web analytics

Πότε να αφαιρέσουμε το σώμα?

Ενας ταλαντωτης οπως αυτος του σχηματος, κανει ΑΑΤ με  περιοδο 12s ,αρχικη φαση ακεραιο πολλαπλασιο του π/2,  οι μαζες των σωματων Σ και Σ1 ειναι ισες και μεταξυ τους δεν υπαρχει ολισθηση. Η μονη δυναμη που ασκειται στο συστημα των δυο σωματων στον οριζοντιο αξονα,ειναι αυτη του ελατηριου.Ποια ειναι η ελαχιστη χρονικη στιγμη που πρεπει να αφαιρεσουμε το σωμα Σ1 χωρις ομως να επηρεασουμε την ταχυτητα του  σωματος Σ, ωστε η ενεργεια του ταλαντωτη που θα μεινει,να ειναι μειωμενη κατα 25% σε σχεση με την ενεργεια που ειχε πριν την αφαιρεση?

Η λύση:

 

Loading

Subscribe
Ειδοποίηση για
47 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Διονύσης Μάργαρης
Αρχισυντάκτης
24/04/2022 8:49 ΠΜ

Χρόνια Πολλά Κωνσταντίνε.
Να προτείνω 1,5s;

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Πολύ έξυπνη!

Θοδωρής Παπασγουρίδης

Εξαιρετικό παράδειγμα για να υπερθεματίσουμε υπέρ της άποψης πως δεν
έχει κανένα απολύτως νόημα να ζητάμε τις επιμέρους “σταθερές επαναφοράς”
D1, D2 των δύο σωμάτων.

Όχι μόνο δεν έχει νόημα, αλλά είναι και επικίνδυνο…
Ο απλός αρμονικός ταλαντωτής είναι το σύστημα των δύο σωμάτων και σε κάθε θέση της τροχιάς η ενέργεια του ταλαντωτή είναι:
Ε=1/2Dx^2 + 1/2 (m1+m2)υ^2= 1/2Dx^2 + 1/2 m1υ^2 +1/2 m2υ^2
Όπως σωστά αναφέρεται στη λύση, η αφαίρεση του πάνω σώματος
αφαιρεί από τον απλό αρμονικό ταλαντωτή την κινητική ενέργεια
του πάνω σώματος και μόνο

Πάμε τώρα στη λογική των επιμέρους σταθερών επαναφοράς που κυκλοφορεί
σε βιβλία και διαγωνίσματα…..

Ποια είναι η σταθερά επαναφοράς D1 του πάνω σώματος m1;
Ευρέως διαδεδομένη απάντηση: D1=m1ω^2
Όμως ω^2= D/(m1+m2)= k/(m1+m2)
Άρα: D1=k m1/(m1+m2)=k/2

Ποια είναι η ενέργεια του πάνω σώματος m1 στη θέση x της τροχιάς δεχόμενοι
τη λογική των επιμέρους σταθερών επαναφοράς;
Ε1=1/2 m1υ^2 + 1/2 D1x^2 = 1/2 m1υ^2 + 1/4 kx^2

Η αφαίρεση λοιπόν του m1 οδηγεί σε μείωση της ενέργειας του απλού αρμονικού ταλαντωτή κατά την υποτιθέμενη ενέργεια του m1 όπως αυτή εκφράζεται από
την παραπάνω σχέση…..
Άρα η προτεινόμενη λύση είναι λανθασμένη…..

