web analytics

Ας ακούσουμε ήχους

Το μήκος των χορδών μιας κιθάρας (απόσταση ζυγού – καβαλάρη) είναι d = 65cm. Καθώς μια χορδή πάλλεται, δημιουργούνται πάνω της στάσιμα κύματα, η συχνότητα των οποίων καθορίζει τον ήχο που θα ακούσουμε (νότες), με την ελάχιστη συχνότητα να ονομάζεται θεμελιώδης.

A. Οι συχνότητες που παράγονται σε δεδομένη χορδή δίνονται από τη σχέση:

α. f = n υ / (4d)               β. f = n υ / (2d)                  γ. f = n υ / 2d

όπου n φυσικός αριθμός και υ η ταχύτητα διάδοσης των κυμάτων που συμβάλλουν για να προκύψει το στάσιμο.

Β. Η δεύτερη από αριστερά χορδή όπως κοιτάμε το σχήμα παράγει ήχο στη νότα λα με θεμελιώδη συχνότητα fλα = 440 Hz (λα με ελεύθερη χορδή). Αν θέλουμε στην ίδια χορδή να ακούσουμε τη νότα ρε με θεμελιώδη συχνότητα fρε = 587Hz, σε πόση απόσταση x από τον καβαλάρη πρέπει να ακουμπήσουμε το δάκτυλό μας;

Γ. Κάποιος ισχυρίζεται, ότι μπορεί να παίξει τη νότα σολ με θεμελιώδη συχνότητα

fσολ = 392Hz στη χορδή του προηγούμενου ερωτήματος. Συμφωνείτε με τον ισχυρισμό;

Η απάντηση σε word

και σε pdf

Loading

Subscribe
Ειδοποίηση για
14 Σχόλια
Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Πολύ ωραία!
Η Φυσική της καθημερινής ζωής είναι γοητευτική και τελικά δύσκολη.

Παύλος Αλεξόπουλος

Γεια σου Αποστόλη όμορφη άσκηση με καθημερινές προεκτάσεις, ευχαριστούμε πολύ!

Βασίλειος Μπάφας
15/01/2024 7:56 ΠΜ

Καλημέρα σε όλους.
Αποστόλη σε ευχαριστώ πολύ.
Εξαιρετική η ανάρτηση και σε ένα στυλ που μου αρέσει πολύ.
Φυσική και μουσική!!!
Να είσαι καλά και με το καλό η επόμενη συνάντηση!

Διονύσης Μάργαρης
Αρχισυντάκτης
15/01/2024 8:19 ΠΜ

Καλημέρα Αποστόλη και καλή βδομάδα.
Πάρα πολύ καλή άσκηση Φυσικής, ακόμη και για κάποιον που δεν έχει σχέση με τη μουσική και τις νότες!
Οι ήχοι και τα μουσικά όργανα παραγωγής τους (χορδές και ηχητικοί σωλήνες), δεν μου ήταν από τα πιο εύκολα πράγματα, στην μαθητική μου περίοδο, αλλά πάντα με εντυπωσίαζε αλλά και με ευχαριστούσε ιδιαίτερα, όταν έβλεπα την σύνδεση μεταξύ μουσικής και φυσικής…

Τελευταία διόρθωση2 έτη πριν από Διονύσης Μάργαρης
Παντελεήμων Παπαδάκης
Αρχισυντάκτης

Καλημέρα Αποστόλη

“Εύηχοι” και ευήκοοι οι ήχοι σου από τα στάσιμα στις χορδές.
Οι ήχοι δημιουργούν συνειρμούς που μου θύμισαν… αυτή με τη συμμετοχή σου στα σχόλια και είπα να την υπενθυμίσω!
Καλή εβδομάδα

Ανδρέας Ριζόπουλος
Αρχισυντάκτης

Καλησπέρα Αποστόλη. Άριστη εφαρμογή της δημιουργίας στασίμων κυμάτων. Από τα γραφόμενά σου φαίνεται ότι ασχολείσαι με το όργανο.
Τα νούμερα μπορεί να διαφέρουν από τον ένα τύπο κιθάρας στον άλλο, αλλά το φαινόμενο δεν αλλάζει.
Στην ακουστική μου d = 66cm, στην ηλεκτρική d = 63,5cm και στο 5ο τάστο ακούγεται το Ρε, ακριβώς στις αποστάσεις που υπολόγισες.
Υπάρχει και ένας τύπος που δίνει μια αρμονική σε σχέση με μια βασική.

fn = f0 * (a)n

όπου
n = ο ακέραιος αριθμός των ημιτονίων που βρίσκονται ανάμεσα στις δυο νότες. Αν ανεβαίνουμε είναι θετικός, αν κατεβαίνουμε αρνητικός.
a = (2)1/12 = 1.0595
Παράδειγμα για το Ρε n = 5 και με βασική την f0 = 440Hz.
fn = 440 * 1,0595^5 = 587,4Ηz

Κώστας Παπαδάκης
16/01/2024 11:40 ΜΜ

Ωραία η ανάρτηση, η σύνδεση της Φυσικής με την μουσική. Αποστόλη μπράβο για αυτό.

