Νικος Φωτεινάκης

Πόσα g κίτρινου ιζήματος παράγονται κατά την προσθήκη περίσσειας διαλύματος I2 / KOH στο μείγμα Ψ; (157,6 g)
 

Παναγιώτη καλησπέρα. Μετά τη συζήτησή μας για την οξειδοαναγωγή, έφερες άλλη μία “οξειδοαναγωγική άσκηση”. Είναι πολύ ωραία γιατί νομίζω ότι εξετάζει συγκεκριμένους διδακτικούς στόχους, χωρίς να χάνεται σε περίεργες λεπτομέρειες. Μια τέτοια θα μου άρεσε να τη δω στις πανελλαδικές εξετάσεις.

Μια σκέψη για τη διατύπωση “Για την πλήρη οξείδωση του μείγματος Ψ”. Νομίζω ότι δεν έχεις δίκιο. Χρησιμοποιούμε την έκφραση “πλήρης οξείδωση” και εννοούμε ότι π.χ. οι πρωτοταγείς αλκοόλες γίνονται οξέα σε ποιοτικές περιγραφές.
Όταν όμως έχουμε την εκφώνηση ενός προβλήματος, “η πλήρης εξουδετέρωση του μείγματος” έχει δύο αναγνώσεις: η μία ότι έχει αντιδράσει όλη η ποσότητα του μείγματος και η άλλη ότι έχουν γίνει οι μετατροπές στον μέγιστο επιτρεπόμενο βαθμό. Στο δικό σου πρόβλημα θέλεις και τις δύο αναγνώσεις, ωστόσο χρησιμοποιείς μία φορά το πλήρης, οπότε υπάρχει αμφισημία.

Νομίζω ότι καλύτερη διατύπωση θα ήταν: “Για την πλήρη οξείδωση του μείγματος Υ, η μέγιστη ποσότητα που απαιτείται είναι 800 mL οξινισμένου διαλύματος KMnO4 0,4 M.” Με αυτή τη διατύπωση νομίζω ότι είναι σαφές πώς το “πλήρη οξείδωση” αναφέρεται στην ποσότητα του μείγματος, ενώ το “μέγιστη” στο βαθμό μετατροπής.

Καλησπέρα Δημήτρη, σ’ ευχαριστω για την ανταλλαγη απόψεων (και ηλεκτρονιων). Η γνωμη μου ειναι η εξής: Aφου αναφερεται ότι ‘Για την πλήρη οξείδωση του μείγματος Ψ προς οργανικές ενώσεις’, σημαινει οτι  ολες οι δευτερτογεις αλκοολες εχουν γινει ποσοτικα κετονες και η πρωτοταγης ποσοτικα οξύ – περαιτερω οξειδωση θα οδηγουσε σε διασπαση του μειγματος σε CO2 (μη οργανικη ενωση) + λοιπα προιοντα, αρα νομιζω ειναι ΟΚ. Επισης πως γινεται να εχω πληρη οξειδωση και να χρειαζεται και αλλο KMnO4

Παναγιώτη, αν καταλαβαίνω καλά, για σένα η λέξη “πλήρης” σημαίνει το μέγιστο για όλα. Κάτι τέτοιο όμως δεν δηλώνεται κάπου ρητά για να το θεωρήσουμε έτσι.

Όταν η αιθανόλη μετατρέπεται σε αιθανάλη, από την άποψη της οξείδωσης, δεν έχουμε πλήρη αντίδραση καθώς υπάρχει η δυνατότητα περαιτέρω οξείδωσης. Επομένως, στην ποιοτική περιγραφή πλήρης οξείδωση της αιθανόλης σημαίνει μετατροπή σε οξύ.

Όμως αν 0,2 mol αιθανόλης μετατραπούν σε 0,2 mol αιθανάλης δεν είναι πλήρης αντίδραση; Προφανώς τώρα αναφερόμαστε στην πλήρη ποσοτική μετατροπή. Και σε αυτή την περίπτωση για να έχουμε και πλήρη μετατροπή σε οξύ θα προσθέσουμε οξειδωτικό (για το ερώτημα που έθεσες).

Αν λοιπόν πούμε ότι η αιθανόλη αντιδρά πλήρως με KMnO4 σε τι αναφερόμαστε; Στο ποσοτικό στοιχείο (ότι καταναλώθηκε όλη η ποσότητα της αλκοόλης) ή στο βαθμό μετατροπής (η αλκοόλη έγινε οξύ);

Θεωρώ ότι πρέπει να δώσουμε, με κάποιον τρόπο, δύο πληροφορίες, ώστε ο μαθητής να αντιληφθεί ότι αντιδρά ποσοτικά πλήρως η αιθανόλη και επιπλέον ότι μετατρέπεται σε οξύ και όχι αλδεΰδη, αν φυσικά είναι αυτό που θέλουμε να μεταφέρουμε σε μια άσκηση.

Παναγιώτη καλημέρα. Μπράβο (και πάλι) για την προσφορά στο υλικονέτ.
Μου άρεσαν πολύ τα ερωτήματα Α4 και Α5 (Δ,Ε) και η διάκριση των καρβονυλικών στο Γ1 γιατί εστιάζουν στις “λεπτομέρειες” του σχολικού βιβλίου (ελπίζω μαθητές που είδαν το διαγώνισμά σου να πήραν το μήνυμα).

Έχω την εντύπωση ότι το Α3 δεν υπάρχει στο βιβλίο. Μπορεί βέβαια να κάνω λάθος.

Μια παρατήρηση: νομίζω ότι δεν υπάρχει η απαιτούμενη ισορροπία (πολύ κινητική, διαλύματα, καθόλου ατομική θεωρία).

Μία ένσταση: Το θέμα Δ2 της τράπεζας είναι ένα κακό θέμα. Είχε γίνει μια μικρή συζήτηση το καλοκαίρι που πέρασε με αναφορά σε αυτό ακριβώς. Προφανώς είναι η δική μου άποψη για το θέμα και δεν μειώνει καθόλου τη συνεισφορά του στο διαγώνισμά σου.

Μία ερώτηση: Στο Α1, στις δύο ενώσεις, ο C έχει αριθμό οξείδωσης -2. Μπορούμε πραγματικά να μιλάμε για οξειδοαναγωγική αντίδραση, επειδή οι δύο C έχουν διαφορετικό Α.Ο. στην αιθανόλη σε σχέση με το αιθυλένιο; Και ποιες είναι οι ημιαντιδράσεις οξείδωσης και αναγωγής; Δεν μπόρεσα να καταλήξω σε συμπέρασμα. Κάθε βοήθεια καλοδεχούμενη.

Ίσως ζητώ πολλά αλλά θα περιμένω και το επόμενο διαγώνισμα που θα φτιάξεις. Καλή συνέχεια.

Δημητρη τωρα ειδα το σχολιο σου για το Α1, ειναι οξειδοαναγωγη αφου ο ενας C παθαινει οξειδωση κι αλλος αναγωγη΄-

1. Ημιαντίδραση ΟξείδωσηςΑφορά τον άνθρακα που θα ενωθεί με το -ΟΗ (ο αριθμός οξείδωσης αυξάνεται από -2 σε -1):
C(-2) —> C(-1) + 1 e-

2. Ημιαντίδραση ΑναγωγήςΑφορά τον άνθρακα που θα ενωθεί με το -Η (ο αριθμός οξείδωσης μειώνεται από -2 σε -3):
C(-2) + 1 e- —> C(-3)

εναλλακτική αιτιολογηση: σελιδα 289 2ο τευχος
Ειδικά βέβαια στην οργανική μπορούμε να θεωρήσουμε:
Οξείδωση είναι η μείωση της ηλεκτρονιακής πυκνότητας του C η
οποία προκαλείται:
• με σχηματισμό των δεσμών C-O, C-N, C-X ή
• με διάσπαση των δεσμών C-H.
Αναγωγή είναι η αύξηση της ηλεκτρονιακής πυκνότητας του C η
οποία προκαλείται:
• με σχηματισμό των δεσμών C-Η ή
• με διάσπαση των δεσμών C-O, C-N, C-X.

Παναγιώτη σ’ ευχαριστώ για την επισήμανση στο Α3. Τελικά έκανα λάθος. Δεν το είχα προσέξει. Οπότε ακόμη ένα επιπλέον μπράβο για τις “λεπτομέρειες” που ανέφερα στο προηγούμενο σχόλιο (έπιασε κι εμένα).

Για το Α1 τώρα: η ερώτηση δεν έχει να κάνει ούτε με τις μεταβολές των ΑΟ (που προφανώς είναι αυτές που αναφέρεις) ούτε με τη μεταβολή της ηλεκτρονιακής πυκνότητας (που πραγματικά συμβαίνει).
Οι ημιαντιδράσεις που έγραψες προφανώς δεν είναι ημιαντιδράσεις, καθώς σε αυτές πρέπει να υπάρχουν αντιδρώντα (μόρια ή ιόντα) -> προϊόντα (μόρια ή ιόντα) + Δe (μεταβολή φορτίου). Γι’ αυτή την αντίδραση, πώς θα είναι οι ημιαντιδράσεις;

Το ρωτάω γιατί δεν το γνωρίζω.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:  
A1: i (Οξειδοαναγωγής)
A2: ii ([B] > [Γ])
A3: i (Ισχυρό οξύ)
A4: iii (R-O-O-R)
 
