Να σας ενημερωσω οτι οι τρεις συμβουλοι συγγραφεις της Φυσικης Γυμνασιου φετος το καλοκαιρι εγω, και του χρονου οι αλλοι δυο, συνταξιοδοτουμαστε ολοι. Συνεπως, οταν θα αρχισουν να διδασκονται τα βιβλια, οι συμβουλοι δεν θα ειμαστε οι ιδιοι για να τιμωρησουμε τους κακους εκπαιδευτικους που δεν θα επιλεξουν τα βιβλια μας. Αυτα που γραφονται εδω ειναι στα ορια του αστειου και δεν εχουν καμια σχεση με την πραγματικοτητα, οι συμβουλοι δεν ειναι ουτε διοικητικοι ουτε πειθαρχικοι προισταμενοι, ουτε καν προισταμενοι για να εχουν την αρμοδιοτητα να τιμωρουν. Επισης ειναι προσβλητικο και για εμας και για τους συναδελφους. Ο καθε συναδελφος θα μελετησει μονος του τα βιβλια που ειναι ολα εξαιρετικα και αξιολογα, και θα επιλεξει ο,τι του ταιριαζει καλυτερα για να ειναι πιο αποτελεσματικος. Δεν θα ακουσει ουτε συμβουλους ουτε αυτοκλητους μεντορες και ειδικους.
Νίκο φυσικά οι σύμβουλοι έχουν το ανθρώπινο δικαίωμα να γράψουν βιβλία, άσχετα με το αν συνταξιοδοτούνται ή όχι.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν αλλάξει τελευταία ύφος και στάση.
Κύριε Διαμαντή μου εστάλει αυτό το μηνυμα στο φβ οταν εκανα σχετικη αναρτηση “Καλημέρα και Χρόνια Πολλά. Βλέπω ότι ασχολείστε με το πολλαπλό βιβλίο. Επειδή έχω ασχοληθεί με το θέμα (ήμουν σε συγγραφική ομάδα και παραιτήθηκα) μεταφέρω κάποιες σκέψεις για να έχετε πλήρη εικόνα. Καταρχάς τα βιβλία αυτά γράφτηκαν με πολύ σφιχτές προδιαγραφές οι οποίες σκοτώνουν την οποιαδήποτε δημιουργικότητα και πρωτοτυπία. Οι συγγραφείς ήταν είχαν βασικό στόχο να περάσουν τα κριτήρια ώστε να μπουν στο μητρώο και όχι να γράψουν κάτι ποιοτικό., δεδομένου ότι το χρονικό πλαίσιο ήταν επίσης ασφυκτικό. Ωστόσο υπάρχει ένα άλλο πολύ σοβαρό κατά τη γνώμη μου πρόβλημα που δεν έχει θίξει κανείς. Αν πούμε ότι εγώ που είμαι σύμβουλος είμαι στη συγγραφική ομάδα του Βιβλίου Α και εσείς είστε εκπαιδευτικούς της περιοχής μου και δυνητικά αξιολογούμενή μου. Εσείς θα διαλέξετε το Α ή άλλο βιβλίο?” Και οταν ειπα, γιατι δεν γράφετε αυτο το σχολιο στο προφιλ μου, η συναδελφος μου απαντησε: Γιατί φοβαμαι τον σχολικο σύμβουλο. Τα συμπερασματα δικά σας λοιπον.
Με βάση την λογική του πολλαπλού βιβλίου,
“οι εκπαιδευτικοί καλούνται να επιλέξουν από τουλάχιστον δύο βιβλία αυτό που θα διδάσκουν στην τάξη και τα υπόλοιπα θα υπάρχουν σε ψηφιακή μορφή προς χρήση από τους μαθητές”. Αν τα βιβλία είναι διαθέσιμα online ο εκπαιδευτικός δεν μπορεί να βάλει ασκήσεις ή να συστήσει μελέτη της θεωρίας απο όλα, ανεξάρτητα με το τι θα επιλέξει για την τάξη;
Το πολλαπλό βιβλίο εφαρμόζεται εδώ και χρόνια στα πανεπιστήμια .Υπάρχει όμως μια διαφορά . Κάθε χρόνο η λίστα των συγγραμμάτων αλλάζει . Αν εμφανιστεί ένα καινούργιο βιβλίο ο καθηγητής έχει το δικαίωμα να το συμπεριλάβει στη λίστα των προτεινόμενων .Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση είμαστε υποχρεωμένοι να διαλέξουμε ένα από τα δυο υπάρχοντα βιβλία για τα επόμενα 25-30 χρόνια. Κατά τη γνώμη μου το υπουργείο πρέπει να έχει ΑΝΟΙΚΤΟ ΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ .Έτσι θα μπορούν οι ήδη υπάρχουσες συγγραφικές ομάδες και πιθανόν άλλες να ασχοληθούν , χωρίς την πίεση χρόνου. Αν δεν κάνω λάθος κάτι ανάλογό συνέβαινε στην δεκαετία του 70 . Τα βιβλία που εκδίδονταν και περνάνε την έγκριση του υπουργείου παιδείας , μπορούσαν να επιλεχθούν από τους καθηγητές των σχολείων . Αυξάνεται ο συναγωνισμός και η ποιότητα των βιβλίων .Αυξάνεται ο αριθμός των προτεινομένων βιβλίων .Τα βιβλία συνεχώς ανανεώνεται.
