by 
Για να βρούμε την πυκνότητα του λαδιού κάνουμε τις εξής τρεις μετρήσεις:
Ζυγίζουμε στον αέρα ένα βαρίδι. 1,4 Ν. Το ζυγίζουμε βυθισμένο σε αποσταγμένο νερό. 0,9Ν. Το ζυγίζουμε βυθισμένο στο λάδι. 1Ν.
Ποια είναι η πυκνότητα του λαδιού;
Αν είσαι μαθητής και ζητήσεις την πυκνότητα του νερού, θα σου πω ότι Φυσική δεν ξέρεις. Ξέρεις μόνο να λύνεις τυποποιημένες ασκήσεις που έχεις διδαχθεί.
Άλλα ”κόλπα” (!) σκέψης, Γιάννη.
Κι εγώ σαν μαθητής …προσπαθούσα να βγάλω… του λαδιού χωρίς τη χρήση… του νερού ,ματέως
Απλή και ουσιαστική.
Αλλά βρε Γιάννη, πολύ επιθετικός απέναντι στο μαθητή!
Τι φταίει αυτός, αν δεν διδάχτηκε ποτέ στα σοβαρά, το πώς ορίζονται (ή καλύτερα ορίσθηκαν…) οι μονάδες;
Τι σχέση έχει το μέτρο με τις διαστάσεις της γης και αν το λίτρο έχει κάποια ουσιαστική σημασία και πώς αυτό συνδέεται με το νερό;
Γη και ύδωρ!!!
Ευχαριστώ Παντελή και Διονύση.
Διονύση πάντοτε διαπίστωνα άγνοια σε ρωτήσεις σχετικές με το ποσο ζυγίζει 1 λίτρο νερό. Φυσικά έλεγα (όπως όλοι) τα ιστορικά. Το ότι σε έναν πλανήτη με θάλασσες από πορτοκαλάδα θα είχαμε ορίσει το κιλό ως τη μάζα του ενός λίτρου πορτοκαλάδας.
Ζητούσα να βρουν κατά προσέγγισιν τον όγκο μου.
Επειδή πλέω βυθιζόμενος σχεδόν όλος, πρέπει να εκτοπίζω 105 κιλά νερό.
Οπότε έχω όγκο λίγο περισσότερο από 105 λίτρα.
Στην πορεία της συζήτησης καταλάβαινα ότι θεωρούσαν πως μια δεξαμενή πετρελαίου χωράει 10 ή 100 λίτρα και τους προέτρεπα να τη σηκώσουν.
Θυμάμαι τον Ανδρέα που παρέθεσε φωτογραφία με παιδιά που του έδειχναν πόσο είναι το 1 μέτρο. Ο Ανδρέας κατέληγε:
-Αν ήταν τόσο μικρό το μέτρο, εγώ θα έπρεπε να είμαι 4 μέτρα.
Έχουμε φτιάξει παιδιά που μόνο πράξεις ξέρουν να κάνουν και δεν έχουν αίσθηση ούτε της πραγματικότητας, ούτε του τι είναι ουσιαστικό.
καλησπέρα
παρακολουθώ τη συζήτηση και ξαναθυμάμαι
ότι ιστορικά προηγήθηκε η λειτουργική χρήση της σχετικής πυκνότητας
έναντι της πυκνότητας
αυτή η προήγηση υποδηλώνεται απ το ιστορικό αφήγημα
με τίτλο «το στεφάνι του Ιέρωνα»,
και αναφέρεται στη σύγκριση ισοβαρών όγκων αργύρου & χρυσού
στο οποίο μάλιστα οποίο εμπλέκουν τον σοφότερο της εποχής
και έναν απ τους σπουδαιότερους φυσικομαθηματικούς μέχρι και σήμερα,
τον Αρχιμήδη
επίσης, αξίζει να ξανα-υπογραμμιστεί
πως η πυκνότητα αποκτά νόημα σε περιβάλλον πλεύσης – βύθισης
η αποκλειστική εισαγωγή της μέσα από ένα πηλίκο δεν αναμένεται να καρποφορήσει εννοιολογικά
Αφαιρετικότατη! Όσο γι αυτό που συζητάτε με το Διονύση, ας θυμηθούμε ότι στο θέμα του 2013 με το λιπαντικό, δινόταν η σχέση υπολογισμού όγκου κυλίνδρου. Δηλαδή κάποιος μαθητής θα έλυνε το θέμα, αλλά θα πήγαινε στο χωριό να αγοράσει λάδι σε κυλινδρικό τενεκέ και δεν θα μπορούσε να εκτιμήσει αν τον δούλεψαν…
O tempora o mores.
«θάλασσα πορτοκαλάδας»;
πιο πυκνή απ το τυπικό θαλασσινό αλατόνερο της Μεσογείου;
Δεν ξέρω Γιώργο. Φαντόζομαι πως όχι.
Έχω και πορτοκλάδα και αυγά σπίτι, οπότε βγαίνει συμπέρασμα.
Ευχαριστώ Αποστόλη.
Η πυκνότητα δεν ήταν μέσα στα πλαίσια της προπόνησης.
