by 
Η ιδέα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γεννήθηκε το 1927 από τον Γάλλο Ανρί Ντελονέ. Χρειάστηκε, όμως, να περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να πάρει σάρκα και οστά, καθώς… θυσιάστηκε στον βωμό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το πρώτο Κύπελλο Εθνών Ευρώπης πραγματοποιήθηκε το 1960 στη Γαλλία, προς τιμήν του εμπνευστή του, και το κατέκτησε η Σοβιετική Ένωση του θρυλικού Λεβ Γιασίν, ενώ στα αξιοπρόσεκτα είναι ο αποκλεισμός της Ισπανίας καθώς ο δικτάτορας Φράνκο στάθηκε… εμπόδιο στους αγώνες των «Φούριας Ρόχας» με τους Σοβιετικούς.
Τέσσερα χρόνια μετά, ο στρατηγός αντιλήφθηκε τα πολιτικά οφέλη που θα είχε εκμεταλλευόμενος το λαοφιλέστερο άθλημα και όχι μόνο επέτρεψε στην Εθνική του να αγωνιστεί με τους «κομμουνιστές» αλλά ανέλαβε τη διεξαγωγή του τουρνουά, με την Ισπανία να το κατακτά μέσα σε ένα τοπίο καχυποψίας και διαιτητικής εύνοιας και ο ίδιος να παρουσιάζεται ως ο απόλυτος «εμπνευστής» για την Εθνική.
Το 1972 πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η πιο χαρισματική Εθνική που ανέδειξε ποτέ το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, η Δυτική Γερμανία των Μπεκενμπάουερ, Νέτσερ, και Μίλερ. Το Euro 1976 ήταν το τουρνουά που έμεινε για πάντα στη μνήμη των θεατών για το πέναλτι του Πανένκα, του ξεχωριστού Τσεχοσλοβάκου ποδοσφαιριστή, που διαμόρφωσε το τελικό 5-3 της Εθνικής του κόντρα στη Δυτική Γερμανία και έγραψε ιστορία με τον ξεχωριστό τρόπο εκτέλεσης της «εσχάτης των ποινών». Το 1980, στην Ιταλία, καταγράφεται η πρώτη συμμετοχή της Εθνικής Ελλάδας σε τελικά Ευρωπαϊκού, με το συγκρότημα του Αλκέτα Παναγούλια να παρουσιάζει ένα αξιοπρεπές πρόσωπο, ενώ ήταν η μόνη ομάδα που κατάφερε να σταματήσει τη Δυτική Γερμανία (0-0).
Τέσσερα χρόνια αργότερα, το άστρο του Πλατινί έλαμψε οδηγώντας τη Γαλλία στην πρώτη της κατάκτηση και σε ένα τουρνουά που θεωρείται ίσως το καλύτερο όλων των εποχών, ενώ το 1988 ήταν η σειρά της θρυλικής Ολλανδίας των Φαν Μπάστεν και Γκούλιτ να φορέσει το στέμμα της. Το 1992 η Σουηδία φιλοξένησε τη διοργάνωση και είδε τη… γειτόνισσά της, τη Δανία των Λάρσεν και Λάουντρουπ, να ζει το δικό της παραμύθι!
Το Euro 1996 διεξήχθη στην Αγγλία αλλά βάφτηκε με τα χρώματα των «πάντσερ», με το «χρυσό γκολ» του Μπίρχοφ, ενώ το 2000 ήταν το έτος του Ζινεντίν Ζιντάν, που οδήγησε τους «τρικολόρ» στον δεύτερό τους τίτλο. Το 2008 ήταν που ξεκίνησε η… παντοκρατορία της Ισπανίας, μιας μαγικής ομάδας που έκανε το back to back το 2012, ενώ, τέσσερα χρόνια αργότερα, την κατάκτηση του πρωταθλήματος πανηγύρισε η Πορτογαλία, που πέτυχε, 12 χρόνια μετά, αυτό που της στέρησε η Εθνική Ελλάδας το 2004.
