1821. 200

Συναρπαστικό αφήγημα!!!
Αποστόλη και Γιώργο συγχαρητήρια για το άπλωμα σε τόπους και χρόνους, με ιστορίες άγνωστες, τουλάχιστον σε μένα…
Είναι και Πανιώνιοι οι κάτοικοι της New Smyrna;

Γειά σου Διονύση. Η έρευνα δεν έφτασε μέχρι εκεί. Το μόνο που ξέρω είναι ότι καμιά 25αριά χιλιόμετρα από την New Smyrna βρίσκεται η Daytona, διάσημη για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Βέβαια ο Γιώργος έχει πάντα άσσους στο μανίκι…

καλησπέρα/ καλημέρα

καθυστερημένη ανταπόκριση, αφού το καλοκαίρι είναι και για βόλτες

Διονύση, παίρνοντας τοις μετρητοίς την πρόκληση που απεύθυνες, όπως έκανε κι ο Αποστόλης
έψαξα για ελληνικά ίχνη στη New Smyrna

χωρίς να ισχυρίζομαι ότι εξάντησα το θέμα
αυτό που βρήκα ήταν ένα ορθόδοξο προσκύνημα

https://i.ibb.co/MCSn7S6/fotis.jpg

το ισχυρότερο αποτύπωμα αυτού του εποικισμού ήταν εκείνο των καταλάνων απ’ τη Μινόρκα

όμως, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αφορά το καθεστώς αυτού του εποικισμού

οι έποικοι τελούσαν σε καθεστώς δουλοπαροικίας, δηλαδή είχαν αποδεχτεί συμβόλαια σύμφωνα με τα οποία θα εργάζονταν αρκετά χρόνια στα κτήματα του Dr Andrew Turnbull, αυτού που ηγήθηκε του εποικισμού και ονομάτισε την αποικία ως New Smyrna
ώστε να αποκτήσουν ένα δικό τους κομμάτι γης,
περισσότερα χρόνια οι ανειδίκευτοι, λιγότερα οι τεχνίτες

αυτή η κατάσταση ανατράπηκε με την έναρξη της Αμερικάνικης Επανάστασης, με την οποία συντάχθηκαν οι έποικοι και έτσι ο Turnbull υποχώρησε απ’ τις δουλοπαροικές απαιτήσεις του

The Minorcans in Florida

Καλημέρα συνάδελφοι. Καταπληκτικό άρθρο!!!

Γειά σου Χριστόφορε. Σε ευχαριστούμε.

Καλημέρα στους “Ιστορικούς” του δικτύου μας, Αποστόλη, Βασίλη και Γιώργο.
Πολύ δουλειά μαζεμένη, σε ένα άρθρο…
Και το συμπέρασμα ότι όλες οι συμπεριφορές και στάσεις (ακόμη και οι σημερινές…) ερμηνεύονται:
“Ίσως και διότι οι βασικοί στόχοι της εκπαίδευσης ήταν η εθνική ομογενοποίηση και οι “χρήσιμες” γνώσεις που μπορούσαν να αξιολογηθούν τυπικά, εξασφαλίζοντας πιστοποιήσεις μόρφωσης που συνεπάγονταν κοινωνική ανέλιξη, σε ένα κράτος με μεγάλο αναλφαβητισμό και στη φάση οικοδόμησης συνεκτικής ταυτότητας.”

Καλησπέρα Διονύση.
Πικρή διαπίστωση…

Συγχαρητήρια και στους τρεις , Πολύ μου άρεσε η εργασία σας.
Ευχαριστώ σας.

 Καλημέρα στη νησίδα και τους κοπιάσαντες για το πλούσιο άρθρο.
Η αναφορά σας :
«Η ανάρτηση πάτησε στη δουλειά όσων αντιμετώπισαν τα παλαιά όργανα των σχολείων τους, όχι σαν σκουπίδια αλλά ως πηγές αναστοχασμού και εμπνεύσεων για τη διδασκαλία.»
μακάρι να ενεργοποιήσει κι άλλους να εμπλουτίσουν το άρθρο κοπιάζοντας, μετά από ψάξιμο αρχείων και ερμαρίων στα κατά τόπους Σχολεία η μουσεία…
Μπράβο αγαπητοί συνάδελφοι
Υ.Γ     
Πάλι στο ταρατσάκι σαν το κάτι πρέπει ν’ανεβαίνω για να ‘χω σύνδεση κι από ότι δοκιμάζω το πρωί κάτι γίνεται…,χθες βράδυ τίποτα, οπότε κοίταζα τον ουρανό

Ευχαριστούμε τους φίλους για τους επαίνους τους. Τα μεταμεσονύχτια ξενύχτια τελικά άξιζαν τον κόπο.
Ερώτημα διαχρονικό: Μετά από 100 χρόνια κάποιοι άλλοι που θα ψάχνουν κάτω από σκάλες ή σκονισμένα ντουλάπια θα βρίσκουν γεννήτριες συχνοτήτων, τροφοδοτικά, παλμογράφους, pHμετρα  κατεστραμμένα λόγω της χρήσης τους ή σε κουτιά ακόμη με τα «φελιζόλ» τους;  
ΥΓ. ευχαριστούμε την κα Χαλά και την Καΐρειο Βιβλιοθήκη για την ευγενική χειρονομία να μας αποστείλει τη φωτό με το τηλεσκόπιο του Θ. Καΐρη.

“Ο χρησιμοθηρικός στόχος στην εκπαίδευση υποβόσκει και σήμερα, άρρητος αλλά κυρίαρχος.” Φοβάμαι ότι ο στόχος αυτός δεν είναι “άρρητος”, αλλά ομολογείται, ίσως όχι από τα θεσμικά όργανα, αλλά από την κοινωνία και κυριαρχεί στις επιλογές μαθητών και γονέων.
Ευχαριστούμε πολύ για το …ταξίδι αυτό. Μας συναρπάζει και μας μελαγχολεί.

Καλησπέρα Αποστολή και Γιώργο και χρόνια πολλά ! Θανατηφόρο και δημιουργικό δίδυμο με ξεχωριστη γραφή ! Πολύ όμορφο το κείμενο (το διάβασα βιαστικά) και εξαιρετικές οι εικόνες αλλά και το περιεχόμενο.

Καλησπέρα παιδιά! Ένα επίκαιρο θέμα, λόγω των ημερών, αλλά και:
“ενώ το περιεχόμενό του, 200 χρόνια μετά, φαντάζει ενοχλητικά επίκαιρο”
Είμαστε 200 χρόνια μετά ή μήπως 200 χρόνια πριν;

Συγχαρητήρια. Πολύ ωραίο και διαφωτιστικό κείμενο. Μπράβο που το μοιραστήκατε

καλησπέρα παιδιά

αγνοούσαμε, το «Περί του εν Ιεροσολύμοις Αγίου Φωτός»,

έτσι αντιμετωπίσαμε το κείμενο, λαμβάνοντας υπόψη και τον ισχυρό διαχρονικό αντίλογο που αντιμετώπισε, ως ένα εγχείρημα που δεν επιδίωξε ρήγματα στην ορθόδοξη παράδοση, αλλά ως μια προσπάθεια να ανανεωθεί αυτή η παράδοση απ’ τα στοιχεία που είχαν φθαρεί, όπως ήταν η θαυματοποιία

και η ευθύνη δεν αποδόθηκε απ’ τον Κοραή στους διαχειριστές της εξουσίας αλλά στους διαχρονικούς λόγιους που γνωμοδοτούσαν ως θεράποντες παρά ως κριτικοί συμπαραστάτες

γιατί αυτοί, απ’ τη θέση που επέλεξαν, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για τις αλλαγές, χωρίς το πολιτικό κόστος εκείνων που θα έπερναν τις αποφάσεις

«αρετήν και τόλμην» μάθαμε στο σχολείο,
ανεξαρτησία απ’ την εξουσία καλά είναι για αρχή, λέμε τώρα

 
Την θέση του Κοραή για το θέμα γενικά  την ήξερα. Όμως η παρουσίαση είναι πολύ αναλυτική και γλαφυρή και οι εικόνες και οι γκραβούρες   δυσεύρετες.Ήξερα και την θέση του Ζουμπουλάκη.
Έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν οι πιστοί που δεν θεωρούν τα θαύματα απαραίτητα για να στεριώσουν τη πίστη τους, νοιώθοντας ότι αυτή κυρίως πηγάζει από το εσωτερικό τους κόσμο  και άλλοι που τα χρειάζονται ως υποστηρικτικά γι’ αυτό που νοιώθουν. Προσωπική μου εντύπωση χωρίς να διεκδικώ τον τίτλο του ειδικού ούτε καν του σχετικού με το θέμα.Με εξέπληξε η θέση της Γλυκατζή Αρβελέρ (είναι αλήθεια τώρα τελευταία έχει ξανασυμβεί να με εκπλήσσει δυσάρεστα) για το τι πρέπει να μαθαίνει ο κόσμος (και από το σχολείο αφού μετά την όποια αποφοίτησή τους από όποια βαθμίδα λίγοι ασχολούνται ξανά με ιστορία) και τι όχι από την ιστορία του. Βεβαίως δεν θα ξεκινήσει το σχολείο να περιγράφει στα παιδιά του δημοτικού τις λεπτομέρειες και κακότητες των εμφυλίων στην διάρκεια του αγώνα του 1821. Κάποιοι κάποτε όμως  πρέπει να μιλήσουν και για αυτά.Τελικά είτε πράγματι το είπε ο Σολωμός είτε όχι, νομίζω,   «το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθές» Απλά –και ως φυσικοί- να έχουμε υπόψη ότι το αληθές προσεγγίζεται ασυμπτωτικά και από τα μεμονωμένα άτομα και από τις κοινωνίες και από τα έθνη.

Μπράβο και στους δύο.
Τελικά πως ανάβει;
https://i.ibb.co/xCv1CvJ/Beloved-Female-Barbet.webp

καλημέρα σε όλους
συλλεκτικό κομμάτι η δουλειά σας, Αποστόλη και Γιώργο
(μεταφέρω και εδώ ανάρτησή μου σε άλλον χώρο διαμαρτύρομαι κοσμίως )

Πολύ καλή εργασία και ιστορικής αξίας. Δεν καταλαβαίνω τη συσχέτιση με το 1821 (το φως άρχισε να απασχολεί τους έλληνες μετά τα ..αεροπλάνα που το έφερναν από το Ισραήλ και σίγουρα όχι τους επαναστάστες) ούτε την κριτική στην Αρβελέρ που λέει Αλήθειες που πονάνε. Τα βιβλία ακόμα και του δημοτικού έχουν αποβάλλει τους όποιους μύθους και λένε την αλήθεια εδώ και 20 χρόνια. Ίσως δεν δίνουν την έμφαση που πρέπει στα κακώς κείμενα όπως η σφαγή στην Τριπολιτσά αλλά όλοι οι ήρωες του 1821 ήταν άνθρωποι είχαν αδυναμίες και είχαν όπως και ο Παπαφλέσσας και κακή πλευρά. Εντάξει όταν υπάρχουν διφορούμενες απόψεις δεν είναι εύκολο σε μαθητές δημοτικού ή γυμνασίου να λες και τις δύο απόψεις ή και τις 4 σε ορισμένες περιπτώσεις που ξέρω που καθεμιά έχει ολόκληρη σχολή καθηγητών Πανεπιστημίου πίσω της. Αλλά ακόμα και αυτά του δημοτικού που διαβάζω την κόρη μου λένε για τον Ελληνικό εμφύλιο στην Επανάσταση που τα παλιότερα, του δημοτικού τουλάχιστον, δεν έλεγαν ούτε λέξη , λένε την αλήθεια για το Γερμανό και την Αγία Λαύρα κ.λ.π..

