Στο χώρο αυτό μπορούν να γραφούν σχόλια, απορίες και τελικά κάθε είδους κριτική και τοποθέτηση πάνω στα θέματα των εξετάσεων στη φυσική του 2019.
Δείτε και από εδώ τα θέματα:
Θέματα πανελλαδικών εξετάσεων στη Φυσική 2019.
ή με κλικ εδώ.
![]()
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Στο χώρο αυτό μπορούν να γραφούν σχόλια, απορίες και τελικά κάθε είδους κριτική και τοποθέτηση πάνω στα θέματα των εξετάσεων στη φυσική του 2019.
Δείτε και από εδώ τα θέματα:
Θέματα πανελλαδικών εξετάσεων στη Φυσική 2019.
ή με κλικ εδώ.
![]()
Καλησπέρα Βαγγέλη. Αυτό που αναρωτιέμαι είναι κατά πόσο είναι σωστό: α. να ξανατιμωρείται ο μαθητής για λάθος που έχει κάνει σε προηγούμενο ερώτημα και β. να εξαρτάται ο βαθμός από το πόσο τυχερός ή άτυχος είναι. Βέβαια δεν μπορώ να διαφωνήσω δραστικά μαζί σου αλλά πρέπει να σε ρωτήσω ( ειδικά εσένα καθώς και 3-4 άλλους σεσημασμένους
εδώ μέσα λόγω μεγάλης εμπειρίας ): ακόμα και με τις συνθήκες που έθεσες, δεν θεωρείς ότι η διαφορά του 4 ή 5 από το 18 είναι πολύ μεγάλη;
Εινια μεγαλη η διαφορα Νικο , διαφορετικα θα ειχαμε λαθη που επιτηδες αλλαζουν την πορεια της ασκησης οπως μας βολευει.
Καλησπέρα Νίκο.
Το ερώτημά σου δεν έχει μονοσήμαντη απάντηση, ούτε μπορείς να εξασφαλίσεις από πριν, τι βαθμό θα πάρει ένα γραπτό, που στο α΄ερώτημα μιας άσκησης γίνεται ένα λάθος.
Η απάντηση δίνεται επί του συγκεκριμένου και με ανοικτό το γραπτό.
Ο κανόνας λέει ότι θα τιμωρηθεί για το λάθος, χωρίς αυτό να επιβαρύνει τη συνέχεια.
Εφαρμόζεται; Ναι, εφαρμόζεται, εάν και εφόσον:
Εάν το λάθος δεν επηρεάζει την παραπέρα λύση, παρά μόνο στα επιμέρους αριθμητικά αποτελέσματα. Αντί να βρει μάζα 2kg, βρήκε 3kg. Αυτό δεν θα του κοστίσει.
Αν όμως υπολογίσει μάζα -3kg; Λες να πάρει ξανά όλα τα μόρια;
Και αν το λάθος αποτέλεσμα, οδηγήσει στο επόμενο ερώτημα σε παράσταση που ο μαθητής δεν βρει αποτέλεσμα αλλά γράψει το γνωστό ….. Τι θα γίνει; Θα τα πάρει τα μόρια, σαν να μην έγινε τίποτα;
Και αν το λάθος στο αρχικό αποτέλεσμα οδηγήσει σε άλλη πορεία, λες να μπορεί να πάρει μόρια; Από πού θα τα πάρει; Από μια άλλη άσκηση που επιλύει; Τότε ο καθένας θα είχε το δικαίωμα να επιλύει μια δική του άσκηση…
Καλησπέρα Διονύση. Τσίμπησες στο "σεσημασμένος"


…… Συμφωνώ με την απάντησή σου.
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, Νίκο, όπως θα έχεις διαπιστώσει είναι πολλοί οι "εσημασμένοι" σ' αυτόν εδώ τον χώρο, με δύο από τους οποίους, τον Γιώργο και τον Διονύση, που τοποθετήθηκαν ήδη, έχουμε ίδια άποψη, προσωπικά θα έδινα 5 μόρια στο 1ο ερώτημα, αν το αριθμητικό λάθος ήταν στην τελευταία πράξη, αλλά, αν στη συνέχεια υπήρχε ποιοτική αλλαγή , δηλαδή λυνόταν άλλη άσκηση δεν θα έδινα κανένα μόριο (γι αυτό και συνιστούσα στους μαθητές μου, αφενός να κάνουν προσεκτικά και να ξαναβλέπουν τις πράξεις και αφετέρου να προσπαθούν με τη βοήθεια της εκφώνησης, "όλα τα λεφτά" ισχυρίζομαι η προσεκτική της ανάγνωση, να μαντέψουν το "στόρυ" της "σκαλοπατέ" άσκησης)
Καλημέρα σε σεσημασμένους και μη.
