Γιώργος Φασουλόπουλος

Νεανικό πάθος καταπιεσμένο άραγε η Ιστορία; 
Θα συμφωνήσω με τον Μήτσο (καλησπέρα Μήτσο).
Γιώργο βλέπω πράγματι να έχεις εξελιχθεί σε ιστοριοδίφη, προσφέροντάς μας υλικό που κανείς μας, νομίζω, δεν γνώριζε…
Σε ευχαριστούμε και για την παραπάνω προσφορά!

Γιώργο σ ευχαριστούμε για την ιδιαίτερη ανάρτηση, που το περιεχόμενό της αγνοούσα πλήρως.

Νεανικό πάθος καταπιεσμένο άραγε η Ιστορία ; Και έτσι μετά την συνταξιοδότηση του ο Γ. Φασουλόπουλος κάνοντας πρωτότυπη νομίζω έρευνα σε πηγές των αρχών του προηγούμενου αιώνα και …
και μας χαρίζει κείμενα που απολαμβάνουμε. Και δεν είναι η πρώτη φορά ούτε η δεύτερη
Ευχαριστούμε Γιώργο..

Το κύρος λοιπόν της Εφορίας , ολόκληρης της σχολής και του Μητροπολίτη βεβαίως διεσώθη δια της ( προσωρινής έστω ) απώλειας του κύρους του Ευαγγελίδη
Έτσι συμβαίνει λοιπόν εδώ και αιώνες.
Το κύρος του Χαρβαρντ δεν κινδυνεύει …
…εν ανάγκη θα θυσιαστεί το κύρος ακόμα και του … Κύρρου

Οι εφηβικές αντιδράσεις είναι διαχρονικές

Καλησπέρα Μήτσο, γεια σου Διονύση, χαίρε Δημήτρη.

Αυτές οι αντιδράσεις ξεφεύγουν και διαταράσσουν το κύρος των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, όταν οι καιροί είναι ανήσυχοι και οι υπεύθυνοι για την εκπαίδευση ελευθερώνουν τους ασκούς, αντιπαραθέτοντας τις προσωπικές στρατηγικές τους.

Εδώ, για την εξασφάλιση και διεύθυνση του αυτοδιοίκητου της ελληνικής κοινότητας σε καθεστώς αποικιοκρατίας έναντι της ένωσης των Δωδεκανήσων με το εθνικό κέντρο, δηλαδή την ελεύθερη Ελλάδα.

Το πρόβλημα σ’ αυτή την συγκυρία, μια ασύμμετρη βαθμολογία στο μάθημα των «Ιερών», μπαλώθηκε με την αποπομπή του γυμνασιάρχη Τρύφωνα Ευαγγελίδη επειδή «απώλεσε το κύρος του».

Η αναμφισβήτητη επιστημονική επάρκεια του Ευαγγελίδη αντιπαρατέθηκε με την «αυστηρότητα και επάρκεια στην διοίκηση» του μεθεπόμενου διευθυντή Σωκράτη Κόκκαλη. Συγκρίθηκε και κρίθηκε ελλιποβαρής.

Ευτυχώς, η μετέπειτα καριέρα του δεν αμαυρώθηκε από εκείνη την αρνητική αξιολόγηση.

Σχετικά με την αναγωγή που επιχείρησε ο Μήτσος στην διπλανή συζήτηση – Harvard, το κύρος του και η ψευδοεπιστήμη – αναγνωρίζω ότι υπάρχει διαφορά κλίμακας.

Υπάρχουν όμως ενδιαφέρουσες για μια ψύχραιμη συζήτηση, αναλογίες.

Οι χορηγοί του Harvard δεν εξανάγκασαν σε παραίτηση την επικεφαλής του Ιδρύματος για το αμφιλεγόμενο πρόγραμμα «The Human Flourishing Program» και τα ουφολογικά παραπροϊόντα που δημοσιοποίησαν κάποιοι συνεργάτες αυτού του προγράμματος.

Η newage εκπαίδευση φαίνεται να βρίσκει πρόθυμους πελάτες – σπουδαστές ακόμα και στο Harvard, χωρίς αντιδράσεις απ’ τους χορηγούς.

Υπέδειξαν στην πρύτανη την πόρτα εξόδου για μονόπλευρη αντιμετώπιση των αιματηρών συμβάντων στη Γάζα. Δηλαδή για την αμφισβήτηση της κυρίαρχης ιδεολογικής και πολιτικής επιλογής των χορηγών.

Και στις δυο περιπτώσεις, η «απώλεια κύρους» δεν σχετίζεται με τις αφορμές που συζήτησε η Σχολική Εκπαιδευτική Επιτροπή το 1916 στη Ρόδο, ούτε με αυτά που εμείς εδώ συζητάμε για το Harvard.

