Χριστόφορος Κατσιλέρος

Χριστόφορε καλημέρα.

Όταν κάποιος αρχίζει να ασχολείται με τη Φυσική θα πρέπει να ενημερωθεί για δύο ιδιαιτερότητές της: Η Φυσική χρησιμοποιώντας το πείραμα διαψεύδει τη διαίσθηση και η γλώσσα της Φυσικής είναι τα Μαθηματικά. Όταν αποδεχτεί αυτές τις ιδιαιτερότητές της, η Φυσική γίνεται μοναδικά συναρπαστική και μάλιστα ακριβώς γι’ αυτές τις ιδιαιτερότητές της!

Γεια σας παιδιά.
Υποθέτω πως ο Χριστόφορος εστιάζει στη λυκειακή εκδοχή της Φυσικής.
Είναι αυτή δύσκολη;
Γενικά ναι.
Πρέπει να σκεφτείς το πρόβλημα και να κατασκευάσεις ένα μαθηματικό μοντέλο για να το λύσεις. Αυτό είναι γενικά συνθετότερο από το να κάνεις π.χ. μια τυποποιημένη διαίρεση πολυωνύμων ή μια τυποποιημένη μελέτη μιας συνάρτησης ή έναν τυποποιημένο σχεδιασμό συνδυαστικού ψηφιακού κυκλώματος.
Αν ένα παιδί μπορεί να παρακάμψει την εξέταση στη Φυσική μέσω επιλογής άλλης Κατεύθυνσης θα το κάνει. Θα το κάναμε ίσως και εμείς αν μας έβαζαν να επιλέξουμε μεταξύ άλματος επί κοντώ και σουτακίων σε καλάθι του μπάσκετ. Δεν θα επέλεγα το επί κοντώ,

Τώρα το μάθημα γίνεται δυσκολότερο από εμάς που στήνουμε θέματα;
Γίνεται και αυτό.
Όταν θεωρία υπάρχει μόνο στο Α΄ θέμα κι όλα τα άλλα είναι ασκήσεις με πολλές πράξεις, μόνο μαζοχιστής θα αγαπούσε τέτοια εξέταση.
Επίσης οι υπερπαραγωγές (οι και συνδυαστικές ασκήσεις λεγόμενες) εκτός από τη γελοιοποίηση του μαθήματος το κάνουν και αντιπαθητικό. Π,χ.
https://i.ibb.co/Y5dFtpB/Screenshot-1.png

Όταν δεν διαθέτουμε αίσθηση καλού γούστου προκαλούμε προβλήματα στο μάθημα που θεραπεύουμε.
Μακάρι να ήταν τα μόνα προβλήματα αυτά. Έχουμε και τους βασιλικότερους του βασιλέως που καταστρέφουν με συστηματικό τρόπο το μάθημα. Αυτά όμως σε άλλο σχόλιο…..

Kαλησπερα σε ολους. Παντα ειναι δυσκολο να ασχολεισαι με κατι που δεν σου αρεσει. Και οταν σε μαθημα γενικης παιδειας ενας καθηγητης προσπαθει να μορφωσει τα παιδια λεγοντας τους οτι δυναμικο ειναι το εργο ανα μοναδα φορτιου για να φερουμε ενα φορτιο απο το απειρο στο εν λογω σημειο,τοτε τα παιδια σκέφτονται: Τι μας λεει ο παπάς μωρε…

Κωνσταντίνε και να σου αρέσει κάτι θα το αποφύγεις αν είναι ταλαιπωρία.
Για παράδειγμα αγαπώ τη Γεωμετρία αλλά αν που έδινες ένα τρίγωνο με πλευρές 3, 5, 6 και μου ζητούσες ύψη, διχοτόμους και διαμέσους δεν θα έπιανα χαρτί και μολύβι.
Γιατί είναι σκέτη ταλαιπωρία.

Για το άλλο που ανάφερες με το δυναμικό, υπάρχει τρόπος απλής παρουσίασης. Όμως και όλοι να καταλάβουν τι λες δεν σημαίνει ότι θα επιλέξουν τη Φυσική ως εξεταζόμενο μάθημα.

Γειά σας παιδιά.
Ανδρέα, ασφαλώς , Φυσική=πείραμα. Προς το παρόν , η διδασκαλία της γίνεται σε δισδιάστατο εποπτικό υλικό (πίνακας-χαρτί). Άρα, το πείραμά μας, περνάει από τη γραφή κι αυτή προϋποθέτει σχήμα και τύπους. Το σχήμα , προυποθέτει πολλές φορές , στοιχειώδεις γνώσεις γεωμετρίας. Οι τύποι, γνώσεις άλγεβρας και ανάλυσης. Είμαστε σίγουροι πως οι φίλοι και συνάδελφοι μαθηματικοί έκαναν σωστά τη δουλειά τους και τα παιδιά είναι στοιχειωδώς εξοπλισμένα με αυτές τις γνώσεις, ώστε να παρακολουθήσουν κάπως άνετα Φυσική;

Γειά σου Γιάννη. Κι εγώ τα σουτάκια θα προτιμούσα. Θα μπορούσαν τα θέματα ενδοσχολικών εξετάσεων και πανελλαδικών από επί κοντώ να γίνουν σουτάκια; ίσως ναι. Αν όχι σουτάκια , τουλάχιστον σουτάκια μετά από χαλαρή ντρίμπλα. Αλλά κάτι να μείνει. Όχι το αποχετευτικό σύστημα στο Βυζάντιο που ανέβασες σε φωτογραφία από τα περυσινά, άθλια θέματα.

Γειά σου Κωνσταντίνε.
Συμφωνούμε. Εκεί , το μάθημα της Φυσικής δεν δείχνει διάκριση. Διδάσκει κάτι πολύ εξειδικευμένο σε παιδιά θεωρητικής που δεν ξέρουν τους αρχικούς χρόνους του “ίσταμαι” .Εκεί πρέπει να αλλάξει τελείως το αντικείμενο. Στο internet υπάρχει ωκεανός σαν της Ευρώπης με ενδιαφέροντα εγκυκλοπαιδικά θέματα που ενδιαφέρουν τους πάντες. Π.χ. λέω εγώ τώρα, “ο σεισμός στη Θήρα στα 1600 τόσα π.Χ. , γιατί έγινε , γιατί προκλήθηκε τσουνάμι, ποιές και γιατί οι μετεωρολογικές συνέπειες στον πλανήτη, πως ξέρουμε ότι έγινε”. Γιατί τα πόμολα είναι στην άκρη της πόρτας , γιατί περπατάμε , γιατί προχωράνε τα αυτοκίνητα, γιατί γλυστράμε κ.λ.π.

