Οδηγίες διδασκαλίας Φυσικής-Χημείας Λυκείου

Αφού είναι σχεδόν άχρηστη στη φυσική. Καλά κανει ο Resnick. Απλα μας δίνει ένα μέσο στατιστικό όρο για το πόσο περίπου ήταν η ταχύτητα σε μια διαδομή με μεταβαλλόμενες κινήσεις και μόνο αν δεν υπάρχει αναστροφή κίνησης. Η δε μέση διανυσματική ταχύτητα είναι τελείως άχρηστη. Δεν υπάρχει μέσος όρος διανύσματος στα μαθηματικά θα συμφωνήσω με τον Κωσταντίνο διαφωνώντας με το Κασσέτα. Επίσης το βιβλίο της Κύπρου κάνει και ένα μαθηματικό λάθος. Δεν υπάρχει μέγεθος” ρυθμός που διανύεται μια απόσταση” σε κανένα σοβαρό βιβλίο φυσικής. Μάλλον εννοεί αυτό που είναι ο ρυθμός μεταβολής (παράγωγος ) του μέτρου της ταχύητας. Υπάρχει μόνο ο ρυθμός που διανύεται η θέση ως διάνυσμα που είναι η στιγμιαία ταχύτητα. Ο Κασσέτας αναφέρεται μόνο σε ευθύγραμμη τροχιά και για αυτό οι μαθητές που διάβαζαν το βιβλίο του είχαν πρόβλημα στο να εφαρμόσουν σε μη ευθύγραμμη τροχιά αυτά που έγραφε όπως έχουν πρόβλημα οι μαθητές να εφαρμόσουν σε μη ομαλή κυκλική κίνηση αυτα που γραφει το σχολικό π.χ. για την κεντρομόλο . Αυτά είναι από τα πολλά στραβά των Ελληνικών βιβλίων που δυστυχώς αναπαράγει το ΙΕΠ. Ειδικά με αυτό πόυ γραφει ότι η μέση ταχύτητα (που είναι είναι το πηλίκο της μετατόπισης ΔX (που είναι διάνυσμα!!!) προς τα αντίστοιχο χρονικό διάστημα και δείχνει , κατά πως λέει, προς τα που κινείται το αντικείμενο και αναφέρεται λέει σε χρονική διάρκεια (στην οποία το αντικείμενο μπορεί να έχει αλλάξει άπειρες διευθύνσεις κίνησης ακόμα και να έχει αναστραφεί η κατεύθυνση της κίνησης του ) και ορίζεται ως το πηλίκο της μετατόπισης προς το αντίστοιχο χρονικό διάστημα με κέντρο τη χρονική στιγμή V = dx/dt είναι απλά για να γελάνε οι μαθηματικοί με τα χάλια μας.

Ο σωστός τρόπος ορισμού υπήρχε στο βιβλίο της Α Λυκείου του Κρέμου. Λες τον ορισμό με το όριο εξηγείς το σημαίνει στην πράξη μικρό διαστημα και εξηγείς το όριο με την εφαπτομένη.Σε προηγούμενες εκδόσεις του βιβλίου του Resnick από το 1993 υπήρχε και μια ωραία διδακτικά multimedia εφαρμογή που εξηγούσε γεωμετρικά και την μέση ταχύτητα και τη στιγμιαία ως όριο της μέσης διανυσματικης του Δr/Δt (στην οποία προφανώς δεν έδινε καμία φυσική ερμηνεία-ουκ αν λαβής παρά του μη υπάρχοντος) αντίθετα από το ΙΕΠ. Έτσι καταλάβαιναν οι μαθητές και αυτό που πολλα Ελληνικά βιβλία φυσικής όπως αυτό του Κασέτα παρουσιάζουν ως α priori δεδομένο και όχι ως κάτι που αποδεικνύεται μαθηματικά: γιατί η ταχύτητα είναι πάντα εφαπτομένη στην τροχιά. Το ίδιο κάνω στον πίνακα ακόμα και σημερα

Ακόμα και βιβλία όπως των Steven Grounds και Edwin Kirby ή της Srivastava που αναφέρονται σε Α -level και ΑS Level ή αυτά που απευθύνονται επίσης σε μαθητές όπως το καλό των Cutnell & Johnson (παρατήρηση : Ως σοβαρό βιβλίο που απευθύνεται σε μαθητές δεν έχει π.χ. την εξίσωση στροντιγκερ ενώ έχει στοιχειώδη σωμα΄τια, κοσμολογία, ολογραφία , σχετικότητα) που διδάσκεται σε μαθητές σε πολλές αγγλόφωνες χώρες με εκδόσεις σε Ινδία, Καναδά, Αυστραλία, ΗΠΑ και Αγγλία

ή το κολλεγiακό του Shaum

https://ismailabdi.files.wordpress.com/2016/12/schaums_outline_of_college_physics.pdf

ορίζουν μια και καλή την ταχύτητα σε 2 διαστάσεις και γίνεται αναφορά στο όριο. Το ζήτημα δεν είναι θέμα σωστού ορισμού αλλά παραδειγμάτων. Προφανώς αν μείνεις μόνο στον ορισμό του Κρέμου θα είναι μια παπαγαλία και μια εξήγηση ενός αγνώστου δια …ετέρου αγνώστου ακριβώς όπως θα μάθουν φέτος οι μαθητές μας την αρχή της αβεβαιότητας.