Ένα σώμα Σ μάζας m=1kg κινείται σε λείο οριζόντιο επίπεδο και η απομάκρυνσή του από την θέση x=0, (θέση ισορροπίας του), δίνεται από την εξίσωση:
x= 1∙ημ(2πt+ π/2)
Ενώ η συνισταμένη δύναμη που δέχεται από το περιβάλλον του, είναι της μορφής:
F=-40∙ημ(2πt+π/2)
Τη χρονική στιγμή t1=1/3s το σώμα Σ συγκρούεται κεντρικά και ελαστικά με δεύτερο σώμα, ίδιας μάζας, το οποίο ήταν ακίνητο.
Να βρεθεί η θέση του σώματος Σ την χρονική στιγμή t2=1s.
Ποια είναι η απάντηση συνάδελφοι;
![]()
Άριστα!
Ακατονόμαστη!!!
Εμείς κάνουμε ότι τη βαφτίζουμε,
και αυτή κάνει ότι βαφτίζεται…
(και με σωστή χρήση των ρημάτων
βαφτίζω Ενεργητική φωνή και βαφτίζομαι Παθητική
όχι σαν το αυξάνω που παίζει σε δύο ταμπλώ…)
Αφου το F=-40x ειναι συντηρητικο μονοδιαστατο πεδιο δεν καταλαβαινω τι μου λες. Το μονο στο οποιο δεν κυριολεκτω ειναι οτι η ασκηση δεν λυνεται, Λυνεται και αλλοιως απλως θελει πιο πολλους υπολογισμους
Αυτός (ο απλός αρμονικός ταλαντωτής) δεν πρέπει να συγχέεται με άλλους.
Αυτή (η ταλάντωση) ταυτίζεται ως κίνηση με τις άλλες που έχουν ίδια εξίσωση.
Γιατί θέλεις να δεχθώ τη δική σου θέση και να ονομάζω “κίνηση” όχι την “κίνηση” αλλά το φαινόμενο ή το σύστημα;
Πως μπορεί να γίνει συζήτηση αν η δική μου θέση παρουσιάζεται σχολαστικισμός ενώ η άλλη (κίνηση= σύστημα) αυτονόητα και πρακτικά σωστή;
Εν τω μεταξύ δεν βλέπω ουδένα σχόλιο για ΜΙΤ, Γάλλους, Ισπανούς, Ανδρέα, ως εάν είμαι ο μόνος που διαπιστώνει αμφισημία και την εντοπίζει.
Γιάννη πραγματικά δεν καταλαβαίνεις την θέση μου;
Το πρόβλημα είναι γιατί οι Γάλλοι και οι Πορτογάλοι την ονομάζουν έτσι ή αλλιώς ή γιατί εμείς την λέμε αατ;
Το πρόβλημα για μένα είναι ότι:
Στα σχολεία θα διδαχθεί για μια ακόμη φορά ότι στην εξαναγκασμένη ταλάντωση η “ενέργεια ταλάντωσης διατηρείται”.
Τον Ιούνιο θα πέσει ένα αντίστοιχο ερώτημα στις εξετάσεις, όπου οι μαθητές θα απαντήσουν λανθασμένα επιστημονικά, αλλά σύμφωνα με το σχολικό βιβλίο και αυτό θα θεωρηθεί σωστό. Αν υπάρχει αντίδραση από πολλούς, θα ληφθεί σαν σωστή και η αντίθετη θέση. Το έργο το έχουμε δει πολλάκις…
Και όλα θα συνεχίσουν τον δρόμο τους.
Αυτό εσένα προφανώς δεν σε αφορά, αφού σε απασχολεί το άλλο.
Ποιο;
Θεωρείς ότι εδώ είναι το πρόβλημα και πρέπει να επιλυθεί.
