Άκουσα και εγώ τις «οδηγίες» και έδωσα διαγώνισμα σε ηλεκτρονική μορφή… Και για να είμαι ‘’by the book” προτίμησα το S4E …..ήταν και του Βασίλη….
Θέμα στη φθίνουσα

Δίνεται η ταχύτητα στη θέση χ=0…..
Δεν αναφέρει τίποτα για μέγιστη….όλα ωραία και καλά….
Καθαρό το ζητούμενο….έργο δύναμης αντίστασης από….. μέχρι…..
Μαθητής μου……αν και έχει ακούσει …….αμέτρητες φορές πως στη χ=0 η ταχύτητα
δεν είναι μέγιστη, το αντιμετωπίζει με λογική ΑΑΤ…..μιλά για μέγιστη ταχύτητα,
για πλάτος (προφανώς υπονοεί αυτό που θα είχε ο ταλαντωτής αν εκείνη τη στιγμή σταματούσε να επιδρά η δύναμη αντίστασης) για ενέργεια ταλάντωσης μέσω του υποτιθέμενου πλάτους….και βρίσκει σωστό αποτέλεσμα….

Πέρα από τα 2 μόρια της επιλογής, πόσο θα βαθμολογούσαμε την αιτιολόγηση στις πανελλαδικές;
Προφανώς, στην “τάξη” εξήγησα για άλλη μια φορά το λάθος και πρότεινα τη λύση που προτείνει
και ο Βασίλης….
Στις πραγματικές όμως εξετάσεις τι θα κάναμε;
Γι αυτό και ενέργεια ταλάντωσης στη φθίνουσα πρέπει να ζητάμε μόνο σε θέση μέγιστης
θετικής απομάκρυνσης όπου χ=Ακ και υ=0…
Κάθε τι άλλο, να αποφεύγεται…
![]()

Γεια σου Πρόδρομε.
Δεν είναι θέμα αυστηρότητας. Μπορεί να κοπούν μονάδες αλλά για λάθος.
Δεν κόβεις μονάδες διότι κατάλαβες ότι ο μαθητής νομίζει πως η ταχύτητα που χρησιμοποιεί είναι η μέγιστη.
Η λύση δεν επηρεάζεται από το εάν είναι η μέγιστη (οπότε υm) ή η ταχύτητα στην θέση μηδέν (οπότε υο ή V ή u, ή ζ ή Vμηδ ή…).
Δεν χρησιμοποιείται στην λύση το εάν η ταχύτητα είναι μέγιστη, ούτε το εάν υπάρχει άλλη θέση με μεγαλύτερη ταχύτητα.
Έτσι φαίνομαι (δεν είμαι) ελαστικός στους μαθητές και αυστηρός (είμαι πολύ) στους λαθοθήρες (Σαραντάκος).
Θαυμάζω τον συνονόματό μου. Πόσο θα ήθελα να μπορούσα να σύρω μία έστω γραμμή.
Ο πατέρας μου ήταν πολύ καλός. Οι δύο γιοι είναι καλοί. Εγώ άρχισα να μην διαβάζω ούτε τα γράμματά μου.
Είχε πέσει πολύ γέλιο στο σχολείο όταν ρώτησα:
-Τι γράφει εδώ;
σε λίστα που είχα γράψει ο ίδιος.
Φαντάζομαι τους διαφωνούντες φίλους αναφωνούντες ως άλλοι Κούρκουλοι:
-Όχι άλλες φθίνουσες!
Η πρόθεσή μου δεν ήταν η επαναφορά τους. Δεν ήταν το "Φθίνουσες κύκλος 4".
Μια λύση σχολίασα βγάζοντάς την χωρίς λάθη. Κάτι τέτοιο χρειάζεται υπενθυμίσεις.
Εξ άλλου την συζήτηση (ίσως) παρακολουθούν και φίλοι που δεν έχουν εντρυφήσει στα σχετικά.
Καλησπέρα παιδιά.
Γιάννη, έγραψα από το πρωί ότι είσαι "συνεπής".
Όπως συνεπής είναι και ο Πρόδρομος!
Η "συνέπεια" επιβάλλει να "αναλύσουμε" το θέμα τόσο πολύ, που να μην τολμήσει κανείς να φέρει αντίρρηση στο "όλα σωστά είναι" ή όλα "κάπως έτσι είναι".