Εξαιρετικό το θέμα και η παρουσίασή σας . Θυμάμαι τα προσβλητικά λόγια που είχαν γραφτεί πριν χρονια στο υλικόνετ από το γνωστό παρεάκι, όταν τολμησα να σχολιάσω το θεμα. Τολμηρό σε βλέπω Γιώργο μου. Βοήθειά σου.

Καλημέρα Γιώργο και Αποστόλη. Εξαιρετικό άρθρο και ένα ακόμα δείγμα ελευθερίας σκέψης και έκφρασης στο χώρο του Υλικού…
Στην επίσημη Ιστοσελίδα του Πατριαρχείου στο σύνδεσμο
Πανάγιος Τάφος
το link Άγιο Φως – σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα, που έχουν πλούσιο υλικό – δεν έχει περιεχόμενο. Γιατί;
Από την άλλη διαβάζω για την αγωγή προς τον Δ. Αλικάκο:
…κατατέθηκαν τρεις αγωγές από αρχιερείς του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, ζητώντας αποζημίωση 700.000 ευρώ!…
Δε χρειάζεται σχολιασμός νομίζω, για τους “φωτισμένους” κατέχοντες της απόλυτης αλήθειας… Αν είμαστε 5 αιώνες πίσω, κάποιοι θα πρότειναν να καεί ζωντανός ο ερευνητής με άγια φλόγα…

καλημέρα,

δεν απαίτησε τόλμη η πραγμάτευση του θέματος – προσοχή καταβάλαμε για να σταθούμε στα διαχρονικά χαρακτηριστικά του

θάρρος απαιτήθηκε την περίοδο που δημοσιεύτηκε, με τη χώρα να διεκδικεί την οριοθέτηση των πρώτων συνόρων της

επιδιώκουμε να συζητήσουμε μαζί σας όχι βέβαια μια περίπτωση θαυματοποιίας, αλλά το περιβάλλον που την καλλιέργησε, ίσως και τη διαχρονική λειτουργία των μύθων που συγκροτούν την παράδοση, την προσπάθεια ανανέωσή τους, την ιστορική παρακμή τους, την περιστασιακή αναζωπύρωσή τους, τα όρια μεταξύ της αντιδογματικής αντιμετώπισής τους και του σεβασμού που απαιτεί ο πυρήνας που τους έθρεψε

εδώ αντιμετωπίζουμε μια πρακτική άσκηση Διαφωτισμού, που αποτελεί μια απ’ τις παραμέτρους που χαρακτηρίζουν την Επανάσταση του 21, όχι για το πόσο πέτυχε να διαμορφώσει καθοριστικά την εκπαίδευση του νεοελληνικού κράτους, αλλά γιατί συνέβαλε στην ιδεολογική συγκρότηση του ενός απ’ τους δύο κύριους πόλους που καθορίζουν ακόμα και σήμερα τη δημόσια συζήτηση

όσο για την «απομάγευση» των ιστορικών αφηγήσεων για το 21, που εύστοχα θέτεις στη συζήτηση Χαράλαμπε, συμφωνώ ότι αυτή δεν μπορεί να αποτελέσει μια αφελή ιδεολογική άσκηση, πολύ περισσότερο μια κοπτοραπτική σχολικών εγχειριδίων

ας καταφύγουμε στους σχολικούς μύθους για την επιστήμη, με τους οποίους είμαστε περισσότερο εξοικειωμένοι, για να γίνει σαφέστερη η συζήτηση

πόσο αξίζει τον τίτλο του μάρτυρα της επιστήμης ο Γαλιλαίος;

είναι ο ίδιος αποκλειστικά που επινόησε το τηλεσκόπιο;
αποτελεί αποδεικτικό επιστημονικό τεκμήριο η πτώση μιας κούφιας και μιας συμπαγούς σφαίρας, ίδιων ακτίνων απ’ τον Πύργο της Πίζας;
μπορούμε να συζητήσουμε αυτά τα θέματα, χωρίς να έχουμε πραγματευτεί με επιμέλεια τα επιστημονικά ευρήματα του μεγάλου ιταλού;

πόσο κινδυνεύουν οι σχετικές αναφορές να μεταπέσουν σε ασυνείδητη επίδειξη «δασκαλίστικης εξυπνάδας»;
θα τα αναφέρουμε ως ιστορικά ανέκδοτα για να αποτελέσουν αναστοχαστικές αφορμές των μαθητών σε πιο ώριμες ηλικίες;
ή θα τα επιλέξουμε ως ιδεολογικά εργαλεία για αντικληρικές, αντιθρησκευτικές ή αντιπαπικές νύξεις, στα πλαίσια των μαθημάτων ΦΕ;
ή για να αναδείξουμε ότι η μεθοδολογία της επιστήμης αποδίδει σπουδαία αποτελέσματα, που συνυπάρχουν με άστοχα επιχειρήματα, εκλεκτικές παρατηρήσεις και ότι δεν προορίζονται να αποτελέσουν διαχρονικά θέσφατα;

σχετικά με τις «Αλήθειες» της Ελένης Αρβελέρ «που πονάνε», αυτές συνυπάρχουν σε μια ενότητα όπου η γνωστή ιστορικός διαπραγματεύεται το ότι «η ιστορική αλήθεια είναι έτσι κι αλλιώς φευγαλέα», οπότε αυτές οι «Αλήθειες» μεταπίπτουν σε εργαλειακές θέσεις για στοχευμένη χρήση

δηλαδή ίσως και να «πονάνε» κάποιους, αλλά θα πρέπει να ειδωθούν ως αλήθειες με το άλφα μικρό

το σίγουρο είναι ότι ο Διαφωτισμός μας βοήθησε να αντιληφθούμε ότι όταν εμείς θα σχολιάζουμε στοχαστικά την καινούργια μόδα που λανσάρει ο βασιλιάς, πάντα θα βρίσκονται στα τελευταία θρανία κάποια “παλιόπαιδα” που θα βρίσκουν αυτή τη μόδα “πολύ τολμηρή” αλλά κυρίως για λόγους προφανείς, “πάμφθηνη”

Παναγιώτη, Διονύση, Ανέστη, Άρη, Βαγγέλη, Χρήστο, Χαράλαμπε, Τίνα, Ανδρέα,

παρακαλώ να μου επιτρέψετε να σχολιάσω απ’ όλα τα γενναιόδωρα σχόλιά σας, εκείνο που χαρακτηρίζει την ανάρτηση ως «συλλεκτική»

εγώ, λόγω ηλικίας να δεχτώ, ότι αποκτώ «συλλεκτική αξία», αλλά εσένα Αποστόλη, δεν σου άξιζε

Τα σημεία του κειμένου “Περί θαύματος’ συγκλονιστικά, πιστεύω.
Ερωτήματα που γίνονται υπαρξιακά…

Έμαθα πολλά πράγματα από τη μελέτη αυτή!

Ευχαριστούμε πολύ

Καλησπέρα σε όλους. Η συγγραφή και πολύ περισσότερο η διδασκαλία της ιστορίας αποτελούν κατά την ταπεινή μου άποψη από τα δυσκολότερα εγχειρήματα. Εδώ βέβαια δεν επιχειρήθηκε τίποτε από τα δύο. Στο περιβάλλον το οποίο δημιούργησε η επιστημονική επανάσταση και με σχετική καθυστέρηση έφτασε και σε εμάς, καλλιεργήθηκε το έδαφος για ορθολογική αμφισβήτηση. Ο διάλογος Φώτιου – Καλλίμαχου θα μπορούσε να παραπέμπει στο διάλογο μεταξύ Σαλβιάτι και Σιμπλίκιου σε ένα θέμα, που είναι αναμενόμενο να προκαλεί αμηχανία.
Άρη θα συμφωνήσω μαζί σου στο ότι ο συμβολικός χαρακτήρας του φωτός τονώνει την πίστη πολύ περισσότερο από την όποια υλική του υπόσταση.
Γιώργο αν αποκτώ από τώρα συλλεκτική αξία…τρέμε.

Πολυ καλή παρουσίαση και χρήσιμη .Ευχαριστούμε!

Αποστόλη και Γιώργο Χρόνια Πολλά.
Ευχαριστούμε για την νέα ανάρτηση, με ένα πολύ “δυνατό” θέμα, θέμα άγνωστο στους περισσοτέρους από εμάς.
Η κυρίαρχη ελληνική ιστοριογραφία που έχουμε διδαχτεί, περνάει από την αρχαιότητα και κυρίως την Ελληνική και Ελληνιστική, στην Αναγέννηση.
Υπήρχε δηλαδή μια ισχυρή ανάπτυξη της φιλοσοφίας και της επιστήμης, στην Αρχαιότητα, αυτό σταμάτησε και γεννήθηκε ξανά μετά από 15; αιώνες στην δυτική Ευρώπη.
Χωρίς βέβαια να διδάσκεται, τι ρόλο σε αυτό έπαιξε η επικράτηση του Χριστιανισμού, ενώ η μεταλαμπάδευση του αρχαίου πολιτισμού στη δύση, συνδέεται και με την μετανάστευση των λογίων της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, μετά την πτώση της πόλης.
Πράγμα που αφήνει να εννοηθεί ότι, ο αρχαίος πολιτισμός παρέμεινε άσβεστος στο χώρος της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ενώ μετά την κατάκτηση του χώρου από τους Οθωμανούς, μεταφέρθηκε στην Δύση από τους Βυζαντινούς διανοητές.
Είναι έτσι; Σταμάτησαν τα πράγματα με την πτώση του αρχαίου κόσμου; Στην ιστορία παίζουν μόνο οι επίγονοι των Ρωμαίων ή υπάρχουν και άλλοι λαοί που παραλαμβάνουν τη σκυτάλη της εξέλιξης;
Νομίζω ότι το παραπάνω κείμενο, έρχεται να δώσει απαντήσεις, σε όσους αναρωτιούνται.
Από την πλευρά μου, ένα ευχαριστώ για την προσφορά…

Χρόνια πολλά Αποστόλη και Γιώργο.
Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι αναφέρει στα περί προοπτικής  …’’καθώς τα αντικείμενα απομακρύνονται συμβαίνουν τρία πράγματα. Τα αντικείμενα μικραίνουν, χάνουν το περίγραμμά τους ,χάνουν και το χρώμα τους’’
Εννοείται πως για τη ζωγραφική μιλούσε, όμως μεταφορικά αγγίζει ο λόγος του και την Ιστορία.
Θέλει προσπάθεια για να ξεθολώσει κάποιος ιστορικά περιγράμματα και να βάλει κατά το δυνατόν χρώμα στο περιεχόμενο.
Ευχαριστούμε για την όλη προσφορά.
Να είστε καλά να συνεχίσετε   

Μπράβο συνάδελγοι
Πολύ καλό το μέτρο της σύνοψης που επιχειρήσατε.
Είναι αλήθεια πως για τους περισσότερους ο Ευρωπαϊκός Μεσαίωνας θεωρείται μια περιοδος σκοτεινής στασιμότητας στην επιστήμη και στην φιλοσοφίαγια όλον τον κόσμο. Δεν αποκρύοτεται μόνο η άκμή του μουσουλμανικού πολιτισμού αλλά διαστρεβλώνεται και η ιστορία της νέας Επιστήμης στον Ευρωπαϊκό χώρο ( 9ος-12 αιώνας ) που ψευδώς παρουσιάζεται ως ανακάλυψη της Αρχαιοελλήνικής επιστήμης.
Μερικές επισημανσεις μια και είχα λίγο ασχοληθεί με το θέμα.

