by 
Η ιδέα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γεννήθηκε το 1927 από τον Γάλλο Ανρί Ντελονέ. Χρειάστηκε, όμως, να περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να πάρει σάρκα και οστά, καθώς… θυσιάστηκε στον βωμό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το πρώτο Κύπελλο Εθνών Ευρώπης πραγματοποιήθηκε το 1960 στη Γαλλία, προς τιμήν του εμπνευστή του, και το κατέκτησε η Σοβιετική Ένωση του θρυλικού Λεβ Γιασίν, ενώ στα αξιοπρόσεκτα είναι ο αποκλεισμός της Ισπανίας καθώς ο δικτάτορας Φράνκο στάθηκε… εμπόδιο στους αγώνες των «Φούριας Ρόχας» με τους Σοβιετικούς.
Τέσσερα χρόνια μετά, ο στρατηγός αντιλήφθηκε τα πολιτικά οφέλη που θα είχε εκμεταλλευόμενος το λαοφιλέστερο άθλημα και όχι μόνο επέτρεψε στην Εθνική του να αγωνιστεί με τους «κομμουνιστές» αλλά ανέλαβε τη διεξαγωγή του τουρνουά, με την Ισπανία να το κατακτά μέσα σε ένα τοπίο καχυποψίας και διαιτητικής εύνοιας και ο ίδιος να παρουσιάζεται ως ο απόλυτος «εμπνευστής» για την Εθνική.
Το 1972 πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η πιο χαρισματική Εθνική που ανέδειξε ποτέ το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, η Δυτική Γερμανία των Μπεκενμπάουερ, Νέτσερ, και Μίλερ. Το Euro 1976 ήταν το τουρνουά που έμεινε για πάντα στη μνήμη των θεατών για το πέναλτι του Πανένκα, του ξεχωριστού Τσεχοσλοβάκου ποδοσφαιριστή, που διαμόρφωσε το τελικό 5-3 της Εθνικής του κόντρα στη Δυτική Γερμανία και έγραψε ιστορία με τον ξεχωριστό τρόπο εκτέλεσης της «εσχάτης των ποινών». Το 1980, στην Ιταλία, καταγράφεται η πρώτη συμμετοχή της Εθνικής Ελλάδας σε τελικά Ευρωπαϊκού, με το συγκρότημα του Αλκέτα Παναγούλια να παρουσιάζει ένα αξιοπρεπές πρόσωπο, ενώ ήταν η μόνη ομάδα που κατάφερε να σταματήσει τη Δυτική Γερμανία (0-0).
Τέσσερα χρόνια αργότερα, το άστρο του Πλατινί έλαμψε οδηγώντας τη Γαλλία στην πρώτη της κατάκτηση και σε ένα τουρνουά που θεωρείται ίσως το καλύτερο όλων των εποχών, ενώ το 1988 ήταν η σειρά της θρυλικής Ολλανδίας των Φαν Μπάστεν και Γκούλιτ να φορέσει το στέμμα της. Το 1992 η Σουηδία φιλοξένησε τη διοργάνωση και είδε τη… γειτόνισσά της, τη Δανία των Λάρσεν και Λάουντρουπ, να ζει το δικό της παραμύθι!
Το Euro 1996 διεξήχθη στην Αγγλία αλλά βάφτηκε με τα χρώματα των «πάντσερ», με το «χρυσό γκολ» του Μπίρχοφ, ενώ το 2000 ήταν το έτος του Ζινεντίν Ζιντάν, που οδήγησε τους «τρικολόρ» στον δεύτερό τους τίτλο. Το 2008 ήταν που ξεκίνησε η… παντοκρατορία της Ισπανίας, μιας μαγικής ομάδας που έκανε το back to back το 2012, ενώ, τέσσερα χρόνια αργότερα, την κατάκτηση του πρωταθλήματος πανηγύρισε η Πορτογαλία, που πέτυχε, 12 χρόνια μετά, αυτό που της στέρησε η Εθνική Ελλάδας το 2004.
