by 
Από την εκπαίδευση της γνώσης στην εκπαίδευση των ικανοτήτων
Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Keele στην Ελλάδα, Ομότιμος Καθηγητής Χειρουργικής Ογκολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης Οδυσσέας Ζώρας και Αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών μίλησε για τον μετασχηματισμό της ανώτατης εκπαίδευσης η οποία περνάει «από την εκπαίδευση της γνώσης στην εκπαίδευσή των ικανοτήτων». Όπως ανέφερε ο κ. Ζώρας, τα σύγχρονα προγράμματα σπουδών του Πανεπιστημίου Keele στοχευμένα σε τομείς αιχμής, θα αποτελέσουν κίνητρο για τον εκσυγχρονισμό των, σε πολλές περιπτώσεις ξεπερασμένων από τις ανάγκες της κοινωνίας και τον φρενήρη πλέον ρυθμό ανάπτυξης των νέων τεχνολογιών, προγραμμάτων σπουδών που λειτουργούν στην Ελλάδα. «Βρισκόμαστε στην αρχή ενός νέου εγχειρήματος το οποίο είμαστε βέβαιοι ότι μπορούμε πάμε μπροστά ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις αυτού του συγχρόνου κόσμου εκπαίδευσης γνώσης έρευνας και μάθησης» δήλωσε.
Επίσημη πρώτη για το Πανεπιστήμιο Keele στην Ελλάδα
Προσωπικά δεν καταλαβαίνω τη φράση:
“..μετασχηματισμό της ανώτατης εκπαίδευσης η οποία περνάει «από την εκπαίδευση της γνώσης στην εκπαίδευσή των ικανοτήτων»…..”
Θα είχε ενδιαφέρον η γνώμη σας
Μάλλον στηρίζεται στον παρακάτω ορισμό: Ικανότητα / επάρκεια (competence) είναι η αποτελεσματική εφαρμογή των δεξιοτήτων (skills). Ικανότητα στην εφαρμογή και χρήση μιας σειράς από σχετικές γνώσεις και δεξιότητες που απαιτούνται για την εκτέλεση με επιτυχία εργασιών σε ένα καθορισμένο περιβάλλον.
Καλημέρα σε όλους. Αν δεν απατώμαι, σε αυτό εκπαιδεύονται τα ρομπότ, τα οποία φέρνουν εις πέρας επιτυχώς την αποστολή τους χωρίς κρίση και πρωτοβουλία και χωρίς φυσικά καμία απαίτηση, παρά μόνο φόρτιση και ίσως κάποιο σέρβις, αν δεν κοστίζει πολύ. Αλλιώς απλή αντικατάσταση και προχωράμε…
Αντιγράφω:
“για τον εκσυγχρονισμό των, σε πολλές περιπτώσεις ξεπερασμένων από τις ανάγκες της κοινωνίας και τον φρενήρη πλέον ρυθμό ανάπτυξης των νέων τεχνολογιών, προγραμμάτων σπουδών που λειτουργούν στην Ελλάδα.”
Άρα:
Τα προγράμματα σπουδών τους των νέων ιδιωτικών πανεπιστημίων, είναι σύγχρονα και ακολουθούν τον “φρενήρη” ρυθμό ανάπτυξης των αναγκών της κοινωνίας.
Τώρα γίνεται κατανοητό:
Διαμαρτύρονται δικηγόροι και γιατροί για τα προγράμματα σπουδών των σχολών των νέων πανεπιστημίων, αλλά έχουν άδικο. Απλά αυτοί (οι επαγγελματίες δικηγόροι και γιατροί) δεν είναι αρκετά σύγχρονοι, ούτε έχουν τον ανάλογο ρυθμό για να καταλάβουν τις ανάγκες της κοινωνίας.
Καλημέρα.
Γεια σου Θοδωρή.
Έχω ακούσει τα καλύτερα για τον άνθρωπο και επιστήμονα κ. Ζώρα από φοιτητές του και από ασθενείς του. Διαβάζοντας το άρθρο δεν διαπίστωσα από την ομιλία του να θέτει τέτοιο δίλημμα..Αν κατάλαβα καλά ο τίτλος εκφράζει ευσεβείς πιθανολογώ πόθους του δημοσιογράφου και άλλων.
Η θέση μου στο δίλημμα
Από την εκπαίδευση της γνώσης στην εκπαίδευση ικανοτήτων
είναι κοινή με την απάντηση που μου έδωσε η τν
η οποία οπως αποδεικνύεται τελικά είναι επαναστατρια εκ γενετής όπως και εγώ άλλωστε
https://ylikonet.gr/wp-content/uploads/2025/09/gkomis-1.odt
Eίχα την ικανότητα αλλά δεν είχα την γνώση να επισυνάψω σωστά την θέση μου
“τα σύγχρονα προγράμματα σπουδών του Πανεπιστημίου Keele στοχευμένα σε τομείς αιχμής, θα αποτελέσουν κίνητρο για τον εκσυγχρονισμό των, σε πολλές περιπτώσεις ξεπερασμένων από τις ανάγκες της κοινωνίας και τον φρενήρη πλέον ρυθμό ανάπτυξης των νέων τεχνολογιών“
Η τεχνολογία δεν είναι υποκατάστατο της γνώσης: απλώς βελτιώνει την εφαρμογή της. Το ρομπότ στο χειρουργείο δεν αναβαθμίζει τη γνώση του γιατρού, αλλά την αξιοποιεί με μεγαλύτερη ακρίβεια και ασφάλεια. Αντίστοιχα, ένα πρόγραμμα σπουδών που ενσωματώνει τεχνολογίες αιχμής δεν είναι απαραίτητα πιο ουσιαστικό, εκτός και αν πρωτίστως συνοδεύεται από βαθιά κατανόηση των εννοιών που υπηρετεί.
