Γιώργος Φασουλόπουλος

Καλημέρα Γιώργο και Χρόνια Πολλά.
Σε ευχαριστούμε για το ….κέρασμα, με αφορμή την ονομαστική σου γιορτή.
Και το χρόνου!

Καλημέρα Γιώργο.
Χρόνια πολλά και για την ονομαστική εορτή σου.
Όμορφα φώτισες με συγκεντρωτικούς φακούς τα συμβαίνοντα τότε,
φτάνοντας στο ερωτηματικό σήμερα .
Να είσαι καλά

Γιώργο καλή σου μέρα. Πραγματικά, εορταστική η προσφορά σου! Να είσαι γερός και να μας προσφέρεις συχνότερα τέτοιες αναρτήσεις. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

Καλημέρα σε όλους και χρόνια πολλά. Αμφιλεγόμενη η κάστα των “γυρολόγων” Γιώργο. Κάποια που κράτησα από το κείμενο:

‘η μεταφορά των πειραμάτων απ’ το εργαστήριο στον δημόσιο χώρο αποτελεί διαδικασία παραγωγής γνώσης. Επιπλέον επισημαίνει ότι οι επιστήμονες εκτός απ’ τους ευρύτερους διαφωτιστικούς στόχους με δημόσια πειράματα, τα πέρασαν και στα αριστοκρατικά σαλόνια επιχειρώντας να εντυπωσιάσουν τους εύπορους που αναζητούσαν νέες διασκεδαστικές εμπειρίες, ώστε να εξασφαλίσουν απ’ αυτούς χορηγίες. Επίσης, με τα πειράματα σε αίθουσες διαλέξεων και σε άλλους δημόσιους χώρους κοινοποιούσαν στο ευρύ κοινό τις διδακτικές τους ικανότητες ώστε να πυκνώσει το ακροατήριο στις πανεπιστημιακές τους παραδόσεις και μαζί τους και οι πρόσοδοι απ’ τα δίδακτρα.’

Θα μπορούσε να δει κανείς τη μεταφορά των πειραμάτων έξω από τους θεσμικούς χώρους πραγματοποίησής τους ως μια εξωστρέφεια της επιστήμης, η οποία είναι απαραίτητη για την εξέλιξή της.

‘Η περίπτωση του Μπιάντσι οριοθετεί την ιεραρχία των πανεπιστημίων τον 18ο & 19ο αιώνα, όπου οι οργανοποιοί, παρά την όποια επιτυχία τους στην εκλαΐκευση, δεν μπορούν να διεκδικήσουν πιστοποιημένα δικαιώματα επιμορφωτή. Όφειλαν να αποδεχτούν τον ρόλο του τεχνίτη – παρασκευαστή σε ακαδημίες και πανεπιστήμια ενώ επιστήμονες με το κύρος του Μάξγουελ αμφισβητούν ως επιστημονική δραστηριότητα την δημόσια επίδειξη πειραμάτων.’

Θυμίζει την κόντρα θεωρητικών και πειραματικών φυσικών, όπου οι πρώτοι θεωρούσαν τους δεύτερους ‘παρακατιανούς’, παρά το γεγονός ότι τους χρειάζονταν.
Επιστήμη χωρίς εργαστήριο, άρα και κατασκευή εκλεπτυσμένων διατάξεων δεν γίνεται…

‘Η δημοφιλία των επιστημονικά ορθών βίντεο έναντι εκείνων που προβάλουν ψευδο-επιστημονικές απόψεις δεν προσφέρεται για μονοδιάστατες προσεγγίσεις και ερμηνείες. Για παράδειγμα, τα αντιεμβολιαστικά βίντεο ήσαν δημοφιλέστερα εκείνων που προπαγάνδιζαν τον εμβολιασμό, ενώ τα πράγματα αντιστρέφονταν σε εκείνα που έδιναν επιστημονικά συμβατές συμβουλές για τις πέτρες στα νεφρά έναντι αυτών που πρότειναν εναλλακτικές πανάκειες. Όταν οι κολικοί στα νεφρά «χτυπούσαν κόκκινο» οδηγούσαν ακόμα και τους ζηλωτές «φυσικών θεραπειών» σε πιο ορθολογικά διαδικτυακά νερά.’

Στα ζόρια η ψευδοεπιστήμη χάνει κατά κράτος.

‘Η εκλαΐκευση της επιστήμης εκτός απ’ τον διαφωτιστικό της χαρακτήρα επιχείρησε να συμφιλιώσει τον κόσμο με την τεχνολογία του ατμού, όπως αντανακλάται στην αλληλογραφία του Φραγκλίνου. Η λαϊκή όμως συνείδηση αναγνώρισε ως πρωταγωνιστή τον εφευρέτη και βιομήχανο Τζέιμς Βατ και όχι τον Καρνό.’

Σε πρόσφατη επίσκεψη στο Science Museum του Λονδίνου, μου έκανε εντύπωση, ότι η θεματική ενότητα ‘Energy’ ήταν αποκλειστικά αφιερωμένη στον Watt και τους διαδόχους του κατασκευαστές ατμομηχανών.

‘Όσοι πάντως αντιμετωπίζουν ως πρότυπα διδασκαλίας τα βίντεο επιστήμης στο YouTube, καλό είναι να λαμβάνουν υπόψη τη διάσταση μεταξύ αυτών των δημοφιλών ολιγόλεπτων βίντεο και των συνθετότερων παραμέτρων που καθορίζουν ένα αυθεντικό μάθημα 45 λεπτών που στοχεύει στην γνώση του περιεχομένου της φυσικής και στην μεθοδολογία της.’

Εδώ θα συμφωνούσαμε με τον Maxwell για την επιφυλακτικότητά του προς τους εκλαϊκευτές. Στους καιρούς υψηλών ταχυτήτων που διανύουμε, η απαιτούμενη υπομονή για τη μελέτη και κατανόηση ενός επιστημονικού αντικειμένου θα σπανίζει όλο και περισσότερο.

Ναι καλά Γιώργο και πάντα τέτοια.

Γεια σου Γιώργο, χρόνια πολλά! Εξαιρετικό το άρθρο σου, ξεχωρίζω την αντιστοιχία Μάξγουελ, Γαλιλαίου. Ευχαριστούμε!

Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση Γιώργο. Το ερώτημα παραμένει. Ποιος μπορει να κάνει εκλαΐκευση και πειράματα φυσικής χωρίς να κάνει σοβαρά σφάλματα στη διδασκαλία των φυσικών νόμων και αρχών; Χρειάζεται ή όχι το κατάλληλο επιστημονικό υπόβαθρο για να υποστηρίξει την εκλαΐκευση;
Καποιες πηγές που αναφέρεις έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον θα τις ψάξω.