Προσωπικά διαφωνώ πλήρως με τη λογική αυτή. Μπορεί να είναι απολαυστικό το κείμενό σου, αλλά δεν κρίνεται εδώ το ύφος και το ωραίο του κειμένου, αλλά η ουσία της θέσης.
Η δική μου λογική είναι ότι, πρέπει ο μαθητής να δικαιολογεί τις απαντήσεις του και όχι να γράφει ξερούς τύπους, όπου κάποιος διαβάζοντάς τους δεν θα μπορεί να παρακολουθήσει τον ειρμό της σκέψης του. Για παράδειγμα γράφεις:
Αυτό από πού είναι σωστό και δικαιούται ο μαθητής να το χρησιμοποιήσει; Από που το ξέρει; Πού το στηρίζει; Θα επικαλεστεί το βιβλίο του Μαχαίρα ή θεωρείς σοβαρή απάντηση το "ξέρουμε ότι …"; Αλλά αφού το βιβλίο έχει προβλήματα, μήπως ο μαθητής δικαιούται να γράφει ό,τι θέλει; Δεν συμφωνώ. Δικαιούται να μας πετάξει στα μούτρα της εκθετική μείωση του πλάτους και χρησιμοποιώντας την εξίσωση να οδηγηθεί σε κάποιο αποτέλεσμα. Τότε, αν και μπορεί να υπάρχει λάθος ουσίας, ο μαθητής δικαιούται όλα τα μόρια. Δεν φταίει αυτός για τα λάθη ή τις αστοχίες του βιβλίου.
Αν πει ότι "με βάση το βιβλίο μου θα έχω την ίδια περίοδο σχεδόν, οπότε βρίσκω το ω από τον τύπο της ιδιοπεριόδου της ελεύθερης ταλάντωσης", δικαιούται όλα τα μόρια. Αλλά να το πει. Όχι να το θεωρούμε δεδομένο ότι το είχε στο μυαλό του και γι΄αυτό το έγραψε. Και επειδή υποψιαζόμαστε ότι είχε αυτό στο μυαλό του και όχι την ΑΑΤ, τότε τα "παίρνει όλα"!
Ξέρω ότι στις παραπάνω θέσεις, είμαι μειοψηφία και έχω χάσει από τις "θέσεις" τις δικές σου και του Πρόδρομου, από το 2009!
Αν είχαν επικρατήσει οι δικές μου θέσεις, δεν θα είχαμε θέματα "μεγαθήρια" που στη βαθμολόγηση θα είμαστε τόσο επιεικής, πού όλα θα ήταν σωστά…
Τότε είχα γράψει, σε σχόλιο για ερώτημα των εξετάσεων:
"Από τα 100 γραπτά είναι ζήτημα αν τα 5-6 συμβόλισαν σωστά και μίλησαν για την επιτάχυνση του σώματος Σ, οι περισσότεροι έδειχναν να μπέρδευαν την επιτάχυνση αυτήν με την επιτάχυνση του κέντρου μάζας, σε μια σύνθετη κίνηση στερεού. Και η εξίσωση (3) από πού προκύπτει; Είναι ζήτημα αν 5% έκαναν προσπάθεια να το δικαιολογήσουν; Χρησιμοποίησαν τη σχέση αυτή σαν γνωστή από το βιβλίο τους. Και βέβαια το βιβλίο την έχει αποδείξει για την περίπτωση της κύλισης ενός τροχού. Τι σχέση έχει εδώ;"
Γιάννη όταν λές "Θρασύβουλος έφα", εννοείς κάτι σαν το "Γέρων Είπε" του Αγίου Όρους;
Πολλά βάζεις Διονύση!
Όταν γράφω " αν είναι Θρασυβουλικός" δεν εννοώ ότι επικαλείται το βιβλίο του Θρασύβουλου.
Εννοώ ότι γι αυτόν το πλάτος είναι "ενεργειακός δείκτης".
Γράφω δε:
Δηλαδή η σχέση είναι σωστή.
