by 
Τα σημερινά θέματα Φυσικής θα αναρτηθούν εδώ αμέσως μετά την ανακοίνωσή τους.
Τα θέματα εδώ
Οι πρώτες λύσεις από τον Βασίλη Δουκατζή με κλικ ΕΔΩ.
Οι λύσεις από τον Χριστόφορο Κατσιλέρο ΕΔΩ.
Από τον Κώστα Ψυλάκο οι λύσεις ΕΔΩ.
Ευχαριστούμε τον Χρήστο Τσουκάτο, για την μετατροπή των θεμάτων σε Word, από ΕΔΩ.
Καλησπέρα σε όλους , μου αρέσουν πολύ με τα γραφόμενα του Νίκου Γουλόπουλου γιατί το κείμενο του διέπεται από ψύχραιμη τοποθέτηση και ‘γεφυρώνει’ τις διάφορες τάσεις που υπάρχουν, ειδικότερα μου άρεσε η έκφραση (και συμφωνώ) Αν κάποιοι απ’ αυτούς έγραψαν καλύτερα φέτος, ας τους αφήσουμε να απολαύσουν την επιτυχία τους!
Καλησπέρα σε όλους.
Το θέμα Α επιτέλους είναι στην κατεύθυνση που πρέπει να είναι δηλαδή να εξετάζει καθαρή θεωρία, με λίγο, ίσως καλύτερες επιλογές.
Το Β1 είναι ένα καλό επίπεδο αλλά θέμα επαναλαμβανόμενο.
Το Β2 δεν θέλει ούτε καν συνδυασμό δύο τύπων έχει τον τύπο έτοιμο στο τυπολόγιο επίπεδο γυμνασίου.
Το Β3 έχει την παγίδα της ίδιας γωνίας φ, πολλοί δεν θα πάρουν τα ημίτονα και θα βρουν σωστό αποτέλεσμα.
Γ1 δίνει συνφ γράφει λ κοιτάς το τυπολόγιο βρίσκεις τον τύπο που ταιριάζει , δεν χρειάζεται να έχεις ακούσει καν τη λέξη Φυσική. Το μόνο που πρέπει να γνωρίζεις και αυτό θα διορθώσουμε είναι αν γνωρίζει ο μαθητής ότι 1-(-1)=2.
Γ2 απλή εφαρμογή τύπου , εδώ η δυσκολία είναι ότι στο τυπολόγιο η ενέργεια συμβολίζεται Ε ενώ στο ερώτημα είναι Εφ.
Γ3 3 Μονάδες για να βάλουν νούμερα στον τύπο που απέδειξαν πριν φ/h
Γ4 εύκολο.
Για το Δ έχει μπει τόσες πολλές φορές που δεν το σχολιάζω καθόλου.
Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει να κατευθυνθούν οι μαθητές προς τη Φυσική επειδή θα βάζουμε πανεύκολα θέματα για να μη χρησιμοποιήσω πιο κόσμια φράση.
Αν θέλουμε να αγαπήσουν οι μαθητές τη Φυσική πρέπει να ασχοληθούμε με τη διδασκαλία της με το μάθημα στην τάξη να αναδείξουμε το μεγαλείο που κρύβει η εξερεύνηση της φύσης για αυτό χρειάζεται νέο πρόγραμμα σπουδών ανανεωμένο και πειράματα στο σχολείο.
Συμφωνώ μέχρι κεραίας με όσα έγραψε ως τώρα ο Θοδωρής Παπασγουρίδης, ο Νεκτάριος Μαυρογιαννάκης και η καταπληκτική Φοιτητική μας Ομάδα.