κ. Μπατατέγα, από τις απευθείας αναθέσεις των σχολικών βιβλίων σε «ημέτερους» της εκάστοτε κυβέρνησης, περάσαμε στο σύστημα του πολλαπλού βιβλίου και επιτέλους διαθέτουμε και ορισμένα αξιόλογα εγχειρίδια φυσικης και χημειας. Αυτό θα μπορούσε κανείς να το πει μια μορφή προόδου, ακόμη και στη χώρα όπου ο Λαζαρίδης εμφανίζεται ως επιστημονικός συνεργάτης του ΥΠΕΘ.
Χτες το βράδυ και σήμερα το πρωί διάβασα όλες τις τοποθετήσεις στην συγκεκριμένη ανάρτηση. Πολλά τα θέματα που μπήκαν ώστε το θέμα της συμμετοχής των συμβούλων-επιθεωρητών στις συγγραφικές ομάδες των νέων βιβλίων να μην είναι ίσως το κύριο αν και στην επισήμανση του κυρίου Οικονομίδη «Και βέβαια ρωτήσαμε και πήραμε θετική απάντηση. Φαντάζομαι ότι το ζήτημα του ασυμβίβαστου εξετάστηκε νομικά από το ΙΕΠ και το Υπουργείο πριν την προκήρυξη.» μπορεί να απαντήσει κανείς με το παλιό γνωστό «το νόμιμο είναι και ηθικό;»
Αλλά αυτό που έχει την μεγαλύτερη, κατά την γνώμη σημασία είναι η συνέχεια της τοποθέτησής του «Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει ασυμβίβαστο αφού η σχέση συμβούλου και εκπαιδευτικού είναι σχέση επιστημονικής και παιδαγωγικής συνεργασίας και όχι υποτέλειας. Το να υπονοούμε ότι ένας εκπαιδευτικός θα επέλεγε διδακτικό πακέτο με κριτήριο τον φόβο, προσβάλλει πρώτα από όλα την επαγγελματική αξιοπρέπειά του. Μου είναι αδιανόητο ότι θα υπάρξει σύμβουλος ο οποίος θα εκδικηθεί μέσω της αξιολόγησης . Η αξιολόγηση άλλωστε πρέπει να είναι τεκμηριωμένη βάσει συγκεκριμένων δεικτών και υπάρχουν και οι ενστάσεις.Ο εκπαιδευτικός θα επιλέξει το εργαλείο που θα του κάνει τη ζωή ευκολότερη μέσα στην τάξη για τη μάθηση και την ενεργό συμμετοχή των μαθητών του. Επίσης όλα τα βιβλία θα είναι στη διάθεσή του. Η απόφαση εξάλλου από ότι γνωρίζω (θα βγεί εγκύκλιος σύντομα) ανήκει στον σύλλογο διδασκόντων και οποιαδήποτε προσπάθεια επιρροής θα ήταν άμεσα ορατή και καταδικαστέα από τους συναδέλφους»
Πολύ θα θέλαμε όλοι να ήταν έτσι τα πράγματα.
– Δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή σας ότι έχουμε φτάσει σε κάποιες περιπτώσεις ο Διευθυντής να μπαίνει στο σχολείο με τον σύμβουλο-επιθεωρητή στις 6.30 το πρωί επειδή ήξεραν ότι ο σύλλογος ήταν κατά της αξιολόγησης και θα τον εμπόδιζαν να μπει..
