Γιώργος Φασουλόπουλος

Καλημέρα Γιώργο. Τα βιβλία του δάσκαλου Κουμαρά σε θέματα διδακτικής μας έχουν κάνει καλύτερους και προσεκτικότερους. Καλοτάξιδο και αυτό το πόνημα!

Είναι κρίμα που το βιβλίο βγηκε τώρα που εχουν ήδη γραφεί και κριθεί τα νεα σχολικά βιβλία φυσικής που θα κυκλοφορήσουν του χρόνου. Θα μπορουσε πιθανον να βοηθήσει τους συγγραφείς των νεων σχολικών βιβλιων. Ευχομαι καλή επιτυχία.

Καλοτάξιδο.
Το διαβάζω τώρα.
Διαβάζεται με οποιαδήποτε σειρά, κάτι που κάνει βολική την ανάγνωση.
Προφυλάσσει κάθε διδάσκοντα από λάθη (βλ στέμμα Ιέρωνα, τρύπες στο δοχείο, νόμος Μπερνούλι), λάθη που είναι αναπόφευκτο να γίνουν μια και μεταφέρουμε στην τάξη κάτι που διαβάσαμε κάπου χωρίς να σκεφτούμε τις λεπτομέρειες και συνήθως χωρίς να κάνουμε το πείραμα ή έστω να πιάσουμε χαρτί και μολύβι.
Η συμβολή του Παναγιώτη στο να εξαιρεθούν πρόσφατα κάποιοι μπερνουλισμοί από την ύλη ήταν καθοριστική.
Φοβάμαι επαναφορά τους και εύχομαι οι συγγραφείς των νέων βιβλίων να προσέξουν τα συγκεκριμένα θέματα.
Ας θυμίσω ότι η συζήτηση για το δοχείο με το νερό που μετακομίζει από τα βάθη των ωκεανών στην επιφάνεια ήταν προϊόν ερώτησης του Παναγιώτη Κουμαρά.

Στο βιβλίο θα δούμε και το ερώτημα με τη σύγκρουση δύο αυτοκινήτων. Δηλαδή είναι προτιμότερο να πέσεις με 100 σε τοίχο ή να συγκρουστείς μετωπικά με άλλο όμοιο όχημα που τρέχει με ίδια ταχύτητα;
Το ότι η σχετική ταχύτητα είναι 200 μας μπερδεύει και επιλέγουμε τον τοίχο ως βολικότερο αντίπαλο.
Τότε (θύμα και εγώ της σχετικής ταχύτητας) για να βρω τη διαφορά έφτιαξα προσομοίωση καλής ακρίβειας η οποία με εξέπληξε. Το ίδιο είναι!!!!
Πιάσαμε τότε χαρτί και μολύβι και επιβεβαιώθηκε.
Ο Παναγιώτης παρεμβαίνοντας έδωσε αφοπλιστικά απλή απάντηση:
Εκεί που τρακάρουν βάζουμε ένα χαρτί, που προφανώς μένει ακίνητο.
Τα θύματα νομίζουν ότι το χαρτί είναι τοίχος.

Εντυπωσιάζει η ακρίβεια των σχημάτων του βιβλίου. Στο κομμάτι με τις τρύπες και τις φλέβες νερού είναι εξαιρετική, κάτι που πιστοποίησα με το Geogebra και τους κύκλους που έχουν διάμετρο το ύψος του νερού.

Αξίζει.

Ας έρθω σε ένα από αυτά του βιβλίου.
Τι κάνει ο διδάσκων;
Ανοίγει τρύπες σε ένα δοχείο με νερό. Το στήνει στην άκρη της έδρας για να μην την βρέξει. Οι φλέβες πέφτουν στο πάτωμα:
https://i.ibb.co/CKvD1qk/Screenshot-2.png
Φυσικά πιο μακριά θα πάει η φλέβα ΝΤ. Γιατί;
Ο διδάσκων αντί να πει ότι θα πάει πιο μακριά διότι η ΝΠ είναι μεγαλύτερη από την ΛΞ και (ΖΡ)=2(ΛΞ) και (ΖΤ)=2(ΝΠ) :
https://i.ibb.co/6yfZZjD/Screenshot-1.png
Λέει ότι πάει πιο μακριά λόγω μεγαλύτερης πίεσης.

