Κοτσακινός Χρήστος

Καλό μεσημέρι Χρήστο.
Το παραπάνω είναι Β΄θέμα, εξέτασης της θεωρίας;
Φαντάζομαι είναι από την τράπεζα θεμάτων, ή όχι;
Αν αυτό είναι θεωρία, τι ακριβώς θα ήταν ένα πρόβλημα;

Και για να δώσω εναλλακτική ερώτηση, που να εξετάζει θεωρία, θα περίμενα ένα ερώτημα όπως:
Στο κεκλιμένο επίπεδο ή στο οριζόντιο επίπεδο το σώμα δέχεται μεγαλύτερη δύναμη τριβής; Να δικαιολογήσετε αναλυτικά την άποψή σας.
Αν κάποιος μαθητής μπορεί να το απαντήσει γράφοντας και αναλυτική δικαιολόγηση και όχι μόνο γράφοντας δύο εξισώσεις, τότε ο μαθητής αυτός δικαιούται να ανταμειφθεί αφού γνωρίζει την αντίστοιχη θεωρία, την οποία μπορεί να εφαρμοσει σε μια απλή περίπτωση και να αποδόσει και την σκέψη του.

Γεια σου Διονύση,
Αρχικά δεν αντλήθηκε από τη τράπεζα θεμάτων.

Το συγκεκριμένο Β΄ θέμα:
Αξιολογεί σε βάθος τη φυσική κατανόηση (ΘΜΚΕ, δυνάμεις, τριβή, κίνηση σε δύο φάσεις).
Δεν απαιτεί αριθμητική επεξεργασία με αριθμούς αλλά αλγεβρική επεξεργασία με μεταβλητές (d, φ, μ, ημφ).
Χρειάζεται εφαρμογή τύπων, χρήση τριγωνομετρικών σχέσεων, και νοητική σύνδεση φυσικής κατάστασης με μαθηματικά εργαλεία.

Συνεπώς:
Δεν είναι απλό θεωρητικό ερώτημα
Δεν είναι κλασικό αριθμητικό πρόβλημα τύπου “Δίνεται m = 2 kg, βρες μ…”
Είναι “ενδιάμεσο είδος ερωτήματος”, που εξετάζει:

Αν οι μαθητές γνωρίζουν και κατανοούν τις αρχές του ΘΜΚΕ.
Αν μπορούν να τις εφαρμόσουν σε απλό σενάριο (κεκλιμένο και οριζόντιο επίπεδο).
Αν αντιλαμβάνονται πώς να χρησιμοποιήσουν τη γεωμετρική πληροφορία (ημφ = h/d) για να κλείσουν μια αλγεβρική σχέση.

Μπορεί να χαρακτηριστεί ως:
Ερώτημα εφαρμογής θεωρίας με αλγεβρική επεξεργασία, κατάλληλο για Β΄ θέμα κατανόησης εννοιών και σχέσεων,
χωρίς πλήρεις αριθμητικούς υπολογισμούς,
αλλά και όχι αμιγώς θεωρητικό.

Ένα καλό πρόβλημα θα ήταν:

Σώμα μάζας m=10kg ισορροπεί σε οριζόντιο επίπεδο με το οποίο παρουσιάζει συντελεστή τριβή ολίσθησης μ=0,2. Στο σώμα την t=0 αρχίζει να ενεργεί δύναμη που η τιμή της μεταβάλλεται με τον χρόνο σύμφωνα με τη σχέση F=10+2t. Να βρεθεί:
i) Η τιμή της τριβής την χρονική στιγμή t=2sec.
ii) Να γίνει η γραφική παράσταση της F για t=20s.
iii) Η επιτάχυνση του σώματος τις χρονικές στιγμές t=4s και t=10s
iv) Τη t=20s καταργείται η δύναμη και το σώμα σταματά αφού διανύσει συνολικά απόσταση Soλ. = 10m. Πόσο είναι το έργο της F για το χρόνο που ενεργεί στο σώμα.

Αυτό είναι ένα πραγματικό πρόβλημα. Δεν χρειάζεται ούτε περίπλοκα σχήματα ούτε πολλές εκφωνήσεις.