A5 :
Α: Σωστό
Β: Σωστό
Γ: Σωστό
Δ: Σωστό
Ε: Λάθος

 Ενδεικτικές απαντήσειςΒ.1 α) Η αντίδραση έχει ΔΗ > 0 και συνεπώς είναι ενδόθερμη. β) Η αντίδραση είναι απλή και τα στερεά δεν συμπεριλαμβάνονται στο νόμο ταχύτητας. Επομένως η έκφραση του νόμου ταχύτητας θα είναι υ = k .γ) Η αντίδραση είναι μηδενικής τάξης, όπως φαίνεται από τον νόμο ταχύτητας.δ) Η ταχύτητα της αντίδρασης σε όλη τη διάρκεια της είναι σταθερή και ισούται με την τιμή της σταθεράς ταχύτητας, επειδή είναι μηδενικής τάξης. Συνεπώς κατά τη διάρκεια των 2 πρώτων δευτερολέπτων η ποσότητα του CaCO3 που αντέδρασε είναι ίση με την ποσότητα του CaCO3 που αντέδρασε κατά την διάρκεια των 2 επόμενων δευτερολέπτων. Άρα και το ποσό θερμότητας που εκλύεται τα πρώτα 2 δευτερόλεπτα θα είναι ίσο με το ποσό θερμότητας που εκλύεται τα επόμενα 2 δευτερόλεπτα.Επομένως x = y.Β.2Στο υδατικό διάλυμα ΗCN πριν την προσθήκη KCN(s), έχει αποκατασταθεί η ισορροπία:ΗCN(aq) + Η2Ο(l) ⇌ H3O+(aq) + CN-(aq)   (1)α) Η προσθήκη στερεού KCN(s) στο υδατικό διάλυμα ΗCN δεν μεταβάλει τον όγκο του διαλύματος και έχει σαν αποτέλεσμα τη διάλυση και τη διάσταση του KCN σύμφωνα με την αντίδραση:KCN(aq)  K+(aq) + CN-(aq)  (2)Η συγκέντρωση του [CN-] του διαλύματος ΗCN θα αυξηθεί. Το CN- είναι κοινό ιόν για τις αντιδράσεις (1) και (2) και λόγω επίδρασης κοινού ιόντος η ισορροπία της αντίδρασης (1) θα μετατοπιστεί αριστερά. Αυτό θα έχει σαν συνέπεια τη μείωση των mol H3O+ και τη μείωση της συγκέντρωσης [Η3Ο+]. Επειδή η συγκέντρωση οξωνίων [Η3Ο+] μειώνεται, από τη σχέση pH = -log[H3O+] βγαίνει το συμπέρασμα ότι το pH του διαλύματος HCN αυξάνεται. Ο βαθμός ιοντισμού δίνεται από τη σχέση: Λόγω μετατόπισης της ισορροπίας (1) προς τα αριστερά αυτό θα έχει σαν συνέπεια την μείωση των mol ΗCN που ιοντίστηκαν και συνεπώς μείωση του βαθμού ιοντισμού α.β) Η προσθήκη αερίου ΗCl(g) στο υδατικό διάλυμα ΗCN δεν μεταβάλει τον όγκο του διαλύματος και έχει σαν αποτέλεσμα τη διάλυση και τον ιοντισμό του ΗCl σύμφωνα με την αντίδραση:HCl(aq) + H2O(l)  H3O+(aq) + Cl-(aq) (3)Λόγω της αντίδρασης (3) η συγκέντρωση των οξωνίων [H3O+] και τα mol H3O+ του διαλύματος θα αυξηθούν. Το [H3O+] είναι κοινό ιόν για τις αντιδράσεις (1) και (3) και λόγω επίδρασης κοινού ιόντος η ισορροπία της αντίδρασης (1) θα μετατοπιστεί αριστερά. Επειδή η συγκέντρωση οξωνίου [Η3Ο+] αυξάνεται, από τη σχέση pH = -log[H3O+] βγαίνει το συμπέρασμα ότι το pH του διαλύματος HCN μειώνεται. Ο βαθμός ιοντισμού δίνεται από τη σχέση: Λόγω μετατόπισης της ισορροπίας (1) προς τα αριστερά αυτό θα έχει σαν συνέπεια την μείωση των mol που ιοντίστηκαν και συνεπώς μείωση του βαθμού ιοντισμού α.  

ΘΕΜΑ Δ
Ενδεικτική επίλυση4.1
α)     i.  2ΝΗ3(aq) + 3CuO(s) → N2(g) + 3Cu(s) + 3H2O(l) ①
ii. Για το CuO ισχύει ότι: Mr = 63,5 + 16 = 79,5  5 mol
Για την ΝH3 ισχύει ότι: n = c⋅V = 2  ⋅ 1 L = 2 mol
mol  2ΝΗ3(aq)  +  3CuO(s)  →  N2(g)  +  3Cu(s)  +  3H2O(l)  Αρχικά     2                       5 Αντιδρούν     2                       3                    Παράγονται                                                      1              3        Τελικά       —                   2                    1              3 Οπότε παράγεται 1 mol αερίου Ν2.
β)     i.
mol  Ν2(g)  +  3Η2(g)  ⇌  2ΝΗ3(g)  ΔΗ = − 92 kJ Αρχικά    1               2,5 Αντιδρούν    x                3x Παράγονται                                           2x                    Ισορροπία  (1-x)         (1-3x)            2x Κατά τον σχηματισμό 2 mol ΝΗ3 εκλύονται 92 kJ Κατά τον σχηματισμό 2x mol ΝΗ3 εκλύονται 46 kJ2⋅46 = 92⋅2x Þ 46 = 92⋅x Þ x = 0,5Στη χημική ισορροπία ισχύει ότι:
32  .  
Οπότε η σταθερά της χημικής ισορροπίας ② στους θ οC είναι ίση με 32  .
ii.  10-3  .
Οπότε η μέση ταχύτητα της αντίδρασης από την έναρξη της αντίδρασης μέχρι την αποκατάσταση της ισορροπίας είναι ίση με 10-3  .4.2. Η αντίδραση που πραγματοποιείται περιγράφεται από τη χημική εξίσωση:ΝH3(aq) + HCl(aq) → NH4Cl(aq)Στο ισοδύναμο σημείο η ΝH3 έχει αντιδράσει στοιχειομετρικά με το HCl. Από την καμπύλη ογκομέτρησης παρατηρούμε ότι μέχρι το ισοδύναμο σημείο έχουν χρησιμοποιηθεί 10 mL πρότυπου υδατικού διαλύματος HCl. Οπότε στο ισοδύναμο σημείο ισχύει ότι: c(NH3) = 0,2 M.Επομένως η συγκέντρωση του υδατικού διαλύματος Δ1 σε ΝH3 είναι ίση με 0,2 Μ. 

 Γ1
1.     n_A = 0,2 mol και n_B = 0,2 mol.
2.     
ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΙ ΤΥΠΟΙ
Οι Καρβονυλικές Ενώσεις (Α, Β)
·        Α: HCHO (Μεθανάλη)
·        Β: CH₃CH₂CHO (Προπανάλη)
Οι Αλκοόλες (Α1, Β1)
·        Α1: CH₃OH (Μεθανόλη)
·        Β1: CH₃CH₂CH₂OH (1-Προπανόλη)
Τα Νιτρίλια (Γ, Δ)
·        Γ: HOCH₂CN (υδροξυ-αιθανονιτρίλιο)
·        Δ: CH₃CH₂CH(OH)CN (2-υδροξυ-βουτανονιτρίλιο)
Τα Υδροξυ-οξέα (Ε, ΣΤ)
·        Ε: HOCH₂COOH (Υδροξυ-αιθανικό οξύ)
·        ΣΤ: CH₃CH₂CH(OH)COOH (2-υδροξυ-βουτανικό οξύ)
Οι Εστέρες (Ζ, Θ)
·        Ζ (Ε + Β1): HOCH₂COOCH₂CH₂CH₃ (Υδροξυαιθανικός προπυλεστέρας)
·        Θ (ΣΤ + Α1): CH₃CH₂CH(OH)COOCH₃ (2-υδροξυβουτανικός μεθυλεστέρας)

3.     pH = 0.
4.     V = 640 mL

Γ2
α) Σταθερά ιοντισμού Kb = 5 ∙10-5
β) pH στο ισοδύναμο σημείο της ανωτέρω ογκομέτρησης = 5,5

Καλησπέρα σας!
Κατά την όξινη υδρόλυση των νιτριλίων παράγεται κατιόν αμμωνίου και όχι αμμωνία.

Καλησπέρα σας, χρησιμοποιήσα τον συμβολισμό του σχολικού βιβλίου, αλλά έχετε δίκιο θα ήταν καλύτερα να αποφευχθεί ο όρος όξινη.

Στο Β1 εφόσον η αντίδραση είναι αμφίδρομη ο νόμος ταχύτητας είναι:
d[CO2]/dt = k1 – k2[CO2]
Mε την πάροδο του χρόνου η ταχύτητα παραγωγής του CO2 ελαττώνεται όπως φαίνεται από την εξίσωση.Αρα y<x.

A1
Κατά την προσθήκη H2O στο αιθένιο:
iii. προκύπτει οργανική ένωση με περισσότερους σ δεσμούς από πριν και παράλληλα εκλύεται θερμότητα.

Καλησπέρα καλησπερα Δημητρη – ευχαριστω για τα σχολια σου. οντως θα μπορουσε να υπάρχει διαφορετικη κατανομή ανα κεφάλαιο. 
Σχετικά με το Α3, μπορεί να διαφύγει στον καθένα, ειναι σελιδα σχολικο βιβλιο δευτερο τευχος 142 στο μπλε πλαισιο.

https://i.ibb.co/W4bR2qXn/650739644-10164057946688331-2290807972337012586-n-1773494064-218.jpg

Καλησπέρα Παναγιώτη. Ας καθίσουμε εμείς να μαζεύουμε χαρτιά, πλαστικά και αλουμίνια για ανακύκλωση. Ας συνδέουμε τα καπάκια στα μπουκάλια, ας πηγαίνουμε τις μπαταρίες στους ειδικούς κάδους. Και μετά έρχεται ο τρέχων αμερικάνος πλανητάρχης και ανατινάζει πετρέλαια και εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου. Γιατί πετρέλαιο και ουράνιο θα έχουν μόνο οι εκλεκτοί λαοί του Θεού. Του αληθινού Θεού, όχι του Αλλάχ ή του Βούδα ή του Όντιν…

Καλησπέρα Ανδρέα και στην όμορφη Πάτρα, όπως τα λες είναι τα πράγματα, άνισος ο αγώνας που κάνουμε για το περιβάλλον…..θα προτιμούσα Όντιν γιατι δεν είχαν πυρηνικά όπλα οι Βίκινγκς!

Απαντήσεις (Ισοσταθμισμένες)

1. 10FeSO₄ + 2KMnO₄ + 8H₂SO₄ → 5Fe₂(SO₄)₃ + 2MnSO₄ + K₂SO₄ + 8H₂O
2. 6FeSO₄ + K₂Cr₂O₇ + 7H₂SO₄ → 3Fe₂(SO₄)₃ + Cr₂(SO₄)₃ + K₂SO₄ + 7H₂O
3. 3Fe + 8HNO₃ → 3Fe(NO₃)₃ + 2NO + 4H₂O
4. Fe + 6HNO₃ → Fe(NO₃)₃ + 3NO₂ + 3H₂O
5. 2FeSO₄ + H₂O₂ + H₂SO₄ → Fe₂(SO₄)₃ + 2H₂O
6. 2FeCl₃ + 2KI → 2FeCl₂ + I₂ + 2KCl
7. 2FeCl₃ + SnCl₂ → 2FeCl₂ + SnCl₄
8. 2Fe + 3Cl₂ → 2FeCl₃
9. Fe + CuSO₄ → FeSO₄ + Cu
10. Fe₂O₃ + 3H₂ → 2Fe + 3H₂O
11. Fe₃O₄ + 4H₂ → 3Fe + 4H₂O
12. FeO + CO → Fe + CO₂
13. Fe₂O₃ + 2Al → Al₂O₃ + 2Fe
14. Fe + 2H₂SO₄ → FeSO₄ + SO₂ + 2H₂O
15. 2FeSO₄ + Ce(SO₄)₂ → Fe₂(SO₄)₃ + Ce₂(SO₄)₃
16. 2FeCl₂ + Cl₂ → 2FeCl₃
17. Fe + 2HCl → FeCl₂ + H₂
18. 4FeSO₄ + O₂ + 2H₂SO₄ → 2Fe₂(SO₄)₃ + 2H₂O
19. Fe + 2AgNO₃ → Fe(NO₃)₂ + 2Ag

Καλημέρα Παναγιώτη. Ένα κείμενο του Ανδρέα Κασσέτα για τον Σϊδηρο Λένε για μένα όλοι αυτοί που ζήσαμε μαζί, που παρουσιάστηκε στο Booze της Κολοκοτρώνη το 2003.