Καταπληκτικό θέμα που δίνεται με χαρακτηριστικό ύφος & γραφή (!), με κόπο (έρευνα).

Χρόνια πολλά για την ονομαστική εορτή.

Υπάρχει κρίση με τους γυρολόγους της επιστήμης που στις μέρες μας διαδίδουν τα Facebook, Instagram, TikTok αλλά και το YouTube.

Η κρίση αυτή (της διάδοσης της κάθε ανακρίβειας με τρόπο οπτικά ελκυστικό και σοβαροφανή) είναι σοβαρότερη από ποτέ (ιστορικά) λόγω της ευκολίας της διάδοσης της πληροφορίας (μέσω των κοινωνικών δικτύων), αλλά και της πρόσβασης στην πληροφορία (μέσω των κινητών τηλεφώνων, η πλειοψηφία των κατοίκων του πλανήτη επισκέπτεται το διαδίκτυο μέσω mobile συσκευών).

Το να χρησιμοποιείται το αμφίβολο αυτό περιεχόμενο (του κάθε “γυρολόγου”) σαν μάθημα ή το να αφήνουμε την διδασκαλία στον κάθε influencer, είναι σαν να καταργούμε την εκπαίδευση ή ακόμα χειρότερα σαν να ξεκινάει η εποχή της “διαταραγμένης” εκπαίδευσης, όπου η ανθρώπινη σκέψη θα “διαταραχθεί” ανεπανόρθωτα..

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ “γυρολόγος”, αλλά και μεταλλωρύχος (ορυχείο της επιστήμης) ο Γιώργος …

Ε καλά αυτό μου φαίνεται υπερβολικό Γιώργο μου. Είπαμε ο διδάσκων να έχει τουλάχιστον θετικό υπόβαθρο και Πανεπιστημιακές σπουδες στο αντικείμενο που κάνει εκλαΐκευση. Να εχει και ειδικές σπουδές στην επικοινωνία της επιστήμης; Λες να πάει η τάση προς τα εκεί;

Καλησπέρα στην παρέα.Γιώργο πολύχρονος.Πολύ προσεγμένη και τεκμηριωμένη δουλειά.Αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή τα εδάφιαΟι “γυρολόγοι” της εκλαΐκευσης της επιστήμης στο YouTubeΟι “γυρολόγοι” της επικοινωνίαςπου αφορούν τι γίνεται σήμερα. Προβληματικό και το πόσοι πολλοί θέλουν να εκλαϊκεύσουν και το ποιοι είναι αυτοί. Προβληματικό και το πόσοι και ποιοι καλής προαίρεσης άνθρωποι  θέλουν κάτι να μάθουν γύρω από την επιστήμη και έχουν μόνο ή επιλέγουν το διαδίκτυο για να πετύχουν  το σκοπό αυτό.Πέρα από το γενικό ότι στο διαδίκτυο βρίσκει κανείς διαμάντια και σκουπίδια για το συγκεκριμένο θέμα νομίζω:Οι μεν επίδοξοι εκλαϊκευτές να έχουν την αίσθηση ότι η σωστή εκλαΐκευση  απαιτεί πλήρη και σωστή γνώση του θέματος και μπορεί να μην είναι απαραίτητο να περιέχει κάθε λεπτομέρεια του θέματος αλά δεν πρέπει να έχει λάθη.Αυτοί δε που θέλουν κάποιες επιστημονικές πληροφορίες από το διαδίκτυο θα πρέπει να είναι διατεθειμένοι να εμπιστεύονται κυρίως αναρτήσεις ανάλογων επιστημονικών φορέων ή προσώπων και μάλιστα από πολλές τέτοιες πηγές. Μια τυχαία ανάρτηση που βρήκαν για οποιοδήποτε θέμα να είναι σίγουροι ότι εμπεριέχει τον κίνδυνο  αρλούμπας.Για την περίπτωση του Mikeius–Δάσκαλος όταν προσπαθεί να υποκαταστήσει μια κανονική τυπική διδασκαλία νομίζω έχει ως αντίστοιχο -στον γραπτό λόγο- το δίπολο εκλαϊκευτικό άρθρο σε έντυπο ποικίλης ύλης  από το ίδιο θέμα σε σχολικό εγχειρίδιο. 

Στον σύνδεσμο που επισύναψα Τίνα, σε χώρες που διεκδικούν ηγετικό ρόλο στην εκπαίδευση, σε Αμερική, Ευρώπη & Νοτιοανατολική Ασία, υπάρχουν πανεπιστήμια που προσφέρουν και προπτυχιακές σπουδές στην επικοινωνία της επιστήμης.

Σχετικά με την πρόβλεψη που ζητάς, η ανάρτηση υποστήριξε – με όσα επιχειρήματα κατέθεσε – ότι στην επικοινωνία της επιστήμης, ακαδημαϊκοί και ερασιτέχνες εκλαϊκευτές υπολείπονται των επικοινωνιολόγων. Αυτή μάλιστα ήταν μια απ’ τις βασικές διαφορές των εκλαϊκευτών της περιόδου του Διαφωτισμού με εκείνους της εποχής του YouTube. 

Χρόνια πολλά Άρη!

Περιγράφεις με ακρίβεια τον σχεδιασμό της ανάρτησης. Οι «γυρολόγοι» του Διαφωτισμού προηγήθηκαν για να διευκολυνθούν οι συγκρίσεις με την εποχή του YouTube, ώστε να προκύψουν ευκολότερα κάποια συμπεράσματα για την εκλαΐκευση της επιστήμης στο σήμερα.

Νομίζω όμως ότι η παρέμβασή σου θέτει το βασικό εκπαιδευτικό πρόβλημα:

Μπορούν να διδαχθούν κάποια κριτήρια ορθολογικής επιλογής των πηγών πληροφόρησης στο ανοιχτό διαδίκτυο;

Πώς μπορεί να γίνει αυτό χωρίς να μοιάζει με προπαγάνδα;

Με ποιόν τρόπο μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να καταλήξει ένα ακόμα βαρετό μάθημα;

Έργο δύσκολο.

Σαν να προσπαθήσεις να μετατοπίσεις την οικονομική ενημέρωση των συνταξιούχων απ’ την εκπομπή του κ. Γιώργου Αυτιά στις οικονομικές σελίδες της «Ναυτεμπορικής» ή της «Καθημερινής».

Καλησπέρα στην παρέα

Οι ευχές και τα καλά σας λόγια – σας ευχαριστώ ξανά και πολύ – μαλακώνουν το επικοινωνιακό φάουλ να παρασυρθώ απ’ το υλικό που με εντυπωσίασε και μετέτρεψε μια απλή ανάρτηση σε σιδηρόδρομο. Ο Αποστόλης – άξιος διαχειριστής – μερίμνησε για όσους έχασαν, δικαίως, την υπομονή τους.

