Ο Νίκος, μαθητής της Β΄Λυκείου, ο οποίος έλαβε μέρος στον πρόσφατο διαγωνισμό “Αριστοτέλης”, μου ζήτησε την λύση του 3ου θέματος.
Είχα την εντύπωση ότι πρόσφατα είχε δημοσιευτεί κάτι σχετικό στο δίκτυό μας, έψαξα αλλά δεν το βρήκα, οπότε κάθησα και έγραψα μια λύση.
Και μιας και την έγραψα, είπα να την αναρτήσω…
Αφιερωμένη λοιπόν στον Νίκο, αλλά και σε κάθε Νίκο που απορεί…
Καλησπέρα Διονύση. Η άσκηση λύνεται με μια τεχνική, που εφαρμόζεται όταν αναφέρεται σε προσθήκη άπειρης συνδεσμολογίας. Τυχαία μπορεί ένας καθηγητής να τη θυμάται από τα παλιά, τότε που ήταν μαθητής στο παλιό Λύκειο, με την παλιά ύλη, που κάναμε τα πάντα…
Αν συνδέσουμε την R σε σειρά με τον παράλληλο συνδυασμό της R με την Rολ, βρίσκουμε 2Ω. Μετά όσες τέτοιες συνδεσμολογίες και να προσθέσουμε η πηγή βλέπει πάντα την ίδια αντίσταση Rολ = 2Ω!
Τώρα σε μια τάξη που απαγορεύεται να κάνουμε άσκηση με πάνω από τρεις αντιστάσεις, πως θα μπορούσε κάποιος μαθητής να τη λύσει χωρίς να την έχει κάπου ξαναδεί είναι μια απορία…
Καλησπέρα συνάδελφοι.
Γιάννη αυτή την ανάρτηση έψαχνα, αλλά δεν έφτασα στο 23… Είχα την εντύπωση ότι ήταν πιο πρόσφατη…
Ανδρέα συμφωνώ με το σχόλιο. Κυρίως με το ότι κανένας μαθητής, όσο ξύπνιος και να είναι, δεν μπορεί να λύσει μια τέτοια άσκηση, αν προηγουμένως κάπου δεν την έχει συναντήσει. Σχολείο, φροντιστήριο… βιβλίο… διαδίκτυο;
Σίγουρα πάντως χωρίς πρότερη γνώση, δεν γίνεται!
Οπότε σε τι διαγωνίζονται τα παιδιά; Στο αν έχουν λάβει την κατάλληλη (επιπλέον) προπόνηση;
Καλημέρα σε όλους, γράφω από κινητό σε κενό. Η αναφορά στην ίδια άσκηση του Βασίλη Ζοπογλου, που νομίζω τότε ήταν μαθητής, με προβληματίζει ως προς το πρωτότυπο των θεμάτων. Φυσικά δεν πιστεύω πως έγινε αντιγραφή από την ανάρτηση του μαθητή, αλλά ο Βασίλης κάπου την βρήκε και την ανάρτησε.
Ο Βασίλης καλά έκανε, δεν ξέρω όμως αν υποσχόμενοι πρωτότυπα θέματα, εννοούμε “πρωτότυπα” θέματα…
Διονύση, εγώ δεν σκέφτηκα τη λύση που προτείνεις…
Ξεκίνησα από το τέλος και βρήκα για την πρώτη ομάδα αντιστατών 2R/3..
Η ισοδύναμη αυτής και της επόμενης R είναι 13R/21.. συνεχίζοντας με την επόμενη R βρήκα 34R/55…. συνεχίζοντας βρήκα 89R/144…
Προφανώς δεν μπορούσα να βρω την ακολουθία, αλλά πήρα κομπιουτεράκι και έκανα πράξεις….
Όλα τα κλάσματα, αν συνέχιζα έτειναν στο 0.618R…
Υπέθεσα πως έτσι συνεχίζει και πήρα και την τελευταία σε σειρά…
Έβγαλα ισοδύναμη 1.618R
Αντικατεστησα τη δοθείσα τιμή της R=1.236Ω
και βρήκα ολική ισοδύναμη 1.99999Ω..