Δύο κουβέντες για τα θέματα:
το Β ήταν όλο επιπέδου Α λυκείου
από το Γ έλειπε η φυσική και απλά εξετάσαμε χειρισμό τύπων και μονάδων
το Δ θα μπορούσε να είναι ένα αξιοπρεπές Γ θέμα δηλαδή ήταν άσκηση εφαρμογής όχι πρόβλημα που απαιτεί την ελάχιστη έστω δημιουργική σκέψη…
Τώρα αγαπητοί συνάδελφοι, έχετε ξεχάσει πως η Φυσική είναι ΟΜΟΡΦΗ;
Έχετε δει ποτέ την λάμψη στα μάτια των μαθητών σας;
Όχι αυτών που πασχίζουν να μάθουν τον συνδυασμό 3 τύπων (αυτό έκαναν τα φετινά θέματα) αλλά των άλλων που γοητεύονται από το διαφορετικό, το έξυπνο, το σπιρτόζικο, την φαντασία, την ΦΥΣΙΚΗ στην ουσία της, που όταν μάθουμε το χειρισμό των εξισώσεων και περνάμε στην απλή καθαρή ουσία της επιστημονικής σκέψης (στα σπάργανα βέβαια) αλλάζει ο αέρας και ξεχνάμε πως πέρασε η ώρα…
Αυτούς οι μαθητές, μελλοντικοι επιστήμονες, θα θέλαμε να είναι οι γιατροί των παιδιών και των εγγονών μας, αυτοί να χτίζουν πόλεις, αυτοί που χαίρονται το διαφορετικό, μπορούν να νοιώσουν το απαιτητικό να κάνουν έναν νέο συνειρμό.
Όλοι αυτοί στα αλήθεια γουστάρουν την Φυσική και είναι αυτοί που προχωράνε την κοινωνία μας, γι αυτούς είμαστε περήφανοι, κάποιοι από αυτούς θα μας σώσουν.
Και τους αδειάσαμε όλους, η πλήρης αποτυχία, το τίποτε. Δεν τους δώσαμε ούτε 1 μονάδα. ΣΤΗΝ ΦΥΣΙΚΗ ΔΕΝ ΔΩΣΑΜΕ ΟΥΤΕ 1 ΜΟΝΑΔΑ.
Και η Φυσική σίγουρα δεν είναι οι υπερπαραγωγές, είναι ένα πιο ψαγμένο Β, ένα ελατήριο με ένα νήμα και μια ράβδο, μια επιφανειακή απλή συμβολή.
Κλείνοντας, λυπάμαι γι αυτό που θα γράψω και συγνώμη αν προσβάλω κάποιους λέγοντας πως:
δεν καταλαβαίνω πως κάποιος που αγαπάει το μάθημα (το μόνο ίσως που ανοίγει το μυαλό και προχωράει πέρα από αποστήθιση) δεν θλίβεται από αυτά τα θέματα.
Θα πω κι εγώ την άποψη μου σαν μαθητής που διαγωνίστηκα σε αυτά τα θέματα. Το Α ήταν ένα κλασικό θέμα Α που εξέταζε την θεωρία, τίποτα παραπάνω. Ομοίως και τα Β, κλασικά θέματα αλλά δεν υπάρχει ούτε ένα ερώτημα λίγο πιο εξεζητημένο η πιο περίεργο, δεν υπήρχε κάποια ουσιαστική δυσκολία. Στο θέμα Γ της κβαντομηχανικής ορισμένα ερωτήματα μπορούσαν να λυθούν μόνο με το τυπολογίο (πχ Γ1) από εκεί και πέρα τα υπόλοιπα ήταν απλή εφαρμογή τύπων με προσοχή στις μονάδες μέτρησης. Ούτε το Γ είχε κάποια ουσιαστική δυσκολία. Τώρα στο θέμα Δ. Ήταν θεωρητικά το πιο δύσκολο του διαγωνίσματος αλλά θεωρώ αρκετά απλοϊκό για θέμα Δ. Το Δ1 είχε λίγη δουλίτσα ήταν καλό. Από εκεί και πέρα το Δ2 θεωρώ ούτε αυτό είχε κάποια δυσκολία. Στο Δ3 χρειαζόταν λίγο θεωρητικό υπόβαθρο για τα πλήρη μόρια αλλά και πάλι δεν ήταν απλησίαστο, τέλος το Δ4 είτε με εφαρμογή τύπων για έργο είτε με ΑΔΕ δεν είχε δυσκολία. Συνεπώς θεωρώ δεν ήταν ένα πολύ επιτυχημένο διαγώνισμα για πανελληνίες, παρόλο που φύγαμε -και έπρεπε να φύγουμε- από τα τερατουργηματα των προηγούμενων ετών , νομίζω πήγαμε στο άλλο άκρο. Εγώ σαν ένας άριστος μαθητής ένιωσα μια δικιά γιατί δεν υπάρχει σαφής διαχωρισμός στους πολύ καλούς και τους άριστους, αφού οι περισσότεροι από αυτούς πιθανόν να συγκεντρωθούν στην περιοχή 18-20. Έτσι ουσιαστικά δεν θα παίξει πολύ σημαντικό ρόλο η φυσική στις υψηλόβαθμες σχολες και θα παίξουν αλλά μαθήματα όπως τα μαθηματικά η χημεία η ακόμη και η έκθεση. Αυτά τα λίγα είχα να πω.