Κουβέντα για μπάλα και όχι μόνο… αναζητώντας τις ισορροπίες που χάσαμε
διαμαρτυρίες μέσα και έξω απ’ το τερέν
ένα παραμοτέρ, αλεξίπτωτο πλαγιάς με μηχανή 80cc έως 200cc και με βάρος από 20kg έως 30kg στη πλάτη του πιλότου, προσγειώθηκε στο Allianz Arena, πριν τον του αγώνα Γερμανίας με τη Γαλλία, αφήνοντας μπαλόνι με μήνυμα ενάντια στην εκτεταμένη χρήση υγρών καυσίμων με την υπογραφή της Greenpeace
.
.
ο πιλότος βρήκε δυσκολία στην προσγείωση μετά από επαφή με μεταλλικό ιμάντα του θόλου του σταδίου
το βίντεο της προσγείωσης
μεγαλύτερη δημοσιότητα πήρε η διαμαρτυρία του Ρονάλντο κατά τη συνέντευξη τύπου, μετά τον νικηφόρο αγώνα Πορτογαλίας – Ουγγαρίας, που απομάκρυνε τα αναψυκτικά της κόκα-κόλα, αντιπροτείνοντας ένα μπουκάλι νερό
.
.
αυτή η κίνηση πρόκανε να κωδικοποιηθεί σε σκίτσο και “αυτοί που ξέρουν” εκτίμησαν τις απώλειες της εταιρίας που παράγει το αναψυκτικό σε 4 δις
παρόμοια στο Μουντιάλ 2018, αλλά τότε οι ακτιβιστές περίμεναν τον τελικό:
Pussy Riots, απρόσκλητο support group στον τελικό
άσχετο;
σήμερα είναι ημέρα διαμαρτυρίας για το υπό ψήφιση εργασιακό νομοσχέδιο
.
.
η φωτό, απ’ την ακριβώς προηγούμενη πορεία για τον ίδιο λόγο, αφού σήμερα οι συνδικαλιστικοί φορείς είχαν εξαιρέσει τους καθηγητές λόγω Πανελλαδικών καθιστώντας άκαιρη ή υπερβολική την προσφυγή του Υπουργείου Παιδείας
Για του λόγου το αληθές
Ο Πορτογάλος αστέρας πέτυχε δύο τέρματα, έγινε ο κορυφαίος σκόρερ (11 γκολ) στην ιστορία, αλλά κι αυτός με τις περισσότερες νίκες. Τα ρεκόρ του όμως δεν σταμάτησαν εκεί, καθώς πλέον είναι ο μοναδικός που έχει παίξει σε 5 Euro, αλλά κι αυτός με τις περισσότερες συμμετοχές σε Euro και Μουντιάλ.
.
.
Ωστόσο, τα ευτράπελα από την «Πούσκας Αρένα» δεν έλειψαν, καθώς οι Ούγγροι έβαλαν στο στόχαστρο των «CR7». Κατά τη διάρκεια του αγώνα, ακούστηκαν ομοφοβικά συνθήματα εναντίον του 36χρονου επιθετικού, με το «Κριστιάνο Ρονάλντο, αδερφή» να κυριαρχεί.
Την ημέρα που το κόμμα του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπάν κατέθεσε πρόταση νόμου, προκειμένου να μπει ένα «στοπ» στην «προώθηση» της ομοφυλοφιλίας ή της αλλαγής φύλου στους ανηλίκους.
Γερμανία-Γαλλία
Ποιος είπε ότι απαγορεύονται οι επαφές και οι δαγκωματιές;
.
https://i.ibb.co/bvkPzNt/germany-rudiger-jpg.webp
Τουρκία-Ουαλία
Δεν ήξερες, δεν ρώταγες;;;;
Ποιός CR7 και κουραφέξαλα;
Τσερτσέσοφ, Θεός, ο προπονητής της Ρωσίας
.
Τόσα χρόνια περίμενε την Coca Cola, να μην πιει δυο γουλιές;
Ποιό Euro και σαχλαμάρες;;;
Σήμερα ήταν το Ντε Φιλέ στο Καλλιμάρμαρο…
.
Σας θύμισε κάτι;
.
Καλημέρα Θοδωρή.
