by 
Ο κύριος σκοπός είναι ο υπολογισμός των ρευμάτων πρωτεύοντος και δευτερεύοντος. Στο μοντέλο που επεξεργάστηκα προέκυψε ότι η τάση στο δευτερεύον είναι ανεξάρτητη της έντασης του ρεύματος.
Η ανάλυση σε .pdf εδώ.
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Ο κύριος σκοπός είναι ο υπολογισμός των ρευμάτων πρωτεύοντος και δευτερεύοντος. Στο μοντέλο που επεξεργάστηκα προέκυψε ότι η τάση στο δευτερεύον είναι ανεξάρτητη της έντασης του ρεύματος.
Η ανάλυση σε .pdf εδώ.
Αν συμφωνείς με την ανάλυση που έκανα (την συμπληρωματική), η ροή Φ από κάθε σπείρα είναι 0. Άρα δεν υπάρχει και μαγνητικό πεδίο. Αλλά, επειδή οι σπείρες είναι άπειρες, το Φ=0 οδηγεί σε πεπερασμένες ΗΕΔ στα τυλίγματα. Κλασική περίπτωση 0 επί άπειρο!
Καλημέρα Νίκο, καλημέρα Γιάννη.
Μερικές σκέψεις και ένα παράδειγμα και από μένα.
Παρακάτω θα δώσω ένα παράδειγμα εφαρμογής των συμπερασμάτων αυτών.
Καλό μεσημέρι Νίκο και Διονύση.
Όταν μπερδεύομαι κάνω ότι έκανα στα ρευστά. Διατήρηση ενέργειας.
Θα κάνω το ίδιο όταν επιστρέψω.
Η ιδέα είναι απλή. Η ενέργεια που προσφέρεται στο πρωτεύον από κάποια τάση εισόδου (ΔΕΗ;) γίνεται ολίγον θερμότητα στο πρωτεύον και ενέργεια ενός μαγνητικού πεδίου. Αυτά φυσικά στην περίπτωση ιδανικού μετασχηματιστή, χωρίς δινορεύματα και άλλες απώλειες.
Αυτό το μαγνητικό πεδίο δίνει με τη σειρά του ενέργεια στο δευτερεύον η οποία γίνεται θερμική ενέργεια στην περίπτωση σύνδεσης με αντίσταση σ' αυτό. Πιστεύω ότι μες την οδό αυτήν θα προκύψουν οι υπό συζήτησιν σχέσεις.
Έχω κάτι στο μυαλό μου και θα το γράψω.
Και το παράδειγμα που υποσχέθηκα παραπάνω:
Ένας … καλός μετασχηματιστής!
Διονύση, τα δεδομένα που μου ζήτησες.
Τοπική διεύθυνση σύνδεσης IPv6: fe80::a8ad:a0f1:a722:dd32%10
Διεύθυνση IPv4: 192.168.2.6
Διακομιστές DNS IPv4: 192.168.2.1
Κατασκευαστής: Broadcom
Περιγραφή: Broadcom NetXtreme Gigabit Ethernet
Έκδοση προγράμματος οδήγησης: 214.0.0.0
Φυσική διεύθυνση (MAC): 00-1B-78-B6-9C-4B
Κάνε ότι μπορείς
Καλησπέρα στην καλή παρέα.
Πολλοί που διαβάζουν τις μελέτες μου μπερδεύονται, κι αυτό επειδή δεν διευκρινίζω μερικά πράγματα. Κατ΄ αρχήν, σχέσεις όπως η E=V+Ir έχουν προφανές νόημα στο συνεχές. Τι νόημα έχουν στο Ε.Ρ.; Δεν πρόκειται για σχέσεις μεταξύ μέσων τιμών, αφού οι μέσες τιμές είναι πάντα θετικές ενώ οι παράγοντες της παραπάνω εξίσωσης μπορεί να έχουν θετικό ή αρνητικό πρόσημο.
Στο εναλλασσόμενο ρεύμα ΗΕΔ, τάσεις και εντάσεις είναι αρμονικές συναρτήσεις του t. Επομένως, σχέσεις σαν την παραπάνω είναι συναρτησιακές σχέσεις. Δηλαδή: E(t)=V(t)+I(t)r.
Επίσης: για να γράψουμε σχέσεις σαν την παραπάνω σε ένα βρόγχο, εφαρμόζουμε τους κανόνες Κιρχοφ. Σε κάθε κλάδο πρέπει να σημειώνουμε τη φορά του ρεύματος. Στο εναλλασσόμενο ρεύμα, βέβαια, η έννοια "φορά του ρεύματος" δεν έχει νόημα αν δεν προσδιορίζεται το t. Όμως, ούτε και η φορά αυτών των βελών στη αναπαράσταση των κυκλωμάτων έχει νόημα. Για την ακρίβεια έχει σχετικό νόημα: Αν, πχ, δυο βελάκια είναι αντίθετα αυτό σημαίνει ότι το ένα ρεύμα πάει σαν ημ(ωt), ενώ το άλλο σαν -ημ(ωt).
Ένα άλλο σοβαρό θέμα που πρέπει να διευκρινιστεί είναι αν σχέσεις σαν η E(t)=V(t)+I(t)r μπορούν να γραφούν για τα τυλίγματα ενός μετασχηματιστεί. Οι σχέσεις αυτές υπονοούν ότι οι συναρτήσεις E(t), V(t) και I(t) έχουν την ίδια φάση.