Καμιά φορά σκέφτομαι πως η λυκειακή Φυσική και η εξέτασή της είναι δύσκολες διότι:
1) όχι μόνο πρέπει να είσαι καταρτισμένος στην θεωρία της Φυσικής (τύποι – εφαρμογές) αλλά και
2) πρέπει να είσαι επαρκώς εξοπλισμένος στα Μαθηματικά με βασικές γνώσεις σε τύπους ταυτότητες και γραφικές παραστάσεις αλλά και ορολογίες. Αν ρωτήσουμε ένα μέσο μαθητή της Α’ λυκείου ποιά ποσά λέγονται “ανάλογα” ή θα μας πει δεν ξέρω ή στην καλύτερη περίπτωση θα πει “αυτά που ό,τι παθαίνει το ένα , παθαίνει και το άλλο”. Το τι παθαίνει , αμφίσημο. Ηλίαση; Σκορβούτο; Δεν μπορεί να το πει.
3) Πρέπει να είσαι γλωσσικά καταρτισμένος τόσο προφορικά όσο και γραπτά, να είσαι στοιχειωδώς “καλός” σε Γλώσσα – Έκθεση , ώστε να αντιλαμβάνεσαι τα Ελληνικά της εξέτασης στο μάθημα της Φυσικής και να μπορείς να αναπαράγεις με το γραπτό σου λόγο με τρόπο εύληπτο και κατανοητό το “τι θέλει να πει” ένα θέμα.
Δεν ξέρω. Έχω άδικο; Μπορεί. Πόσοι μαθητές έχουν επάρκεια στα παραπάνω, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν επαρκώς σε ένα εξεταστικό δοκίμιο θεμάτων Φυσικής;

καλό απόγευμα σε όλους
απονέμω τα μετάλλια ευθύνης και άμα μπορέσω θα επανέλθω αναλυτικότερα
χάλκινο: οι διδάσκοντες και οι σαν αξιολογητές τους
αργυρό: οι συγγραφείς των σχολικών βιβλίων και οι ανύπαρκτοι κριτές τους
χρυσό: οι “σοφοί” ρυθμιστές της διδακτέας ύλης

Ωραίο το θέμα.

Είναι ένα θέμα όπου θεωρώ ότι πρέπει οι Έλληνες εκπαιδευτικοί να αναρωτηθουν για το αν φέρουν ευθύνη (την όποια ευθύνη).

(μου άρεσε το σχόλιο του Δασκάλου Βαγγέλη)

Καλησπέρα και στους άλλους φίλους.
Δηλαδή Βαγγέλη η Φυσική δεν είναι εύκολη διότι:

1. Οι διδάσκοντες δεν αξιολογούνται.
2. Δεν αξιολογούνται σωστά τα βιβλία.
3. Δεν προτείνονται στιβαρά αναλυτικά προγράμματα.

Κώστα οι εκπαιδευτικοί φέρουν την ευθύνη που το μάθημα είναι δύσκολο;

Χριστόφορε όταν ανέφερα το επί κοντώ σε αντιπαραβολή με τα σουτάκια δεν ήθελα να πω για το επίπεδο των θεμάτων της Φυσικής.
Εννοούσα ότι όταν ένας μαθητής μπορεί να μπει σε σχολή Πληροφορικής ή σε Στρατιωτική σχολή από διαφορετικές κατευθύνσεις, θα επιλέξει τον ευκολότερο δρόμο.

Αν μιλήσουμε για δυσκολία θεμάτων ας προσέξουμε ότι αυτή μπορεί να γίνει και τεχνητή. Μια συρραφή κοινότατων θεμάτων μπορεί να δώσει ένα θέμα που έχει δυσκολία αλλά μόνο λόγω της ταλαιπωρίας στην οποία σε υποβάλλει.
Ένα Β΄ θέμα μπορεί να είναι ουσιαστικά δύσκολο (ας δούμε τα θέματα του Διονύση) ή τεχνητά δύσκολο όπως αυτό:
https://i.ibb.co/67chdZ2Q/Screenshot-1.png

Η φωτογραφία της συζήτησης μου φέρνει στο μυαλό τέτοια θέματα:
https://i.ibb.co/zVsfP4WJ/55.png

Έλα όμως που τα θέματα των Εξετάσεων μοιάζουν πιο πολύ με το:
https://i.ibb.co/zWKrz9Bs/66.png

Ο συνάδελφος για να καλύψει τους μαθητές του κάνει θέματα που μοιάζουν με το δεύτερο και όχι με το πρώτο. Οι μαθητές του θα τον εκτιμήσουν αν κάνει τέτοια θέματα και όχι θέματα σαν το πρώτο. Ο φαύλος αυτός κύκλος είναι ένας από τους παράγοντες που η Φυσική έγινε απεχθής.
Όμως ακόμα και με καλόγουστα θέματα το μάθημα θα ήταν δύσκολο.
Και η Γεωμετρία είναι ένα εξαιρετικά καλόγουστο μάθημα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι μαθητές θα το επιλέξουν αν είχαν δυνατότητα επιλογής.

Καλησπέρα Γιάννη.
Κατανοητή η αντιπαραβολή σουτακίων και επί κοντώ.
Εγώ το εννοώ για το επίπεδο των θεμάτων Φυσικής, τόσο σε ενδοσχολικές όσο και σε Πανελλαδικές.
Αρκετά με τις υπερπαραγωγές και την τεχνική κατασκευής ασκήσεων που στόχο έχουν την ταλαιπωρία των μαθητών. Σε κανένα μάθημα δεν γίνεται αυτό. Γελοιοποιούν το μάθημα. Να μην ξεχνάμε και το άλλο. Είναι το μοναδικό μάθημα με τυπολόγιο στις εξετάσεις. Αυτό , κάτι λέει.