Δημήτρη, δυο πρόσθετα για τις περιπτώσεις Μάξγουελ και Γαλιλαίου σε σχέση με την επικοινωνία.

Ο Μάξγουελ δεν επιδίωξε δημόσιες σχέσεις και σκανδαλώδεις πνευματικές διεκδικήσεις που να προκαλέσουν την προσοχή του μη ειδικού κοινού. Οι βιογράφοι του εξαίρουν την αφοσίωσή του στην έρευνα και την στοργική και αποκλειστική περίθαλψη της χρονίως φιλάσθενης γυναίκας του, χωρίς την συνδρομή απογόνων που δεν ευτύχησε να αποκτήσει.
 
Όσο για τον θορυβώδη Γαλιλαίο, η λαϊκή κουλτούρα τον αναγνωρίζει από το «και όμως κινείται», πράγμα που αμφισβητούν οι ιστορικοί.

Τίνα, χρόνια πολλά!

Το πρόβλημα της πιστοποιημένης γνώσης της επιστήμης απ’ αυτούς που ασκούν την εκλαΐκευση έχει – προφανώς – καταφατική απάντηση. Όχι όμως όπως, τουλάχιστον εγώ, την υπέθετα.

Η τάση που διαπιστώνω δεν προβλέπει πιστοποιημένες σπουδές απλά στην επιστήμη, αλλά στην επικοινωνία της επιστήμης. Δηλαδή, η εξειδίκευση της εξειδίκευσης.

Γιώργο, κάτι έγραψα με πολύ κακό τρόπο ή κάτι διάβασες με λάθος τρόπο. Το επίμαχο κομμάτι.

«Αυτοί δε που θέλουν κάποιες επιστημονικές πληροφορίες από το διαδίκτυο θα πρέπει να είναι διατεθειμένοι να εμπιστεύονται κυρίως αναρτήσεις ανάλογων επιστημονικών φορέων ή προσώπων και μάλιστα από πολλές τέτοιες πηγές. Μια τυχαία ανάρτηση που βρήκαν για οποιοδήποτε θέμα να είναι σίγουροι ότι εμπεριέχει τον κίνδυνο αρλούμπας.»

Από πού προκύπτει μάθημα ή έστω ότι αφορά μόνο μαθητές; Αφορά τον κάθε χρήστη. Και βοήθεια-γνώση είναι η κοινή λογική.

Και αυτό που λέει είναι ότι π.χ. το τι είναι ή πως προστατεύομαι από την φυματίωση το αναζητώ σε σελίδα ή φιλμάκι του Π.Ο.Υ. ή έστω σε μια σελίδα ή φιλμάκι μιας ιατρικής σχολής ή  έστω της εταιρείας πνευμονολόγων Ελλάδας. Η πιθανότητα να γράφουν αρλούμπες μειώνεται αν δεν μηδενίζεται.
Αυτό θέλω να πω.

Καλημέρα σε όλους.
Γιώργο για άλλη μια φορά σε ευχαριστούμε γι’ αυτό που μας προσφέρεις.
Σχετικά με την εκλαΐκευση της φυσικής αν μου επιτραπεί να θέσω ένα ερώτημα – προσωπική απορία:
Τι εννοούμε εκλαΐκευση της φυσικής;
α. το να τη γνωρίσουν όσο γίνεται περισσότεροι;
β. όσοι τη γνωρίσουν (δε μας νοιάζει το πλήθος) να κατέχουν ένα συγκεκριμένο επίπεδο;
γ. συνδυασμός και των δύο;
δ. πόσο αναγκαία είναι τα μαθηματικά;
ε. κάτι άλλο;
Σας ευχαριστώ

Άρη καλημέρα,

εγώ είμαι υπεύθυνος για την δυσαρμονία στον μεταξύ μας διάλογο, αφού θεώρησα ότι οι παρατηρήσεις σου για η επιλογή ενημερωτικών ιστοτόπων με επιστημονικά ορθές προτάσεις θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για διάλογο με αντικείμενο την ανάπτυξη στοχευμένων εκπαιδευτικών παρεμβάσεων.

Αυτή την άποψη, που βεβαίως ήταν έξω απ’ τις προθέσεις σου, επιχείρησα να την εξειδικεύσω με τρεις ερωτήσεις γιατί την θεωρώ χρήσιμη για την καθημερινότητα του πολίτη.

Χρήσιμη και αναγκαία, όσο και οι γνώσεις για τους κανόνες συμπεριφοράς στο ενδεχόμενο σεισμού ή της υγιεινής όταν ενσκήπτουν ιογενείς επιδημίες, αφού η διαδικτυακή παραπληροφόρηση έχει αποκτήσει διαστάσεις πανδημίας.

Γιώργο σε ευχαριστώ για την απάντηση.

Βασίλη Χρόνια Πολλά!

Μια αδρομερής οριοθέτηση για το τι είναι «εκλαΐκευση της επιστήμης» αναφέρεται στη γέφυρα μεταξύ της ερευνητικής παραγωγής και των ανθρώπων χωρίς επιστημονικές σπουδές. Έργο της είναι να μεταγραφεί η ερμητική επιστημονική γλώσσα και οι μαθηματικές περιγραφές της, σε λόγο καθημερινό. Για να το πετύχει καταφεύγει σε μεταφορές, αναλογίες, εικονοποιήσεις και δραματοποίηση της επιστημονικής εποποιΐας.

Αυτή η προσπάθεια να κοινοποιηθεί το επιστημονικό προϊόν στους μη ειδικούς, πέρα απ’ τα αυτονόητα πλεονεκτήματα, συνοδεύεται από δυσαρμονίες και παρανοήσεις ως προς την ακρίβεια, μερικές φορές και ηθελημένες παραχαράξεις ως προς την ουσία του.

Αυτά τα σφάλμα δεν τα αποφεύγουν ούτε και επιστήμονες πρώτης γραμμής, όταν επιχειρήσουν να εκλαΐκεύσουν τα ευρήματά τους.

Ένα παράδειγμα απ’ τον εσωτερικό διάλογο της επιστήμης αποτελεί η διαφορετική εννοιολογική και φιλοσοφική προσέγγιση των εξισώσεων της κβαντομηχανικής την περίοδο που επιχειρούσε ως κυματομηχανική, μεταξύ του Σρέντιγκερ και της σχολής της Κοπεγχάγης – περισσότερα στο διάλογο Χάιζενμπεργκ & Κουν, που μεταφράζει ο Αποστόλης.