Η Φυσική είναι όμορφη, η Φυσική προκαλεί την σκέψη.
Τι σχέση έχουν οι δύο παραπάνω προτάσεις με την εκπαίδευση στη χώρα μας;
Έχω πει πολλές φορές ότι η σχέση των αρχαίων ημών προγόνων με τα μαθηματικά
και η πλειοψηφία των Φιλολόγων σε μόνιμες θέσεις στο υπουργείο έχει «καταστρέψει» την άποψη του μέσου Έλληνα στη κοινωνία μας για την επιστήμη της Φυσικής.
{Η δε επιμονή αρκετών ιδιαιτεράδων (του ιδιωτικού αλλά και του δημόσιου τομέα) και εκδοτικών οίκων κ φροντιστηρίων κ ιδιωτικών σχολείων για θέματα που:
μας κάνουν καλύτερους, έχουν ενδιαφέρον (δεν είναι αδιάφορα), έχουν Φυσική..
[ποιοι είναι αυτοί που τα κρίνουν.. μήπως έχουν αναγνωριστεί διεθνώς για την συνεισφορά τους στη διάδοση της επιστήμης ή μήπως (ως συνήθως στη χώρα μας) είναι μια ομάδα ανθρώπων που λέει ο ένας στον άλλο μπράβο;]
κάνουν ζημιά στην επιστήμη της Φυσικής.}
Δεν ξέρω σε ποιους μαθητές κάνουν κάποιοι μάθημα ή τι σχέση και επαφή έχουν με τους μαθητές τους, αλλά αυτά που γράφονται είναι από μια εναλλακτική πραγματικότητα.
Μια πραγματικότητα που θα γίνει πιο δύσκολη γιατί ζητείται να μετράει ο βαθμός και των τριών τάξεων του Λυκείου, ακόμα μεγαλύτερη πίεση δηλαδή.
Τόσα χρόνια παρατηρώ σε συζητήσεις να εκφράζονται παράλληλα δύο απόψεις, πολλές φορές στην ίδια συζήτηση:
και ύλη με περισσότερο πλάτος (ενώ δίνονται ως προτεινόμενα θέματα με μεγαλύτερο βάθος) και παράλληλα σχολιάζεται από τους ίδιους καθηγητές ότι οι ώρες του σχολικού προγράμματος δεν επαρκούν.
Η Φυσική αφορά φαινόμενα, ας βγάλουμε τα μαθηματικά και ας αφήσουμε τα φαινόμενα. Έτσι θα δούμε την λάμψη στα μάτια των μαθητών και στη συνέχεια θα επαρκούν οι ώρες των μαθημάτων, θα ακονιστεί η σκέψη των μαθητών. Θα πάψουν να υπάρχουν βοηθήματα, δεν θα χρειάζονται φροντιστήρια (ούτε ιδιαίτερα) και σίγουρα όλοι θα γίνουμε καλύτεροι καθηγητές.
Τα μαθηματικά θα τα μάθουν στο πανεπιστήμιο, όπως πρέπει κ όχι με τις προσεγγίσεις που τώρα κάνουμε.
Καλησπέρα, νομίζω το Δ4 μπορεί να απαντηθεί χωρίς να δίνεται ο χρόνος: Από ΑΔΕ WF=mgh+Q, π=Q/WF=WF-mgh/WF=1-mgh/Fh=1-1/3=2/3
Καλημέρα Κανέλλο. Προφανώς δεν χρειάζεται ο χρόνος…εναλλακτικά πηλίκο απόλυτης τιμής έργου δύναμης Laplace προς έργο δύναμης F και καταλήγουμε σε πηλίκο των δύο δυνάμεων.
Καλημέρα Κώστα. Πραγματικά εκφράζεις μια ψύχραιμη άποψη, δοσμένη από την πλευρά ενός δάσκαλου Φυσικής, που βλέπει την κατάσταση στο σύνολό της και όχι αποσπασματικά. Δεν λιβανίσαμε τα θέματα. Είπαμε ότι είναι μια καλή βάση – αν διατηρηθεί – για μια επανεκκίνηση του επιπέδου δυσκολίας.
