Γεια σας παιδιά.
Διονύση έβαλα το παρόν στο φόρουμ και όχι στον «μαθητικό χώρο». Αν ήθελα να προτείνω θέματα τελευταίας στιγμής σε υποψηφίους θα αναρτούσα δικά σου και άλλων φίλων που αφθονούν εδώ και είναι εξαιρετικής ποιότητας. Ξέρω επίσης ότι τα θέματα των προσομοιώσεων καίγονταν κάποτε και (ελπίζω να) καίγονται και σήμερα.
Η παρούσα προσομοίωση έχει μια άλλη δομή η οποία μου αρέσει.
Τα Β΄ θέματα δεν είναι ασκήσεις χωρίς νούμερα.
Οι πράξεις δεν είναι εξαντλητικές.
Τα κομμένα νήματα και οι ακούραστοι διακόπτες απουσιάζουν.
Στο φόρουμ θα μπορούσε ένας να επικροτήσει μια τέτοια στάση ή όχι. Θα μπορούσε λ.χ. να πει ότι προτιμά Β΄ θέματα όπως αυτά που κυκλοφορούν και Δ΄ θέματα συνδυαστικά.
Βλέπουμε πολλές διαμαρτυρίες για κακοποίηση της Φυσικής των Εξετάσεων και αυτές ίσως οδηγήσουν σε βελτίωση.
Ένας που αποδέχεται την δομή της προσομοίωσης δεν χρειάζεται να υιοθετήσει τα θέματά της. Θα μπορούσε να στήσει διαφορετικά θέματα με τις προδιαγραφές όμως από τις οποίες έχουμε ξεφύγει.
Κάποτε είχα γράψει για το «Να αλλάξει η δομή των θεμάτων Φυσικής»
Ο Γιώργος ζητάει υπόδειγμα και στέλνω κάποια θέματα.
Τα θέματα αυτά δεν τα έγραψα ως καλά και ως θέματα που καλό είναι να τα κάνει ο συνάδελφος στην τάξη. Μπορεί να είναι τετριμμένα ή δύσκολα. Μπορεί να είναι ή όχι στην κουλτούρα της διδασκόμενης Φυσικής. Μπορεί να είναι κάκιστα. Είναι όμως παραδείγματα αυτών που υποστήριξα. Καταλαβαίνοντας το πνεύμα και από το παράδειγμα, το ενστερνίζεται κάποιος ή όχι.
Δεν είχε ιδιαίτερο νόημα να μου πει κάποιος:
-Η εκφώνηση του 4ου είναι ελλιπής!
Μια τέτοια παρατήρηση θα θύμιζε τη σκηνή από το «Υπάρχει και φιλότιμο»:
-Τι βλέπεις;
-Το «ηργάσθην» το έχει με γιώτα!
Μου άρεσε το ότι μια επίσημη πηγή κάνει μια πρόταση «επαναφοράς στο λιτό».
Δεν αρκεί μόνο το να κάνουμε πλάκα στις υπερπαραγωγές, πρέπει και να προβάλλουμε κάτι άλλο. Μια ομάδα που θα θελήσει να ακολουθήσει το πνεύμα των θεμάτων της προσομοίωσης θα βγάλει κάποια στιγμή και κάτι που θα είναι πολύ καλό.
Διαβάζω παλιά ανακοίνωση της ΕΕΦΕΕ: Οι Πανελλαδικές Εξετάσεις (και) στο μάθημα της Φυσικής σχολιάζονται κάθε χρόνο μόνο για την ευκολία ή τη δυσκολία των θεμάτων και την ακρίβεια ή τυχόν λάθη στη διατύπωσή τους. Όμως, διαπιστώνεται ότι φέτος οι εξετάσεις Φυσικής κατέληξαν σε εξετάσεις αντοχής, με θέματα τεχνητά κατασκευασμένα και υπερβολικά φορτωμένα με μαθηματικές πράξεις που δεν αναδεικνύουν τις έννοιες και την ομορφιά της Φυσικής. Το κύριο ζητούμενο -πρέπει να- είναι η πληρότητα και συνεκτικότητα και όχι η αποσπασματικότητα των διδασκόμενων και εξεταζόμενων θεματικών. Ακόμη, ζητούμενα -πρέπει να- είναι η διασύνδεση ενός τουλάχιστον θέματος των εξετάσεων με την πειραματική διαδικασία ή πειραματικά δεδομένα και -κυρίως- η ανάδειξη και επιβράβευση όχι της απομνημόνευσης και της επίλυσης εξισώσεων αλλά του ορθολογικού τρόπου σκέψης της φυσικής επιστήμης και των εφαρμογών της. Όλα αυτά, συστηματικά, αρνείται να υιοθετήσει το Υπουργείο Παιδείας, αν υποθέσουμε ότι τα καταλαβαίνει.