Αλλά και σε επίπεδο εκλαΐκευσης, είναι γνωστή η απέχθεια του Χιγκς για την μεταφορική ονοματοδοσία του μποζόνιου που ο ίδιος πρότεινε, ως «σωματίδιο του Θεού», απ’ τον νομπελίστα Λιο Λέντερμαν στο ομώνυμο, ιδιαίτερα δημοφιλές εκλαϊκευτικό του βιβλίο.

Καλό είναι εδώ να διαφοροποιηθεί η εκλαΐκευση απ’ τα σχολικά μαθήματα φυσικής, χημείας, βιολογίας και γεωλογίας. Αυτά επιχειρούν να εξοικειώσουν τους μαθητές και με τον μαθηματικό φορμαλισμό της επιστήμης, ανάλογα με τις ηλικίες και το επίπεδο διδασκαλίας, ενώ η ρητή οδηγία που δόθηκε απ’ τους εκδότες του στον Χόκινγκ κατά τη συγγραφή του «Χρονικού του Χρόνου» ήταν: «κάθε μαθηματική εξίσωση στο κείμενο αφαιρεί 100.000 αναγνώστες».  

Καλημέρα Γιώργο.
Αφού συνυπογράψω το τελευταίο μέρος του άρθρου, στο οποίο εκφράζεις τις επιφυλάξεις σου, να προσθέσω κάτι.
“μας επιτρέπουν να αναλύουμε δορυφορικές εικόνες σε περιοχές συγκρούσεων, βοηθώντας στον αφοπλισμό».
Γιατί εγώ έχω την άποψη ότι οι δορυφορικές εικόνες εξασφαλίζουν την νίκη στο πεδίο των μαχών;
Έχω λάθος πληροφόρηση ότι οι δορυφόροι του Μανσκ, τέθηκαν από την αρχή στην υπηρεσία της Ουκρανίας, για την άμυνά της, αλλά και για την επίθεση σε ρώσικους στόχους; (Αυτό άσχετα με τις αλλαγές θέσης και αντιφάσεις του Μάνσκ…)
Τον αφοπλισμό λοιπόν ή τη νίκη στον πόλεμο;
Τελικά μάλλον θέλουν κάποιοι να μας προετοιμάσουν για τον πόλεμο, που όλο και πλησιάζει;
https://arxeialykeioy.files.wordpress.com/2024/05/fhfsh.jpg

Καλημέρα παιδιά και καλή Πρωτομαγιά. Μάλλον αφελής και οπωσδήποτε συναισθηματικά φορτισμένη η προσέγγιση. Διότι πάντα θα υπάρχουν κάποιοι, που θα λένε «δεν ενδιαφέρει αν ο γάτος είναι άσπρος ή μαύρος, αρκεί να ξετρυπώνει τα ποντίκια», όπως είδαμε και δίπλα.

Διονύση καλημέρα, χαίρε Αποστόλη

Συνεχίζω από κει που το αφήσατε  ….

…. δεν υπήρξε αντίστοιχη σπουδή για τα εκπαιδευτικά συστήματα χωρών όπου εξελίσσονται μακροχρόνιες συρράξεις, παρότι η UNESCO συντρέχει και εκεί. Θυμίζω το Σουδάν, την Συρία, την ταλαίπωρη περιοχή των Κούρδων νότια και ανατολικά στην Τουρκία, την Αρμενία, το Αφγανιστάν.

Μπορώ να υποθέσω ότι η τωρινή εγρήγορση έχει σχέση με τις εκπαιδευτικά αναβαθμισμένες χώρες Φινλανδία, Βαλτικές, Πολωνία και Γερμανία, που βρίσκονται κοντά στην φωτιά.

Αλλά, και με τις … αντικοινωνικές αντιδράσεις που εξελίχθηκαν σε εκπαιδευτικούς χώρους, ενδεικτικά στο Columbia.

Την δεκαετία του 70’ όταν άκουσα το ακόλουθο τετράστιχο του Μπρεχτ, το αντιμετώπισα ως αμιγώς προπαγανδιστική τέχνη με αναφορές σε άλλες εποχές.

Οι διδακτικές παρεμβάσεις που σχολιάζουμε, με διέψευσαν.

Το τετράστιχο:

Όταν αυτοί που βρίσκονται ψηλά
μιλάνε για ειρήνη
ο φτωχός λαός
να ετοιμάζεται για πόλεμο

Ωραία η ανάρτηση.

“οι καιροί είναι ταραγμένοι”,
οι μαθητές και ο πόλεμος δεν θα έπρεπε να συνυπάρχουν στην ίδια πρόταση.

Δεν μπορώ να φανταστώ πως ο εκπαιδευτικός, θα προετοιμάσει τους μαθητές του, για πόλεμο;! αδυνατώ.

“Αγαθές” προθέσεις σε επικίνδυνους καιρούς
Μετά τα ψηφιακά παιγνίδια με τις παιγνιδομηχανές και τα πληκτρολόγια με τον εθισμό του νεαρόκοσμου μεταξύ του enter, delete, ctrl+shift, που τα ψηφιακά ‘θύματα” επανέρχονται στο διηνεκές, με τα παιδιά να μην κατανοούν την ψηφιακή και την κοινωνική πραγματικότητα, τώρα μέσω της “επιστημοσύνης” ο εθισμός και η αποδοχή του πολέμου είναι προ των πυλών?
Προφανώς δεν απευθυνόμαστε σε ενήλικα ακροατήρια, που έχουν κάποιες προαπαιτούμενες γνώσεις, ίσως και ιστορικές αναφορές, αλλά σε παιδιά με υπό διαμόρφωση σκέψη, κουλτούρα, πολιτιστικά προϊόντα, ήθος, ύφος και όλα τα συναφή της παιδαγωγικής επιστήμης.
Αλήθεια πιστεύει η συντάκτης ότι το αποτύπωμα της εικόνας θα είναι η καμένη Χιροσίμα ή τα εντυπωσιακά μανιτάρια των πυρηνικών δοκιμών στη νήσο Bikini?
Θα είναι τα απαστράπτοντα F-16 ή τα αποτελέσματα των “έξυπνων” βομβών πάνω στον άμαχο πληθυσμό?
Θα είναι το ωραίο χρώμα του νέφους μουστάρδας ή τα χιλιάδες τυφλά θύματα στον μεγάλο πόλεμο?
Για να μην μακρηγορώ: Πίσσα και πούπουλα όπως έλεγε και ο Λούκι Λουκ!!!

