαν τα αυτιά του 🙂
μετά… πάσο…
Το μοντέλο !!!
πολύ γρήγορα ανακλαστικά “ντόκτορ”!
ακατανόητη η επιλογή του μοντέλου
εκ πρώτης όψεως
αναντίστοιχη με το υπό διαπραγμάτευση προϊόν
Γειά σας παιδιά. Να βάλω και εγώ ένα χεράκι: Ο τρίτος είναι ο Dr John
η ανάρτηση προσπαθεί να είναι «πολιτικά ορθή»
δεν υιοθετούμε, αναφορές στα ώτα ή την ρίνα
ακόμα και αν έτσι έγινε η αναγνώριση,
γράψε βρ αδελφέ για το μέτωπο ή το «βαθύ» βλέμμα
εκεί κοντά βρίσκονται κι αυτά
“ντόκτορ” Απόστολε
δεν λαθεύεις σε τίποτα σχετικό
«ένα τέτοιο βράδυ»
Σκέψου πριν ξεστομίσεις «γιατί δεν μίλησε τότε;»
Σκέψου να σ’ έλεγαν Σοφία, αλλά όχι Μπεκατώρου. Σκέψου να σ’ έλεγαν Σοφία αλλά να μην ήσουν χρυσή Ολυμπιονίκης ευγενούς αθλήματος. Σκέψου να σ’ έλεγαν Σοφία και να ήσουν σερβιτόρα, ταμίας στο σούπερ μάρκετ, εργάτρια στο κονσερβάδικο, υπάλληλος στο παπουτσάδικο, νεαρά δημοσιογράφος.
Σκέψου πριν ξεστομίσεις «γιατί δεν μίλησε τότε;» Σκέψου το, πριν καν το σκεφτείς αυτό.
Εκτός αν είσαι μια γυναίκα που ποτέ δεν απειλήθηκε με φτώχεια, διασυρμό και ανεργία. Εκτός αν είσαι μια γυναίκα που ποτέ δεν φοβήθηκε, που ποτέ δεν δούλεψε, ποτέ δεν κινδύνεψε να χάσει κάτι, που όλα πήγαν πρίμα στη ζωή της, που μεγάλωσε σε γυάλινο πύργο και χρυσό κλουβί.
Σκέψου να την έλεγαν Σοφία, αλλά όχι Μπεκατώρου. Να μην ήταν η χρυσή ολυμπιονίκης του ευγενούς αθλήματος. Σκέψου να ήταν η μαθήτρια κόρη σου, η φοιτήτρια αδελφή σου, η εργάτρια μάνα σου. Σκέψου πριν ξεστομίσεις «ε, κάτι θάκανε κι αυτή, αφού δε μίλησε τότε». Σκέψου τί θα ‘κανες αν σου έλεγε για τον αδελφό σου, το θείο, τον παππού, το γείτονα, τον αφεντικό της. Σκέψου αν θα την πίστευες ή αν θα την έβριζες πουτάνα. Σκέψου αν αφού την πίστευες, πήγαινες να σπάσεις στο ξύλο το γείτονα κι ερχόταν η αστυνομία και μαζευόταν η γειτονιά. Σκέψου τη ντροπή της και τ’ αδηφάγα λόγια του «κόσμου». Σκέψου αν θα της συμπαραστεκόσουν και θα πήγαινες μαζί της να το καταγγείλεις ή θα τη συμβούλευες να το κρύψει «για το καλό της»- για το καλό σου δηλαδή.
Σκέψου. Και στείλε ένα χαμόγελο στις γυναίκες που τολμάνε να μιλήσουν, γιατί μιλάνε και για σένα κι ας μην το καταλαβαίνεις.