– Αν οι συνάδελφοι ήταν πεισμένοι ότι αυτή η διαδικασία θα ήταν πραγματικά βοηθητική στο έργο τους τι χρειάζονταν οι τρομακτικές προβλέψεις του νόμου για τους αρνητές αυτής της διαδικασίας αξιολόγησης.
– Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει δηλώσει ότι η αξιολόγηση θα συνδέεται με απολύσεις εκπαιδευτικών.
– Αν δεν κάνω λάθος περίπου 2500 εκπαιδευτικοί που δεν δέχτηκαν να αξιολογηθούν παραπέμπονται στα πειθαρχικά με το ερώτημα δυνητικής αργίας
Δεν νομίζω ότι τα παραπάνω ταιριάζουν με αυτά που θα θέλαμε για το σχολείο.
Μπορεί να έχω φύγει από τα σχολεία πολλά χρόνια αλλά έχοντας πολύ καλή επαφή με μάχιμους συναδέλφους ξέρω ότι το κλίμα στα σχολεία, κύριε Οικονομίδη, είναι ο φόβος και ο τρόμος. Όπως σωστά γράφει παραπάνω ο συνάδελφος Καρίμαλης «αυτό που γίνεται τα τελευταία χρόνια, έχει αφήσει προ πολλού πισω όλα αυτα που περιγράφουν έναν αξιοπρεπή εκπαιδευτικό.»
Δυο λόγια για την φίλη Τίνα. Επαναλαμβάνει το γνωστό ερώτημα. Τα πάντα στη ζωή αξιολογούνται, λένε πολλοί. Πώς είναι δυνατόν να αρνείστε, εσείς οι εκπαιδευτικοί, την αξιολόγηση;
Είναι αναγκαία η διάκριση της έννοιας –γενικά– της αξιολόγησης, που συνδέεται με την κρίση που εκφράζει κάθε άνθρωπος, από την τυπική και θεσμοθετημένη αξιολόγηση ως διαδικασία κοινωνικού ελέγχου, η οποία στο πλαίσιο της σημερινής κοινωνίας έχει οπωσδήποτε ταξικό πρόσημο.
Μπορώ, υποθέτω, να σε φέρω ως παράδειγμα. Στο blog σου έχω δει πολύ επαινετικά σχόλια για την δουλειά σου από παλιούς σου μαθητές ή τους γονείς τους. Αυτή πιστεύω είναι η ουσιαστική αξιολόγηση της δουλειάς σου. Τι θα πρόσθεταν δυο τρία χαρτιά από κάποιους συμβούλους όλα αυτά τα χρόνια;
Η γνώμη μου τελικά.
Σε ένα ιεραρχικό κοινωνικό και εκπαιδευτικό σύστημα, η αξιολόγηση δεν μπορεί παρά να είναι ιεραρχική, συμμορφωτική, τιμωρητική. Αποτελεί κεντρικό μηχανισμό ανατροπής εργασιακών σχέσεων, ιδεολογικής χειραγώγησης και κατηγοριοποίησης σχολείων, εκπαιδευτικών και μαθητών.
Καλημέρα Άρη μου,
να ξεκαθαρίσω κι εγώ τη θέση μου: είμαι πάντα υπέρ της αξιολόγησης — αλλά όχι όπως εφαρμόζεται σήμερα φυσικά. Το πώς μπορεί να γίνει σωστά, ας το επεξεργαστούν οι αρμόδιοι του ΙΕΠ, με τρόπο που να εμπνέει εμπιστοσύνη και όχι φόβο.
Μακάρι να υπήρχε παντού αυτό το κλίμα παιδαγωγικής συνεργασίας που περιγράφει ο συμβουλος συγγραφεας. Ωστόσο, φοβάμαι πως η πραγματικότητα σε πολλά σχολεία απέχει αρκετά. Και γι’ αυτό θεωρώ ότι το ζήτημα του ασυμβίβαστου δεν είναι καθόλου θεωρητικό.
Φυσικά και υπάρχει ασυμβίβαστο σε μια περίοδο όπου κυριαρχεί πίεση και φόβος. Όταν συνάδελφοι καλούνται ακόμη και μέσα στις διακοπές του Πάσχα να δώσουν εξηγήσεις στους ανωτερους τους για μια ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα —κάτι που συνέβη σε φίλη μου για ένα σχόλιο που απλώς άφηνε αιχμές για τον τρόπο εφαρμογής της αξιολόγησης— τότε το πλαίσιο μέσα στο οποίο μιλάμε δεν είναι ουδέτερο.