επανέρχομαι αργά-αργά και ένα-ένα για τους γνωστούς λόγους
(οι συσκευές οξυγόνου και οι μάσκες εισπνοών καλά κρατούν…)
Γιάννη και δεν γενικεύω και δεν διεκδικώ το αλάθητο,
και καταθέτω για πολλοστή φορά το ημέτερο τσιτάτο:
η ανισότητα ίσων είναι έγκλημα, αλλά η ισότητα ανίσων είναι εγκληματάρα, ιδιαίτερα αν είναι καπάτσοι και αχόρταγοι και αναρριχώνται
είμαι “εκτός” αρκετά χρόνια και νομίζω ότι πολλά έχουν αλλάξει προς το χειρότερο, γνώσεις άμεσες και έμμεσες, από άλλους, από τότε, καταθέτω
(και επί προσωπικού: δεν λέω, ούτε γράφω ποτέ, συνειδητά, ψέμματα, προτέρημα και ελάττωμα ταυτόχρονα είναι αυτό,  δεν πα να μου βγάλεις τα δόντια ένα-ένα με την τανάλια και για ένα περίεργο λόγο παρά τα έτη μου έχω χάσει μόνο ένα
κερδίζω τίποτα;)
χάλκινο μετάλλιο
πιστεύω μου είναι ότι το δασκαλίκι δεν διδάσκεται, ούτε μετριέται με “χαρτιά”, όπως μου έλεγε και ο αείμνηστος Δάσκαλος και φίλος Διονύσης Μαρίνος, βελτιώνεται ναι
βασικά είναι έμφυτο, είναι μεράκι, είναι τέχνη, είναι κατάθεση ψυχής,
κάνω μάθημα σε αίθουσα, Γυμνάσιο, με ψευδομεσοτοιχία, ανάγκη γαρ, κάτι κοντραπλακέ, γίνεται χαμός δίπλα, φωνές τρεχαλητά, συρσίματα θρανίων, “θα έχουν κενό” σκέπτομαι, αφήνω για λίγο την αίθουσά μου, πηγαίνω στη διπλανή αίθουσα, ανοίγω την πόρτα και φωνάζω “πηγαίνετε όλοι στο προαϋλιο” και τί βλέπω;
ο καθηγητής τους είναι στη θέση του, έχει τα πόδια του πάνω στην έδρα (!), με αρβύλες κιόλας, και κάτι διαβάζει σε ανοιχτό βιβλίο
“τι στο καλό γίνεται εδώ, ρε”, του λέω, πολύ νεότερός μου στην υπηρεσία,
“μπα τίποτα”, μου απαντάει, “γράφουν πρόχειρο διαγώνισμα” (!)
(για την ιστορία έμαθα ότι αργότερα έγινε Διευθυντής Λυκείου…)
χωρίζουμε τάξεις και τμήματα, Γυμνάσιο, διάλογος με άλλο “φρούτο”
“Βαγγέλη τη Φυσική της Γ να την πάρεις εσύ, γιατί είναι δύσκολη”
“εντάξει να πάρεις τότε εσύ τη Φυσική της Β”
“μα και η Φυσική της Β είναι δύσκολη, να την πάρεις εσύ”
“εντάξει να πάρεις τότε εσύ τη Χημεία της Γ”
“μα και η Χημεία της Γ είναι δύσκολη, να την πάρεις εσύ”
“εντάξει να πάρεις τότε εσύ τη Χημεία της Β”
“μα και η Χημεία της Β είναι δύσκολη, να την πάρεις εσύ”
“εντάξει, αλλά εσύ τί να πάρεις;”
“να πάρω τις Γεωγραφίες, τις Βιολογίες και τις Ανθρωπολογίες”
“ναι, αλλά δεν φτάνουν οι ώρες για να συμπληρώσεις ωράριο”
“να μπω και Υπεύθυνος Εργαστηρίου, για να έχω μειωμένο ωράριο”
“μα, δεν έχεις ιδέα από πειράματα, ούτε και έχεις εκτελέσει κανένα ποτέ”
“ε, καλά, και ποιος θα το ξέρει αυτό;”
(για την ιστορία τα δέχτηκα όλα, “δίδαξε” Γεωγραφία, Βιολογία και Ανθρωπολογία βάζοντας τους μαθητές να διαβάζουν ο ένας μετά τον άλλο το παρακάτω κεφάλαιο και όταν έφυγε με σύνταξη, μεγάλη απώλεια για τον κλάδο, δεν με χαιρέτησε καν, διότι “ουδείς ασφαλέστερος εχθρός…”)
γνώση για άλλο “φρούτο”, σε άλλο σχολείο, άλλης ειδικότητας
όποτε έβρισκε ευκαιρία η Διευθύντρια, μου τον κατηγορούσε “είναι άσχετος, έχει απαγορεύσει στους μαθητές να φέρνουν ασκήσεις από εξωσχολικά βιβλία, και όταν δεν ξέρει να λύσει άσκηση του σχολικού, βρίσκει μια δικαιολογία και φεύγει από την Τάξη, πάει στο συρτάρι του, όπου έχει το λυσάρι, απαγορευόταν τότε, και μετά πάει και τη λύνει, άσε που κάνει ιδιαίτερα στους μαθητές του”
“δεν το πιστεύω” της έλεγα “σε εμένα φαίνεται πολύ καλός και έντιμος”
(για την ιστορία, όταν αποσπάστηκα, με προσωπική παράκληση της Διευθύντριας μέσης Δυτικής Αττικής σε άλλο σχολείο, αποχαιρέτησα όλους, όταν έφτασα σ΄ αυτόν αρνήθηκε να μου δώσει το χέρι του…)
τηλεφώνημα αγωνιώδες από άλλο δικό μας “φρούτο”
“Βαγγέλη, Βαγγέλη, είμαι σε ταξί, έχω αργήσει, λύσε μου την άσκηση 42 του σχολικού βιβλίου της Α Λυκείου, γιατί τους την είχα βάλλει για σήμερα και δεν ξέρω να τη λύσω”
δεν ήξερε δηλαδή να λύσει άσκηση βιβλίου του οποίου τα λυσάρια παρέχονταν δωρεάν στους διδάσκοντες (!)
(για την ιστορία, εννοείται και δεν, την παρέπεμψα μάλιστα σε γνωστή Ένωση, από την οποία και είχα αυτοδιαγραφτεί αηδιασμένος, της οποίας ήταν μέλος, και τελευταία και σημαίνον στέλεχος στο ΔΣ της…)
κι άλλη προσωπική κατάθεση: μου λέει μια μέρα η Διευθύντρια, μόλις βγήκα από την Τάξη μου, “σε ζητάει στο προαύλιο ένας κύριος, τον Φυσικό θέλει”, κατεβαίνω τον βρίσκω, και περίπου ο διάλογος “εμένα θέλετε του λέω, είμαι ο Φυσικός”, “έχω μπερδευτεί” μου λέει “είμαι ο Σχολικός Σύμβουλος της περιοχής σας, ψάχνω το σχολείο τάδε, κάτι με τις αναθέσεις να βοηθήσω”, “θα σας πάω ο ίδιος, αλλά πρώτα θα μπείτε στο φτωχικό μου, ό,τι μάθημα έχω” του απαντώ, “μα, η ΟΛΜΕ αποφάσισε να μην μας αφήνετε να μπούμε στις τάξεις” μου απαντάει, “την έχω γραμμένη την ΟΛΜΕ ή θα ΄ρθετε στην Τάξη μου ή δεν σας πάω στο σχολείο που ψάχνετε”, “αυτό μοιάζει με κάπως εκβιασμό”, “είναι εκβιασμός, δεν μοιάζει απλά, σας υποχρεώνω σε παρανομία” του απαντώ
(και ήρθε, και του ζήτησα και τη γνώμη του στο τέλος, δεν έχω την άδεια να γράψω το όνομά του, αν μας διαβάζει ας το επιβεβαιώσει)
ως καθηγητής δεν έλειψα από καμία, σχεδόν, κλήση επιμόρφωσης (εκτός ωραρίου), Μοσχάτο, Κηφισιά, Αιγάλεω, Νίκαια, Νέα Φιλαδέλφεια κ.α. που δεν θυμάμαι,
ενώ ως Συνεργάτης και Υπεύθυνος του ΕΚΦΕ Αγίων Αναργύρων διεπίστωσα με λύπη ότι από τους 80-90 καθηγητές των 6 συνοικιών της Δυτικής Αττικής ερχόταν στα σεμινάρια, τα οποία γίνονταν εντός του ωραρίου διδασκαλίας, με τροποποίηση του προγράμματος, επιμόρφωση εντός του ωραρίου (!) και όμως δεν (!)…, μόνο γύρω στους 20, (ο Γιάννης ήταν πάντα), από αρκετά σχολεία δεν ερχόταν κανένας, ούτε καν ο ΥΣΕΦΕ (!), που είχε και 3 ώρες μειωμένο ωράριο, έμαθα ότι ο θεσμός καταργήθηκε, είχα προβλέψει και προειδοποιήσει, δικαίως θα έλεγα, δεν φταίει πάντα η Πολιτεία
και σε πολλά σχολεία δεν γινόταν κανένα πείραμα, ούτε καν τα υποχρεωτικά (!), αλήθεια τί σημαίνει η λέξη υποχρεωτικά, δεν σημαίνει διδακτέα ύλη;
και πολλά άλλα τινά, μερικά: “άργησα γιατί καθυστέρησε το λεωφορείο είχε πολύ κίνηση”, 10 λεπτο κουβεντολόϊ  μετά το χτύπημα του κουδουνιού…
και ποιος άραγε θα τολμήσει να ελέγξει και να κάνει συστάσεις ή να επιβάλλει τυχόν ποινές;
ο διευθυντής ή ο σύμβουλος, των οποίων τις τυπικές, έστω, αρμοδιότητες και τα κριτήρια επιλογής δεν γνωρίζω, όταν την επόμενη μέρα θα έρθουν 3 συνδικάλες με ένα πανώ, που θα διαμαρτύρονται και θα ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν όλους του καθηγητές της Ευρώπης;
(αυτός είναι και ο βασικός λόγος που δεν επεδίωξα να γίνω διευθυντής ή σύμβουλος, επέλεξα να “χαιρετήσω” ως απλός καθηγητής, όπως και στη στρατιωτική θητεία, απλός στρατιώτης-χειριστής πτύου, φτυαράς πες, εκεί χωρίς τη θέλησή μου…)
και τελειώνοντας, κούρασα και κουράστηκα, επειδή κατά την άποψή μου η αντίθεση χωρίς θέση είναι τίποτα, είναι απλά αποφυγή θέσης, ελλείψει επιχειρημάτων κυρίως, είμαι υπέρ της, υπό προϋποθέσεις αξιολόγησης, των πάντων όμως, με αντικειμενικά, μετρήσιμα και γνωστά εκ των προτέρων κριτήρια,
σίγουρα στην αρχή θα υπάρξουν σφάλματα και μεροληψίες,
στον δικό μας χώρο, μαθητών, καθηγητών διευθυντών, συμβούλων, προϊσταμένων, μελών του ΠΙ, υφυπουργών παιδείας, υπουργών, πρωθυπουργού,
αυτά τα “μας κρίνουν οι μαθητές μας κάθε μέρα” ή “οι ψηφοφόροι κάθε 4 χρόνια” είναι, κατά τη γνώμη μου, προφάσεις εν αμαρτίαις…