απαντησεις

1.
10FeSO₄ + 2KMnO₄ + 8H₂SO₄ → 5Fe₂(SO₄)₃ + 2MnSO₄ + K₂SO₄ + 8H₂O
2.
6FeSO₄ + K₂Cr₂O₇ + 7H₂SO₄ → 3Fe₂(SO₄)₃ + Cr₂(SO₄)₃ + K₂SO₄ + 7H₂O
3.
Fe + 4HNO₃ → Fe(NO₃)₃ + NO + 2H₂O
4.
Fe + 6HNO₃ → Fe(NO₃)₃ + 3NO₂ + 3H₂O
5.
2FeSO₄ + H₂O₂ + H₂SO₄ → Fe₂(SO₄)₃ + 2H₂O
6.
2FeCl₃ + 2KI → 2FeCl₂ + I₂ + 2KCl
7.
2FeCl₃ + SnCl₂ → 2FeCl₂ + SnCl₄
8.
2Fe + 3Cl₂ → 2FeCl₃
9.
Fe + CuSO₄ → FeSO₄ + Cu
10.
Fe₂O₃ + 3H₂ → 2Fe + 3H₂O
11.
Fe₃O₄ + 4H₂ → 3Fe + 4H₂O
12.
FeO + CO → Fe + CO₂
13.
Fe₂O₃ + 2Al → Al₂O₃ + 2Fe
14.
Fe + 2H₂SO₄ → FeSO₄ + SO₂ + 2H₂O
15.
2FeSO₄ + 2Ce(SO₄)₂ → Fe₂(SO₄)₃ + Ce₂(SO₄)₃
16.
2FeCl₂ + Cl₂ → 2FeCl₃
17.
Fe + 2HCl → FeCl₂ + H₂
18.
4FeSO₄ + O₂ + 2H₂SO₄ → 2Fe₂(SO₄)₃ + 2H₂O
19.
Fe + 2AgNO₃ → Fe(NO₃)₂ + 2Ag
 

Αποστολη τρομερες οι αναρτησεις σου δεν τα γνωριζα, σ’ ευχαριστώ – παμε φουλ για IRON MAN και για βιολογια – δρεπανοκυτταρική αναιμία

Διόρθωση με βάση τον Α.Ο. για την εξίσωση : Fe₃O₄ + H₂ → Fe + H₂O

Μ.Ο. Α.Ο. Fe στα αντιδρώντα +8/3
Α.Ο. Fe στα προϊόντα 0
Απόλυτη τιμή μεταβολής Α.Ο. 8/3

Α.Ο. Η στα αντιδρώντα 0
Α.Ο. Η στα προϊόντα +1
Μεταβολή Α.Ο. κατά 1

Βάζω στα αντιδρώντα συντελεστή στο Fe₃O₄     1/3  αφού η μεταβολή κατανέμεται σε 3 οντότητες Fe
Βάζω στα αντιδρώντα συντελεστή στο Η2     8/3  δια 2, άρα 8/6 =4/3 αφού η μεταβολή κατανέμεται σε 2 άτομα Η
Έτσι έχουμε προσωρινά

1/3 Fe₃O₄ + 4/3 H₂ → Fe + H₂O

Έπειτα πολλαπλασιάζω τους συντελεστές που μόλις έβαλα με 3 για απλοποίηση και έτσι έχουμε προσωρινά
Fe₃O₄ + 4H₂ → Fe + H₂O

Έπειτα διορθώνω κατά τα γνωστά τον Fe και το νερό διαδοχικά, άρα έχουμε συνολικά

Fe₃O₄ + 4H₂ → 3Fe + 4H₂O

Το Fe₃O₄ είναι μείγμα FeO και Fe2O3 αρα τα υπόλοιπα είναι εικασίες πέρα από χαρτοχημεία άρα δεν μας ενδιαφέρουν.
Ακόμα και να ηταν FeO + FeO2 = Fe₃O₄ η αντιδραση διορθωνεται με τους ιδιους ακριβως συντελεστες αρα παλι κανενα προβλημα.
2FeO + FeO2 + 4H₂ → 3Fe + 4H₂O
Αν γνωριζουμε την ακριβη συσταση της ενωσης και εφαρμοσουμε τους κανονες διορθωσης του ΑΟ δεν υπαρχει προβλημα σε καμμιά περίπτωση.
Ακομα και χωρις υπολογισμο ΑΟ ο μαθητης μπορει να διορθωσει την
Fe3O4 +   H₂ → Fe + H₂O, με τη σειρα πχ Fe, H2O, H2
Η ανάρτηση έγινε γιατί πιθανόν πολλοί συνάδελφοι είναι περίπου στην οξειδοαναγωγή στο σχολείο και είναι κατάλληλες αντιδράσεις – σε συνδυασμό με την διαθεματικότητα των αγγείων και όχι για να αποτελέσει πόλο έντασης για τους ΑΟ. 

Καλημέρα Δημήτρη ,πολύ όμορφη η παρουσίαση και χρήσιμη , συμφωνώ μαζί σου

Παναγιώτη καλησπέρα. Χωρίς να αλλάζει σε τίποτε από αυτά που γράφεις, απλά μια άλλη προσέγγιση που δεν ασχολείται με το τι ακριβώς είναι η ένωση. Έτσι κι αλλιώς, ο αριθμός οξείδωσης δεν υφίσταται ως ιδιότητα των ατόμων, αλλά ως “λογιστική” μέθοδος ισοστάθμισης χημικών εξισώσεων.

https://i.ibb.co/JFvn1bpR/Fe3-O4-1772644358-0717.jpg

Λύση: Ορισμός αγνώστων:
x = mol NaNH2
y = mol KNH2
z = mol Ca(NH2)2

Από ογκομέτρηση HCl:
x + y + 2z = 0,40 (mol) → εξίσωση 1
3. Από μάζα μετάλλων:
23x + 39y + 40z = 12,1 (g) → εξίσωση 2
4. Από λόγο αλκαλίων / αλκαλικών γαιών:
23x + 39y = (101/20)*40z = 202 z → εξίσωση 3

Λύση συστήματος:
Από 2 και 3: 23x + 39y + 40 z = 12,1
23x + 39y = 202 z
Άρα: 202 z + 40 z = 12,1 → 242 z = 12,1 → z = 0,05 mol
23x + 39y = 202 * 0,05 = 10,1 g
x + y + 2 z = 0,40 → x + y = 0,30 mol
Λύνουμε για x, y:
x = 0,30 – y
23(0,30 – y) + 39 y = 10,1 → 16y = 3,2 → y = 0,20 mol
x = 0,10 mol
 
2. Μάζα κάθε ουσίας:
NaNH2: 0,10 * 39 = 3,9 g
KNH2: 0,20 * 55 = 11,0 g
Ca(NH2)2: 0,05 * 72 = 3,6 g
Σύνολο μάζας μείγματος: 18,5 g

3. Θερμότητα πλήρους εξουδετέρωσης:
OH⁻: 0,40 mol → Q(OH⁻) = 0,40 * 57 = 22,8 kJ
NH3: 0,40 mol → Q(NH3) = 0,40 * 35 = 14,0 kJ
Συνολική θερμότητα: 36,8 kJ

Διονύση καλησπέρα, δεν ήξερα για τον εγγονο – τρομερό γεγονός – φανταζομαι θα παει και στον δισεγγονο! Να εισαι καλα!

Καλησπέρα Παναγιώτη και σε ευχαριστώ για το μέρος της αφιέρωσης που με αφορά.
Απολαυστικοί οι διάλογοι!!!
Και μιας και αναφέρονται και διάλογοι μεταξύ πατέρα και γιου, μια φωτογραφία που ψάρεψα χθες και την ανέβασα δίπλα:

https://arxeialykeioy.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/02/ceb44-1.png

Ταιριάζει με το διάλογο:

Bohr: Σε άκουσα να εξηγείς τη θεωρία σου σήμερα.
Aage: Προσπάθησα.
Bohr: Μου άρεσε.
Aage: Δεν είμαι σίγουρος ότι ήταν σωστή.
Bohr: Τότε είναι πιθανόν καλή.

Λείπει μόνο ο εγγονός…

Bohr και μπύρα εσείς;

Bohr και μπάλα εμείς

Ο Niels στη θέση του τερματοφύλακα στην ομάδα ΑΒ της Κοπεγχάγης. Θέση για την οποία οι “άμπαλοι” θεωρούν ότι έχει νεκρά διαστήματα στη διάρκεια του αγώνα.

Οπότε;

Τυπικές αφηγήσεις αφηρημάδας/ το ίδιο λένε για όλους τους διανοούμενους που έπαιξαν κάποτε τερματοφύλακες.

«κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, όταν σχεδόν όλη η δράση συνέβαινε στο επιθετικό μισό της ομάδας του, ένα μακρινό λάκτισμα από την άλλη άκρη του γηπέδου άρχισε να κυλάει προς την εστία του. Ο Νιλς στεκόταν κοντά στο δοκάρι και φαινόταν να αδιαφορεί για την μπάλα που κινείτο προς το τέρμα του. Ξυπνώντας από το ουρλιαχτό των φιλάθλων πίσω του, ο Νιλς έπεσε και απέκρουσε.

Μετά τον αγώνα, η εξήγησή του ήταν ότι είχε αποσπαστεί η προσοχή του από ένα μαθηματικό πρόβλημα και έκανε υπολογισμούς στην άκρη του δοκαριού».

Τα σχετικά αναφέρεις και συ στην ανάρτηση Παναγιώτη.

Οι Monty Python τα εικονοποιούν.