1. Αναφέρεται ο ρόλος των νεστοριανών αλλά όχι και των σχολαστικών που συνεισέφεραν πολλά μέχρι και τα μισά του 6ου αι, στην Αλεξάνδρεια και την Δαμασκό ( Ι. Φιλόπονος Γραμματικόςμ Σιμπλίκιος . Αμμώνιος )
2. Μια αναφορά στην Σαμαρκάνδη δεν θα έβλαφτε. Όπως και στην ανεκτίμητη συνεισφορά των Αράβων στην διάσωση επιστημονικών έργων π.χ. Αρχιμήδη.
3. Θα άξιιζε ίσως και κάποια μικρή αναφορά στην προσφορά τους στην αρχιτεκτονική , την δομική αλλά και τις άλλες τένες και τεχνικές
4. Όχι η Αραβική Επιστήμη δεν ήταν μόνο διαμεσολαβητής αλλά σε πολλούς τομείς πρωτοπόρος π.χ. ( εδώ δείτε Πράξη 2η rainbow )
5. Ναι στις περισσότερες περιπτώσεις η τεχνολογία προηγήθηκε της επιστημονικής μελέτης και σχεδίασης. Αυτό όμως δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο της Αραβικής επιστήμης αλλά και της επιστήμης από τον Εύδοξο και τον Αεχιμήδη ως τον Γαλιλαίο και τον Ρέιντγκεν …

Μπράβο και πάλι μπράβο για το αποτέλεσμα της σύνοψής σας.
Και ευχαριστούμε που μας χαρίσατε το αποτέλεσμα μιας τόσο επίπονης προσπάθειας. Ελπίζω να το χαρήκατε όσο κι εγώ ( καθένας με τις ιδιατερότητές του )

Ξέχασα να γράψω και κάτι για την Θεοδικία ( πώς ο Πανάγαθος και Παντοδύναμος Θεός επέτρεψε ή και χρησιμοποιεί το Κακό στον Κόσμο 😉 Θέμα θεολογικό και φιλοσοφικό που εισάγουν οι Άραβες και που απασχόλησε ( Λάιμπνιτς και Νεύτωνα ) και απασχολεί μέχρι και σήμερα ( Χικ ) την θεολογία την φιλοσοφία και την ψυχολογία ( Όχι την Ηθική που πλέον δεν συνιστά κλάδο αυτόνομο αλλά μόνο επιμέρους τομέα της φιλοσοφίας ).
Βλέπετε δεν είναι μόνο τα πρόστιμα και τα sms παιδαγωγικού χαρακτήρα αλλά και η ελεύθερη βούληση μας απέναντι στο κακό , εκπαίδευση είναι. Τι αξία θα είχε αν κάποιος ήταν καλός και αγαθός αν δεν είχε και την ελευθερία επιλογής του κακού;

Καλησπέρα παιδιά και Χρόνια Πολλά. Ευχαριστούμε για τα θετικά σχόλια.
Επιχειρήσαμε να ανατρέψουμε την εσφαλμένη εικόνα περί “σκοτεινού” Μεσαίωνα, επιλέγοντας το συγκεκριμένο θέμα. Θα ήταν αφελές να πιστεύει κάποιος, ότι για περισσότερο από χίλια χρόνια η επιστήμη είχε μπει στον πάγο και ξαφνικά συμβαίνει η έκρηξη της Αναγέννησης. Μια τέτοια εικόνα φαντάζει τόσο ανεξήγητη, όσο η απόδοση της ανακάλυψης της βαρύτητας στο μήλο που έπεσε στο κεφάλι του Newton. Χρησιμοποιήσαμε το παράδειγμα της μουσουλμανικής διανόησης, για να δείξουμε ότι αφενός η επιστήμη δεν είναι γέννημα μόνο του Δυτικού πολιτισμού και αφετέρου ότι το ευρύτερο κονωνικό, θεσμικό και πολιτιστικό πλαίσιο διαμορφώνουν γόνιμο περιβάλλον γαι την παραγωγή νέας γνώσης. Φυσικά αφήσαμε έξω πολλά, όπως επισημαίνει ο Μήτσος, για να μην κουράσουμε, αλλά να δώσουμε αφορμή για προβληματισμό και περεταίρω μελέτη.
Το ότι το χαρήκαμε, είναι το μόνο βέβαιο.

Εξαιρετική παρουσίαση σε σχεδόν αχαρτογράφητα νερά που την κάνει ιδιαίτερα σημαντική. Δυστυχώς μαθαίνουμε κυρίως Ελληνική, Δευτερευόντως Ευρωπαική και ελάχιστα παγκόσμια ιστορία σε όλους τους τομείς. Μένει, κατά τη γνώμη μου, ένα τελευταίο σημαντικό ξένο κεφάλαιο φυσικών επιστημών. Αυτό των εφευρετών της πυρίτιδας, της πυξίδας, του χαρτιού και της τυπογραφίας που δεν ήταν βέβαια ο Γουτεμβέργιος. Τους ιδρυτές της αρχαιολογίας. Αυτούς που χρησιμποίησαν πρώτοι το φυσικό αέριο και τους ορυκτούς άνθρακες ως καύσιμο και τα ορυκτέλαια. Αυτούς που έκαναν την πρώτη παγκόσμια επίδειξη/ αναπαράσταση ηχητικών κυμάτων και εφευρέτες ενός είδους “σπίρτων”. Αυτούς που άφησαν άφωνο τον Μάρκο Πόλο που ξεκίνησε από τον πιο ανεπτυγμένο μέρος του κόσμου τη Βενετία, όπως πίστευε μέχρι τότε, και τους Ευρωπαίους που δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι υπάρχει περιοχή με τόσα και τέτοια τεχνητά έργα από κανάλια και γέφυρες μέχρι παλάτια. Για μια μικρή γεύση σε θετικές επιστήμες

https://en.wikipedia.org/wiki/History_of_science_and_technology_in_China

Χρόνια πολλά Χαράλαμπε και σε ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια. Φιλόδοξο το πρότζεκτ που προτείνεις, ιδιαίτερα για εμάς που ασχολούμαστε ερασιτεχνικά με το πεδίο. Μπαίνει στα υπόψιν…

Εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο. Ευχαριστούμε

Καλημέρα Τίνα. Χαιρόμαστε που το βρήκες ενδιαφέρον.

Καλημέρα Αποστόλη και Γιώργο.
Βλέπω με κατατάξετε στους Λεβαντίνους, αλλά σκέφτομαι αν αυτό σημαίνει και Ελληνικό αίμα ή “δεν θα γίνω Έλληνας ποτέ;…” 🙂
Έχω την αίσθηση ότι η ταύτιση των ονομάτων στον Ελλαδικό χώρο, στους δύο αυτούς αιώνες, έχει μεγάλη βάση, αφού τα ονόματα έχουν ρίζες σε μια χριστιανική παράδοση, που είναι πολύ δυνατή και αμετάβλητη στο χρόνο, έστω και αν τελευταία μπορεί να εμφανίζονται και … Νεκτάριοι!

Εξαιρετική και πρωτότυπη εργασία. Μια παρατήρηση. Τα ονόματα με χριστιανική παράδοση πολλές φορές προτιμούνταν τον 20ο αιώνα (μεταξύ 2 προγόνων παππούδων ή γιαγιάδων ή και χωρίς αυτούς) καθώς οι γονείς ήθελαν οι κάτοχοι τους να γιορτάζουν μια ημερομηνία γνωστή σε όλους για ευνόητους λόγους. Όσο για τους συνδυασμούς ονομάτων – επιθέτων είχα μαθητή Αετό Κόρακα, μια συνάδελφος στο Πέραμα Μυλοποτάμου Ρεθύμνου είχε μαθητή με επώνυμο και όνομα Κόκκινος Δράκος ενώ μια άλλη συνάδελφος στην Κύπρο είναι μαθητή με ονοματεπώνυμο… Ποθητός Κολαράκος.

Το “Γιώργης” είναι λογικό να είναι συχνότερο στους αγωνιστές μια και είναι συχνότερο και στον πληθυσμό. Ήταν αιώνες συχνότερο μια και ο πολεμικός Άγιος σκοτώνει το δράκο, σώζει την κόρη και ελευθερώνει την πηγή.
Είναι το πέρασμα στη νέα θρησκεία που χρειάζεται αντικατάσταση των λίαν δημοφιλών παραμυθικών θεμάτων. Έτσι ο Άη Γιώργης αντικαθιστά τους Περσέα, Βελερεφόντη, Απόλλωνα, Ηρακλή, Κάδμο, Ιάσωνα, Διομήδη και άλλους δρακοκτόνους ήρωες που ξεχνώ.
Η ταύτιση κάνει ελκυστικό το όνομα και έτσι είναι συχνό σε κάθε τόπο.

Καλησπέρα σε όλους. Προς επιβεβαίωση αυτού που παραπάνω γράφει ο Χαράλαμπος, μια προσωπική ιστορία: Ο παππούς μου ονομαζόταν Μαυρουδής (δημοφιλές όνομα στον τόπο καταγωγής μου, το Σουφλί). Η γιαγιά μου Λαμπρινή πέθανε όταν ο πατέρας μου ήταν 2 ετών. Έτσι τον μεγάλωσε η αδερφή της, Αποστολία (επίσης δημοφιλές θηλυκό όνομα στον Έβρο). Κατά τα λεγόμενα των γονιών μου, ο παπάς αρνήθηκε να μου δώσει το όνομα Μαυρουδής, οπότε και πήρα προς τιμήν της θείας του πατέρα μου το όνομά μου.

Η παράδοση συνεχίζεται και εμπλουτίζεται! Χαίρομαι πολύ!
Μπράβο σας, εξαιρετική δουλειά 9όπως πάντα, να προσθέσω!)
Εμείς οι …Στέλλες θα περιμένουμε μάλλον, ε;

https://i.ibb.co/dcrmpNg/Capture.jpg

Παρηγοριά στον άρρωστο, το λένε αυτό Αποστόλη μου.Να μαγειρέψουμε λίγο τα δεδομένα δεν γίνεται;

Χαχαχα!!!!

Καλό Πάσχα
Καλή δύναμη μέχρι τις εξετάσεις Αποστόλη.

Και αν ο πατέρας μου είχε δυο ονόματα Κωνσταντίνος -Λυσίμαχος κινδυνεύω;

Απόστολος και Γιώργο καλησπέρα.
Εγώ τουλάχιστον σας ευχαριστώ για τις αναρτήσεις αυτές καθώς ανακαλύπτω και μια άλλη πτυχή της ιστορίας. Δεν είχα υπόψη μου καθόλου το Αναγνώστης πόσο μάλλον το λέκτωρ. Μόνο τον Hannibal Lecter και ούτε καν lector.