Πηγή
Γιώργο έψαξα να βρω την ανάρτησή σου του 2017-18 για το κίνημα “me too”
Δεν τα κατάφερα και το έβαλα εδώ
Νομίζω καλό θα ήταν να μεταφερθεί εκεί
100 χρόνια γρίπης στα εικαστικά
μια συζήτηση για το πώς επιδρούν οι πανδημίες στις αναπαραστάσεις των εικαστικών
κυρίως με ποιους τρόπους:
ως γεγονότα με κοινωνικές διαστάσεις,
ως έκφραση των προσωπικών βιωμάτων των δημιουργών
ή ως εργαλεία για την ενημέρωση των πολιτών
η μαύρη πανώλη (1348 – 1353) που ελάττωσε αισθητά τον παγκόσμιο πληθυσμό της εποχής με την ιατρική σε εμβρυακό επίπεδο και τη χημεία στην αλχημική της φάση ενίσχυσε τις δεισιδαιμονικές προλήψεις θεωρώντας την πανδημία ως θεία τιμωρία. Αυτή η αντιμετώπιση η απόλυτα ιδεολογική, ευνοημένη και απ το πνεύμα εκείνης της σκοτεινής εποχής, δεν άφησε περιθώρια για καμία άλλη θεώρηση
ο «θρίαμβος του θανάτου» του φλαμανδού Πήτερ Μρίγκελ του πρεσβύτερου, περί το 1562, διαχειρίζεται την θεία τιμωρία, αναπαριστώντας μια επί γης κόλαση όπου δεν υπάρχει λύτρωση για κανέναν και όσοι επιζούν, λειτουργούν σαν άγγελοι θανάτου
η ίδια κοινωνική ερμηνεία επιχειρήθηκε και στην γρίπη του 1918 σε μικρές κοινωνίες που υπέφεραν απ την νόσο. Π.χ. κατά την μεταφορά των οστών του Οσίου Νικάνορος από την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Κοζάνη, στις 23 Οκτωβρίου 1918, ο ιεροκήρυκας – ομιλητής στην τελετή «εντόπισε την αιτία της ασθενείας στην η αμαρτία και η αισχροκέρδεια. Πηγή της θεώρησε το θείον που εξοργίστηκε γι’ αυτό και παίδευε τους ανθρώπους» (1)
εκατό χρόνια μετά, το 2018, διατυπώθηκαν προτάσεις για την επανάληψη της μεταφοράς των οστών του οσίου, «υπέρ υγείας» της ίδιας πόλης, σε ανάμνηση της τελετής του 1918 (2)
η προηγούμενη προσέγγιση μικρών παραδοσιακών κοινωνιών δεν ήταν ικανή να επηρεάσει το κυρίαρχο αφήγημα για την γρίπη του 1918, καθώς οι δυτικές κοινωνίες της πρώτης εικοσαετίας του 20ου αιώνα υπερασπίστηκαν με έμφαση την τεχνολογική εξέλιξη και τον ορθολογισμό. Η αδυναμία της ιατρικής να συνδράμει αποφασιστικά στην αντιμετώπιση της πανδημίας υποβαθμίστηκε με την ένταξη των νεκρών στα ηρωικά θύματα του Πρώτου Παγκόσμιου Πόλεμου
μια διαφορετική κοινωνική πρόσληψη, καταγράφεται για το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (AIDS), που άρχισε να διασπείρεται σε παγκόσμια κλίμακα απ το 1981. Αρχικά η αιφνιδιασμένη κοινωνία του 80 προσέγγισε με ομοφοβικά ανακλαστικά την νόσο, αποδίδοντάς την στις σεξουαλικές προτιμήσεις αυτών που μολύνθηκαν
πρυτάνευσε όμως, με αποφασιστική τη συνδρομή της τέχνης, η αντιρατσιστική θεώρηση του προβλήματος που διευκόλυνε την κοινωνία στην πρόληψη της διασποράς αλλά και στην ανθρωπιστική αντιμετώπιση αυτών που νόσησαν
Hugh Steers (1962–1995), κουρτίνα μπάνιου – 1992
… εικαστική παραγωγή για την ενημέρωση των πολιτών – πανδημία 1918
Μπορεί να μην είναι εικόνες της επιστήμης… είναι όμως εικόνες της πόλης και μάλιστα κινητές!
Για τον Ρώσο καλλιτέχνη Nikita Golubev, τα βρώμικα τροχοφόρα είναι ο καμβάς να φιλοτεχνήσει τα απίστευτα σουρεαλιστικά έργα του. Έργα τα οποία θα ξεθωριάσουν με τη βροχή ή θα καλυφθούν από νέο στρώμα βρώμας. Ο με έδρα τη Μόσχα Pro Boy Nick – αυτό είναι το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο – έχει ήδη 107 χιλιάδες followers στο Instagram και μίλησε προσφάτως για την τέχνη του στο Bored Panda.
«Ήθελα, απλά, ν’ αρχίσω κάτι καινούργιο, να δουλεύω γρήγορα σε μεγάλες επιφάνειες. Και τα βρώμικα φορτηγά με βοήθησαν σ’ αυτό. Έγιναν ένα είδος γιγαντιαίου μπλοκ ζωγραφικής που μπορώ να μοιράζομαι με τον κόσμο» εξήγησε.
Είπε ότι πάντα προσπαθεί να είναι απλή και σαφής η ζωγραφιά του πάνω στη βρώμα, αλλά απολαμβάνει να δίνει «βάθος στις εικόνες»:
«Η βρώμα είναι πάντα διαφορετική. Μπορεί να είναι στεγνή ή, υγρή ή, παγωμένη, παχιά ή λεπτή και αυτό με κάνει να ζωγραφίζω με διαφορετική προσέγγιση».
Αφιερώνει μία ώρα, κατά μέσον όρο, για κάθε ζωγραφιά πάνω σε βρώμα.
σκουπίστε με τέχνη
βιοφωτισμός
εδώ, στα αβυσσικά πεδία της Μόσχας
ευχαριστούμε για το “πότισμα” της ανάρτησης