Monty Python – Philosopher fooyball

Η ενασχόληση του Bohr με τα σπορ, ποδόσφαιρο, ιστιοπλοΐα, σκι λέγεται ότι έκαμψε την απέχθεια του Rutherford για τις περίπλοκες θεωρητικές ερμηνείες της κβαντικής φυσικής. Ως «βασίλισσα της επιστήμης» εννοούσε την πειραματική της εκδοχή.

Αυτή η «χωρίς να μασάει λόγια» συμπεριφορά του Rutherford, ίσως εξηγείται απ’ τα βιώματα ενός παιδιού που μεγάλωσε σε αγρόκτημα στη Νέα Ζηλανδία και υπήρξε δυναμικός παίκτης του ράγκμπι.

Ο Ashutosh Jogalekar, στο “Scientific American” (30/ 8/ 2013), επισημαίνει ότι απεχθανόταν τις φιλοσοφικές θεωρήσεις και ακόμα περισσότερο τις υψιπετείς θεωρητικές ερμηνείες στην επιστήμη, συνοψίζοντας αυτή την απέχθεια ως εξής: «οι θεωρητικοί παίζουν με τα σύμβολά τους ενώ εμείς ανακαλύπτουμε αλήθειες για το σύμπαν».

Ο Jogalekar συνεχίζει επισημαίνοντας ότι ο Rutherford αναγνώριζε το θεωρητικό ταλέντο του Niels Bohr, όσο και αν ο δεύτερος είχε την τάση να φιλοσοφεί. Όταν ρωτήθηκε γιατί εκτιμούσε τον Bohr παρά την περιφρόνηση για τους θεωρητικούς, είπε:

“Ο Bohr είναι διαφορετικός. Είναι ποδοσφαιριστής“, πάντα με το παραδοσιακό κριτήριο του αγρότη για το ποιοι συνεργάτες αξίζουν εμπιστοσύνης. Ο ευγνώμων Bohr είχε απέραντο σεβασμό για τον Rutherford σε όλη του τη ζωή και μάλιστα ονόμασε έναν από τους γιους του με το όνομα του μέντορά του.

Τον αθλητικό Bohr, τον γνώρισε όταν ο μεγάλος Δανός μαθήτευσε κοντά του το 1911, τότε που ο Rutherford ήταν στο Manchester και στη συνέχεια την περίοδο 1914-15.

…κι ένα βίντεο: Το κραγιόν σου ή το γιαούρτι σου μπορεί να περιέχει … έντομα

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
1 Σ
2 Σ
3 Σ
4 Σ
5 Λ
6 Σ
7 Σ
8 Λ
9 Σ
10 Σ
11 Σ
12 Σ
13 Λ
14 Σ
15 Σ
16 Σ
17 Σ
18 Σ
19 Σ
20 Σ
21 Λ

Καλησπέρα Παναγιώτη

Φονικά όπλα με βάση τα δηλητήρια από βάτραχους όχι στον Αρκτικό αλλά στην Αμαζονία.

Βέλη με αιχμές που τρίφτηκαν στο δέρμα δηλητηριωδών βατράχων της ζούγκλας, όταν το δηλητήριο είναι πολύ ισχυρό.

Αλλιώς, το δηλητήριο συλλέγεται ψήνοντας τους βατράχους στη φωτιά.

Χρήση: στις εμπλοκές με μέλη άλλων φυλών και στο κυνήγι.

Το δηλητήριο κυκλοφορούσε στο αίμα των θυμάτων – όχι στο μυϊκό σύστημα, οπότε μετά το μαγείρεμα τα θηράματα ήταν ακίνδυνα για βρώση.

Ένα εντυπωσιακό χαρακτηριστικό των βατράχων με δηλητήριο που σχετίζεται με την Δαρβίνεια Προσαρμογή.

Ο βαθμός τοξικότητας των βατράχων συνδυάζεται με όσο πιο έντονα χρώματα στο δέρμα τους ενώ παράλληλα αυτά τα αμφίβια εξελίχθηκαν αποκλειστικά σε ημερήσιους θηρευτές.
Αυτά τα χρώματα σχετίζονται με τη διατροφή που έχεις ήδη αναφέρει Παναγιώτη. Μυρμήγκια, σαρανταποδαρούσες, ακάρεα.

Αυτά τα χαρακτηριστικά τους λειτουργούν ως χρωματική προειδοποίηση για τους ανταγωνιστές τους και χάρις στην ανάρτησή σου έμαθα ότι ονομάζονται αποσηματισμός.  

Καλημέρα Γιώργο και σ’ ευχαριστω για τον χρονο σου και την απαντηση – σκεφτομουν την δομή και το περιεχομενο των αναρτησεων σου, οταν με το ΑΙ εφτιαχνα αυτη την αναρτηση. Εντυπωσιακη η Δαρβίνεια Προσαρμογή οπως και ο αποσηματισμος που δεν γνωριζα, οποτε σ’ ευχαριστουμε (και) γι’ ‘αυτό!

Πώς ανιχνεύθηκε η ουσία; Δείτε με κλικ ΕΔΩ.

Καλησπέρα Παναγιώτη. Η συγκέντρωση του HCl δεν χρειάζεται ή ξέχασες να τη γράψεις;

Καλησπερα Θοδωρή, είναι εμμέσως ζητούμενη για το pH αργοτερα – δινονται το ποσοστα (%) των βάσεων RNH₂ που αντέδρασαν

Καλησπερα Δημητρη, για σταδιακη εισαγωγη στην ασκηση και περαιτερω εξοικειωση με τους λογαριθμους

Παναγιώτη καλησπέρα. Γιατί ζητάς το pH αφού δίνεις τη συγκέντρωση των ΟΗ;
Επίσης, το ποσοστό που δίνεις για τις βάσεις, σε τι αφορά; Στην αντίδραση με το HCl ή στο συνολικό φαινόμενο και με τους ιοντισμούς; Δεν είναι ξεκάθαρο τι ακριβώς έχουμε ως δεδομένο.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:

1. pH τελικού διαλύματος (πρώτη ανάμιξη)
pH = 10,7
2. Σταθερά Kb(R₁NH₂)
Kb1 = 4 * 10⁻⁴
3. Σταθερά Kb(R₂NH₂)
Kb2 = 6,25 * 10⁻⁴
4. pH διαλύματος Υ3
pH = 1
5. Συντακτικοί Τύποι (Σ.Τ.) των αμινών
Αμίνη Α: CH₃NH₂
Αμίνη Β: CH₃CH₂NH₂
6. Ευκολότερη υγροποίηση
Η αμίνη Β (CH₃CH₂NH₂), λόγω μεγαλύτερης σχετικής μοριακής μάζας – ισχυρότερων δυνάμεων London.
7. pH μετά την προσθήκη 800 mL Υ3 και συμπύκνωση στο 1 L
pH = 5,9

Δημητρη καλησπερα, το  ποσοστό (%) της βάσης RNH₂ αναφερεται στην αντιδραση με το HCl – ιοντισμο δεν θα ειχαμε ουτως ή άλλως;


Παναγιώτη καλησπέρα. Αναρτώ τις απαντήσεις μου. Αυτή είναι η πρώτη σελίδα:

https://i.ibb.co/Vc40mqgM/d4.jpg

και αυτή είναι η δεύτερη. Έχουμε μια μικρή διαφορά στο τελευταίο ερώτημα.
Η ερώτησή μου Παναγιώτη αφορά στο εξής. Για να λύσουμε την άσκηση θεωρούμε ότι έχουμε δύο ρυθμιστικά και οι συγκεντρώσεις τους είναι αυτές που προκύπτουν από τις αντιδράσεις με το HCl. Ωστόσο, όπως φάνηκε στη συζήτηση για τα οξέα, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι γίνονται επιπλέον αντιδράσεις. Οπότε προφανώς το ποσοστό αλλάζει (έστω και κατά πολύ λίγο). Αλλά μάλλον δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το τόσο πολύ σκάλισμα. Και πάλι συγχαρητήρια για τις ασκήσεις σου.

https://i.ibb.co/1YVh6ZLh/2-1771177359-0341.jpg

Παναγιώτη και Δημήτρη καλησπέρα.
Παναγιώτη συγχαρητήρια για τις όμορφες ασκήσεις ιοντικής που ανεβάζεις. Μια παρατήρηση μόνο σχετικά με τις προσεγγίσεις. Στην 2η αμίνη (αιθυλαμίνη) Kb/C= 0.0156 > 0.01. Δεν ασχολήθηκα βέβαια να υπολογίσω το σφάλμα που προκύπτει.
Δημήτρη συμφωνώ με τα αποτελέσματα που έβγαλες, εκτός από το 7ο . Εμένα μου βγαίνει (x+c)^2=1.64*10^-12, x+y=ρίζα1,64*10^-6 και ph=6-0.107=5.89

Καλησπερα Δημητρη και Ανέστη κι ευχαριστω για τον χρονο και τα σχολια σας – δικο μου λαθος για το 7ο ερωτημα, πρέπει να δωσω οτι log164=2,2 οποτε το pH βγαινει 5,9.

1. Υπολογισμός moles 
·        Αμίνη Α (R1NH2): n = C * V = 0,1 M * 0,4 L = 0,04 mol.
·        Αμίνη Β (R2NH2): n = C * V = 0,2 M * 0,2 L = 0,04 mol.
·        HCl (από το Υ3): n = C * V = 0,1 M * 0,8 L = 0,08 mol.
2. Αντίδραση Εξουδετέρωσης
Προσθέτοντας το HCl, οι δύο βάσεις αντιδρούν πλήρως:
R1NH2 + HCl -> R1NH3Cl
R2NH2 + HCl -> R2NH3Cl
Συνολικά moles βάσεων = 0,04 + 0,04 = 0,08 mol.
Moles HCl = 0,08 mol.
Επειδή τα moles είναι ίσα, έχουμε πλήρη εξουδετέρωση. Στο διάλυμα υπάρχουν μόνο τα άλατα των αμινών (τα συζυγή τους οξέα R1NH3+ και R2NH3+).
3. Συγκεντρώσεις και Σταθερές (στο 1 L)
·        Συγκέντρωση άλατος Α (C1): 0,04 mol / 1 L = 0,04 M.
·        Συγκέντρωση άλατος Β (C2): 0,04 mol / 1 L = 0,04 M.
·        Σταθερά Ka1: Kw / Kb1 = 10^-14 / (4 * 10^-4) = 2,5 * 10^-11.
·        Σταθερά Ka2: Kw / Kb2 = 10^-14 / (6,25 * 10^-4) = 1,6 * 10^-11.
4. Υπολογισμός [H3O+]
Για μείγμα δύο ασθενών οξέων:
[H3O+] = ρίζα( Ka1C1 + Ka2C2 )
[H3O+] = ρίζα( 2,510^-11 * 0,04 + 1,610^-11 * 0,04 )
[H3O+] = ρίζα( 0,04 * (2,510^-11 + 1,610^-11) )
[H3O+] = ρίζα( 0,04 * 4,1 * 10^-11 )
[H3O+] = ρίζα( 0,164 * 10^-11 ) = ρίζα( 1,64 * 10^-12 )= ρίζα( 164 * 10^-14 )
5. Υπολογισμός pH
pH = 7 – 2,2/2
pH = 5,9

Ανεστη σωστη η παρατηρηση σου επισης – μου διεφυγε – θα αλλαχτει, ισως και με το ΕΚΙ να μειωθει εντος οριων ο βαθμος ιοντισμου της αμινης, ευχαριστω πολυ και παλι για τις ορθες παρατηρησεις σας

Τελικά το έκανα το αριθμητικό. Έχω γράψει 5/8 Χ 10^-4 αντί του σωστού 5/8Χ10^-3.