Τί λες, θα πάρω τα μόρια;;;;;
Καλημέρα Θοδωρή. Το θέμα είχε ανεβάσει το 2012 και ο Γιάννης Φιορεντίνος Μια…άπειρη συστοιχία αντιστάσεων. Ας δούμε και ένα δικό μου: Star Flyer.
Με τόσο υλικό αναρτημένο, μάλλον είναι αρκετά δύσκολο να πρωτοτυπήσει κανείς. Το ζήτημα είναι να επιλέγονται θέματα κατάλληλα για διαγωνισμούς και όχι για καλά εκπαιδευμένους υποψήφιους…
Καλημέρα Θοδωρή.
Με τόσο κόπο και τόσες πράξεις που έκανες, δικαιούσαι όλες τις μονάδες !!!
Καλημέρα Αποστόλη. Η δημοσίευση του Γιάννη Φιορεντίνου κινείται στην ίδια λογική, αλλά έχει δύο αντιστάτες, πάνω και κάτω οπότε καταλήγει σε διαφορετικό αποτέλεσμα.
Η δική σου όμως, δικαιούται να καμαρώνει 🙂
Τιμήθηκε δεόντως!
Τελευταία διόρθωση1 έτος πριν από Διονύσης Μάργαρης
Πριν μερικές πενταετίες που ήμουν μαθητής είχα τα βιβλία του Κάρκαλου. Είχε αυτή την άσκηση που μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση. Ως νέος φυσικός σπανίως την έβαζα δίδοντας και μια ηλεκτρική πηγή ζητώντας την ένταση του ρεύματος που την διαρρέει για πλάκα για να ακούσω το εξής.
Και που να το σκεφτούμε αυτό κύριε.
Μην ανησυχείτε παιδιά ούτε και εγώ το είχα σκεφτεί.
Γιώργο ήταν καθηγητής μου στο Φροντιστήριο.
Είχα τα βιβλία του και διάβαζα από αυτά και τον Αλεξόπουλο.
Μπορεί να είναι ακόμα παλιότερη από τα βιβλία αυτά.
Τώρα στην ουσία των λεγομένων σου, ακριβώς έτσι μαθαίνει ο άνθρωπος.
Του λένε κάτι που δεν μπορεί να σκεφτεί.
Του λένε την ανακύκλωση, τη γέφυρα Wheatsone, τον Απολλώνιο κύκλο και τη λύση της δευτεροβάθμιας.
Η έκφραση: -Που θέλετε να το σκεφτώ;
είναι προϊόν της εποχής.
Κακομαθημένα παιδιά, κακομαθημένων γονέων που νομίζουν ότι η διδασκαλία πρέπει να τους επιβεβαιώνει. Που συμμετέχουν σε διαγωνισμό Φυσικής και διαμαρτύρονται αν τα θέματα διαφέρουν από τα σος που τους είπαν την παραμονή του διαγωνισμού.
Εκκολαπτόμενοι ανόητοι.
Όμως έχω γνωρίσει και πραγματικούς μαθητές. Που ενθουσιάζονταν όταν τους παρουσιαζόταν μια ουρανοκατέβατη ιδέα. Μετά την αφομοίωναν και γίνονταν καλύτεροι. Και έκαναν λαμπρές σπουδές.
by 
Ο Νίκος, μαθητής της Β΄Λυκείου, ο οποίος έλαβε μέρος στον πρόσφατο διαγωνισμό “Αριστοτέλης”, μου ζήτησε την λύση του 3ου θέματος.
Είχα την εντύπωση ότι πρόσφατα είχε δημοσιευτεί κάτι σχετικό στο δίκτυό μας, έψαξα αλλά δεν το βρήκα, οπότε κάθησα και έγραψα μια λύση.