Όχι πάντα Βαγγέλη. Όταν έσπασα το πόδι μου δεν ήρθα.

καλημέρα Γιάννη
ήσουν δικαιολογημένα απών, άλλοι, οι πολλοί, δεν ήταν
(θυμάμαι μου είχες φέρει και θεωρητικό υπολογισμό, εγώ είχα πραγματοποιήσει στο ΕΚΦΕ τον πειραματικό, της δρώσας μάζας ελατηρίου, από τις πιο δύσκολες ασκήσεις, μαζί με τον υπολογισμό της ροπής αδράνειας κυλίνδρου)
και ας “φώναζα” και προειδοποιούσα, το έβλεπα να έρχεται με υπαιτιότητα δική μας, “στηρίξτε, καταξιώστε τον θεσμό του ΕΚΦΕ και του ΥΣΕΦΕ, θα τα καταργήσουν, πραγματοποιείστε τα υποχρεωτικά, τουλάχιστον, πειράματα, όργανα υπάρχουν σε όλα τα γυμνάσια, τα παλιά, και σε όλα τα Λύκεια τα καινούρια, δανείζει και το ΕΚΦΕ”
(τα πειράματα, όλα, τα πραγματοποιούσα “ζωντανά” στο ΕΚΦΕ, κι ας μου είχε πει ο Διονύσης ο Μαρίνος “Βαγγέλη πείραμα που γίνεται για επίδειξη δεν πετυχαίνει, αυτή είναι η κακία των αψύχων (!) ”, έδινα και φωτοτυπίες, τα αναρτούσα και στον δικτυακό τόπο του ΕΚΦΕ,  και στον δικό μου χώρο, όπου και μερικά αυτοσχέδια, να ένα https://ekountouris.blogspot.com/2024/03/blog-post_27.html)
(στην τελευταία μου έκθεση δραστηριοτήτων προς τη Διεύθυνση Μέσης στο Αιγάλεω, νομίζω 2011, είχα προτείνει μεταξύ άλλων, στέλνοντας και όλα τα στοιχεία που μου ζητούσαν να στείλω,
α.  να μην ορισθεί ποτέ ξανά ως ΥΣΕΦΕ, ο ΥΣΕΦΕ που δεν ήρθε στο ΕΚΦΕ όλη τη σχολική χρονιά και
β. να μην ορίζεται ΥΣΕΦΕ για την επόμενη χρονιά στο σχολείο από το οποίο κανένας δεν παρευρέθηκε σε εκδήλωση του ΕΚΦΕ)
αλήθεια δεν είναι ένα αντικειμενικό κριτήριο αξιολόγησης η μη παρουσία στις εκδηλώσεις του ΕΚΦΕ και η μη πραγματοποίηση κανενός πειράματος στο σχολείο;
(να και ένα πεδίο αρμοδιότητας του Συμβούλου)

Καλημέρα παιδιά.
Βαγγέλη θα γινόταν η Φυσική ευκολότερη και ελκυστικότερη αν γινόταν αξιολόγηση;

Η φυσική είναι δύσκολη και απεχθής για τους μαθητές μας, διότι ούσα μια κατ’ εξοχή πειραματική επιστήμη, εμείς έχουμε εξοβελίσει το πείραμα τελείως.Όποιος έχει δει σχολείο σε προηγμένη χώρα της Ευρώπης, θα καταλάβει τη διαφορά