Γεια σου Παύλο,
ευχαριστώ πολύ για τη λύση που ετοίμασες. Πράγματι είναι μια λύση που αποφεύγω για τον λόγο ότι θέλω να δείξω στα παιδιά τη χρησιμότητα του ΘΜΚΕ που συχνά αγνοούν

Χρήστο:
“Αξιολογεί σε βάθος τη φυσική κατανόηση (ΘΜΚΕ, δυνάμεις, τριβή, κίνηση σε δύο φάσεις).
Δεν απαιτεί αριθμητική επεξεργασία με αριθμούς αλλά αλγεβρική επεξεργασία με μεταβλητές (d, φ, μ, ημφ).
Χρειάζεται εφαρμογή τύπων, χρήση τριγωνομετρικών σχέσεων, και νοητική σύνδεση φυσικής κατάστασης με μαθηματικά εργαλεία.”
Το ότι δεν έχει αριθμητικές πράξεις, δεν το καθιστά ερώτημα θεωρίας!
Όλα αυτά που αναφέρεις είναι βήματα που απαιτούνται στην επίλυση ενός προβλήματος.
Στο ίδιο περιβάλλον, αν δώσω κάποια αριθμητικά δεδομένα, θα γίνει ένα κλασσικό πρόβλημα. Η αφαίρεση των αριθμητικών δεδομένων δεν το καθιστά θεωρία…
Άλλωστε ένα πρόβλημα, που αντί για χρήση αριθμών, ο μαθητής, κατά την επίλυση, καλείται να χρησιμοποιήσει μεταβλητές, αυξάνει κατακόρυφα την δυσκολία του…
Δηλαδή εδώ δεν έχουμε απλά ένα πρόβλημα, αλλά ένα δύσκολο πρόβλημα, αφού ο μαθητής δεν μπορεί να παίξει με κάποια αριθμητικά δεδομένα, με κάποιες ενδιάμεσες αντικαταστάσεις και να οδηγηθεί στο τελικό αποτέλεσμα.
Πρέπει να εμπλακεί με μαθηματικά εργαλεία, τα οποία είναι πανέμορφα και δυνατά, αλλά για ένα ποσοστό μαθητών και όχι για την μεγάλη πλειοψηφία.
20%, 30% των μαθητών, μπορούν να ανταποκριθούν; Δεν μπορώ να το γνωρίζω, αν δεν δοκιμαστεί στην τάξη

Θα συμφωνήσω με τον Διονύση.
Είναι πρόβλημα και όχι θέμα θεωρίας.

Γεια σου Χρήστο. Ωραίο θέμα, που στην μορφή που το έχεις δυσκολεύει πολύ τους μαθητές. Νομίζω πως σαν άσκηση δίνοντας νούμερα και υπολογίζοντας με τη σειρά τα ζητούμενα θα τους βοηθήσει περισσότερο στην κατανόηση του φαινομένου. Σε αρκετά κεφάλαια προτιμώ να δίνω Β θέματα αφού τελειώσω με τις. ασκήσεις – Γ θέματα γιατί τα παιδιά δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν εύκολα τα Β θέματα.
Παραθέτω και μια άλλη λύση (απλά για συμπλήρωση) που ξέρω ότι προσπαθείς να αποφύγεις γιατί τα παιδιά αφού μάθουν τις εξισώσεις κίνησης έχουν μια τάση να αποφεύγουν το Θ.Μ.Κ.Ε.
https://i.ibb.co/wZVXvHJL/IMG-3827-1750331953-5433.jpg

Καλό μεσημέρι Παύλο και Γιάννη.
Παύλο, λες “ γιατί τα παιδιά αφού μάθουν τις εξισώσεις κίνησης έχουν μια τάση να αποφεύγουν το Θ.Μ.Κ.Ε.”
Αυτό είναι σωστό, αλλά μήπως να δούμε γιατί αποφεύγουν το ΘΜΚΕ, το οποίο είναι τόσο… βολικό;
Νομίζω ότι η διδασκαλία απορροφά πολύ διαθέσιμο χρόνο στην κινηματική και στη δυναμική. Όταν λοιπόν φτάνουμε Μάρτη για να μπούμε στο έργο… τρέχοντας, οι μαθητές έχουν… πιάσει άνοιξη 🙂
Οπότε βαδίζουν με ότι έχουν συνηθίσει…

Παύλο, τώρα είδα την εναλλακτική λύση σου.
Το διάγραμμα με τα δύο ίσα τρίγωνα, καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την επίλυση για τον μέσο μαθητή…

Διονύση και Γιάννη σεβαστές οι απόψεις σας.

Πάντως εγώ πιστεύω ότι δεν έχει πλήρη χαρακτηριστικά προβλήματος.
Το θέμα:
έχει μόνο ένα σκέλος,
δεν συνοδεύεται από μεταβαλλόμενες φάσεις κίνησης (μεταβολή ταχύτητας, εξισώσεις, γραφήματα κ.λπ.),
δεν εξετάζει την εξέλιξη της κίνησης ή την πορεία του σώματος στο χρόνο

Η χρήση μεταβλητών δεν το κάνει πρόβλημα Η ύπαρξη συμβολικής επεξεργασίας (μεταβλητές όπως  και μ) δεν αρκεί για να θεωρηθεί μια ερώτηση πρόβλημα. Αν αυτό αρκούσε, τότε και η ερώτηση: Από ποια σχέση προκύπτει η εξίσωση της P=Fυ
θα ήταν πρόβλημα — ενώ είναι θεωρητική ερώτηση εφαρμογής τύπου.