Σε αυτές τις συνθήκες, εύλογα γεννιούνται ερωτήματα: πόσο ελεύθερα μπορεί να εκφραστεί ένας εκπαιδευτικός; Πόσο εύκολο είναι να διαφωνήσει ή να έρθει σε αντίθεση με τον σύμβουλό του, όταν αυτός έχει και αξιολογικό ρόλο; Θα το ρισκαρει σοβαρα τωρα;
Και, ειλικρινά, δημιουργείται και μια ισχυρή υπόνοια επιρροής: σε περιοχές όπου οι ίδιοι οι σύμβουλοι συμμετέχουν ως συγγραφείς, είναι δύσκολο να αγνοήσει κανείς το ενδεχόμενο —έστω και άτυπης— κατεύθυνσης προς την επιλογή των δικών τους βιβλίων. Ποιος δεν θα. θελει να εχει ησυχο το κεφαλι του σε αυτες τις εποχες τρομοκρατιας στα σχολεια;
Δεν το λέω ως μομφή προς πρόσωπα, αλλά ως έναν ειλικρινή προβληματισμό για ένα πλαίσιο που, αντικειμενικά, δημιουργεί σκιές.
Να είσαι καλά Αρη μου καλημερα. Πάω στο μεροκοματο.
ΥΓ Παμε ενα στοιχημα οτι στις περιοχες των συμβουλων συγγραφεων, ολα τα σχολεια θα εχουν επιλεξει το βιβλιο του συμβουλου;; Μακαρι να κανω λαθος και να χασω το στοιχημα.
Καλημέρα παιδιά.
Η Τίνα αναφέρει κάτι τρομακτικό: Συνάδελφοι καλούνται ακόμη και μέσα στις διακοπές του Πάσχα να δώσουν εξηγήσεις στους ανωτερους τους για μια ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα —κάτι που συνέβη σε φίλη μου για ένα σχόλιο που απλώς άφηνε αιχμές για τον τρόπο εφαρμογής της αξιολόγησης.
Η διατύπωση γνώμης είναι παράπτωμα;
Στο παρελθόν είχαμε τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων. Αντικαταστάθηκαν από τέτοιες τακτικές;
Καλημέρα Άρη.
Αξίζει να μάθουμε λεπτομέρειες ώστε να φανεί ότι δεν πρόκειται για υβριστικό σχόλιο, δυσφήμιση προσώπου ή υπηρεσίας ή ότι άλλο κολάσιμο.
Αλίμονο αν η κριτική (χωρίς εξύβριση) διώκεται.
Μπορώ να καταλάβω παραπομπή σε πειθαρχικό όταν ο παραπεμπόμενος υβρίζει πρόσωπα ή θεσμό.
Όταν συκοφαντεί.
Όταν βγάζει στη φόρα προσωπικά δεδομένα μαθητών ή συναδέλφων.
Για γραπτή διατύπωση γνώμης όμως;;;
Γιάννη επειδή ετυχε να διαβασω στο φβ την αναρτηση της φιλης μου, οταν μου ειπε οτι την καλεσαν ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΣΧΑ για αυτη την αναρτηση αυτη επαθα σοκ.
Ηταν απιστευτα προσεκτικη, δεν μιλησε εναντιον της αξιολογησης, και επρεπε να απολογηθει Πασχαλιατικα. Αλλα και να μιλουσε εναντιον της αξιολογησης, δεν εχει το δικαιωμα να κανει κριτικη στο ΥΠΕΘ;
Ότι και να είπε Τίνα η παραπομπή είναι απαράδεκτη.
Η σκέψη δεν διώκεται. Διωκόταν μονάχα τα σκοτεινά χρόνια.
Μου θυμίζουν αυτά περιγραφές του πατέρα μου για δίκες που έγιναν πριν γεννηθώ και δίκες επί Χούντας που έγιναν όταν ήμουν παιδί ή .νεαρός.
by 
Τίνα δεν κάνω παράλληλους μονόλογους.
Απαντώ σε συγκεκριμένες φράσεις – επιχειρήματα των συνομιλητών μου.
Φυσικά πρέπει να κάνει σωστά τη δουλειά του κάθε συνάδελφος. Οι κριτές της ορθότητας με φοβίζουν.