Ο μαθητής έχει δει την σχέση να βγαίνει και από εξισώσεις κίνησης και από την (ούτως κληθείσα) ΑΔΕΤ. Δεν την αποδεικνύει αν δεν του ζητηθεί. Σταθερό D , σταθερό ω, σταθερό m, σκέφτεται ότι η σχέση αυτή συνδέει κάθε στιγμή την μέγιστη ταχύτητα με το πλάτος που έχουμε εκείνη την στιγμή.
Δικαιούται να μας πετάξει στα μούτρα της εκθετική μείωση του πλάτους και χρησιμοποιώντας την εξίσωση να οδηγηθεί σε κάποιο αποτέλεσμα.
Δικαιούται όταν το κάνει το σχολικό βιβλίο στις 1.18 , 1.19 και 1.20.
Φυσικά δικαιούται να μας πει ότι όταν διαδίδεται ένα κύμα η ενέργεια ενός στοιχειώδους τμήματος παραμένει σταθερή και να την υπολογίσει κι από πάνω. Το θυμάσαι φυσικά το θέμα.
"Ο μαθητής έχει δει την σχέση να βγαίνει και από εξισώσεις κίνησης και από την (ούτως κληθείσα) ΑΔΕΤ. Δεν την αποδεικνύει αν δεν του ζητηθεί. Σταθερό D , σταθερό ω, σταθερό m, σκέφτεται ότι η σχέση αυτή συνδέει κάθε στιγμή την μέγιστη ταχύτητα με το πλάτος που έχουμε εκείνη την στιγμή."
Ακριβώς Γιάννη!
Αυτό έχω πει παραπάνω και όχι μια φορά.
Ο μαθητής έχει στο μυαλό του την αμείωτη ελεύθερη αρμονική ταλάντωση (αποφεύγω το ΑΑΤ, για να μην αρχίσουμε άλλες συζητήσεις) και την θεωρία της εφαρμόζει στην φθίνουσα.
Αν κάποιος άλλος έλεγε ότι η ταλάντωση προσεγγίζεται με μια αμείωτη άρα απώλεια ενέργειας μηδενική, θα το δεχόσουν σαν απάντηση;
Γιατί όχι;
Το ίδιο μπέρδεμα έχουν και οι δύο μαθητές! Γιατί ο ένας είναι σωστός και ο άλλος λάθος;
Αυτό είπα Γιάννη!
Δικαιούται!!!
Χρησιμοποιεί τη θεωρία του βιβλίου του, το λέει και, ξεκινώντας από την εξίσωση αυτή με μια σειρά συλλογισμών καταλήγει κάπου. Ας είναι λάθος το τελικό αποτέλεσμα, από τη στιγμή που στηρίχτηκε στο βιβλίο του και δεν έκανε αλχημείες από κει και πέρα, δικαιούται όλα τα μόρια…
Η "συνέπεια" επιβάλλει να "αναλύσουμε" το θέμα τόσο πολύ, που να μην τολμήσει κανείς να φέρει αντίρρηση στο "όλα σωστά είναι" ή όλα "κάπως έτσι είναι".
Όχι ακριβώς. Δεν είναι όλα σωστά ούτε όλα "κάπως έτσι είναι".
Η συνέπεια επιβάλλει να μην θεωρείς σωστές σχέσεις ως λανθασμένες κάνοντας δίκη προθέσεων.
Η συνέπεια επιβάλλει να ενεργείς σε κάθε περίπτωση με την ίδια λογική και όχι να μεταβάλλεις στάσιν κατά το δοκούν.
Αναλύουμε το θέμα τόσο πολύ.
Ήμουν χρόνια συντονιστής και είχα την τύχη να έχω στην αίθουσα τον Βαγγέλη Κορφιάτη. Σηκωνόταν και …..
-Θα ήθελα να βαθμολογήσετε τη λύση….
Έγραφε κάτι και απάντηση σοβαρή ουδείς έδινε. Τα προβλήματα βαθμολόγησης του Βαγγέλη δεν είχαν λύση. Αναδείκνυαν τα προβλήματα του προβλήματος.
Και για κάθε μαθητή αλλά και στην πράξη για περιπτώσεις μικρής απόσβεσης η φθίνουσα είναι περίπτωση μιας ταλάντωσης με μειούμενο πλάτος. Μεταφέρει όσα ξέρει για την αμείωτη στην φθίνουσα αλλά σε συγκεκριμένη στιγμή. Ήτοι σε κάθε αμείωτη ισχύει ότι V=ω.Α.