Ο παιδαγωγικός στόχος είναι η ανάδειξη κατανόησης, όχι δεξιοτήτων επίλυσης
Το ζητούμενο είναι:
να δειχθεί ότι ο μαθητής γνωρίζει να εφαρμόσει το ΘΜΚΕ,
ότι θυμάται και χρησιμοποιεί σωστά το ημφ = h/d,
και ότι γνωρίζει τη φυσική σημασία της τριβής στα δύο επίπεδα.
Άρα, είναι δοκιμασία θεωρίας μέσω εφαρμογής, όχι αριθμητικό πρόβλημα.

Τελικά πιστεύω ότι:
Αξιολογεί εννοιολογική κατανόηση και συμβολική επεξεργασία.
Η απουσία αριθμών, η μονοσήμαντη πορεία επίλυσης και ο στόχος αξιολόγησης το κατατάσσουν στα Θέματα Β θεωρίας με μαθηματική υποστήριξη.

Δεν θα το έβαζα σε εξετάσεις, πιο πολύ για εξάσκηση μέσα στη τάξη.

Χρήστο και εγώ θα το έβαζα στην τάξη αλλά δεν είναι θέμα θεωρίας.
Τα θέματα θεωρίας εστιάζουν σε εξηγήσεις φαινομένων, αποδείξεις, συγκρίσεις.
Η θέση μου για τα θέματα θεωρίας:

Αυτό που θυμίζεις (το Β3) εκτός από το ότι είναι κακό θέμα είναι πρόβλημα και όχι θέμα θεωρίας.

Σαφώς Γιάννη αλλά οι μαθητές πρέπει (για εμένα) να προετοιμάζονται σε θέματα όπως αυτό που παρέθεσα γιατί στις Πανελλήνιες οι θεματοδότες βάζουν ότι θέλουν

Οι θεματοδότες έχουν ευθύνη και κρίνονται.
Όταν βάζεις θέματα τέτοιου φυράματος πρέπει να σκεφτείς ότι οι συνάδελφοι στην τάξη αντί να κάνουν μάθημα θα προετοιμάζουν τους μαθητές σε ανόητα θέματα (σαν το Β3) που θα έχουν μόνο φασαρία.
Τα έξυπνα θέματα δεν έχουν φασαρία.
Ας δούμε όσα έχω παραθέσει από τις Εξετάσεις στο “Τι σημαίνει εξετάζω τη θεωρία;”

Αν εμείς επιδοκιμάζουμε θέματα σαν το Β3 οι θεματοδότες την άλλη χρονιά θα ξαναβάλουν τέτοια. Το μάθημα της Φυσικής διαστρέφεται και τελικά βγαίνουν παιδιά που δεν έχουν μάθει Φυσική. Έχουν μάθει μόνο να λύνουν μεθοδολογικώς ανόητα προβλήματα.

Να θυμίσω επίσης:
https://i.ibb.co/HL6gzNrR/49.png

Καλό μεσημέρι Γιάννη και Διονύση. Διονύση συμφωνούμε ότι το πρόβλημα πηγάζει από τον μεγάλο χρόνο ενασχόλησης με εξισώσεις κίνησης και διαγράμματα. Πρόκειται στην πραγματικότητα για μαθηματικά εργαλεία τα οποία νομίζω ότι ο μέσος μαθητής της Α Λυκείου δεν τα κατέχει σε μεγάλο βαθμό με αποτέλεσμα η διδασκαλία φαινομένων που τα απαιτούν να ξεφεύγει χρονικά συνήθως από τον προγραμματισμό. Θεωρώ πως με 2 σχολικές ώρες στην Α Λυκείου είναι παρά πολύ δύσκολο (αν όχι αδύνατο) να «βγει» η ύλη στο επιθυμητό επίπεδο.

“Θεωρώ πως με 2 σχολικές ώρες στην Α Λυκείου είναι παρά πολύ δύσκολο (αν όχι αδύνατο) να «βγει» η ύλη στο επιθυμητό επίπεδο.”
Συμφωνώ απολύτως Παύλο.

Και εγώ συμφωνώ πως οι δύο ώρες (που δεν είναι καν δύο) είναι λίγες.
Όμως τα Β΄ θέματα που είναι ασκήσεις χωρίς νούμερα δεν βοηθούν στη λύση του προβλήματος.

