
Στην άδεια πόλη, τον 15αύγουστο, χωρίς περισπασμούς από οχήματα και αγχωμένους συμπολίτες, διευκολύνεται η βόλτα στο κέντρο και η παρατήρηση γίνεται με άλλο μάτι.
Ιπποκράτους, δίπλα στο Χημείο της Σόλωνος
Από τα πιο παλιά βιβλιοπωλεία που εστιάζουν σε βιβλία θετικών επιστημών
Πάρκινγκ εκεί κοντά, στην Ζαλόγγου, παράλληλη της Σόλωνος
Φαρμακείο στην Νίκης, στο Σύνταγμα.

Στην Ηλιουπόλεως, απέναντι από το Πρώτο Νεκροταφείο.

Και η ταυτότητα της αναπαράστασης.

Καλό Δεκαπενταύγουστο σε όλους!
Χρόνια πολλά Παναγιώτη!
Χρόνια πολλά Μαρία!
![]()


τ’ άρματα & τα γράμματα
1821 είναι και ο Διαφωτισμός
η Σχολή της Χίου, μετέπειτα «Γυμνάσιον Χίου» με καθηγητές τους Κ. Βαρδαλάχο και Ν. Βάμβα και τον ίδιο τον Κοραή να αποστέλλει τα πρώτα όργανα Φυσικής από το Παρίσι
από επίσκεψη στη Χίο το 2016 και ξενάγηση στο σχολείο απ' τους διδάσκοντες ΠΕ04, παλαιούς & νεώτερους
μετά την καταστροφή το 1822, με το πέρασμα της ακμάζουσας εμπορικής και εφοπλιστικής ζωής της Χίου στη Σύρο, το σχολείο με τιμαλφή του τα όργανά Φυσικής, μεταφέρθηκε στη Ερμούπολη, πάντα με διευθυντή το Νεόφυτο Βάμβα
υδραυλικό ρολόι στο Αμφιαράειο
η ίδια τεχνολογία του υδραυλικού των Αέρηδων, με ευτελέστερα υλικά στο Αμφιαράειο Ωρωπού,
λατρευτικός χώρος – μαντείο – θεραπευτήριο που άκμασε από τον 5ο π.Χ. έως και τον 1ο μ.Χ. αιώνα. Ιδρύθηκε προς τιμή του Αμφιάραου, ενός από τους επτά επί Θήβας
στην επόμενη φωτογραφία φαίνεται η πρισματική κλεψύδρα – υδραυλικό ρολόι με βάθος περίπου 1,90m και διαστάσεις πλευρών περίπου 1m x 1 m. Η απορροή, που στραγγίζει το νερό στον ξερό χείμαρρο που φαίνεται κάτω από το δέντρο, γίνεται …
… απ’ τον χάλκινο κρουνό της κάτω δεξιά φωτογραφίας. Υποτίθεται ότι αδειάζει με σταθερό ρυθμό το νερό
είναι να διερωτάσαι πως ένα χάλκωμα θα παρέμενε εικοσι-τόσους αιώνες ανοξείδωτο στην εικονιζόμενη κατάσταση ή πως έγινε σεβαστό από τους διαχρονικούς “κυνηγούς” του χαλκού
Φασουλόπουλε δεν με ..βλέπω σε καμία φωτογραφία, ενώ ήμουν συνταξιδιώτης σου και στις δύο περιπτώσεις!!!
Καλημέρα Γιώργο.
Σε ευχαριστώ για το "ταξίδι του μυαλού" σε άλλους τόπους και άλλους χρόνους.
Μας χρειάζεται…
Επί του συγκεκριμένου τώρα.
Τι σχέση έχει το Αμφιαράειο με την Θήβα;
Ο Ωρωπός ήταν και είναι Αττική!
Διαβλέπω επεκτατικές τάσεις, σε αντίθετη κατεύθυνση αυτής των 7 επί Θήβας…
Και για του λόγου το αληθές
Δείτε εδώ
καλημέρα Διονύση
ο Ωρωπός βρίσκεται στο όριο της φυσιογραφικής διαίρεσης Αττικής – Βοιωτίας απ’ την ανατολή, που είναι η Μαλακάσα της Πάρνηθας
ο αργίτης μάντης Αμφιάραος παρά τη θέλησή του, αφού ως μάντης γνώριζε την κατάληξη, μετείχε στην εκστρατεία ενάντια στη Θήβα με στόχο τη συνδρομή σε μια «οικογενειακή υπόθεση» μεταξύ δυο αδελφών, του Πολυνίκη και του Ετεοκλή. Η λύση της πολιορκίας των Θηβών, γνωστή και ως η «Επτά επί Θήβας», μετά την αλληλοεξόντωση των δύο αδελφών, βρήκε τον Αμφιάραο σε οδυνηρή υποχώρηση και με τη μεσολάβηση του Διός άνοιξ’ η γη και τον κατάπιε. Τον ξέβρασε αλώβητο στον Ωρωπό, όπου ίδρυσε μαντείο, (υπνο)θεραπευτήριο και ναό, το «Αμφιαράειο»