Να θυμίσουμε ότι στον “ύμνο” δύο αναφέρονταν ως σημαντικά:
Του εικοσιένα η εποχή κι η εικοσιμιά του Απρίλη.
Το εικοσιένα (μπλακ Τζακ) δεν συμπεριελήφθη στον ύμνο.

Καλό μεσημέρι Αποστόλη και Γιώργο.
Μεγάλο το σημερινό ταξίδι, που φέρνει πολλούς συνειρμούς, αλλά και αναπόφευκτες συγκρίσεις…
Και δεν αναφέρομαι σε κάποια σύγκριση μεταξύ της επανάστασης του 21 και της “επανάστασης” της Χούντας. Θλιβερό ακόμη και να το συζητάμε…
Η σύγκριση όμως τόσο μεταξύ της στάσης, μέσα στη Χούντα, της Διδασκαλικής ομοσπονδίας και της ΕΕΦ, είναι πολύ αποκαλυπτική! Ξαφνιάζει δε ευχάριστα η στάση της ΕΕΦ και προσωπικά του Αναστασιάδη και το θάρρος που ήταν απαραίτητο, για να εκδίδεις κείμενα του Ρήγα, μέσα σε τέτοιο κλίμα…
Αλλά καλύτερα να μην προβώ και σε σύγκριση με την σημερινή ΕΕΦ…

Γειά σας παιδιά.
Γιάννη δεν νομίζω ο τζόγος να προκρινόταν από το καθεστώς.
Διονύση άλλες εποχές σε όλα τα επίπεδα…

Είναι εκτός ιστορικής πραγματικότητας το άρθρο. Έχοντας λίγο ασχοληθεί με τις φυσικές επιστήμες στην Τουρκοκρατία στην Κρητη ουδέν αναληθέστερων των παρακάτω:
Ο Λαμπρόπουλος ισχυρίζεται ότι «η διατήρησις όλων αυτών των τύπων σχολείων κάτω απ’ την ανοχή των Τούρκων αποδεικνύει την δίψα των Ελλήνων να διατηρήσουν άσβεστη την λαμπάδα του πολιτισμού μας!»,
ενώ ο Ληκ για το ίδιο ζήτημα αποφαίνεται ότι «Η Τουρκική Κυβέρνησις ουδέν εμπόδιον προβάλλει εις μιαν τοιαύτην ενέργειαν, επειδή είναι πολύ τυφλή ή πολύ απρόσεκτη προς τας μακράς συνεπείας, ώστε να αντιταχθεί προς την εκπαίδευσιν των χριστιανών υποδούλων της. Είναι, μάλλον ευχαριστημένη να είδη αυτούς απησχολημένους εις τοιαύτας ειρηνικάς επιδιώξεις, που εις το τέλος, αύται ημπορούν να είναι αι πλέον φοβεραί δυνάμεις κατά του Οθωμανικού ζυγού».

Είναι αστείο να μιλάμε για εκπαίδευση στην Οθωμανική αυτοκρατορία και μα΄λιστα φυσικών επιστημών. Ελάχιστα ελληνικά σχολεία υπήρχαν με εξαίρεση τη θεσσαλία λυρίως το Πήλίο που καταγόταν η μητέρα του Σουλτάνου. Σε όλη την κρήτη υπηρχαν μόνο 2-3 Ελληνικά σχολεία το 1821. Και τι σχολεία; Τόσο στα ελληνικά όσο και στα τουρκικα η εκπαίδευση των φυσικών επιστημων ήταν σχεδόν ξένη λέξη. Η εκπαίδευση ήταν κυρίως θρησκευτική, δευτερευόντως γλωσσική και φυσική/μαθηματικά σχεδόν ανύπαρκτη. Είχε ανατεθεί από τους οθωμανούς σε αποκλειστικά σε θρησκευτικούς έλληνες άρχοντες που δεν είχαν και την καλύτερη άποψη γαι τις φυσικές επιστήμες μηδέ του Πατριάρχη Γρηγ. Ε εξαιρουμένου εξαιρουμένου. Για όλα τα σχολεία τις κρήτης δίνοανταν απο τους Οθωμανούς το αστείο ποσό των 7000 γροσίων. Προφανώς υπήρχαν φανερά σχολεία αλλά και κρυφά σχολεία(ιδιαίτερα σε εποχές που η πολιτική ήταν εξισλαμισμός όπως του κοσμά του Αιτοωλού μόνο κρυφα). Αν και δεν υπήρχε διαταγη κλεισίαματος ο κάθε τοπάρχης π.χ. έκλεινε τα σχολεία όποτε ήθελε όπως έκαν ο Χουσνί πασάς που σε μια νύχτα ‘εκλεισε όλα τα ελληνικά σχολειά της κρήτης το 1860 και απέλυσε του δασκάλους. Σώζεται επιστολη των κατοίκων ολόκληρης περιοχής του πόντου που διαμαρτύρονταν στο Σουλτάνο ότι ακόμα κια για τα ..ιδιαίτερα που έκαναν στα παιδιά τους για ελληνικά ζητούσαν οι Τοπύρκοι μίζα. Στο χωριό μου υπήρχε μόνο κρυφό σχολειό.Και μη νομίζουμε ότι αυτή η εκπαιδευτική καταπίεση της οθωμανικής αυτοκρατορίας αφορούσε μόνο τους Έλληνες. Άλλοι λαοί ήταν πολύ χειρότερα. Π.χ. το πρώτο βουλγαρικό σχολείο ιδρύθηκε στο Γκάμπροβο μόλις το 1835. Και τι εκπαίδευση ήταν αυτή; Το πρώτο φιρμάνι για υποχρεωτική εκπαίδευση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, που ανήκε τότε και η Κρήτη, ήταν το 1824 – 1825 και ήταν αποκλειστικά για θρησκευτική εκπαίδευση και αφορούσε αποκλειστικά την Κωνσταντινούπολη και τα περίχωρα της. Θα έπρεπε να περιμένουμε ως το 1845 όταν σουλτάνος ανέλαβε ο Μαχμούτ ο Δεύτερος που έκανε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση για να υπάρξει ένας τύπος σχολείου (Σινίφ-ι-σάνι) που εκτός από τα Αραβικά και το Κοράνι να διδάσκει λίγη Αριθμητική, Γεωμετρία και γραφή. Στην αρχή ήταν τετρατάξιο και μετά έγινε διαδοχικά εξατάξιο, πεντατάξιο το 1863, ξανά τετρατάξιο το 1869 για να καταλήξει τριτάξιο το 1892. Επίσης μόλις το 1845 ιδρύθηκε ένας ειδικός τύπος σχολείο για μαθητές της αντίστοιχης «σχολής Ευελπίδων» της Πόλης. Αυτά την εποχή στην Ευρώπη γινόταν επανάσταση σε όλες τις επιστήμες και ιδιαίτερα τις θετικές επιστήμες Μαθηματικά, Φυσική και Χημεία και ανακάλυπταν π.χ. τις υπέρυθρες και υπεριώδεις ακτίνες. Και μη μας πουν ότι φταίει η θρησκεία γιατί οι επίσης μουσουλμάνοι Άραβες, πολύ προγενέστεροι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχαν τελείως αντίθετη στάση απέναντι στις τέχνες και τα γράμματα, σε κάποιους τομείς δε, ήταν και πρωτοπόροι. 

Πέρα από αυτά που γράφονται από συνάδελφους φιλόλογους για άνθηση των γραμμάτων στην κρήτη κατά την ενετοκρατία η πραγματικότητα είναι πιστεύω πολύ διαφορετική. Απλά αντιγράφω από το βιβλίο του καθηγητή Πανεπιστημίου  Νικόλαου Παναγιωτάκη, «Η παιδεία κατά τη βενετοκρατία» το καλύτερο ίσως σύγγραμα που δίνει την εικόνα της εκπαίδευσης στην κρήτη.”Η εκπαιδευτική και φιλολογική άνθηση που παρατηρείται στη Κρήτη τους δύο τελευταίους αιώνες της βενετοκτατίας δεν εκπορεύτηκε από την ανώτερη τάξη των ευγενών, αλλά από την ανερχόμενη κρητική αστική τάξη.” Ο Παναγιωτάκης καταλήγει ότι ο Francesco Barozzi, Βενετός γεννημένος στην κρήτη ήταν ο μόνος από τους Βενετούς ευγενείς, που συνέβαλλε στην κρητική αναγέννηση και στην επαφή της Κρήτης με τα πνευματικά ρεύματα της Ευρώπης. Αποτελούσε μία φωτεινή εξαίρεση στη μορφωτική ερημιά των ανθρώπων της τάξης του. ¨Οσον αφορά της φυσικές επιστήμες και τα μαθηματικά εκδίδει στη Βενετία τέσσερα βιβλία του, με τις μαθηματικές θεωρίες του Αρχιμήδη και του Ευκλείδη, τις προφητείες του Νοστράδαμου, αλλά και μια Κοσμογραφία , που αντιτάσσεται στο ηλιοκεντρικό μοντέλο του Κοπέρνικου υποστηρίζοντας ότι η Γη είναι το κέντρο του κόσμου.
Ο Barozzi επίσης μετέφρασε πολλά έργα των αρχαίων, όπως η έκδοση των στοιχείων του Ευκλείδη του Πρόκολου(που δημοσιεύτηκε στη Βενετία το 1560) , του Ηρωνα, Του Πάππου του Αλεξανδρέα και του Αρχιμήδη. Για παράδειγμα το βιβλίο του Heronis mechanici liber (1572) είναι μια λατινική μετάφραση του βιβλίου του Ήρωνα για τις μηχανές πολέμου.Μεταξύ των πολλών βιβλίων του είναι ένα με ” 13 τρόπους για να σχεδιάσετε δύο παράλληλες γραμμές “. Επίσης το 1560 δημοσίευσε το Opusculum, in quo una Oratio, et duae Quaestiones: altera de certitudine, et altera de medietate Mathematicarum continentur . Αυτό γράφτηκε για να υποστηρίξει τις απόψεις του Alessandro Piccolomini σχετικά με τη φύση της μαθηματικής βεβαιότητας που δημοσιεύτηκε στη Ρώμη το 1547 . Ο Barozzi υποστηρίζει ότι η μαθηματική βεβαιότητα απορρέει από τη φύση των αποδείξεων.Δεν είναι, επομένως, κατώτερη από τη λογική βεβαιότητα. Επιπλέον, υποστηρίζει ότι η μαθηματική βεβαιότητα, από την ανθρώπινη άποψη, είναι ανώτερη από τη μεταφυσική βεβαιότητα.Το Rythmomachia γραμμένο στα ιταλικά, το οποίο περιέγραψε ένα μαθηματικό παιχνίδι με το ίδιο όνομα. Μεταξύ των πολλών βιβλίων του είναι ένα με τίτλο “13 τρόπους για να σχεδιάσετε δύο παράλληλες γραμμές”.

Γενικά ο Μπαρότσι θεωρείται,σύμφωνα με ιταλικά κείμενα που διάβασα, ως ο μαθηματικός που επανέφερε τη Γεωμερία του Ευκλείδη στο προσκήνιο. Εξαιτίας του η γεωμετρία εκείνη την εποχή επανεκτιμήθηκε επιτακτικά, αλλά και η επιστημολογική αξία της γεωμετρικής απόδειξης εκτιμήθηκε επίσης και βρήκε εφαρμογές που επηρέασαν ακόμα και την τότε αρχιτεκτονική. Αντίστοιχο κίνημα με του Μπαρότσι στην Πάδοβα έγινε και από τον Federico Commandino στο Ουρμπίνο. Δικάστηκε από την Ιερά εξέταση χωρίς να ξέρουν ακόμα και οι ιταλοί ακριβώς γιατί πιθανόν για το βιβλίο του με τις προφητείες του Νοστράδαμου που είχε και προφητείες του Βυζαντινού βασιλιά Λέοντα Στ’ αν θυμάμαι καλά.  Ένας κρατήρας στη Σελήνη φέρει το όνομα του Μπαρότσι. (Barocius).