Σχετίζεται με την μεγάλη εικόνα. Τις διάφορες εκδοχές του Αλυτρωτισμού στα Δωδεκάνησα και την Ακαδημαϊκή Ελευθερία στο Harvard.

Την οποία εδώ βάζουμε κάτω απ’ το χαλί, σπαταλώντας τα επιχειρήματά μας για τα δευτερεύοντα.

Στο σχολείο της Ρόδου την μεγάλη εικόνα την βρήκαν μπροστά τους, δέκα χρόνια μετά. Γι’ αυτά τα συμβάντα, επιφυλάσσομαι.

Περιγράφεις γεγονότα χαμένα στο χρόνο και μας δείχνεις πως γίνεται η έρευνα και η ανάλυση των ιστορικών γεγονότων, για να βγάλεις χρήσιμα συμπεράσματα. Πότε πρόλαβες και που βρήκες τα αρχεία.

Θανάση,

αυτοί που δείχνουν τις μεθόδους που ακολουθεί η ιστορική έρευνα είναι οι επαγγελματίες ιστορικοί – όχι βέβαια εγώ.

Ομολογώ όμως ότι αυτές τις εκδοχές της ζωής στο Βενετόκλειο – Καζούλλειο το λένε σήμερα – ούτε εσύ, ούτε εγώ είχαμε συζητήσει ή ακούσει στην η κοινή μας εκπαιδευτική μας πορεία σ’ αυτά τα ωραία μέρη.  

Πολύ ενδιαφέρον Γιώργο. Ευχαριστούμε. Οι αναρτήσεις σου ειναι απολαυστικές.

Τίνα καλημέρα
ευχαριστώ πολύ

Καλημέρα Γιώργο. Είμαι περίεργος να έβλεπα τι ποσοστά θα εβγαζε το 2004 για την Ελλάδα!

Μικρά ποσοστά Γιώργο
 
Τα επόμενα απ’ το γραφείο William Hill Bet, για το EURO 2004
 
France 11/4, Italy 9/2, Portugal 13/2, Spain 7/1, England 7/1, Holland 15/2, Czech Rep 14/1, Germany 16/1, Sweden 33/1, Denmark 33/1, Russia 66/1, Greece 80/1, Croatia 80/1, Bulgaria 80/1, Switzerland 125/1, Latvia 500/1
 
Όποιος είχε παίξει τότε Ελλάδα, τα πήρε κι’ έφυγε

Αυτή η αναδρομή που μ’ έβαλες να κάνω προκαλεί εκτός από ανεκδοτολογικές αναμνήσεις και μελαγχολικές διαπιστώσεις.

Τότε δεν ήταν μόνο η χώρα μας μεγάλη έκπληξη αλλά με ίδιες εκτιμήσεις την ακολουθούσαν Κροατία και Ελβετία. Χώρες που είκοσι χρόνια μετά πρωταγωνίστησαν – η Ελβετία συνεχίζει στους 8.

Έχεις δίκιο. Για παράδειγμα η Δανία που μάζεψε τους παίκτες από τις παραλίες (επειδή αντικατεστησε την Γιουγκοσλαβια λόγω πολεμου) και ακολουθως πηρε το κυπελο ,είναι μια υπολογίσιμη δύναμη σε όλα αυτά τα χρονια

Μέχρι τώρα, σοβαρή μπάλα δεν είδαμε

Τί είδαμε;;;;

Εικόνες από τα παλιά, με τη συνηθισμένη υποκριτική για τηλεθέαση

https://i.ibb.co/c23y4JX/image.png

Είδαμε ένα ωραίο γκολ και θυμηθήκαμε το σύνθημα για τον Τσολιά από το 2004

https://i.ibb.co/QN1X1jf/image.png

Είδαμε έναν γκρίζο λύκο

https://i.ibb.co/jgKL7w4/image.png

Είδαμε έναν σούπερ μάγκα με 3 στα 3

https://i.ibb.co/wdvMqMZ/image.png

Και τέλος είδαμε έναν 16χρονο που θα βλέπουμε και στο μέλλον

https://i.ibb.co/QdQG5gR/image.png

Το απόγευμα τα σπουδαία….αν υπάρχουν σπουδαία…

πολύ άργησες
σε περιμέναμε πιο νωρίς!