Θα συμφωνήσω με τους τοποθετηθέντες σεσημασμένους.
Ειρήσθω εν παρόδω, φέτος υπάρχει περίπτωση που θέλει προσοχή. Πολλά παιδιά θεωρούν κατακόρυφο το επίπεδο της ράβδου. Φυσικά λύνουν άλλη άσκηση. Όμως το ερώτημα με την διατήρηση της στροφορμής είναι τρόπον τινά "κοινό".
Καλημέρα Γιάννη. Για το Β3 ταυτίζομαι μαζί σου, όπως και όλοι οι συνάδελφοι, που συζητήσαμε.
Τα πρώτα στατιστικά, από βαθμολογικό, όπως μου τα έστειλε φίλος:
Καλησπέρα συνάδελφοι. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε να αναφέρουμε τον MVP νόμο των φετινών εξετάσεων…
Οι μαθητές έπρεπε να χρησιμοποιήσουν στο θέμα Δ συνολικά 14 (τουλάχιστον) φορές τους νόμους του Νεύτωνα:
5 φορές τον 1ο Νόμο
7 φορές τον 2ο Νόμο
2 φορές (τουλάχιστον) τον 3ο Νόμο
για να πάρουν τις ευλογίες της ΚΕΕ δηλαδή τα 25 μόρια.
Περισσότερο …καψόνι στο στρατό θυμίζει.
“Πάρε 10 Νεύτωνες ρε στραβάδι,
για να μάθεις άλλη φορά τι σημαίνει Φυσική!”
Καλησπέρα Ανδρέα
Κοίταξε τη μια φορά που εφαρμόζεις το 2ο νόμο, ελέγχεσαι αν τον ξέρεις και μπορείς να τον εφαρμόσεις.
Η δεύτερη δεν εξετάζει αυτό…
Μετά την τρίτη είναι φανερό ότι ο εξεταστής λέει:
"πού θα μου πας; Θα το κάνεις το λάθος…"
Καλησπέρα.
Αυτό που κρίνει το άριστα είναι η προσοχή που δείχνει κάποιος στις διατυπώσεις. Αναφέρομαι στο Β3 ένα εύκολο θέμα για όποιον ήταν προσεκτικός. Δυστυχώς ελάχιστοι, ίσως και 4 στους 100, πρόσεξαν και κατάλαβαν την κίνηση.
Καλησπέρα σε όλους!
Ένα σχόλιο για τα θέματα φυσικής και από μένα.
Για το πρώτο θέμα δεν νομίζω να υπάρχει κάτι μεμπτό με μία ένσταση ίσως στο Α2 που χρειάζεται πράξεις όπως και στο Α4, αλλά νομίζω είναι απλές.
Στο θέμα Β, το Β1 αρχικά δεν έχει κάτι το δύσκολο, μία εφαρμογή του ίδιου τύπου 2 φορές και μία ΑΔΟ για την κρούση και όλα ΟΚ.
Στο Β2 τα πράγματα αλλάζουν, δεν έχουμε ένα θέμα ελέγχου της θεωρίας σύμφωνα με το Προεδρικό διάταγμα αλλά μία άσκηση (από τις απλές στα ρευστά, αλλά άσκηση)
Θα μπορούσε δηλαδή να δοθεί ως τρίτο θέμα στην μορφή
Ίδια εκφώνηση με ερωτήματα.
α. Βρείτε την σχέση των ταχυτήτων υ1 και υ2 (ή να γνωρίζουμε την μία ταχύτητα και να βρούμε π.χ. την κινητική ενέργεια ανά μονάδα όγκου στη έξοδο διατομής Α2 = …..)
β. Αν το ύψος Η = … παραμένει σταθερό, βρείτε την ταχύτητα εξόδου υ3 (στο Ζ)
γ. Αν στο Ζ υπήρχε τάπα σε πόσο χρόνο θα γέμιζε ως το ύψος Η (το Η το δώσαμε παραπάνω) το κάτω δοχείο (αυτό το ερώτημα δεν χρειάζεται για την επίλυση της άσκησης αλλά για να βγάλουμε 4 ερωτήματα.)
δ. Πόσο είναι το ύψος h που έχει ανεβεί το νερό στον σωλήνα του σχήματος.
