Γιώργος Φασουλόπουλος

Συγκλονιστικός…

“Γιατί κατάφερε να γράψει ένα βιβλίο όχι για τον πόνο, την αρρώστια, τον ζόφο, όλα αυτά που τον κατακλύζουν οδυνηρά, αλλά για τη ζωή. Το βιβλίο του Γιάννη είναι ένας ύμνος στην αγάπη, τη ζωή και τη δημιουργία.”

Φίλοι που διάβασαν την ανάρτηση με παρότρυναν να τονίσω δυο σημεία που «χάθηκαν» στο σύνολο του κειμένου.

Το βιβλίο «24 γράμματα στον γιό μου» σε pdf βρίσκεται εδώ.

Για εκείνους που επιθυμούν να συνεισφέρουν στην προσπάθεια, εκεί.

Δύσκολη ανάρτηση Γιώργο, συνταρακτική! Με τον Γιάννη λοιπόν, στον άνισο αγώνα του … Ο Γιάννης είναι ο δυνατός!!

Με τον Γιάννη με βρήκε Τάσο η παρέμβασή σου.

Στο 9ο γράμμα, για τον ψηφιακό κόσμο

Η οθόνη, Στέλιο μου, σπάνια είναι παράθυρο. Συνήθως είναι καθρέφτης. Νομίζεις πως βλέπεις τον κόσμο, αλλά στην πραγματικότητα βλέπεις μόνο ό,τι σε επιβεβαιώνει, ό,τι «σου αρέσει», ό,τι σου μοιάζει. Ένας αλγόριθμος σου σερβίρει αυτό που νομίζεις πως διάλεξες. Και σιγά σιγά σε κλείνει σε μια φούσκα, όπου βλέπεις συνέχεια το ίδιο, μια φωτοτυπία του εαυτού.
……….

Στο τέλος αυτού του καταγγελτικού γράμματος θα ρίξω λίγο φως. Η ψηφιακή τεχνολογία δεν είναι μόνο κλείσιμο στην οθόνη και αποκοπή από την ανθρώπινη επαφή. Είναι αναγκαία για ανθρώπινη επαφή από απόσταση. Μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε και γι’ αυτά που έχουν αξία: τη μάθηση, τη δημιουργία, την αντίσταση, την απόλαυση. Θέλει όμως μεγάλη προσπάθεια να αποφύγεις τα δίχτυα που απλώνει για να σε κλείσει στον ανόητο κόσμο της.

https://i.ibb.co/9XzmG41/3.png

Καλό μεσημέρι Γιώργο.
Πολύ δυνατό άρθρο, όπως και όλες οι παρεμβάσεις σου, άλλωστε…
Σε ευχαριστούμε!

Καλησπέρα Γιώργο. Εκπληκτικό άρθρο. Λεπτομέρειες που δεν είχα διαβάσει ποτέ. Απ΄ότι φαίνεται κανείς από τους αξιωματικούς συμμετέχοντες στη μαζική δολοφονία, δεν μετάνοιωσε ποτέ. God bless America. Στρατόκαυλοι του κερατά, ντοπαρισμένοι από το σύστημα, θα βομβάρδιζαν και τη μάνα τους.
Ο Stimson είχε πάει στο Kyoto και του άρεσε. Αν του είχε κάτσει λίγο στραβά, το Kyoto θα εξαφανιζόταν από το χάρτη!!! Να γιατί πρέπει να φεύγουν ευχαριστημένοι οι τουρίστες…
Να συμπληρώσω κάτι για τον Einstein.
Το 1939, μαζί με τον Λέο Σίλαρντ, έστειλε τη γνωστή «Επιστολή Αϊνστάιν–Σίλαρντ» στον Ρούζβελτ, όπου προειδοποιούσε ότι η ναζιστική Γερμανία θα μπορούσε να φτιάξει ατομική βόμβα. Αυτή η επιστολή θεωρείται ότι συνέβαλε στο να ξεκινήσει το Σχέδιο Μανχάταν.
Μετά τη ρίψη δήλωνε ότι η επιστολή του δεν θα είχε σταλεί αν ήξερε ότι η Γερμανία τελικά δεν θα έφτιαχνε βόμβα.
Στήριξε τη δημιουργία διεθνών θεσμών για τον έλεγχο των πυρηνικών όπλων.
Συνυπέγραψε (1955) το Μανιφέστο Ράσελ–Αϊνστάιν, που προειδοποιούσε για τον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου και ζητούσε τον αφοπλισμό.
Έλεγε συχνά: «Ο κόσμος άλλαξε από τότε που απελευθερώθηκε η δύναμη του ατόμου, αλλά η ανθρώπινη σκέψη δεν έχει αλλάξει ανάλογα.»