Η παλιά φώτο είναι μέσα από το καλλιμάρμαρο η χθεσινή γιατί είναι από το πεζοδρόμιο;
Του πεζοδρομίου γίναμε;
Παρακολουθώντας εναλλάξ την ταυτόχρονη μετάδοση των αγώνων Ιταλία-Ουαλία από τη Ρώμη και Ελβετία-Τουρκία από το Μπακού, είχες μια πολύ καλή απόδειξη της σφαιρικότητας της Γης…
Το Μπακού περίπου στον 50ο μεσημβρινό και η Ρώμη λίγο πριν τον 15ο….
Αγώνας με χρήση προβολέων στο Μπακού, αγώνας με το φως του Ήλιου στη Ρώμη…
Όταν δεν μπορείς να ταξιδέψεις, γεωγραφία μαθαίνεις και από το ποδόσφαιρο…
Νομίζω σήμερα αποδόθηκε δικαιοσύνη….
Η Δανία, που υποχρεώθηκε από τους σπόνσορες της ΟΥΕΦΑ να μπει
στο γήπεδο και να ξαναπαίξει με τη Φιλανδία, με τα πόδια τρεμάμενα
από την περιπέτεια του συμπαίκτη τους Έρικσεν, μετά από δύο ήττες,
σήμερα κατάφερε να εκπαραθυρώσει τη Ρωσία, φιλοδωρώντας την
με 4 τέρματα και κάνοντας διπλή προσπέραση, να βρεθεί από 4η –>2η
παίρνοντας την πρόκριση που όλοι θέλαμε
Τίποτα όμως από αυτά δεν θα είχε γίνει χωρίς την πολύτιμη βοήθεια
του κολλητού του Έρικσεν, του κύριου της φωτογραφίας,
ο οποίος φιλοδώρησε με τη σειρά του με 2 γκολ τους Φιλανδούς,
στέλνοντάς τους ….. στο χωριό του Αη Βασίλη από νωρίς….
Γι αυτό αγαπάμε το ποδόσφαιρο, γιατί είναι λαϊκό άθλημα και ως τέτοιο
δίκαιο τις περισσότερες φορές….
Βέβαια, οι Δανοί στις εξέδρες μάλλον δεν τήρησαν πρωτόκολλα ασφαλείας,
αλλά τι να λέμε τώρα, εμείς όλους τους δεχόμαστε ως τουρίστες…
αρκεί να φέρουν το πολυπόθητο χρήμα….
Τελικά το ξενύχτι (για μένα…) συνοδεύτηκε και με αποκλεισμό της Γαλλίας, που μου άρεσε σαν ομάδα…
Τελικά όλα κρίθηκαν σε ένα χαμένο πέναλτυ από τον μεγαλύτερο παίκτη, τον Εbappe…
Απλά επιβεβαίωσε πως η ψυχολογία είναι το πρωτεύον σε κάθε ανθρώπινη
δραστηριότητα…. Φαινόταν από χιλιόμετρα πως θα το έχανε….αφού στη διάρκεια του
αγώνα είχε χάσει ένα κάρο ευκαιρίες και γενικά εκβίαζε με λάθος τρόπο να σκοράρει….Ρεσιτάλ προπονητικής από τον Πέτκοβιτς, προπονητή της μεικτής
ομάδας διαφόρων εθνικοτήτων που αυτοαποκαλείται Ελβετία….
Πάντως πέναλτι έχουν χάσει και οι Πλατινί, Μαραντόνα….δείγμα πως ο πιτσιρικάς MBAPPE βρίσκεται σε καλό δρόμο
ξέρω ότι δεν πρέπει να κουβαλήσω σε ποδοσφαιρική ανάρτηση
την πορτοκαλί μπάλα με τα σπυριά
… έλα όμως που είναι ζουμερό το κείμενο
Τέλη καλοκαιριού του 2007, έπειτα από ένα βαρύ χειρουργείο που πρόσθεσε βίδες και μπουλόνια στη μέση μου, συν μια ενδονοσοκομειακή λοίμωξη που πρόσθεσε ταλαιπωρία και πόνους διαρκείας, παίρνω το δεύτερο εξιτήριο και γυρίζω σπίτι. «Πατέρα, τι θέλεις να σου βάλω να δεις;» με ρωτάει ο γιος μου. «Ε, κάτι να αθληθώ», του λέω, «οι γιατροί είπαν ν’ αρχίσω να γυμνάζομαι σιγά σιγά». Πριν τελειώσω τη φράση μου είχε βάλει στο βίντεο την κασέτα μ’ ένα παιχνίδι που μας είχε.. κάνει διάσημους στην υφήλιο για ένα-δυο εικοσιτετράωρα. Αυτό ήθελα, το ’νιωσε.