Αν στο δευτερεύον συνδέεται Ωμική αντίσταση R, οι E2(t) και I2(t) είναι συμφασικές γιατί (αν r=0) ισχύει E2(t)=RI2(t). Επίσης, σε ένα μετασχηματιστή οι ΗΕΔ E1(t) και E2(t) είναι συμφασικές γιατί και οι δύο είναι ανάλογες με τη χρονική παράγωγο της ροής. Επομένως οι συναρτήσεις I2(t), E2(t) και E1(t) είναι συμφασικές.
Τα ρεύματα I1(t) και I2(t) είναι αντιφασικά γιατί στον ιδανικό μετασχηματιστή η ροή κάθε σπείρας είναι 0, άρα δεν υπάρχει μαγνητικό πεδίο. Για να συμβεί αυτό πρέπει τα I1 και Ι2 να είναι αντιφασικά και να έχουν ορισμένη σχέση. Άρα η I1(t) είναι αντιφασική με τις I2(t), E2(t) και E1(t). Αν η αντίσταση πρωτεύοντος είναι μηδενική, η εφαρμοζόμενη από την πηγή τροφοδοσίας τάση είναι αντιφασική με την E1(t), επομένως αυτή η τάση είναι συμφασική με την ένταση I1(t) που δημιουργεί. Άρα, όταν ο μετασχηματιστής λειτουργεί με Ωμικό φορτίο, φαίνεται από την πηγή σαν να έχει καθαρά Ωμικό χαρακτήρα.
Τέλος: Πόσο ισχύει η σχέση Φ=0; Στην πραγματικότητα το Φ δεν είναι 0, αλλά είναι πολύ μικρό. Στην ανάλυση του μετασχηματιστή θεωρούμε ότι τα τυλίγματα έχουν πεπερασμένες σπείρες και το Φ δεν είναι 0. Τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγουμε, όμως, θα συνέχιζαν να ισχύουν αν οι σπείρες των τυλιγμάτων έτειναν στο άπειρο, διατηρώντας το λόγο τους σταθερό. Στο όριο, βέβαια, το Φ θα γινόταν 0.
Καλησπέρα παιδιά.
Είχα πει ότι θα γράψω κάτι.
Ένας ιδανικός μετασχηματιστής.
Νίκο από ότι βλέπω, έγραψες σχόλιο…
Μπήκα και δοκίμασα, αλλά δεν βρήκα να έχεις κάποιο πρόβλημα.
Διονύση, γειά.
Επάνω μου έχω τον Maxwell. Πατάω Δημοσίευση. Θα φανεί;
Πάτησα και πήρα:
Forbidden
You don't have permission to access /wp-comments-post.php on this server.
(Τώρα θα διαγράψω τον Maxwell).
Προηγουμένως δεν είχα κάνει είσοδο στο πρόγραμμα. Τώρα την έκανα. Έκανα πάλι κόπυ τον Maxwell. Θα κάνω τώρα πεηστ και θα φανεί από κάτω.
(Εδώ ήταν ο Maxwell)
Θα κάνω τώρα Δημοσίευση…
Φτου….Πάλι τα ίδια.
Νίκο, κάτι κάνεις λάθος στην επικόλληση της εικόνας.
Δες τα βήματα που έγραψα παραπάνω…
Αλλιώς στείλε μου την φωτογραφία να την βάλω εγώ.
Να αγιασει το χέρι σου Γιάννη. Τα κυκλώματα σήμερα κατά 99.9% έτσι αντιμετωπίζονται. Και τα μηχανικά συστήματα έτσι αντιμετωπίζονται.
Διάβασα την ενδιαφέρουσα συζήτηση μέχρι το τέλος. Τελικά ήταν θέμα συμβασης. Ο Διονύσης καλώς επιμένει στις φορές, τα προσημα και στη φυσική σημασια. Όμως οι απλουστευσεις έχουν τους λόγους τους και τα όρια τους. Δεν θα λύσουμε ένα κύκλωμα με μια πηγή και μια αντίσταση με τις εξισώσεις του Maxwell παρά με τις απλουστευσεις τους, τους νόμους του kirkhoff. Τα ρεύματα έχουν αυθαίρετες φορές ειδικά όπως είπε ο Νίκος τα εναλλασσόμενα.
Εμείς βέβαια όλα αυτά, τους μιγαδικους, τα εναλασσομενα, τους πυκνωτές, τους ροοστατες, τους κανόνες του kirkhoff φροντίσαμε να τα βγάλουμε εκτός υλης και αντί αυτού αποφασίσαμε να διδάξουμε το Νεύτωνα *2 και στις περιστροφικες. Και αφού θέλουμε να τον διδάξουμε τόσο καλά γιατί αντί του στερεού να μην εισάγουμε έστω σε μια διάσταση τον φορμαλισμό Euler lagrange που είναι συγχρονος ως επέκταση του Νευτωνα? Γιατί πρέπει η ύλη να βασίζεται σε αρχαιοτητες? Δεν υπάρχουν πηνία rumkorf, γραμμικά τροφοδοτικά, κουδούνια με πηνιο πλεον. Ακόμα και οι αντιστάσεις στην πλειονότητα τους δεν υλοποιούνται με αντιστάτες πλέον! Αδυνατούμε να διδάξουμε τις βασικές αρχές πάνω σε σύγχρονα παραδειγματα?
Ειδικά δεν μπορώ να σκεφτώ κλάδο των μαθηματικών που να έχει εφαρμογή από τον ηλεκτρομαγνητισμό και τη μηχανική μέχρι την κβαντομηχανική εκτός από τους μιγαδικους και τα διανύσματα.
Ελπίζω να μη σας στεναχώρησα…
Γιατί να μας στεναχωρήσεις Λεωνίδα;
Τα κατάφερες βλέπω!