Κάποια στιγμή κάποια ομάδα πρέπει να υλοποιήσει τις παραινέσεις αυτές με ένα διαγώνισμα που δεν θα έχει τα παραπάνω ελαττώματα. Βλέπουμε μια ευτράπελη κατάσταση. Να προσυπογράφουν όλοι (στο φέησμπουκ και αλλαχού) τα παραπάνω αλλά να συντάσσουν την επόμενη μέρα υπερπαραγωγές. Και μάλιστα όχι χολυγουντιανές αλλά της Τσινετσιτά.
Τελευταία διόρθωση1 έτος πριν από Γιάννης Κυριακόπουλος
Καλησπέρα Γιάννη, καλησπέρα συνάδελφοι.
Κατά την γνώμη μου αυτά τα θέματα είναι προς την σωστή κατεύθυνση αλλά έχουν ένα βασικό μειονέκτημα. Αν κάποιος χάσει ένα ερώτημα από τα Β, Γ, Δ, (ακόμη και το Α) χάνει υπερβολικά πολλά μόρια για την έκταση των λύσεων. Θα έπρεπε κατά την γνώμη μου να υπήρχαν περισσότερα θέματα της ίδιας λογικής και έκτασης (ακόμη και διπλάσια σε πλήθος). Ιδανικά δε σε μεγαλύτερη έκταση εξεταστέας ύλης.
Καλησπέρα Στάθη.
Δεν κατάλαβα ακριβώς όσα είπες.
Τα Β΄ θέματα συνήθως έχουν ένα ερώτημα. Το ίδιο και εδώ, μάλιστα αυτό με τον φασματογράφο έχει περισσότερα.
Διπλάσια σε πλήθος θέματα οδηγούν σε αγώνα δρόμου. Κάτι που δεν μου αρέσει καθόλου. Αν θέλουμε διακριτότητα βάζουμε μια δύσκολη ερώτηση ή δύο.
Ο καλύτερος να τελειώσει το πολύ σε 1,5 ώρα και ο μεθοδολογών να μην απαντήσει αυτά τα δύο.
Το σημερινό πλήθος μου θυμίζει αγώνες φαγητού όπου σε χρόνο ρεκόρ καταβροχθίζονται πολλά χάμπουργκερ κτηνωδώς.
Ουκ εν τω πολλώ το ευ αλλ’ εν τω ευ το πολύ.
Δηλαδή Στάθη είναι σίγουρο πως εσύ θα νικήσεις έναν οιονδήποτε του Δημοτικού σε διαγωνισμό Μαθηματικών. Εκτός αν τα θέματα τα βάλω εγώ.
Δεν ξέρω πόσο γρήγορα κάνεις 250 διαιρέσεις όμως υπάρχουν απόφοιτοι Δημοτικού ταχύτατοι.
Αυτό συμβαίνει σήμερα με τις Εξετάσεις. Επιβραβεύεται ο ταχύτερος, δηλαδή όποιος έλυσε πιο πολλές τετριμμένες ασκήσεις, δηλαδή όποιος παράτησε κάθε μάθημα εστιάζοντας στην ύλη της Γ΄ Λύκείου.
Γιάννη εννοώ περισσότερα ξεχωριστά ερωτήματα στα Β θέματα (πχ Β1 έως Β8). Όλα να μπορούν να απαντηθούν με λίγες πράξεις ή και καθόλου (πχ μέσω ενός διαγράμματος ή μέσω της αναφοράς σε ένα νόμο). Το ίδιο να συμβεί και στα θέματα Γ και Δ: Ασκήσεις με περισσότερα ερωτήματα μικρής έκτασης. Αν ξέρεις πως να το απαντήσεις να το λύνεις γρήγορα, αν όχι να μην χάνεις πολλά μόρια. Συνεπώς προτείνω ακριβώς το ανάποδο.