Το αστείο είναι ότι με ευχαρίστησε συνάδελφος τότε διότι είχα αναρτήσει άσκηση στην οποία αφαιρούσαμε μία μικρή σφαίρα από μία μεγάλη. Χρειάστηκε στη λύση η πυκνότητα.
Μετά το 2013 συμπεριελήφθη καλού κακού (Ο Δεσπότης δεν παντρεύεται αλλά καλού κακού….).
Πάντα ρωτούσα πόσο θα ζύγιζε μια μεγέθυνσή μου επί δύο απότελούμενη από τα ίδια υλικά. Όλοι σχεδόν απαντούσαν 200 κιλά και ουδείς βρήκε το σωστό 800 κιλά.
Τα δεύτερα θέματα θα μπορούσαν να προάγουν την ανάπτυξη απλών σκέψεων, την εξήγηση φαινομένων και απλές προβλέψεις. Μετεστράφησαν σε ασκήσεις χωρίς νούμερα. Π.χ. το ποσοστό της μεταβολής της κινητικής ενέργειας είναι 10% 20% ή 40%;
έχεις δίκιο!
1: χιώτικο μανταρίνι με τη φλούδα να λειτουργεί σαν πλωτήρας
2: χωρίς τη φλούδα – σχετική πυκνότητα προς το νερό, μεγαλύτερη
3: χωρίς τη φλούδα – σχετική πυκνότητα ως προς κορεσμένο αλατόνερο, μικρότερη
Η γνωστή σκέψη του Γιάννη.
Πολύ καλή.
Ευχαριστώ Χρήστο.
Εξαιρετικά καλή πειραματική δραστηριότητα Γιάννη!
Αλλά γιατί “εγκαλείς” τον μαθητή να μη ζητήσει την πυκνότητα του νερού και εσύ τη χρησιμοποιείς;
“Δάσκαλε που χρησιμοποιείς γνώση που απαγορεύεις να χρησιμοποιούν άλλοι;”
τί, δεν υπάρχει τέτοια παροιμία;
Για τον ιδιο λογο Βαγγέλη που οταν στο πανεπιστημιο σε διαγωνισμα επρεπε να μετατρεψουμε τα eV σε J και καποιος ζητησε την σχεση μετατροπης,ο καθηγητης του ειπε οτι για να βρει τη σχεση αυτη,το μονο που χρειαζεται ειναι το φορτιο του ηλεκτρονιου και οτι οποιος δεν ξερει το φορτιο του ηλεκτρονιου,δεν πρεπει να παρει πτυχιο.
Γεια σου Βαγγέλη, γεια σου Κωνσταντίνε.
Βαγγέλη είμαι από τους ανθρώπους που ξεχνούν.
Ξεχνώ σταθερές και άλλα. Όμως το κιλό δεν είναι θέμα μνήμης.
Ζούμε στη γη και για να τιμήσουμε το συνηθέστερο υλικό ορίσαμε το κιλό ως τη μάζα ενός λίτρου απεσταγμένου ύδατος, θερμοκρασίας…..
Αυτό για να βγει μονάδα η πυκνότητα. Για να βρίσκω εύκολα τον όγκο μου (πλέω σχεδόν βυθιζόμενος πλήρως), το εκτόπισμα μιας βάρκας κ.λ.π.
Αν δουλεύαμε με οκάδες….
Επίσης με βάση το νερό ορίστηκε η θερμίδα. Είναι η θερμότητα που ανεβάζει 1 βαθμό την θερμοκρασία 1g ύδατος, δηλαδή 1 ml ύδατος. Όλα άσσοι αλλά όχι τυχαία.
Αυτά δεν είναι θέμα μνήμης. Είναι θέμα γνώσης. Είναι κάτι που διδάσκεται ή πρέπει να διδάσκεται.
Διαφέρει πολύ η γνώση περί αντιστοιχίας Τζάουλ-θερμίδας. Δικαιούσαι να το ξεχάσεις. Δικαιούσαι να ξεχάσεις τη σταθερά της παγκόσμιας έλξης και άλλα.
Δικαιούσαι να ξεχάσεις την περίοδο ταλάντωσης δύο μαζών συνδεδεμένων με ελατήριο. Ας μη θυμάσαι την πυκνότητα του οινοπνεύματος. Ας ξεχάσεις ακόμα και την περίοδο του εκκρεμούς. Δεν είναι τόσο σοβαρό όσο τα σχετικά με το νερό.
Γιάννη, άλλο αν καλό είναι να το ξέρει και άλλο το αν δεν το ξέρει,
τότε δεν ξέρει φυσική…..
Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι απόλυτα δογματικό ειδικά όταν
αναφερόμαστε σε μαθητές…..
Γνωστός καθηγητής στο Φυσικό Αθήνας, όταν ήμουν πρωτοετής το 83-84,
με είχε προσβάλλει στο εργαστήριο, για κάποιο λάθος που εκείνος
θεωρούσε προφανές….
“Πώς περνάτε στο φυσικό…….”
Φαντάζεσαι ποιο ήταν το αποτέλεσμα…..