Γιάννη νομίζω ιερά παράδοση στο ylikonet είναι να ασχολείται και με θέματα που για τον πολύ κόσμο είναι λεπτομέρειες ή άνευ σημασίας.
Στα όσα λέω πρόσεξε ότι τονίζω στην πράξη. Καμία σχέση με βαθμολόγηση ή πιο θα απαιτούσα από ένα παιδί (προφανώς και θα θεωρούσα και τα δυο σωστά) έτσι όπως είναι τα πράγματα σήμερα.
Στα παιδιά και στην συγκεκριμένη γραφική παράσταση δεν θα δώσουμε καμιά διευκρίνηση.
Απλά από την Α΄ Λυκείου, θα πρέπει να τα εισάγουμε στη λογική ότι, ασυνέχειες όπως αυτές που βγάζουν τα Μαθηματικά και η μελέτη των συναρτήσεων, δεν συναντάμε συχνά στη φύση. Θα το εξηγήσουμε, μία, δύο τρεις … κάποτε θα το εμπεδώσουν…
Και όταν λέω "θα το εξηγήσουμε" εννοώ στη λογική της μεγέθυνσης και της προσέγγισης.
Άλλωστε αν μιλάγαμε πραγματικά για Φυσική και όχι για εφαρμογές των μαθηματικών, τα παιδιά θα καλούντο να επεξεργαστούν και να αντλήσουν πληροφορίες από πειραματικές γραφικές παραστάσεις και εκεί ποτέ δεν θα προέκυπταν γωνίες! και ασυνέχειες…
Όπως ήταν φυσικό, νομίζω ότι καταλήγουμε σε συμφωνία. Καταλαβαίνω και συμφωνώ με τα τελευταία γραφόμενά σας και ως προς την φυσική όσο και διδακτικά Διονύση.
Μόλις διαπίστωσα ότι σε προηγούμενο σχόλιό μου (και πιο κάτω επέμενα στον Γιάννη), έγραφα
"Αν και θεωρώ ως σωστό διάγραμμα το (α), για να μου φύγει κάθε αμφιβολία θα ρωτούσα πριν απαντήσω να δοθεί η αναλυτική έκφραση της Εεπ με τον χρόνο, στο πρώτο διάγραμμα."
όταν έπρεπε να γραψώ
"Αν και θεωρώ ως σωστό διάγραμμα το (α), για να μου φύγει κάθε αμφιβολία θα ρωτούσα πριν απαντήσω να δοθεί η αναλυτική έκφραση της Φ με τον χρόνο, στο πρώτο διάγραμμα."
και αφού είδα ότι με διαβάζουν ο Γιάννης και ο Διονύσης, τουλάχιστον, μια παρατήρηση για τον καθένα
Γιάννη, ορίζεις, και τα βιβλία μας, την επιτάχυνση τη χρονική στιγμή t, με χρήση της μεταβολής της ταχύτητας μετά από αυτή τη χρονική στιγμή
η άποψή μου είναι ότι το σωστό είναι να οριστεί επί τη βάσει της μεταβολής της ταχύτητας από dt/2 πριν, μέχρι dt/2 μετά τη χρονική στιγμή t (εννοείται του dt τείνοντος στο μηδέν)
Διονύση, προφανώς συμφωνώ με το “φάγωμα” του “-” με το “καλημέρα σας” (και ευχαριστώ που μου έκανες το χατήρι…), νομίζω, πάντως, ότι είχα γράψει το ίδιο με σένα στην πρώτη μου τοποθέτηση, ότι δηλαδή (εκτός από την “πρώτη μούρη” του αναθεματισμένου “-”), δεν θέλω και ορθές γωνίες στα διαγράμματα, διότι αυτό σημαίνει άπειρα μεγέθη (όχι, μόνο, δυνάμεις, που είχα γράψει εκ παραδρομής), θέλω καμπύλες, αυτό που δείχνεις με τις μεγεθύνσεις σου, επομένως και τα δύο διαγράμματα είναι λανθασμένα (βεβαίως και καμμία συνέπεια για τους μαθητές για την όποια επιλογή τους, τα Μαθηματικά είναι “υπάλληλος” της Φυσικής, δεν είναι “αφεντικό” της, ε, μα, πια…), αν, πάντως, κάποιος με πίεζε να επιλέξω, ντε και καλά, ένα από τα δύο διαγράμματα θα επέλεγα το δεύτερο, αν κατάλαβα καλά το ίδιο κι εσύ, με το “κάθετο” τμήμα, προτιμώ να δεχθώ ότι το μέγεθος, σε μηδέν χρόνο, παίρνει όλες τις τιμές μειούμενο συνεχώς ώσπου να γίνει μηδέν, παρά ότι από την αρχική τιμή πηγαίνει στο μηδέν χωρίς ενδιάμεσες τιμές
Βαγγέλη σε διαβάζω. Στην πρώτη σελίδα των σχολίων απευθύνομαι σε σένα:
Βαγγέλη το πρόσημο καθορίζεται από διάφορα.