καλημέρα Γιάννη
(δεν γνωρίζω, αν, για τους γνωστούς λόγους, “προκάνω”, ως Χαρίλαος έφα, να γράψω αναλυτικά για το αργυρούν και το χρυσό μετάλλιο, μάλλον δεν…,
ζητείται άρα η κατανόηση του κοινού…)
με την αξιολόγηση, πάντως, αυτήν που εγώ έχω στο μυαλό μου, εκτιμώ ότι, μακροπρόθεσμα έστω, όταν θα έχει μειωθεί στο ελάχιστο η προώθηση κομματόσκυλων και αχρήστων παρατρεχάμενων, ναι
σύντομα τώρα, θεωρώ απαράδεκτο έως εχθρικό για τη Φυσική, να μην διδάσκονται οι μαθητές πολλά καθημερινά, αντιληπτά με τις αισθήσεις μας, φυσικά φαινόμενα ή εργαλεία και συσκευές, και μετά άλλα χρήσιμα
γράφω βιαστικά και εκ του προχείρου μερικά:
σε ποιο σχολικό βιβλίο δίδεται η απαιτούμενη προτεραιότητα στην ποιοτική προσέγγιση έναντι της ποσοτικής και συχνά απωθητικής ανύπαρκτης στην καθημερινότητα μεγαλοκατασκευής;
σε ποιο εξηγούνται πλήρως διάφορα φαινόμενα γράφω μερικά:
γιατί πρώτα βλέπουμε τη βροντή και μετά ακούμε την αστραπή, γιατί αντιλαμβανόμαστε περισσότερο οξύ ήχο από τη σειρήνα ασθενοφόρου όταν έρχεται και λιγότερο όταν μας προσπερνάει, πώς ρουφάμε το αναψυκτικό με ένα καλαμάκι, πώς καταφέρνουμε και κρατάμε το πιρούνι για να φάμε, το μολύβι για να γράψουμε, πώς περπατάμε στον δρόμο, γιατί κρυώνουμε όταν χιονίζει, γιατί τροχίζουμε τα μαχαίρια, γιατί περιστρέφεται μια πόρτα όταν την ανοίγουμε κ.α.
σε ποιο πριν την κατάθεση “εν ψυχρώ” του ορισμού εξηγείται η αναγκαιότητα εισαγωγής του και η χρησιμότητά του;
σε ποιο σχολείο ο Διευθυντής ή ο Σύμβουλος ή όποιος άλλος ασκεί την όποια εποπτεία οφείλει;
γιατί δεν ελέγχεται κάποιος που δεν πραγματοποιεί κανένα υποχρεωτικό πείραμα;
γιατί στην Ιδιωτική Εκπαίδευση αξιολογούνται εμμέσως πλην σαφώς οι πάντες;
(επί προσωπικού, πάλι, : 1977, νεοδιόριστος στην Κίσσαμο Χανίων, διακοπές Χριστουγέννων, πήγα σε ένα από τα μεγαλύτερα, τότε, φροντιστήρια της Αθήνας, στο “Πολυτεχνειακόν” του μπαρμπα-Σπύρου του Κανέλλου, οδός Σόλωνος, και τους είπα
“είμαι φτωχός, πρωτοδιόριστος, ναι, έχω ανάγκη να δουλέψω, δώστε μου μια ευκαιρία και κάντε ό,τι νομίζετε για να διαφυλάξετε το όνομά σας, βάλτε κρυφές κάμερες στην τάξη μου, ρωτήστε μαθητές, βάλτε κρυφά ακουστικά, ανοίξτε την πόρτα χωρίς προειδοποίηση και αν δεν σας κάνω απολύστε με, (σημειωτέον ότι οι μαθητές ήταν βασικά από το Αμερικάνικο Κολλέγιο, νομίζω το καλύτερο από όλα στην Ελλάδα), αλλά δώστε μου πρώτα μια ευκαιρία”
με προσέλαβαν το ίδιο Καλοκαίρι, έμεινα εκεί 3 χρόνια, επιτρεπόταν, μετά το κατάργησε, σωστά ίσως, ο Ράλλης, τότε υπουργός παιδείας, αποχαιρετώντας ρώτησα “λύστε μου μια απορία: γιατί προσλάβατε εμένα, 65 αιτήσεις είχαν γίνει”
και η απάντηση ήταν (αφού πρώτα μου πρότειναν πιεστικά να παραιτηθώ από το Δημόσιο και να γίνω συνέταιρος, αρνήθηκα διότι είχα τσιμπήσει, νόμιζα ότι το νεοσύστατο κόμμα, κίνημα τότε, στο οποίο είχα ενταχθεί, ήταν γνήσιο…):
”για 2 λόγους, για τη δήλωση που έκανες όταν πρωτοήλθες και γιατί σε αξιολογούσαμε συνέχεια ένα αγνοία σου”
και εν κατακλείδι: καλό θα είναι να τοποθετηθούν και άλλοι συνάδελφοι,
η κατάθεση άποψης είναι δικαίωμα και χρέος

Καλημέρα και στον Κυριάκο.
Ο Κυριάκος αλλά και ο Βαγγέλης εντοπίζουν το πρόβλημα στο ότι δεν γίνονται πειράματα. Ο Βαγγέλης αναφέρεται και στην απουσία σύνδεσης με καθημερινά φαινόμενα.
Αν εξέλειπαν οι δύο παράγοντες θα είχαμε ένα μάθημα που οι μαθητές δεν θα απέφευγαν;
Θα είχαμε ροή μαθητών προς τις Κατευθύνσεις που η Φυσική διδάσκεται;

πάλι με βάζει στο “τρυπάκι” ο Γιάννης
(δεν είχα δει την τοποθέτηση του Κυριάκου, προφανώς συμφωνώ)
“τις Κατευθύνσεις που η Φυσική διδάσκεται;”
μα, και εκεί έχω διαφωνίες, είναι στο χρυσό μεττάλιο
δεν θα ήθελα π.χ. σύνθεση ταλαντώσεων και υπερπαραγωγές, αλλά θα ήθελα στερεό και περισσότερους από 3 αντιστάτες σε ένα κύκλωμα και την εξήγηση για την αναγκαιότητά τους, αλλά και να ξυπνάει το μυαλό, ευτυχώς στη Γ Γυμνασίου δεν μας έστελναν τέτοιες εντολές https://ekountouris.blogspot.com/2023/01/blog-post_8.html
(ο πνευμονολόγος εχθές μου είπε να μην νευριάζω, διότι έτσι αυξάνεται η ίνωση, αλλά γίνεται αυτό;)

Καλησπέρα παιδιά.
Γιάννη , ας το δούμε λίγο αντίστροφα. Διδάσκουμε το μοναδικό μάθημα στο οποίο δίνεται τυπολόγιο στις πανελλαδικές , χωρίς στην ουσία να είναι απαραίτητο. Έτσι , σα να έχουμε βάλει κόκκινο φανάρι σε λεωφόρο της ερήμου που δεν είναι καν διασταύρωση. Κι ενώ είναι πειραματικό μάθημα, σπανίως ή καθόλου , συνοδεύεται από πειραματική διδασκαλία ενώ θα επεβάλλετο. Αν αφαιρούσαμε το τυπολόγιο και προσθέταμε – υποχρεωτικά όμως – σε κάθε τάξη και με συνέπεια το πείραμα, πιστεύεις πως θα οδηγούμασταν ξανά σε υπερπαραγωγές και γελοία θέματα εξετάσεων; ή θα προσγειωνόταν το πράγμα;