Αγώνας δρόμου συμβαίνει με τα τωρινά θέματα με τις τεράστιες εκφωνησεις, τα μεγάλα συστήματα και τις ατέλειωτες πράξεις (ακόμη και στο Β, ας θυμηθούμε τα τελευταία Β θέματα στα ρευστά). Το μόνιμο παράπονο πολλών μαθητών τελευταία χρόνια είναι ότι δεν πρόλαβαν.
ευχαριστώ Θοδωρή που είδες τον προσωπικό δικτυακό τόπο (εγώ διαδικτυακά είμαι του Δημοτικού…), αλλά γιατί πάρα πολλοί συνάδελφοι μου ζητούν να τους επιτρέψω πρόσβαση; εννοείται δοκιμάζω να επιτρέψω στην τύχη… ευχαριστώ και μπασκετικά, παραμένω γάβρος μιας κάποιας ηλικίας…
Φυσικά μπορεί να μην αναφέρεται στο μοντέλο του Planck …..Υπάρχει όμως ένα θέμα που καλο θα ήταν να διευκρινιστεί , ίσως το ερώτημα Γ2 είναι συνέχεια του Γ1 που αναφέρεται στο πρότυπο του Βοhr ….
Η υπόθεση του Planck ήταν ότι στο εσωτερικό της κοιλότητας αναπτύσσεται ένα σύστημα στασίμων κυμάτων με συχνότητες nf, ακέραια πολλαπλάσια μίας συχνότητας f. Κατ’ επέκταση οι ενέργεια κάθε στασίμου κύματος θα ισούται με nhf. Βάσει των παραπάνω οι ενεργειακές καταστάσεις του μέλανος σώματος περιγράφονται από μία κατανομή που όταν αθροιστεί κατάλληλα, οδηγεί στον νόμο του Planck.
Γιατί αυτό σημαίνει ότι οι μόνες μεταβάσεις που επιτρέπονται σε έναν κβαντικό ταλαντωτή είναι μόνο μεταξύ γειτονικών καταστάσεων, δηλαδή κατά hf;
Επίσης θυμάμαι ότι αν κάποιος λύσει την εξίσωση του Schrodinger για έναν τρισδιάστατο αρμονικό ταλαντωτή, θα βρεί τις ενεργειακές του καταστάσεις, κατ’ αναλογίαν όπως τις βρίσκει και στο άτομο του Υδρογόνου (οι χαμηλότερες από τις καταστάσεις αυτές περιγράφουν τον ομοιοπολικό δεσμό μεταξύ ατόμων). Όλες οι μεταβάσεις είναι επιτρεπτές μεταξύ τους, όπως και σε ένα άτομο, αλλά κάθε μετάβαση χαρακτηρίζεται από διαφορετική πιθανότητα, όπως και στο άτομο . Γιατί να διαφέρει η μονοδιάστατη περίπτωση;
Γιάννη γράφεις
“Στάθη να συμφωνήσω αν ο καλύτερος μπορεί να τελειώσει σε 1,5 ώρα το πολύ. Δηλαδή αν οι συνάδελφοι που λύνουν τα θέματα τελειώσουν σε 20 – 25 λεπτά.” Γιατί τόση μεγάλη απόκλιση μεταξύ του καλύτερου (1,5 ώρες) και όχι τόσο καλού (3 ώρες); Θα μπορούσε να γίνει ως εξής: Αν ένας συνάδελφος χρειάζεται 1 λεπτό για ένα ερώτημα, ας δώσουμε στο μαθητή τέσσερα λεπτά. Σε μία ώρα αναλογούν 15 ερωτήματα και σε 3 ώρες 45 ερωτήματα. Ας μπουν συνολικά 40 ερωτήματα διαβαθμισμένης δυσκολίας με μικρές απαντήσεις, κατανεμημένα σε όλα τα θέματα, με 2,5 μονάδες το καθένα.
Στάθη πολλά είναι τα 40. Αμερικανιά μου μυρίζουν.