Ευτυχώς η τεχνολογία στόχευσης το 45 ήταν απαρχαιωμένη. Ένα βομβαρδιστικό B-2 Spirit stealth bomber σαν αυτά που πήγαν τον Ιούνιο στο Ιράν, θα είχε “επιτύχει” στην αποστολή και η Kokura θα γινόταν στάχτη.
Είναι πλέον πανεύκολο να αφανίσουμε τον Πολιτισμό μας, πριν περάσουμε καν το στάδιο Ι, σύμφωνα με τον Carl Sagan. Ο πλανήτης βέβαια θα συνεχίσει να γυρίζει στην τροχιά του για 4 δισ χρόνια, αδιαφορώντας για τους ηλίθιους που φιλοξένησε κάποτε.
Καλό Φθινόπωρο!

Καλημέρα Γιώργο. Φθινοπωρινός και εντυπωσιακός! Με πολύ δουλειά και με μεράκι μας εμπλουτίζεις με πληροφορίες (που δυσκολα τις βρίσκει κάποιος) που συμπληρώνουν την γνώση μας για το θέμα.
Από την οργάνωση του εγχειρήματος βλέπουμε ότι παρατηρούσαν την εξέλιξη του φαινομένου (παιρνοντας φωτογραφίες, μετρήσεις ραδιενέργειας και κλιματολογικών συνθηκών κλπ) , εν είδος πειράματος.
Πιστεύω , ότι το είδαν και σαν πείραμα , για αυτο ριξανε την δευτερη (του Πλουτωνίου) για να δουν τις διαφορετικές επιπτώσεις των δυο τύπων βόμβας (Ουρανίου και Πλουτωνίου) και δεν περίμεναν να συνθηκολογήσει ο Ιτο, μετα την Χιροσίμα.

Εξαιρετικό !!!

Γιώργο σε ευχαριστούμε
Φοβερό άρθρο
Αγνοούσα τα περισσότερα για την τύχη της Κακούρα

Αν έπρεπε να κρατήσω μόνο μια σκέψη σου …
θα κρατούσα έναν προβληματισμόσου σου :
“…όπου με αστεία, με τρολάρισμα και ψέματα που περνάνε για αλήθειες εθιζόμαστε με το τέρας που βρυχάται στην Ουκρανία και τη Γάζα, ενώ αυτό μας πλησιάζει και θα μας αγγίξει γρηγορότερα απ’ όσο υποθέταμε.“

Διονύση σας ευχαριστώ όλους για τη φιλοξενία!

Φοβάμαι Γιώργο ότι έχεις δίκιο!
Σαν πείραμα το βλέπουν διαχρονικά. Με πειραματόζωα τους εκάστοτε «κακούς».

«Ο Stimson είχε πάει στο Kyoto και του άρεσε. Αν του είχε κάτσει λίγο στραβά, το Kyoto θα εξαφανιζόταν από το χάρτη!!! Να γιατί πρέπει να φεύγουν ευχαριστημένοι οι τουρίστες…»
… και όχι Ανδρέα να τους προκαλούμε με αφίσες που προσβάλουν τις απόψεις και τις πατρίδες τους

Εξ άλλου υπάρχουν και πικρά ιστορικά προηγούμενα.

Ο Φίλιππος ο Β, ο Μακεδόνας, νέος έζησε στη Θήβα (368 – 365 π.Χ.) ως σπουδαστής και όμηρος. Το είχε κρατήσει γινάτι και μετά από σχεδόν 30 χρόνια, ως βασιλιάς – στρατηλάτης πήρε εκδίκηση στη μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.) όπου οι δεσμώτες του κατάλαβαν ότι ως δάσκαλοι (της Λοξής Φάλαγγας) έβγαλαν τα μάτια τους μόνοι τους. 

Ευχαριστώ Μήτσο.

Άρη, ευχαριστώ πολύ!