Να σας ενημερωσω οτι οι τρεις συμβουλοι συγγραφεις της Φυσικης Γυμνασιου φετος το καλοκαιρι εγω, και του χρονου οι αλλοι δυο, συνταξιοδοτουμαστε ολοι. Συνεπως, οταν θα αρχισουν να διδασκονται τα βιβλια, οι συμβουλοι δεν θα ειμαστε οι ιδιοι για να τιμωρησουμε τους κακους εκπαιδευτικους που δεν θα επιλεξουν τα βιβλια μας. Αυτα που γραφονται εδω ειναι στα ορια του αστειου και δεν εχουν καμια σχεση με την πραγματικοτητα, οι συμβουλοι δεν ειναι ουτε διοικητικοι ουτε πειθαρχικοι προισταμενοι, ουτε καν προισταμενοι για να εχουν την αρμοδιοτητα να τιμωρουν. Επισης ειναι προσβλητικο και για εμας και για τους συναδελφους. Ο καθε συναδελφος θα μελετησει μονος του τα βιβλια που ειναι ολα εξαιρετικα και αξιολογα, και θα επιλεξει ο,τι του ταιριαζει καλυτερα για να ειναι πιο αποτελεσματικος. Δεν θα ακουσει ουτε συμβουλους ουτε αυτοκλητους μεντορες και ειδικους.
Νίκο φυσικά οι σύμβουλοι έχουν το ανθρώπινο δικαίωμα να γράψουν βιβλία, άσχετα με το αν συνταξιοδοτούνται ή όχι.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν αλλάξει τελευταία ύφος και στάση.
Κύριε Διαμαντή μου εστάλει αυτό το μηνυμα στο φβ οταν εκανα σχετικη αναρτηση “Καλημέρα και Χρόνια Πολλά. Βλέπω ότι ασχολείστε με το πολλαπλό βιβλίο. Επειδή έχω ασχοληθεί με το θέμα (ήμουν σε συγγραφική ομάδα και παραιτήθηκα) μεταφέρω κάποιες σκέψεις για να έχετε πλήρη εικόνα. Καταρχάς τα βιβλία αυτά γράφτηκαν με πολύ σφιχτές προδιαγραφές οι οποίες σκοτώνουν την οποιαδήποτε δημιουργικότητα και πρωτοτυπία. Οι συγγραφείς ήταν είχαν βασικό στόχο να περάσουν τα κριτήρια ώστε να μπουν στο μητρώο και όχι να γράψουν κάτι ποιοτικό., δεδομένου ότι το χρονικό πλαίσιο ήταν επίσης ασφυκτικό. Ωστόσο υπάρχει ένα άλλο πολύ σοβαρό κατά τη γνώμη μου πρόβλημα που δεν έχει θίξει κανείς. Αν πούμε ότι εγώ που είμαι σύμβουλος είμαι στη συγγραφική ομάδα του Βιβλίου Α και εσείς είστε εκπαιδευτικούς της περιοχής μου και δυνητικά αξιολογούμενή μου. Εσείς θα διαλέξετε το Α ή άλλο βιβλίο?”
Και οταν ειπα, γιατι δεν γράφετε αυτο το σχολιο στο προφιλ μου, η συναδελφος μου απαντησε: Γιατί φοβαμαι τον σχολικο σύμβουλο.
Τα συμπερασματα δικά σας λοιπον.
Με βάση την λογική του πολλαπλού βιβλίου,
“οι εκπαιδευτικοί καλούνται να επιλέξουν από τουλάχιστον δύο βιβλία αυτό που θα διδάσκουν στην τάξη και τα υπόλοιπα θα υπάρχουν σε ψηφιακή μορφή προς χρήση από τους μαθητές”.