Και μέχρι να επιλυθεί σε παγκόσμια κλίμακα το ζήτημα, εμείς ας συνεχίσουμε στην ίδια σύγχυση…
Προσωπικά διαφωνώ με την θέση αυτή και δήλωσα επανειλημμένα ότι αυτό που ζητάω είναι να γίνει ξεκάθαρο για τι πράγμα μιλάμε κάθε φορά, για να μην συγχέονται τα διδακτικά αντικείμενα που δεν ταυτίζονται. Και δεν με πειράζει αν την ονομάσουμε με το α ή β όνομα…
Και δυστυχώς την σύγχυση αυτήν δεν την έχουν μόνο οι μαθητές…
Καταλαβαίνω τη θέση σου χρόνια τώρα. Χρόνια τώρα διαφωνώ.
Στο δια ταύτα, πάντοτε έλεγα στα παιδιά ότι προτιμώ τον όρο γ.α.τ. μια και γίνεται της κακομοίρας. Όμως:
-Σε σχετική ερώτηση θα στηριχτείτε στον ορισμό του σχολικού βιβλίου.
Κατόπιν προχωρούσα στο μάθημα, αφήνοντας τις σχετικές αηδίες.
Τώρα γράφεις:
Τον Ιούνιο θα πέσει ένα αντίστοιχο ερώτημα στις εξετάσεις, όπου οι μαθητές θα απαντήσουν λανθασμένα επιστημονικά, αλλά σύμφωνα με το σχολικό βιβλίο και αυτό θα θεωρηθεί σωστό.
Πως μπορούμε να συζητήσουμε αν θέτεις ως δεδομένο ότι πρόκειται για θέση λανθασμένη επιστημονικά;
Είναι θέση λανθασμένη επιστημονικά μια θέση διατυπωμένη σε τόσα έγκυρα έντυπα;
Το θέμα ότι στα σχολεία θα διδαχθεί ότι “σε εξαναγκασμένη ταλάντωση διατηρείται η ενέργεια” είναι εντελώς άλλο. Δεν τοποθετήθηκα στα σχόλιά μου της πρώτης σελίδας γι’ αυτό;
Δεν μπορεί να με εκλάβει κάποιος για υποστηρικτή της σταθερότητας της ενέργειας αυτής.
Μήπως όμως μπορεί;
Ίσως.
Η συζήτηση ήταν μια παράθεση παραλλήλων μονολόγων. Καθένας έλεγε αυτό που είχε στο μυαλό του και δεν διάβαζε τα σχόλια ούτε απαντούσε σ΄ αυτά. Θέλω να πιστεύω πως ήμουν μία από τις εξαιρέσεις. Γιατί κάποιος να πρόσεξε τι έγραψα;
Έτσι λοιπόν… και ξανά προς τη δόξα τραβά:
-Η κίνηση είναι α.τ. αλλά δεν είναι α.α.τ.
Αν κάτσει η στραβή εγώ θα ευθύνομαι;
Καλά βρε Γιάννη, αυτό κατάλαβες από το προηγούμενο σχόλιό μου;
Έγραψα:
Τα έκανα μαύρα… να φαίνονται!
και συ τι μου απαντάς;
Ποια είναι η “θέση διατυπωμένη σε τόσα έγκυρα έντυπα;” η διατήρηση ενέργειας στην εξαναγκασμένη ταλάντωση; Ή μήπως το όνομα; Και πού εγώ μίλησα παραπάνω για το όνομα;
Συνεχίζεις:
Έγραψα κάπου εγώ ότι πρέπει να διδάξουμε ότι την κίνηση την ονομάζουμε α.τ και όχι αατ και αναφέρθηκα σε ανάλογο ερώτημα σε εξετάσεις; Πού το έχω γράψει;
Το μετέφερα, διάβασε τι θεωρώ λάθος. Την ΑΔΕΤ στην εξαναγκασμένη, την μετατρέπεις σε όνομα α.τ ή αατ;
Πραγματικά δεν καταλαβαίνω…
ΥΓ
Αν αναφέρεσαι στο κείμενο που έδωσα από το 2010, προφανώς δεν αναφερόταν στο τι θα διδάξουμε στην τάξη… Εκεί έκανα πρόταση να διδαχθεί ανεξάρτητα η κινηματική της αρμονικής ταλάντωσης!!! Αλλά δεν αφορούσε την τάξη, με αυτό το βιβλίο…
Δεν ήταν σαφές;
Καλησπέρα συνάδελφοι.