Παναγιώτη καλησπέρα και πάλι. Όντως λόγω ΕΚΙ το y θα μικρύνει και το σφάλμα τελικά είναι πολύ μικρό. Απλώς μπορεί να προβληματίσει τους μαθητές

Παναγιώτη καλησπέρα. Στα άδυτα της ιοντικής! Βρήκα pH=4 και (100/6)%. Οπότε μπορούμε να πούμε κατευθείαν ότι το ποσοστό του άλλου οξέος, του HCOOH, που αντέδρασε είναι (500/6)%. Αυτό δεν ισχύει πάντα όμως, έτσι; Δηλαδή το άθροισμα των δύο ποσοστών να είναι 100%.

Θοδωρη ταχυτατος, μπραβο (και ηθελα να κανω αλλαγες …κλαψ) νομιζω οτι αλγεβρικα και χημικα πρεπει το άθροισμα των δύο ποσοστών να είναι 100%.

Έχει πέσει ανάλογη το 2020 στις επαναληπτικές πανελλαδικές του παλαιού συστήματος!! Είναι πλεόν λίγο (έως πολύ) too much νομίζω!

ακριβως (ειναι too much, αλλα happy brainwork!) – κι εγω απο εκει την θυμηθηκα

Νομίζω Παναγιώτη ότι το άθροισμα των ποσοστών δεν είναι πάντα 100%. Είναι μόνο όταν η βάση είναι σε στοιχειομετρική αναλογία με καθένα από τα δύο οξέα.

αν υπολογισεις και το ποσοστο του HCOOH εδω νομιζω ειναι 5/6 (αν εχω καταλαβει τι εννοεις)

Επειδή το’χα ψάξει παλαιότερα, με αφορμή την ερώτηση μιας μαθήτριας!!, θυμάμαι ότι όταν τα αρχικά mol της βάσης είναι σε στοιχειομετρική αναλογία με τα αρχικά mol κάθε οξέος, όπως εδώ που είναι 1:1 με κάθε οξύ, αφού τα αρχικά mol όλων είναι 0,05, τότε ισχύει ότι το άθροισμα είναι 100%. Αν όμως τα mol της βάσης δεν ήταν 0,05 αλλά π.χ. 0,07, τότε το άθροισμα δεν είναι 100%.

Καλησπέρα Θοδωρή, πολύ σωστή η παρατήρηση σου

Έτσι θυμάμαι. Αν το δοκιμασουμε θα το επιβεβαιώσουμε. Απλά τώρα βαριέμαι να μπω σε πράξεις.

Παναγιώτη καλημέρα. Και πάλι ωραίος. Νασαι καλά, να γράφεις.

Καλημέρα κύριε Παπαστεργιάδη, εξαιρετικη η λύση, ευχαριστουμε πολυ – οι τιμες των σταθερων επιλεγονται για την πιο ευκολη
αλγεβρικη επιλυση, σε μια ‘φορτωμενη’ ουτως ή άλλως ασκηση. Να ειστε καλα

Καλημερα αγαπητε Δημητρη, ευχαριστω που αντεξες και διαβασες την ασκηση – να εισαι πάντα καλα – περιμενω και το δικο σου πόνημα !

Παναγιώτη και πάλι για σου. Πώς θα σου φαινόταν η ακόλουθη πρόταση: Το φορμικό είναι ισχυρότερο οξύ, οπότε θα αντιδράσει πλήρως και θα περισσέψει όλο το οξικό. Άρα, συντελεστής μετατροπής του οξικού 0%.

Καλησπέρα σε όλους. Δημήτρη ανάβεις φωτιές! Για να το πεις αυτό πρέπει η Ka των δύο οξέων να διαφέρει σημαντικά, συνήθως 2 τάξεις μεγέθους και πάνω. Αν η ισχύς ειναι παραπλήσια, δεν … Τουλάχιστον αυτό ξέρω εγώ!

Καλησπέρα Δημήτρη – ειναι μια προταση που έχει περάσει πιθανώς απο το μυαλο ολων μας – ειδικοτερα αν ειχαμε μαζι ενα ισχυρο κι ενα σθενες οξυ, αν συμφωνεις – νομιζω ομως οτι τα OH- δεν μπορουν να ‘διακρινουν’ την προελευση των H3O+, αρα μαλλον θα εξουδετερωθουν και τα 2 οξεα, με μια μικρη ‘προτιμηση’ οπως φαινεται στο πιο ισχυρο απο τα 2 οξεα.

Η σκέψη μου Παναγιώτη βασίζεται σε κάτι άλλο. Αν υποθέσουμε ότι έχουμε ένα διπρωτικό οξύ. Στην ογκομέτρηση δεν περιμένουμε να έχουμε δύο ισοδύναμα σημεία; Κατανάλωση για τη μία μορφή, και μετά για την άλλη. Το γεγονός ότι έχουμε δύο οξέα, από την άποψη της αντίδρασης με τα ιόντα υδροξειλίου, δεν παρουσιάζει κάποια διαφορά. Τι λες;

Δημήτρη είδες την απάντηση μου;

Θοδωρή καλησπέρα. Μόλις τώρα έχω πάλι επαφή με υπολογιστή και διάβασα τα σχόλια. Εξακολουθώ να έχω την ίδια απορία. Όταν αντιμετωπίζουμε μια ογκομέτρηση διπρωτικού οξέος, με δύο ισοδύναμα σημεία, ολοκληρώνεται ο ένας ιοντισμός και μετά παίρνουμε τον δεύτερο (γι’ αυτό και δύο ΙΔ, συνοπτικά φυσικά αυτό που γράφω). Η επίλυση της άσκησης του Παναγιώτη δεν χρησιμοποιεί τη διαφορά των Κα. Οπότε το ερώτημα είναι γιατί η διαφορετική προσέγγιση στα δύο προβλήματα;
Τώρα όσον αφορά στη διαφορά των Κα Θοδωρή σου στέλνω μια παραπομπή και να μου πεις τη γνώμη σου. (Simultaneous determination of mixtures of acids by potentiometric titration, https://doi.org/10.1016/S0003-2670(98)00185-8)

…..η γνώμη μου είναι επίσης ότι η βασική ιδέα της ανάρτησης για τους μαθητές είναι να χειρίζονται τα εν λόγω δεδομένα για εξοικείωση κυρίως και λιγότερο να μπορούν να αιτιολογήσουν την διαφορά στα πολυπρωτικα οξέα και στα μείγματα οξέων

Καλησπέρα , ίσως να παίζει ρόλο και το ακόλουθο: Στα πολυπρωτικά οξέα υπάρχει μεγάλη διαφορρά μεταξύ των διαδοχικών Ka (Ka1 >> Ka2 >> Ka3). Κάθε αποπρωτονίωση αυξάνει το αρνητικό φορτίο της χημικής οντότητας, οπότε η επόμενη γίνεται πολύ δυσκολότερα. Γι’ αυτό η εξουδετέρωση γίνεται διαδοχικά και εμφανίζονται ξεχωριστά στάδια.

Σε ένα μείγμα δύο διαφορετικών οξέων, όπως εδώ οι τιμές Ka είναι συνήθως πιο κοντινές και τα οξέα είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους. Έτσι συμβάλλουν ταυτόχρονα στο pH και η βάση κατανέμεται μεταξύ τους, οδηγώντας σε παράλληλη μερική εξουδετέρωση.

Παναγιώτη ευχαριστώ για την απάντηση. Όσον αφορά την αξία της άσκησής σου, έχεις δίκιο για τους μαθητές και τον στόχο σου.
Πάντως σκέφτομαι να λύσω την άσκηση ως εξής, μόλις βρω χρόνο. Να αντιδράσει η βάση με το ένα οξύ (ισότητα mol) και μετά να προσθέσω το 2ο οξύ και να υπολογίσω ποσοστό μετατροπής και pH. Ίσως έχει ενδιαφέρον.

Καλησπέρα. Παναγιώτη συμφωνώ αλλά θα κάνω ακόμα ένα σχόλιο. Θωμά σε διάλυμα ασθενούς μονοπρωτικού οξέος κάνουμε προσέγγιση όταν α <= 0,1. Κάνουμε δηλαδή δεκτό σφάλμα μέχρι και 10%. Όταν κάνουμε προσεγγίσεις δεν κάνουμε “εκπτώσεις” στην επιστημονική εγκυρότητα. Οι προσεγγίσεις γίνονται ώστε, όταν δεν απαιτείται πολύ μεγάλη ακρίβεια, να απλοποιήσουμε τους υπολογισμούς.
Δημήτρη και Θωμά μεταφέρω και κάτι από το έγκυρο βιβλίο “Σύγχρονες Μέθοδοι στη Χημική Ανάλυση” των Pecsok-Shields-Cairns-McWilliam, απόδοση στα ελληνικά Σταύρος Βολιώτης, Εκδόσεις Πνευματικός : σελ. 510 “Αν οι διαδοχικές pK ενός διπρωτικού οξέος διαφέρουν κατά 3 ή περισσότερο, η καμπύλη τιτλοδότησης αποτελείται από δύο μονοπρωτικές καμπύλες. Καθώς οι τιμές pK πλησιάζουν η μία την άλλη, οι δύο καμπύλες συγχονεύονται σε μια απλή, και το ισοδύναμο σημείο του πρώτου πρωτονίου εξαφανίζεται” (έχει και τα σχετικά σχήματα). Και παρακάτω: Για να πετύχουμε ένα ικανοποιητικό τέλος τιτλοδότησης σε ένα σύστημα πολυπρωτικού οξέος, δύο τουλάχιστον διαδοχικές τιμες pK πρέπει να διαφέρουν το λιγότερο κατά 3, και το τέλος της τιτλοδότησης να γίνεται σε pH από 4 έως 10″. Νομίζω αυτά δικαιολογούν αυτά που έχω ισχυριστεί έως τώρα.