Χριστόφορε πειράματα στην τάξη πρέπει να γίνονται.
Όχι μόνο τα υποχρεωτικά αλλά και επίδειξης καθημερινά.
Πρέπει (όταν κάναμε στερεό) να δείξουμε ότι μια μπίλια νικάει στον αγώνα κατρακυλίσματος έναν κούφιο κύλινδρο.
Πρέπει να ακούσουν το στάσιμο στον ηχητικό σωλήνα με το μεγάφωνο και το διακρότημα (όταν υπήρχε στην ύλη) από τα δύο διαπασών.
Πρέπει να δουν το πλησίασμα μαγνήτη στο πηνία, την αυτεπαγωγή με το έντονο άναμμα του λαμπακίου, την αμοιβαία επαγωγή κ.λ.π.
Πρέπει να δουν (αισθητήρες υπαρχουν) τον διπλασιασμό της περιόδου όταν τετραπλασιάζεται η μάζα.
Όταν κάναμε διάθλαση καλό είναι να έβλεπαν και το αναποδογύρισμα του βέλους που βάζαμε πίσω από ένα ποτήρι νερό.

Όλα αυτά είναι και αποδεκτά και ωραία και απαραίτητα.

Όμως θέματα πειραματικά ποια θα μπορούσε να είναι;
Όσες φορές ζήτησα 20 τουλάχιστον διαφορετικά πειραματικά θέματα ή δεν πήρα απάντηση ή πήρα απαντήσεις με θέματα που είναι καθαρά θεωρητικά και εμπνέονται από πειράματα.
Παράδειγμα είναι το:
-Πως θα μετρήσουμε την ταχύτητα του ήχου με τον σωλήνα Quincke ;
Δεν είναι πειραματικό θέμα!!
Υπάρχουν και χειρότερες εκδοχές. Να δώσουμε ψευτοπειραματικά δεδομένα και να ζητήσουμε από το παιδιά-θύματα να χαράξουν καμπύλες και να βρουν την κλίση.

Ζήτησα τουλάχιστον 20 ώστε να μην ανακυκλώνονται τα ίδια και να αρχίσει μια μεθοδολογική παρουσίασή τους στον πίνακα:
-Αν σας βάλουν αυτό κάνετε…..
Κάτι τέτοιο θα σκότωνε τα πειράματα και θα τα αντικαθιστούσε με μεθοδολογίες αντιμετώπισης ψευτοπειραματικών θεμάτων.

Σε κάθε περίπτωση ακόμα περιμένω τα 20 διαφορετικά θέματα.

Στο σχόλιό σου Χριστόφορε θίγεις και τις υπερπαραγωγές.
Ας απαντήσουμε στα:
-Τι είναι υπερπαραγωγή;
-Γιατί εμφανίζονται υπερπαραγωγές στα θέματα των Εξετάσεων;
-Γιατί αρέσουν και αναπαράγονται σε σημειώσεις, αναρτήσεις, προσομοιώσεις υπερπαραγωγές;

Θεωρώ πως η Φυσική τελικά θα αποχωρήσει από τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα. Είναι ένα μέλλον για το οποίο μάλλον δεν φταίει κανείς ή φταίει απόλυτα το υπουργείο παιδείας. Δηλαδή τόσα χρόνια, με τόσους διαφορετικούς υπουργούς και υφυπουργούς, με τόσες (πιθανά) διαφορετικές επιτροπές εξετάσεων, η Φυσική έγινε ολοένα και δυσκολότερη τόσο σε όγκο ύλης όσο και σε επίπεδο θεμάτων.

Είναι να απορεί κανείς πως συμβαίνει αυτό, αλλά σίγουρα είναι τυχαίο.

Στα θέματα δε που προτείνονται στο internet από την πλειοψηφία των καθηγητών υπάρχει το ίδιο επίπεδο δυσκολίας, στα θέματα που προτείνει το study4exams, τα θέματα που διάλεξε η επιτροπή της τράπεζας θεμάτων και ακόμα στα θέματα που διαπραγματεύονται τα βοηθήματα.

Είναι να απορεί κανείς, αλλά δεν φταίει κανείς: η Φυσική τελικά είναι δύσκολη και άρα φταίει η ίδια η Φυσική για την δυσκολία των θεμάτων.

Καλησπέρα και πάλι , σε όλη την παρέα.
Γιάννη, ως υπερπαραγωγή θεωρώ κάθε ασκησιούργημα που ενώνει με το στανιό 3-4 κεφάλαια ή παραγράφους. Που δεν εξετάζει τι ορισμούς ξέρουν οι υποψήφιοι, τι εμβάθυνση έχουν στα φυσικά φαινόμενα, αλλά πόσο γρήγοροι είναι στους λογαριασμούς (πόσο καλοί λογιστές είναι) και πόσες ασκήσεις έχουν καταναλώσει από βοηθήματα εννιακοσίων σελίδων ανά κεφάλαιο. Ασκήσεις που δεν έχουν καμιά χρηστική αξία από άποψης κατανόησης και εξέτασης της Φυσικής. Διατάξεις και κυκλώματα που δεν πρόκειται να εξεταστούν εργαστηριακά/ θεωρητικά ούτε σε ένα Φυσικό Τμήμα της επικράτειας.

Καλησπέρα Κώστα (Παπαδάκη)
Κώστα , γράφεις:
“Είναι ένα μέλλον για το οποίο μάλλον δεν φταίει κανείς ή φταίει απόλυτα το υπουργείο παιδείας”
“Είναι να απορεί κανείς …αλλά σίγουρα είναι τυχαίο”
“Είναι να απορεί κανείς, αλλά δεν φταίει κανείς: η Φυσική τελικά είναι δύσκολη και άρα φταίει η ίδια η Φυσική για την δυσκολία των θεμάτων”

1) Τελικά , κατά την άποψή σου:
α) Δεν φταίει κανείς
β) Είναι τυχαίο
γ) Φταίει το υπουργείο
δ) Φταίει η ίδια η Φυσική

2) Για το δ):Τι εννοείς “φταίει η ίδια η Φυσική“;
Βοήθησέ με σε παρακαλώ, δεν το κατάλαβα.

Η Φυσική είναι δύσκολη στη διδασκαλία της στην χώρα μας.

·        Το επίπεδο δυσκολίας του μαθήματος αυξάνει ολοένα, ένας συνδυασμός αύξησης της ύλης, αύξηση της δυσκολίας των θεμάτων που η ύλη διαπραγματεύεται και του επιπέδου στα ζητούμενα ερωτήματα των θεμάτων.

·        Τα πρόσωπα που αποφασίζουν: υπουργός, υφυπουργός, μέλη της επιτροπής εξετάσεων, υπεύθυνοι στο παιδαγωγικό ινστιτούτο, υπεύθυνοι της τράπεζας θεμάτων εναλλάσσονται και όμως το προηγούμενο point ισχύει για χρόνια.