Δυστυχως στο Μπαρότσι αρχίζει και φοβάμαι τελειώνει η όποια φυσική επιστήμη (αν μπορεί να θεωρηθεί φυσική αυτό) και μαθηματικά στην κρήτη στα χρόνια της Ενετοκρατίας και της Τουρκοκρατίας (που στην κρήτη είχε πολύ μικρότερη διάρκεια από την ενετοκρατία) εκτός αν βαπτίσουμε κρητικό και τον μαθηματικό Ανδρέα Μουσάλο που κατάγονταν από ελληνική οικογένεια ευγενών με έδρα τον Χάνδακα (νυν Ηράκλειο κρήτης) με παλαιότερη καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Όμως η οικογένεια του μετανάστευσε με την έλευση των τούρκων στην κρήτη για τη Βενετία όταν ο ίδιος ήταν ακόμα μωρό
. Αν και στην άλλη Ελλάδα ή την Ελλάδα της διασποράς υπήρχαν καποιοι, κληρικοί κυρίως, που ασχολήθηκαν έστω με τη μετάφραση μαθηματικών ή φυσικών κειμένων και αναφέρονται ως διδάσκαλοι του Γένους όπως ο Κωνστανίνος Κούμας ή ο Ευγένιος Βούλγαρης στην κρήτη ,όσο τουλάχιστον εγώ το έψαξα, συνάντησα το απόλυτο μηδέν. Δεν κατάφερα να βρω ούτε ένα έργο φυσικών επιστημών (ή έστω μαθηματικών) γραμμένο στην κρήτη (ή έστω από κρητικό) στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας(που τα πράγματα στην κρήτη τουλάχιστον ήταν πολύ χειρότερα από εκπαιδευτικής απόψεως ακόμα και από την ενετοκρατία) ή έστω μέχρι το 1850-70 που λόγω της επαναστάσεων (ή του φόβου για νέα μια και είχε ιδρυθεί το ελληνικό κράτος και δεν ήταν μόνοι τους οι κρητικοί) άρχισαν να ιδρύονται κάποια υποτυπώδη σχολεία (μέχρι τότε υπήρχαν σε όλη την κρήτη φανερά μόνο 2-3!!!) ή έστω κάποια μετάφραση ευρωπαικού. Αντίθετα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα οι επιφανέστεροι κάτοικοι του Ηρακλείου κρήτης, της πρωτεύσας δηλαδή, υπερηφανεύονταν ότι πλούτιζαν χωρίς να ξέρουν γράμματα και ότι τα γράμματα ήταν άχρηστα κ.λ.π. σαν την αλεπού με την κομμένη ουρά. Κάτι μου λέει ότι οι δεκάδες επαναστάσεις επί ενετοκρατίας΄(μοναδικό φαινόμενο στο ενετικό βασίλειο τότε) και οι πολλές επί τουρκοκρατίας(πριν ακόμα και από τη Γαλλική και τη Γέννηση π.χ.το Ρήγα Φερραίου) κάποιο δίκο είχαν. Τέλος πάντων αν βρείτε έστω και κάτι που αφορά Φυσικές Επιστήμες και Κρήτη σε ενετοκρατία ή τουρκοκρατία σας παρακαλώ να με ενημερώσετε. Το email μου ειναι babiskasotakis@gmail.com Να είστε καλά.

Συναφή άσματα:

Καλημέρα Αποστόλη και Γιώργο.
Πολύ καλή η περιδιάβαση στις εθνικές μας γιορτές και στα παρατράγουδά τους…
Όσον αφορά τους συμβολισμούς, είναι πολύ ισχυροί. Και η νεότερη σύνδεση της 3ης Σεπτέμβρη με την 3η Σεπτέμβρη του 1843, πολύ πετυχημένη..

Και μιας και θυμηθήκαμε το μεγάλο μας τσίρκο, άλλο ένα με σχετικούς συνειρμούς:

Καλημέρα στην παρέα.
Ύστερα από τόσα χρόνια … συγκινούμε και νοερά ξαναζώ
τον παλμό όπως τότε, στο Αθήναιο (δις) απέναντι από το Πολυτεχνείο, που όταν έβγαινε ο Αρχάγγελος με τη χακί γκιλότα, τα στιβάνια, το μαύρο πουκάμισο και τη λιγνή στετή κορμοστασιά στον υπερυψωμένο
διάδρομο ανάμεσα μας, σείονταν το σύμπαν συνοδεύοντάς τον στο …”Φίλοι κι αδέρφια…” μαζί κι όλοι οι ηθοποιοί στο φινάλε.
Βγαίνοντας μουρμουρίζαμε γιαυτό που είδαμε και ελπίζαμε πιότερο πως σύντομα θάρθει το τέλος…
Να είστε καλά Γιώργο και Αποστόλη να ταρακουνάτε μνήμες για να νοιώθουμε πως ζούμε…

καλημέρα Διονύση, γεια σου Παντελή

σχετικά με το τραγούδι που μνημονεύεις Διονύση
το οποίο ενώ γράφτηκε για την 3/ 9/ 1841, συνδέθηκε με την 3/ 9/ 1974,

ο συνθέτης του, Ηλίας Ανδριόπουλος:

το τραγούδι αυτό, όπως είπατε, δεν ήταν γραμμένο για το ΠΑ.ΣΟ.Κ, γι’ αυτό και ο τίτλος του δίσκου ήταν «Γράμματα στον Μακρυγιάννη». … Όμως συνέπεσε η 3η του Σεπτέμβρη 1843, που έγινε η επανάσταση και απαίτησαν από τον Όθωνα να δώσει Σύνταγμα στον ελληνικό λαό, με την 3η Σεπτέμβρη του ’74, όπου το ΠΑ.ΣΟ.Κ ξεκίνησε την πορεία του με την ιδρυτική του διακήρυξη. Έτσι, όταν το τραγούδι αυτό άρχισε να παίζεται και να γίνεται γνωστό, η νεολαία του ΠΑ.ΣΟ.Κ, γιατί τα κόμματα τότε είχαν πάρα πολύ δυνατές και μαχητικές νεολαίες, θεώρησε ότι είναι ένα τραγούδι που ανήκει σε αυτούς. Εγώ δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για να εμποδίσω αυτή την κατάσταση

και ο στιχουργός, Μάνος Ελευθερίου:

από τη στιγμή που βγαίνει κάτι στην κυκλοφορία, δε μ’ ενδιαφέρει καθόλου. Μ’ ενδιαφέρει βέβαια να αγαπηθεί το τραγούδι κλπ. Ήτανε λάθος να χρησιμοποιούν το «τρεις του Σεπτέμβρη» και να το συνδέουν με την ίδρυση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Αλλά αφού τους βόλευε, ας τους εκεί να χτυπιούνται. Ο Ανδριόπουλος βεβαίως νόμιζε ότι χρησιμοποιούν το έργο του και με το δίκιο του… Ήθελε να το απαγορεύσει, το απαγόρευσε… Πάντως δεν είχαμε καμία λιποθυμία, ούτε καμιά απόπειρα αυτοκτονίας

πάντως παιδιά, η μεταξύ μας αυθόρμητες αναφορές δημοφιλών λαϊκών τραγουδιών που μνημονεύουν την Επανάσταση, ήδη από την προηγούμενη ανάρτηση «1821. 200»,

δείχνουν ότι το εθνικό εικονοστάσι είναι γεμάτο με εικόνες κυρίως απ’ αυτή την περίοδο

Καλημέρα παιδιά. Μιας που πιάσαμε τα μουσικά, δύο ακόμη περιπτώσεις που δείχνουν πώς γίνονται συνδέσεις λόγω συγκυριών:

Μάνος Λοίζος – Καλημέρα ήλιε

Με τη γνωστή συνέχεια που πήρε το θέμα από την κόρη του συνθέτη.

Carl Orff – O Fortuna

Τα Carmina Burana αγκαλιάστηκαν, λόγω της επιτυχίας τους την εποχή της σύνθεσής τους το 1937, από την ηγεσία του ναζιστικού κόμματος και ο Orff κατηγορείται αργότερα για φιλοναζιστική στάση.

Τραγούδι που χρησιμοποιήθηκε και από το ΠΑΣΟΚ και από το ΚΚΕεσ σε προεκλογικές συγκεντρώσεις :

Ενδιαφέρουσα η συνέχεια.
Κρατώ:
Δύο νεαροί “επαναστάτες”, στην ουσία “ζωηροί σπουδασταί” που αντί να τους εξοντώσει το σύστημα, τους προστάτευσε, αφού ο  Ιωάννης Κωλέττης τους έστειλε για σπουδές στας Ευρώπας.
Εκεί απέκτησαν επιστημονικές γνώσεις, αλλά και συντηρητικοποιήθηκαν, οπότε μετά την επιστροφή τους πήραν θέσεις στο Πανεπιστήμιο, αλλά και έπαιξαν γενικότερα ρόλους εξουσίας…

Η μαϊμού του Κωλέττη:
Από τη μηχανή του χρόνου.

Καλημέρα Γιώργο. Πού νάναι σήμερα άραγε τέτοιοι αλήτες;

Καλημέρα Αποστόλη και Γιώργο και χρόνια πολλά!
Πολύ ωραία σύνοψη των εορτασμών και των συμβόλων που χρησιμοποιήθηκαν, μέσω των αγαλμάτων. Η “διχόνοια” πάντα παρούσα, αλλά για την ισορροπία στήνουμε και από τα δύο στρατόπεδα αγάλματα ηρώων!
Η μεγάλη ιδέα, βέβαια είναι η “συγκολλητική ουσία” που κράτησε ενωμένο το Έθνος, προσφέροντας και έναν στόχο…

εκδοχές της «Μεγάλης Ιδέας» – επέτειος των 100 χρόνων

Στον παράλληλο της Πανεπιστημίου δρόμο, στην οδό Σταδίου έξω απ την Παλαιά Βουλή που λειτούργησε ως κοινοβούλιο απ το 1875 ως το 1935, στέκουν οι ανδριάντες δυο πολιτικών που συγκρούστηκαν μέσα σ’ αυτό το κτήριο υπερασπιζόμενοι αντιθετικά προγράμματα, ευδιάκριτα όμως και με σημερινούς χαρακτηρισμούς. Ο «εκσυγχρονιστής» Χαρίλαος Τρικούπης (1832 – 1896) και ο «λαϊκιστής» Θόδωρος Δηλιγιάννης (1824 – 1905) που μάλιστα δολοφονήθηκε στην είσοδο αυτού του κτηρίου.

https://i.ibb.co/mND0rYb/image.jpg
Χ. Τρικούπης & Θ. Δηλιγιάννης
Ενώ οι προεπαναστατικοί Κοραής, Καποδίστριας, Κωλέττης και Καΐρης σπούδασαν γιατροί σε Δυτικά Πανεπιστήμια, η γενιά των Τρικούπη και Δηλιγιάννη και πολλοί ακόμα στη συνέχεια πολιτικοί, πέρασαν και απ τα έδρανα της Νομικής Αθηνών πριν συνεχίσουν τις σπουδές σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια.