Δημήτρη εγώ σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου και τις ιδέες σου , τσεκαρε αυτό που λες , έχει ενδιαφέρον

Θοδωρή καλησπέρα.
Μάλλον με παρεξήγησες. Δεν αμφισβητώ τίποτα από αυτά που αναφέρεις. Ολόσωστα. Απλά ανέφερα το άρθρο (έπεσα πάνω του πριν από 10 ημέρες) γιατί μου έκανε εντύπωση. Προσδιορίζει ποσοτικά μίγμα οξέων, με ποτενσιομετρία, ανεξάρτητα από ka.
Έτσι κι αλλιώς, το όλο θέμα ξεκίνησε από την ερώτηση που είχα θέσει, που όμως είναι λάθος γιατί παραλείπει την επίδραση που θα έχει στο pH η προσθήκη του επόμενου οξέος.
Καλό βράδυ.

Kαλημέρα σε όλους. Θα ήθελα να ρωτήσω πως θα υπολογίζατε το pH ενός διαλύματος στο οποίο προσθέτουμε 0,1mol CH3COOH, 0,1mol CH3COONa, 0,2mol HCOOH και 0,2mol HCOONa με τελικό όγκο 1L.

Καλημέρα Άγγελε (πολύ καλή ερώτηση) και στους υπολοιπους

Με Gemini ιδέες και λιγο βιαστικα

Kw = 10⁻¹⁴
Ka(CH3COOH) = 2·10⁻⁵
Ka(HCOOH) = 5·10⁻⁴
 
 

Πως θα υπολογίζατε το pH ενός διαλύματος στο οποίο προσθέτουμε 0,1mol CH3COOH, 0,1mol CH3COONa, 0,2mol HCOOH και 0,2mol HCOONa με τελικό όγκο 1L.
pH=3,3 αν γινουν οι πραξεις με το HCOOH
pH=4,7 αν γινουν οι πραξεις με το CH3COOH

Γιατί δεν χρησιμοποιούμε το οξικό σύστημα;Αν δοκιμάσετε να υπολογίσετε το pH χρησιμοποιώντας το οξικό σύστημα με τις αρχικές του συγκεντρώσεις, θα βρήκατε pH = 4,7. Ωστόσο, επειδή το μυρμηκικό σύστημα απελευθερώνει περισσότερα H3O+, η ισορροπία του οξικού μετατοπίζεται προς τα αριστερά (σύμφωνα με την αρχή Le Chatelier), καταναλώνοντας οξικά ιόντα και παράγοντας αδιάστατο οξικό οξύ, μέχρι η σχέση [CH3COO-]/[CH3COOH] να προσαρμοστεί στο pH = 3,3 που επέβαλε το ισχυρότερο οξύ.

εαν θεωρησουμε

Kw = 10⁻¹⁴
Ka(CH3COOH) = 10⁻⁵
Ka(HCOOH) = 10⁻⁴

έχουμε αντιστοιχα

pH=4 αν γινουν οι πραξεις με το HCOOH
pH=5 αν γινουν οι πραξεις με το CH3COOH

Προφανως μαλλον οχι καταλληλο θεμα για παιδιά

Αντιγραφω μια ασκηση του Θοδωρη Βαχλιωτη (είδες που φύλαξα το pdf;) με πιο ΄κατάλληλη διατυπωση’

  
Υδατικό διάλυμα Δ περιέχει τα ασθενή μονοπρωτικά οξέα ΗΑ 0,1 Μ και ΗΒ 0,5 Μ και τα άλατά τους NaA 0,2 Μ και NaB 0,1 Μ.
α. Να υπολογίσετε το pH του διαλύματος Δ. [pH=4]
β. Να συγκρίνετε την ισχύ των οξέων ΗΑ και ΗΒ. [HA>HB]
Δίνεται για το οξύ ΗΑ: Ka=2.10-4.

Καλημέρα σε όλους

Καλησπέρα. Σε αυτήν την περίπτωση Άγγελε γίνεται η αντίδραση

HCOOH + CH3COO- <=> HCOO- + CH3COOH

με Κc = Ka(HCOOH) / Ka(CH3COOH) = 5*10^-4 / 2*10^-5 = 25.

Αν υπολογίσεις το Qc = 1 < Κc και γίνεται αντίδραση προς τα δεξιά.

Ξεφύγαμε!

Καλησπερα σε ολους

Δημητρη πολυ καλη η ιδεα σου.

Η τιμη του pH του διαλυματος που θα προτεινα θα ηταν 4 (όχι 4 ή 5) αν περναμε υποψη μας το γεγονος οτι το pH το καθοριζει το
ισχυρο οξυ κυριως, για τα ακολουθα δεδεομενα

Kw = 10⁻¹⁴
Ka(CH3COOH) = 10⁻⁵
Ka(HCOOH) = 10⁻⁴
 pH ενός διαλύματος στο οποίο προσθέτουμε 0,1mol CH3COOH, 0,1mol CH3COONa, 0,2mol HCOOH και 0,2mol HCOONa με τελικό όγκο 1L.

Ωστόσο μάλλον ο πιο γενικόw τροπος ειναι η επιλυση μεσω της μέθοδου του ισοζυγίου φορτίου

[H3O+] + [Na+] = [OH-] + [HCOO-] + [CH3COO-]
για τα ακολουθα δεδεομενα

Kw = 10⁻¹⁴
Ka(CH3COOH) = 10⁻⁵
Ka(HCOOH) = 10⁻⁴
 pH ενός διαλύματος στο οποίο προσθέτουμε 0,1mol CH3COOH, 0,1mol CH3COONa, 0,2mol HCOOH και 0,2mol HCOONa με τελικό όγκο 1L.

Είναι ο πιο αυστηρός επιστημονικά τρόπος για να λυθεί οποιοδήποτε πρόβλημα ιοντικής ισορροπίας, (δεν βασίζεται σε παραδοχές).

Το αποτέλεσμα που προκυπτει απο GEMINI ειναι pH=4,3

Αν παρατηρηστε ειναι κοντα στην τιμη 4 αν περναμε υποψη μας το γεγονος οτι το pH το καθοριζει το
ισχυρο οξυ κυρίως, η συνεισφορα του +0,3 οφειλεται και στην υπαρξη του CH3COOH.

μια απαντηση https://docs.google.com/document/d/1W8i-X7swzSpd6_DoXTuZlYGV04zhEK4W1zhAYU4QEAE/edit?tab=t.0

ισως εχει να κανει και με την παρουσια του CH3COONa, εχω ενσωματωσει και την απαντηση απο το gemini στα google docs

Καλησπέρα. Παναγιώτη μήπως το pH βγαίνει περίπου 3,7; Τόσο το υπολόγισα. Η συνεισφορά του αιθανικού πρέπει να ελαττώνει το pH κατά 0,3.
Και στο chatgtp 3,7 το βγάζει.

 
 
ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ΜΕΙΓΜΑΤΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΛΥΜΑΤΩΝ
1.     ΔΕΔΟΜΕΝΑ
·        CH3COOH (Οξικό οξύ): 0,1 mol (Αρχικά)
·        CH3COONa (Οξικό νάτριο): 0,1 mol (Αρχικά)
·        HCOOH (Μυρμηγκικό οξύ): 0,2 mol (Αρχικά)
·        HCOONa (Μυρμηγκικό νάτριο): 0,2 mol (Αρχικά)
·        Τελικός όγκος: 1 L
·        Ka(CH3COOH) = 10^-5 (pKa = 5)
·        Ka(HCOOH) = 10^-4 (pKa = 4)
2.     ΜΕΘΟΔΟΣ ΙΣΟΖΥΓΙΟΥ ΦΟΡΤΙΟΥ (Charge Balance)
Η θεμελιώδης εξίσωση για το διάλυμα είναι:
[H3O+] + [Na+] = [OH-] + [CH3COO-] + [HCOO-]
 
Γνωρίζουμε ότι:
·        [Na+] = 0,3 M (0,1 από το οξικό + 0,2 από το μυρμηγκικό νάτριο)
·        [CH3COO-] = C(ολικό1) * Ka1 / (Ka1 + [H3O+])
·        [HCOO-] = C(ολικό2) * Ka2 / (Ka2 + [H3O+])
3.     ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ
Αντικαθιστώντας τις τιμές στην εξίσωση φορτίου (θέτοντας x = [H3O+]):
x + 0,3 = (0,2 * 10^-5) / (10^-5 + x) + (0,4 * 10^-4) / (10^-4 + x)
Με την παραδοχή x << 0,3 και λύνοντας τη δευτεροβάθμια εξίσωση που προκύπτει:
x^2 – (3 * 10^-5)x – 10^-9 = 0
Η διακρίνουσα είναι Δ = 49 * 10^-10.
Η θετική ρίζα της εξίσωσης είναι:
x = 5 * 10^-5 M
4.     ΤΕΛΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
[H3O+] = 5 * 10^-5 M
pH = -log(5 * 10^-5) = 5 – log5 = 5 – 0,7
pH = 4,3
5.     ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ ΠΟΣΟΤΗΤΩΝ (Ανά 1 Λίτρο)
Λόγω της διαφοράς ισχύος των οξέων, έγινε η αντίδραση:
HCOOH + CH3COO- <-> HCOO- + CH3COOH
Κατά την οποία αντέδρασαν περίπου 0,067 mol.
Τελικές συγκεντρώσεις ισορροπίας:
·        [CH3COOH] = 0,167 M
·        [CH3COO-] = 0,033 M
·        [HCOOH] = 0,133 M
·        [HCOO-] = 0,267 M
Επαλήθευση μέσω Henderson-Hasselbalch:
pH = 5 + log(0,033/0,167) = 4,3
pH = 4 + log(0,267/0,133) = 4,3

Παναγιώτη καλημέρα. Αναρτώ την απάντηση που σου ανέφερα. Ίσως έχει κάποιο ενδιαφέρον. Για την απάντησή σου στον Άγγελο, δεν κατάλαβα κάτι. Όταν υπολογίζεις το pH με το HCOOH παίρνεις μία τιμή και με το CH3COOH παίρνεις άλλη; Αν λες αυτό δεν μπορεί να είναι σωστό. Το pH έχει μία τιμή. Μήπως κάτι δεν κατάλαβα;
https://i.ibb.co/Rknk0qHJ/23d.jpg

Με πιο ακριβείς τιμές Ka βγαίνει πιο κάτω. Το chatgtp με Κα=10-4 και 10-5 το βγάζει 3,8 το pH.

Τώρα μου το βγάζει 4,15 το chatgtp. Μάλλον εσύ έχεις δίκιο Παναγιώτη

Άγγελε καλησπέρα. Και εγώ pH 3,7 βρήκα λύνοντας τη δευτεροβάθμια. Αλλά το chatgtp δίνει άλλο αποτέλεσμα. Δεν ξέρω ποια είναι η ακριβής τιμή.