Το ένα είναι ο ίδιος ο νόμος. Για να τον χρησιμοποιήσεις σε ένα πρόβλημα πρέπει να στήσεις μια διαφορική εξίσωση, Εκεί πρέπει να βάλεις το μείον. Δες την περίπτωση χρονοκυκλώματος R-L όπου αναγκαστικά βάζεις -L.di/dt. Αν βάλεις το "συν" όλα θα βγουν λανθασμένα.
Το άλλο είναι το διάνυσμα επιφανείας που θα καθορίσει αν έχουμε αύξηση ή μείωση. Ένα ρεύμα που δίνει προώθηση του κοχλία κατά την θετική φορά είναι θετικό. Και το αντίθετο.
η άποψή μου είναι ότι το σωστό είναι να οριστεί επί τη βάσει της μεταβολής της ταχύτητας από dt/2 πριν, μέχρι dt/2 μετά τη χρονική στιγμή t (εννοείται του dt τείνοντος στο μηδέν)
Το έχεις δηλώσει και στο παρελθόν σε πειραματική επεξεργασία δεδομένων. Ας πούμε σε πειραματικό θέμα.
Είναι όμως άποψη. Μετέφερα ότι διάβασα σε έγκριτα βιβλία.
μου φαίνεται κάτι "παλιοί" μείναμε να αλληλοδιαβαζόμαστε, πάλι καλά…
δύο σχόλια: το διάνυσμα της επιφάνειςας θα το διαλέξω έτσι ώστε να μην έχω το "αναθεματισμένο "-"", και σε ευχαριστώ που θυμάσαι ότι ως Πειραματικός ΕΚΦΕτζής επέλεγα dt/2 πριν και μετά…
Βαγγέλη άλλο πράγμα τα πειράματα σε ένα σημείο χρονικό και άλλο το πρόβλημα που ο ορισμός θα προκαλούσε στο ξεκίνημα κα΄θε κίνησης. Όλες οι επιταχύνσεις θα έβγαιναν λάθος.
Άρη γιατί να ψάχνουμε για μία σωστή και μία λανθασμένη;
Συνηθίζονται ευρύτατα και τα δύο διαγράμματα.
Γιάννη νομίζω ιερά παράδοση στο ylikonet είναι να ασχολείται και με θέματα που για τον πολύ κόσμο είναι λεπτομέρειες ή άνευ σημασίας.
Στα όσα λέω πρόσεξε ότι τονίζω στην πράξη. Καμία σχέση με βαθμολόγηση ή πιο θα απαιτούσα από ένα παιδί (προφανώς και θα θεωρούσα και τα δυο σωστά) έτσι όπως είναι τα πράγματα σήμερα.
Στην πράξη. Ας αφήσουμε βαθμολογήσεις. Απάντησα έτσι μια και ο Διονύσης ρώτησε "Τι λέμε στα παιδιά;"
Στην πράξη λοιπόν.
Είδες ίσως την προσεγγιστική καμπύλη της διόδου. Κάθετη γραμμή στην ανάστροφη πόλωση.
Ασχολούνται με το εάν παριστάνει συνάρτηση;
Σε πολλά βιβλία ηλεκτρονικών (όχι όλα) ή σε παραγράφους σχετικούς με ανάλυση σημάτων ο τετραγωνικός παλμός παριστάνεται όπως στο β.