Για να διαβάσω 40 ερωτήσεις προσεκτικά θέλω τουλάχιστον 40 λεπτά αν είναι ανθρώπινα διατυπωμένες. Με τις εκφωνήσεις που κυκλοφορούν (από ερασιτέχνες καθηγητές) θέλω περισσότερο.
Για να τις απαντήσω ανθρώπινα (σκεπτόμενος και επιλέγοντας την καλύτερη διατύπωση θέλω άλλα 160 λεπτά. Σύνολο 200 λεπτά ή 3 και κάτι ώρες.
Και δεν είμαι ούτε παιδί, ούτε αργός.
Δεν πρέπει να ξαναδιαβάσω ότι έγραψα;
Οι εξετάσεις πρέπει να διαφέρουν από το σαρβάιβορ και τα στρατιωτικά καψόνια.
Αγαπώ τα 7 ή 8 θέματα που θα αναδείξουν αυτόν που ξέρει τα στοιχειώδη, αυτόν που λύνει προβλήματα και τον εξαιρετικό. Αυτά γίνονται ήρεμα χωρίς πίεση χρόνου και κτηνωδίες.
Η χρονική πίεση ως μέθοδος επίτευξης διακριτότητας είναι απαράδεκτη. Είναι και αποτυχημένη μια και τελικά δεν διακρίνει τον καλό από τον προπονημένο.
Στάθη αν και έχουμε κάνει παλιότερα μια σχετική κουβέντα το θέμα είναι αναφερόμαστε στα όσα είπε ο Planck? Στην συνέχεια της “ιστορίας” πολλά άλλαξαν! Αναρωτιέμαι εύλογα, εκτιμώ, τι ζητάμε από τους μαθητές.
by 
Γεια σας παιδιά.
Διονύση έβαλα το παρόν στο φόρουμ και όχι στον «μαθητικό χώρο». Αν ήθελα να προτείνω θέματα τελευταίας στιγμής σε υποψηφίους θα αναρτούσα δικά σου και άλλων φίλων που αφθονούν εδώ και είναι εξαιρετικής ποιότητας. Ξέρω επίσης ότι τα θέματα των προσομοιώσεων καίγονταν κάποτε και (ελπίζω να) καίγονται και σήμερα.
Η παρούσα προσομοίωση έχει μια άλλη δομή η οποία μου αρέσει.
Τα Β΄ θέματα δεν είναι ασκήσεις χωρίς νούμερα.
Οι πράξεις δεν είναι εξαντλητικές.
Τα κομμένα νήματα και οι ακούραστοι διακόπτες απουσιάζουν.
Στο φόρουμ θα μπορούσε ένας να επικροτήσει μια τέτοια στάση ή όχι. Θα μπορούσε λ.χ. να πει ότι προτιμά Β΄ θέματα όπως αυτά που κυκλοφορούν και Δ΄ θέματα συνδυαστικά.
Βλέπουμε πολλές διαμαρτυρίες για κακοποίηση της Φυσικής των Εξετάσεων και αυτές ίσως οδηγήσουν σε βελτίωση.
Ένας που αποδέχεται την δομή της προσομοίωσης δεν χρειάζεται να υιοθετήσει τα θέματά της. Θα μπορούσε να στήσει διαφορετικά θέματα με τις προδιαγραφές όμως από τις οποίες έχουμε ξεφύγει.
Κάποτε είχα γράψει για το «Να αλλάξει η δομή των θεμάτων Φυσικής»
Ο Γιώργος ζητάει υπόδειγμα και στέλνω κάποια θέματα.
Τα θέματα αυτά δεν τα έγραψα ως καλά και ως θέματα που καλό είναι να τα κάνει ο συνάδελφος στην τάξη. Μπορεί να είναι τετριμμένα ή δύσκολα. Μπορεί να είναι ή όχι στην κουλτούρα της διδασκόμενης Φυσικής. Μπορεί να είναι κάκιστα. Είναι όμως παραδείγματα αυτών που υποστήριξα. Καταλαβαίνοντας το πνεύμα και από το παράδειγμα, το ενστερνίζεται κάποιος ή όχι.