… μετά, ήρθε ο Γιάννης που δεν αφήνει καμιά ανάρτηση ήσυχη, έψαξε δε θυμάμαι που (ή στο Ιντεράκτιβ ή σ’ ένα πρόγραμμα, νομίζω Ιλιάδα το είπε) και βρήκε στις οριακές συνθήκες, ενδείξεις για κάποιους «επίγονους»
τέτοια ώρα (Covid-19) – τέτοια λόγια
χωρίς τον Πρόδρομο παρέα,
δε δουλεύει καλά τίποτα!
όμως …
ότι θωρεί το μάτι και το μυαλό του,
η αχαλίνωτη φαντασία του
σχεδόν πάντα το αντιμετωπίζει
ως εν δυνάμει Δ Θέμα!
εδώ, ένα χρόνο πριν (19-3-2019)
εδώ, άλλη φάση
Αρχαίο θέατρο Καβιρείου Θήβας
Καλημέρα παιδιά.
Γιώργο δεν τον ξέβρασε αλώβητο. Ο Δίας τον έκανε αθάνατο. Ο πεθερός του Άδραστος, ο μόνος που γλύτωσε από τους 7, τον θρήνησε.
Πολλοί τόποι διεκδικούν το σκίσιμο της γης. Ο πρώτος αναφερθείς είναι περιοχή κοντά στον Ισμηνό ποταμό της Θήβας.
Ο Αμφιάραος (ως μάντης) ήξερε την κατάληξη και δεν ήθελε να συμμετάσχει. Η γυναίκα του Εριφύλη το έπεισε αφού την δωροδόκησε ο αδερφός της Πολυνείκης με το περιδέραιο της Αρμονίας.
Ο γιος του Αλκμαίων, ηγέτης των Επιγόνων, μετά την άλωση σκότωσε την μητέρα του εκδικούμενος τον πατέρα του. Η μακαρίτισσα ξαναδωροδοκήθηκε με το πέπλο της Αρμονίας ώστε να πείσει και το γιο της να εκστρατεύσει.
Κατεδιώχθη από τις Ερινύες.
Να διορθώσω. Όχι πεθερός, κουνιάδος.
σχόλιο από θηβαίους υλικονετιστές
Πολυνείκης < πολυνεικής < πολυ + νεικής < νείκος (έριδα, φιλονικία)
πολυνεικής = ο πολύ εριστικός
οι δρόμοι της επιστήμης
τα ονόματα των δρόμων τιμούν αξιομνημόνευτα πρόσωπα (οδός Μεγάλου Αλεξάνδρου – οδός Αγίου Αλεξάνδρου), επικαιροποιούν τόπους που πρέπει να μείνουν αξέχαστοι (οδός Ικονίου – οδός Γράμμου), υπογραμμίζουν παραδειγματικές κοινωνικές συμπεριφορές (οδός Αγνώστων Μαρτύρων, οδός Προσκόπων Αϊδινίου), θυμίζουν σημαντικά ιστορικά γεγονότα (οδός Μάχης Αναλάτου, οδός 25ης Μαρτίου)
οι οδοί στο CERN που αποτελεί το σύγχρονο τέμενος της Φυσικής μνημονεύουν τα πρόσωπα που συνέγραψαν την ιστορία της
«ελληνική αντιπροσώπευση»;
ο «γελαστός φιλόσοφος» που μέχρι το 1900 συνιστούσε ψυχική γαλήνη και εσωτερική ηρεμία, μετά την ανακάλυψη του ηλεκτρονίου αναβαθμίστηκε σε «ατομικό προφήτη»
και στην Ελλάδα πολλοί κεντρικοί δρόμοι τον μνημονεύουν
Καλημέρα Γιώργο.
Ο υπότιτλος …οι δρόμοι της επιστήμης ήταν για μένα κίνητρο για το ημερήσιο περπάτημα και το πέρασμα από δρόμο με την τιμητική ονομασία του γνωστού μας παγκόσμιας φήμης
Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή
καλημέρα συνδιαχειριστή
ευπρόσδεκτη η ψαριά σου
θα την τιμήσω διπλά, όταν φτάσουμε στους σύγχρονους έλληνες επιστήμονες
που … πήρανε τους δρόμους
…όμως το περπάτημα , εκτός μηχανικού διαδρόμου, είναι δραστηριότητα που σε περνά από πολλούς δρόμους ( και ποιο πολλούς όταν αρέσκεσαι να αλλάζεις διαδρομές) με διάφορες ονομασίες που βλέπεις στις πινακίδες (που καθόλου καλαίσθητες δεν είναι και σε πολλές περιπτώσεις ψάχνεις να βρεις που είναι αν είναι) με ονόματα που λες ποιός να 'ναι άραγε ;
π.χ