Η πιο συγκινητική εικόνα του Euro 24

Πατέρας και γιος 33 χρόνια μετά, πανηγυρίζουν με τον ίδιο τρόπο γκολ που πέτυχαν στο ίδιο γήπεδο

Η Γερμανία στο καναβάτσο στο 120′

https://i.ibb.co/syvNZsG/image.png

Ο Μερίνο πέτυχε γκολ στο ίδιο γήπεδο με τον πατέρα του, 33 χρόνια μετά

Η αμφισβητούμενη φάση του Euro 24

Οι Γερμανοί μαζεύουν υπογραφές για το χέρι του Κουκουρέγια

https://i.ibb.co/pzNPd4j/image.png

Το δολοφονικό βλέμμα του εκτελεστή

https://i.ibb.co/py9rjHW/image.png

Εκτελεί πέναλτι κοιτώντας τον τερματοφύλακα και όχι την μπάλα,
με ποσοστό επιτυχίας 93%

Οι παίκτες της Γαλλικής ομάδας πανηγύρισαν την ήττα του ακροδεξιού συνασπισμού
στις εκλογές

https://i.ibb.co/tC5p7Cj/image.png

Η Νίκη του Λαού

Η Νίκη του Λαού

https://i.ibb.co/Jj7MNSX/image.png

Liberte – Egalite – Fraternite

non politics;
ας τους να λένε οι υποκριτές

Σε λίγες μέρες θα ξεκινήσει η Ολυμπιάδα

Κίνηση τιμής και ιδιαίτερου συμβολισμού αποτελεί ο-η Σημαιοφόρος κάθε χώρας στην τελετή έναρξης.

Επειδή ακούγονται διάφορα ονόματα, προτείνω ένα γκάλοπ στο ylikonet (κανένας δεν θα δώσει σημασία, αλλά έχει την αξία του για εμάς)

1) Μίλτος Τεντόγλου (διάβασα πως αρνήθηκε γιατί ακόμα θα βρίσκεται σε προετοιμασία για τους αγώνες)

2) Λευτέρης Πετρούνιας

3) Κατερίνα Στεφανίδη

4) Γιάννης Ατετοκούμπο

5) Στέφανος Τσιτσιπάς

6) Μαρία Σάκκαρη

Αυτά τα 6 ονόματα ακούστηκαν. Κυκλοφορεί πληροφορία για ειλημμένη απόφαση
τη σημαία να κρατήσουν η Σάκκαρη με τον Ατετοκούμπο

Ποια η γνώμη σας;

Ψηφίζω πρώτος

Αν η-ο Σημαιοφόρος είναι μία-ένας, ψηφίζω Κατερίνα Στεφανίδη,

με δεδομένη την άρνηση του Μίλτου Τεντόγλου

Η Κατερίνα είναι η μεγαλύτερη και σταθερότερη Ελληνίδα αθλήτρια του Στίβου
με πολλές αναγνωρισμένες επιτυχίες σε Ολυμπιάδες-Παγκόσμια-Πανευρωπαϊκά

Αν θα είναι δύο, ψηφίζω Κατερίνα Στεφανίδη – Λευτέρη Πετρούνια

Ο Λευτέρης είναι ο μεγαλύτερος και σταθερότερος Έλληνας αθλητής στην ενόργανη γυμναστική με πολλές αναγνωρισμένες επιτυχίες σε Ολυμπιάδες-Παγκόσμια-Πανευρωπαϊκά

Θοδωρή όπως είπες και εσύ δεν θα αποφασίσουμε εμείς. Για αυτό ανεξάρτητα από το τι θα κάνει κάθε αθλητής εμείς εκφράζουμε την προτίμησή μας .
Μίλτος Τεντόγλου.

Γιάννης Αντετοκούνμπο και Αντιγόνη Ντρισμπιώτη αποτελούν το δίδυμο σημαιοφόρων της ελληνικής αποστολής στην τελετή έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι.

https://i.ibb.co/Mcz1Nv7/image.png

Ο Giannis γνωστός. Για την Αντιγόνη:

Το 2022 κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια (20 χλμ. και 35 χλμ. βάδην) στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μονάχου, πετυχαίνοντας κάτι που μέχρι σήμερα δεν είχε κάνει κανένας Έλληνας αθλητής και αθλήτρια. Νωρίτερα στη σεζόν ήταν τέταρτη στο Παγκόσμιο του Όρεγκον.

Η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, ακολουθώντας την εθιμοτυπική διαδικασία για την επιλογή του Σημαιοφόρου ήρθε πριν από τη συνεδρίαση, σε επαφή με μεταλλιούχους Ολυμπιονίκες. Ωστόσο τόσο ο Μίλτος Τεντόγλου όσο και η Κατερίνα Στεφανίδη ζήτησαν να μην είναι Σημαιοφόροι για να μην αλλάξουν το πρόγραμμα της προετοιμασίας ενόψει της συμμετοχής στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Γρηγόρη ευχαριστώ για την απάντηση.

Η μηδενική συμμετοχή δείχνει πως μάλλον είχαν δίκιο όσοι αντιμετώπισαν το θέμα
επιφανειακά χωρίς διάθεση δεύτερων σκέψεων…
Γι αυτό νομίζω πως είναι περιττό να συνεχίσω τη συζήτηση.

