Οι αλγεβρικές τιμές και η επαγωγή

Με παρηγορεί όμως το γεγονός ότι κάποιοι νεότεροι δεν μπορούν για παράδειγμα να αντιληφθούν ένα τόσο απλό θέμα όπως πχ ότι οι δυναμικές γραμμές δεν αποτελούν φυσικό μέγεθος…..

Κε Ιάκωβε Μάζη σας απαντάω γιατί αντιπαρέρχεστε τα "χαριτωμένα". Πρώτος όμως ήρξατο χειρών αδίκων. Πρώτος δείξατε αμετροέπεια. 

Α) Δεν διαφωνώ. Αυτό που λέω όμως είναι ότι το – σε ορισμένα φυσικά μεγέθη έχει διαφορετικό νόημα από ότι σε άλλα. Δηλαδή ενώ πχ για τη φορά του ρεύματος το – καθορίζεται αυθαίρετα σε κάθε πρόβλημα αρκεί να παραμείνουμε συνεπείς σε αυτόν τον καθορισμό, δεν ισχύει το ίδιο για το πρόσημο ενός ηλεκτρικού φορτίου ή ενός έργου ή μιας θερμοκρασίας. 

Β) Επαναλαμβάνω ότι οι δυναμικές γραμμές είναι μαθηματικές ποσότητες καλά ορισμένες φυσικά αφού μέσω συναρτήσεων μπορώ να τις σχεδιάσω ( παλιά είχα φτιάξει ένα πρόγραμμα που σχεδιάζε τις δυναμικές γραμμές αλλά δεν το βρίσκω ) αλλά όχι απαραίτητες για τη διατύπωση των νόμων του ηλεκτρομαγνητισμού. Μολονότι είναι εκπαιδευτικά πολύτιμες, επιστημονικά είναι άχρηστες. 

Γ) Αν θέλω να βρω τη συνάρτηση που περνάει μία δυναμική γραμμή από ένα συγκεκριμένο σημείο προφανώς και τη βρίσκω. Δε τη ζωγραφίζω όμως γιατί αν το έκανα θα ζωγράφιζα άπειρες δυναμικές γραμμές και τελικά δεν θα φαινόταν τίποτα. Το πόσες δυναμικές γραμμές θα ζωγραφίσω είναι μία αυθαίρετη επιλογή. Όσο πιο πολλές τόσο πιο πολύ εμφανίζονται-οπτικοποιούνται  οι λεπτομέρειες του ηλεκτρικού ή του μαγνητικού πεδίου. 

Δ) Σας ξαναγράφω γιατί δεν έγινα φαίνεται επαρκώς κατανοητός ότι οι ορισμοί (συνταγές μέτρησης) των φυσικών μεγεθών γίνονται πάντα στα πλαίσια ενός θεωρητικού μοντέλου. Ένα μοντέλο έχει Μ φυσικά μεγέθη και Ν εξισώσεις όπου Μ>Ν. Τα Μ-Ν μεγέθη τα ορίζω αυθαίρετα και γι αυτό τα ονομάζω θεμελιώδη και τα υπόλοιπα τα προσδιορίζω μέσω των εξισώσεων μου. Πως μας κατέβηκε πχ ότι για τον ορισμό του ρεύματος αναφέρουμε μία δύναμη 10-7Ν; Δε σχετίζεται αυτό κατά τη γνώμη σας με τις εξισώσεις Maxwell; Περιγράψτε μου σας παρακαλώ ένα πείραμα με το οποίο να προσδιορίζεται η διηλεκτρική σταθερά του κενού. 

Οι δυναμικές γραμμές αποκτούν νόημα και χρησιμότητα όταν τις ζωγραφίζουμε. Αν δεν τις ζωγραφίσουμε δεν έχουν ΑΠΟΛΥΤΩΣ κανένα νόημα. Όταν τις ζωγραφίζουμε ζωγραφίζουμε πεπερασμένες από αυτές και ποτέ άπειρες. Κατά τη διάρκεια της ζωγραφικής υπάρχουν και ορισμένα σημεία στα οποία για να είμαστε συνεπείς στη συμμετρία του προβλήματος, θα πρέπει να τα εξαιρέσουμε από τη ζωγραφική,  όσες γραμμές και αν επιλέξουμε να ζωγραφίσουμε. Πχ στη μεσοκάθετο δύο ίσων και ομόνυμων φορτίων. Γιατί αν σε κάποιο σημείο της μεσοκαθέτου επιλέξουμε να περάσει μία γραμμή που ξεκινάει από το ένα φορτίο θα πρέπει για λόγους συμμετρίας να ζωγραφίσουμε και μία δεύτερη γραμμή που ξεκινάει από το δεύτερο φορτίο. Άρα από αυτό το σημείο ή θα περνάνε δύο γραμμές!!!

Για το θέμα των μονάδων. Ανέφερα για τον αριθμό των θεμελιωδών και των παραγώγων μεγεθών και πως προκύπτουν αυτοί οι αριθμοί στη φυσική. Δεν κάνατε κανένα σχολιασμό περί αυτού μολονότι το έχω αναφέρει δύο φορές μέχρι τώρα. Διαφωνείτε ή συμφωνείτε; Ο ορισμός ενός μεγέθους είναι κατά τη γνώμη μου μία συνταγή μέτρησης του μεγέθους. Άρα έχει άμεση συσχέτιση με τη μονάδα του. Ο χρόνος λαμβάνεται ως θεμελιώδες μέγεθος . Άρα ο ορισμός του χρόνου τίθεται αυθαίρετα μέσω ενός περιοδικού φαινομένου. Το περιοδικό φαινόμενο μέσω του οποίου ορίζαμε το χρόνο αρχικά ήταν αστρονομικό, στη συνέχεια μηχανικό και τελευταία ηλεκτρονικό. Στα ηλεκτρονικά μπορούμε να φτιάξουμε μία συσκευή που να παράγει ηλεκτρομαγνητικές ταλαντώσεις σταθερής συχνότητας με τη χρήση κρυστάλλων κομμένων κατάλληλα. Πως θα καλιμπράρουμε όμως έναν τέτοιο κρύσταλλο κάθε φορά αφού αυτός με τον καιρό λόγω φθοράς αλλάζει τη συχνότητα του; Αυτό το πετυχαίνουμε με την απομόνωση διεγερμένων ατόμων καισίου 133 αφού η αποδιέγερση του ατόμου αντιστοιχεί σε μία συχνότητα 9.192.631.770Hz η οποία μπορεί να ανιχνευτεί μέσω του φαινομένου του συντονισμού μιας γεννήτριας μικροκυμάτων. Η συχνότητα αυτή στη συνέχεια εκπέμπεται ώστε να μπορούμε όπου και να βρισκόμαστε στη γη να καλιμπράρουμε τα ρολόγια μας. Τι σχέση έχει αυτό που σας περιγράφω με την εξίσωση Σρέντιγκερ;