Καλησπέρα.
Η ιστορία έχει επαναληφθει σε πολλές περιπτώσεις: 
O πολιτικός ωμά και χωρίς φόβο λέει τι πρέπει να γίνει «οδηγία της υπουργού παιδείας της Γερμανίας να αναλάβουν τα σχολεία να προετοιμάσουν τους μαθητές και για το ενδεχόμενο πολέμου, στο πλαίσιο της πολιτικής προστασίας»
Και οι λεγόμενοι οργανικοί διανοούμενοι (στη συγκεκριμένη περίπτωση η επιστήμων η οποία προφανώς στον τομέα της είναι κορυφαία) αναλαμβάνουν να ντύσουν επιστημονικοφανώς την προγραμματισμένη ενέργεια.

Φαντάζομαι πόσο θα βοηθηθούν τα παιδιά στη Γάζα αν μάθουν τον τρόπο λειτουργίας του περίφημου  διεθνούς αριθμού 112 ώστε να φύγουν από εκεί που είναι και ας μην έχουν που να πάνε, που να μείνουν, τι να φάνε, που να βρουν φάρμακα και πολύ πιθανόν να σκοτωθούν, αλλά έχοντας την γνώση περί του 112.

Επικαιροποιείται, νομίζω και εγώ, δυστυχώς, το στιχάκι,

Όταν αυτοί που βρίσκονται ψηλά
μιλάνε για ειρήνη
ο φτωχός λαός
να ετοιμάζεται για πόλεμο

καλησπέρα σε όλους,
ψάχτηκα, θυμήθηκα τη νιότη μου, έκανα αυτοκριτική,
φταίμε οι παλιοί, νομίζω, Βασίλη, και άλλοι φίλοι,
διότι ανεχτήκαμε, έως βοηθήσαμε, ώστε οι δήθεν συνεχιστές του ΚΚΕεσ και του Πατριωτικού ΠΑΣΟΚ, τα απόλυτα σκουπίδια δηλαδή, να επιβιώσουν, αλλά μέχρι και να κυβερνήσουν,
ενώ ο Καιάδας, στην ιδιαίτερη Πατρίδα μου έχει χώρο…

Πολύ ενδιαφέρον το θέμα. Εξαιρετικά ενδιαφέρον και το άρθρο στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό Science της SIBEL ERDURAN.
Και ένα σχόλιο, άσχετο με την κουβέντα που γίνεται.
Πόσο χαίρομαι που μια γυναίκα, από άλλη χώρα, έχει μια τόσο υψηλή θέση. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, είναι διευθύντρια έκδοσης του Science & Education και είναι μία από τους εκδότες του International Journal of Science Education.
Αναρωτιέμαι αν ποτέ θα ζήσουμε κάτι ανάλογο στη χώρα μας. Μια γυναίκα μετανάστρια να λαβει μια τόσο υψηλή θέση.

Μια δεύτερη ματιά στο προτεινόμενο εκπαιδευτικό υλικό

θυμίζω ότι το άρθρο του Science ενδιαφέρεται για την ειρηνική επίλυση των διαφορών σ’ αυτή την περίοδο που τα ανοιχτά πολεμικά μέτωπα ανησυχούν τους λαούς και τις κυβερνήσεις του κόσμου.

Τα προγράμματα στα οποία παραπέμπει η συγγραφέας του άρθρου, με την υπόδειξη ότι μπορούν να βοηθήσουν τους εκπαιδευτικούς και ερευνητές της διδακτικής για να οικοδομήσουν διδακτικές στρατηγικές, αναφέρονται στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τα πέντε απ’ αυτά έχουν αναπτυχθεί από αμιγώς εκπαιδευτικούς οργανισμούς. Το Πανεπιστήμιο του Sheffield, το Αστεροσκοπείο του Greenwich, δυο απ’ το teachers tv και απ’ το National Schools’ Observatory.

Τα υπόλοιπα τρία αναφέρουν ως “publiser”, εταιρίες με άμεση εμπλοκή στην αμυντική βιομηχανία. Την Siemens, την Rolls Royce και την Bae Systems – A British multinational aerospace, defence and information security company, σύμφωνα με την Wikipedia.

Οι εκπαιδευτικές προτάσεις των τριών τελευταίων σχετικά με την ειρήνη, δημιουργούν επιφυλάξεις ως προς τις προθέσεις τους.

Θυμίζουν αυτόν τον λύκο που του ανατέθηκε να φυλάξει τα πρόβατα.

Καλησπέρα Γιώργο και συγχαρητήρια για το παραπάνω πόνημα.
Μια περιγραφή στα όρια του παραμυθιού!
Και είναι τόσο χρονικά κοντά μας…
Επιστήμη, ιδεολογία και τελικά κρατικές πολιτικές που πρέπει να υλοποιηθούν…

Ένα από τα μεγάλα κενά της ελληνικής παιδείας είναι η μη διδασκαλία της ιστορίας (αλλά και των εκπαιδευτικών συστημάτων) για χώρες όπως κίνα, ινδία, ιαπωνία και κορέα που οδηγεί στην μη κατανόηση πολλων αντιλήψεων αυτων των χωρών που πρωτοπορούν πλέον σε έρευνα, παιδεία και ανακαλύψεις πολύ μποστά από τη γηρασμένη Ευρώπη. Η πολιτιστική επανάσταση και η οχλοκρατία που ακολούθησε υπήρξε μια καταστροφή για τα πανεπιστήμια της κίνας όχι μόνο για τη γενική σχετικότητα αλλά για ολόκληρη της φυσική και γενικότερα ολόκληρη τη διδασκαλία και την έρευνα. Είναι η μελανότερη σελίδα της εκπαίδευσης στην κίνα. Βεβαίως τέτοιες “επαναστασεις”εχουν αρκετούς μιμητές , όχι σε τέτοιο επίπεδο αλλά πάντως μιμητές. Και αυτό συμβαίνει ακόμα και στις ΗΠΑ π.χ. με τη νεοwoke κουλτούρα των ΗΠΑ που έχει διώξει καθηγητές από έδρες και έχει ανάγει ακόμα και σε πρυτάνεις διάσημων πανεπιστημίων όπως το Harvard άτομα με ελάχιστη ερευνητική δραστηριότητα αλλά άλλων “προσόντων” . Μην θεωρούμε την ελλάδα στο απυρόβλητο π.χ. Στην ελλάδα αναρτήθηκε πάνω σε πρύτανη ταμπέλα σαν αυτή που φόρεσαν οι ναζί στος εβραίους , στην ελλάδα διώχθηκε ως ρατσιστής (ίσως και να ταν στα νιάτα του αλλά δεν ήρθε να μιλήσει για πολιτική αλλά για βιολογία) ο νομπελίστας James Watson που ανακάλυψε μαζί με τον Κρηκ την έλικα του DNA για αν αναφέρω δύο μόνο παραδείγματα της Σύγχρονης ιστορίας του 21ου αιώνα. Και μια ευχή: Ποτέ ξανά σκοταδισμός. Ας μιμηθούμε τον Τσάρο που όταν κατηγόρησαν τον Μεντελέγιεφ σαν προπαγανδιστή και υπονομευτή της “τάξης και ηθικής” λόγω του ότι ήταν γυναικάς και είχε περίεργες ιδέες για το πολίτευμα έχοντας επίγνωση του επιστημονικού του αναστήματος είπε ” Μπορεί ο Mεντελέγιεφ να έχει πολλές γυναίκες αλλά εγώ έχω έναν Μεντελέγιεφ” και τον άφησε ήσυχο. Άλλωστε ο Einstein ήταν αυτός που έστειλε επιστολή για την μη θανατική καταδίκη του Μπελογιάννη χρησιμοποιώντας το επιστημονικό του κύρος.