Δεν είχε ιδιαίτερο νόημα να μου πει κάποιος:
-Η εκφώνηση του 4ου είναι ελλιπής!
Μια τέτοια παρατήρηση θα θύμιζε τη σκηνή από το «Υπάρχει και φιλότιμο»:
-Τι βλέπεις;
-Το «ηργάσθην» το έχει με γιώτα!
Μου άρεσε το ότι μια επίσημη πηγή κάνει μια πρόταση «επαναφοράς στο λιτό».
Δεν αρκεί μόνο το να κάνουμε πλάκα στις υπερπαραγωγές, πρέπει και να προβάλλουμε κάτι άλλο. Μια ομάδα που θα θελήσει να ακολουθήσει το πνεύμα των θεμάτων της προσομοίωσης θα βγάλει κάποια στιγμή και κάτι που θα είναι πολύ καλό.
Διαβάζω παλιά ανακοίνωση της ΕΕΦΕΕ:
Οι Πανελλαδικές Εξετάσεις (και) στο μάθημα της Φυσικής σχολιάζονται κάθε χρόνο μόνο για την ευκολία ή τη δυσκολία των θεμάτων και την ακρίβεια ή τυχόν λάθη στη διατύπωσή τους. Όμως, διαπιστώνεται ότι φέτος οι εξετάσεις Φυσικής κατέληξαν σε εξετάσεις αντοχής, με θέματα τεχνητά κατασκευασμένα και υπερβολικά φορτωμένα με μαθηματικές πράξεις που δεν αναδεικνύουν τις έννοιες και την ομορφιά της Φυσικής. Το κύριο ζητούμενο -πρέπει να- είναι η πληρότητα και συνεκτικότητα και όχι η αποσπασματικότητα των διδασκόμενων και εξεταζόμενων θεματικών. Ακόμη, ζητούμενα -πρέπει να- είναι η διασύνδεση ενός τουλάχιστον θέματος των εξετάσεων με την πειραματική διαδικασία ή πειραματικά δεδομένα και -κυρίως- η ανάδειξη και επιβράβευση όχι της απομνημόνευσης και της επίλυσης εξισώσεων αλλά του ορθολογικού τρόπου σκέψης της φυσικής επιστήμης και των εφαρμογών της. Όλα αυτά, συστηματικά, αρνείται να υιοθετήσει το Υπουργείο Παιδείας, αν υποθέσουμε ότι τα καταλαβαίνει.
Κάποια στιγμή κάποια ομάδα πρέπει να υλοποιήσει τις παραινέσεις αυτές με ένα διαγώνισμα που δεν θα έχει τα παραπάνω ελαττώματα.
Βλέπουμε μια ευτράπελη κατάσταση. Να προσυπογράφουν όλοι (στο φέησμπουκ και αλλαχού) τα παραπάνω αλλά να συντάσσουν την επόμενη μέρα υπερπαραγωγές.
Και μάλιστα όχι χολυγουντιανές αλλά της Τσινετσιτά.
Καλησπέρα Γιάννη, καλησπέρα συνάδελφοι.
Κατά την γνώμη μου αυτά τα θέματα είναι προς την σωστή κατεύθυνση αλλά έχουν ένα βασικό μειονέκτημα. Αν κάποιος χάσει ένα ερώτημα από τα Β, Γ, Δ, (ακόμη και το Α) χάνει υπερβολικά πολλά μόρια για την έκταση των λύσεων. Θα έπρεπε κατά την γνώμη μου να υπήρχαν περισσότερα θέματα της ίδιας λογικής και έκτασης (ακόμη και διπλάσια σε πλήθος). Ιδανικά δε σε μεγαλύτερη έκταση εξεταστέας ύλης.
Καλησπέρα Στάθη.
Δεν κατάλαβα ακριβώς όσα είπες.
Τα Β΄ θέματα συνήθως έχουν ένα ερώτημα. Το ίδιο και εδώ, μάλιστα αυτό με τον φασματογράφο έχει περισσότερα.
Διπλάσια σε πλήθος θέματα οδηγούν σε αγώνα δρόμου. Κάτι που δεν μου αρέσει καθόλου. Αν θέλουμε διακριτότητα βάζουμε μια δύσκολη ερώτηση ή δύο.