Θα ήταν καλό αν μπορούσαμε να το ελέγξουμε πειραματικά. Στα σχολικά εργαστήρια βέβαια δεν διαθέτουμε τα αντιδραστήρια αλλά και τα πεχάμετρα δεν είναι πλέον βαθμονομημένα.

Παναγιώτη καλημέρα. Μία ερώτηση. Στη λύση που παραθέτεις γράφεις:  [CH3COO-] = C(ολικό1) * Ka1 / (Ka1 + [H3O+]). Πώς προκύπτει αυτό και τι είναι το C(ολικό1). Ευχαριστώ.

Δημητρη, απο gemini:  
Στην άσκησή μας, βάλαμε 0,1 mol CH3COOH και 0,1 mol CH3COONa. Άρα: C(ολικό1) = 0,1 + 0,1 = 0,2 M.
 
Ξεκινάμε από τη σταθερά ιοντισμού (Ka): Ka = [H3O+] * [CH3COO-] / [CH3COOH] (Σχέση 1)
Και από το ισοζύγιο μάζας (αυτό που είπαμε παραπάνω): C(ολικό) = [CH3COOH] + [CH3COO-] (Σχέση 2)
Από τη Σχέση 2, λύνουμε ως προς το αδιάστατο οξύ: [CH3COOH] = C(ολικό) – [CH3COO-]
Αντικαθιστούμε αυτό στη Σχέση 1 (της Ka): Ka = [H3O+] * [CH3COO-] / (C(ολικό) – [CH3COO-])
Κάνουμε χιαστί: Ka * (C(ολικό) – [CH3COO-]) = [H3O+] * [CH3COO-] Ka * C(ολικό) – Ka * [CH3COO-] = [H3O+] * [CH3COO-]
Μεταφέρουμε το [CH3COO-] στο ίδιο μέλος: Ka * C(ολικό) = [H3O+] * [CH3COO-] + Ka * [CH3COO-]
Βγάζουμε κοινό παράγοντα το [CH3COO-]: Ka * C(ολικό) = [CH3COO-] * ([H3O+] + Ka)
Λύνουμε ως προς [CH3COO-] και έχουμε τον τύπο μας: [CH3COO-] = C(ολικό) * Ka / (Ka + [H3O+])
 

Τα είχαμε πεί κάποτε Θοδωρή …

https://i.ibb.co/fZg22qF/2427c064-3bf4-4ee4-a5f4-9cf034230fe2-1771149658-2037.jpg

Θοδωρή κι εγώ βγάζω 4,15. Επισυνάπτω τη λύση μου. Άλλαξα τους συβολισμούς των οξέων για συντομία.

https://i.ibb.co/Z6hBbnsf/1771091195-4068.jpg

Συγνώμη που καθυστέρησα λόγω υποχρεώσεων να απαντήσω. Θοδωρή κι εγώ όταν υπέβαλα το ερώτημα στο forum, είχα προσεγγίσει το θέμα σαν ισορροπία των 4 ειδών, αλλά το είχα συνεχίσει εκεί που είπες ότι ξεφύγαμε με επίλυση δευτεροβάθμιας, αλλά την είχα πάρει ανάποδα με Kc=0,04, βρήκα ότι θα πάει αριστερά κατά 0,082mol και κατέληξα σε pH=3,7. Στο ίδιο αποτέλεσμα καταλήγει και το pHsolver του webqc.org η οποία είναι η μόνη μηχανή υπολογισμού pH που βρήκα (από όσες έψαξα) που δέχεται πολλά συστατικά στο διάλυμα.

https://i.ibb.co/qF3sJTnm/Screenshot-2026-02-14-220440-1771099919-4707.png

Καλησπέρα. Αντώνη δεν έχεις βάλει λάθος τη συγκέντρωση του HCOOH στην Ka; Είναι 0,1175 όχι 0,0175. Αν βάλεις 0,1175 βγαίνει pH 3,7.

ΥΓ: Πολλά είχαμε πει κάποτε, αλλά μπορούμε να πούμε κι άλλα … Αν θες …

Νομίζω αυτό έχω βάλει … να σου πω την αληθεια “ούτε που με νοιάζει”. Η άσκηση λύνεται ως ΧΙ κτλ και καταλήγουμε σε “εκεινο” το θέμα των πανελληνίων ( επί δεσμών ) που είχε τις ουσίες ( ή εννοούσε ότι είχε ) σε ισορροπία.

Το μόνο ενδιαφέρων που θα συζητούσα θα ήταν η ποιοτική μελέτη της σύγκρισης της τιμής της Qc ( 1 ) με την Kc ( 25 ). Μοιάζει αυτή η διαφορά να μην είναι αρκετή για να θεωρήσουμε μια ισορροπία ώς μονόδρομη ( μεταφέροντας το 10 % της αποδεκτής προσέγγισης της ισοντικής στη “μοριακή” ισορροπία ).

Θα το ψάξω ( λέμε τώρα ).

Για αρχή πρέπει να βρούμε την ανάρτηση που είχε αναδείξει το θέμα πριν από ( 100 ? ) χρόνια. Νομίζω συντάκτης ήταν ο Ελευθερίου ( ή ο Πολυνίκης ) με τίτλο “ανάμειξη ρυθμιστικων δ/των ).

Θα δώσω 5 min στην αναζήτηση … ( αλλά βαριέμαι :-).

Την βρήκα … 2010 !!! …. 15 χρόνια πριν …

Ακόμα ανακαλύπταμε τη χημεία ( Τι βλακείες γράφαμε ).

Ανάμιξη ρυθμιστικών διαλυμάτων

Μια συνάδελφος φιλόλογος, πιο έμπειρη από εμένα τότε, μου είχε πει πριν από χρόνια: “Αγοράκι μου, αν δεν βγάλεις ρυτίδες μερικά πράγματα δεν…” Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι, ακόμα, δεν έχω βγάλει ρυτίδες! Χαχα

Καλησπέρα Παναγιώτη. Πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Το Br στον τίτλο που κολλάει; Στο βρώμιο αναφέρεσαι;

α, σόρι, τωρα κατάλαβα, υπάρχει βρώμιο στο μόριο της πορφύρας

Καλησπέρα αγαπητέ Πορφυρογέννητε Θοδωρή !

Γεια σου Παναγιώτη. Για το Tyrian Purple ένα άρθρο, που κατά σύμπτωση διάβασα χθες. Λέγεται ότι για να παραχθεί ένα γραμμάριο βαφής, έπρεπε να χρησιμοποιηθούν περίπου 12000 πορφύρες!

Καλησπέρα Αποστολε Παλαιολογε! Πολύ χρήσιμη η πληροφορία σου , δεν ήξερα την τόσο μεγάλη αξία της χρωστικής. Σ’ ευχαριστώ πολυ
……. Μήπως να κάνεις ένα τομέα για οικονομικά μαθηματα κατεύθυνσης στο Υλικονετ ; Καλό απόγευμα

Παναγιώτη, είμαι ο τελευταίος που θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο. Ομολογώ ότι δεν σκαμπάζω τίποτε από οικονομικά, εκτός από αυτό: τα όμορφα πράγματα στη ζωή μας δεν αποτιμώνται με οικονομικούς όρους.

Αποστόλη τα είπες όλα με το ‘….τα όμορφα πράγματα στη ζωή μας δεν αποτιμώνται με οικονομικούς όρους.’

Για περισσότερα, εδώ: https://www.draeger.com/el_gr/Products/Short-term-Tubes

ένα βίντεο https://www.youtube.com/watch?v=F7ggVBo6tgk&t=17s

Καλημέρα Παναγιώτη και καλή Κυριακή.
Οξειδώνεται το προπάνιο από το διχρωμικό;
Με ξάφνιασες…

Καλημέρα αγαπητέ Διονύση και καλή Κυριακή. Ναι είναι όντως διαφορετικό, αν δεις στα φιαλίδια ανίχνευσης μεταβάλλεται όντως το χρώμα του διχρωμικού ιόντος, οξειδώνονται και άλλα αλκάνια όπως και άλλοι υδρογονάνθρακες, το Cr μπορεί να παίξει και τον ρολο καταλύτη/οξειδωτικου. Εδώ μερικές πηγές: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0920586111007541

https://dokumen.pub/chromium-vi-reagents-synthetic-applications-springerbriefs-in-molecular-science-9783642208164-3642208169.html

Καλημέρα Παναγιώτη.
Από τη στιγμή που το έγραψες εσύ, δεν είχα καμιά αμφιβολία, ότι η αντίδραση γίνεται!
Δεν χρειάζονται αποδείξεις!
Απλά εξέφρασα τον ξάφνιασμά μου, αφού για χρόνια δίδασκα το αντίθετο…

https://www.youtube.com/watch?v=CRDvPd7dcn8

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
 
1. Αριθμός οξείδωσης (Α.Ο.) κάθε C στο C3H8

• Ακραίοι C (CH3): -3
• Κεντρικός C (CH2): -2

2. Μέσος Α.Ο. των ατόμων C
((-3 + (-2) + (-3))/3 = -8/3
3 εξίσωση
3 C3H8 + 10 K2Cr2O7 + 40 H2SO4 → 9 CO2 + 10 Cr2(SO4)3 + 10 K2SO4 + 52 H2O
4.Συνολική μεταβολή Α.Ο. του αναγωγικού  
 60
5.Χρωματική μεταβολή

• Κ2Cr2O7 (πορτοκαλί) → Cr2(SO4)3 (πράσινο)

6.Mol K2Cr2O7 που χρησιμοποιήθηκαν

• 2,5 mL × 0,4 M = 0,001 mol

Mol C3H8 που αντέδρασαν

• 3 C3H8 : 10 K2Cr2O7 → n(C3H8) = 0,001 × 3/10 = 0,0003 mol

Όγκος C3H8 σε STP

• V = 0,0003 × 22,4 L = 0,00672 L

Συγκέντρωση σε ppm στον χώρο

• ppm = 0,00672 / 1344 × 10⁶ = 5 ppm
• Πολύ κάτω από το όριο 250 ppm → χώρος ασφαλής

Σύγχρονοι αισθητήρες (από GEMINI) (Physics & Chemistry together ! )

Οι σύγχρονοι αισθητήρες έχουν αντικαταστήσει τους χημικούς σωλήνες (σαν αυτόν με το διχρωμικό) γιατί προσφέρουν συνεχή παρακολούθηση και ταχύτητα δευτερολέπτου. Στη βιομηχανία χρησιμοποιούνται κυρίως τρεις τεχνολογίες:
1. Καταλυτικοί Αισθητήρες (Pellistors)
Είναι οι πιο συνηθισμένοι για την ανίχνευση του προπανίου.