Καλησπέρα σας ,με αφορμή το θέμα αυτό προσθέτω ένα συμπληρωματικό που σκέφτηκα (χωρίς να έχουμε γνωστό το ημφ ,συνφ ουτε τον συντελεστή μ). Εαν Δt1 το χρονικό διάστημα για να φθάσει το σώμα στην βάση του κεκλιμένου και Δt2 το χρονικό διάστημα απο όταν εισέρχεται στο οριζόντιο επίπεδο μέχρι να σταματήσει ,απέδειξα μία σχέση που συνδέει τα δύο χρονικά διαστήματα Δt2/Δt1=(ημφ/μ) -συνφ
παραθέτω σε εικονα αναλυτικά την απόδειξη που έγραψα!

https://i.ibb.co/spxhVB3B/2025-06-19-151909-1.png

Καλό απόγευμα Τόνια.
Με βάση το διάγραμμα ταχύτητας χρόνου, που έδωσε παραπάνω ο Παύλος οι χρόνοι κίνησεις σε κεκλιμένο και οριζόντιο επίπεδο, είναι ίσοι.
Δηλαδή Δt1/Δt2=1

Καλό απόγευμα κύριε Μάργαρη!! Ναι όντως στην συγκεκριμένη βγαίνει 1 και εάν κάνετε και αντικατασταση στον τύπο που έγραψα πράγματι βγαίνει 1 . Εγώ την σχέση την έγραψα πιο γενικά σαν ένα άλλο θέμα β και το γενικευσα χωρίς να μας δίνεται το ημφ ,συνφ και το μ!!!

Τόνια ο λόγος 1 προκύπτει από τις ίσες αποστάσεις.
Δεν συνδέεται με γωνίες και συντελεστή τριβής.
Αν έχουμε ως δεδομένο ότι οι αποστάσεις είναι ίσες, τότε έχουμε ίσους χρόνους κίνησης (για οποιονδήποτε συνδυασμό γωνίας και συντελεστή τριβής ολίσθησης).

Ναι ναι ισχύει αυτό!! Εγώ στη λύση μου το διατύπωσα πιο γενικά ακόμη και εάν οι αποστάσεις δεν είναι ίσες , δηλαδή μόνο το μ να είναι ίδιο στην ουσία!!
Οπότε τώρα το διευκρινίζω μιας και το αναφέρετε!!! Σας ευχαριστώ πολύ!!

Καλησπέρα κύριε Αλεξόπουλε! Ναι ακριβώς,η σχέση μου ειναι γενική όπως ακριβώς το είπατε,δεν αφορά τα δεδομένα της άσκησης!!

Γεια και πάλι. Τόνια νομίζω πως η σχέση που κατέληξες εννοείς πως δίνει το πηλίκο Δt₁/Δt₂ για διάφορες τιμές γωνίας φ και διάφορες τιμές του συντελεστή τριβή ολίσθησης πέραν των τιμών που δίνονται στην συγκεκριμένη περίπτωση. Όμως έχουμε και τον περιορισμό στο κεκλιμένο επίπεδο ώστε να ολισθήσει το σώμα ότι Wx > Tολ ⇒ mgημφ > μmgσυνφ ⇒ εφφ > μ .

Τόνια αν θέλεις μπορούμε να μιλάμε στον ενικό, καλό απόγευμα.

Ευχαριστώ πολύ για την οικειότητα, απλώς εκφράζομαι στον πληθυντικό λόγω του νεαρού της ηλικίας μου ! Καλό απόγευμα και καλό καλοκαίρι!

Το θέμα αυτό είχε μπει πριν 50 περίπου χρόνια στις εξετάσεις εισαγωγής για το ΕΜΠ

Χαράλαμπε μπορείς να μου στείλεις κάποια πηγή;

Ένα θέμα που έχει συζητηθεί πολλές φορές στο χώρο που την θέτεις.

Ένα θέμα που έχουμε όλοι (οι καθηγητές) άποψη και όλοι την θεωρούμε σωστή.

Σχόλια:

Το «εκπαιδευτικό» σύστημα της χώρας μας. Άραγε σε τι εκπαιδεύει τα παιδιά (όλων μας αλλά και εμάς παλαιότερα); Σκεφτόμουν ότι υπάρχουν ορισμένες ιδιαιτερότητες: τα μαθήματα ξεκινούν 8 η ώρα το πρωί, η αξιολόγηση είναι αποτελεσματική ή όχι ανάλογα τον αξιολογητή, όλοι οι μαθητές τελικά περνάνε την τάξη έχουν /δεν έχουν μάθει τα βασικά, έχει συνεχώς πενθήμερα και όλες τις αργίες (full), χάνεται χρόνος σε γιορτές – εκδρομές, χάνεται χρόνος σε γραφειοκρατικές εργασίες, χρόνος για να ψηφίσουν καθηγητές – μαθητές αλλά όχι ταυτόχρονα (γιατί άραγε;), όλα γίνονται 8 με 2:30 εκτός αν γίνει σεισμός – βαρυχειμωνιά, το τι μάθημα γίνεται σε κάθε τάξη έχει σχέση με το ποιος καθηγητής θα βρίσκεται σε αυτή .. μερικές από τις ιδιαιτερότητες. Οι μελλοντικοί δημόσιοι υπάλληλοι και μόνο θα συναντήσουν ανάλογες ιδιαιτερότητες στον εργασιακό τους χώρο. Το πρόβλημα έχει να κάνει με το σοκ που θα νιώσουν οι υπόλοιποι που θα εργαστούν στον ιδιωτικό τομέα, ένα τομέα που διαρκώς αγριεύει..