καλησπέρα Γιώργο.
Εξαιρετικό άρθρο. Αγνοούσα πολλά όπως και την Kokura…

Καθυστερημένες ευχαριστίες Χρήστο

Άλλοι έχουν πλέον τις μηχανές στο φουλ ενώ άλλοι ακόμα τις ζεσταίνουν

Φαίνεται απ’ τις καθυστερήσεις στην ανταπόκριση

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
αλλά και το προοίμιο:
Η «Επιστολή Αϊνστάιν-Σίλαρντ» (Einstein-Szilard letter), γραμμένη από τον Λέο Σίλαρντ το 1939, προειδοποιούσε τον Πρόεδρο Ρούσβελτ ότι η Γερμανία θα μπορούσε να αναπτύξει ατομικές βόμβες και συνιστούσε την έναρξη αμερικανικού πυρηνικού προγράμματος, οδηγώντας τελικά στο Σχέδιο Μανχάταν (Manhattan Project). Ο Αϊνστάιν υπέγραψε την επιστολή επειδή ήταν ο πιο διάσημος επιστήμονας, αλλά ο Σίλαρντ ήταν ο κύριος συντάκτης, σε συνεργασία με τους φυσικούς Edward Teller και Eugene Wigner

https://i.ibb.co/kgxvS7Dh/einstein-roosevelt-letter-1757226324-7561.png

Βασίλη καλημέρα

Οι επιστήμονες στους οποίους αναφέρθηκες, δηλαδή οι Leo Szilard, Edward Teller, John von Neumann, Eugene Wigner, αποκλήθηκαν «αρειανοί» για τις εξωγήινες επιστημονικές τους ικανότητες.

Οι δυο τελευταίοι, νομπελίστες, οι τρεις τελευταίοι συνδεδεμένοι με τα Προγράμματα του Πεντάγωνου και οι τέσσερεις συνεργάστηκαν στο Πρόγραμμα Manchattan.
Ήταν εβραϊκής καταγωγής Ούγγροι.

Ο πρώτος, παρά τις πρωτοβουλίες του για την ανάπτυξη της Βόμβας, κράτησε έγκαιρα απόσταση απ’ την ρίψη της σε κατοικημένους τόπους.

Οι τρεις τελευταίοι, Teller, Newmann, Wigner υπήρξαν σφοδροί αντικομουνιστές. Ο Szilard, υπήρξε φιλελεύθερος, ειρηνιστής και υπέρ της μεταπολεμικής προσέγγισης με τις ΕΣΣΔ.  

O χιουμορίστας Szilard, σχολιάζοντας την ερώτηση του Fermi γιατί δεν υπάρχουν στοιχεία εξωγήινης ζωής, παρά την υψηλή πιθανότητα ύπαρξής της ισχυρίστηκε ότι: «κι’ όμως ζουν ανάμεσά μας – όμως αυτοαποκαλούνται Ούγγροι».

Τι ωραίο άρθρο. Το κλέβω για το μπλογκ μου. Ευχαριστούμε Γιώργο.

Τίνα,
ευχαριστώ πολύ

Γιώργο καλησπέρα και (καθυστερημενα) απειρα μπραβο – οσο διαβαζει κανεις τα κειμενα σου εθίζεται και αυτο οδηγει σε επιτάχυνση της αναγνωσης, ευχαριστουμε πολυ για την υπερπληθώρα πληροφοριών με ξεχωριστο ενδιαφερον  – Kokura Luck band ευχαριστουμε για την νεα ανακαλυψη ! 

Κατανοητή η όποια καθυστέρηση Παναγιώτη

Θα οφείλεται και στην “υπερπληθώρα” όμορφων αναρτήσεων στη χημεία

εξάλλου εσείς οι χημικοί, ο Παύλος, ο Γιώργος κι’ ο Διονύσης μας κρατήσατε σταθερή παρέα τις άγονες μέρες του καλοκαιριού

Ευχαριστούμε Γιώργο, επιλέγω κάποια που δεν σχολιάστηκαν:

“Και οι δυο επαγγελματικές κατηγορίες αντιμετώπισαν με χιούμορ τις συνθήκες εγκλεισμού. Οι επιστήμονες με το δεικτικό χιούμορ του αλαζονικά ευφυούς υποκείμενου και οι στρατιωτικοί με το κυνικό χιούμορ που δηλώνει «έτοιμοι για όλα».”

“Αλλά δεν συμπεριφέρθηκαν απολογητικά όλοι οι επιστήμονες που συμμετείχαν στο Σχέδιο Manhattan……….

Ο Alvarez αντιμετώπισε το ηθικό πρόβλημα και μάλιστα την ίδια ημέρα ρίψης της πρώτης βόμβας, χωρίς ιδιαίτερες ενοχές:

«η λύπη μου για τη συμμετοχή στο θάνατο χιλιάδων Ιαπώνων σήμερα το πρωί μετριάζεται απ’ την ελπίδα ότι αυτό το τρομερό όπλο θα αποτρέψει άλλους πολέμους και θα φέρει κοντά τους ανθρώπους».

