Γιώργος Φασουλόπουλος

Φυσικά και κάνουν λάθη οι επιτροπές επιλογής για τα βραβεία Νομπέλ, ιδίως παλαιότερα. Πολύ γνωστές περιπτώσεις είναι του Barkla (φυσικής) και του McLeod (ιατρικής). Δείτε και το https://www.tovima.gr/2008/11/25/science/istorika-paratragoyda-twn-nompel/

Μάλλον θα είστε εξοικειωμένος, λόγω ιδιαίτερου ερευνητικού ενδιαφέροντος, με τις αντιρρήσεις για την βράβευση του βρετανού Antony Hewish με το Νόμπελ Φυσικής του 1974 σχετικά με την ανακάλυψη των pulsars, ενώ παραλήφτηκε απ’ το βραβείο η μεταπτυχιακή του φοιτήτρια Jocelyn Bell Burnell που είχε τον πρώτο ρόλο σ’ αυτό το επιστημονικό επίτευγμα.

απ’ την Wikipedia

Η Μπελ είχε βοηθήσει στην κατασκευή του ραδιοτηλεσκοπίου επί δύο χρόνια και ήταν το πρόσωπο που πρόσεξε πρώτο το ασυνήθιστο σήμα…. Η ίδια είπε αργότερα ότι ήταν επίμονη στην αναφορά του σήματος, καθώς αντιμετώπισε τον σκεπτικισμό του Χιούις, ο οποίος αρχικώς επέμενε ότι ήταν τεχνητό ανθρωπογενές παράσιτο. Μίλησε επίσης για συναντήσεις του Χιούις με τον Ράυλ στις οποίες δεν προσκαλούσαν την ίδια.

 Το 1977 ωστόσο η Μπελ δήλωσε για το θέμα αυτό:

«Οι αντιδικίες των ορίων του έργου του ενός και του άλλου ανάμεσα σε επιβλέποντα καθηγητή και ερευνητή φοιτητή είναι πάντοτε δύσκολο, και ίσως κάποτε αδύνατο, να επιλυθούν. Δεύτερον, ο επιβλέπων έχει την τελική ευθύνη για την επιτυχία ή την αποτυχία του ερευνητικού εγχειρήματος. Μαθαίνουμε για περιπτώσεις που ένας επιβλέπων κατηγορεί τον φοιτητή του για μία αποτυχία, αλλά γνωρίζουμε ότι φταίει κυρίως ο επιβλέπων. Μού φαίνεται δίκαιο ότι ο επιβλέπων θα έπρεπε να ωφελείται και από τις επιτυχίες. Τρίτον, πιστεύω ότι θα υποβάθμιζε τα Βραβεία Νόμπελ η βράβευση με αυτά ερευνητών φοιτητών, εκτός από πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις, και δεν πιστεύω ότι αυτή είναι μία από εκείνες. Τέλος, δεν είναι κάτι που με αναστατώνει την ίδια – στο κάτω-κάτω έχω εξαίσιους ομοιοπαθείς, έτσι δεν είναι;!»
 
 

Η κατάσταση με το Νομπέλ για τους πάλσαρς δεν είναι απλή. Η παρατηρητικότητα είναι προσόν ενός καλού ερευνητή, αλλά όχι το μοναδικό. Από αυτή την πλευρά η Bell δεν νομίζω ότι ήξερε τι είναι αστέρας νετρονίων. Αλλά οι συναντήσεις των Hewish και Ryle ΧΩΡΙΣ την παρουσία της Bell ήταν σαφώς αντίθετες προς την επιστημονική ηθική. Ίσως έπαιξε ρόλο και ότι είναι γυναίκα. Η Bell είχε δώσει μια διάλεξη στη Θεσσαλονίκη πριν πολλά χρόνια, και την είχα γνωρίσει από κοντά. Αν εξαιρέσουμε την οικονομική πλευρά, νομίζω ότι περισσότερη γνωστή έγινε από την παράλειψη παρά από ό,τι θα γινόταν με την απονομή.