Κουβέντα για μπάλα και όχι μόνο… αναζητώντας τις ισορροπίες που χάσαμε
Με τέτοιο push-άρισμα πριν την έναρξη ήταν βέβαιη η πρόκριση για την Σκουάντρα Ατζούρα
“Η ιταλική ομοσπονδία έλαβε την έγκριση από την UEFA και η προθέρμανση του ημιτελικού της Ιταλίας με την Ισπανία (6/7, 22:00) θα γίνει υπό τον ήχο του «A far l’amore comincia tu» στη μνήμη της Ραφαέλα Καρά, η οποία έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα σε ηλικία 78 ετών.”
“Το ιταλικό ΚΚ ξέρει να σέβεται τις συνήθειές μας, ακόμα και τις περίφημες ιταλικές παραξενιές. Δεν φτιάχνει σχήματα ζωής για να μας βάλει μέσα, κι έτσι, εγώ ας πούμε, μπορώ να φοράω τη γούνα μου μινκ, χωρίς καμία τύψη, και ομολογώ, αν ήμουν φτωχότερη, θα έμενα νηστική ένα χρόνο για να την αγοράσω”.
συνέχεια …
μπάλα και Ιταλική Αριστερά
Ο πρώτος αριστερά, ο Αντόνιο Γράμσι (Σαρδηνία, 1891 – Ρώμη 1937), πολιτικός φιλόσοφος κι ιδρυτικός ηγέτης της Ιταλικής Αριστεράς, ενδιαφέρθηκε για την κοινωνική διάσταση του ποδοσφαίρου λόγω της διείσδυσής του στην ιταλική εργατική τάξη. Το αντιμετώπισε ως περίπτωση δημοκρατίας στην πράξη, επειδή παίζεται σε ανοιχτούς χώρους, κάτω από τα μάτια του κοινού, δηλαδή σε συνθήκες που μπορεί ο κόσμος να εκτιμήσει τις ατομικές δεξιότητες και την ομαδική λειτουργία των συμπαικτών
πιθανόν αυτές οι εκτιμήσεις του Γκράμσι να αντιμετωπίζονται ως ρομαντικές στο οπαδικό σήμερα, αλλά την περίοδο του Α Παγκόσμιου Πόλεμου είχαν κάποια σημασία
ο δεύτερος, φίλος του Γράμσι, είναι ο Παλμίρο Τολιάττι (Γένοβα, 1893 – Γιάλτα, 1964), υπήρξε ο ιστορικός ηγέτης του PCI (ΚΚΙ), προσωπικότητα της Ιταλικής Αντίστασης και αυθεντικός φίλαθλος. Υποστήριξε δηλωμένα την Γιουβέντους και ισχυριζόταν σκωπτικά «θέλετε να κάνετε την επανάσταση χωρίς να γνωρίζετε τα αποτελέσματα των ποδοσφαιρικών αγώνων;», εννοώντας ότι δεν μπορείς ν’ αλλάξεις τον κόσμο χωρίς να ενδιαφέρεσαι για τις μικρές αγάπες του
Τρίτος, ο Ενρίκο Μπερλιγκουέρ (Σαρδηνία, 1922 – Πάδουα, 1984), διάδοχος και πολιτικό τέκνο του Τολιάττι, εισηγητής του ρεύματος της Αριστεράς, γνωστού ως «Ευρωκομουνισμός». Νεαρός υποστήριζε και αυτός τη Γιουβέντους, ωριμότερος επέλεξε την ομάδα της πατρίδας του, την Κάλιαρι. Αυτή η πληροφορία αποδίδεται στον γνωστότερο παίκτη της Κάλιαρι και της Εθνικής Ιταλίας, τον Τζίτζι Ρίβα και γω την έμαθα απ’ τα γραπτά του Μάκη Διόγου