Διονύση,
όπως τα λες!

Ιστορίες της Πολιτιστικής Επανάστασης που μας τις μετέφερε εδώ ο «Μάης του 68», εκεί γύρω στα 1973, με προσπάθεια να γειωθούν στο σήμερα.

Βασίλη καλησπέρα

Ισχυρίζεσαι πως τα θεωρήματα μη πληρότητας του Γκέντελ που συνεπάγονται πως η λογική συγκρότηση των επιστημονικών θεωριών δεν εξασφαλίζει και την αλήθεια τους συνεπάγεται πως ούτε οι ισχυρισμοί που επικαλούνται την υπεροχή των πολιτικών συστημάτων επειδή δηλώνονται ως «επιστημονικά».

Συμφωνώ και εξειδικεύω πως δεν δικαιώνονται ούτε ο «επιστημονικός σοσιαλισμός» που περιέγραψε ο Έγκελς, έναντι του «ουτοπικού» των Σαιν Σιμόν, Κάρολου Φουριέ και Ρόμπερτ Όουεν, ούτε ο φιλελευθερισμός ως «επιστημονική πολιτική» που εισηγήθηκε ο Αύγουστος Κόμτε.

Η ανασυγκρότηση της ιστορίας των επιστημών με κοινωνικούς όρους επιχειρεί να δείξει, ότι η ανάπτυξη και διάδοση μιας επιστημονικής θεωρίας είναι και ζήτημα κοινωνικών συσχετισμών. Μια ακραία περίπτωση είναι αυτή του Paul Forman, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η ανάπτυξη της κβαντικής θεωρίας ήταν συνέπεια της αβέβαιης οικονομικά και κοινωνικά κατάστασης που επικρατούσε στη Γερμανία μετά την ήττα της στον Α παγκόσμιο πόλεμο και την κατάρρευση της γερμανικής αυτοκρατορίας. Σε ένα κλίμα γενικευμένης κοινωνικής κρίσης, η οποία επηρέαζε κάθε πτυχή της ζωής, άρα και της επιστήμης, οι γερμανοί φυσικοί αμφισβήτησαν τα εννοιολογικά θεμέλια της επιστήμης τους.
Έχει χυθεί πολύ μελάνι σχετικά με το αν τέτοιες προσεγγίσεις είναι ικανές να φωτίσουν τα χαρακτηριστικά της καθαρής επιστήμης και το κατά πόσο αυτή αναπτύσσεται ανεξάρτητα από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
Γιώργο η ψύχραιμη εξιστόρησή σου δείχνει ότι η διάδοση και αποδοχή μιας θεωρίας, μπορεί να συναντήσει αντιστάσεις, ανεξάρτητα από την επιστημονική δύναμή της, ενώ με την αλλαγή συσχετισμών σε κοινωνικό, οικονομικό και πολιτισμικό επίπεδο, οι αντιστάσεις αυτές μπορούν να καμφθούν.

Χαράλαμπε καλησπέρα,

Δυο στοιχεία που βρήκα ψάχνοντας αξιόπιστο υλικό για την ανάρτηση.

Το πρώτο αφορά την αποδιοργάνωση των κινέζικων πανεπιστημίων τα πρώτα χρόνια της Πολιτιστικής Επανάστασης. Είναι στατιστική που συνέταξε η Ουνέσκο. Οι απόλυτοι αριθμοί αναφέρονται σε εκατομμύρια σπουδαστών.

https://i.ibb.co/pdvyf5w/edu.jpg

Το δεύτερο προέρχεται από μελέτη του περιοδικού JSTOR και στηρίζεται στην απογραφή του 1982 της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Εκεί διαπιστώνεται ότι κατά τη διάρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης (1966-76), το πλεονέκτημα όσων σπούδαζαν να σχετίζεται με το μορφωτικό επίπεδο της οικογένειας ή με συγγένεια με κομματικά στελέχη μειώθηκε δραστικά. Η ασθενής συσχέτιση μεταξύ της κοινωνικοοικονομικής θέσης του πατέρα και του μορφωτικού επιπέδου του γιου αντανακλά, σύμφωνα με το άρθρο την μαζική κρατική εκπαιδευτική παρέμβαση εκείνη την αναμφισβήτητα δύσκολη εποχή.

Επειδή ούτε η Ουνέσκο αλλά ούτε η συντακτική επιτροπή του JSTOR δεν είναι, τουλάχιστον αποδεδειγμένα, πολιτικά ύποπτες πηγές είναι καλό να τα δούμε συνδυασμένα. Το καθένα μόνο του προσφέρεται ή για ζητωκραυγές ή για ανάθεμα. Και τα δυο μαζί περιγράφουν μια φάση της κινέζικης πανεπιστημιακής εκπαιδευτικής διάλυσης αλλά και την ταυτόχρονη διάχυση της μαζικής εκπαίδευσης. Η ανάκαμψη της επιστήμης στην Κίνα κάτι θα χρωστάει και το δεύτερο.

Σχετικά με την woke κουλτούρα, που επιδιώκει την επαγρύπνηση εναντίον φυλετικών προκαταλήψεων και διακρίσεων, διαπίστωσα πολλά αμερικάνικα άρθρα που συγκρίνουν τις διώξεις διανοουμένων την περίοδο της Πολιτιστικής Επανάστασης με τις επιθέσεις εναντίων πανεπιστημιακών στις ΗΠΑ που κρίθηκαν ότι παρέβησαν την «πολιτική ορθότητα». Διαπιστώνω παράλληλα ότι οι υπερβολές που εκπέμπονται απ’ τους οπαδούς της «πολιτικής ορθότητας» έχουν πλέον αντιμετωπίσει αντίλογο όχι μόνον από συντηρητικούς αγορητές αλλά και από πολίτες που υπερασπίζονται τις ανοιχτές κοινωνίες. Άρα η συσχέτιση της Πολιτιστικής Επανάστασης και των φανατικών υπερασπιστών των έμφυλων δικαιωμάτων φαντάζει υπερβολική.
 