«Η κατάσταση με το Νομπέλ για τους πάλσαρς δεν είναι απλή. Η παρατηρητικότητα είναι προσόν ενός καλού ερευνητή, αλλά όχι το μοναδικό. Από αυτή την πλευρά η Bell δεν νομίζω ότι ήξερε τι είναι αστέρας νετρονίων».

Δεν μπόρεσα να βρω σε τι διαφοροποιείται η συμβολή των Hewish & Ryle απ’ αυτήν της Jocelyn Bell στο «τι είναι αστέρας νετρονίων»

Η Bell παρατήρησε ένα περιοδικό σήμα, που δεν ήξερε τι ήταν. Στις εφημερίδες το σήμα είχε γίνει γνωστό με την ονομασία “little green men”. Η πολύ μικρή περίοδος απέκλειε τις αναπάλσεις αστέρων και την περιστροφή λευκών νάνων (το αναλύουμε διεξοδικά στο βιβλίο Βάρβογλη-Σειραδάκη). Αν δεν κάνω λάθος ο Ryle ήταν αυτός που πρότεινε την περιστροφή αστέρων νετρονίων, η ύπαρξη των οποίων εκείνη την εποχή δεν ήταν καθόλου αποδεκτή γενικά. Πιστεύω ότι η Bell δεν είχε καν ακούσει αυτό τον όρο.

Καλημέρα σε όλους.Μια παρατήρηση. Το βραβείο του Νόμπελ, δίνεται για την συμβολή αυτών που ωφελεισαν την ανθρωπότητα(Γιατην ακρίβεια ο Νόμπελ στην διαθήκη του αναφέρει “τα βραβεία να δίνονται κάθε χρόνο σε όσους κατά τον προηγούμενο χρόνο θα είχαν προσφέρει τη μεγίστη ωφέλεια στην ανθρωπότητα”.
Για την περίπτωση της Bell εγινε προφανής αδικία και δεν αφορά κανένα αν ήξερε ή δεν ήξερε τι είναι αστέρας νετρονίων, αν ήταν μεταπτυχιακή φοιτήτρια ή όχι, αν ήξερε όλη την Φυσική του κόσμου ή ένα μικρο σχετικά και περιορισμένο πεδίο της Φυσικήςογλης. Η συμβολή της ήταν καθοριστική και διαφονώ με αυτό που λεέι ο Χάρης Βάρβογλης και για την φράση περι αστέρα νετρονίων αλλά και για το πόσο καλός ερευνητής είναι κάποιος , όταν η παρατηρησή του ανοίγει άλλλες διαστάσεις στην γνώση μας.

Τα βραβεία Νομπέλ δεν δίνονται πια για τα επιτεύγματα του προηγούμενου έτους. Παράδειγμα ο Αϊνστάιν, που πήρε το 1921 το βραβείο για το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο του 1905. Κατά τα άλλα ο καθένας έχει φυσικά τη γνώμη του. Εγώ όμως δεν είπα ότι καλώς δεν συμπεριλήφθηκε η Bell στους βραβευθέντες, είπα ότι η κατάσταση δεν είναι απλή.

Η εξέλιξη της συζήτησης κάτω απ’ αυτή την ανάρτηση, υπήρξε για μένα παραγωγική αφού άνοιξε ερωτήματα που απαίτησαν περισσότερες διευκρινήσεις

Η Bell φαίνεται ότι αντιμετώπισε τις επιφυλάξεις του επιβλέποντα την διατριβή της, Antony Hewish, για την πρώτη ανάγνωση των δεδομένων που επεξεργάστηκε το 1967.

Με επιμονή προέβη και άλλες ριοδιοτηλεσκοπικές παρατηρήσεις που επιβεβαίωσαν το αρχικό σχήμα.

Επειδή δεν θα πρέπει να είχαν ως συνολική ερευνητική ομάδα σαφή εξήγηση για τους παλμούς που ανέδειξε η Bell, είτε κάποιοι – μαζί τους κι’ ο Hewish, γνώριζαν το ενδεχόμενο των αστέρων νετρονίων είτε όχι, ονόμασαν χιουμοριστικά και αμήχανα αυτούς τους παλμούς Little Green Men, σαν να λέμε «σήματα απ’ τους εξωγήινους».