Φυσικά και χρειαζόταν μια ερωτησούλα για διαβάθμιση. Δεν πειράζει όμως. Ας γίνει την επόμενη φορά. Νομίζω ότι εθιστήκαμε πολύ στις υπερπαραγωγές και στη μαθηματικοποίηση της Φυσικής και μας βγήκε στερητικό σύνδρομο.
Έχουμε ξεχάσει ότι δεν είναι μόνο τα παιδιά, που μπορούν, αλλά και εκείνα που δεν μπορούν να πάνε φροντιστήριο. Στο σχολείο μου, που θεωρείται κεντρικό της Πάτρας είχαμε τέτοια παιδιά. Φαντάζομαι τι μπορεί να γίνεται στην περιφέρεια. Το Δημόσιο Σχολείο οφείλει να καλύπτει τα θέματα των Πανελλαδικών, τα οποία πρέπει ναείναι στο ύφος του Σχολικού. Αν το σχολικό έχει ξεπεραστεί δεν αφορά τα θέματα, αλλά τις περικοπές λόγω των μνημονίων.
Πένυ έχεις διαβάσει όλες τις συζητήσεις στο Υλικό; Προφανώς όχι, γιατί θα σού είχαν λυθεί οι απορίες που εξέφρασες, όχι μόνο εσύ αλλά και η “Φοιτητική Ομάδα”
Και επειδή αναφέρθηκες στην ομορφιά της Φυσικής και “δεν καταλαβαίνεις πως κάποιος που αγαπάει το μάθημα δεν θλίβεται από αυτά τα θέματα”:
Δεν περιμένουμε τα θέματα των Πανελλαδικών για να δούμε “τη λάμψη στα μάτια των μαθητών μας”
Κάνουμε ό,τι μπορούμε καθημερινά μέσα στα τμήματα των 27 παιδιών. Εκεί, στην τάξη δίνεται από μας ο αγώνας για να αντιληφθούν οι μαθητές μας την αξία και την ομορφιά της Φυσικής.
Και ναι κάποιες στιγμές βλέπουμε τη “λάμψη”. Έτσι συνεχίζουμε. Για τον ένα που “έλαμψε”.
Το ζητούμενο στις Πανελλαδικές Εξετάσεις δεν είναι ούτε η επίδειξη ισχύος από την πλευρά των θεματοδοτών ούτε η ισοπέδωση προς τα κάτω. Η προσωπική μου φιλοσοφία για τα θέματα της Φυσικής συμπυκνώνεται σε μια βασική αρχή: τα θέματα πρέπει να ανταποκρίνονται στην εκπαιδευτική πραγματικότητα και να χαρακτηρίζονται από ορθολογική κλιμάκωση, μακριά από κάθε είδους ακρότητες.
Όταν μιλάμε για θέματα που «ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα», εννοούμε θέματα που σέβονται τον σχολικό χρόνο, την ύλη και τον κοινό νου. Οι εξετάσεις πρέπει να ελέγχουν αν ο μαθητής έχει εμπεδώσει σε βάθος τη φυσική σημασία των εννοιών και αν μπορεί να τις εφαρμόσει. Δεν είναι χώρος για την ανάδειξη «τεχνασμάτων» ή εξεζητημένων μαθηματικών ακροβατικών που δεν έχουν καμία σχέση με την ουσία του μαθήματος.
Η σωστή διαβάθμιση (κλιμακούμενη δυσκολία) είναι το μοναδικό εργαλείο που εξασφαλίζει τη δικαιοσύνη. Ένα σωστά δομημένο διαγώνισμα οφείλει να δίνει τη δυνατότητα στον λιγότερο προετοιμασμένο να γράψει τη βάση, στον μέτριο να αναδειχθεί και στον καλό μαθητή να προσεγγίσει μια υψηλή βαθμολογία.
Κυρίως, όμως, πρέπει να αποφεύγονται οι ακρότητες —και ιδιαίτερα οι ακρότητες προς τα πάνω:
Όταν τα θέματα είναι υπερβολικά δύσκολα και ακραία, η εξέταση μετατρέπεται σε λοταρία. Η ψυχραιμία της στιγμής ή η τύχη του να έχει λύσει κάποιος μια παρόμοια ακραία άσκηση υπερτερούν της συστηματικής προσπάθειας ετών. Αυτό ισοπεδώνει και απογοητεύει τους πραγματικά καλούς μαθητές.