Όμως η προτεινόμενη λύση είναι σωστή, ακριβώς γιατί δεν έχει νόημα
να μιλάμε για επιμέρους σταθερές επαναφοράς D1, D2

Ο απλός αρμονικός ταλαντωτής είναι ένας και έχει σταθερά επαναφοράς D=k
Ο απλός αρμονικός ταλαντωτής δέχεται την χωροεξαρτώμενη συντηρητική
δύναμη από το ελατήριο, στην οποία αντιστοιχεί δυναμική ενέργεια 1/2Dx^2=1/2kx^2
Η αφαίρεση του m1 προκαλεί μείωση ενέργειας μόνο κατά την κινητική ενέργεια που έχει αυτό Κ1=1/2 m1υ^2

Και γιατί δεν έχει νόημα να μιλάμε για επιμέρους σταθερές επαναφοράς D1, D2;

Γιατί πολύ απλά απλός αρμονικός ταλαντωτής είναι το σύστημα m1+m2
Κάθε σώμα χωριστά εκτελεί αρμονική ταλάντωση η οποία περιγράφεται
από κοινές κινηματικές εξισώσεις με αυτές του απλού αρμονικού ταλαντωτή,
αλλά όχι ΑΑΤ, οπότε όταν πάμε στις ενέργειες το πράγμα αποσαφηνίζεται….
Γιατί η λανθασμένη γλώσσα χαλάει τη σκέψη

Ευχαριστούμε για την ανάρτηση που έδωσε ένα ακόμα ισχυρό επιχείρημα

Θοδωρής Παπασγουρίδης

“Aυτος ο συλλογισμος δεν ειναι σωστος.”

Προφανώς και δεν είναι σωστός, αυτό έγραψα και εγώ

“Η αφαιρεση του ενος σωματος ισοδυναμει με μειωση της μαζας του απλού αρμονικου ταλαντωτη η οποια επηρεαζει την συνολικη ενεργεια του ταλαντωτη μονο λογω της κινητικης ενεργειας που παιρνει μαζι του το σωμα που φευγει “

Η προσθήκη με bold δική μου…. Στα υπόλοιπα συμφωνούμε

“και οχι λογω και αλλων χαρακτηριστικων της επιμερους ταλαντωσης σταθερας D1 η οποια εχει παψει να υφισταται απο την στιγμη που καταργηθηκε η δυναμη επαναφορας,που ηταν η δυναμη επαφης μεταξυ των σωματων”

Η στατική τριβή ποτέ δεν υπήρξε δύναμη επαναφοράς και ούτε θα υπάρξει
γιατί απλούστατα δεν είναι χωροεξαρτώμενη δύναμη

η δυναμη επαναφορας,που ηταν η δυναμη επαφης μεταξυ των σωματων”

Επαναλαμβάνω, εξαιρετικό παράδειγμα που καθιστά σαφές πως δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να ζητάμε τις επιμέρους “σταθερές επαναφοράς” D1, D2 των δύο σωμάτων.

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Καλημέρα παιδιά.
Η γενικευμένη χρήση του D θα προκαλέσει προβλήματα έστω και αν εδώ δεν προκαλεί. Αν όχι προβλήματα υπολογισμών, μπορεί να προκληθούν εννοιολογικά προβλήματα.
Στην περιπτωση του κυλιόμενου ταλαντωτή. (Πόσο έργο πρέπει να προσφέρουμε, 1/2k.A^2 ή 1/2D.A^2 ;).
Στην περίπτωση του κύματος. (Είναι σταθερή η ενέργεια ενός τμήματος χορδής;)
Σε περιπτώσεις όπως η παρούσα όπου σώμα εγκαταλείπει το ταλαντευόμενο σύστημα ή προστίθεται σ’ αυτό.
Σε περιπτώσεις εξαναγκασμένης ταλάντωσης, όπου προσφέρεται ενέργεια από τον διεγέρτη ενώ μια άλλη ανάγνωση (αυτή με το D) θελει την ενέργεια σταθερή.

Γενικά μιλώντας, όταν η ποσότητα 1/2D.x^2 ονομάζεται δυναμική ενέργεια και η 1/2 D.A^2 ολική ενέργεια, λόγω ονόματος υποβάλλεται η ιδέα μιας διατήρησης που δεν ισχύει σε πολλές περιπτώσεις. Μια ιδέα που δεν ξεκαθαρίζεται εύκολα σε ένα παιδί.