Οπότε στην πράξη χρησιμοποιούνται και οι δύο τύποι.
Καλησπέρα Άρη.
Στα παιδιά και στην συγκεκριμένη γραφική παράσταση δεν θα δώσουμε καμιά διευκρίνηση.
Απλά από την Α΄ Λυκείου, θα πρέπει να τα εισάγουμε στη λογική ότι, ασυνέχειες όπως αυτές που βγάζουν τα Μαθηματικά και η μελέτη των συναρτήσεων, δεν συναντάμε συχνά στη φύση. Θα το εξηγήσουμε, μία, δύο τρεις … κάποτε θα το εμπεδώσουν…
Και όταν λέω "θα το εξηγήσουμε" εννοώ στη λογική της μεγέθυνσης και της προσέγγισης.
Άλλωστε αν μιλάγαμε πραγματικά για Φυσική και όχι για εφαρμογές των μαθηματικών, τα παιδιά θα καλούντο να επεξεργαστούν και να αντλήσουν πληροφορίες από πειραματικές γραφικές παραστάσεις και εκεί ποτέ δεν θα προέκυπταν γωνίες! και ασυνέχειες…
Η τελευταία πρόταση αναφέρεται σε ένα πραγματικό γράφημα, όπως το αριστερό σχήμα η κόκκινη γραμμή, την οποία προσεγγίζουμε με την μπλε:
η οποία αποτελείται από τρία ευθύγραμμα τμήματα, που σχηματίζουν γωνίες…
Διονύση και Γιάννη.
Όπως ήταν φυσικό, νομίζω ότι καταλήγουμε σε συμφωνία. Καταλαβαίνω και συμφωνώ με τα τελευταία γραφόμενά σας και ως προς την φυσική όσο και διδακτικά Διονύση.
Μόλις διαπίστωσα ότι σε προηγούμενο σχόλιό μου (και πιο κάτω επέμενα στον Γιάννη), έγραφα
"Αν και θεωρώ ως σωστό διάγραμμα το (α), για να μου φύγει κάθε αμφιβολία θα ρωτούσα πριν απαντήσω να δοθεί η αναλυτική έκφραση της Εεπ με τον χρόνο, στο πρώτο διάγραμμα."
όταν έπρεπε να γραψώ
"Αν και θεωρώ ως σωστό διάγραμμα το (α), για να μου φύγει κάθε αμφιβολία θα ρωτούσα πριν απαντήσω να δοθεί η αναλυτική έκφραση της Φ με τον χρόνο, στο πρώτο διάγραμμα."
και αφού είδα ότι με διαβάζουν ο Γιάννης και ο Διονύσης, τουλάχιστον, μια παρατήρηση για τον καθένα
Γιάννη, ορίζεις, και τα βιβλία μας, την επιτάχυνση τη χρονική στιγμή t, με χρήση της μεταβολής της ταχύτητας μετά από αυτή τη χρονική στιγμή
η άποψή μου είναι ότι το σωστό είναι να οριστεί επί τη βάσει της μεταβολής της ταχύτητας από dt/2 πριν, μέχρι dt/2 μετά τη χρονική στιγμή t (εννοείται του dt τείνοντος στο μηδέν)
Διονύση, προφανώς συμφωνώ με το “φάγωμα” του “-” με το “καλημέρα σας” (και ευχαριστώ που μου έκανες το χατήρι…), νομίζω, πάντως, ότι είχα γράψει το ίδιο με σένα στην πρώτη μου τοποθέτηση, ότι δηλαδή (εκτός από την “πρώτη μούρη” του αναθεματισμένου “-”), δεν θέλω και ορθές γωνίες στα διαγράμματα, διότι αυτό σημαίνει άπειρα μεγέθη (όχι, μόνο, δυνάμεις, που είχα γράψει εκ παραδρομής), θέλω καμπύλες, αυτό που δείχνεις με τις μεγεθύνσεις σου, επομένως και τα δύο διαγράμματα είναι λανθασμένα (βεβαίως και καμμία συνέπεια για τους μαθητές για την όποια επιλογή τους, τα Μαθηματικά είναι “υπάλληλος” της Φυσικής, δεν είναι “αφεντικό” της, ε, μα, πια…), αν, πάντως, κάποιος με πίεζε να επιλέξω, ντε και καλά, ένα από τα δύο διαγράμματα θα επέλεγα το δεύτερο, αν κατάλαβα καλά το ίδιο κι εσύ, με το “κάθετο” τμήμα, προτιμώ να δεχθώ ότι το μέγεθος, σε μηδέν χρόνο, παίρνει όλες τις τιμές μειούμενο συνεχώς ώσπου να γίνει μηδέν, παρά ότι από την αρχική τιμή πηγαίνει στο μηδέν χωρίς ενδιάμεσες τιμές
Βαγγέλη σε διαβάζω. Στην πρώτη σελίδα των σχολίων απευθύνομαι σε σένα:
Βαγγέλη το πρόσημο καθορίζεται από διάφορα.