Όταν τα θέματα στερούνται κλιμάκωσης, χάνεται η δυνατότητα δίκαιης διαλογής.
Σε ένα περιβάλλον λογικών θεμάτων με σωστή κλιμάκωση, ο ρόλος του «άριστου» επανακαθορίζεται με απόλυτη σαφήνεια: ο πραγματικά καλά προετοιμασμένος μαθητής οφείλει να γράψει το απόλυτο άριστα.
Όταν τα θέματα είναι καθαρά, επιστημονικά άρτια και χωρίς ακρότητες, η λεπτομέρεια είναι αυτή που κρίνει την κορυφή. Σε ένα τέτοιο γραπτό, η απροσεξία δεν συγχωρείται. Αν ένας υποψήφιος χάσει έστω και ένα μόριο από επιπολαιότητα ή έλλειψη συγκέντρωσης, αυτό σημαίνει ότι δεν είχε κατακτήσει την απόλυτη ετοιμότητα και την πειθαρχία που απαιτεί η εισαγωγή στις σχολές υψηλής ζήτησης.
Οι Πανελλαδικές δεν είναι μόνο τεστ γνώσεων, είναι και τεστ διαχείρισης και πνευματικής διαύγειας. Τα λογικά και κλιμακούμενης δυσκολίας θέματα είναι τα μόνα που προστατεύουν τον κόπο των παιδιών, αναδεικνύουν την πραγματική αξία και ξεχωρίζουν τον άριστο από τον απλώς καλό.
ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ Κριτική ΤΩΝ ΦΕΤΙΝΩΝ Θεμάτων ΦΥΣΙΚΗΣ: Ισορροπία και Διαβάθμιση
1. Σχέση με το Πεδίο Οικονομίας & Πληροφορικής (4ο Πεδίο)
Είναι θετικό το γεγονός ότι φέτος επιχειρήθηκε μια εξισορρόπηση των δυσκολιών. Για χρόνια, οι μαθητές των Θετικών Σπουδών και Σπουδών Υγείας βρίσκονταν σε μειονεκτική θέση λόγω των εξαιρετικά απαιτητικών θεμάτων (στη Φυσική και στη Χημεία), την ίδια στιγμή που οι μαθητές του 4ου πεδίου εισήλθαν σε κοινές σχολές – που είναι περισσότερες από 100 και μετατρέπουν τις βάσεις σε “συγκοινωνούντα δοχεία” – με πολύ υψηλότερες βαθμολογίες, λόγω των πολύ πιο εύκολων θεμάτων στα δικά τους μαθήματα.
2. Εσωτερική Διαβάθμιση και Διάκριση των Αρίστων
Παρά τη σωστή προσέγγιση στη γενική δυσκολία, τα φετινά θέματα υστερούσαν σε κλιμάκωση. Όταν τα θέματα στερούνται διαβάθμισης, οι πολύ καλά προετοιμασμένοι μαθητές “συμπιέζονται” βαθμολογικά μαζί με τους μέτριους, με αποτέλεσμα να αδικείται η προσπάθειά τους.
Σύνοψη: Η στρατηγική πρέπει να είναι “δίκαιη δυσκολία” ως προς τον ανταγωνισμό για τις κοινές σχολές, αλλά με “καθαρή διαβάθμιση” στα μαθήματα του ίδιου πεδίου, ώστε να μην ακυρώνεται η υπεροχή των κορυφαίων μαθητών
Συμπληρώνοντας την κριτική για τη δομή των θεμάτων, το βαθύτερο πρόβλημα παραμένει θεσμικό και αφορά τη λειτουργία της Κεντρικής Επιτροπής Εξετάσεων (ΚΕΕ). Η διαχρονική έλλειψη οργάνωσης και μεθοδικότητας αποδεικνύει ότι οι όποιες φετινές αλλαγές ήταν μάλλον συγκυριακές και όχι αποτέλεσμα σοβαρού σχεδιασμού.
Το πιο τρανταχτό παράδειγμα αυτής της δυσλειτουργίας είναι το εξής:
Το Χάσμα στην Οδηγία Διόρθωσης (Γενικευμένη Μοριοδότηση)
Η ΚΕΕ στέλνει στα βαθμολογικά κέντρα απλά τις λύσεις. Αντί να στείλει ένα αυστηρό, αναλυτικό και «τυφλό» πρωτόκολλο για το πώς μοριοδοτείται κάθε ενδιάμεσο βήμα, κάθε πιθανή εναλλακτική λύση ή κάθε επιμέρους λάθος.