Η Επιτροπή των Νόμπελ ήταν μέχρι τότε φειδωλή στον τομέα της Αστροφυσικής, διότι κυκλοφορούσαν αρκετές θεωρίες αλλά λίγες πειραματικές επιβεβαιώσεις.

Εδώ βρίσκεται η σημαντική συμβολή της Bell.

Στην παροχή αξιόπιστων πειραματικών τεκμηρίων, ώστε το 1974 η Επιτροπή των Νόμπελ να απονείμει για πρώτη φορά το βραβείο της Φυσικής σε αστροφυσικούς.

Ακολούθησαν το 1978 οι Πεντζίας & Ουίλσον για το θεμελιώδες τεκμήριο που επιβεβαίωνε την Ακτινοβολία Υποβάθρου.

Οι ιστορικοί της επιστήμης πιστοποιούν ότι ούτε και αυτοί είχαν ακούσει κάτι σχετικό για την Μεγάλη Έκρηξη και ενημερώθηκαν σχετικά απ’ τον Robert Henry Dicke του Πρίνστον, όταν αναζήτησαν ερμηνευτικό σχήμα για το εύρημά τους.

Η προσεκτική αντιμετώπιση της Bell αναφορικά με την εξαίρεσή της απ’ το Νόμπελ Φυσικής του 1974

«Οι αντιδικίες των ορίων του έργου του ενός και του άλλου ανάμεσα σε επιβλέποντα καθηγητή και ερευνητή φοιτητή είναι πάντοτε δύσκολο, και ίσως κάποτε αδύνατο, να επιλυθούν»

καταλήγει στο

«τέλος, δεν είναι κάτι που με αναστατώνει την ίδια – στο κάτω-κάτω έχω εξαίσιους ομοιοπαθείς, έτσι δεν είναι;!».
  
Η χωρίς συμπλέγματα αντιμετώπιση της εξαίρεσής της απ’ το Νόμπελ του 1974, αποκτά έμπρακτο περιεχόμενο το 2018

τρία εκατομμύρια δολάρια σε γυναίκες και πρόσφυγες για να γίνουν επιστήμονες

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αναρτηση Γιώργο. Εξαιρετικο ενδιαφέρον έχουν και τα σχόλια . Θα μεταφέρω την αναρτηση και στις σελίδες μου καθως και μέρος των σχολιων.

Καλησπέρα Γιώργο.
“Στις 27 Οκτωβρίου 2016 τοποθετήθηκε αναμνηστική πλάκα της υποστολής της σημαίας απ’ τους τρεις μαθητές του Βενετόκλειου, που όμως λόγω της τολμηρής τους ενέργειας δεν πέτυχαν να είναι και απόφοιτοι αυτού του σχολείου.”
Να υποθέσω τι; Ότι οι τρεις μαθητές τιμωρήθηκαν με αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος εν έτει 2016;

Καλησπέρα Βασίλη

Ο συνάδελφος και ερευνητής Γιώργος Ζούμπος μεταφέρει εδώ την περιγραφή της ιταλικής διοίκησης για τα γεγονότα που ιστόρησες, επικαλούμενος έγγραφο της ιταλικής Καρμπινιερίας.

Στην περίπτωση των γεγονότων της Κέρκυρας εκείνος “που την πλήρωσε” δεν ήταν μαθητής αλλά ο γυμναστής Καστανιάς, που συνόδευσε τους διαδηλωτές μαθητές, συνεπλάκει με καραμπινιέρο, συνελήφθη και μετά την αποφυλάκισή του εξαναγκάστηκε να εγκαταλείψει το νησί.

Και σ’ αυτή την περίπτωση οι ιταλοί κατακτητές προσπάθησαν, σύμφωνα με τον Ζούμπο, να υποβαθμίσουν το γεγονός.  

Και από την ιταλοκρατούμενη Ρόδο στην ιταλοκρατούμενη Κέρκυρα.