Η μουσική γίνεται αντιληπτή από σχεδόν όλα τα πλάσματα της φύσης (ακόμα και τα φυτά).

Εγώ προσωπικά αντιλαμβάνομαι τους ήχους αλλά η επαφή με την μουσική εκπαίδευση δεν απέδωσε.

Ταλαιπωρούσα μια κλασσική κιθάρα, με την βοήθεια καθηγητή μαζί με άλλους μαθητές, μέχρι που ήρθε να κάνει μάθημα μαζί μας ένα ταλέντο. Τότε συνειδητοποίησα ότι πρέπει να σταματήσω να ταλαιπωρώ την κιθάρα και πραγματικά σταμάτησα.

Ευτυχώς για την μουσική αλλά δυστυχώς για την εικόνα..

Βασίλειος Μπάφας
17/01/2024 11:16 ΠΜ
Απάντηση σε  Κώστας Παπαδάκης

Καλημέρα Κώστα.
Έθιξες ένα πολύ μεγάλο εκπαιδευτικό ζήτημα, που μας αφορά από την εκπαιδευτική σκοπιά.
Εφόσον προσπαθούσες δεν ταλαιπωρούσες τίποτε.
Ως μαθητής είχες κάνει το χρέος σου.
Μετά ήταν χρέος του καθηγητή να προσαρμοστεί στο τι μπορούσες και να αποφευχθεί η εγκατάλειψη.
Δυστυχώς αυτό, ειδικά παλιότερα, αλλά και σήμερα στα ωδεία (έχω περάσει από 5 και με δάσκαλο και τον Βαγγέλη Μπουντούνη), δεν είναι στο σκεπτικό τους.
Έτσι ένα μεγάλο ποσοστό μαθητών εγκαταλείπει και μένουν τα ταλέντα.
Όμως αυτό θέλουμε για τη μουσική και για τη φυσική;
Να διώξουμε τους περισσότερους και ας προσπαθούν (επειδή ταλαιπωρούν τη φυσική) ή να προσαρμοστούμε ώστε να μάθουν (μάθουμε) μέχρι εκεί που μπορούν.
Υποστηρίζω το δεύτερο. Όποιος προσπαθεί πρέπει να ενισχύεται.
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ.
Ξαναδοκίμασε με κάποιον δάσκαλο, ο οποίος θα προσαρμόσει τις απαιτήσεις του στις δυνατότητές σου και όχι στις δυνατότητες ενός ταλέντου.
Επίσης μπορείς να δοκιμάσεις άλλο μουσικό όργανο.
Εγώ κατέληξα στο μπουζούκι.
Η ζωή χωρίς μουσική θα ήταν ένα λάθος ΝΙΤΣΕ
Σε ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου έδωσες να πω τα παραπάνω.
Ειλικρινά όταν συζητούσαμε με τον Αποστόλη εκείνο το Σάββατο απόγευμα, για το πώς το τραγούδι “φωτιά στα σαββατόβραδα” (η σύμπτωση είναι όλα τα λεφτά που λένε) μου έλυσε μια μουσική απορία, δεν είχα φανταστεί πόσο ωραία θα το συνέχιζε ο Αποστόλης, ώστε να προκύψουν τα τωρινά.
Να είσαι πάντα καλά!

Κώστας Παπαδάκης
17/01/2024 12:19 ΜΜ
Απάντηση σε  Βασίλειος Μπάφας

Πολύ ωραίο το σχόλιο, μας ενδιαφέρει εκπαιδευτικά.

Πάντως η φύση επιλέγει (χρειάζεται κατάλληλο αυτί), αλλά η εμπειρία ήταν μοναδική το παιδί – ταλέντο πήρε μέρος σε συναυλίες, η απόδοση του ήταν η εξής σε ένα τρίμηνο (χωρίς καμία επαφή με το όργανο πριν) με ξεπέρασε ενώ είχα σχεδόν τρία χρόνια προσπάθειας.

Έχω τώρα κλασσική κιθάρα και ηλεκτρική (λόγω των μουσικών σπουδών της κόρης) ποιος ξέρει μπορεί στο μέλλον να ασχοληθώ ξανά..