• Πώς λειτουργούν: Μέσα στον αισθητήρα υπάρχει ένα μικρό σπιράλ πλατίνας (καταλύτης) που θερμαίνεται. Όταν το προπάνιο έρθει σε επαφή μαζί του, “καίγεται” (οξειδώνεται) πάνω στην επιφάνεια του καταλύτη.
• Το αποτέλεσμα: Η καύση αυτή αυξάνει τη θερμοκρασία του σπιράλ, η οποία αλλάζει την ηλεκτρική του αντίσταση. Αυτή η μεταβολή μεταφράζεται ακαριαία σε ένδειξη συγκέντρωσης (ppm).

2. Αισθητήρες Υπερύθρων (NDIR – Non-Dispersive Infrared)
Αυτοί είναι “έξυπνοι” γιατί δεν χρειάζονται οξυγόνο ή χημική αντίδραση.

• Πώς λειτουργούν: Το προπάνιο έχει την ιδιότητα να απορροφά το υπέρυθρο φως σε ένα πολύ συγκεκριμένο μήκος κύματος. Ο αισθητήρας στέλνει μια δέσμη υπερύθρων· αν υπάρχει προπάνιο, η δέσμη εξασθενεί.
• Το πλεονέκτημα: Δεν “δηλητηριάζονται” από άλλα χημικά και αντέχουν χρόνια χωρίς συντήρηση.

3. Φωτοϊονισμός (PID – Photo-Ionization Detectors)
Αυτοί χρησιμοποιούνται για εξαιρετικά υψηλή ακρίβεια (όπως τα 5 ppm που βρήκαμε στην άσκησή σου).

• Πώς λειτουργούν: Μια λάμπα UV “βομβαρδίζει” τα μόρια του αερίου και τα ιονίζει (τους αποσπά ηλεκτρόνια). Τα ιόντα παράγουν ένα μικρό ηλεκτρικό ρεύμα που μετράται.

Καλημέρα Διονύση -χρειάζονται έντονες συνθήκες – σ’ ευχαριστώ, αλλά πολλές φορές κάνω λάθη – έβαλα κι ενα υπολογιστικό ερώτημα για την ασφάλεια του προσωπικού, ελπίζω να σου αρέσει! Η αντίδραση που αναγράφεται έχει προσαρμοστεί για τις ανάγκες/γνώσεις των μαθητών. Καλή Κυριακή !

CH3 – CH2 – CH3 —- > 3 CO2

CH3 – σε CO2 … από (-3) σε (+4) ==> 7 αύξηση
-CH2- σε CO2 … από (-2) σε (+4) ==> 6 αύξηση
CH3 – σε CO2 … από (-3) σε (+4) ==> 7 αύξηση

Συνολική αύξηση ΑΟ : 20 ( συντελεστής στο Cr2(SO4)3 … 10 )
Συνολική μείωση ΑΟ : 3 ( συντελεστής στο 3 CO2 …3 … οπότε 9 CO2 )

ΣΜΑΟ αύξησης 3×20 = 60
ΣΜΑΟ μείωσης 10x2x3 = 60

( H χρήση του 8/3 δεν είναι χημικώς ορθή )

Καλημέρα σας. Παναγιώτη ενδιαφέρουσες πληροφορίες και επίκαιρες για την ανίχνευση του προπανίου. Διονύση πολλές οργανικές ουσίες οξειδώνονται με τα συνήθη οξειδωτικά, υπερμαγγανικό και διχρωμικό. Τα προγράμματα σπουδών στη β/θμια και τα βιβλία μάλλον έχουν γραφτεί με τη λογική “τι οξειδώνεται χωρίς διάσπαση ανθρακικής αλυσίδας”. Αναφέρονται στην οξείδωση των αλκοολών, των αλδευδών και δύο καρβοξυλικών οξέων. Σε αυτές έχουμε οξείδωση που οδηγεί στο σχηματισμό άλλης λειτουργικής (χαρακτηριστικής) ομάδας χωρίς διάσπαση ανθρακικής αλυσίδας, ενώ στην περίπτωση των οξέων σχηματίζεται CO2 χωρίς όμως πάλι διάσπαση ανθρακικής αλυσίδας (με εξαίρεση μια διάσπαση στο οξαλικό). Το γιατί έχει γίνει αυτή η επιλογή, δεν ξέρω. Κάτι που μπορώ να υποθέσω είναι ότι, συνήθως, χρησιμοποιούμε τις οργανικές αντιδράσεις για να κάνουμε μετασχηματισμούς σε λειτουργικές ομάδες, στην προσπάθειά μας να συνθέσουμε κάποια οργανική ένωση. Οι οξειδώσεις σε έντονες συνθήκες που οδηγούν σε διάσπαση αλυσίδας ίσως, σε πολλές περιπτώσεις, δεν έχουν μεγάλη παρασκευαστική αξία διότι τα προιόντα δεν είναι πολύ ελεγχόμενα. Έτσι, μάλλον θεώρησαν “too much” το να συμπεριλάβουν στο πρόγραμμα τέτοιες οξειδώσεις. Ωστόσο σε πανεπιστημιακά βιβλία Οργανικής Χημείας αλλά και σε ξενόγλωσσα δευτεροβάθμιας που έχω δει, αναφέρονται οι οξειδώσεις υδρογονανθράκων. Στο λύκειο λέμε ότι οι τριτοταγείς αλκοόλες και οι κετόνες δεν οξειδώνονται χωρίς διάσπαση της ανθρακικής τους αλυσίδας. Κάτι ανάλογο ίσως θα έπρεπε να λέμε και για τους υδρογονάνθρακες.

Έλα ρε Αντώνη, έγραφα και τώρα είδα την απάντησή σου! Καλως τονα!
ΥΓ. Κι ας άργησε!

Και ας διαφωνούμε! Εγώ νομίζω ότι η χρήση του -8/3 μια χαρά είναι!

Μαθηματικώς λειτουργεί … χημικώς υπάρχει ΜΟ των ΑΟ ατόμων C ?

Εάν (όλοι) οι C δεν έδιναν κοινό προϊόν πως θα κάναμε ισοστάθμιση ?

Προφανως αφου πολλαπλασιάζεται ( η διαφορά (+4) – ( -8/3) ) το 20/3 με το 3 ( από τους άνθρακες ) και μετά ξανά από το 3 ( του συντελεστή ) δίνει το ίδιο ΣΜΑΟ ( 60 ).

Απλά δεν χρησιμοποιώ μέσους όρους στους ΑΟ … (Ίσως να είναι ) γούστα ( μόνο ) αυτά …No worries

Εγώ θεωρώ ότι μέσος όρος μπορεί να εκφραστεί για οποιοδήποτε σύνολο τιμών. Αυτό δεν παραβιάζει τη χημεία! Αυτή είναι η γνώμη μου. Έτσι κι αλλιώς, ο αριθμός οξείδωσης είναι μια θεωρητική επινόηση των χημικών, ένα “λογιστικό σύστημα” παρακολούθησης των μετατοπίσεων των ηλεκτρονίων στις οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις. Δεν αντιστοιχεί σε κάποια φυσική ποσότητα. Με τον μέσο όρο των ΑΟ βρίσκουμε τη μεταβολή του ΑΟ ανά άτομο, δηλαδή τον μέσο όρο της μεταβολής. Θεωρώ ότι είναι μια εναλλακτική “τεχνική” που μας βοηθά να ισοσταθμίσουμε. Έτσι κι αλλιώς, η κάθε διαδικασία ισοστάθμισης μια τεχνική είναι. Αλλά οκ, δεν νομίζω ότι είναι τόσο σημαντικό το θέμα. Ας επιλέξει ο καθένας ότι θέλει.

σε πότισα ροδόσταμο
με πότισες φαρμάκι

Καλημέρα!

Καλημέρα σας, νομίζω ότι και οι δυο θεωρούμε τα σαλιγκάρια πολύ συμπαθή ζωάκια για να ψήνονται ….

στιφάδο όμως;

Γιώργο καλή ιδέα, αλλά θα προτιμούσα ‘κονίκλου ἕψημα μετὰ κρομμύων’

Καλό μεσημέρι Παναγιώτη.Ωραίο ζήτημα και λιτό.Αν δεν έχω κάνει κάπου λάθος προκύτουν. n=0,4 Mr=127.Άρα η Γ και α=810-³

….. για τον Αποστόλη
https://www.youtube.com/watch?v=R4K5Etxxctg&list=RDEMb8qnxGmhjxu3gCJ7XZw66A&start_radio=1

Θύμιο άψογος, αν συμφωνείς α=6,4 %

Γειά σου Παναγιώτη.Συμφωνώ και επαυξάνω.Στο νόμο αραίωσης είχα βάλει C=10 και όχι C=10/64.
Δεν αξιολόγησα τον παραλογισμό C=10M

Ωραίοι οι δικοί μας Παναγιώτη, ωραίοι κι αυτοί

Η “Συνταγή” των LEGO (ABS)
Το ABS που υπολογίσαμε έχει μια πολύ συγκεκριμένη ισορροπία που το κάνει ένα από τα πιο επιτυχημένα πλαστικά στον κόσμο.
1. Στυρόλιο (Το 66% της μάζας)
Είναι το κύριο συστατικό. Σκέψου το σαν τον “σκελετό” του πλαστικού.

Ιδιότητες: Δίνει τη σκληρότητα και αυτή τη χαρακτηριστική γυαλάδα που έχουν τα καινούργια τουβλάκια.Γιατί υπάρχει: Χωρίς αυτό, τα LEGO θα λύγιζαν εύκολα και δεν θα “κούμπωναν” σταθερά μεταξύ τους.2. Βουταδιένιο (Το 17% της μάζας)
Αυτό είναι το “μυστικό όπλο” για την αντοχή.

Ιδιότητες: Λειτουργεί σαν εσωτερικό καουτσούκ. Προσφέρει ελαστικότητα και αντοχή στα χτυπήματα.Γιατί υπάρχει: Είναι ο λόγος που αν σου πέσει ένα ανθρωπάκι στο πάτωμα, δεν θα σπάσει σε χίλια κομμάτια. Απορροφά την ενέργεια της κρούσης.3. Ακρυλονιτρίλιο (Το 17% της μάζας)
Είναι ο “προστάτης” του μείγματος.

Ιδιότητες: Δίνει χημική αντοχή και σταθερότητα στη θερμότητα.Γιατί υπάρχει: Χάρη σε αυτό, τα παιχνίδια δεν αλλοιώνονται από το πλύσιμο, τον ήλιο ή τον ιδρώτα των χεριών κατά το παιχνίδι.