Η πρώτη αντιστασιακή πράξη της κερκυραϊκής νεολαίας το «Πρωτοκύριακο» του 1941.

(Πρωτοκύριακο: η 1η Κυριακή του Νοεμβρίου , σε ανάμνηση του θαύματος? της σωτηρίας του νησιού από επιδημία πανώλης).

Το Νοέμβριο, του 1941 η Κέρκυρα βρίσκεται ήδη 6 μήνες υπό ιταλική κατοχή. Επικεφαλής της εκπαίδευσης στην Κέρκυρα ορίζεται ο Ιταλός εκπαιδευτικός και ελληνιστής Κάρολος Μπριγκέντι που επιβάλλει τη διακοπή της λειτουργίας των σχολείων της Μέσης εκπαίδευσης τον Ιούνιο του 1941 «δια λόγους τάξεως». Αλλάζει τους διευθυντές των σχολείων της πόλης με Ιταλούς, ορίζει καθηγητές της ιταλικής γλώσσας (που γίνεται πλέον ισότιμη με τα ελληνικά), διαγράφει νεότερα κεφάλαια της ελληνικής ιστορίας από το μάθημα της Ιστορίας. Σε όλες τις σχολικές αίθουσες αναρτώνται πινακίδες με την προσταγή «salutate Romanamente» («χαιρετάτε με το ρωμαϊκό τρόπο»). Στόχος του Μπριγκέντι ήταν ο πλήρης εξιταλισμός της μαθητικής νεολαίας. Εξορίζει δε έναν γυμνασιάρχη και δύο καθηγητές στους Παξούς.  

Μέσα σ’ αυτά, λοιπόν, τα δεδομένα για την εκπαίδευση, το Πρωτοκύριακο, στις 2 του Νοέμβρη του 1941, ξεκινά η καθιερωμένη λιτανεία στην οποία συμμετέχουν μαζικά και ιταλοί αξιωματούχοι. Στο τέλος της λιτανείας, όμως, μαθητές και μαθήτριες αντί να διαλυθούν στην Πλατεία της Ιονικής Τράπεζας, συγκεντρώνονται στο Πεντοφάναρο (αρχή της Σπιανάδας) και τραγουδούν πατριωτικά τραγούδια, ανάμεσα στα οποία και ένα του Δημ. Σταμπόγλη «Πάπια που κορφολούζεσαι στου Ιονίου τα νερά…» ένα τραγούδι – ύμνο προς την Κέρκυρα, η τελευταία στροφή του οποίου παίρνει αντιστασιακούς τόνους· αναφερόταν: «έχεις αδέλφια Κέρκυρα – δε θα καταδεχθούνε την όμορφή τους αδερφή – οι ξένοι να χαρούνε». Ένας μάλιστα μαθητής υψώνει την ελληνική σημαία. Συνεχίζουν την επιστροφή στο σχολείο τραγουδώντας πατριωτικά τραγούδια.

 Οι καραμπινιέροι επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν όπλα, όμως διστάζουν μπρος στην αντίδραση των μαθητών και μερικοί συλλαμβάνονται. Σύμφωνα με μαρτυρίες, συνεχίστηκαν και τις επόμενες μέρες και άλλες, πιο οργανωμένες, εκδηλώσεις. Στις 27 Νοέμβρη 1941 άρχισαν συλλήψεις, κυρίως καθηγητών και ακολούθησαν φυλακίσεις, ξυλοδαρμοί και νέες εξορίσεις. Οι Ιταλοί μετά τα γεγονότα αυτά δημιούργησαν και δεύτερο τόπο εξορίας, τους Οθωνούς, όπου εξόρισαν πολίτες που συμπαραστάθηκαν στους μαθητές της πόλης κρατώντας ελληνικές σημαίες και ψάλλοντας τον εθνικό ύμνο.

Το γεγονός καταγράφηκε, «ως η πρώτη μαθητική αυθόρμητη μαζική αντιφασιστική εκδήλωση στη σκλαβωμένη Ευρώπη».
https://i.ibb.co/4V03Xvz/54542.jpg