web analytics

εικόνες της επιστήμης στην πόλη (1)

Στην άδεια πόλη, τον 15αύγουστο, χωρίς περισπασμούς από οχήματα και αγχωμένους συμπολίτες, διευκολύνεται η βόλτα στο κέντρο και η παρατήρηση γίνεται με άλλο μάτι.

Ιπποκράτους, δίπλα στο Χημείο της Σόλωνος

f1

Από τα πιο παλιά βιβλιοπωλεία που εστιάζουν σε βιβλία θετικών επιστημών

Πάρκινγκ εκεί κοντά, στην Ζαλόγγου, παράλληλη της Σόλωνος

f2

Φαρμακείο στην Νίκης, στο Σύνταγμα.

20160102-121247

Στην Ηλιουπόλεως, απέναντι από το Πρώτο Νεκροταφείο.

20190815-131708

Και η ταυτότητα της αναπαράστασης.

5

Καλό Δεκαπενταύγουστο σε όλους!

Χρόνια πολλά Παναγιώτη!

Χρόνια πολλά Μαρία!

Loading

Subscribe
Ειδοποίηση για
753 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Θοδωρής Παπασγουρίδης

Καλημέρα Γιώργο, τα αφηγήματά σου καθημερινή πρωινή συντροφιά

Μια συνεισφορά και από εμένα, σε κάτι που τυχαία διάβασα και με πήγε χρόνια πίσω

και δεν ξέρω αν δείχνει και εικόνες από το μέλλον

(με κάθε επιφύλαξη ως προς την αξιοπιστία στοιχείων που διαβάζεις κανείς  σε ιστότοπο

που δεν γνωρίζει)

Η… κομμουνιστική Porsche

αναρτήθηκε από Wilson Wilson Απριλίου 13, 2020

Η ιστορία του Lindner Coope. Το αυτοκίνητο που έφτιαξε μια παρέα στην Ανατολική Γερμανία γιατί δεν μπορούσε να αγοράσει μια πραγματκή Porsche

Από πολύ μικρή ηλικία τα αδέλφια Κνουτ και Φαλκ Ράιμαν είχαν μεγάλο πάθος με τα αυτοκίνητα. Όταν η Porsche κυκλοφόρησε το μοντέλο “356” ερωτεύτηκαν. Ζούσαν όμως στη μεταπολεμική Δρέσδη και δεν υπήρχε πιθανότητα να αποκτήσουν το δημιούργημα του Φέρντιναντ Πόρσε. Ως πολίτες της Ανατολικής Γερμανίας δεν μπορούσαν να αγοράσουν αυτοκίνητο από τη Δυτική έστω και αν είχαν την δυνατότητα να καλύψουν το τεράστιο για την εποχή ποσό των 11.400 μάρκων.

Σκέφτηκαν πως αφού είναι αδύνατο να αποκτήσουν μια πραγματική “356” το δεύτερο… καλύτερο σενάριο θα ήταν να φτιάξουν ένα αντίγραφο της. Είχαν τελειώσει το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δρέσδης και εργάζονταν στο εργοστάσιο Karosserie- & Fahrzeugbau που διοικούσε ο Άρνο Λίντερ και ο γιος του. Το εργοστάσιο έφτιαχνε αρχικά μεταφορικές άμαξες και στη συνέχεια αυτοκίνητα, κυρίως μικρά φορτηγά.

Η.. συναρμολόγηση

Τα αδέλφια Ράιμαν σχεδίασαν ένα αντίγραφο της “356” και μοιράστηκαν το όραμα τους με τον Λίντερ που δέχθηκε να τους βοηθήσει. Έτσι ξεκίνησε η συναρμολόγηση.

Χρησιμοποίησαν ως βάση το σασί, το σασμάν και το τιμόνι από το στρατιωτικό τζιπ Kübelwagen γιατί η δομή του ήταν βασισμένη σε αυτή του “σκαραβαίου” ο οποίος θεωρούταν “συγγενής” της Porsche. Οι ζάντες ήταν από αυθεντικό σκαραβαίο και τα χερούλια για τις πόρτες από ένα προπολεμικό μοντέλο της BMW.

Το πρώτο μεγάλο πρόβλημα ήταν πως δεν μπορούσαν να βρουν αμάξωμα που να μοιάζει με αυτό τις “356”. Σε συνεργασία λοιπόν με τον Λίντερ ξεκίνησαν να φτιάχνουν το δικό τους. Πάνω σε ξύλινο σκελετό τοποθέτησαν διαμορφωμένα μεταλλικά πάνελ και μετά από μήνες σκληρής εργασίας και επιμονής το αυτοκίνητο τους έμοιαζε πλέον με την Porsche των ονείρων τους. Σε σύγκριση με την “356” ήταν 30 εκατοστά πιο μακρύ με αποτέλεσμα να έχει χώρο για τέσσερις επιβάτες και όχι μόνο δύο.