Κάποια στιγμή πρέπει να γραφτεί στο σχολικό ότι ω.Α^2=ω.x^2+υ^2 ώστε να μην χρειάζεται η επίκληση κάποιας διατήρησης κάποιας ενέργειας ταλάντωσης για κάτι που είναι καθαρά θέμα Κινηματικής.

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Κωνσταντίνε δεν είναι παιδιά αυτοί που έβαλαν το θέμα με την σταθερότητα της ενέργειας ενός τμήματος χορδής. Ότι περίπου η ενέργεια δεν διαδίδεται. Λάθος έκαναν.
Όλοι κάνουμε λάθη και είμαι ο τελευταίος που θα κατηγορήσει, όμως το λάθος είχε μια αφετηρία. Έτσι αυτήν την συζητάμε.
Δεν θα έκοβα βαθμό αν μαθητής μιλούσε για σταθερότητα ενέργειας εξαναγκασμένης ταλάντωσης. Ανέφερα στην τάξη δυο πράγματα χωρίς να επιμείνω πολύ. Ταυτόχρονα τους έλεγα να μην φοβούνται την χρήση μιας τέτοιας διατήρησης.

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Η απάντησή μου είναι εύκολη και σαφής.
Θα πούμε στα παιδιά ότι D=m.ω^2 και θα τους δείξουμε το θέμα με τα 3 D (πάνω σε ελατήριο δύο σώματα εν επαφή).
Δεν παίζεις με παιδιά που γράφουν Εξετάσεις.
Κατέληγα:
-Δεν είναι τόσο σόι όλα αυτά, όμως έτσι θα απαντήσετε.

Και είναι λογικό διότι όταν μπαίνει ερώτημα με το D του υπερκειμένου προκρίνεται τέτοια απάντηση και τέτοια λογική.

Βαγγέλης Κουντούρης

καλησπέρα και Χρόνια Πολλά σε όλους
καλό ερώτημα
δεν είδα τη λύση λόγω μαζεμένης κούρασης από εργασιοθεραπεία στη ΝΑ Λακωνία, αλλά και λόγω γηρατειών βεβαίως-βεβαίως…
δράττομαι, πάντως, της ευκαιρίας (να το, το “εκ του Κλασσικού”) να υπενθυμίσω ξανά τη θέση μου για τον ορισμό της ΓΑΤ (οι “παλιοί” ίσως τον θυμούνται από το καρατομηθέν κεφάλαιο στο βιβλίο της Β Γενικής)
είναι κινηματικός και όχι δυναμικός, “αρμονική συνάρτηση του χρόνου”
δίδω τον ορισμό από αυτό που εισπράττω με τα μάτια μου, βοηθούμενος από πείραμα, και όχι από αυτό που την προκαλεί, το οποίο, θα διαπιστώσω, μπορεί, όμως, και όχι, από μετέπειτα προσπάθεια
γνωρίζω, βέβαια, ότι είμαι ισχνή μειοψηφία, ίσως ο Κωνσταντίνος είναι αρκετά κοντά μου
και βλέποντας το σχήμα αναρωτιέμαι: το πάνω σώμα δεν πραγματοποιεί ΓΑΤ;
αφού πάει “πακέτο” με το κάτω
και ποια δύναμη δέχεται στη διεύθυνση κίνησής του;
δεν δέχεται την στατική τριβή;
η οποία, όμως, ούτε χωροεξαρτώμενη είναι, ούτε δυναμικό διαθέτει
το σώμα, πάντως, μια χαρά ΓΑΤ πραγματοποιεί
παρόμοια θα ήταν η περίπτωση όπου το πάνω σώμα στηριζόταν σε πείρο ή ήταν χωμένο σε κατάλληλη λακκούβα ή ήταν καρφωμένο με πρόκα