Το σύστημα που τρέχει στα Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας μας είναι αναποτελεσματικό, χρονοβόρο και παράλογο σε αρκετά σημεία, άρα δεν θα μπορούσε κάποια αλλαγή να το κάνει χειρότερο. Βέβαια υποστηρίζω αυτή την άποψη χρόνια και παρόλα αυτά γίνεται χειρότερο κάθε χρόνο.. 🙂 .

Για να αναστηθεί το Λύκειο πρέπει πρώτα να πεθάνει (όσο αφορά τον Μπαμπινιώτη).

Με τις απουσίες (ήδη έγινε) και τους βαθμούς (μελλοντικά;) θέλουν να δημιουργήσουν ένα σύστημα που θα «κρατήσει» τους μαθητές στα σχολεία. 

Το σχολείο αποτελεί για τους μαθητές χάσιμο χρόνου, άσχετα αν είναι επίσημη (για το κράτος που το πληρώνει, δηλαδή όλους μας) εκπαίδευση. Κάτι σαν την ΕΡΤ που την πληρώνω έχω / δεν έχω τηλεόραση στο σπίτι μου.

Το επιχείρημα ότι υπάρχουν όμως παιδιά που δεν μπορούν να πάνε στα φροντιστήρια, τι θα γίνει με τα παιδιά αυτά; Αν και τελικά μπορεί η συντριπτική μερίδα του κόσμου και παρακολουθεί μαθήματα, στους υπόλοιπους μπορούμε να προσφέρουμε ένα android κινητό των 80 ευρώ για να παρακολουθήσει το «ψηφιακό» φροντιστήριο. Για την δημιουργία του φροντιστηρίου αυτού δημιουργήθηκε από το υπουργείο στούντιο, δηλαδή αρρωσταίνει ο καθηγητής στο τάδε τμήμα και θα λείπει π.χ. ένα μήνα, βάζεις μια οθόνη στο τμήμα και πάει η γραμματέας ή η καθαρίστρια και πατάει το play στο κατάλληλο video.. ή στο μέλλον εκπέμπει ζωντανά κάθε μέρα το υπουργείο με πλήθος «ζωντανών» μαθημάτων. Άρα γιατί να πάει σχολείο κάποιος; Ας συνδεθεί με το κινητό του, τηλε-μάθημα μπορεί να γίνει, όχι βέβαια σαν αυτό που είδαμε στον covid.

Το σχολείο έχει υπονομεύσει τον ρόλο του σχολείου. Για την κατάντια της εκπαίδευσης δεν φταίνε τα φροντιστήρια, τα φροντιστήρια μαζί με την προσπάθεια των μαθητών θα δώσουν τα αποτελέσματα που θα δούμε τέλη Ιουνίου. Αυτό που δεν μπορούν να κατανοήσουν οι συνάδελφοι του δημόσιου τομέα (που δεν κάνουν μαθήματα εκτός σχολείου), είναι ότι η προσαρμογή σε κάθε αλλαγή του υπουργείου είναι άμεση για τα μαθήματα εκτός σχολικού ωραρίου, παρουσιάζεται δηλαδή μηδενική αδράνεια. Καταλαβαίνω τους συναδέλφους του δημόσιου τομέα που συναντώ και θεωρούν ότι η επιτυχία ενός μαθητή είναι και δική τους συνεισφορά γιατί βρισκόταν ο μαθητής κάθε πρωί στο τμήμα που δίδασκαν. Υπάρχουν και εξαιρέσεις αλλά δεν είναι ο κανόνας. 

Οι διδάσκοντες εκπαιδευτικοί στο δημόσιο τομέα θα βοηθηθούν πιστεύω να βρουν κίνητρα και ενδιαφέρον στην εργασία τους, αν τους πληρώσει το κράτος περισσότερο. 