Ψάχνοντας μηχανή

Επόμενο βήμα και ίσως δυσκολότερο απ’ όλα ήταν η μηχανή. Αυτή που είχαν από το στρατιωτικό τζιπ ήταν μόλις 25 ίππων όταν η “356” είχε 44. Τα αδέλφια αποφάσισαν να επισκεφθούν στο εργοστάσιο της Porsche στη Δυτική Γερμανία και να ζητήσουν τη βοήθεια τους. Στα μέσα της δεκαετίας του ’50, με το τείχος να μην έχει ανεγερθεί, ήταν σχετικά εύκολο να βγεις εκτός Ανατολικής Γερμανίας.  

Την άνοιξη του 1956 τα αδέλφια Ράιμαν έκαναν το ταξίδι και έφτασαν στο εργοστάσιο της Porsche στη Στουτγάρδη. Ζήτησαν να δουν τον Φέρι Πόρσε (γιο του Φέρντιναντ) και να του μιλήσουν για το δημιούργημα τους. Δεν ήταν όμως εκεί καθώς είχε ταξιδέψει στη Γαλλία για να παρακολουθήσει έναν αγώνα αυτοκινήτων. Οι μηχανικοί της Porsche που είδαν το αυτοκίνητο τους αντιμετώπισαν με χλευασμό αλλά δέχθηκαν να δώσουν στο αφεντικό τους ένα γράμμα από τα αδέλφια Ράιμαν.

Ο Φέρι Πόρσε εντυπωσιάστηκε από την προσπάθεια τους και τον Ιούλιο του 1956 τους απάντησε. Τους ενημέρωσε πως έδωσε προσωπικά την εντολή να τους σταλούν , σε αντιπροσωπεία στο Δυτικό Βερολίνο, μεταχειρισμένα ανταλλακτικά της μηχανής της “356” για να ολοκληρώσουν το όνειρο τους. Τα αδέλφια Ράιμαν παρέλαβαν το… δώρο του Πόρσε και πλέον η Lindner Coope, όπως είχε ονομαστεί το μοντέλο, ήταν πανέτοιμη. Έφτανε τα 130χλμ την ώρα, ταχύτητα πολύ υψηλή για την εποχή.

Η επικοινωνία με τον Πόρσε συνεχίστηκε και τελικά οι Ράιμαν έλαβαν ανταλλακτικά για ακόμα 12 μηχανές. Με τη βοήθεια του Λίντερ κατασκευάστηκαν λοιπόν ακόμα μια ντουζίνα από τις Lindner Coope, τις… κομμουνιστικές Porsche. Το 1959 ολοκληρώθηκε η κατασκευή της τελευταίας.

Το τελευταίο ταξίδι

 

Ενθουσιασμένοι με το δημιούργημα τους οι Ράιμαν ταξίδευαν μόνιμα εκτός Ανατολικής Γερμανίας. Το 1961, σε ένα από τα ταξίδια τους συνελήφθησαν στα σύνορα. Με συνοπτικές διαδικασίες καταδικάστηκαν σε δύο χρόνια τα οποία εξέτισαν σε φυλακή της Στάζι. Η Lindner Coope κατασχέθηκε και διαλύθηκε από το καθεστώς.

Με την πάροδο του χρόνου τα άλλα 12 μοντέλα εξαφανίστηκαν. Πολλοί συλλέκτες τα αναζήτησαν και τελικά ο Αυστριακός δικηγόρος, Αλεξάντερ Ντιέγκο Φριτς κατάφερε να εντοπίσει ένα το 2011.

Ήταν σε πολύ κακή κατάσταση αλλά κατάφερε να το επαναφέρει στην αρχική του κατάσταση. Μάλιστα πρόλαβε να παρουσιάσει την Lindner Coope στον Φαλκ Ράιμαν. Ήταν 82 ετών όταν είδε και πάλι το δημιούργημα του και μετά από λίγο καιρό πέθανε.

Αυτή τη στιγμή η “κομμουνιστική Porsche” θεωρείται ένα από τα σπανιότερα αυτοκίνητα και οι ειδικοί αναφέρουν ότι εκτός από το μοντέλο που έχει ο Φριτς πιθανότατα έχουν διασωθεί δύο ή τρία ακόμα.

