
Στο σχήμα φαίνεται ένα σώμα, μάζας , που κινείται με ταχύτητα
και συγκρούεται ελαστικά με ακίνητο σώμα, μάζας
. Αν η
είναι πολύ μεγαλύτερη από την
, το σώμα μικρής μάζας ανακλάται με ταχύτητα ίδιου μέτρου και αντίθετης φοράς από αυτήν που είχε πριν την κρούση. Το σώμα μεγάλης μάζας παραμένει πρακτικά ακίνητο.
(α) Να υπολογίσετε την κινητική ενέργεια, , του σώματος μάζας
μετά την κρούση.
(β) Να υπολογίσετε τo μέτρο της ορμής του σώματος μάζας
μετά την κρούση.
Απάντηση: Το σώμα μεγάλης μάζας παραμένει πρακτικά ακίνητο, η κινητική ενέργειά του μετά την κρούση είναι πρακτικά μηδενική αλλά το μέτρο της ορμής του δεν είναι πρακτικά μηδενικό. Περισσότερα εδώ.
![]()
Ανδρέα Βαλαδάκη
Γράφεις Σε αυτή την περίπτωση αποδεικνύεται ότι μετά την κρούση η ταχύτητα του δεύτερου σώματος και η κινητική ενέργειά του είναι πρακτικά μηδενικές ενώ η ορμή του είναι κατά μέτρο ίση με την απόλυτη τιμής της μεταβολής της ορμής του σώματος μικρότερης μάζας.
Δηλαδή υ(2)=0 και p(2)= Μυ(2) διάφορη του μηδενός
Αν η ορμή συνεχίζει για όλους τους φυσικούς να είναι γινόμενο Μάζας επί ταχύτητα νομίζω ότι θα έπρεπε να σε προβληματίσει τουλάχιστον το αποτέλεσμα
Διότι υ(2)=0 και p(2)= Μυ(2) διάφορη του μηδενός θα ήταν συμβατά μόνο αν η Μ ήταν άπειρη ( δεν θα ήταν σε καμιά άλλη περίπτωη συμβατά ακόμα και για τεράστια Μάζα )
Η Φυσική η δική μου λέει ότι :
Αν οι σχέσεις 5.6 , 5.7 , 5.8 ,5.9 του βιβλίου ικανοποιούν τις προϋποθέσεις διατήρησης της Ορμής (από την οποία προέκυψαν)…
τότε…
οι σχέσεις που προκύπτουν από αυτές με αντικατάσταση της προσέγγισης m/M =0 δεν ικανοποιούν τις προϋποθέσεις Διατήρησης της Ορμής .
Και δεν μπορώ να δεχτώ ότι υπάρχουν πολές φυσικές γιατί κάποιοι κοτσάρουν ένα περίπου ( δηλαδή μια προσέγγιση ) και μετά τις προσεγγίσεις εφαρμόζουν αρχές με αυτσηρές προϋποθέσεις που φρόντισαν να αναιρεθούν με τις προσεγγίσεις τους. Δεν μπορώ να δεχτώ απόψεις στην φυσική που έρχοονται σε αντίφαση με τους ορισμούς της φυσικής . Εκτός κι αν υπάρχει κάποια άλλη θεωρία για τον ορισμό της ορμής πρακτικά ακίνητου σωματος.
Αν σφάλω σας παρακαλώ αφήστε με να πεθάνω με το σφάλμα μου. Δεν αλλάζω τώρα γνώμη.
Δημήτρη καλημέρα!
Η φυσική σου είναι ολόσωστη και γι’ αυτό μη θυμώνεις! Απλώς θεωρείς ότι υ(2)=0. Αλλά δεν έχω αναφέρει κάτι τέτοιο. Απλώς αναφέρω ότι η υ(2) είναι πρακτικά μηδενική. Και επειδή η m2 είναι πολύ μεγάλη το γινόμενο τους, δηλαδή η ορμή, είναι πεπερασμένη.
Καλημέρα Ανδρέα, το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγεις είναι σύμφωνο
με την 1η σειρά του επόμενου πίνακα (από ανάρτηση του Διονύση το 2014)
Χρησιμοποιείς τύπους που προκύπτουν από διατήρηση ορμής και κινητικής
ενέργειας και με κατανοητές και αποδεκτές κατά τη γνώμη μου στη συνέχεια
προσεγγίσεις καταλήγεις στα συμπεράσματα που γράφεις.
Επειδή η αρχική εικόνα με τον τοίχο, δημιουργεί παρανοήσεις, θα πρότεινα να την αλλάξεις με δύο σφαίρες
Τα αριθμητικά δεδομένα του Ανδρέα (Ριζόπουλου), επιβεβαιώνουν τα συμπεράσματα και βοηθούν στην κατανόηση των συμπερασμάτων σου
Η προσωπική διδακτική άποψη θεωρεί όλα αυτά χρήσιμα για συζητήσεις,
αλλά ακατάλληλα για ερωτήματα εξετάσεων σε πανελλαδικές.
Αυτό προφανώς και δεν επηρεάζει την αξία της ανάρτησης.
Καλημέρα παιδιά.
Όμορφο θέμα!
Ας το δούμε χωρίς εξισώσεις:
Τα δύο σώματα δέχονται δυνάμεις ίδιου μέτρου για ίδιο χρόνο, ήτοι αντίθετες ωθήσεις. Αντίθετες μεταβολές ορμής. Οπότε η μεταβολή της ορμής του βαριού δεν είναι αμελητέα.
Όμως οι μετατοπίσεις κατά τη διάρκεια της κρούσεις διαφέρουν δραματικά. Το βαρύ μετατοπίζεται αμελητέα συγκρινόμενο με το ελαφρύ. Τα έργα διαφέρουν πολύ και μπορούμε να θεωρήσουμε το ένα αμελητέο προ του άλλου.
Θοδωρή καλημέρα.
Πώς βρίσκει ο Διονύσης τις τιμές του πίνακα που παραθέτεις;
Ανδρέα, εδώ
Όπως φαίνεται στην εικόνα, ο Διονύσης Μάργαρης εδώ δίνει ένα παράδειγμα, όπου ένα σώμα μάζας m κινούμενο με ορμή P1 συγκρούεται με ακίνητο σώμα μάζας 999m και το δεύτερο σώμα αποκτά ορμή περίπου 2P1, όπως προβλέπεται από την παρούσα ανάρτηση.
Καλησπέρα συνάδελφοι .Οι μαθηματικοί χρησιμοποιούν την έννοια του ορίου και άρουν μια απροσδιοριστία .Όπως είπε και ο Αντρέας αν εφαρμόσουμε την ΑΔΟ για το σύστημα σφαίρα ,τοίχος και Γη η ταχύτητα και η κινητική ενεργεία του τοίχου είναι ελάχιστα πριν και μετά την κρούση πρακτικά μηδενικές και μη μετρήσιμες