Τώρα όσο αφορά την ουσιαστική εκπαίδευση:

Αλλαγή από το νηπιαγωγείο και σε όλο το Δημοτικό. Μετά ισοπέδωση του Γυμνασίου, του περισσότερου χαμένου χρόνου σε όλο το εκπαιδευτικό σύστημα. Μετά να φτάσουμε στο Λύκειο.  

Θα πρέπει κάποιος να καθορίσει τι πρέπει να μάθει κανείς την εποχή μας, άρα αναγκαστικά ειδικότητες πρέπει να διδάξουν νέα μαθήματα που μπορεί να μην έχουν σχέση με την ειδικότητα τους. Καταλαβαίνω το πρόβλημα αλλά δεν είναι λύση να αξιοποιούμε π.χ. τους φιλολόγους με το να έχουμε πληθώρα ωρών φιλολογικών μαθημάτων και οι μαθητές να μην γνωρίζουν βασικά στοιχεία της Ελληνικής γλώσσας, ας αφήσουμε και τις ξένες γλώσσες που έτσι και αλλιώς πληρώνουν οι μαθητές για να μάθουν. 

Έχω ξαναπεί ότι απαραίτητα θα έπρεπε να υπάρχει στο μελλοντικό σχολείο καθημερινή πρωινή γυμναστική (που θα μπορούσαν να κάνουν και οι καθηγητές), σίγουρα δραστηριότητες όπως θέατρο και μουσική, μάθημα οικονομίας, την τεχνολογία και τη σωστή χρήση της, το σύνταγμα της χώρας μας γιατί πρέπει ο καθένας να ξέρει τα δικαιώματα του αλλά και τις υποχρεώσεις του κράτους και φυσικά να αλλάξει ο τρόπος που διδάσκονται οι θετικές επιστήμες. 

Τι σημασία έχει αν το σύστημα εξετάσεων που έχουμε είναι αδιάβλητο (θα είχε σημασία αν υπήρχαν και άλλες προϋποθέσεις), αν είναι ανίκανο να αξιολογήσει σωστά και είναι στη δομή του ηλίθιο, π.χ. δεν δίνει την δυνατότητα στο μαθητή να ξαναδώσει μέσα σε ένα τρίμηνο. Γιατί πρέπει οι εξετάσεις να είναι μια μοναδική στιγμή μέσα στη διάρκεια ενός έτους; 

Εξετάσεις: Θα μπορούσαν να γίνουν αξιολογήσεις σε πανελλαδικό επίπεδο κάθε δίμηνο, λίγα θέματα σε βασικά σημεία του μαθήματος. Ο σχεδιασμός θα μπορούσε να γίνει ώστε η διόρθωση να ήταν άμεση, να μην απαιτούσε τον ανθρώπινο παράγοντα, ο καθηγητής είναι χρήσιμος στο να μάθει στο μαθητή και φυσικά να έχει πρόσβαση στα αποτελέσματα για να διδάξει το πιθανό λάθος του μαθητή.

Η βαθμολογία θα μπορούσε να βγαίνει από ένα πλήθος αξιολογήσεων του μαθητή από το Δημοτικό έως το Λύκειο, αλλά και το αποτέλεσμα της «προσπάθειας» του συστήματος θα φαινόταν με ένα πλήθος δεικτών, ουσιαστικά δίμηνη αξιολόγηση του συστήματος και διαδοχικές διορθώσεις.

Κώστα συμφωνώ με την πλειονότητα των λεγομένων σου. Πιστεύω πάντως ότι ακόμα και το σύστημα που προτείνεις με τα σημερινά δεδομένα δεν θα μπορούσε να καρποφορήσει. Η σημερινή κουλτούρα που διέπει το εκπαιδευτικό μας σύστημα (απαξίωση του δημοσίου, φροντιστήρια, μόνο εξετάσεις και βαθμοί) ευθύνεται για το ότι βγάζουμε πανεπιστήμονες χωρίς θεμελιώδεις γνώσεις. Αυτή η κουλτούρα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Γενικά απαιτείται αλλαγή νοοτροπίας.

Για να καλλιεργηθεί μια διαφορετική εκπαιδευτική κουλτούρα, χρειάζονται παρεμβάσεις σε πολλά επίπεδα. Ορίστε μερικά παραδείγματα από άλλες χώρες:

Φινλανδία: Δεν υπάρχουν τυποποιημένες εξετάσεις έως το Λύκειο. Η αξιολόγηση είναι συνεχής, χωρίς βαθμούς στις μικρές τάξεις, και δίνεται έμφαση στη συνεργασία, την κοινωνική ωρίμανση και την αγάπη για τη μάθηση.