Ο καλύτερος να τελειώσει το πολύ σε 1,5 ώρα και ο μεθοδολογών να μην απαντήσει αυτά τα δύο.
Το σημερινό πλήθος μου θυμίζει αγώνες φαγητού όπου σε χρόνο ρεκόρ καταβροχθίζονται πολλά χάμπουργκερ κτηνωδώς.
Ουκ εν τω πολλώ το ευ αλλ’ εν τω ευ το πολύ.
Δηλαδή Στάθη είναι σίγουρο πως εσύ θα νικήσεις έναν οιονδήποτε του Δημοτικού σε διαγωνισμό Μαθηματικών. Εκτός αν τα θέματα τα βάλω εγώ.
Δεν ξέρω πόσο γρήγορα κάνεις 250 διαιρέσεις όμως υπάρχουν απόφοιτοι Δημοτικού ταχύτατοι.
Αυτό συμβαίνει σήμερα με τις Εξετάσεις. Επιβραβεύεται ο ταχύτερος, δηλαδή όποιος έλυσε πιο πολλές τετριμμένες ασκήσεις, δηλαδή όποιος παράτησε κάθε μάθημα εστιάζοντας στην ύλη της Γ΄ Λύκείου.
Γιάννη εννοώ περισσότερα ξεχωριστά ερωτήματα στα Β θέματα (πχ Β1 έως Β8). Όλα να μπορούν να απαντηθούν με λίγες πράξεις ή και καθόλου (πχ μέσω ενός διαγράμματος ή μέσω της αναφοράς σε ένα νόμο). Το ίδιο να συμβεί και στα θέματα Γ και Δ: Ασκήσεις με περισσότερα ερωτήματα μικρής έκτασης. Αν ξέρεις πως να το απαντήσεις να το λύνεις γρήγορα, αν όχι να μην χάνεις πολλά μόρια. Συνεπώς προτείνω ακριβώς το ανάποδο.
Αγώνας δρόμου συμβαίνει με τα τωρινά θέματα με τις τεράστιες εκφωνησεις, τα μεγάλα συστήματα και τις ατέλειωτες πράξεις (ακόμη και στο Β, ας θυμηθούμε τα τελευταία Β θέματα στα ρευστά). Το μόνιμο παράπονο πολλών μαθητών τελευταία χρόνια είναι ότι δεν πρόλαβαν.
Στάθη να συμφωνήσω αν ο καλύτερος μπορεί να τελειώσει σε 1,5 ώρα το πολύ.
Δηλαδή αν οι συνάδελφοι που λύνουν τα θέματα τελειώσουν σε 20 – 25 λεπτά.
ευχαριστώ Θοδωρή που είδες τον προσωπικό δικτυακό τόπο
(εγώ διαδικτυακά είμαι του Δημοτικού…),
αλλά γιατί πάρα πολλοί συνάδελφοι μου ζητούν να τους επιτρέψω πρόσβαση;
εννοείται δοκιμάζω να επιτρέψω στην τύχη…
ευχαριστώ και μπασκετικά, παραμένω γάβρος μιας κάποιας ηλικίας…
Έχω εναν προβληματισμό σχετικα με το Θέμα Γ στο Γ2 το έθεσε και ο Γ.Σφυρης .
Δίνει :
Το σχολικό βιβλίο κάτι λεει αλλά μαλλον δεν είναι τοσο σαφες :
Δίνω πιο κάτω μια πηγή :
Επίσης από το βιβλίο του Ι.Ανδριτσοπουλου : Εισαγωγη στην Κβαντομηχανικη
Φυσικά μπορεί να μην αναφέρεται στο μοντέλο του Planck …..Υπάρχει όμως ένα θέμα που καλο θα ήταν να διευκρινιστεί , ίσως το ερώτημα Γ2 είναι συνέχεια του Γ1 που αναφέρεται στο πρότυπο του Βοhr ….
Καλησπέρα Κώστα, αν δεν κάνω λάθος…
Η υπόθεση του Planck ήταν ότι στο εσωτερικό της κοιλότητας αναπτύσσεται ένα σύστημα στασίμων κυμάτων με συχνότητες nf, ακέραια πολλαπλάσια μίας συχνότητας f. Κατ’ επέκταση οι ενέργεια κάθε στασίμου κύματος θα ισούται με nhf. Βάσει των παραπάνω οι ενεργειακές καταστάσεις του μέλανος σώματος περιγράφονται από μία κατανομή που όταν αθροιστεί κατάλληλα, οδηγεί στον νόμο του Planck.