Για λόγους πληρότητας και ενημέρωσης

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΟΙ

1908 Νικόλαος Γεωργαντάς Στίβος
1912 Κωνσταντίνος Τσικλητήρας Στίβος
1920 Βασίλης Ζαρκάδης Ξιφασκία
1924 Χρήστος Βρεττός Στίβος
1928 Αντώνης Καρυοφύλλης Στίβος
1932 Χρήστος Μάντικας Στίβος
1936 Ιωάννης Σεραϊδάρης Στίβος
1948 Γιώργος Καλαμποκίδης Ιστιοπλοΐα
1952 Νίκος Σύλλας Στίβος
1956 Γιώργος Ρουμπάνης Στίβος
1960 Ο τότε διάδοχος Κωνσταντίνος Ιστιοπλοΐα
1964 Γιώργος Μαρσέλλος Στίβος
1968 Χρήστος Παπανικολάου Στίβος
1972 Χρήστος Παπανικολάου Στίβος
1976 Βασίλης Παπαγεωργόπουλος Στίβος
1980 Ηλίας Χατζηπαυλής Ιστιοπλοΐα
1984 Στέλιος Μυγιάκης Πάλη
1988 Μπάμπης Χολίδης Πάλη
1992 Λάμπρος Παπακώστας Στίβος
1996 Πύρρος Δήμας Δήμας Άρση Βαρών
2000 Νίκος Κακλαμανάκης Ιστιοπλοΐα
2004 Πύρρος Δήμας Άρση Βαρών
2008 Ηλίας Ηλιάδης Τζούντο
2012 Αλέξανδρος Νικολαϊδης Ταεκβοντό
2016 Σοφία Μπεκατώρου Ιστιοπλοΐα
2020 Άννα Κορακάκη Σκοποβολή, Λευτέρης Πετρούνιας Γυμναστική

Ο στίβος είναι το άθλημα με τους περισσότερους Σημαιοφόρους, αφού 13 φορές αθλητές του έχουν κρατήσει τη σημαία.Ακολουθεί η ιστιοπλοΐα με πέντε, η πάλη και η άρση βαρών με δύο, η ξιφασκία, το τζούντο, το ταεκβοντό, η γυμναστική και η σκοποβολή με έναν. 

Αν κάποιο άθλημα έπρεπε να εκπροσωπηθεί αυτό κατά τη γνώμη μου ήταν το πόλο,
με τις περισσότερες συμμετοχές και διακρίσεις σε ομαδικό άθλημα σε Ολυμπιακούς αγώνες.

Μάλλον όμως επιλέχθηκε η αναγνωρισιμότητα …. τουλάχιστον κατά το ήμισυ …
Η Αντιγόνη είναι η αθλήτρια που πριν μερικά χρόνια, κάλυπτε η ίδια τα έξοδα της προετοιμασίας της….

Αν συγκριθούν τα budget στα δύο άκρα της γαλανόλευκης, φοβάμαι πως θα παρελάσει κατακόρυφη και όχι οριζόντια…..
 
 