Καναδάς (Αγγλόφωνο σύστημα): οι εκπαιδευτικοί έχουν ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση του αναλυτικού προγράμματος. Υπάρχουν εκπαιδευτικές κοινότητες (communities of practice), όπου εκπαιδευτικοί σχεδιάζουν, συνεργάζονται και επιμορφώνονται συνεχώς. Σε αντίθεση με εμάς που ορισμένοι “σοφιστές” δημιουργούν αυθαίρετα Προγράμματα σπουδών χωρίς να ρωτήσουν κανένα.

Σκωτία: Το σύστημα Curriculum for Excellence δίνει βάση σε δεξιότητες ζωής και μάθησης, όχι απλώς στην αποστήθιση. Οι αξιολογήσεις περιλαμβάνουν project-based learning και αυτοαξιολόγηση. Υπάρχει δηλαδή μείωση της εξάρτησης από τις εξετάσεις.

Ολλανδία: Υπάρχει ισχυρή σύνδεση σχολείου-τοπικής κοινωνίας. Οι γονείς συμμετέχουν σε συμβούλια και δραστηριότητες και η παιδεία θεωρείται συλλογική υπόθεση. Σε αντίθεση με εμάς που οι γονείς μόνο κατακρίνουν και συμμετέχουν μόνο για εκδρομές.

Σιγκαπούρη: Εκπαίδευση βασισμένη σε δεξιότητες και καινοτομία (critical thinking, entrepreneurship, problem solving), με συνεχή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

Επιπλέον:
Ιαπωνία – Καλλιέργεια υπευθυνότητας και συλλογικής προσπάθειας
Πρόβλημα: Στη μεταπολεμική Ιαπωνία υπήρχε αποσπασματικό σύστημα χωρίς κοινωνικές δεξιότητες.
Λύση: Εισήγαγαν την αυτοδιαχείριση του σχολείου: οι μαθητές καθαρίζουν τις αίθουσες, σερβίρουν το φαγητό και συμμετέχουν ενεργά στη λειτουργία του σχολείου.
Αποτέλεσμα: Ενίσχυση της κοινωνικής συνείδησης, της συνεργασίας και του σεβασμού.

Πορτογαλία – Αντιστροφή της εκπαιδευτικής αποτυχίας
Πρόβλημα: Υψηλά ποσοστά σχολικής διαρροής και ανισοτήτων (1990s).
Λύση: Ξεκίνησαν εκπαιδευτικό ανασχεδιασμό με βάση την κοινωνική δικαιοσύνη: περιορισμός του εξεταστικού φόρτου, μεγαλύτερη αυτονομία στα σχολεία, προσέγγιση βάσει πρόληψης (και όχι ποινής) για αδύναμους μαθητές.
Αποτέλεσμα: Από τις χειρότερες χώρες στην Ευρώπη, η Πορτογαλία βρίσκεται πλέον στις υψηλότερες θέσεις του PISA για τις χώρες με πρόοδο στη μαθησιακή ισότητα.

Νότια Κορέα – Το δίκοπο μαχαίρι του ανταγωνισμού
Ιστορικό: Ανέβηκε ραγδαία στις διεθνείς κατατάξεις με εξαιρετικά επιτεύγματα στα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες.
Πρόβλημα: Πολύ υψηλό άγχος, εξάρτηση από ιδιωτικά μαθήματα (hagwons), εξάντληση.
Αντίδραση: Το κράτος επέβαλε αυστηρούς περιορισμούς στα ιδιωτικά φροντιστήρια (π.χ. να κλείνουν μέχρι τις 7 το βράδυ), ενίσχυσε τα δημόσια σχολεία, και ξεκίνησε καμπάνιες για «μάθηση με υγεία».
Αποτέλεσμα: Μέτρια μείωση του άγχους, αλλά το πρόβλημα παραμένει έντονο — είναι παράδειγμα για το πού μπορεί να οδηγήσει η φροντιστηριακή κουλτούρα αν δεν ελεγχθεί.

Ουρουγουάη – Ψηφιακή μετάβαση χωρίς ανισότητες
Καινοτομία: Το πρόγραμμα Ceibal προσέφερε δωρεάν laptop και internet σε όλους τους μαθητές, ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές.
Φιλοσοφία: Η τεχνολογία ως εργαλείο ισότητας, όχι προνόμιο.
Αποτέλεσμα: Ενίσχυση της προσβασιμότητας, ανανέωση των παιδαγωγικών μεθόδων, και μείωση του ψηφιακού χάσματος.