Και μιας και την έγραψα, είπα να την αναρτήσω…
Αφιερωμένη λοιπόν στον Νίκο, αλλά και σε κάθε Νίκο που απορεί…
Διονύση το είχε ανεβάσει ο Βασίλης Ζοπόγλου:
Άπειροι αντιστάτες, όχι άπειρη αντίσταση.
Καλησπέρα Διονύση. Η άσκηση λύνεται με μια τεχνική, που εφαρμόζεται όταν αναφέρεται σε προσθήκη άπειρης συνδεσμολογίας. Τυχαία μπορεί ένας καθηγητής να τη θυμάται από τα παλιά, τότε που ήταν μαθητής στο παλιό Λύκειο, με την παλιά ύλη, που κάναμε τα πάντα…
Αν συνδέσουμε την R σε σειρά με τον παράλληλο συνδυασμό της R με την Rολ, βρίσκουμε 2Ω. Μετά όσες τέτοιες συνδεσμολογίες και να προσθέσουμε η πηγή βλέπει πάντα την ίδια αντίσταση Rολ = 2Ω!
Τώρα σε μια τάξη που απαγορεύεται να κάνουμε άσκηση με πάνω από τρεις αντιστάσεις, πως θα μπορούσε κάποιος μαθητής να τη λύσει χωρίς να την έχει κάπου ξαναδεί είναι μια απορία…
Καλησπέρα συνάδελφοι.
Γιάννη αυτή την ανάρτηση έψαχνα, αλλά δεν έφτασα στο 23… Είχα την εντύπωση ότι ήταν πιο πρόσφατη…
Ανδρέα συμφωνώ με το σχόλιο. Κυρίως με το ότι κανένας μαθητής, όσο ξύπνιος και να είναι, δεν μπορεί να λύσει μια τέτοια άσκηση, αν προηγουμένως κάπου δεν την έχει συναντήσει. Σχολείο, φροντιστήριο… βιβλίο… διαδίκτυο;
Σίγουρα πάντως χωρίς πρότερη γνώση, δεν γίνεται!
Οπότε σε τι διαγωνίζονται τα παιδιά; Στο αν έχουν λάβει την κατάλληλη (επιπλέον) προπόνηση;
Διονύση οι λέξεις κλειδιά ήταν “χρυσή τομή”.
Η χρυσή τομή, είναι το κλειδί για σένα που την θυμόσουν…
Εγώ έψαχνα στα τυφλά…
Καλημέρα σε όλους, γράφω από κινητό σε κενό. Η αναφορά στην ίδια άσκηση του Βασίλη Ζοπογλου, που νομίζω τότε ήταν μαθητής, με προβληματίζει ως προς το πρωτότυπο των θεμάτων. Φυσικά δεν πιστεύω πως έγινε αντιγραφή από την ανάρτηση του μαθητή, αλλά ο Βασίλης κάπου την βρήκε και την ανάρτησε.
Ο Βασίλης καλά έκανε, δεν ξέρω όμως αν υποσχόμενοι πρωτότυπα θέματα, εννοούμε “πρωτότυπα” θέματα…
Διονύση, εγώ δεν σκέφτηκα τη λύση που προτείνεις…
Ξεκίνησα από το τέλος και βρήκα για την πρώτη ομάδα αντιστατών 2R/3..
Η ισοδύναμη αυτής και της επόμενης R είναι 13R/21.. συνεχίζοντας με την επόμενη R βρήκα 34R/55…. συνεχίζοντας βρήκα 89R/144…
Προφανώς δεν μπορούσα να βρω την ακολουθία, αλλά πήρα κομπιουτεράκι και έκανα πράξεις….
Όλα τα κλάσματα, αν συνέχιζα έτειναν στο 0.618R…
Υπέθεσα πως έτσι συνεχίζει και πήρα και την τελευταία σε σειρά…
Έβγαλα ισοδύναμη 1.618R
Αντικατεστησα τη δοθείσα τιμή της R=1.236Ω
και βρήκα ολική ισοδύναμη 1.99999Ω..