Ο Τρικούπης αντιλήφτηκε τη «Μεγάλη Ιδέα» ως προσπάθεια εκσυγχρονισμού του κράτους με μοχλό τον εξωτερικό δανεισμό και την εσωτερική φορολογία. Ευνόησε τους μεγαλοϊδιοκτήτες γης και το τραπεζικό σύστημα ως παράγοντες οικονομικής ανάπτυξης και υλοποίησε μεγάλα έργα όπως το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας, τη Διώρυγα της Κορίνθου και την αποξήρανση της Κωπαΐδας. Ισχυροποίησε το Πολεμικό Ναυτικό με αγορά νέων πλοίων και αυτή την περίοδο οικοδομήθηκαν απ’ τον Τσίλλερ τα γνωστά δημόσια και ιδιωτικά κτήρια που έκτοτε ομορφαίνουν τους αθηναϊκούς δρόμους. Επιχείρησε να αναδείξει το πρόσωπο μιας Ελλάδας που έμπρακτα επικαλείται την αρχαιοελληνική συνέχεια, οργανώνοντας τους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1890. Αυτό το πρόγραμμα άφησε σαφές διαχρονικό αποτύπωμα εκσυγχρονισμού, αλλά υπήρξε ασύμμετρο ως προς τις αντικειμενικές δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας, οδηγώντας σε πτώχευση και διεθνή οικονομική επιτήρηση απ τους δανειστές, το 1893.

Ο Δηλιγιάννης εμπιστεύτηκε και ενίσχυσε την κρατική γραφειοκρατία και τους αυτοαπασχολούμενους, δηλαδή αυτούς που αποκαλούμε και σήμερα «μεσαία τάξη», και τους αγρότες με μικρούς κλήρους. Ενίσχυσε τον «αλυτρωτισμό» όπως και ο Κωλέττης για να διαφύγει απ’ τα αναπτυξιακά προβλήματα που έφεραν σε αδιέξοδο και τον Τρικούπη και χρεώθηκε την κακοσχεδιασμένη και γι αυτό αποτυχημένη πολεμική επιχείρηση που ονομάστηκε παρηγορητικά στο πλαίσιο της «Μεγάλης Ιδέας», ως «Άτυχο 1897». Η δολοφονία του από μπράβο χαρτοπαικτικών λεσχών τις οποίες συστηματικά πολέμησε, φαντάζει ως ιστορική ειρωνεία, κόντρα στον χαρακτηρισμό του ως «λαϊκιστή».

Οι ανδριάντες των δύο αντιμαχόμενων πολιτικών φιλοτεχνήθηκαν και ανεγέρθηκαν κατά τους εορτασμούς των εκατό χρόνων απ την επανάσταση, με δέκα χρόνια διαφορά. Ο ανδριάντας του Τρικούπη το 1920 και του Δηλιγιάννη το 1931, στη διάρκεια δύο διαφορετικών κυβερνήσεων του Ελευθέριου Βενιζέλου που φαίνεται να προτείνει το 1931 στους δύο σφοδρούς πολιτικούς αντιπάλους να επιχειρήσουν, έστω υπερβατικά μια συναινετική συνομιλία όπως ακριβώς υποδείκνυε μια γελοιογραφική χαλκογραφία της εποχής τους.

https://i.ibb.co/QpRfD18/image.jpg

… αναθεώρηση της ιστορίας πάνω στα δημόσια μνημεία

Γιώργο και Αποστόλη καλησπέρα.
Συγχαρητήρια για αυτή την δουλειά σας. Ήθελα να σχολιάσω μόλις δημοσιευόταν και το έκανε τελευταίο μέρος. Αλλά η αλήθεια είναι ότι με συνεπήρε ειδικά το δεύτερο μέρος και αναμένω… Μάλιστα είχα άλλη εικόνα για το Δηλιγιάννη. Μετά από αυτό που διάβασα πήρε ένα point.

Συγγνώμη που θα καταχραστώ τον χώρο μιας ανάρτησης που στοχεύει σε κάτι
διαφορετικό, αλλά νομίζω είναι ο καταλληλότερος χώρος για να θυμηθούμε

τους αφανείς ήρωες του 2021

«Είναι αβάσταχτο για το προσωπικό να φεύγουν άνθρωποι που θα μπορούσαν να έχουν σωθεί»
Δέσποινα Τοσονίδου (Γιατρός, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στο Ασκληπιείο)

«Η κατάσταση στο ΕΣΥ είναι απολύτως δραματική! Έχουμε εξαντλημένους γιατρούς και νοσηλευτές που δεν έχουν πάρει άδεια εδώ και ένα χρόνο, που έχουν αθροίσει οφειλόμενα ρεπό, που εργάζονται έξι μέρες κι όχι πέντε, που κάνουν πρωί- νύχτα βάρδια, που φεύγουν τρεις το μεσημέρι κι επιστρέφουν έντεκα το βράδυ. Επειδή δεν υπάρχει επάρκεια προσωπικού, αναγκάζονται να φοράνε τη στολή όχι δύο ώρες όπως σε όλη την Ευρώπη, αλλά συχνά ολόκληρο οχτάωρο. Πρόκειται για βαριά στολή που δεν σου επιτρέπει να πας τουαλέτα, να πιεις ένα ποτήρι νερό να ξύσεις μύτη σου.
Βγαίνουν από τους θαλάμους covid, ελαφρύτεροι γιατί έχουν χάσει κιλά από τον ιδρώτα. Έχουν ξεπεράσει κατά πολύ το προβλεπόμενο από νόμο όριο εφημεριών. Ο νόμος λέει όχι πάνω από τέσσερις εφημερίες το μήνα, κι έχουμε συναδέλφους που κάνουν έντεκα. Δεν προλαβαίνουμε να πάρουμε απόσταση συναισθηματική. Βιώνουμε καθημερινό burn out και συνάδελφοι που έπεσαν στα βαθιά χωρίς καμία εκπαίδευση και οι πιο έμπειροι….
……..Έχουν να διαχειριστούν οι ίδιοι την αγωνία της μοναξιάς των ασθενών που είναι απόλυτα απομονωμένοι. Οι νοσηλευτές παίζουν και τον ρόλο του παρηγορητή, που θα δώσει το χάδι που θα φέρει το τάμπλετ να μιλήσουν στους οικείους, που θα μεταφέρει προσωπικά αντικείμενα. Την ίδια στιγμή η νοσηλεύτρια που είναι περήφανη, μέσα της κλαίει………
….Ο θάνατος ο ψυχολογικός των ανθρώπων που νοσηλεύονται, ο πόνος της απομόνωσης που βλέπεις το δάκρυ να τρέχει …. και αυτό δεν μπορείς να το αντιμετωπίσεις ψυχολογικά όταν είσαι σε τέτοια ένταση. Καλείσαι να κάνεις τον κλόουν να του λες ότι το οξυγόνο είναι καλό ενώ δεν είναι για να μην συντριβεί. Είχαμε χθες τρεις θανάτους διασωληνωμένων εκτός ΜΕΘ. Έχουμε 39 ΜΕΘ covid κλίνες στην Β παθολογική, όμως υπάρχουν και τα άλλα νοσήματα. Έχουμε φυματικούς στην κλινική για τους οποίους δεν περνάει γιατρός πλέον, δεν προλαβαίνουν.
Είναι δραματική η κατάσταση να τρέχουμε οι ελάχιστοι να φροντίσουμε αυτόν που δεν μπορεί να φάει, να πιει νερό … που πρέπει να τον πείσεις να πιει νερό γιατί είναι ένας άνθρωπος μόνος που περιμένει πότε θα μπούμε. Είμαι ντυμένη τις 7 ώρες με τη στολή γιατί απαγορεύεται να μπω στην καθαρή περιοχή. Φοράμε υλικό πόλεμου κι άλλοι, μια απλή χειρουργική ποδιά………..”

Μια παρατήρηση τοπικού χαρακτήρα εδώ. Και στην πρόταση “Ο Πατριάρχης Γρηγόριος παρά την εκφρασμένη αντίθεσή του στο εξεγερσιακό ρεύμα αλλά με τον μαρτυρικό του θάνατο, το Πάσχα του 1821, σηματοδοτεί τη συμμετοχή της εκκλησίας στην «Παλιγγενεσία». Οι δολοφονίες των προκαθημένων της Ορθόδοξης Εκκλησιαστικής Εξουσίας αποτελούσαν το τίμημα, όποτε διαταράσσονταν με εξεγέρσεις οι σχέσεις μεταξύ των ορθοδόξων υπηκόων και της Υψηλής Πύλης.”

Βεβαίως scripta mannet αλλά υπάρχει μεγάλο μπέρδεμα και ανομοιομορφία στην επανάσταση του 1821. Ο πατριάρχης ήταν μέλος της Φιλικής εταιρίας. Επισήμως πιεζόμενος από τον σουλτάνο την αφόρισε. Ανεπισήμως δεν ξέρουμε. Το πιθανότερο είναι ότι απλά ενημερωνόταν για τις εξελίξεις χωρίς καν παίζει ρόλο η γνωμη του. Η αλήθεια είναι ότι το 1821 πολλοί ανάμεσα τους ο Καποδίστριας που ήξερε ότι ο Μέτερνιχ είχε πείσει το πιο δειλό τσάρο που πέρασε από τη Ρωσία που κυβερνούσε τότε τη Ρωσία να μην ανακατευτεί, ο Παλαιών πατρών Γερμανός κ.λ.π. είχαν την άποψη να αναβληθεί η επάνασταση. Άλλοι θέλανε εδώ και τώρα. Όμως μην νομίζετε ότι όλοι οι επαναστάτες είχαν διαβάσει Ρήγα ή είχαν τα ιδεώδη της Γαλλικής επανάστασης.
Εδώ στην κρήτη τα πάντα ήταν άγνωστα. Δεν υπάρχει κανένα γραπτό για επίδραση Γαλλικού διαφωτισμού. Η πρώτη επανάσταση του Δασκαλογιάννη έγινε πριν τη Γαλλική. Ακολούθησαν δεκάδες. Μετά το ξέσπασμα το 1821 άρχισαν να οργανώνονται για αυτό και οι πρώτες αψιμαχίες άρχισαν τον Ιούνιο. Βεβαίως και εδώ ο Πασάς του Ηρακλείου πίεσε τον τότε δεσπότη να στείλει στους σφακιανούς πρωτεργάτες παραίνεση να σταματήσουν την επανάσταση. Οι πονηροί σφακιανοί καταλαβαίνοντας την πίεση από τον πασά του απάντησαν “τις ευλογίες σου δεχόμαστε τις συμβουλές σου όχι”. Η επανάσταση του 1821 εδώ στην κρήτη κράτησε 9 χρόνια. Παρά τις επιτυχίες που έκλεισαν τους Τούρκους στα κάστρα κανείς δεν στήριξε τους Κρητικούς(ούτε η τότε Ελλάδα που προσπαθούσε να επιβιώσει σαν κράτος ίσα ίσα δέχθηκε τις πιέσεις των άγγλων που ήθελαν τη κρήτη από τότε μια δεύτερη Κύπρο). Ακόμα και ο Μαρξ το 1955 (που ήταν αντίθετος στην επανάσταση καθώς τη θεωρούσε δάκτυλο του τσάρου του νο1 εχθρού του τότε) δεν τους αναγνωρίζει καν σαν Έλληνες σε επιστολή του το 1955 παρά τα 9 χρόνια επανάστασης εδώ στην κρήτη. Μάλιστα έστειλε επιστολή που έψεγε τον Γάλλο μαρξιστή δημοσιογράφο Vermorel που τόλμησε να γράψει δυο καλά λόγια για την επαν’ασταση του Αρκαδίου το 1866. Χρειάστηκαν οι κουζουλοί που λέει ο Καζαντζάκης στον καπετάν Μιχάλη (ή οι τρελλοί που λέει ο Κολοκοτρώνης) για να πάρει μπρος η επανάσταση εδώ στην Κρήτη. Λυπάμαι που το λέω, και χαλάω το αφήγημα, αλλά εδώ ειδικά στην κρήτη ειδικά το 1821 ιδεολογία …. μηδέν.