·        Έχουμε τις περισσότερες αλλαγές στην ύλη την τελευταία εικοσαετία από κάθε θετικό μάθημα και έχουμε τα είκοσι αυτά χρόνια την πλειοψηφία από πρωτοσέλιδα που αναφέρουν την δυσκολία των θεμάτων της Φυσικής.

·        Αν και τα προτεινόμενα θέματα που υπάρχουν στο διαδίκτυο είναι από καθηγητές σε όλη την χώρα, αν και τα βοηθήματα ή οι δωρεάν προσφορές σημειώσεων γίνονται από διαφορετικούς ανθρώπους που δουλεύουν σε διαφορετικούς χώρους, η πλειοψηφία των θεμάτων που διαπραγματεύονται αποτελούν δύσκολα θέματα, κάτι κοινό σε όλη αυτή την ποικιλία ανθρώπων και αντιλήψεων.

·        Οι μαθητές στη χώρα μας και οι περισσότεροι χθεσινοί και προχθεσινοί μας μαθητές θεωρούν την Φυσική σαν μια επιστήμη – κλάδο των Μαθηματικών, μάλιστα η μεγάλη πλειοψηφία τους θεωρεί την Φυσική δυσνόητη.

Δηλαδή οι μαθητές μας (σημερινοί, χθεσινοί ή προχθεσινοί) αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο μάθημα της Φυσικής που υπάρχουν σε λίγες χώρες (κυρίως Ασιατικές) και καταλήγουν μάλιστα να έχουν χειρότερη άποψη για την επιστήμη της Φυσικής από τους ανάλογους μαθητές στις χώρες αυτές (όπου ο εργάτης σε ένα εργοστάσιο υψηλής τεχνολογίας δικαιολογεί τον κόπο του για την προσπάθεια που έκανε στο μάθημα της Φυσικής με τον μισθό που παίρνει).

Μάλιστα οι μαθητές (σημερινοί, χθεσινοί ή προχθεσινοί) σε χώρες που κυρίως κυριαρχεί το Αγγλικό ή Αμερικάνικό σύστημα μαθαίνουν πολύ λιγότερα στη Φυσική από άλλους (εμάς, τους Ινδούς και τους Ασιάτες) αλλά έχουν μεγάλο ενδιαφέρον για την επιστήμη της Φυσικής.

Για όλα τα παραπάνω συνοπτικά θεωρώ ότι : Δεν φταίει κανείς.

Μήπως είναι καλύτερα έτσι:

Καλημέρα συνάδελφοι.
Μια γνώμη:

Καλησπέρα στην παρέα.
Προσθέτω:
Η λυκειακή Φυσική είναι δύσκολη διότι:
Αποστασιοποιήθηκε το θεωρητικό – ασκησιολογικό κομμάτι από το πειραματικό κομμάτι, μετατρέποντας την εξέτασή της σε Μαθηματικοποιημένο παιχνίδι επίδειξης γνώσεων. Αφέθηκαν επιστημονικά λάθη να σουλατσάρουν στο σχολικό βιβλίο και να δίνουν πληθώρα λανθασμένων θεμάτων ακόμα και σε πανελλαδικές εξετάσεις (σταθερή επαναφοράς μάζας κολλημένης σε άλλη μάζα, Α.Δ.Ε.Τ σε κύματα κ.λ.π.). Αυτά, άπαξ και εξετάστηκαν μια φορά , έγιναν θέσφατα και δεν αποκλείεται να δώσουν ξανά ερωτήματα, ακόμα και στις επερχόμενες εξετάσεις. Θέματα που σουλατσάρουν στο διαδίκτυο επί πολλά χρόνια , ανεβαίνουν συνεχώς σε επίπεδο και ισορροπούν στο όριο του ορίου της ύλης. Εκφωνήσεις με 10 αν μέσα (“αν υποθέσουμε πως και αν δεχτούμε ό,τι…”) φέρνουν τον μαθητή σε απόγνωση, πολύ απλά διότι δεν είναι Φυσικός, αλλά μαθητής. Ο μαθητής, δεν έχει εμβαθύνει μέσα σε 9 μήνες, αυτά που εμείς εμβαθύνουμε σε δεκαετίες, πράγματα που είναι επάγγελμα και λειτούργημα για μας. Απευθύνθηκε (η Φυσική) σε μαθητές που όσο και να θέλουν , είναι ολοένα και πιο γυμνοί σε μαθηματικές γνώσεις. Έχασε την επαφή της με την καθημερινότητα των μαθητών, δεν τους δίνει μέσα στην τάξη παραδείγματα και εφαρμογές της από την ζωή τους και από ό,τι παρατηρούν. Η Φυσική ΔΕΝ είναι Μαθηματικά.

Χριστόφορε ανεβαίνει το επίπεδο ή κατεβαίνει αλλά ανεβαίνει το πλήθος των πράξεων;

Ναι Γιάννη. Έχεις δίκιο. Ανεβαίνει η ΠΟΣΟΤΗΤΑ αλλά όχι το επίπεδο. Δεν είναι το ίδιο το επίπεδο των θεμάτων σε ΠΟΙΟΤΗΤΑ με το ’14 , το ’15 και πιό νωρίς.

Μαθήτρια της Α λυκείου που έγραψε καλά (έτσι είπε η ίδια, χθες έγραψε):

Σε ερώτημα άσκησης έλυσε τις σχέσεις σωστά και υπολόγισε ταχύτητα οχήματος υ = 400 m/s (τελικά είχε κάνει λάθος στις πράξεις ήταν 40 m/s) από την ταχύτητα βρήκε τον χρόνο και υπολόγησε την μετατόπιση, που ήταν και το ερώτημα της άσκησης.

” Ταχύτητα σφαίρας σχολιάζω εγώ”,

απάντηση:

“Α ταχύτητα ήταν το υ και δεν μου ερχόταν”, μου λέει.

Έμεινα άφωνος.

Απολογισμός για την συγκεκριμένη μαθήτρια : Φυσική δεν της έμαθα, να λύνει εξισώσεις της έμαθα, στο να κάνει πράξεις θέλει λίγο δουλειά. Αν έγραψε όσα είπε, το εκπαιδευτικό σύστημα στη χώρα μας την θεωρεί καλή μαθήτρια.

Επίσης με πήραν τηλέφωνο τις γιορτές επιτηρητές γιατί έγραφαν διαγώνισμα μαθητές της Β λυκείου να με ρωτήσουν τι σημαίνει “αντιδιαμετρικά σημεία”, τελικά είτε μέτριοι, είτε καλοί μαθητές, σχεδόν κανένας από όσους έδιναν δεν ήξερε τι σημαίνει η φράση.