Συνεργάστηκε σε όλη τη διάρκεια της επαγγελματικής του διαδρομής με το Αμερικανικό Πεντάγωνο χωρίς αναστολές δηλώνοντας ότι: «είμαι άτομο με δυο καριέρες, η μια στην επιστήμη και η άλλη στην αεροπορία. Και οι δύο υπήρξαν ικανοποιητικές».

Φοβάμαι πως πάντα θα υπάρχουν οι Alvarez που για ικανοποίηση της προσωπικής
τους ματαιοδοξίας θα οδηγούν αθώους στον αφανισμό και τον πλανήτη στην περιβαλλοντική καταστροφή…

Θόδωρε,

θα ακουμπήσω στο σχόλιό σου για να επιμείνω στην πολυδιάστατη αντίδραση των επιστημόνων απέναντι στο ηθικό πρόβλημα της χρήσης των πυρηνικών όπλων, απ’ την «παγκόσμια πρώτη», το 1945.

Θα αναφερθώ αποκλειστικά στις απόψεις των νεαρών (τότε) φυσικών (Avarez, Agnew, Johnston, Waldman, Ramsey, Serber) που βρέθηκαν στο αεροδρόμιο της νήσου Tinian, δηλαδή στη βάση των βομβαρδιστικών Β-29, για την επιμέλεια της φόρτωσης των πυρηνικών βομβών, την ρύθμιση των συμβατικών εκρηκτικών, την ανάπτυξη μετρητικών συσκευών που θα εκτιμούσαν τα ραδιενεργά και τα συμβατικά αποτελέσματα των εκρήξεων, ενώ οι τέσσερεις απ’ αυτούς συμμετείχαν και στις πτήσεις των Β-29 πάνω απ’ τη Hiroshima και το Nagasaki.

Προτρέχω να επισημάνω πως τα διαβάσματά μου δεν αναδεικνύουν ανάμεσα σ’ αυτούς τους φυσικούς, κάποιους αψεγάδιαστους χαρακτήρες που από άμεσοι σχεδιαστές και χειριστές αυτών των όπλων θα μπορούσαν μετά τις εμπειρίες των βομβαρδισμών να αντιμετωπιστούν ως οι «λευκοί προφήτες του αφοπλισμού».

Κοινούς θνητούς συνάντησα που οι τραγικές προσωπικές τους εμπειρίες αλλά και η ύστερη κοινωνική πίεση τους οδήγησε είτε να υπερασπιστούν μέχρι τέλους την απόλυτη ορθότητα της συμμετοχής τους στο πυρηνικό πρόγραμμα είτε να συνδράμουν στην ανάγκη διεθνούς ελέγχου των πυρηνικών όπλων.

Ο Alvarez, o Agnew, μετέπειτα διευθυντής του Los Alamos και ο Lawrence Johnston, υπερασπίστηκαν σταθερά το Πρόγραμμα Manhattan αλλά και την περεταίρω  ανάπτυξη των πυρηνικών.

Στην άλλη πλευρά, ο Waldman και ο Ramsey (νομπελίστας το 1989), χωρίς να απομακρυνθούν απ’ την υπόθεση ότι ο πυρηνικός βομβαρδισμός υπήρξε αναπόφευκτος, ήταν απ’ αυτούς που πρότειναν τον διεθνή έλεγχο. Σύμφωνα με τον Waldman, μόλις το 1946, «Αν έχουμε στρατιωτικό έλεγχο, οι επιστήμονες θα εκδιωχθούν εντελώς από το πεδίο».

Ο Serber απέφυγε να τοποθετηθεί για το ζήτημα γιατί έπρεπε να αντιμετωπίσει κατηγορίες για το κομμουνιστικό παρελθόν της οικογένειας της γυναίκας του αλλά για την αντίθεσή του με τον Teller για την ανάπτυξη της βόμβας υδρογόνου.

https://i.ibb.co/5hrMmLP7/image.png

 Waldman, Alvarez & Serber στο Tinian

Γιώργο, ευχαριστούμε για την πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση! Πολυδιάστατη και πλούσια σε πληροφορίες επιστημονικές, κοινωνικές, καλλιτεχνικές κ.ά. Ανάμεσα σε άλλα, δεν γνώριζα για την Kokura, ούτε για το Kokura luck band… Όσο για την σύνδεση με την Γάζα και την Ουκρανία είναι μια πολύ καλή αφορμή και τροφή για σκέψη …