Καλημέρα Θοδωρή.
Κάποιες επιπλέον πληροφορίες για το θέμα της επιλογής σημαιοφόρων:
Έτοιμη να δώσει τη σημαία στη Μαρία Σάκκαρη ήταν η Ολομέλεια της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, αν και τελικά αποφάσισε ότι Σημαιοφόροι για την Ελλάδα στην Τελετή Εναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων Παρίσι 2024, θα είναι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο και η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη.
Η απόφαση για τον παίκτη της Εθνικής και των Μπακς ήταν ομόφωνη, ενώ η πρωταθλήτρια του βάδην επελέγη μετά από ψηφοφορία, μαζί με τις Ευαγγελία Πλατανιώτη, Μαργαρίτα Πλευρίτου και Μαρία Σάκκαρη.
Ωστόσο, το τι προηγήθηκε της ανακοίνωσης έχει πολύ ενδιαφέρον, αφού ακόμη και στην ΕΟΕ, όπως φαίνεται και από το url της είδησης στην επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, είχαν δεδομένο πως η Σάκκαρη θα ήταν η σημαιοφόρος, πριν τις επίσημες ανακοινώσεις.
https://www.topontiki.gr/wp-content/uploads/2024/07/sdfsfas-1024×571.jpg
Σε αντίθεση με τον Γιάννη που εκλέχθηκε ομόφωνα, υπήρξαν διαφωνίες για την Σάκκαρη και τελικά επελέγη η πρωταθλήτρια του βάδην με 16 ψήφους, έναντι οκτώ της Ελληνίδας τενίστριας.
Πώς φτάσαμε όμως στην ψηφοφορία; Ψηφοφορία δεν προβλέπονταν, όμως κρίθηκε πως ήταν η μοναδική και πιο δίκαιη λύση, δεδομένων των όσων είχαν προηγηθεί.
Η Σάκκαρη προκρινόταν και λόγω δημοφιλίας και για όσα έχει πετύχει στο τένις, ωστόσο οι αντιδράσεις που υπήρξαν στα σόσιαλ δεν έμειναν μόνο εκεί, αφού πέρασαν και… εντός της ΕΟΕ. Δεν ήταν λίγοι (όπως φάνηκε και από την ψηφοφορία) που διαφωνούσαν με την πρόταση της τενίστριας, καθώς θεωρούσαν ότι αδικούνται άλλες αθλήτριες όπως η Ντρισμπιώτη για παράδειγμα (ακούστηκε και για την Στεφανίδη όμως η ίδια είχε απαντήσει ήδη αρνητικά στην ΕΟΕ για λόγους προετοιμασίας, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις).
Οι εκπρόσωποι των ομοσπονδιών είχαν πολλές ενστάσεις και αρκετοί είχαν τις δικές τους προτάσεις για την θέση της αθλήτριας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, μέχρι και αθλήτρια πήρε τηλέφωνο και έκανε… παράπονα που δεν ζήτησαν από την ίδια να είναι σημαιοφόρος λόγω διακρίσεων και ζήτησε να πάρει αυτή τη σημαία παρά το… αρνητικό αντίκτυπο που άφησε σε προηγούμενη ολυμπιάδα.
Οι διαφωνίες την ίδια ώρα… εντάθηκαν εντός των τειχών της ΕΟΕ και σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρόεδρός της, Σπύρος Καπράλος, αποφάσισε να τεθούν σε ψηφοφορία, η Σάκκαρη, η Ντρισμπιώτη, η Πλατανιώτη και η Μαργαρίτα Πλευρίτου, αφού και το πόλο (δικαιολογημένα) ήθελε να υπάρχει η δική του παρουσία στην τελετή έναρξης, δίπλα από τον Αντετοκούνμπο.
Τελικά τα… δύο μπλοκ των εκπροσώπων που στήριξαν Ντρισμπιώτη και Σάκκαρη, έκριναν και το αποτέλεσμα, με αυτό το 16-8 να ξεκαθαρίζει τα πράγματα οριστικά.
Αυτό που διαρρέει πάντως, είναι ότι υπήρχαν πιέσεις από την αρχή για να περάσει η πρόταση της Σάκκαρη (χωρίς να έχει καμία ανάμειξη η ίδια) και οι αντιρρήσεις ήρθαν μετά την κατακραυγή στα σόσιαλ από αρκετούς χρήστες. Να τονιστεί επίσης, πως σε λίγους μήνες η ΕΟΕ έχει και εκλογές, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

https://i.ibb.co/WPJhpBZ/3.png

Ήταν η καλύτερη ομάδα σε όλη τη διοργάνωση….

Μαζί με την Ισπανία κέρδισε το επιθετικό ποδόσφαιρο και ο νεανικός ενθουσιασμός..

Το φρέσκο κόντρα στο αποστειρωμένο, η φαντασία κόντρα στο αναμενόμενο και βαρετό….

Γιατί όμως υποστηρίζαμε τη “Φούρια Ρόχας”;

Δείτε στις δύο επόμενες φωτο το ρόστερ της Ισπανίας

https://i.ibb.co/W0V2v47/1.png

https://i.ibb.co/bPJ34ZB/2.png

Τι συμπέρασμα βγάλατε;;;;

Από τους 24 μόνο ένας από την αντιπαθέστατη Ρεάλ Μαδρίτης….

Αντίθετα ποσοστό 35% από βασκικές ομάδες

Αυτό ίσως εξηγεί τη δίψα και τον ενθουσιασμό…

Καλημέρα
Θόδωρε, αποφεύγω το ερώτημα – κανείς δεν με κέρδισε

Αντιμετώπισα με επιφύλαξη τους «μικρούς ήρωες» όπως ο Γιαμάλ

Το άθλημα πάσχει από ωριμότητα, ενώ ξεχειλίζει από εξαιρετικούς νεαρούς τεχνίτες με εμβρυακή όμως κοινωνική ενσυναίσθηση.

Π.χ., οι πρόσφυγες αδελφοί Γουίλιαμς διάλεξαν διαφορετικές εθνικές. Ο Ινάκι της γενέτειρας των γονέων του, της Γκάνας, ενώ ο Νίκο της Ισπανίας. Διεθνοποιημένες και ταυτόχρονα νοικοκυρεμένες επιλογές, αλλά χωρίς να είναι εμφανές το συναίσθημα.

Κάτι ακόμα που αφορά όσους σπουδαίους μεγάλωσαν αλλά δεν το παραδέχονται – αφορά τους μεγάλους σε κάθε ηλικιακή κλάση.

