εικόνες της επιστήμης στην πόλη (1)

δυό οι αριστείες Διονύση
 
αυτές στο σπίτι, στις σχολικές τάξεις, στα γραφεία, στα εργοτάξια και στους δρόμους
που δεν χρειάζεσαι βοήθεια για να τις αναγνωρίσεις
 
και εκείνες που πιστοποιούνται στις “πασαρέλες αριστείας”
που δε λέω, τις διασχίζουν και αυθεντικά αστέρια
αλλά είναι αυτές οι δεύτερες που κυοφορούν αυτά που βγάζουν μάτι

έχει κι αυτή η Αρχή κακοπάθει απ’ τους ιεραπόστολους της νιουέϊτζ μεταφυσικής

In the early 1970s New Age culture began to incorporate ideas from quantum physics, beginning with books by Arthur Koestler, Lawrence LeShan, and others which suggested purported parapsychological phenomena could be explained by quantum mechanics (εδώ)

ούριοι άνεμοι

ο Παναγιώτης Βασιλάκης – Takis (1925 – 2019), είναι ένας απ’ τους γνωστότερους διεθνώς γλύπτες, που επέτρεψαν κίνηση στις κατασκευές που εμπνεύστηκαν

παρότι αυτοδίδακτος, ασχολήθηκε με την περίπτωσή του το New Scientist, με το άρθρο “The sounds of tomorrow”, December 22, 1966

ενώ εφάρμοσε τις ιδέες του για τα μαγνητικά γλυπτά ως συνεργάτης στο ΜΙΤ, το 1969

επίσημα από αύριο, τα αιολικά του σινιάλα θα στροβιλίζονται στο Κ.Π. Σ. Νιάρχος

κάποιες σημερινές εικόνες απ’ την υπαίθρια έκθεση

ούριοι άνεμοι για τις κινητικές κατασκευές

ακόμα πιο ευνοϊκοί για τους αυριανούς διαγωνιζόμενους!

προτομές των εξ Άνδρου «ορμωμένων περί την επιστήμην» – 1

… όπως αναγράφουν τα πτυχία αποφοίτησης των ώριμων υλικονετιστών, απ’ τα ελληνικά πανεπιστήμια

στην πλατεία Θεόφιλου Καΐρη, στην είσοδο του «Κάτω Κάστρου», εκεί στο άνοιγμα με τις σκιερές αρσενικές μουριές, δεσπόζει η προτομή του πάνω σε μαρμάρινη βάση, ψηλή πάνω από τρία μέτρα

μεταφέρω από το 1821: στα ίχνη των επετείων

υπήρξε τουλάχιστον ένα πρόσωπο που έφερε το σχήμα του Ορθόδοξου Ιερωμένου και συνδύαζε το πνεύμα του Διαφωτισμού με σπουδές Παιδαγωγικών στην Ελβετία, Φυσικών Επιστημών & Ιατρικής στην Πίζα και Φιλοσοφίας στο Παρίσι, την εμπειρία στη διεύθυνση σχολών όπως η Ευαγγελική Σμύρνης και η Ακαδημία Κυδωνιών, τη συμμετοχή του ως εκλεγμένος εκπρόσωπος σε Εθνοσυνελεύσεις, ενώ βασανίστηκε μέχρι το μαρτυρικό τέλος απ’ τα πολεμικά τραύματα κατά την εκστρατεία του Ολύμπου το 1822. Ήταν ο Θεόφιλος Καΐρης (1784 -1853)

ο Καΐρης είχε κερδίσει τον σεβασμό των αντιμαχόμενων με την προσωπική του στάση αφού ως εντεταλμένος να προσφωνήσει τον Καποδίστρια ως πρώτο Κυβερνήτη, το 1828, του επισήμανε το αίτημα για Σύνταγμα και Νόμους, ενώ αποποιήθηκε σεμνά τον Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρα που του απένειμε ο Όθωνας (1835) αλλά και τη θέση Καθηγητή Φιλοσοφίας στο νεόδμητο Πανεπιστήμιο Αθηνών

τέτοια ιδανικά χαρακτηριστικά συνοδεύουν «άβολες» προσωπικότητες. Ο Καΐρης επέλεξε να ιδρύσει και να διευθύνει το ορφανοτροφείο για παιδιά αγωνιστών στην πατρίδα του την Άνδρο, όπου έδωσε έμφαση στη διδασκαλία Μαθηματικών και Φυσικής αλλά παράλληλα διατύπωσε μια μυστικιστική θρησκευτική άποψη με έμφαση στην ηθική συμπεριφορά. Αυτή η τελευταία επιλογή του τον οδήγησε σε δίκες (1839 & 1852), εκτοπίσεις σε μονές με εχθρικό περιβάλλον και πέθανε στη φυλακή της Σύρου αμέσως μετά την τελευταία καταδίκη του. Αυτή η καταδίκη αντιμετωπίστηκε εκ των υστέρων ως κακοδικία

λίγο πιο κάτω απ’ την Πλατεία Καΐρη, στο εσωτερικό του «Κάτω Κάστρου», πάνω απ’ το «Παραπόρτι», το σπίτι που γεννήθηκε

η πνευματική Άνδρος εκτός απ’ το μεγάλης προβολής Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή υπηρετείται και απ’ την Καΐρειο Βιβλιοθήκη, που φιλοξενεί σχεδόν 3.000 τόμους από την ιδιωτική συλλογή του Θεόφιλου Καΐρη και καθοδηγεί συνέδρια, πολιτιστικές και οικολογικές δράσεις

η Άνδρος ακολούθησε τον Καΐρη στις αντισυμβατικές για την εποχή τους φιλοσοφικοθρησκευτικές απόψεις του και του συμπαραστάθηκε στις ταλαιπωρίες που υπέστη απ’ τις εκκλησιαστικές και τις πολιτικές αρχές
ένα απόσπασμα που επιχειρεί ερμηνεία αυτής της συμπαράστασης των ντόπιων, απ’ τον Φιλικό, παλαιό Διαφωτιστή αλλά εν εντέλει συντηρητικό επικριτή της απόσχισης απ’ το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδος,

τον Κωνσταντίνο Οικονόμο τον εξ Οικονόμων (1780-1857), παλαιό θαυμαστή του Καΐρη, αλλά στα κρίσιμα, σφοδρό κατήγορο

… σα ν’ ακούω τον τύπο επιχειρηματολογίας που πρυτανεύει στα σημερινά ΜΜΕ αλλά και στα χείλη συμπολιτών, υπέρ της κατάργησης περιφερειακών πανεπιστημιακών τμημάτων

δε λέω ότι η κρίση του εξ Οικονόμων είναι “αρχαιολογικό επίγραμμα”, κουβαλάει όμως τις ρυτίδες των 170 χρόνων