Αν τα βιβλία είναι διαθέσιμα online ο εκπαιδευτικός δεν μπορεί να βάλει ασκήσεις ή να συστήσει μελέτη της θεωρίας απο όλα, ανεξάρτητα με το τι θα επιλέξει για την τάξη;
Το πολλαπλό βιβλίο εφαρμόζεται εδώ και χρόνια στα πανεπιστήμια .Υπάρχει όμως μια διαφορά . Κάθε χρόνο η λίστα των συγγραμμάτων αλλάζει . Αν εμφανιστεί ένα καινούργιο βιβλίο ο καθηγητής έχει το δικαίωμα να το συμπεριλάβει στη λίστα των προτεινόμενων .Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση είμαστε υποχρεωμένοι να διαλέξουμε ένα από τα δυο υπάρχοντα βιβλία για τα επόμενα 25-30 χρόνια. Κατά τη γνώμη μου το υπουργείο πρέπει να έχει ΑΝΟΙΚΤΟ ΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ .Έτσι θα μπορούν οι ήδη υπάρχουσες συγγραφικές ομάδες και πιθανόν άλλες να ασχοληθούν , χωρίς την πίεση χρόνου. Αν δεν κάνω λάθος κάτι ανάλογό συνέβαινε στην δεκαετία του 70 . Τα βιβλία που εκδίδονταν και περνάνε την έγκριση του υπουργείου παιδείας , μπορούσαν να επιλεχθούν από τους καθηγητές των σχολείων . Αυξάνεται ο συναγωνισμός και η ποιότητα των βιβλίων .Αυξάνεται ο αριθμός των προτεινομένων βιβλίων .Τα βιβλία συνεχώς ανανεώνεται.
κ. Μπατατέγα, από τις απευθείας αναθέσεις των σχολικών βιβλίων σε «ημέτερους» της εκάστοτε κυβέρνησης, περάσαμε στο σύστημα του πολλαπλού βιβλίου και επιτέλους διαθέτουμε και ορισμένα αξιόλογα εγχειρίδια φυσικης και χημειας. Αυτό θα μπορούσε κανείς να το πει μια μορφή προόδου, ακόμη και στη χώρα όπου ο Λαζαρίδης εμφανίζεται ως επιστημονικός συνεργάτης του ΥΠΕΘ.
Αγαπητοί συνάδελφοι καλημέρα.
Χτες το βράδυ και σήμερα το πρωί διάβασα όλες τις τοποθετήσεις στην συγκεκριμένη ανάρτηση. Πολλά τα θέματα που μπήκαν ώστε το θέμα της συμμετοχής των συμβούλων-επιθεωρητών στις συγγραφικές ομάδες των νέων βιβλίων να μην είναι ίσως το κύριο αν και στην επισήμανση του κυρίου Οικονομίδη «Και βέβαια ρωτήσαμε και πήραμε θετική απάντηση. Φαντάζομαι ότι το ζήτημα του ασυμβίβαστου εξετάστηκε νομικά από το ΙΕΠ και το Υπουργείο πριν την προκήρυξη.» μπορεί να απαντήσει κανείς με το παλιό γνωστό «το νόμιμο είναι και ηθικό;»
Αλλά αυτό που έχει την μεγαλύτερη, κατά την γνώμη σημασία είναι η συνέχεια της τοποθέτησής του «Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει ασυμβίβαστο αφού η σχέση συμβούλου και εκπαιδευτικού είναι σχέση επιστημονικής και παιδαγωγικής συνεργασίας και όχι υποτέλειας. Το να υπονοούμε ότι ένας εκπαιδευτικός θα επέλεγε διδακτικό πακέτο με κριτήριο τον φόβο, προσβάλλει πρώτα από όλα την επαγγελματική αξιοπρέπειά του. Μου είναι αδιανόητο ότι θα υπάρξει σύμβουλος ο οποίος θα εκδικηθεί μέσω της αξιολόγησης . Η αξιολόγηση άλλωστε πρέπει να είναι τεκμηριωμένη βάσει συγκεκριμένων δεικτών και υπάρχουν και οι ενστάσεις.Ο εκπαιδευτικός θα επιλέξει το εργαλείο που θα του κάνει τη ζωή ευκολότερη μέσα στην τάξη για τη μάθηση και την ενεργό συμμετοχή των μαθητών του. Επίσης όλα τα βιβλία θα είναι στη διάθεσή του. Η απόφαση εξάλλου από ότι γνωρίζω (θα βγεί εγκύκλιος σύντομα) ανήκει στον σύλλογο διδασκόντων και οποιαδήποτε προσπάθεια επιρροής θα ήταν άμεσα ορατή και καταδικαστέα από τους συναδέλφους»
Πολύ θα θέλαμε όλοι να ήταν έτσι τα πράγματα.
– Δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή σας ότι έχουμε φτάσει σε κάποιες περιπτώσεις ο Διευθυντής να μπαίνει στο σχολείο με τον σύμβουλο-επιθεωρητή στις 6.30 το πρωί επειδή ήξεραν ότι ο σύλλογος ήταν κατά της αξιολόγησης και θα τον εμπόδιζαν να μπει..