Θα βλέπω με άλλο μάτι τα Προπύλαια, όταν με το καλό, ελευθερωθούμε και κάνουμε τις βόλτες μας εκεί. Συγχαρητήρια και ευχαριστούμε για το τόσο ενδιαφέρον αφήγημα!

Οι προβατοκλέφτες Χαράλαμπε:

https://i.ibb.co/fSXKdhF/Screenshot-1.jpg

Αποστόλη και Γιώργο ευχαριστούμε για την ευκαιρία που μας δώσατε, μέρες που είναι, να σκεφτούμε, για αυτό που λέμε, το 1821.
Υπάρχουν αυτοί που γράφουν ιστορία και αυτοί που γράφουν για την ιστορία.Οι πρώτοι ενεργούντες φέρουν αποτέλεσμα,  προκειμένου για το 1821, την ίδρυση του νέου Ελληνικού κράτους.Από τότε έχουν γραφεί και ειπωθεί πολλά και θα γραφούν πολλά περισσότερα για το θέμα.Συχνά τα γραφόμενα είναι αντιθετικά μεταξύ τους και λόγω του ότι έτσι και αλλιώς οι επαναστάσεις είναι πολύπλοκα κοινωνικά φαινόμενα και διότι οι γράφοντες σε άλλες εποχές από τα γεγονότα έχουν τις δικές τους προσλαμβάνουσες και τις δικές τους ιδεολογίες από τις οποίες δεν μπορούν να αποστούν γράφοντες. Τελικά όπως και σε άλλες περιοχές του επιστητού ασυμπτωτικά θα προσεγγίζουμε την αλήθεια.Αρχικά, πιστεύω, ας προσεγγίζουμε τα γεγονότα με την καρδιά μας, ας νοιώσουμε την οφειλόμενη ευγνωμοσύνη για ότι έκαναν και όπως το έκαναν οι άνθρωποι αυτοί και κατόπιν, όσο μπορούμε, ας το προσεγγίσουμε και με το μυαλό μας.Προσωπικά, ας πούμε ξέροντας τα πάθη τα ελαττώματα και τις αμαρτίες του, εξάλλου μόνος του το έλεγε «όποτε θέλω είμαι άγγελος και όποτε θέλω διάβολος» από μικρός συμπαθούσα «το γύφτο»,  «το μούλο», «το γιο της καλογριάς», τελικά, στην καρδιά μου, τον μεγάλο Καραϊσκάκη.Να είσαστε καλά.

στο δρόμο του τραγουδιού που άνοιξες Γιάννη

διαφορετικά ηχοχρώματα,

ωδές για το ίδιο πρόσωπο

Τερλέγκας & Σαββόπουλος

«κατάλληλα δι όλην την οικογένειαν»

Ήταν άσεμνος όχι μόνο στα λόγια. Ήταν πολύ αρεστός στον Αλή Πασά που δεν του έκανε το παραμικρό, όταν ο Μουκτάρ, γιος του Αλη, παραπονέθηκε στον πατέρα του για απρεπή συμπεριφορά του Καραϊσκάκη στο πρόσωπό του. Η παρεξήγηση συνέβη όταν ο ατίθασος νεαρός σήκωσε επίτηδες τη φουστανέλα του όταν περνούσε ο διάδοχος και φάνηκαν τα απόκρυφά του, κάτι που θεωρήθηκε πολύ μεγάλη προσβολή. Ο Καραϊσκάκης δικαιολογήθηκε στον Αλή Πασά (στον οποίο είχε καταφύγει ο γιός του για παράπονο) πως χόρευε εκείνη τη στιγμή. Ο Αλή του είπε να επαναλάβει τη …..φιγούρα. Όταν την επανέλαβε ο Αλή έσκασε στα γέλια και από τότε του ζητούσε κι άλλες φορές να την επαναλαμβάνει μπροστά του και πάντα γελούσε. Είχε και μια τουρκοπούλα ντυμένη άντρα στην ομάδα του σε πολλές εκστρατείες του. Και άλλες πληροφορίες στο

https://www.gazzetta.gr/weekend-journal/article/1337086/karaiskakis-o-gios-tis-kalogrias

Χαράλαμπε ευχαριστώ πολύ για τα κείμενα, Γιάννη ευχαριστώ για τα τραγούδια (κάποια δεν τα ήξερα ή δεν τα θυμόμουν) που αφορούν τον Καραϊσκάκη.
Υγεία σε όλους μας.

καλησπέρα Χαράλαμπε

τα επόμενα παραθέματα αποτελούν κάποια απ’ τα τεκμήρια που έλαβα υπόψη μου για να διαμορφώσω άποψη για το θέμα:

Διαφωτισμός & Ανώτερες Εκκλησιαστικές Αρχές

η περίπτωση Ρήγα – Γρηγορίου Ε’, αποτελεί δευτερεύον επεισόδιο σ’ αυτό τον δύσκολο διάλογο
η Πατριαρχική Σύνοδος, τον κρίσιμο Μάρτιο του 1821, υπό την προεδρία του Γρηγορίου, επέλεξε να καταδικάσει τα «φιλοσοφικά μαθήματα» και τους υποστηρικτές τους, Αδαμάντιο Κοραή, Κωνσταντίνο Κούμα και Βενιαμίν Λέσβιο

ένα χρόνο πριν, έχει εκδοθεί απ το Πατριαρχείο εγκύκλιος, γνωστή ως η «Απανταχούσα», που περιγράφει τα σημεία αναγνώρισης των βιβλίων που πρέπει να αποφεύγονται

«… η φιλότεκνος Πατρίς χαίρει … όταν βλέπει εν τοις εκδιδομένοις βιβλίοις τας γλυκείας ταύτας επιγραφάς … Όταν όμως κατίδη εν τη αυτή σελίδι και τας εξής επιγραφάς, εν Βιέννη της Αουστρίας, εν Παρισίοις, εν Λειψία, εν Βενετία και άλλας, οιονεί αισχυνομένη αποναρκά και καταστέλλει το φρόνημα»

το επεισόδιο του 1791, στην Κραϊόβα

θα μπορούσε να είναι η αιτία της απαγόρευσης του «Συντάγματος του Ρήγα» απ’ τον Γρηγόριο τον Ε’;
ο Ρήγας, επιστρέφοντας απ’ την Βιέννη στην Κραϊόβα αντιμετώπισε έγκλιση απ το μητροπολιτικό δικαστήριο της περιοχής μετά από καταγγελία της οικογένειας της υπηρέτριας της μητέρας του, για βιασμό της κόρης τους
το δικαστήριο τον καταδίκασε στην ποινή των 20 πιάστρων, ενώ ο μηνιαίος μισθός του ήταν 120 πιάστρα
οι ιστοριογράφοι εκτιμούν ότι το μικρό αναλογικά πρόστιμο μάλλον δείχνει ότι το μητροπολιτικό δικαστήριο, αρμόδιο για σχετικές διαφορές μεταξύ ορθοδόξων, εκτίμησε το περιστατικό ως περίπτωση συναινετικής συνεύρεσης

επίσης, δεν υπάρχουν καταγραμμένες ύστερες ενστάσεις σχετικά με ενδεχόμενη υπέρ του Ρήγα κακοδικίας. Ούτε αυτό το περιστατικό εντάχθηκε στην κριτική που άσκησαν συντηρητικοί κύκλοι στο μεταφρασμένο απ’ τον Ρήγα «Σχολείον των ντελικάτων εραστών» παρότι η αυτή η κριτική εντοπίστηκε «στη διαφθορά της νεολαίας». Αυτό το ρομάντζο που περιέχει έξι ερωτικά διηγήματα, εκδόθηκε το 1790 μαζί με το «Φυσικής Απάνθισμα» και το μετέφερε ο Ρήγας με προσθήκες από τα γαλλικά και για να προκάμει το κακό, το χαρακτήρισε «Βιβλίον Ηθικόν»

https://i.ibb.co/XjKZcGw/image.jpg

η σημερινή άποψη των εκκλησιαστικών αρχών για τον Ρήγα

ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος στη μελέτη του «ο εθνάρχης της οδύνης Γρηγόριος Ε’», εκδόσεις «Αποστολική Διακονία», 2004, κατατάσσει τον Ρήγα στους «επικίνδυνους ονειροπόλους» θεωρώντας παράλληλα εύλογη την κριτική του Γρηγορίου στη Γαλλική Επανάσταση

η σημερινή άποψη της Εκκλησίας για το θέμα, απ’ τον Επίσημο Ιστότοπο της Εκκλησίας της Ελλάδος

ορισμένοι διαδίδουν ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο «αφόρισε τον Ρήγα Φεραίο». Τούτο είναι ανακριβές. Η αλήθεια είναι ότι μετά από τις απειλές και τις φορτικές πιέσεις του Σουλτάνου ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ απέστειλε επιστολή στον Μητροπολίτη Σμύρνης Άνθιμο, με την οποία εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις για το κείμενο του Ρήγα που είχε τίτλο «Νέα Πολιτική Διοίκησις», χωρίς να απαξιώνεται η προσωπικότητα του Εθνομάρτυρος

ο άγνωστος στρατιώτης

Είναι μνημεία που επιχειρούν ενοποιητική ματιά στην Ιστορία, προτείνοντας την συναισθηματική αντιμετώπιση της Ιστορίας μέσα απ’ την ανάμνηση των πεσόντων, ξεπερνώντας έτσι τις ποικίλες ερμηνείες των ιστορικών γεγονότων.

Η ιδέα για την ανέγερση τέτοιων μνημείων ξεκινά απ’ την Κλασσική Αρχαιότητα. Αυτή εμφανίζεται στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, στο Σύνταγμα, με το εγχάρακτο απόσπασμα απ τον Θουκυδίδη: «ΜΙΑ ΚΛΙΝΗ ΚΕΝΗ ΦΕΡΕΤΑΙ ΕΣΤΡΩΜΕΝΗ ΤΩΝ ΑΦΑΝΩΝ», όταν περιγράφει την τελετή πριν την εκφώνηση του «Επιτάφιου». Αυτή η ιδέα καθιερώθηκε σε παγκόσμια κλίμακα κατά τη λήξη του Α Παγκόσμιου Πόλεμου, με πρώτο κενοτάφιο στο Παρίσι, κάτω απ την Αψίδα του Θριάμβου.