Θα ήθελα να προσθέσω κάτι ακόμα.

Η συζήτηση διευκολύνεται όταν διασταυρώνουμε τις πληροφορίες που καταθέτουμε στον διάλογο.

Αναφορικά με την πρύτανη του Χάρβαρντ που αποπέμφθηκε μετά την αποφασιστική παρέμβαση των οικονομικών χορηγών του Πανεπιστημίου διότι δήλωσε αντίθεση στην επιβολή κυρώσεων στους φοιτητές του πανεπιστημίου της που αντιπαρατάχθηκαν στα εκτός ελέγχου αντίποινα των ισραηλινών στη Γάζα, η υποτιθέμενη λογοκλοπή του διδακτορικού της προέκυψε όταν μπήκε στο μάτι του κυκλώνα. Αυτή η κατηγορία αποσύρθηκε μετά την παρέμβαση από εγνωσμένου κύρους ομοτέχνους της που υπερασπίστηκαν την ηθική της και την υψηλή επιστημονική της υπόσταση.

Σχετικά με τον σπουδαίο Τζέιμς Γουάτσον, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει δεν έχουν σχέση με την νεότητά του, ούτε με τις πολιτικές του απόψεις. Ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του πολιτικά προοδευτικό. Υποστήριξε τους Δημοκρατικούς απ’ τον Ρούσβελτ μέχρι τον Μπέρνι Σάντερς. Η αποκαθήλωσή του, εννοώ ακόμα και το πορτραίτο του απ’ το Εργαστήριο του Κολντ Χάρμορ, που ο ίδιος διεύθυνε για πάνω από πενήντα χρόνια, προέκυψε διότι το 2003 θεώρησε πως η γενετική μηχανική θα έπρεπε να θεραπεύει ανθρώπους χαμηλής νοημοσύνης. Αν είσαι βλάκας, είπε, θα το αποκαλούσα αυτό αρρώστια. Το 2007 ξεπέρασε τον εαυτό του συνδέοντας αυτό το ζήτημα με την φυλή. Ισχυρίστηκε ότι είναι βαθειά απαισιόδοξος με την προοπτική της Αφρικής αφού «όλα τα τεστ δείχνουν ότι η νοημοσύνη τους δεν συμβαδίζει με των λευκών».

Κάποιοι σχολιαστές θεώρησαν ότι επρόκειτο για αλαζονική θεώρηση σχετικά με το τι μπορεί να πετύχει η υπέροχη αποκωδικοποίηση του DNA που πέτυχε με τον Κρικ. Οι περισσότεροι απέδωσαν αυτές τις απόψεις στο άγχος της μακρόχρονης τραγικής συμβίωσης με τον σχιζοφρενή γιό του.
 
Και κάτι εντελώς δευτερεύον.
       
Έχω και γω δει σε αριστερούς ιστότοπους ότι ο Αϊνστάιν συμπαρατάχθηκε μαζί με άλλους διανοούμενους στην αναστολή της θανατικής ποινής του Μπελογιάννη. Δεν υπάρχει όμως τεκμήριο για παρέμβαση του μαχητικού ειρηνιστή σ’ αυτή την περίπτωση. Τεκμηριωμένη είναι η επιστολή του στις 23 /3 /1929 προς τον Βενιζέλο και την Σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθηνών, που ζητά την αναστολή αποβολής πέντε φοιτητών απ’ το Πανεπιστήμιο, λόγω των κομουνιστικών φρονημάτων τους. Επιχείρημα; μα η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.

Αποστόλη,
η φτώχια θέλει ριζοσπαστική επιστήμη
ή πόλεμος πατήρ πάντων;

Πολύ κατατοπιστικό, εύγλωτο, ιστορικά γεγονότα αντικειμενικά εκ μέρους σου, δεν κουράζει τον αναγνώστη , με γραφή και θέσεις σου χειρουργικής ακρίβειας , δίνει τη δυνατότητα στον αναγνώστη να ψάξει και μόνος του διάφορες περιόδους, ουδέτερο, δίνοντας έμφαση στο γεγονός ότι όταν μιλάει η Επιστήμη δεν χωράει η πολιτική γιατί θα αλλοιώσει την πραγματικότητα κατά το δοκούν.

Πρόδρομε,

ευχαριστώ και από δω για τις συζητήσεις τότε που μαζεύτηκε το πρώτο υλικό στο οποίο ακούμπησε η ανάρτηση και σαν καλός χειριστής προβλημάτων Μηχανικής στην προσπάθεια να προκύψει ισορροπημένο αποτέλεσμα στην ανασυγκρότηση μιας ζοφερής εποχής.  

Το να απομονώνουμε ένα στοιχείο της παιδείας κατά τη διάρκεια ττης πολιτιστικής επανάστασης ότι τα παιδιά περισσότερων οικονομικά μη ευπορων οικογενειών σπούδασαν δεν νομίζω να είναι το καλύτερο μέτρο σύγκρισης για το τι έγινε στη διάρκεια της πολιτιστικής επανάστασης ακόμα και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση της κίνας.Παρά τον μεγάλο αριθμό εισακτέων μη εύπορων οικονομικά όπως άλλωστε σε όλες τις χώρες ακόμα και την Ελλάδα, εκείνη την περίοδο οι συντριπτική πλειοψηφία ακόμα και λογοτέχνες συμφωνούν ότι ήταν μια καταστροφή. βλ π.χ

https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ228175.pdf

Η αναστολή των πανκινεζικών εξαρτάσεων το 1966 με την ομολογουμένως πλέον από σχεδόν όλους τους ερευνητές καταστροφική εισαγωγή των πάντων στα πανεπιστήμια που σύφωνα με τα στοιχεια της UNESCO που παρέθεσες ,θεωρήθηκε άραγε πρόοδος αυτό από τους εγκέφαλους της UNESCO !!!!! κάτι ανάλογο στην Ελλάδα μου θυμίζει αυτό , η απομάκρυνση και ο εξοβελισμός και η τρομοκρατία από μαθητές τους πολλών εκπαιδευτικών ακόμα και δευτεροβάθμιας εκαπίδευσης με κριτήρια οχλοκρατίας, το κάψιμο των βιβλίων και κειμένων σε μειονοτικές γλώσσες εχουν σημαδέψει ανεξίτιλα την παιδεία στην “πολιτιστική επανάσταση”. Το 1977 κατάφερε η κίνα να επανφέρει καποιου είδους εξετάσεις βάζοντας μια τάξη στο χάος με τη σύμφωνη γνώμη όλων που θεώρησαν καταστροφή την πολιτιστική επανάσταση χωρίς να αντιδράσει κανείς από την τότε ακαδημαική και φοιτητική πανεπιστημιακη κοινότητα

Eχουν γραφτεί για αυτό πολλά βιβλία. Τώρα για την πρύτανη του Havard μια ματιά στο βιογραφικό της και στις δημοσιευσεις της που υπάρχουν δημόσια (αριθμό, αντικείμενα και επστημονική αναγνώριση με οποιδήποτε επιστημονικό κριτήριο αξιολόγησης εργασιών) πιστεύω μπορεί να κατατοπίσει κάποιον για την επιστημονική αξία της πάρα της όποιες απόψεις ή ακόμα και ψευδείς ισχυρισμούς συναδέλφων της είτε αυτές είναι υπερ της είτε είναι εναντίον της.