Μεταφέρει ότι V(t)=ω.A(t).
Και του έχει υποβληθεί και το έχει ξαναδεί και πρόκειται για σωστή σχέση.
Δεν του ζητήθηκε απόδειξη της σχέσης.
Εγώ δεν κάνω δίκη προθέσεων. Βαθμολογώ και κόβω μόρια αν η σχέση είναι λανθασμένη. Δεν έχω το δικαίωμα να παραστήσω την Πυθία και να επιχειρήσω διάγνωση του τι έχει καταλάβει ο μαθητής.
Εγώ όμως έχω διπλό (ή και πολλαπλό ρόλο). Αν όλα αυτά γίνουν στην τάξη θα ρωτάω και θα ρωτάω και θα ρωτάω ώστε:
1. Να δω τι έχει καταλάβει.
2 Να τον αναγκάσω να καταλάβει.
Δεν μπερδεύονται οι δύο ρόλοι. Το έχω ξαναγράψει και στο Μπουλσίντο.
Άλλος ο Γιάννης που κάνει μάθημα, άλλος ο Γιάννης που βάζει θέματα, άλλος ο Γιάννης που βαθμολογεί, άλλος ο Γιάννης που γράφει στο υλικονέτ κ.λ.π.
Μην μπερδεύουμε τις γραβάτες μεν τα εσώρουχα.
Ας μιλήσουν και άλλοι φίλοι Γιάννη.
Απλά δεν υποστηρίζω θέσεις όπως:
"Και του έχει υποβληθεί και το έχει ξαναδεί και πρόκειται για σωστή σχέση."
Δεν συμφωνώ με τέτοια λογική βαθμολόγησης…
" κόβω μόρια αν η σχέση είναι λανθασμένη. Δεν έχω το δικαίωμα να παραστήσω την Πυθία και να επιχειρήσω διάγνωση του τι έχει καταλάβει ο μαθητής."
Κόβεις μόρια αν η σχέση είναι ξεκάρφωτη, αφού ο μαθητής πρέπει να δώσει την λύση και όχι την απάντηση στο ερώτημα.
Και λύση σημαίνει ή μεταφέρει τη θεωρία του σχολικού βιβλίου του (χωρίς άλλες δικαιολογήσεις) ή αποδεικνύει ο,τιδήποτε άλλο του έχουν υποβάλλει ή έχει ξαναδεί…
Αν το επιπλέον, που δεν δικαιολογεί είναι λάθος, χάνει όλο το ερώτημα.
Αν είναι σωστό, χάνει κάποιο μέρος, λόγω μη δικαιολόγησης…
Μιλάς όμως γενικά.
Εγώ αντέγραψα την λύση που παρέθεσε ο Θοδωρής και σχολίασα βήμα – βήμα.
Λάθος δεν βλέπω. Απουσιάζουν εξηγήσεις όπως:
Ένθα ω είναι η …….. και Α1 το ……. και υmax δεν είναι άλλη από την συμβολισθείσαν με υ ταχύτητα στην θέση x=0.
Απουσιάζουν σύμφωνοι. Τι κρίνουμε όμως; Κρίνουμε γραπτό ή βιβλίο;
Προφανώς ας μιλήσουν και άλλοι φίλοι.
Δεν θα πω ότι "μετά την παρέμβασή μου το θέμα έληξε".
Γι αυτό είναι καλό το υλικονέτ.
Την ευθύνη για το θέμα την έχει αυτός που το βάζει.
Αν θέλει να εστιάσει σε διαφορές αμείωτης-φθίνουσας ας ρωτήσει:
-Σε μία φθίνουσα έχουμε μέγιστη ταχύτητα στη θέση x=0 ή σε άλλη θέση;
Όχι να ζητήσει υπολογισμό και να την έχει στημένη:
-Δεν είπες ότι η ταχύτητα 2m/s δεν είναι η μέγιστη!
Κάθε θέμα έχει στόχο και σχεδιασμό. Όταν ζητάς υπολογισμό αντί εξήγησης ο άλλος εστιάζει σε σχέσεις.