Δεν ξερω πως ορίζουν Γάλλοι, Πορτογάλλοι κλπ την κίνηση και πως το φαινόμενο του αρμονικού ταλαντωτή, αλλά δεν έχω δει κανένα βιβλίο να ορίζει μόνον την κίνηση και όχι το φαινόμενο. Και επίσης δεν έχω δει κανένα βιβλίο να ορίζει το φαινόμενο κινηματικά, όπως το σχολικό. Αυτό είναι το πρόβλημα.
Συγκεκριμένα γραφει το σχολικό βιβλίο στην σελίδα 9:
Και μετά από λιγο στην ίδια σελίδα ορίζει την κίνηση
Μέχρι εδώ τι καταλαβαίνουμε; Ότι η ειδική περίπτωση της γραμμικής ταλάντωσης η οποία περιγράφεται από την εξίσωση χ=Α ημ(ωt+φ) είναι ο ορισμός της ΑΑΤ.
Όλα καλά, μέχρι εδώ οποιαδήποτε τέτοια τροχιά (άρα και η Εξ.Τ ή η κίνηση της ανάρτησης, είναι ΑΑΤ ).Κανένα πρόβλημα, κατανοητό και συνεπές.
Αλλά μετά στην σελίδα 11 γράφει ότι

Τώρα πληροφορούμαστε ότι η συνθήκη για να έχουμε ΑΑΤ είναι δύναμη της μορφής -Dx.
Το χειρότερο δε επιφυλάσσεται στην ενεργειακή προσέγγιση στην σελίδα 13. Εκεί μαθαίνουμε (με έντονη γραμματοσειρά) ότι,
Συνεπώς το γενικό συμπέρασμα είναι ότι οποιαδήποτε ευθύγραμμη κίνηση που ορίζεται από την εξισωση τροχιάς χ=Α ημ(ωt+φ) λέγεται ΑΑΤ, πραγματοποιείται από δυνάμεις -Dx και έχει ενεργεια σταθερή και ανάλογη του τετραγώνου του πλάτους.
Τώρα η Εξ.Τ και η κίνηση της ανάρτησης μοιράζονται όχι μόνον κινηματικά αλλά και δυναμικά χαρακτηριστικά!
Το πρόβλημα δεν είναι πρόβλημα ονοματοδοσίας, είναι καθαρά πρόβλημα κειμένου και παραβίασης κάθε λογικής. Ας ονόμαζε το βιβλίο την κίνηση και το φαινόμενο με όποια ονόματα ήθελε, αρκεί να διαχώριζε τα δύο. Δεν το κάνει και αυτό είναι πρόβλημα (το λιγότερο). Επαναλαμβάνω κανένα σοβαρό βιβλίο δεν πρέπει να παρουσιάζει έτσι τον, ας τον πούμε, απλό αρμονικό ταλαντωτή, από όποια χώρα και αν προέρχεται.
Προφανώς Στάθη είναι όλα αυτά λανθασμένα, παραπλανητικά και προβληματικά για την την εξαναγκασμένη ταλάντωση, τα κύματα που θα ακολουθήσουν, για τις ταλαντώσεις κυλιομένων κυλίνδρων και για την περίπτωση της σανίδας που ταλαντεύεται πάνω σε στρεφόμενους τροχούς.
Η στραβή έχει ήδη κάτσει σε θέμα πανελλαδικών που ζητούσε την ενέργεια ενός τμήματος χορδής στην οποία έτρεχε κύμα. Ήταν χρονικά σταθερή.