Από τις ικανότητες που πρέπει να διδάσκεται, απολύτως απαραίτητη είναι ικανότητα ελέγχου της πληροφορίας.
Καλημέρα παιδιά.
Η φράση:
περνάει «από την εκπαίδευση της γνώσης στην εκπαίδευσή των ικανοτήτων»
είναι δεόντως γενική.
Έτσι δεν καταλαβαίνω τι υπονοείται.
Δεν καταλαβαίνω πως εξειδικεύεται σε σχολές διαφορετικού περιεχομένου και ύφους. Τι σημαίνει “ικανότητες” για ένα γιατρό, ένα μηχανικό, ένα δικηγόρο.
Έτσι αν πω ότι “Οι παραπάνω χρειάζονται στερεές και βαθιές γνώσεις” θα ακούσω τον αντίλογο “Μα ποιος είπε το αντίθετο;”
Θα καταλάβουμε περισσότερα όταν θα δούμε τα μαθήματα των σχολών και φυσικά τα θέματα στα οποία εξετάζονται οι φοιτητές. Μέχρι τότε θα μιλάμε γενικώς.
Παρά το ότι “Ο απατεώνας και ο αφελής” δεν γράφτηκε για την ανώτατη εκπαίδευση, φαίνεται στην αρχή του κειμένου η θέση μου για το “Παιδεία vs Εκπαίδευση”.
Θέλω υπάλληλο για το γραφείο μου.
Θέλω να γράφει σωστά χωρίς Ελληνικούρες και ορθογραφικά λάθη.
Θέλω να κατανοεί ένα κείμενο και να με ρωτάει όσο γίνεται
λιγότερο για το περιεχόμενό του.
Να μπορεί να συντάξει κάτι στο word να το μετατρέπει σε pdf και να το στέλνει σε πολλούς παραλήπτες με email ταυτόχρονα.
Θέλω να μπορεί να κάνει απλούς υπολογισμούς.
Να χρησιμοποιεί το excell και το πρόγραμμα μηχανοργάνωσης του γραφείου μου.
Ενδεχομένως έχω επιθυμίες σχετιζόμενες με το φύλλο και την εμφάνιση του υπαλλήλου.
Δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν θα είναι καλλιεργημένο άτομο. Αν έχει διαβάσει Τολστόι και Ντίκενς.
Αν γνωρίζει Ελληνική Ιστορία και Μυθολογία.
Αδιαφορώ εντελώς αν μπορεί να υπολογίσει τον όγκο κόλουρου κώνου και αν γνωρίζει την περίθλαση των κυμάτων. Ούτε το αν ξέρει πως ορίζεται το Αμπέρ με ενδιαφέρει ούτε αν γνωρίζει τον συγγραφέα του «Η μεγάλη Χίμαιρα».
Έλα όμως που το σχολείο (πολύ καλώς) αδιαφορεί για όσα ενδιαφέρουν εμένα και ενδιαφέρεται για όσα εγώ αδιαφορώ! Που θέλει να παράσχει στοιχειώδη καλλιέργεια στα παιδιά μας, σε ποικίλα βάθη!
Αυτό καθόλου δεν μου αρέσει και θέλω το σχολείο να βγάζει εκπαιδευμένους ή σχεδόν εκπαιδευμένους υπαλλήλους. Πρέπει να πιέσω προς αυτήν την κατεύθυνση.
………
Καλημέρα σε όλους, ενδιαφέρουσες οι απόψεις που διατυπώθηκαν.
Προσωπικά θα περίμενα από καταξιωμένους πανεπιστημιακούς δασκάλους
και ομότιμους καθηγητές να υποστηρίζουν την εκπαίδευση βασικής επιστήμης και τη γνώση που αυτή συνεπάγεται. Πρώτα απαιτείται η γνώση και μετά η δεξιότητα
εφαρμογής της γνώσης. Δεξιότητα χωρίς ισχυρή γνώση μπορεί απλά να σημαίνει
καταναλωτισμός. Η γνώση δημιουργεί σκεπτόμενους ενεργούς πολίτες, ικανούς να κρίνουν και να αντισταθούν σε τεχνικές αποπροσανατολισμού από την αλήθεια.
Οι δεξιότητες χωρίς ισχυρή γνώση, καθοδηγούμενους καταναλωτές.
Η προσέγγιση του Σαράντου είναι η “αγαθή” εκδοχή. Επειδή όμως δεν
κατανοώ γιατί ομότιμοι καθηγητές δημόσιων πανεπιστημίων μεταπηδούν
στον ιδιωτικό τομέα, θα μου επιτρέψετε να είμαι επιφυλακτικός.