Η ενοχλητική εμμονή του Ρονάλντο να μένει μέχρι τέλους στους αγώνες, ενώ εμφανώς δεν τράβαγε, σε αντίθεση με τον ομαδικό πνεύμα με το οποίο αποδεχόταν την αντικατάστασή του ο παραγωγικός σε κέντρο και επίθεση σ’ όλη τη διάρκεια του τουρνουά, Χάρι Κέιν.

Καλησπέρα Θοδωρή και Γιώργο.
Έχω σταματήσει να βλέπω ποδόσφαιρο και μπάσκετ χρόνια τώρα για πλήθος λόγων.
Ασχολούμαι επιδερμικά με μια οπτική κοινωνιολογικού (ας πούμε) ενδιαφέροντος.
Με την οπτική αυτή, απόλυτα εύστοχο, μου φαίνεται, Γιώργο το τελευταίο σχόλιό σου!!

Γεια σας Γιώργο και Δημήτρη, με μπερδέψατε….

Προσωπικά μου είναι αδιάφορο ποια Εθνική επιλέγει κάποιος να αγωνιστεί…

Έχουμε παραδείγματα, στα Βαλκάνια ειδικά, νεαρών αθλητών που δεν επιλέγουν
την Εθνική της χώρας διαμονής τους, στην οποία μεγάλωσαν και ανδρώθηκαν,
αλλά την Εθνική της χώρας καταγωγής τους, θυσία στον εθνικισμό….

Το ποδόσφαιρο πάντα προσφέρονταν για κοινωνιολογικές προεκτάσεις….

Ας μιλήσουμε λοιπόν για τον Γιαμάλ….

“Ο Λαμίν Γιαμάλ, μόλις πέτυχε το εκπληκτικό γκολ στο προχθεσινό αγώνα Ισπανίας- Γαλλίας, σχημάτισε με τα χέρια του τον αριθμό 304: πρόκειται για τον ταχυδρομικό κώδικα της Ματαρό, μιας φτωχογειτονιάς της Βαρκελώνης.
Η Ματαρό αλλά και ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής έχουν υποστεί συστηματικές ρατσιστικές επιθέσεις από την ισπανική ακροδεξιά. Για το Vox, αυτές οι ταπεινές γειτονιές είναι «πολυπολιτισμικοί λόφοι κοπριάς». Σε αρκετές περιπτώσεις, το ακροδεξιό κόμμα έχει συνδέσει τη μετανάστευση με την εγκληματικότητα. Οι οπαδοί του αποκαλούν το Ματαρό «Μασσαλία της Καταλονίας», μέρος όπου συνωμοτούν η Αριστερά και οι ισλαμιστές.”

Η συνέχεια του άρθρου

Καλησπέρα Θοδωρή, γεια σου Δημήτρη

Αν πράγματι σε μπέρδεψα, συγνώμη, αλλά και ΄γω μπερδεμένος νοιώθω

Αντιρατσιστικοί υπαινιγμοί για να ‘χουμε να λέμε – που δεν είναι κακό σ΄ έναν κόσμο εγωιστικό και κυνικό,

αλλά το κεντρικό μήνυμα που νοιώθω ότι εκπέμπεται είναι:

«αν έχεις ικανότητες ως μονομάχος στην αρένα, υπάρχει θέση και για σένα και όσο πιο νέος τόσο καλύτερα για όλους» 

Τί έχουμε να σχολιάσουμε γι αυτό;

https://i.ibb.co/93cGVY9/image.png

Άντε να σχολιάσω

οι ποδοσφαιρικοί τροπαιούχοι 2024 της Νότιας Αμερικής
εκείνης του Μπολιβάρ και του Αλιέντε
με συμπεριφορά όχλου

να μην μας τύχει «και στα δικά μας»

Φυσικά και κάνουν λάθη οι επιτροπές επιλογής για τα βραβεία Νομπέλ, ιδίως παλαιότερα. Πολύ γνωστές περιπτώσεις είναι του Barkla (φυσικής) και του McLeod (ιατρικής). Δείτε και το https://www.tovima.gr/2008/11/25/science/istorika-paratragoyda-twn-nompel/

Μάλλον θα είστε εξοικειωμένος, λόγω ιδιαίτερου ερευνητικού ενδιαφέροντος, με τις αντιρρήσεις για την βράβευση του βρετανού Antony Hewish με το Νόμπελ Φυσικής του 1974 σχετικά με την ανακάλυψη των pulsars, ενώ παραλήφτηκε απ’ το βραβείο η μεταπτυχιακή του φοιτήτρια Jocelyn Bell Burnell που είχε τον πρώτο ρόλο σ’ αυτό το επιστημονικό επίτευγμα.