Το ένα είναι ο ίδιος ο νόμος. Για να τον χρησιμοποιήσεις σε ένα πρόβλημα πρέπει να στήσεις μια διαφορική εξίσωση, Εκεί πρέπει να βάλεις το μείον. Δες την περίπτωση χρονοκυκλώματος R-L όπου αναγκαστικά βάζεις -L.di/dt. Αν βάλεις το "συν" όλα θα βγουν λανθασμένα.
Το άλλο είναι το διάνυσμα επιφανείας που θα καθορίσει αν έχουμε αύξηση ή μείωση. Ένα ρεύμα που δίνει προώθηση του κοχλία κατά την θετική φορά είναι θετικό. Και το αντίθετο.
Δεν διαφοροποιείσαι στα επόμενα σχόλιά σου, έτσι η απάντησή μου δεν διαφοροποιείται αλλά και δεν επαναλαμβάνεται.
Έπειτα γράφεις:
η άποψή μου είναι ότι το σωστό είναι να οριστεί επί τη βάσει της μεταβολής της ταχύτητας από dt/2 πριν, μέχρι dt/2 μετά τη χρονική στιγμή t (εννοείται του dt τείνοντος στο μηδέν)
Το έχεις δηλώσει και στο παρελθόν σε πειραματική επεξεργασία δεδομένων. Ας πούμε σε πειραματικό θέμα.
Είναι όμως άποψη. Μετέφερα ότι διάβασα σε έγκριτα βιβλία.
Η άποψή σου για έναν τέτοιο ορισμό θα προκαλούσε προβλήματα.
Για παράδειγμα ένα σώμα είναι ακίνητο. Την στιγμή 1 s δέχεται σταθερή δύναμη. Το διάγραμμα υ-t είναι:
Ποια είναι η επιτάχυνση την στιγμή 1s ;
Είναι dυ/dt = (κλίση) = 2 m/s^2 ή είναι 1 m/s^2 ;
Η δεύτερη απάντηση προκύπτει αν κάνουμε υπολογισμό από -dt/2 ως +dt/2.
Η διαφορά είναι μεγάλη.
Το παράδειγμα που αναφέρω δεν είναι εξωπραγματικό.
Τραβάς ένα σώμα και εγώ βαστάω κόντρα. Την στιγμή 1s αφήνω το σώμα. Παύω να βαστάω κόντρα.
Μένει μόνο η δική σου δύναμη και το διάγραμμα υ-t είναι το προηγούμενο.
Δεν έχουμε απειρισμούς δύναμης ή επιτάχυνσης.
καλησπέρα Γιάννη
μου φαίνεται κάτι "παλιοί" μείναμε να αλληλοδιαβαζόμαστε, πάλι καλά…
δύο σχόλια: το διάνυσμα της επιφάνειςας θα το διαλέξω έτσι ώστε να μην έχω το "αναθεματισμένο "-"", και σε ευχαριστώ που θυμάσαι ότι ως Πειραματικός ΕΚΦΕτζής επέλεγα dt/2 πριν και μετά…
Βαγγέλη άλλο πράγμα τα πειράματα σε ένα σημείο χρονικό και άλλο το πρόβλημα που ο ορισμός θα προκαλούσε στο ξεκίνημα κα΄θε κίνησης. Όλες οι επιταχύνσεις θα έβγαιναν λάθος.