πολιτικο – ποδοσφαιρικές συσχετίσεις
δικιές μου και αυθαίρετες, όπως όλες οι αυθεντικές ποδοσφαιρικές συζητήσεις
δυο χρόνια μετά το θάνατο του Τολιάττι, το 1964, οι Σοβιετικές Αρχές μετονόμασαν την Σταυρούπολη, όχι αυτήν μεταξύ Αζοφικής και Κασπίας, αλλά εκείνη στη Σαμάρα, στις όχθες του Βόλγα, με τ’ όνομά του
Είναι πόλη των 700000 κατοίκων, με μεγάλο υδροηλεκτρικό φράγμα και έδρα της κρατικής αυτοκινητοβιομηχανίας
δυο χρόνια μετά την μετονομασία της πόλης σε Τολιάττι, ο πρόεδρος της Γιουβέντους Τζιάνι Ανιέλι (Τορίνο, 1921 – Τορίνο, 2003), αναλαμβάνοντας την πατρική επιχείρηση Φίατ, περνά τον περισσότερο χρόνο του για ένα ολόκληρο εξάμηνο στο Τολιάττι, διεκδικώντας και πετυχαίνοντας την παροχή τεχνογνωσίας στην AvtoVAZ, για την κατασκευή των Lada
ο Ανιέλι δεν θα πρέπει να είχε άλλες σχέσεις με τους Σοβιετικούς, αφού ως κληρωτός είχε συμμετάσχει στην εισβολή του Άξονα στη Σοβιετική Ένωση, όπως επίσης είχε πολεμήσει και στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940
μόνο οι επιχειρηματικές συμφωνίες τον συνέδεσαν με τους Σοβιετικούς, άντε και μια πόλη στη Σαμάρα με ιταλικό όνομα
με τους ιταλούς κουμουνιστές αντιπαρατέθηκε σφοδρά κατά τις εργατικές διεκδικήσεις στην ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία στα τέλη του 1960 και τις αρχές του 1970
μόνο για τη Γιουβέντους συμφώνησαν
και αφού αφορμή της ανάρτησης είναι το ποδόσφαιρο,
το έμβλημα της ομάδας της πόλης: Lada – Tolyatti
πρέπει να την ξέρουν μόνον όσοι παίζουν στοίχημα
… αν σήμερα περάσουν οι Βίκινγκς, θα χουμε να λέμε
Καλησπέρα σε όλους.
Ας κάνουμε .. κερκίδα! Δηλαδή ποια ομάδα θα υποστηρίξουμε ο καθένας μας, για να έχει ενδιαφέρον ο αυριανός τελικός του Euro.
Υποστηρίζω την Αγγλία. Θεωρώ ότι οι προσωπικότητες που έχει στην ομάδα καθώς και η έδρα του Γουέμπλεϋ θα επικρατήσουν στην νεανική ομάδα των Ιταλών, που είναι διψασμένη για διάκριση.
Πιστεύω ότι το παιχνίδι των Ιταλών θα στηριχθεί σε αντεπιθέσεις και συμπαγή άμυνα.
Οι Άγγλοι με το καλύτερο πρωτάθλημα παγκοσμίως, θα παίξουν για τους θεατές εντός και εκτός γηπέδου.
Συντάσσονται ως επί το πλείστον με τη φιλοσοφία παιχνιδιού που περιμένουν οι φίλαθλοι, επιθετικό ποδόσφαιρο με σέντρες και διεισδύσεις , και λόγω έδρας, θα έχουν ανεβασμένο ηθικό και έπαρση.
Αγγλία εγώ, Ιταλία ο Φασού.., στο σπίτι μου η εξέδρα!