Τις ίδιες ακριβώς σχέσεις δεν θα χρησιμοποιούσαμε για να απαντήσουμε στα ερωτήματα της παραπάνω άσκησης;
Επειδή δεν δόθηκαν νούμερα την κάνουμε Β θέμα;
Μήπως η άσκηση αυτή θα λυνόταν και πιο γρήγορα γιατί θα καθοδηγούσαμε το λύτη;
Επίσης θα έπαιρνε (ο λύτης) και περισσότερες μονάδες (25) !!!!!
Ένα Β θέμα του μέλλοντος
Ομογενής, άκαμπτη και μικρού πάχους σανίδα ΑΒ μάζας Μ και μήκους ℓ ισορροπεί σε πλάγια θέση με τη βοήθεια υποστηρίγματος, το οποίο έχουμε στερεώσει σε λείο οριζόντιο δάπεδο. Η σανίδα ακουμπά με το άκρο της Α στο λείο δάπεδο σχηματίζοντας γωνία φ = 30ο με αυτό. (Μας αρκεί ένα κεκλιμένο επίπεδο κλίσης 30ο)
Η σανίδα συνδέεται με την κορυφή του υποστηρίγματος με άρθρωση σε σημείο της Γ, το οποίο απέχει από το άκρο της Β απόσταση (ΒΓ) = 1,5m. Η σανίδα μπορεί να περιστρέφεται χωρίς τριβές γύρω από οριζόντιο άξονα που διέρχεται από το σημείο Γ (κάθετος στο επίπεδο του σχήματος).
Ομογενής κύλινδρος μάζας ΜΚ = m και ακτίνας RΚ βρίσκεται σε επαφή με τη σανίδα στο σημείο Δ, το οποίο απέχει από το Γ απόσταση (ΓΔ) = 0,2 m. Στο μέσο της επιφάνειας του κυλίνδρου, που φέρει ένα λεπτό αυλάκι, έχουμε τυλίξει πολλές φορές λεπτό, αβαρές και μη εκτατό νήμα, στο άλλο άκρο του οποίου έχουμε δέσει σώμα Σ μικρών διαστάσεων μάζας ΜΣ = m.
Το νήμα περνάει από το αυλάκι ομογενούς τροχαλίας μάζας ΜΤ = m και ακτίνας RΤ, την οποία έχουμε στερεώσει σε ακλόνητο σημείο. Η τροχαλία μπορεί να περιστρέφεται χωρίς τριβές γύρω από οριζόντιο άξονα που διέρχεται από το κέντρο μάζας της και είναι κάθετος στο επίπεδο της τροχαλίας.
Το τμήμα του νήματος που συνδέει τον κύλινδρο με την τροχαλία έχει διεύθυνση παράλληλη με τη σανίδα.
Αρχικά ασκούμε δύναμη F στο κέντρο μάζας του κυλίνδρου με διεύθυνση παράλληλη προς την διεύθυνση ΑΒ, ώστε το σύστημα κύλινδρος-τροχαλία-σώμα να ισορροπεί, όπως φαίνεται στο Σχήμα 7.
Δ1. Να υπολογίσετε το μέτρο της δύναμης F.
Τη χρονική στιγμή t = 0 καταργούμε ακαριαία τη δύναμη και το σώμα Σ αρχίζει να κατέρχεται κατακόρυφα, ενώ ο κύλινδρος αρχίζει να ανέρχεται στη σανίδα εκτελώντας κύλιση χωρίς ολίσθηση και το νήμα δεν ολισθαίνει στο αυλάκι της τροχαλίας.
Δ2. Να αποδείξετε ότι το μέτρο της επιτάχυνσης με την οποία κατέρχεται το σώμα Σ είναι ίσο με 4 m / s2 και να υπολογίσετε το μέτρο της επιτάχυνσης του κέντρου μάζας του κυλίνδρου.
Τη χρονική στιγμή t1 κόβουμε ακαριαία το νήμα στο σημείο που εφάπτεται με τον κύλινδρο και στο σημείο πρόσδεσης με το σώμα Σ. Μετά το κόψιμο του νήματος, αυτό δεν εμποδίζει την κίνηση του κυλίνδρου και του σώματος. Ο κύλινδρος συνεχίζει την κίνησή του εκτελώντας κύλιση χωρίς ολίσθηση.
Δ3. Να υπολογίσετε τη χρονική στιγμή t2 στην οποία ο κύλινδρος σταματά στιγμιαία να κινείται πάνω στη σανίδα.
Δ4. Να υπολογίσετε το συνολικό διάστημα που διάνυσε ο κύλινδρος από τη χρονική στιγμή t = 0 έως τη χρονική στιγμή t2.