Πηγή

Αποστόλης Παπάζογλου
Διαχειριστής

Καλημέρα σε όλους.

Γιώργο ζητώ συγγνώμη για την κατάχρηση του χώρου, αλλά η ιστορία του Θοδωρή παραπάνω μου θύμησε ένα περιστατικό που μου συνέβη πριν μερικά χρόνια: Ρουμανία, Καρπάθια όρη και ετοιμαζόμαστε για μια γρήγορη, αλλά δύσκολη ανάβαση σε μια κορυφή. Στη βάση του μονοπατιού βλέπω ένα καλοσυντηρημένο Trabant 601's, το θρυλικό Ανατολικογερμανικό αυτοκίνητο, που ήταν το αντίπαλο δέος στο Σκαραβαίο της Volkswagen. Ένα ζευγάρι ηλικιωμένων – από 75 έως 80 ετών, πολύ καλοβαλμένοι – βγαίνει από το αυτοκίνητο. Τους χαιρετάμε, τους κάνουμε κομπλιμέντο για το αυτοκίνητο και φεύγουμε. Στα μισά της επιστροφής μας τους ξανασυντάμε – εκείνοι ανέβαιναν- και η κυρία παραπατάει σε ένα βράχο, οπότε σπεύδω για βοήθεια. Η κυρία πολύ ευγενικά, αλλά και αυστηρά ταυτόχρονα αρνείται τη βοήθεια, λέγοντάς μου: ξέρετε κύριε πόσες φορές έχω ανεβοκατέβει αυτά τα βουνά. Εδώ ίσως πεθάνω κάποτε… Χαιρετηθήκαμε και συνεχίσαμε το δρόμο μας.

Παντελεήμων Παπαδάκης
Αρχισυντάκτης

Ακολουθώντας τα σαλπίσματα…από τις καταπληκτικές ιστορίες του Θοδωρή και του Αποστόλη…

Του μαθητή μου Κωνσταντίνου του καλού κολυμβητή ,στα τελειώματα της φοιτητικής ζωής του, δώρο του μπαμπά και το γκράφιτι δικό του  

Διονύσης Μάργαρης
Αρχισυντάκτης
14/04/2020 7:23 ΜΜ

Γεια σας παιδιά.

Βλέπω να συνεχίζετε ακάθεκτοι, αλλά σήμερα …το απογειώσατεheart

Τι κατασκοπίες, τι Στάζι, τι Καρπάθια, δράκουλες… ως και Feynman σε αυτοκίνητο….

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Αρκετές φορές στους νάρθηκες των παλιών Χριστιανικών ναών ζωγραφίζονταν Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι (Σωκράτης, Πλάτων, Αριστοτέλης) επειδή στο έργο τους η Εκκλησία αναγνώρισε την λεγόμενη "σπερματική αποκάλυψη". Δηλαδή ένα μέρος της Θείας Αποκάλυψης. Η πλήρης Αποκάλυψη φανερώθηκε στο πρόσωπο και το έργο του Χριστού.

Ακόμη και ήρωες τραγωδιών έχουν χαρακτηρισθεί ως "προ Χριστού Χριστιανοί' λόγω της στάσης ζωής τους. Π.χ. η Αντιγόνη που αμφισβήτησε τον ανθρώπινο νόμο προκειμένου να θάψει τον Πολυνείκη και για τον λόγο της "Ουκ έφυν μισείν αλλ' αγαπάν". κ.λ.π.

(Η Θήβα μας γυροφέρνει).

Ακόμη και ο Σωκράτης έχει χαρακτηρισθεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία "προ Χριστού Χριστιανός" επειδή αμφισβήτησε το Δωδεκάθεο, μίλησε για έναν "δαίμονα" μέσα του που τον έσπρωχνε να δράσει όπως έδρασε. 

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Ελαφρώς άσχετον:

222

Ζωδιακός κύκλος σε ναό!

Τα μεταβατικά στάδια γαρ.

Δημήτρης Τσάτσης
16/04/2020 12:47 ΜΜ

Γιώργο καταπληκτική η βόλτα που μας κάνεις στην Αθήνα (κυρίως) …ξανακοιτούσα όλη αυτή την ανάρτηση …

Θέλει βέβαια το χρόνο της …πολύ πληροφορία και με πολλές ενδιαφέρουσες συνέχειες…έχω υποσχεθεί πως όταν βρω χρόνο και ηρεμία θα την πιάσω από την αρχή και θα τη μελετήσω…

Αφιερωμένο το παρακάτω…αν και δεν έχει επιστήμη αλλά μόνο βόλτες στην Αθήνα