Μερικές σκέψεις μου σχετικές με το θέμα

Καλημέρα παιδιά.
Πάνο πολύ ωραίο άρθρο!
Μιλάς βέβαια για τουλάχιστον δύο εκδοχές της Λυκειακής Φυσικής.
Αυτή της Γενικής Παιδείας και αυτή της Φυσικής που θα εξεταστεί στον διαγωνισμό εισαγωγής στις σχολές.
Η δεύτερη, όσο καλά και να παρουσιαστεί, θα παραμείνει μάλλον δυσκολότερη από άλλα εξεταστέα αντικείμενα.
Κάποια αντικείμενα θα παραμείνουν δύσκολα, όσο καλόγουστα θέματα και αν μπαίνουν. Για παράδειγμα η Γεωμετρία αν εξεταζόταν. Τα προβλήματά της θα ήταν κατά κανόνα δυσκολότερα από προβλήματα Τριγωνομετρίας ή άλλα με μελέτη συναρτήσεων.
Το (κανονικό) στερεό θα δίνει θέματα δυσκολότερα κατά κανόνα από τα (κανονικά) εναλλασσόμενα.
Κάποια μαθήματα επιβιώνουν μόνο γενόμενα υποχρεωτικά. Η δυνατότητα επιλογής Κατεύθυνσης τα σκοτώνει.

Συνάδελφε Παναγιώτη Μουρούζη , συγχαρητήρια. Δεν έχει μεγάλη σημασία η άποψή μου αλλά προσυπογράφω το άρθρο σου και με τα δύο χέρια.

Ωραίες απόψεις – τοποθετήσεις Πάνο στο δρόμο για μια ουσιαστική εκπαίδευση.

Ποιό άραγε πολιτικό σύστημα, από κάθε χώρο (πολιτικό) αλλά και σε κάθε χώρα (και οι “ανεπτυγμένες” μέσα), θέλει σκεπτόμενους ορθολογικά πολίτες;

🙂

Κανένα δεν θέλει , Κώστα.

Σας ευχαριστώ Γιάννη, Χριστόφορε και Κώστα για τα καλά σας λόγια.
Γιάννη θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου. Η δυσκολία όμως της Φυσικής σε σχέση με τα άλλα αντικείμενα της χαρίζει μεγαλύτερη αίγλη. Μη μου πει κάποιος ότι είναι πιο ωραίο το παιχνίδι της ντάμας από το σκάκι γιατί είναι πιο εύκολο, γιατί δεν θα τον πιστέψω. Θα προτιμήσει πιθανώς τη ντάμα από το σκάκι αν είναι υποχρεωμένος για κάποιο άγνωστο λόγο να μάθει ένα παιχνίδι γρήγορα και εύκολα.

Ακριβώς Πάνο.
Καλό ανάλογο αυτό με το σκάκι και τη ντάμα.
Παλιά υπήρχαν οι δύο Τεχνολογικές. Δεν επέλεγαν τα παιδιά αυτήν που είχε Ηλεκτρολογία και Χημεία-Βιοχημεία γιατί ήταν δυσκολότερα μαθήματα. Έμπαιναν όμως στο Πολυτεχνείο.
Εμείς οι Φυσικοί δεν αισθανθήκαμε απειλή μια και η Φυσική έπαιζε και στις τρεις Κατευθύνσεις. Σήμερα μπαίνεις σε σχολές τεχνολογικής χροιάς χωρίς Φυσική!!
Αν αύριο δώσουν τη δυνατότητα εισόδου από Κατεύθυνση που δεν έχει ούτε Μαθηματικά, ούτε Φυσική καταλαβαίνουμε ότι θα την προτιμήσουν πολλοί.

Θα απαντήσω με μια φράση του Feynman στο βιβλίο του “ο χαρακτήρας του φυσικού νόμου” που γράφει “δεν υπάρχει Βασιλική οδός για την γεωμετρία” χωρίς να αναφέρει ονόματα Στην παργματικότητα η πρωτότυπη φράση ήταν ΄Μη είναι βασιλικήν ατραπόν επί την γεωμετρίαν.Ο βασιλιάς Πτολεμαίος Α΄ ρώτησε τον Ευκλείδη αν υπήρχε πιο σύντομος δρόμος για να μάθει κανείς την Γεωμετρία, από τον δρόμο που πρότεινε ο Ευκλείδης με τα συγγράμματα του.
Ο Ευκλείδης τότε του απάντησε: “Μη είναι βασιλικήν άτραπον επί γεωμετρίαν“. Δηλαδή: δεν υπάρχει βασιλική οδός για την γεωμετρία. Απο κει και μετά ο κόπος που κάνεις για να μάθεις φυσική ανταμείβεται με γνώση του κόσμου μας, των συσκευών που χρησιμοποιούμε καθημερινά και γενικότερα της ποιότητας ζωής μας. Αναφερει επίσης ότι τα χρόνια σπουδων στο πανεπιστήμιο δεν επαρκούν για τη γνώση της φυσικής από τότε.

Συνάδελφοι, εάν για τα επόμενα 2-3 χρόνια , εξορθολογιστούν κάπως τα θέματα στο μάθημά μας και η διδασκαλία σε σχολεία – φροντιστήρια μπει σε ανάλογου επιπέδου θέματα, θα επανέλθει ή όχι ο μέσος μαθητής σε προσανατολισμούς θετικής και υγείας; Το ποτάμι γυρίζει ή δεν γυρίζει πίσω; Η απομάκρυνση των μαθητών από αυτούς τους προσανατολισμούς είναι ζήτημα μόνο των δικών μας λαθών (των Φυσικών, ευρύτερα) ή είναι γενικότερη επιταγή της αγοράς εργασίας;

Γεια, σε όλους τους προλαλήσαντες. Η γνώμη μου σχετικά με το γιατί το μάθημα της Φυσικής αντιμετωπίζεται ως ιδιαίτερα δύσκολο από τους μαθητές/τριες, είναι επειδή η διδασκαλία του έχει εστιάσει σχεδόν αποκλειστικά στο ασκησιολογικό κομμάτι. Συγκεκριμένα δίνεται έμφαση στην επίλυση τυποποιημένων ασκήσεων, σε βάρος του εργαστηριακού χαρακτήρα ο οποίος θα μπορούσε να καλλιεργήσει δεξιότητες παρατήρησης, σχεδιασμού πειραμάτων και κριτικής σκέψης. Αυτό στερεί από τα παιδιά την ουσιαστική τους επαφή με τη φύση της επιστημονικής διερεύνησης (nature of scientific inquiry). Επιπλέον, η απουσία ενασχόλησης με τη φύση της επιστήμης (nature of science) αφήνει τους μαθητές χωρίς τη σημαντικότατη κατανόηση του πώς παράγεται, εξελίσσεται και εφαρμόζεται η επιστήμη στην πράξη. Ο συνδυασμός των δυο παραπάνω οδηγεί στην αποξένωση των μαθητών από τη Φυσική(και γενικά απο την επιστήμη) η οποία πλέον στα μάτια των παιδιών αποτελεί ένα μάθημα “επίλυσης ασκήσεων” και όχι “κατανόησης”.