Γιατί αυτό σημαίνει ότι οι μόνες μεταβάσεις που επιτρέπονται σε έναν κβαντικό ταλαντωτή είναι μόνο μεταξύ γειτονικών καταστάσεων, δηλαδή κατά hf;
Επίσης θυμάμαι ότι αν κάποιος λύσει την εξίσωση του Schrodinger για έναν τρισδιάστατο αρμονικό ταλαντωτή, θα βρεί τις ενεργειακές του καταστάσεις, κατ’ αναλογίαν όπως τις βρίσκει και στο άτομο του Υδρογόνου (οι χαμηλότερες από τις καταστάσεις αυτές περιγράφουν τον ομοιοπολικό δεσμό μεταξύ ατόμων). Όλες οι μεταβάσεις είναι επιτρεπτές μεταξύ τους, όπως και σε ένα άτομο, αλλά κάθε μετάβαση χαρακτηρίζεται από διαφορετική πιθανότητα, όπως και στο άτομο . Γιατί να διαφέρει η μονοδιάστατη περίπτωση;
Γιάννη γράφεις
“Στάθη να συμφωνήσω αν ο καλύτερος μπορεί να τελειώσει σε 1,5 ώρα το πολύ.
Δηλαδή αν οι συνάδελφοι που λύνουν τα θέματα τελειώσουν σε 20 – 25 λεπτά.”
Γιατί τόση μεγάλη απόκλιση μεταξύ του καλύτερου (1,5 ώρες) και όχι τόσο καλού
(3 ώρες);
Θα μπορούσε να γίνει ως εξής: Αν ένας συνάδελφος χρειάζεται 1 λεπτό για ένα ερώτημα, ας δώσουμε στο μαθητή τέσσερα λεπτά. Σε μία ώρα αναλογούν 15 ερωτήματα και σε 3 ώρες 45 ερωτήματα. Ας μπουν συνολικά 40 ερωτήματα διαβαθμισμένης δυσκολίας με μικρές απαντήσεις, κατανεμημένα σε όλα τα θέματα, με 2,5 μονάδες το καθένα.
Στάθη πολλά είναι τα 40. Αμερικανιά μου μυρίζουν.
Για να διαβάσω 40 ερωτήσεις προσεκτικά θέλω τουλάχιστον 40 λεπτά αν είναι ανθρώπινα διατυπωμένες. Με τις εκφωνήσεις που κυκλοφορούν (από ερασιτέχνες καθηγητές) θέλω περισσότερο.
Για να τις απαντήσω ανθρώπινα (σκεπτόμενος και επιλέγοντας την καλύτερη διατύπωση θέλω άλλα 160 λεπτά. Σύνολο 200 λεπτά ή 3 και κάτι ώρες.
Και δεν είμαι ούτε παιδί, ούτε αργός.
Δεν πρέπει να ξαναδιαβάσω ότι έγραψα;
Οι εξετάσεις πρέπει να διαφέρουν από το σαρβάιβορ και τα στρατιωτικά καψόνια.
Αγαπώ τα 7 ή 8 θέματα που θα αναδείξουν αυτόν που ξέρει τα στοιχειώδη, αυτόν που λύνει προβλήματα και τον εξαιρετικό. Αυτά γίνονται ήρεμα χωρίς πίεση χρόνου και κτηνωδίες.
Η χρονική πίεση ως μέθοδος επίτευξης διακριτότητας είναι απαράδεκτη. Είναι και αποτυχημένη μια και τελικά δεν διακρίνει τον καλό από τον προπονημένο.
Στάθη αν και έχουμε κάνει παλιότερα μια σχετική κουβέντα το θέμα είναι αναφερόμαστε στα όσα είπε ο Planck? Στην συνέχεια της “ιστορίας” πολλά άλλαξαν! Αναρωτιέμαι εύλογα, εκτιμώ, τι ζητάμε από τους μαθητές.