Η αθλητική δόξα, οι «συγκλονισμοί» κτλ. δεν κρατάνε πολύ. Και η αθλητικογενής πίκρα επίσης. Γεμάτη θριάμβους αλλά και ήττες η ιστορία της μπάλας, όποιο χρώμα ή μέγεθος κι αν έχει. Εκείνο το παιχνίδι πάντως, κι ας μην ήταν τροπαιοφόρος τελικός, το φυλάει άθικτο η μνήμη μας, η πανελλήνια, όχι η οπαδική. Μαζί με το Ευρωμπάσκετ του 1987 και το Γιούρο του 2004, ο αγώνας της Εθνικής μας με την αμερικανική Ντριμ Τιμ, στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας, το 2006, πρώτη ημέρα του φθινοπώρου, είναι τα τρία εθνικά αθλητικά μας θαύματα.
Το 2007 ξανάδα το βιντεοσκοπημένο παιχνίδι με την ίδια αγωνία και αγαλλίαση που το είχα πρωτοδεί στην ώρα του. Με επιστρατευμένα όλα μου τα γούρια και τα ξόρκια, και ας ήξερα το αποτέλεσμα: 101-95. Αλλά και με την ίδια θλίψη για την απουσία του Νίκου Ζήση, που του είχε τσακίσει το ζυγωματικό η αγκωνιά του Βραζιλιάνου Βαρεζάο. Τον Ζήση τον αγαπούσαμε ιδιαίτερα οικογενειακώς. Είχε κάποιο φιλαράκι στη γειτονιά μας, και κάποιο μεσημέρι είχε τύχει να καθίσουν για λίγη κουβεντούλα στα δροσερά σκαλοπάτια της εξώπορτάς μας. Αυτό τον είχε κάνει δικό μας άνθρωπο.
Και τον Βασίλη Σπανούλη δικό μας άνθρωπο τον νιώθαμε όταν έπαιζε στην Εθνική. Και ας μας είχε φαρμακώσει πολλές φορές εμάς τους κόκκινους, όταν φορούσε τα πράσινα. Στο παιχνίδι της Ιαπωνίας ο Σπανούλης είχε βάλει 22 πόντους. Σαν να ’παιζε και για τον διόσκουρό του, τον Ζήση.
Η πρόσφατη σχεδόν ταυτόχρονη ανακοίνωση των δυο τους ότι βγάζουν πια τη φανέλα, μας θύμισε πως η γενιά τους, η γενιά του Διαμαντίδη, του Παπαλουκά, του Σχορτσανίτη, του Κακιούζη, του Τσαρτσαρή κράτησε στη θρησκεία του μπάσκετ όσους προσηλυτιστήκαμε από τη γενιά του Γκάλη, του Γιαννάκη, του Χριστοδούλου, του Φασούλα.
Σε όποιο δόγμα της πορτοκαλί θρησκείας κι αν ανήκουμε, χαρήκαμε την μπασκετική εξυπνάδα τους, το πάθος, την αφιέρωσή τους. Την αρρώστια τους μ’ ένα λόγο. Σαν άρρωστοι κι εμείς. Τους χρωστάμε.
– το κείμενο του Παντελή Μπουκάλα είναι από την «Καθημερινή» (01.7.2021)
Καλησπέρα στην παρέα. Πολύ ωραίο κείμενο Γιώργο.
καλησπέρα Χριστόφορε
αυτός που το ‘γραψε
ξέρει και να γράφει
ξέρει κι από μπάλα
Κάποιος θα έλεγε πως την ημέρα της ποδοσφαιρικής περηφάνειας 4/7/2004
η αναφορά στην εθνική της σπυριάριας μπάλας είναι βλασφημία…
Όμως η μεγάλη αγαπημένη εθνική σε δημοφιλές άθλημα ήταν είναι και θα είναι
η μπασκετική που έστω και λαβωμένη, χωρίς επτά που θα μπορούσαν
να παίξουν ως βασικοί, προσπαθεί για τη διάκριση
Παράδοση μόνο;