απ’ την Wikipedia

Η Μπελ είχε βοηθήσει στην κατασκευή του ραδιοτηλεσκοπίου επί δύο χρόνια και ήταν το πρόσωπο που πρόσεξε πρώτο το ασυνήθιστο σήμα…. Η ίδια είπε αργότερα ότι ήταν επίμονη στην αναφορά του σήματος, καθώς αντιμετώπισε τον σκεπτικισμό του Χιούις, ο οποίος αρχικώς επέμενε ότι ήταν τεχνητό ανθρωπογενές παράσιτο. Μίλησε επίσης για συναντήσεις του Χιούις με τον Ράυλ στις οποίες δεν προσκαλούσαν την ίδια.

 Το 1977 ωστόσο η Μπελ δήλωσε για το θέμα αυτό:

«Οι αντιδικίες των ορίων του έργου του ενός και του άλλου ανάμεσα σε επιβλέποντα καθηγητή και ερευνητή φοιτητή είναι πάντοτε δύσκολο, και ίσως κάποτε αδύνατο, να επιλυθούν. Δεύτερον, ο επιβλέπων έχει την τελική ευθύνη για την επιτυχία ή την αποτυχία του ερευνητικού εγχειρήματος. Μαθαίνουμε για περιπτώσεις που ένας επιβλέπων κατηγορεί τον φοιτητή του για μία αποτυχία, αλλά γνωρίζουμε ότι φταίει κυρίως ο επιβλέπων. Μού φαίνεται δίκαιο ότι ο επιβλέπων θα έπρεπε να ωφελείται και από τις επιτυχίες. Τρίτον, πιστεύω ότι θα υποβάθμιζε τα Βραβεία Νόμπελ η βράβευση με αυτά ερευνητών φοιτητών, εκτός από πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις, και δεν πιστεύω ότι αυτή είναι μία από εκείνες. Τέλος, δεν είναι κάτι που με αναστατώνει την ίδια – στο κάτω-κάτω έχω εξαίσιους ομοιοπαθείς, έτσι δεν είναι;!»
 
 

Η κατάσταση με το Νομπέλ για τους πάλσαρς δεν είναι απλή. Η παρατηρητικότητα είναι προσόν ενός καλού ερευνητή, αλλά όχι το μοναδικό. Από αυτή την πλευρά η Bell δεν νομίζω ότι ήξερε τι είναι αστέρας νετρονίων. Αλλά οι συναντήσεις των Hewish και Ryle ΧΩΡΙΣ την παρουσία της Bell ήταν σαφώς αντίθετες προς την επιστημονική ηθική. Ίσως έπαιξε ρόλο και ότι είναι γυναίκα. Η Bell είχε δώσει μια διάλεξη στη Θεσσαλονίκη πριν πολλά χρόνια, και την είχα γνωρίσει από κοντά. Αν εξαιρέσουμε την οικονομική πλευρά, νομίζω ότι περισσότερη γνωστή έγινε από την παράλειψη παρά από ό,τι θα γινόταν με την απονομή.

«Η κατάσταση με το Νομπέλ για τους πάλσαρς δεν είναι απλή. Η παρατηρητικότητα είναι προσόν ενός καλού ερευνητή, αλλά όχι το μοναδικό. Από αυτή την πλευρά η Bell δεν νομίζω ότι ήξερε τι είναι αστέρας νετρονίων».

Δεν μπόρεσα να βρω σε τι διαφοροποιείται η συμβολή των Hewish & Ryle απ’ αυτήν της Jocelyn Bell στο «τι είναι αστέρας νετρονίων»

Η Bell παρατήρησε ένα περιοδικό σήμα, που δεν ήξερε τι ήταν. Στις εφημερίδες το σήμα είχε γίνει γνωστό με την ονομασία “little green men”. Η πολύ μικρή περίοδος απέκλειε τις αναπάλσεις αστέρων και την περιστροφή λευκών νάνων (το αναλύουμε διεξοδικά στο βιβλίο Βάρβογλη-Σειραδάκη). Αν δεν κάνω λάθος ο Ryle ήταν αυτός που πρότεινε την περιστροφή αστέρων νετρονίων, η ύπαρξη των οποίων εκείνη την εποχή δεν ήταν καθόλου αποδεκτή γενικά. Πιστεύω ότι η Bell δεν είχε καν ακούσει αυτό τον όρο.

