Αντεστραμμένο ανοιχτήρι

by Σπύρος Χόρτης26/12/202428/12/2024

Ένα απλό πρόβλημα προέκυψε ανοίγοντας μερικά κρασιά για το τραπέζι των Χριστουγέννων.

Καλές γιορτές σε όλους

10 Σχόλια

Inline Feedbacks

Όλα τα σχόλια

Αρχισυντάκτης

Ανδρέας Ριζόπουλος

26/12/2024 6:28 ΜΜ

Χρόνια πολλά Σπύρο. Ούτε το ανοιχτήρι γλύτωσε από τη ματιά του Πειραματικού Φυσικού. Σε νοιώθω απόλυτα. Οι άλλοι έβλεπαν ένα εργαλείο, εσύ έβλεπες τροχαλίες, ελατήρια, ράβδους, συνδέσμους, μοχλούς…
Εξαιρετική διερεύνηση, δυο επιπέδων. Δυναμικά για μαθητές, αλλά και ενεργειακά για εμάς.
Καλή Χρονιά!

Διαχειριστής

Αποστόλης Παπάζογλου

26/12/2024 6:46 ΜΜ

Χρόνια πολλά Σπύρο και Ανδρέα. Καθημερινά αντικείμενα δίνουν τροφή για σκέψη. Πολύ όμορφη Σπύρο. Και η ερώτηση: το γράψιμο έγινε πριν ή μετά την κατανάλωση του κρασιού; 🙂

Αρχισυντάκτης

Διονύσης Μάργαρης

26/12/2024 6:58 ΜΜ

Χρόνια πολλά Σπύρο.
Σε ευχαριστούμε για τον χριστουγεννιάτικο μποναμά!
Με υγεία το νέο έτος.

Μίλτος Καδιλτζόγλου

26/12/2024 7:08 ΜΜ

Γεια σου Σπύρο και Χρόνια Πολλά!
Ενδιαφέρουσα η ματιά του Φυσικού που μας πρόσφερες.
Μετά το άνοιγμα του κρασιού βέβαια, αναλαμβάνουν οι Χημικοί για το περιεχόμενο!

Συγγραφέας

Σπύρος Χόρτης

26/12/2024 10:06 ΜΜ

Σας ευχαριστώ όλους. Αποστόλη ασφαλώς μετά αφού τότε έρχονται ευκολότερα οι εμπνεύσεις…

Αρχισυντάκτης

Γιώργος Φασουλόπουλος

26/12/2024 11:24 ΜΜ

Εμπνεύσεις από ανοιχτήρια κρασιών και από άλλα χριστουγεννιάτικα γλέντα

Την ημέρα των Χριστουγέννων του 1961, ο Αμερικανός νευροχειρουργός Δρ. Irving S. Cooper έλαβε ένα χριστουγεννιάτικο δώρο που ενέπνευσε την ανάπτυξη της πρώτης συσκευής κρυοχειρουργικής.

Το δώρο, ήταν ένα ανοιχτήρι για μπουκάλια κρασιού, που διοχέτευε ψυχρό αέριο διοξειδίου του άνθρακα στο μπουκάλι και η υπερπίεση οδηγούσε προς τα έξω τον φελλό.

Έτσι οδηγήθηκε στην κατασκευή μιας συσκευής που ήταν σε θέση να στοχεύει με ακρίβεια και να χορηγεί αέριο για να ψύχει συγκεκριμένους στόχους χωρίς να ενοχλεί τις γύρω περιοχές.

Ο Δρ Cooper είδε μεγάλες δυνατότητες σ’ αυτή τη διάταξη για τον τομέα της νευροχειρουργικής που απαιτούσε υψηλό βαθμό ακρίβειας για αποτελεσματικές θεραπείες.

Το 1962 ανέπτυξε την νευροχειρουργική τεχνική, που ονομάστηκε κρυοχειρουργική.

Κατά τη διάρκεια της κρυοχειρουργικής, χορηγείται υγρό άζωτο μέσα από λεπτούς σωλήνες σε όγκους του εγκεφάλου και σε περιοχές που είναι υπεύθυνες για νευρικές διαταραχές, νεκρώνοντας αυτά τα στοχευόμενα κύτταρα και ανακουφίζοντας τα συμπτώματά τους.

Αρχικά η κρυοχειρουργική ήταν ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη στην ιατρική κοινότητα, επειδή οι ασθενείς έπρεπε να έχουν τις αισθήσεις τους κατά τη διάρκεια της διαδικασίας για αποτελεσματική ανίχνευση και θεραπεία.

Ωστόσο, η επιτυχία της τεχνικής στη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον οδήγησε στην ευρεία αποδοχή του υγρού αζώτου ως βιώσιμης θεραπείας και ενέπνευσε την έρευνα της κρυοχειρουργικής σε άλλους θεραπευτικούς τομείς.