τα ράσα
αυτά ποτέ δεν κάνουν τον παπά
ο εικονιζόμενος,
σταδιοδρόμησε ως πυγμάχος και ηθοποιός στη Γαλλία
αλλά δεν αποδέχτηκε να κρύψει την ταπεινή ιταλική του καταγωγή
κάτω απ’ τα φραντσέζικα ράσα
έτσι και οι έλληνες φίλαθλοι της γενιάς μου
παρά την αναγκαστική εξοικείωση με τα ράσα του αγγλοσαξονικού πολιτισμού
δεν απεμπόλησαν το στερεότυπο “una faccia, una razza”,
με ιδιαίτερη αναφορά στους νότιους κατοίκους της γειτονικής χώρας
αυτό το στερεότυπο μας τοποθετεί στην κερκίδα που εύχεται “forza Azzurri”
χωρίς να μπερδευτούμε με την μπερλουσκονική που έσκουζε “Forza Italia”
αναγνωρίζοντας
ότι ο αγώνας είναι δύσκολος
κι’ οι αντίπαλοι καλοί
Γιώργο και κουίζ βάζεις:
-Ποίος ο εικονιζόμενος ηθοποιός;
λες Γιάννη να αποτελεί παράληψη;
Λίνο Βεντούρα
Έχω δει τις περισσότερες ταινίες του Γιώργο.
Αμφιβάλλω αν οι κάτω των 60 φίλοι έχουν δει έστω και μία.
Με άλλα δύο ιερά τέρατα:
Κουίζ για τους νεώτερους του υλικονέτ:
Ποιος είναι ο μεσαίος;
Jean Gabin μέλος της Λεγεώνας της Τιμής για την προσφορά του στον πολιτισμό.Πολέμησε με τις δυνάμεις της Ελεύθερης Γαλλίας υπό τον στρατηγό Charles de Gaulle στη Βόρεια Αφρική εναντίον των Γερμανών.Θυελλώδης η σχέση του με την Marlene Dietrich.
η ομοιότητα του μεσαίου με τον δεξιά προδίδει και τη σχέση τους Γιάννη
είναι ο Τζιάνι Βεντούρα, πατέρας του Λίνο
και μια και η συζήτηση εξελίσσεται σε κινηματογραφικο – ποδοσφαιρική
είναι ελεύθερη μέχρι τις 28/8 η ταινία Looking for Eric (Αναζητώντας τον Έρικ)
για την οποία τα ‘παμε πριν δυο χρόνια
Καλησπερα Γιάννη.Τον εχω δει με τον Αλαιν Ντελον στο Δυο ξενοι στην ιδια πολη που ο Αλαιν Ντελον βγηκε απο την φυλακη.Τελειο εργο.
… γιατί υπάρχουν ακόμα σινεφίλ στο “υλικό”
και ισιώνουν το τιμόνι όταν στραβώνει
ο Βεντούρα δεν αξιώθηκε τις τιμές της ένδοξης Λεγεώνας
όταν στάλθηκε να πολεμήσει τους παρτιζάνους στη Γιουγκοσλαβία
με τα φασιστικά στρατεύματα κατοχής
αυτομόλησε στη Γαλλία πριν κατακτηθεί και αυτή απ’ τους Γερμανούς
εκεί, έζησε με τον κίνδυνο της απέλασης μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος (1)
Κουίζ: Ποιος κυνηγουσε τον Μπελμοντο με φιατ και οπελ απο την Αθηνα μεχρι Την Καστελλα σε ταινια του ιδιου σκηνοθετη με της ταινιας η συμμορια των σικελων?
Καλημέρα Κώστα
Δόκτωρ Ζιβάγκο! 🙂 🙂 🙂
Kαλημερα,Ναιι 🙂
ο προπονητής της Ιταλίας Ρομπέρτο Μαντσίνι
ως Ουίλιαμ Ουάλας, ο εθνικός ήρωας της Σκωτίας,
όπως τον αναπαράστησε ο Μελ Γκίπσον στο φιλμ “Μπρέιβχάρτ”
με συνοδευτικό σχόλιο
“σώσε μας Ρομπέρτο, είσαι η τελευταία μας ελπίδα, δεν μπορούμε να αντέξουμε άλλα 55 χρόνια να μας το χτυπάνε αυτό”
από σκωτσέζικη εφημερίδα που ενισχύει την απόσχιση της Σκωτίας απ’ το Η.Β.