O λόγος s1/s2 (όπου s1 το διάστημα που διανύει ο κύλινδρος επιταχυνόμενος και s2 το διάστημα που διανύει ο κύλινδρος επιβραδυνόμενος μέχρι να σταματήσει) είναι:
α. 5/3 (προφανώς αυτό) β. 1 γ. 5/8
Δίνονται οι γνωστές ροπές αδράνειας.
Σημείωση: Πραγματικά η άσκηση βγαίνει μόνο με την γνώση του ημφ = 0,5.
Το Β3, ναι μπέρδεψε κόσμο (το χάσαν και μαθητές μου για τον γνωστό λόγο) αλλά δεν νομίζω να τίθεται θέμα παραπλάνησης, αφού το πρώτο πράγμα που λέμε όλοι μας στους μαθητές μας είναι διάβασε προσεκτικά μία φορά ολόκληρη την άσκηση και μετά πήγαινε να λύσεις ένα – ένα τα ερωτήματα.
Διαγωνισμός είναι χρειάζεται προσοχή σε όλα (το τόνισε και ο Βαγγέλης Κουντούρης λίγο πριν το διγωνισμό).
Θέμα Γ.
Άσκηση του σχολικού βιβλίου (1.48) με αλλαγμένα νούμερα αλλά ίδιο σενάριο. Η όλη "μαγκιά" για να κερδίσεις χρόνος – αν δεν εφαρμόσεις το ΘΜΚΕ από την θέση της κρούσης ως την ΘΦΜ – Είναι να βρεις την Θ.Ι. του συσσωματώματος και να πεις ότι η παραπάνω παραμόρφωση είναι το πλάτος της ταλάντωσης, μετά με μία ΑΔΕ για την ταλάντωση όλα ΟΚ.
Προφανώς δύσκολο για Γ θέμα αλλά μέσα από το σχολικό βιβλίο.
ΘΕΜΑ Δ.
Ένα θέμα που θα μπορούσαμε απλά να είχαμε ένα κεκλιμένο επίπεδο χωρίς το Δ5 που το βρίσκω αχρείαστο (την ισορροπία την εξετάσαμε στο Δ1, πάλι τα ίδια;).
Φαντάζομαι όλοι έχουμε κάνει άσκηση με σύστημα σωμάτων και το πρώτο πράγμα που λέμε στους μαθητές μας είναι πριν την λύση της άσκησης είναι να γράψουν για τα μέτρα των τάσεων Τ1 = Τ′1 και Τ2 = Τ′2 λόγω αβαρούς νήματος.
Για τις σχέσεις των επιταχύνσεων λέμε ότι όλα τα σημεία του νήματος λόγω μη εκτατότητας έχουν την ίδια ταχύτητα άρα προκύπτουν για τις επιταχύνσεις ότι
αΣ = α(επιτρόχια της τροχαλίας) = α(του ανώτερου σημείου του κυλίνδρου) = 2αcm.
αΣ = αγ,τρ∙Rτρ = 2αcm = 2αγ,κυλ∙RΚ
Τα υπόλοιπα είναι τυφλοσούρτης, δηλαδή εφαρμογή των νόμων του Newton για τα σώματα και πρόσθεση κατά μέλη (καλό θα ήταν να δώσουν ΜΚ = ΜΣ = Μτροχ = m)
mg – T1 = m∙2αcm
T1 – T2 = ½ m∙2αcm
Τ2 + Τστ – mgημ30 = mαcm
T2 – Τστ = ½ mαcm
Διπλασιάζουμε τις 2 πρώτες
2mg – 2T1 = 2m∙2αcm
2T1 – 2T2 = 2∙½ m∙2αcm
Τ2 + Τστ – mgημ30 = mαcm
T2 – Τστ = ½ mαcm
με πρόσθεση κατά μέλη προκύπτει
2mg – 0,5mg = 7,5mαcm => αcm = 2 m/s2.
Θα μου πείτε καλά μόνο αυτά θα γράψω; Προφανώς όχι θέλει να γράψουμε και τις γωνιακές επιταχύνσεις και τις ακτίνες αλλά με την προεργασία που κάναμε πιο πάνω θα καταλήξουμε γρήγορα σε αcm.
Δεν είναι βέβαια και ότι πιο εύκολο υπάρχει αλλά στο Δ θέμα είμαστε και η διαδικασία, θα έχει δουλευτεί σε πολλές παραλλαγές.
Εν κατακλείδι ο όγκος των θεμάτων ήταν μεγάλος, ένα Β θέμα δεν ήταν αυτό που λέμε Β θέμα, θα μπορούσαμε να έχουμε κάποια έκπτωση (που ανάφερα παραπάνω) στο θέμα Δ.