– Αν οι συνάδελφοι ήταν πεισμένοι ότι αυτή η διαδικασία θα ήταν πραγματικά βοηθητική στο έργο τους τι χρειάζονταν οι τρομακτικές προβλέψεις του νόμου για τους αρνητές αυτής της διαδικασίας αξιολόγησης.
– Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει δηλώσει ότι η αξιολόγηση θα συνδέεται με απολύσεις εκπαιδευτικών.
– Αν δεν κάνω λάθος περίπου 2500 εκπαιδευτικοί που δεν δέχτηκαν να αξιολογηθούν παραπέμπονται στα πειθαρχικά με το ερώτημα δυνητικής αργίας
Δεν νομίζω ότι τα παραπάνω ταιριάζουν με αυτά που θα θέλαμε για το σχολείο.
Μπορεί να έχω φύγει από τα σχολεία πολλά χρόνια αλλά έχοντας πολύ καλή επαφή με μάχιμους συναδέλφους ξέρω ότι το κλίμα στα σχολεία, κύριε Οικονομίδη, είναι ο φόβος και ο τρόμος. Όπως σωστά γράφει παραπάνω ο συνάδελφος Καρίμαλης «αυτό που γίνεται τα τελευταία χρόνια, έχει αφήσει προ πολλού πισω όλα αυτα που περιγράφουν έναν αξιοπρεπή εκπαιδευτικό.»
Δυο λόγια για την φίλη Τίνα.
Επαναλαμβάνει το γνωστό ερώτημα.
Τα πάντα στη ζωή αξιολογούνται, λένε πολλοί. Πώς είναι δυνατόν να αρνείστε, εσείς οι εκπαιδευτικοί, την αξιολόγηση;
Είναι αναγκαία η διάκριση της έννοιας –γενικά– της αξιολόγησης, που συνδέεται με την κρίση που εκφράζει κάθε άνθρωπος, από την τυπική και θεσμοθετημένη αξιολόγηση ως διαδικασία κοινωνικού ελέγχου, η οποία στο πλαίσιο της σημερινής κοινωνίας έχει οπωσδήποτε ταξικό πρόσημο.
Μπορώ, υποθέτω, να σε φέρω ως παράδειγμα. Στο blog σου έχω δει πολύ επαινετικά σχόλια για την δουλειά σου από παλιούς σου μαθητές ή τους γονείς τους. Αυτή πιστεύω είναι η ουσιαστική αξιολόγηση της δουλειάς σου. Τι θα πρόσθεταν δυο τρία χαρτιά από κάποιους συμβούλους όλα αυτά τα χρόνια;
Η γνώμη μου τελικά.
Σε ένα ιεραρχικό κοινωνικό και εκπαιδευτικό σύστημα, η αξιολόγηση δεν μπορεί παρά να είναι ιεραρχική, συμμορφωτική, τιμωρητική. Αποτελεί κεντρικό μηχανισμό ανατροπής εργασιακών σχέσεων, ιδεολογικής χειραγώγησης και κατηγοριοποίησης σχολείων, εκπαιδευτικών και μαθητών.
Καλημέρα Άρη μου,
να ξεκαθαρίσω κι εγώ τη θέση μου: είμαι πάντα υπέρ της αξιολόγησης — αλλά όχι όπως εφαρμόζεται σήμερα φυσικά. Το πώς μπορεί να γίνει σωστά, ας το επεξεργαστούν οι αρμόδιοι του ΙΕΠ, με τρόπο που να εμπνέει εμπιστοσύνη και όχι φόβο.
Μακάρι να υπήρχε παντού αυτό το κλίμα παιδαγωγικής συνεργασίας που περιγράφει ο συμβουλος συγγραφεας. Ωστόσο, φοβάμαι πως η πραγματικότητα σε πολλά σχολεία απέχει αρκετά. Και γι’ αυτό θεωρώ ότι το ζήτημα του ασυμβίβαστου δεν είναι καθόλου θεωρητικό.
Φυσικά και υπάρχει ασυμβίβαστο σε μια περίοδο όπου κυριαρχεί πίεση και φόβος. Όταν συνάδελφοι καλούνται ακόμη και μέσα στις διακοπές του Πάσχα να δώσουν εξηγήσεις στους ανωτερους τους για μια ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα —κάτι που συνέβη σε φίλη μου για ένα σχόλιο που απλώς άφηνε αιχμές για τον τρόπο εφαρμογής της αξιολόγησης— τότε το πλαίσιο μέσα στο οποίο μιλάμε δεν είναι ουδέτερο.