Αν όμως το πείραμα το έκανε στην έδρα;
Η έδρα είναι η εστιγμένη γραμμμή.
Βλέπουμε ότι η φλέβα που νικάει στο πάτωμα χάνει στην έδρα!

Καλησπέρα Γιώργο, καλησπέρα Παναγιώτη, καλησπέρα σε όλους.Γιώργο θα συμφωνήσω με την ματιά σου και τα γραφόμενά σου, πάνω στο νέο βιβλίο του Παναγιώτη Κουμαρά, όπως θα συμφωνήσω με τις τοποθετήσεις τόσο του Γιάννη, όσο και του Άρη.Τα θέματα διαπραγμάτευσης μάλλον γνωστά, αφού ο Παναγιώτης τα είχε παρουσιάσει θέτοντάς τα σε συζήτηση, κατά το παρελθόν και στο δίκτυό μας.Όμως το γενικότερο θέμα, με το τι γράφουν και επαναλαμβάνουν τα επιστημονικά συγγράμματα και κατά προέκταση τα σχολικά βιβλία, είναι ένα σοβαρό ζήτημα, το οποίο δύσκολα προβλέπω να αλλάζει στο ορατό μέλλον.Καλοτάξιδο Παναγιώτη και αυτό το βιβλίο σου, χρήσιμο για κάθε συνάδελφο που διδάσκει Φυσική, αλλά και από καρδιάς ευχαριστίες για την ευγενική προσφορά του.

Η Τίνα στο σχόλιό της γράφει: “Είναι κρίμα που το βιβλίο βγήκε τώρα που έχουν ήδη γραφεί και κριθεί τα νεα σχολικά βιβλία φυσικής που θα κυκλοφορήσουν του χρόνου. Θα μπορούσε πιθανόν να βοηθήσει τους συγγραφείς των νέων σχολικών βιβλίων.“
Πράγματι ένα βιβλίο όπως του Παναγιώτη Κουμαρά θα είχε βοηθήσει.
Ωστόσο η συγγραφή ενός βιβλίου δεν τελειώνει με την έκδοσή του. Ίσα – ίσα: τότε αρχίζει. Γράφεται και ξαναγράφεται. Αυτό μαρτυρούν π.χ. οι 12 εκδόσεις του Halliday-Resnick.
Άρα ένα βιβλίο όπως αυτό του Παναγιώτη Κουμαρά θα είναι πάντα χρήσιμο και χρηστικό δηλαδή ένας “Χρηστός” για την απαλλαγή των Φυσικών από κάποια προπατορικά τους αμαρτήματα.

H συνειδητή αγάπη και ο μόχθος της μελέτης του Δασκάλου,
για της επιστήμης την αλήθεια, γεννά συγγραφικά και …διορθώνει!
Ευχαριστώ κι εγώ τον καθηγητή Κουμαρά για την ευγενική προσφορά
και την Άννα Κουμαρά για την όποια συμμετοχή της στο πόνημα.
Επίσης ευχαριστώ τον φίλο Γιώργο.
Καλοτάξιδο να είναι!
Καλημέρα σε όλους

