Κώστας Παρασύρης

Γεια σου Κώστα, λιτή και ουσιαστική η άσκηση που μας παρουσιάζεις

Μια ένσταση μόνο.

Ζητάς dK/dt στη θέση όπου K=Uελ για πρώτη φορά
Χρησιμοποιείς όμως τη δυναμική της απλής αρμονικής ταλάντωσης K=U–> 2U=E
Αυτό μπορεί να δημιουργήσει παρανόηση και να ταυτίσει κάποιος μαθητής που τώρα ξεκινά ταλαντώσεις, τη δυναμική ελαστικής παραμόρφωσης με τη δυναμική της ΑΑΤ, που εδώ βέβαια είναι ίσες, αλλά στο κατακόρυφο ελατήριο όχι

Καλημέρα Κώστα.
Πρόκειται για άσκηση που καλό είναι να έχουν δει οι υποψήφιοι κατά την προετοιμασία τους, καθώς τους υπενθυμίζει και στοιχεία από τη Φυσική της Α.

Την θετική φορά θα την όριζα στην εκφώνηση, πριν από τα ζητούμενα και όχι μόνο στο ερώτημα (δ), ώστε να εξασφαλιστεί πως το μέτρο της δύναμης είναι μη αρνητικό.

Επί τη ευκαιρία, να σου ευχηθώ εδώ καλοτάξιδο το βιβλίο σου και πως προσωπικά αναμένω και τον β΄ τόμο!

Καλημέρα Κώστα. Πολύ ωραίο και ασυνήθιστο θέμα που ξεφεύγει από τα καθιερωμένα.
Ουσιαστικά την ίδια απορία μάλλον έχουμε, με βάση την ερώτηση που θα σου κάνω.
Είναι σωστό έτσι όπως το θέτεις, το γεγονός δηλαδή ότι οι κρούσεις είναι ελαστικές, να καταλήγει υποχρεωτικά σε αντίθετες ταχύτητες ή στη διατήρηση της κινητικής ενέργειας για το σύστημα των τριών σωμάτων, οπότε αφού είναι ακίνητο το μεσαίο σώμα να μεταβιβάζεται κινητική ενέργεια από το πρώτο στο τρίτο σώμα; Πιστεύω ότι πρέπει να δεχτούμε το δεύτερο.
Για να δούμε θα τοποθετηθούν άλλοι συνάδελφοι.

Καλημέρα Κώστα και Βασίλη.
Μια προσομοίωση.
Γιατί αποτυγχάνει μόνο στο υ1=2m//s ;

Δηλαδή:
https://i.ibb.co/j8JMbYH/Screenshot-4.jpg

Γειά σου Γιάννη και πάλι. Σε ευχαριστώ πολύ για την επεξήγηση και τις εικόνες.
Δεν μπορώ να δω αν έβαλες τιμές για τη μεσαία μάζα.
Νομίζω ότι η αποτυχία στο 2 και 1, που μπορεί να γίνεται και αλλού ίσως και με δεκαδικές τιμές, οφείλεται ακριβώς στον χαοτικό χαρακτήρα της κρούσης των τριών σωμάτων που αν θυμάμαι καλά είχε δυσκολέψει και τον Πουανκαρέ.
Αλλά απλώς μια άποψη είναι.

Θύμιο καλημέρα. Τώρα είδα το σχόλιό σου γιατί μάλλον γράφαμε μαζί. Πολύ σημαντική η παρατήρησή σου για τις χρονικές διάρκειες και την κινητική ενέργεια. Αν έχεις κάποιες πράξεις και μπορείς να τις αναρτήσεις να το δούμε, θα ήταν ευχάριστο.
Είναι πάντως πολύ διαφορετικό πρόβλημα με δύο διαδοχικές κρούσεις.

καλό μεσημέρι σε όλους
(κατά κανόνα δεν διαβάζω, από πριν, τις τοποθετήσεις συναδέλφων για να μην επηρεαστώ)
η άποψή μου είναι: λάθος και οι τρεις απαντήσεις
διότι αφού οι κρούσεις είναι κεντρικές και ελαστικές, και στην πράξη το μεσαίο σώμα λειτουργεί ως ακίνητος τοίχος, τί το “νοιάζει” το πρώτο σώμα τί κάνει το δεύτερο και αντιστρόφως;
άρα σωστή απάντηση είναι: δ. υ1/υ2 οτιδήποτε
(΄νταξ για το αλάθητο το έχουμε ξαναπεί…)

Γιάννη σε ξαναευχαριστώ για την αποσαφήνιση της μάζας του μεσαίου σώματος.
Βαγγέλη καλημέρα και σε σένα. Σε ευχαριστώ για τη συμμετοχή.
Φυσικά δεν ξέρω αν υπάρχουν και άλλα ζεύγη που να έχουμε “αποτυχία”, όπως επίσης δεν ξέρω αν η “αποτυχία” της προσομείωσης του Γιάννη οφείλεται σε υπολογιστικό λάθος των μηχανημάτων. Ή αν τελικά είναι όλα σωστά και υπεύθυνη είναι η χαοτικότητα (αν ευσταθεί τέτοια λέξη) του συστήματος.
Πάντως ας μου επιτραπεί η εξής παρατήρηση¨
Είναι άλλο το μεσαίο σώμα να είναι αρχικά και τελικά ακίνητο, αλλά να μπορεί να κινηθεί, οπότε ίσως να μπορεί να μεταφέρει κινητική ενέργεια και άλλο να κρούουν τα σώματα σε αμετακίνητο και στερεωμένο τοίχο.

Γιάννη τώρα είδα την απάντησή σου στο Βαγγέλη.

Βασίλη Γιάννη Θύμιο Βαγγέλη ευχαριστώ για τα σχόλιά σας. Όντως πολύ ύπουλη αυτή η αποτυχία όταν υ1=2m/s. Επίσης Γιάννη όταν η μάζα του μεσαίου είναι σχεδόν μηδενική τι γίνεται; Αυτό δεν μπορώ να καταλάβω. Δεν είναι σαν να έχουμε ελαστική κρούση των σωματων Σ1 και Σ2;

Γειά σου Κώστα και πάλι. Έθεσες ωραίο προβληματισμό και στην αρχή και τώρα. Περιμένω κι εγώ το Γιάννη με προσομείωση.

Κώστα καλημέρα.
Νομίζω θα βοηθήσει και αυτή η συζήτηση στο θέμα.
Εκκρεμές newton