Κύριε Ριζόπουλε,
επειδή αναφερθήκατε και σε εμάς, θα θέλαμε να διασαφηνίσουμε ξανά, ότι εμείς δεν υποστηρίζουμε κάθολου τα θέματα-υπερπαραγωγές! Δεν είναι θέμα στερητικού συνδρόμου, αλλά απλής απορίας, γιατί η φυσική, που είναι σύνθετο μάθημα, όπως και να το κάνουμε, φέτος δεν είχε ερωτήσεις να εξετάζουν την κρίση του μαθητή. Εμείς λοιπόν, ρωτούμε εσάς, θα επιλέγατε το Α4 (ξανά), το Α5β και γ (ξανά), την απλή εφαρμογή τύπου στο Β2, το εντελώς μαθηματικοποιημένο Γ θέμα (διότι αφού μιλάμε για μαθηματικοποίηση, εμείς θα βάλουμε σε αυτή τη “ομπρέλα” και τον όρο της τυποποίησης και θα τονίσουμε ότι αυτό βλάπτει συχνά την φυσική) και το Δ θέμα όπως δόθηκε, χωρίς κάποια ερώτηση που να ξεφεύγει έστω και λίγο από τα τετριμμένα; Αν ήσασταν εσείς θεματοδότης, αντικειμενικά, δεν θα φτιάχνατε ένα διαγώνισμα το οποίο θα είχε και θέματα λίγο πιο προχωρημένα; Και εδώ προσοχή! Όχι υπερπαραγωγές, όχι υπερπαραγωγές, όχι υπερπαραγωγές! Στο άρθρο του ο κύριος Κυριακόπουλος, το έχει γράψει τόσο όμορφα, το τι είναι απαιτητικό θέμα…
Ως προς το ότι το να είναι κανείς θεματοδότης είναι δύσκολο σπορ, σίγουρα. Απλά αυτό το άθλημα, επηρεάζει, πολύ κόσμο άρα η όποια “γκρίνια”, όσο είναι σε λογικά πλαίσια, ίσως αποτελέσει την κινητήρια δύναμη τα θέματα του 2024 να γίνουν θέματα του 2025. Και ίσως και τώρα τα θέματα του 2026 να επιστρέψουν στα περσινά, που εμείς τα βρήκαμε δίκαια (όχι τέλεια εννοείται, αλλά σίγουρα καλύτερα από τα αντίστοιχα του 24 και του 26!).
Και κάτι ακόμα, στα μάτια των παιδιών μετά τις πανελλήνιες ίσως θα έπρεπε να περιμένετε να δείτε μια λάμψη! Λάμψη δεν σημαίνει “Πήρα 20!”. Σημαίνει “Άξιζα 16 και πήρα 16! Με την αξία μου!”. Αυτό δεν είναι το πιο δίκαιο; Ο καθένας να βαθμολογείται αντικειμενικά, με θέματα τα οποία στήθηκαν πάνω στον άξονα της διαβάθμισης δυσκολίας;
Μέλη της Φοιτητικής Ομάδας,
Ο διάλογος για τις Πανελλαδικές απαιτεί επιχειρήματα, όχι ειρωνείες και όχι υπαινιγμούς για το τι «θα έπρεπε να βλέπω» στα μάτια των μαθητών. Η φράση σας περί «λάμψης» μετά τις εξετάσεις δεν αποτελεί ούτε επιχείρημα ούτε συμβολή στη συζήτηση. Αποτελεί απλώς υποτίμηση του συνομιλητή.
Επί της ουσίας:
Με ρωτάτε αν θα “ξαναδιάλεγα” συγκεκριμένα ερωτήματα.
Η συζήτηση δεν είναι προσωπικό κουίζ ούτε αξιολόγηση προτιμήσεων.
Είναι συζήτηση για παιδαγωγική δικαιοσύνη και κλιμάκωση δυσκολίας.
Το να μετατρέπετε τον διάλογο σε ανάκριση δεν βοηθά.
Άλλωστε τέτοια ρητορικά ερωτήματα, δεν έχουν καμία παιδαγωγική αξία.
Υπονοείτε ότι η κριτική σας είναι “η κινητήρια δύναμη” για να αλλάξουν τα θέματα .
Οι Πανελλαδικές δεν λειτουργούν με βάση πιέσεις ομάδων.