Αγαπητέ Ανδρέα, καλησπέρα.
Ελπίζω να είναι εφικτό να πραγματοποιηθούν μελλοντικα διορθώσεις στα σχολικά βιβλία – μέχρι στιγμής, αυτό νομίζω οτι δεν έχει γίνει ποτέ με τα γνωστά αποτελέσματα. Γνωρίζω συγγραφείς που προσπάθησαν στο παρελθον να προχωρήσουν σε αλλαγές/διορθώσεις, αλλά, δυστυχώς, δεν τα κατάφεραν. Οι αμοιβές δε που έχουν καταβληθεί για τη συγγραφή των νέων βιβλίων είναι εξαιρετικά χαμηλές, δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς ότι θα καταβληθεί τέτοιος κόπος από τους συγγραφείς για να διορθωθούν εκ των υστέρων πιθανά λάθη.
ΥΓ: Η σύγκριση με τα βιβλία των Halliday-Resnick, προσωπικά, μου προκαλεί θλίψη. Δεν νομίζω ότι θα μπορέσουμε να έχουμε ποτέ βιβλία τέτοιου επιπέδου στη χώρα μας, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον. Με αμοιβές ψίχουλα ουδείς θα ασχοληθεί full time για να γράψει υψηλού επιπέδου βιβλία. Χιλιες φορές να κάνουμε μεταφράσεις ξένων βιβλίων για τα παιδιά μας. Το αξίζουν.

Γράφονται τα νέα βιβλία.
Υπάρχουν και οδηγίες:
https://i.ibb.co/V2MX1dd/Screenshot-1.png

Οι συντάκτες γνωρίζουν όσα έχει γράψει (σε παλιότερα πονήματα) ο Παναγιώτης;
Τα αεροπλάνα με επίπεδες πτέρυγες θα πάψουν να πετάνε;
Τα ακροβατικά με αεροπλάνα θα απαγορευτούν;

Και για να μην κατηγορούμε μόνο τους ημετέρους, από βιβλίο του Μπακαλωρέατος:
https://i.ibb.co/q9sNMK3/Screenshot-1.png

Το προπατορικό αμάρτημα που λέει ο Παναγιώτης.

καλημέρα σε όλους
το λάθος σε κάθε βιβλίο είναι λάθος,
αλλά μεγαλύτερο λάθος είναι το να μην διορθώνεται αυτό το λάθος, ιδιαίτερα αν εχει επισημανθεί και η διόρθωση είμαι μια σύντομη τροποποίηση
https://ekountouris.blogspot.com/2022/03/blog-post_3.html
Γιάννη, αν το πείραμα με τις τρύπες γινόταν στην έδρα, καλύτερα η τρύπα Ν ήταν στο κατώτατο σημείο, οπότε το βεληνεκές θα ήταν 0

Καλημέρα Βαγγέλη.
Ακριβώς. Θα ήταν μηδέν.

Σε διάφορες συνάξεις ο Παναγιώτη Κουμαράς απευθυνόμενος στους ακροατές του έλεγε: “Τούτη τη στιγμή παραβρίσκεστε εδώ οι υποψιασμένοι. Εγώ θέλω τους άλλους τους απόντες”. Πράγματι και στο yliko η συζήτηση είναι για τους υποψιασμένους.
Επιτυχία θα είναι οι πειραματικές δραστηριότητες που εξηγούν αλλά και ανατρέπουν φυσικές παρανοήσεις και “αμαρτήματα” να πραγματοποιηθούν στους φυσικούς τους χώρους, τα ΕΚΦΕ (ακούει ο Θ.Π.?). Τότε και μόνον τότε θα ανανήψουμε από τα προπατορικά αμαρτήματα.
Φαντάζεσθε στις Πανελλήνιες εξετάσεις ένα θέμα όπως η σύγκρουση των δύο αυτοκινήτων με τις αντιτιθέμενες ταχύτητες? και μάλιστα με εκφώνηση όπως το παρακάτω κείμενο από τους 4Τ???
Σημ. (4 Τροχοί, τ. 419, 2005). “Εδώ, ας προσπαθήσουμε να ανασκευάσουμε μια αποδεκτή από πολλούς άποψη που λέει ότι: αν δύο ίδια αυτοκίνητα που κινούνται με αντίθετες ταχύτητες, ας πούμε 90 χλμ./ώρα, συγκρουστούν μετωπικά, είναι σαν να συγκρούεται με τον τοίχο το καθένα από αυτά, με 180 χλμ./ώρα. Το σωστό είναι ότι αυτή η σύγκρουση ισοδυναμεί με ξεχωριστές συγκρούσεις με τοίχο δύο αυτοκινήτων που κινούνται με 90 χλμ./ώρα, όπως δείχνει το παρακάτω σχήμα”.
Δεν αρκούν οι ευχές και οι αναφορές στα νέα βιβλία. Θα εκπλήξουν πολλούς όταν θα ανακαλύψουν ότι στα νέα βιβλία πειραματικές δραστηριότητες όπως παρουσιάζονται στα βιβλία του Π.Κ. εκλείπουν, δίνοντας προβάδισμα σε ψηφιακές δραστηριότητες.