Εσθονία – Εκπαιδευτικό θαύμα σε πρώην σοβιετική χώρα
Εκκίνηση: Μετά την ανεξαρτητοποίησή της το 1991, η Εσθονία ξεκίνησε από μηδενική βάση.
Κατευθύνσεις:
Αυτονομία στα σχολεία.
Δωρεάν και προσβάσιμο Ίντερνετ παντού.
Έμφαση στον ψηφιακό γραμματισμό και την υπολογιστική σκέψη από το δημοτικό.
Αξιολόγηση των εκπαιδευτικών με σκοπό την υποστήριξη, όχι την ποινή.
Αποτέλεσμα: Σήμερα, η Εσθονία είναι στην κορυφή του PISA στην Ευρώπη, με χαμηλό κόστος ανά μαθητή και μεγάλη εμπιστοσύνη στην εκπαίδευση.

Παραδείγματα προς μίμηση υπάρχουν. Εμείς απλά επιτακτικά τα αγνοούμε. Γιατί όλοι μας, ακόμα και οι σοφιστές των Π.Σ., έχουμε βιώσει το βαθμοθηρικό Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, τότε που στα χωριά πήγαινε ο μπάμπας ο παππούς και κερνούσε όλο το χωριό όταν το παιδί έβγαζε 18 στους βαθμού. Πιστεύουμε ότι όλα τα προβλήματα μας θα λυθούν αν τα θέματα στις Πανελλήνιες αλλάξουν από ΘΕΜΑ 1ο σε ΘΕΜΑ Α. Κρίμα…

Γεια σας Χρήστο και Κώστα.
Δεν κατάλαβα αυτό με τα δύο μαθήματα:
Εν ολίγοις, πανελλήνιες θα δίνουν οι μαθητές μόνο δύο μαθήματα με συντελεστή βαρύτητας 30% και το υπόλοιπο 70% θα κατέχει το λεγόμενο Ακαδημαϊκό (ή Εθνικό) Απολυτήριο…….
Δηλαδή ένας υποψήφιος του Πολυτεχνείου θα εξετάζεται σε Μαθηματικά – Φυσική ή σε Μαθηματικά – Χημεία;
Ένας υποψήφιος της Ιατρικής σε Φυσική – Βιολογία ή σε Χημεία – Βιολογία;

Μήπως τα δυο μαθήματα θα είναι Έκθεση – Μαθηματικά ή Έκθεση – Βιολογία ή Έκθεση – Χημεία ή Έκθεση – (άλλο μάθημα);

Ο διάολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Γεια σου Γιάννη,
κάπου είχα διαβάσει ότι θα είναι:
2ο Ε.Π. : Μαθηματικά – Φυσική (20% – 10%)
3ο Ε.Π. : Βιολογία – Χημεία (20% – 10%)
4ο Ε.Π. σπάει σε τεχνολογικό και οικονομικό
Τεχνολογικό: Πληροφορική – Μαθηματικά
Οικονομικό: ΑΟΘ – Μαθηματικά
Ξαναλέω το είχα διαβάσει σε ένα άρθρο γνωστής βέβαια εφημερίδας

Το φοβήθηκα Χρήστο.
Έτσι στο τμήμα Μηχανικών Βιοϊατρικής θα μπορεί να μπει ένα παιδί χωρίς να εξεταστεί σε Μαθηματικά και Φυσική. Μικρό τμήμα από το πρόγραμμά τους:
https://i.ibb.co/ZzCSzy4G/65.png

Οι Χημικοί Μηχανικοί δεν θα εξετάζονται στη Χημεία;

Χρήστο σε ευχαριστώ για την απάντηση. Γράφω χωρίς φίλτρα, όπως τα σκέφτομαι και δεν έχω την δυνατότητα να εξηγήσω τις σκέψεις μου όπως σε ένα διάλογο, ελπίζω ότι δεν προσβλήθηκε κανείς.

Μου άρεσε η παρουσίαση που κάνεις στις χώρες και στα εκπαιδευτικά τους συστήματα.

Παρακολουθώ τις τοποθετήσεις.

Να σχολιάσω επίσης ότι αυξήθηκε (μόλις διάβασα) ο αριθμός των αναπληρωτών που παραιτήθηκε μέσα στο 2024, κάτι που οφείλεται στο χαμηλό μισθό σε σχέση με τα έξοδα, κάτι απαράδεκτο αλλά δυστηχώς αληθινό.

Γιάννη πράγματι σε αυτό που λες έχεις απόλυτα δίκιο. Βεβαία θα εξετάζονται οι μαθητές στα τετράμηνα και στις τελικές του Ιουνίου πχ στη Χημεία, αλλά την ίδια εξέταση θα έχουν και για την Ιστορία, τα Θρησκευτικά…

Κωστα πιστεύω ότι από κοντά μέσω διαλόγου θα είχαμε αναλύσει πλήρως το ζήτημα και θα είχαμε εξάγει πολλά ενδιαφέροντα συμπεράσματα (καλή η πληκτρολόγηση αλλά είναι αυτό που λες δεν μπορούμε να εκφράσουμε πλήρως τις σκέψεις μας)