Καλημέρα σε όλους.Μια παρατήρηση. Το βραβείο του Νόμπελ, δίνεται για την συμβολή αυτών που ωφελεισαν την ανθρωπότητα(Γιατην ακρίβεια ο Νόμπελ στην διαθήκη του αναφέρει “τα βραβεία να δίνονται κάθε χρόνο σε όσους κατά τον προηγούμενο χρόνο θα είχαν προσφέρει τη μεγίστη ωφέλεια στην ανθρωπότητα”.
Για την περίπτωση της Bell εγινε προφανής αδικία και δεν αφορά κανένα αν ήξερε ή δεν ήξερε τι είναι αστέρας νετρονίων, αν ήταν μεταπτυχιακή φοιτήτρια ή όχι, αν ήξερε όλη την Φυσική του κόσμου ή ένα μικρο σχετικά και περιορισμένο πεδίο της Φυσικήςογλης. Η συμβολή της ήταν καθοριστική και διαφονώ με αυτό που λεέι ο Χάρης Βάρβογλης και για την φράση περι αστέρα νετρονίων αλλά και για το πόσο καλός ερευνητής είναι κάποιος , όταν η παρατηρησή του ανοίγει άλλλες διαστάσεις στην γνώση μας.

Τα βραβεία Νομπέλ δεν δίνονται πια για τα επιτεύγματα του προηγούμενου έτους. Παράδειγμα ο Αϊνστάιν, που πήρε το 1921 το βραβείο για το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο του 1905. Κατά τα άλλα ο καθένας έχει φυσικά τη γνώμη του. Εγώ όμως δεν είπα ότι καλώς δεν συμπεριλήφθηκε η Bell στους βραβευθέντες, είπα ότι η κατάσταση δεν είναι απλή.

Η εξέλιξη της συζήτησης κάτω απ’ αυτή την ανάρτηση, υπήρξε για μένα παραγωγική αφού άνοιξε ερωτήματα που απαίτησαν περισσότερες διευκρινήσεις

Η Bell φαίνεται ότι αντιμετώπισε τις επιφυλάξεις του επιβλέποντα την διατριβή της, Antony Hewish, για την πρώτη ανάγνωση των δεδομένων που επεξεργάστηκε το 1967.

Με επιμονή προέβη και άλλες ριοδιοτηλεσκοπικές παρατηρήσεις που επιβεβαίωσαν το αρχικό σχήμα.

Επειδή δεν θα πρέπει να είχαν ως συνολική ερευνητική ομάδα σαφή εξήγηση για τους παλμούς που ανέδειξε η Bell, είτε κάποιοι – μαζί τους κι’ ο Hewish, γνώριζαν το ενδεχόμενο των αστέρων νετρονίων είτε όχι, ονόμασαν χιουμοριστικά και αμήχανα αυτούς τους παλμούς Little Green Men, σαν να λέμε «σήματα απ’ τους εξωγήινους».

Η Επιτροπή των Νόμπελ ήταν μέχρι τότε φειδωλή στον τομέα της Αστροφυσικής, διότι κυκλοφορούσαν αρκετές θεωρίες αλλά λίγες πειραματικές επιβεβαιώσεις.

Εδώ βρίσκεται η σημαντική συμβολή της Bell.

Στην παροχή αξιόπιστων πειραματικών τεκμηρίων, ώστε το 1974 η Επιτροπή των Νόμπελ να απονείμει για πρώτη φορά το βραβείο της Φυσικής σε αστροφυσικούς.

Ακολούθησαν το 1978 οι Πεντζίας & Ουίλσον για το θεμελιώδες τεκμήριο που επιβεβαίωνε την Ακτινοβολία Υποβάθρου.

Οι ιστορικοί της επιστήμης πιστοποιούν ότι ούτε και αυτοί είχαν ακούσει κάτι σχετικό για την Μεγάλη Έκρηξη και ενημερώθηκαν σχετικά απ’ τον Robert Henry Dicke του Πρίνστον, όταν αναζήτησαν ερμηνευτικό σχήμα για το εύρημά τους.

Η προσεκτική αντιμετώπιση της Bell αναφορικά με την εξαίρεσή της απ’ το Νόμπελ Φυσικής του 1974

«Οι αντιδικίες των ορίων του έργου του ενός και του άλλου ανάμεσα σε επιβλέποντα καθηγητή και ερευνητή φοιτητή είναι πάντοτε δύσκολο, και ίσως κάποτε αδύνατο, να επιλυθούν»

καταλήγει στο

«τέλος, δεν είναι κάτι που με αναστατώνει την ίδια – στο κάτω-κάτω έχω εξαίσιους ομοιοπαθείς, έτσι δεν είναι;!».
  
Η χωρίς συμπλέγματα αντιμετώπιση της εξαίρεσής της απ’ το Νόμπελ του 1974, αποκτά έμπρακτο περιεχόμενο το 2018

τρία εκατομμύρια δολάρια σε γυναίκες και πρόσφυγες για να γίνουν επιστήμονες

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αναρτηση Γιώργο. Εξαιρετικο ενδιαφέρον έχουν και τα σχόλια . Θα μεταφέρω την αναρτηση και στις σελίδες μου καθως και μέρος των σχολιων.