Γιώργο σε ευχαριστώ πολύ για την παρουσίαση του βιβλίου μου. Ευχαριστώ επίσης τους συναδέλφους για τα καλά του λόγια.
Κάτι για το Γιάννη: “Καληνύχτα Γιάννη, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα…” , λες;

Καλημέρα Γιώργο.
Διαβάστηκε μονορούφι με πάρα πολύ ενδιαφέρον.
Να είσαι καλά!

καλημέρα Δημήτρη

Κι άλλο ένα ημερολόγιο του οποίου ο συντάκτης κατάφερε περιπετειωδώς να διαφύγει από την ΟΠΛΑ στο τέλος της κατοχής που τον αναζητούσε στην Αθήνα ως στρατιωτικό να τον σκοτώσει και να καταφύγει στην κρήτη. Παρ όλα αυτά έσωσε τον χωριανό του ποιητή Αναγνωστάκη από τα Ρούστικα Ρεθύμνου που κινδύνευε με θ’ανατο λόγω ιδεολογίας βάζοντας ως “μέσον¨” τον κρητικό υπασπιστή του τότε βασιλιά που του έδωσε “βασιλική χάρη “.

Το ιδιόγραφο ημερολόγιο του Αριστείδη Παναγιωτάκη διοικητή του 44ου Σ.Π.

Το Παλιό Γυμνασιακό Οικοτροφείο Πωγωνιανής

Η κήρυξη του πολέμου βρίσκει τους μαθητές σε μια κατάσταση αβεβαιότητας, αμηχανίας μέχρι του πανικού. Από τη νύχτα είναι στο πόδι και φέρνουν γύρω στο κέντρο του χωριού προσπαθώντας να μάθουν τι γίνεται. Έτσι το πρωϊ γύρω στις πέντε, πολλοί ξύπνησαν με τις πρώτες ομοβροντίες κανονιών που ακούγονταν περισσότερο προς την Κακαβιά και τους Ποντικάτες.

Πρωϊ πρωϊ μαζεύτηκαν στο Γυμνάσιο αρκετοί μαθητές. Εκεί και μερικοί καθηγητές. Μαζί και ο Γυμνασιάρχης Ιωάννης Παπαγεωργίου. Μέσα σε μια ατμόσφαιρα ταραχής και ανησυχίας και μέσα σε απόλυτη σιγή όλοι οι μαθητές κρεμάστηκαν από τα χείλη του Γυμνασιάρχη να τους λέει:

«Άρχισε ο πόλεμος. Τα μαθήματα διακόπτονται μέχρι νεωτέρας. Μπορείτε να πάτε στα σπίτια σας με όποιο τρόπο νομίζετε»

Πολλοί μαθητές συγχωριανοί ή κοντοχωριανοί είχαν ήδη ετοιμάσει τις ομάδες τους. Πήραν ό,τι πρόχειρο είχαν, λίγο ψωμί κάτι να προφυλαχτούν από τη βροχή που έπεφτε ασταμάτητα και ξεκίνησαν.

