Προσπαθούμε να στηρίξουμε μια σκάλα, της οποίας το κέντρο μάζας ταυτίζεται με το μέσον της, πάνω σε ένα απολύτως λείο οριζόντιο δάπεδο και σε ένα λείο κατακόρυφο τοίχο με τη βοήθεια ενός σχοινιού που το δένουμε ακριβώς στη μέση της και στην κορυφή της γωνίας Α μεταξύ δαπέδου και τοίχου. Ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι σωστή και γιατί;
α) Η σκάλα είναι δυνατό να ισορροπήσει με μια κατάλληλη τιμή της τάσης του σχοινιού που εξαρτάται από τη γωνία σκάλας – δαπέδου.
β) Η σκάλα είναι αδύνατο να ισορροπήσει για οποιαδήποτε τιμή της τάσης του σχοινιού (δηλαδή όσο τεντωμένο κι αν είναι το σχοινί) και για οποιαδήποτε γωνία με το δάπεδο.
Το θέμα είναι αναρτημένο, εδώ.
![]()
Μια και τελευταία γίνονται παρουσιάσεις με ισορροπίες σε τοίχους, είπα να συμβάλλω και εγώ.
Γειά σου Τάσο.
Πολύ ωραία η συμβολή σου !
Καλό μεσημέρι
Ευχαριστώ Παντελή, να είσαι καλά, Αν είσαι στο Νησί κάνε και κανένα αγνάντιο στο πέλαγο από καμιά κορυφή και για μάς τους πρωτευουσίανους. Καλό Μεσημέρι,
Τάσο καλησπερα.Ωραιο ερώτημα και πολύ ωραία η λύση που δίνεις.
Καλησπέρα Τάσο.


Μια και μου το ζήτησες έστω και από Αθήνα δυό τυπωμένες
ψηφιακά ,αλλά και στο φιλμ της μνήμης.
Το τελευταίο αγνάντιο της μάνας μου που μου είχε ζητήσει να την πάω στη θάλασσα.
Κατεβαίνοντας από το Γερακάρι ,,,σταμάτησα στη χρωματική μαγεία
Πολύ καλή!
Αντιμετωπίζεται ( η ερώτηση) και γεωμετρικά (χωρίς δυνάμεις) αν σκεφτούμε ποιο σχοινί από τα δύο έχει την τάση να μακρύνει και ποιο να κοντύνει.
Κωνσταντίνε, καλησπέρα,
Χαίρομαι ιδιαίτερα που σου άρεσε η άσκηση και ο τρόπος παρουσίασης της λύσης της. Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες μέρος του χρόνου σου για να τη μελετήσεις και να ασχοληθείς μαζί της.
Παντελή,
Οι τελευταίες θύμησες, αν και αρχικά πικρές, ύστερα γίνονται νοσταλγικές. Όμορφο το τοπίο από τα υψώματα του Γερακαριού, καθώς τους κάμπους κάτω αρχίζει να τους σκεπάζει η ζώνη του λυκόφωτος.
Καλησπέρα Τάσο. Πολύ καλή. Δίνεις χρήσιμες οδηγίες. Το πάτωμα είναι ο βασικός εγγυητής ασφαλείας της ισορροπίας της σκάλας. Τα σχοινιά θέλει προσοχή που τα συνδέουμε.
Το i.p. ΕΔΩ
Καλησπέρα Τάσο
Πολύ καλή ερώτηση. Όπως πρέπει να είναι τα β θέματα. Στο Β έδωσα την απάντηση που προτείνεις.
Γιάννη, καλησπέρα,
Καταλαβαίνω τι εννοείς: να φανταστούμε προς τα πού θα κινηθεί η σκάλα αν αρχίσει να γλιστρά και να εξετάσουμε αν, κατά την κίνηση αυτή, το σχοινί θα είχε την τάση να μακρύνει ή να κοντύνει. Αν είναι δεμένο χαμηλότερα από το μέσο της σκάλας, θα έπρεπε να μακρύνει, οπότε μπορεί να εμποδίσει την κίνηση. Αν είναι δεμένο ψηλότερα, θα χαλάρωνε και δεν θα μπορούσε να συγκρατήσει τη σκάλα. Επομένως, η χαμηλότερη πρόσδεση είναι εκείνη που επιτρέπει να επιτευχθεί ισορροπία.
Μου αρέσει ιδιαίτερα η προσέγγιση αυτή, γιατί μετατρέπει μια αφηρημένη συνθήκη ισορροπίας σε ένα απλό γεωμετρικό ερώτημα για το μήκος ενός σχοινιού, χωρίς να απαιτούνται γνώσεις Φυσικής. Κι αυτό είναι συχνά το ζητούμενο στη διδασκαλία της Φυσικής: να αντιλαμβάνεται ο μαθητής τη φυσική σημασία πριν αρχίσει τους υπολογισμούς.
Φυσικά, αν το σχοινί είναι δεμένο στη μέση της σκάλας, δεν μπορούμε να δώσουμε απάντηση με βάση το μήκος του σχοινιού, αφού αυτό δεν έχει την τάση ούτε να μεγαλώσει ούτε να μικρύνει.
Καλησπέρα Χρήστο,
Χαίρομαι που συμφωνούμε! Ένα καλό Β θέμα πρέπει να σε βάζει να σκέφτεσαι πριν αρχίσεις να γράφεις εξισώσεις. Εδώ, μάλιστα, χρειάζεται προσοχή για να μη μας ξεφύγει ούτε η σκάλα ούτε το σχοινί!
Αντρέα Καλησπέρα! Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Τελικά, ακόμη και στη μηχανική, η φιλοσοφία επιβεβαιώνεται: χωρίς γερό πάτημα στο έδαφος, η ισορροπία παραμένει… μια υπόθεση εργασίας! Όσο για τα σχοινιά, συμφωνώ απολύτως: δεν αρκεί να είναι γερά· πρέπει και να ξέρουμε πού τα δένουμε, γιατί η Φυσική συγχωρεί τα λάθη μόνο στα χαρτιά!