Λειτουργούν με βάση παιδαγωγικά κριτήρια, τα οποία οφείλουμε να συζητάμε με σοβαρότητα.
Το «ίσως θα έπρεπε να περιμένω να δω λάμψη στα μάτια των παιδιών»
δεν είναι επιχείρημα, είναι προσωπική αιχμή.
Και δεν έχει θέση σε διάλογο μεταξύ ανθρώπων που υπηρετούν την εκπαίδευση.
Για να είμαι ξεκάθαρος:
Δεν χρειάζομαι υποδείξεις για το πότε βλέπω «λάμψη» στους μαθητές μου.
Έχω δει επί 30 χρόνια τα μάτια των μαθητών μου όταν τελειώνουν μια εξέταση. Η λάμψη είναι το τελευταίο, που θα κοιτούσα. Δεν γράφουν εξετάσεις για να ανακαλύψουν την ομορφιά της Φυσικής, αλλά να περάσουν στη σχολή που θέλουν. Το εξετασιοκεντρικό σύστημα στο Λύκειο και τα Φροντιστήρια έχουν φροντίσει να εξαφανίσουν τη λάμψη. Αφήστε λοιπόν τα πυροτεχνήματα.
Δεν χρειάζομαι ειρωνείες για να καταλάβω τι σημαίνει δικαιοσύνη στις εξετάσεις.
Αν θέλετε πραγματικό διάλογο, είμαι εδώ.
Αλλά δεν θα συμμετάσχω σε διάλογο όπου ο σεβασμός είναι προαιρετικός.
Κύριε Ριζόπουλε,
ειλικρινα προβληματιστήκαμε με την απάντησή σας. Πραγματικά ουδεμία πρόθεση να σας ειρωνευτούμε είχαμε, ούτε και να σας υποδείξουμε πως να κάνετε την δουλειά σας… Το β’πληθυντικό στο κομμάτι με την λάμψη ήταν άστοχο, δεν είχε πρόθεση να σας προσβάλει.Έχουμε παρακολουθήσει τη συμβολή σας σε αυτό το σάιτ και ειλικρινά σας εκτιμούμε ιδιαίτερα τόσο ως φυσικό όσο και ως παιδαγωγό. Τα περί ανάκρισης επίσης δεν αντικατοπτρίζουν τον στόχο μας… Εμείς απλά σας ρωτούμε όπως (για να μην είναι καθόλου προσωπική ανάκριση εννοείται!) και όποιον άλλον έχει διάθεση να απαντήσει, κατά πόσο είναι θέματα τα οποία ο ίδιος θα ήσασταν ευχαριστημένος εάν βάζατε. Χωρίς σωστή και λάθος απάντηση εννοείται! Είναι ισοδύναμο της ερώτησης “Είσαστε ικανοποιημένος με τα θέματα που τέθηκαν;”, ή τουλάχιστον εμείς έτσι το εννοούμε.
Πραγματικά λυπούμαστε και ζητούμε συγγνώμη εάν το μήνυμά μας σας φάνηκε επιθετικό/ειρωνικό, δεν είχαμε καμία τέτοια πρόθεση!
Πάντως εμείς υποστηρίζουμε ακόμα ότι η κοινή γνώμη όπως αυτή εκφράζεται μέσω σάιτ όπως το υλικονετ, μπορεί να επηρεάσει την διαδικασία βαθμοθεσίας! Αλλά αυτό πάντα το υποστηρίζουμε με τόνο ήρεμο και εννοείται χωρίς να θέλουμε να θίξουμε κανέναν!
Δεν καταλαβαίνω πραγματικά γιατί επιτρέπεται ο ανώνυμος σχολιασμός στη σελίδα. Τι σημαίνει «φοιτητική ομάδα»; Τα μέλη της δεν έχουν ονοματεπώνυμο;
Κάποτε είχαμε συμφωνήσει ότι όλοι στο υλικονετ θα συμμετέχουμε χρησιμοποιώντας το πραγματικό μας όνομα, το επώνυμό μας και μια αληθινή φωτογραφία προφίλ. Θα παρακαλούσα τους διαχειριστές του Υλικονέτ να εφαρμόζουν αυτόν τον κανόνα με τον ίδιο τρόπο για όλους, ώστε να υπάρχει διαφάνεια και ίση αντιμετώπιση.
Συμφωνω με την Τίνα.