Ανάμεσα σε αυτές τις ομάδες και ο καθηγητής Γυμναστικής Θεοφάνης Δούμας από τη Βήσσανη γύρω από τον οποίο είχε συσπειρωθεί μια ομάδα μαθητών.

Μια ομάδα με λίγα παιδιά από Δολιανά και Τσερβάρι (Ελαφότοπο) έφυγαν πρωϊ και πέρασαν γρήγορα από το Χάνι Δελβινάκι με κατεύθυνση προς Γέφυρα Αγίων – Δολιανά – Καλπάκι. Στη θέση «Κορακότρυπα» απέναντι ακριβώς από την γραμμή άμυνας Καλπακίου, δέχτηκαν μια βόμβα από ιταλικό αεροπλάνο. Θύμα ο μαθητής της Στ’ τάξεως του Γυμνασίου Πωγωνιανής Απόστολος Βλαστός ( ο πρώτος μαθητής θύμα του πολέμου που μόλις είχε αρχίσει) που βλήθηκε βαριά στην κοιλιά και ξεψύχησε στην αγκαλιά του μικρότερου αδελφού του Ηλία, μαθητή και αυτού του Γυμνασίου Πωγωνιανής.

Μία μεγάλη ομάδα από άλλα μακρινά μέρη (και Βορειοηπειρωτόπουλα που δεν μπορούσαν να πάνε στα χωριά τους) ξεκίνησαν κοντά στο μεσημέρι, πεζοπορώντας, με τον καθηγητή της Φυσικής Σπύρο Τσακαλώτο, ο οποίος καταγόταν από την Πρέβεζα με κατεύθυνση προς τα Γιάννενα.

Μέσα από παρακάμψεις και ατραπούς για να αποφύγουν τα αεροπλάνα που πετούσαν στην περιοχή, με το σκοτείνιασμα φτάνουν προς τη γέφυρα Αγιούς. Είχε σκοτεινιάσει πλέον όταν κατέβαιναν προς το χωριό Λίμνη με κατεύθυνση προς τη γέφυρα των Αγίων. Η πορεία γινόταν με προσοχή. Δεξιά τους είχαν εμφανισθεί ήδη κάποια τμήματα του Ιταλικού στρατού που προχωρούσαν προς το Καλπάκι. Ο Σπύρος Τσακαλώτος, ο καθηγητής τους της Φυσικής, τους συνιστούσε απόλυτη σιωπή. Σε κάποια απόσταση από το Χάνι Ζαραβίνας είχαν φτάσει οι Ιταλοί και είχαν στρατοπεδεύσει. Νύχτα πλέον έφθασαν κοντά στη γέφυρα των Αγίων. Και εκεί μέσα στη σιωπή της νυχτας και το φόβο των παιδιών, ακούστηκε η φωνή του σκοπού:

– Αλτ, τις εί;

Και τότε, ο καθηγητής Σπύρος Τσακαλώτος μέσα στη νεκρική σιγή που πάγωνε τις ψυχές των ακινητοποιημένων και βουβών μαθητών, απαντά με αγωνιώδη και τρεμάμενη φωνή του:

«Μαθηταί του Γυμνασίου Πωγωνιανής μετά των καθηγητών τους. Παρακαλώ μην πυροβολείτε, μην πυροβολείτε.»

Σε λίγο με την παρουσία αξιωματικού και με έλεγχο όλων από στρατιώτες και με τον φακό στο χέρι, πέρασαν οι μαθητές τη γέφυρα των Αγιων ένας – ένας και συνέχισαν την πορεία τους προς το Χάνι Δολιανών.

(Η γέφυρα των Αγίων που είχε κατασκευασθεί το 1874, ανετινάχθη το βράδυ της 28ης προς την 29η Οκτωβρίου 1940, καταστραφείσα σχεδόν ολοκληρωτικώς).

Από το βιβλίο «Γεγονότα στο Πωγώνι 1940-41 και το Χρονικό του Ανεξαρτήτου Τάγματος Δελβινακίου» του Κωνσταντίνου Κωστούλα.