Γνώμη μου είναι ότι δεν πρέπει να υπερβαίνουμε για το χρόνο την αναλογία 1 για τον δάσκαλο 3 για τον μαθητή. Έτσι λοιπόν ο όγκος των θεμάτων θα πρέπει να είναι τέτοιος ώστε ο έμπειρος καθηγητής – λύτης να μην υπερβαίνει την 1 ώρα, ή κάπου εκεί γύρω τέλος πάντων.
Υ.Γ.1 Ένα ακόμη που το λέω σχεδόν κάθε χρόνο. Εμείς (οι καθηγητές) μπορεί να αποκτούμε όλο και περισσότερη πείρα και να μας φαίνονται όλα τετριμμένα, οι μαθητές όμως ξεκινάνε κάθε χρόνο από την ίδια αφετηρία και πάνω κάτω κουβαλώντας κάθε γενιά τις ίδιες γνώσεις και όχι και τις γνώσεις των προκατόχων τους, έτσι λοιπόν δεν μπορεί να αυξάνει ο βαθμός δυσκολίας κάθε χρόνο "αλλά οι πρώτες ύλες να παραμένουν ίδιες".
Έτσι εφόσον δεν μπορούμε να αναβαθμίσουμε τις πρώτες ύλες ας μην αυξάνουμε υπέρμετρα την πίεση.
Υ.Γ.2 Έτσι όπως πάμε μου φαίνεται πως στο τέλος θα μείνουμε μόνοι μας να λύνουμε τα θέματα.
Υ.Γ.3 Να ευχαριστήσω και δημοσίως τον Νεκτάριο Πρωτόπαπα για το υλικό (600 ερωτήσεις Σ – Λ) που μας χάρισε, όπου κάνοντας τις τελευταίες μέρες 200 από αυτές καλύψαμε όλη την ύλη και προφανώς και περιείχαν σχεδόν όλο το Α θέμα!!!
Υ.Γ.4 Πλάτειασα το ξέρω και έτσι ζητώ συγνώμη από αυτούς που μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν όλο το κείμενο για την ταλαιπωρία που υπέστησαν!!!
Γρηγόρη καλημέρα. Με αφορμή το σχόλιό σου για το Β3:
Ένα θέμα το οποίο για να απαντηθεί, θα πρέπει ο υποψήφιος:
δεν μπορεί να θεωρείται εύκολο και η δυσκολία του να εντοπίζεται στο εάν θα διαβάσει κανείς προσεκτικά την εκφώνηση.
Το Β3 κατά τη γνώμη μου είναι ένα Δ θέμα, αυξημένης μάλιστα δυσκολίας δεδομένου ότι δεν υπάρχουν και τα ενδιάμεσα ερωτήματα για να «πατήσει» κανείς.
Καλημέρα Θοδωρή.
Γενικά νομίζω ότι τα θέματα δεν είναι όπως προβλέπεται.
Το θέμα Α δεν είναι η θεωρία, αλλά έγινε Β, το Β έγινε Γ χωρίς νούμερα (έχουν αναφερθεί και άλλοι συνάδελφοι σε αυτό).
Το θέμα Β3 ,ανεξάρτητα από την κατάταξή του, ήταν ένα θέμα που μπορούσαν να το απαντήσουν αρκετοί και ειδικά όσοι στοχεύουν στο 20. Υπάρχουν γραπτά που μαθητές έχουν γράψει ότι σχέση , τύπος εξισώσεις<<κυκλοφορεί>> στο στερεό αλλά τίποτα.
Νομίζω ότι είναι ένα παράδειγμα κατά πόσο έμαθαν τα παιδιά ότι οι ασκήσεις φυσικής αναφέρονται στην εμπειρία μας και δεν είναι τύποι που τους εφαρμόζουμε με τυφλοσούρτη.
Να συμπληρώσω για το Β3. Πολλά παιδιά κατάλαβαν ότι πρέπει να εφαρμόσουν θμκε , αλλά έβαζαν μέσα και το βάρος, έκαναν διατήρηση στροφορμής και μετά πάλι θμκε, είναι σίγουρο πως αν πρόσεχαν το οριζόντιο θα το ελυναν σωστά.
Υπήρχαν και κάποιοι που στην αρχη προσεξαν το οριζόντιο αλλά κάπως γίνοταν κατακόρυφο, για αυτό είπα ότι η φυσική είναι και η εμπειρία μας κάτι που μπορεί να γίνει.