Χαράλαμπε καλησπέρα,

η πολεμική σου διάθεση ενάντια στο κίνημα του «δικαιωματισμού» και της «συμπερίληψης», συμπεριέλαβε στη δεύτερη παρέμβασή σου και την .. Ουνέσκο,

«…που σύμφωνα με τα στοιχεία της UNESCO που παρέθεσες ,θεωρήθηκε άραγε πρόοδος αυτό από τους εγκέφαλους της…!!!»

Όμως, αυτός ο πίνακας ενισχύει τις απόψεις σου – και της ανάρτησης επίσης, για την αποδιάρθρωση της κινέζικης πανεπιστημιακής εκπαίδευσης αυτή την περίοδο. Απόψεις εξάλλου που δεν αρνείται κανείς.

Το ενδιαφέρον άρθρο που παρέθεσες, επικαλείται και αυτό τα ιστορικά στοιχεία της ανάρτησης, δηλαδή ο Τσου Εν Λάι και ο φυσικός Τσου Πεϊγιάν αντιστάθηκαν στους “πολιτιστικούς επαναστάτες” Τσεν Μπόντα και στους 4 της Σαγκάης, με τον Μάο διαιτητή. Επιπλέον εστιάζει στην επιτυχή προσπάθεια να μπορέσουν οι πολίτες μιας αναλφάβητης χώρας να μάθουν γραφή κι’ ανάγνωση.

Τι λέει το άρθρο γι’ αυτό το ζήτημα; Σχολεία και στις εσχατιές αυτής της πελώριας χώρας με στροφή στην τεχνική εκπαίδευση. Χαμήλωμα του επιπέδου στα πανεπιστήμια σε συνδυασμό με εργασία σε προσαρτημένα εργαστήρια και εργοστάσια στα πλαίσια της μαθητείας των σπουδαστών.

Αυτά σταδιακά αναιρούνται για να καταλήξουν τα κινέζικα εκπαιδευτικά ιδρύματα όλων των βαθμίδων να εξελιχθούν σε ανταγωνιστικά ως προς τα δυτικά με εξετάσεις, φροντιστήρια, εντατικοποίηση και ανταγωνισμό.

Αυτή την ισορροπημένη αφήγηση επιχείρησε και η ανάρτηση γιατί δεν είχε πολεμικές ιδεολογικά προθέσεις αλλά την διάθεση να κατανοήσει το πώς σε μια εξαιρετικά φορτισμένη πολιτικά περίοδο με κατάρρευση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης δεν συνάντησε προβλήματα η ανάπτυξη μιας απαιτητικής τεχνολογίας. Της Πυρηνικής.

Επιπλέον, να ανιχνεύσει τον λόγο που η Κίνα πέτυχε να αναπτύξει, παρά τα εκπαιδευτικά της ελλείμματα ως προς τα εκπαιδευτικά συστήματα της Δύσης, αρχικά μια χαμηλής ποιότητας παραγωγή ηλεκτρικών & ηλεκτρονικών συσκευών, όμως ανταγωνιστικών στην παγκόσμια καταναλωτική αγορά. Μιλώ για τα προϊόντα που τα λέγαμε «μαϊμούδες».

Αυτή θα πρέπει να αποδοθεί στον μεγάλο αριθμό τεχνητών και τεχνολόγων που χωρίς βαριά έρευνα πέτυχαν να αντιγράφουν γκάτζετς που ανταγωνίζονταν τα πρωτότυπα. Αυτοί οι τεχνίτες και τεχνολόγοι εκπαιδεύτηκαν εκείνη την δύσκολη εποχή.

Η ανάρτηση προσπάθησε να είναι ισορροπημένη γιατί ενδιαφέρθηκε να αντιληφθεί τους λόγους που η εκπαίδευση και η τεχνολογία στην Κίνα, πέρασε απ’ την πανωλεθρία στον θρίαμβο χωρίς παράλληλα να την αναδείξει σε πρότυπο εκπαιδευτικής ανάπτυξης.

Διότι, όσοι δαιμονοποιούν τα ιστορικά γεγονότα κινδυνεύουν να παρεκτραπούν σε χαρακτηρισμούς παρόμοιους με αυτούς που εξέπεμψαν οι πρωτεργάτες της Πολιτιστικής Επανάστασης ενάντια στους Σχετικιστές. Οι υπόλοιποι ίσως μπορέσουμε να αντιληφτούμε τον τρόπο με τον οποίο μια αναλφάβητη χώρα μέσα σε μισό αιώνα πέτυχε να καταστεί ηγετική, οικονομικά, επιστημονικά και γεωστρατηγικά.

Στη συζήτηση μπερδεύτηκε, πως τα καταφέραμε αλήθεια (;) και η πρύτανης του Χάρβαρντ που απολύθηκε όχι για επιστημονική ανεπάρκεια αλλά για αντισημιτισμό. Την αντίστροφη αλλά με οδυνηρότερες συνέπειες κατηγορία αντιμετώπισαν οι Σχετικιστές κι’ οι Κβαντομηχανικοί της περιόδου που αναφέρθηκε η ανάρτηση. Έκαναν, λέει, «Εβραϊκή Φυσική».

Δηλαδή μύλος και γι’ αυτό ψυχραιμία.

Ας κλείσουμε τη συζήτηση αγαπητέ Μπάμπη με την άποψη για το πώς αυτές οι διαμάχες θα μπορούσαν να έχουν μικρότερες επιπτώσεις στην έρευνα και την εκπαίδευση, μνημονεύοντας τον πλήρη ημερών Πήτερ Χιγκς που πέθανε σήμερα.

«Ορισμένοι άνθρωποι μπερδεύουν τη φυσική και την επιστήμη με τη θεολογία. Ισχυρίζονται ότι αυτό που έγινε στο Cern αποδεικνύει την ύπαρξη του Θεού», είπε

την κάθε είδους αδιαπραγμάτευτη αλήθεια τολμώ να προσθέσω.