Πάντα κάτι μας μαθαίνεις Γιώργο!! Ότι υπήρχε κι άλλο κατέβασμα σημαίας το αγνοούσα πλήρως… Σ ευχαριστούμε!!

Φαντάζομαι ότι υπάρχουν πολύ περισσότερες παρόμοιες ιστορίες Δημήτρη που δεν βρέθηκε ακόμα κάποιος για να τις εξιστορησει

Γιώργο, καλά να περνάς αν βρίσκεσαι ακόμα εκτός των τειχών

Μας προσφέρεις πλουσιοπάροχα όλο και περισσότερες ενδιαφέρουσες αναρτήσεις
που συνδυάζουν την εκπαίδευση με πράξεις αντίστασης .

Σήμερα, 4 Αυγούστου 2024, λέω να πάμε 88 χρόνια πίσω και να θυμηθούμε
ένα ενδιαφέρον άρθρο του Κώστα Θεριανού

4η Αυγούστου και εκπαίδευση

Αν θυμάμαι σωστά, δεν έχεις ακόμα ασχοληθεί με την περίοδο
αυτή, οπότε μπορεί να είναι και μια πάσα προς αυτή την κατεύθυνση

Καλησπέρα Θόδωρε

«εκτός» μεν – ανταποκρίνομαι έστω συμβολικά, για την περίοδο που προτείνεις (4η Αυγούστου 1936), χωρίς να εγκαταλείπω τις δωδεκανησιακές πηγές της ανάρτησης.

Πώς υποδέχεται το καθεστώς της «4ης Αυγούστου» η ΡΟΔΙΑΚΗ της 8ης/8ου/1936;

Αναφέρεται στην αδυναμία της Βουλής να αντιμετωπίσει τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» που οδήγησε τον Μεταξά στην κατάργησή της, απολαμβάνοντας για την ενέργειά του την ευμενή αποδοχή του βασιλιά, αλλά και την θετική υποδοχή των συντηρητικών ευρωπαϊκών εφημερίδων.
 
Στις 9/9ου/1936 αναφέρεται πρωτοσέλιδα, πάντα στην ΡΟΔΙΑΚΗ, ότι ο υπουργός Παιδείας της δικτατορικής κυβέρνησης Μεταξά, Κων. Γεωργακόπουλος – στην προηγούμενη κοινοβουλευτική κυβέρνηση Μεταξά ήταν υφυπουργός «παρά τω πρωθυπουργώ» – ανακοίνωσε τις θέσεις που διατίθενται στα δυο ελληνικά πανεπιστήμια για το έτος 1936 – 1937.

Για την Φιλολογία: 100, την Θεολογία: 60, για τα Μαθηματικά: 100, για τα Φυσικά: 50, για τα Χημικά: 25, για τα Φυσιογνωστικά: 25
Για τις Νομικές: 500
Για τις Ιατρικές: 200, για τις Οδοντιατρικές: 60, για τις Φαρμακευτικές: 50
Για τις υπόλοιπες σχολές δεν υπάρχουν αριθμοί εισακτέων.
 
Συνοψίζω για το 1936 – 37:
Καθηγητικές Σχολές: εισάγονται 360 φοιτητές
Σχολές Υγείας: 310
Νομική: 500
 
Εύχομαι καλές διακοπές,
σε σένα – σε όλους
 

Πάντα μας ταξιδεύεις με τις αναρτήσεις σου Γιώργο μου. Σε ευχαριστώ.

Καλημέρα Γιώργο.
Σε προκαλεί ο Θοδωρής, οπότε εσύ που έχεις πάρει το … καλάϊ 🙂 με τη Ροδιακή, κάνεις παιχνίδι!!!

Τίνα και Διονύση καλές βουτιές !

μακριά από τους … ανωφελεις παράγοντες του φετινού καλοκαιριού

τα κουνούπια του Νείλου και την ακρίβεια