Σε αυτές τις συνθήκες, εύλογα γεννιούνται ερωτήματα: πόσο ελεύθερα μπορεί να εκφραστεί ένας εκπαιδευτικός; Πόσο εύκολο είναι να διαφωνήσει ή να έρθει σε αντίθεση με τον σύμβουλό του, όταν αυτός έχει και αξιολογικό ρόλο; Θα το ρισκαρει σοβαρα τωρα;
Και, ειλικρινά, δημιουργείται και μια ισχυρή υπόνοια επιρροής: σε περιοχές όπου οι ίδιοι οι σύμβουλοι συμμετέχουν ως συγγραφείς, είναι δύσκολο να αγνοήσει κανείς το ενδεχόμενο —έστω και άτυπης— κατεύθυνσης προς την επιλογή των δικών τους βιβλίων. Ποιος δεν θα. θελει να εχει ησυχο το κεφαλι του σε αυτες τις εποχες τρομοκρατιας στα σχολεια;
Δεν το λέω ως μομφή προς πρόσωπα, αλλά ως έναν ειλικρινή προβληματισμό για ένα πλαίσιο που, αντικειμενικά, δημιουργεί σκιές.
Να είσαι καλά Αρη μου καλημερα. Πάω στο μεροκοματο.
ΥΓ Παμε ενα στοιχημα οτι στις περιοχες των συμβουλων συγγραφεων, ολα τα σχολεια θα εχουν επιλεξει το βιβλιο του συμβουλου;; Μακαρι να κανω λαθος και να χασω το στοιχημα.
Καλημέρα παιδιά.
Η Τίνα αναφέρει κάτι τρομακτικό:
Συνάδελφοι καλούνται ακόμη και μέσα στις διακοπές του Πάσχα να δώσουν εξηγήσεις στους ανωτερους τους για μια ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα —κάτι που συνέβη σε φίλη μου για ένα σχόλιο που απλώς άφηνε αιχμές για τον τρόπο εφαρμογής της αξιολόγησης.
Η διατύπωση γνώμης είναι παράπτωμα;
Στο παρελθόν είχαμε τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων. Αντικαταστάθηκαν από τέτοιες τακτικές;
Καλημέρα Γιάννη.
Για γνώμη που εκφράστηκε σε προσωπικό blog κλήθηκε σε απολογία συνάδελφος στον Πειραιά.
Θα πήγαινε σε πειθαρχικό αλλά πήρε σύνταξη.
Καλημέρα Άρη.
Αξίζει να μάθουμε λεπτομέρειες ώστε να φανεί ότι δεν πρόκειται για υβριστικό σχόλιο, δυσφήμιση προσώπου ή υπηρεσίας ή ότι άλλο κολάσιμο.
Αλίμονο αν η κριτική (χωρίς εξύβριση) διώκεται.
Μπορώ να καταλάβω παραπομπή σε πειθαρχικό όταν ο παραπεμπόμενος υβρίζει πρόσωπα ή θεσμό.
Όταν συκοφαντεί.
Όταν βγάζει στη φόρα προσωπικά δεδομένα μαθητών ή συναδέλφων.
Για γραπτή διατύπωση γνώμης όμως;;;
Γιάννη επειδή ετυχε να διαβασω στο φβ την αναρτηση της φιλης μου, οταν μου ειπε οτι την καλεσαν ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΣΧΑ για αυτη την αναρτηση αυτη επαθα σοκ.
Ηταν απιστευτα προσεκτικη, δεν μιλησε εναντιον της αξιολογησης, και επρεπε να απολογηθει Πασχαλιατικα. Αλλα και να μιλουσε εναντιον της αξιολογησης, δεν εχει το δικαιωμα να κανει κριτικη στο ΥΠΕΘ;
Ότι και να είπε Τίνα η παραπομπή είναι απαράδεκτη.
Η σκέψη δεν διώκεται. Διωκόταν μονάχα τα σκοτεινά χρόνια.
Μου θυμίζουν αυτά περιγραφές του πατέρα μου για δίκες που έγιναν πριν γεννηθώ και δίκες επί Χούντας που έγιναν όταν ήμουν παιδί ή .νεαρός.
Σε θέσεις ευθύνης βρέθηκαν άνθρωποι που θέλουν να αποδειχθούν βασιλικότεροι του βασιλέως.
Διότι δεν συνεμοφώθην προς τας υποδείξεις.