Στα πλαίσια του εορτασμού των 100 χρόνων απ την Επανάσταση, στις 25 Μαρτίου 1932, ο Υπουργός Εξωτερικών της Κυβέρνησης Βενιζέλου, Ανδρέας Μιχαλακόπουλος, αποκαλύπτει το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, στο Σύνταγμα.

https://i.ibb.co/7Q2qTWR/image.jpg

Η κυβέρνηση, υλοποιεί μια ιδέα του Θόδωρου Πάγκαλου απ το 1926, κατά την περιπετειώδη πολιτική θητεία του μεταξύ εκλογών και δικτατορικών κινήσεων.

Στην πρώτη εκδοχή μνημονεύονταν οι πεσόντες στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α Παγκόσμιο, στην συμμετοχή κατά την εκστρατεία στη Ρωσία και στην Μικρασιατική Εκστρατεία.

Η παρουσία εκπροσώπων απ την Ιταλία, Ρουμανία, Αίγυπτο, Γιουγκοσλαβία και Τουρκία δηλώνει ότι οι βαλκάνιοι και οι γείτονές τους, ίσως πλην των Βουλγάρων, πορεύονται σε διαδρομές συνεννόησης, χωρίς κάποιοι απ’ αυτούς να λογαριάζουν ότι ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος απέχει οκτώ χρόνια.

Η δημιουργία του μνημείου έγινε δυνατή με το αγκάλιασμα της ιδέας του Πάγκαλου απ’ τον πολιτικό του αντίπαλο, Ελευθέριο Βενιζέλο.

Δεν έγινε όμως αποδεκτή απ’ τον Σύλλογο Ελλήνων Γλυπτών, που αντιμετώπισε το μνημείο ως «ανοσιούργημα»

ούτε απ’ την εφημερίδα «Αθηναϊκά Νέα», όπως ονομάζονταν τότε τα σημερινά «Νέα», που προέτρεψε τους πολίτες «… να ανατινάξουν διά δυναµίτιδος το υβριστικόν γλυπτόν και τον µαρµάρινον µανδρότοιχον που συγκρατεί την βάσιν των Παλαιών Ανακτόρων και να συλλάβουν όλα τα µέλη της επιτροπής που ενέκρινε το έργον αυτό».

Καλή αρχή Βασίλη, στις δημοσιεύσεις που είναι αφιερωμένες στην επανάσταση του 1821 και στα 200 χρόνια που συμπληρώνονται φέτος.
Και για ενημέρωση των φίλων, να πω ότι βλέπετε ένα “νέο μέλος” με ονοματεπώνυμο!!! 1821. 200.
Στην πραγματικότητα, κάτω από αυτό το προφίλ υπάρχουν τρία μέλη, ο Βασίλης Παππάς, ο Αποστόλης Παπάζογλου και ο Γιώργος Φασουλόπουλος, οι οποίοι έχουν ετοιμάσει μερικά πράγματα, που καλό θα ήταν να πληροφορηθούμε και οι υπόλοιποι, γιορτάζοντας την εθνική μας Επανάσταση.
Αναμένοντας και τη συνέχεια, να ευχαριστήσω και τους τρεις για την πρωτοβουλία που ανέλαβαν.
Παιδιά είμαστε έτοιμοι, αφού ….λάβαμε θέσεις!!!

Ένα τεράστιο ευχαριστώ στο Βασίλη, στον Γιώργο και στον Αποστόλη…
Μεθαύριο Τετάρτη, θα κάνουμε τη γιορτή με το τμήμα Υγείας
Η τελευταία τους ανάμνηση Γιορτής από το σχολείο, μέσω μιας οθόνης…
Σήμερα, συζητώντας κατάλαβα, πόσο πολύ θέλουν τα παιδιά κάτι
“φρέσκο” και “ζωντανό”…..κάτι που θα θυμούνται για πάντα….ακριβώς επειδή
βγαίνει τόσο δύσκολα… μέσα από συνθήκες απομόνωσης…
Κάνοντας με τα ίδια παιδιά τη γιορτή του Πολυτεχνείου (σαφώς πιο εύκολη
γιορτή αφού το υλικό είναι τεράστιο και υπάρχουν μνήμες ζωής πίσω)
τους είχα πει, να μην απογοητεύονται γιατί την 25η θα είναι στο σχολείο
να “επικοινωνήσουν” ζωντανά…
Δυστυχώς, δεν βγήκα αληθινός…Η ευθύνη της αναπλήρωσης της δια ζώσης επικοινωνίας τεράστια……..
Η φύση της γιορτής της 25ης “δύσκολη” γιατί εύκολα μπορείς να βρεθείς
εκτός επιθυμητού στόχου…αν δεν το έχεις δουλέψει και ψάξει πολύ…
Το συγκεκριμένο κείμενο, δίνει το διαφορετικό που οφείλουμε να δώσουμε
στα παιδιά…..Και μόνο οι προμετωπίδες των βιβλίων, δώρο μεγάλης αξίας

Νομίζω πως το ylikonet ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο, ανάλογης με τις αναρτήσεις αξίας, ειδικά στην covid εποχή….
Ευχαριστούμε και πάλι τους συντελεστές….Θα προωθηθεί και στους συναδέλφους
στο σχολείο
ΥΓ: Αν υπάρχει κάτι ακόμα μέχρι την Τετάρτη το πρωί, θα αξιοποιηθεί άμεσα
και χωρίς έλεγχο, αφού η ποιότητα και η αισθητική είναι εγγυημένες από
την ποιότητα των δημιουργών

ΣΥΓΧΑΡΗΤΉΡΙΑ στους συντελεστές αυτού του άρθρου
Αποστόλη Παπάζογλου
Βασίλη Παππά
Γιώργο Φασουλόπουλο,
για την ενδελεχή έρευνά τους, χωρίς τυμπανοκρουσίες , ταπεινοί όντες γαρ,
δίνουν μια οπτική γωνιά εξιστόρησης της εποχής, με τη ματιά των θετικών επιστημών, κάτι σαν ακτινογραφία,
ταξιδεύοντάς μας στη Βιέννη και στο κλίμα της εποχής,
στέλνοντας το μήνυμα απανταχού των Ελλήνων, ότι,
τίποτα δεν είναι τυχαίο, και ότι για να γυρίσει ο Ήλιος θέλει δουλειά πολύ!!
απλά ευχαριστούμε την τρόικα των συντελεστών αυτού του άρθρου!!!

Καλημέρα παιδιά.
Όπως γράφει και ο Γιώργος, το άρθρο μας ταξιδεύει, αλλά είναι και πηγή σκέψεων…
Θα μου επιτρέψετε δύο από αυτές.
1) Η Ελλάδα και κάθε τι το Ελληνικό, “θάφτηκε” από τους Ρωμαίους και τη νέα επικρατούσα θρησκεία τον Χριστιανισμό, κάτω από τόνους χώμα, ως μια τελειωμένη ειδωλολατρική, προχριστιανική κατάσταση…
Στην ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία δεν υπήρχαν Έλληνες, υπήρχαν Ρωμαίοι, άντε υπήρχαν Ρωμιοί! Ακόμα και σήμερα το Πατριαρχείο αναφέρεται στου Ρωμιούς. (Σε ευρύτερο μετασχηματισμένο πλαίσιο υπήρχαν Βυζαντινοί αλλά όχι Έλληνες).
Έτσι και στα πλαίσια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, υπήρχαν Χριστιανοί, πρώην Βυζαντινοί, υπήρχαν Ρωμιοί, αλλά όχι Έλληνες…
Και όμως στο κέντρο της Βιέννης, μιας Αυτοκρατορικής πρωτεύουσας, ανάμεσα σε δύο Ορθόδοξες εκκλησίες των Ελλήνων, υπάρχει η οδός των Ελλήνων, η Griechengasse… Και αυτό πριν το 1.800.
2) Όσον αφορά τη Φυσική και τη γνώση, εντάσσεται και αυτή στον κυρίαρχο στόχο και σκοπό. Στην μόρφωση του γένους των Ελλήνων:

https://1.bp.blogspot.com/-ZY4ZC68mGQ0/YFl-bh_HT_I/AAAAAAAAJwE/yRKl8tW9AaIPi5hkM2DSHy5jRH-1Sll_ACLcBGAsYHQ/s16000/224.JPG
Δεν μπορώ όμως, να μην επισημάνω τον υπότιτλο στο βιβλίο του Ρήγα:

https://1.bp.blogspot.com/-CiqizkHghPs/YFl-Ch6jELI/AAAAAAAAJv8/_AqcYoJy-SEyL7Wgs-OVqgQrAKz9WMBcACLcBGAsYHQ/s16000/223.JPG

Καλημέρα σε όλους.
Βασίλη μας μετέφερες μοναδικά την ατμόσφαιρα της Βιέννης στα τέλη του 18ου αιώνα. Ένα χαρμάνι διανόησης, τέχνης και εκσυγχρονισμού της πόλης. Την περίοδο αυτή συγκροτείται η οικονομική αστική τάξη της Βιέννης και ταυτόχρονα εδραιώνεται η παρουσία των Ελλήνων στην πόλη. Η προσπάθεια της Αυστριακής διοίκησης να περάσει το εμπόριο με την Ανατολή στα χέρια των Αψβούργων υπηκόων (για να μετριαστούν οι αρνητικές συνέπειες που είχε για το ισοζύγιο της Μοναρχίας η δράση των Οθωμανών υπηκόων), είχε ως αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός βαλκάνιων εμπόρων να οδηγηθεί στην απόκτηση της αψβουργικής υπηκοότητας.Οπωσδήποτε το διάταγμα ανεξιθρησκείας δημιούργησε ευνοικούς όρους για την συσπείρωση των Ελλήνων της διασποράς. Η απουσία τυπογραφείων από το σύνολο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, καθιστά την Βιέννη ιδανικό τόπο για την μετάφραση στα ελληνικά και εκτύπωση επιστημονικών βιβλίων.
Αναζητώντας στοιχεία στο διαδίκτυο στάθηκα στη σελίδα του πανεπιστημίου της Βιέννης για τη δράση της Ελληνικής κοινότητας στην πόλη, καθώς και σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα βιβλιοκριτκή του βιβλίου “Έλληνες στη Βιέννη (18ος – μέσα 19ου αιώνα)” της Βάσως Σειρηνίδου (Αθήνα, Ηρόδοτος, 2011).

Ένα μεγάλο ευχαριστώ και στους τρεις που συμμετείχαν στο συγκεκριμένο άρθρο. Περιμένουμε τη συνέχεια!!!

Όμορφη δουλειά!

Αγαπητέ Βασίλη,
Ευχαριστούμε για την γλαφυρή και τεκμηριωμένη περιγραφή του κλίματος και των δράσεων της ελληνικής κοινότητας της Βιέννης στα προεπαναστατικά χρόνια. Πραγματικά το βρήκα απολαυστικό. Να μου επιτρέψεις μια άποψη επί της ουσίας που έχω, μέσα από τα, ερασιτεχνικά βέβαια, διαβάσματά μου. Θα έλεγα λοιπόν εγώ στο,«Εν κατακλείδι….το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης δεν ήταν το αποτέλεσμα ενός «μεταφυσικού κρίνου», αλλά τουναντίον ήταν μαζί με άλλους λόγους οικονομικούς, κοινωνικούς, πολιτικούς και μια κίνηση συνεχούς μετακένωσης στον ελλαδικό χώρο των νέων επιστημονικών ρευμάτων, ως «νέαι δόξαι»…..»