Τί λες, θα πάρω τα μόρια;;;;;
Καλημέρα Θοδωρή. Το θέμα είχε ανεβάσει το 2012 και ο Γιάννης Φιορεντίνος Μια…άπειρη συστοιχία αντιστάσεων. Ας δούμε και ένα δικό μου: Star Flyer.
Με τόσο υλικό αναρτημένο, μάλλον είναι αρκετά δύσκολο να πρωτοτυπήσει κανείς. Το ζήτημα είναι να επιλέγονται θέματα κατάλληλα για διαγωνισμούς και όχι για καλά εκπαιδευμένους υποψήφιους…
Καλημέρα Θοδωρή.
Με τόσο κόπο και τόσες πράξεις που έκανες, δικαιούσαι όλες τις μονάδες !!!
Καλημέρα Αποστόλη. Η δημοσίευση του Γιάννη Φιορεντίνου κινείται στην ίδια λογική, αλλά έχει δύο αντιστάτες, πάνω και κάτω οπότε καταλήγει σε διαφορετικό αποτέλεσμα.
Η δική σου όμως, δικαιούται να καμαρώνει 🙂
Τιμήθηκε δεόντως!
Καλημέρα παιδιά.
Είναι ένα κλασικό πρόβλημα.
Αναφορά 1
Αναφορά 2
Αναφορά 3
Υπάρχουν επεκτάσεις και παραλλαγές.
Δεν γνωρίζει κανείς την πατρότητα του θέματος.
Ένα κοινό που έχουν όλα τα ωραία θέματα:
-Είναι αγνώστου πατρός.
Πριν μερικές πενταετίες που ήμουν μαθητής είχα τα βιβλία του Κάρκαλου. Είχε αυτή την άσκηση που μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση. Ως νέος φυσικός σπανίως την έβαζα δίδοντας και μια ηλεκτρική πηγή ζητώντας την ένταση του ρεύματος που την διαρρέει για πλάκα για να ακούσω το εξής.
Και που να το σκεφτούμε αυτό κύριε.
Μην ανησυχείτε παιδιά ούτε και εγώ το είχα σκεφτεί.
Γιώργο ήταν καθηγητής μου στο Φροντιστήριο.
Είχα τα βιβλία του και διάβαζα από αυτά και τον Αλεξόπουλο.
Μπορεί να είναι ακόμα παλιότερη από τα βιβλία αυτά.
Τώρα στην ουσία των λεγομένων σου, ακριβώς έτσι μαθαίνει ο άνθρωπος.
Του λένε κάτι που δεν μπορεί να σκεφτεί.
Του λένε την ανακύκλωση, τη γέφυρα Wheatsone, τον Απολλώνιο κύκλο και τη λύση της δευτεροβάθμιας.
Η έκφραση:
-Που θέλετε να το σκεφτώ;
είναι προϊόν της εποχής.
Κακομαθημένα παιδιά, κακομαθημένων γονέων που νομίζουν ότι η διδασκαλία πρέπει να τους επιβεβαιώνει. Που συμμετέχουν σε διαγωνισμό Φυσικής και διαμαρτύρονται αν τα θέματα διαφέρουν από τα σος που τους είπαν την παραμονή του διαγωνισμού.
Εκκολαπτόμενοι ανόητοι.
Όμως έχω γνωρίσει και πραγματικούς μαθητές. Που ενθουσιάζονταν όταν τους παρουσιαζόταν μια ουρανοκατέβατη ιδέα. Μετά την αφομοίωναν και γίνονταν καλύτεροι. Και έκαναν λαμπρές σπουδές.
Έχεις απόλυτο δίκιο Γιάννη. Πάντα θα υπάρχουν μαθητές που θα ενθουσιάζονται όταν ο καθηγητής τους τους κάνει κάτι… έξαλλο!!!