Τίνα Νάντσου

Καλησπέρα Τίνα,
με άλλα λόγια προτείνεις οι μαθητές να δίνουν 3 φορές Πανελλαδικές εξετάσεις (Α,Β και Γ Λυκείου) γιατί αναφέρεις:
να μην συνυπολογίζονται προφορικοί βαθμοί ή ενδοσχολικές επιδόσεις- δεν είμαστε έτοιμοι για αυτό δυστυχώς.

Αυτό δεν θα οδηγήσει τους μαθητές στα φροντιστήρια από ακόμα πιο μικρή ηλικία; Ένας μαθητής 15-16 χρονών π.χ. (Α’ Λυκείου) μπορεί να αντέξει τη πίεση εξετάσεων που καθορίζουν το μέλλον τους από τόσο νωρίς όταν πολλές φορές δεν ξέρουν καν τι θέλουν να ακολουθήσουν αργότερα; Μήπως έτσι κατακερματίζονται ακόμα περισσότερο τα μαθήματα γενικής παιδείας (που θέλουν με τη νέα μεταρρύθμιση να ενισχύσουν) γιατί σκέψου πως π.χ. στη Α΄ Λυκείου ακόμα και αυτοί που θα ακολουθήσουν θετική κατεύθυνση θα διαβάσουν λίγο αρχαία- ιστορία για τις ενδοσχολικές γιατί οι Πανελλαδικές αργούν ακόμα. Αν όμως από την Α’ αντιμετωπίζουν τις Πανελλήνιες πιστεύω ότι ακόμα και αυτή η μικρή προσπάθεια για τα μαθήματα γενικής, θα εξαληφθεί.

Έχει ενδιαφέρον βέβαια αυτό που λες γιατί πιθανώς με τριπλή εξέταση η ύλη θα μοιραστεί κατάλληλα (δεν θα είναι τόσο φορτωμένη πλέον στη Γ). Επίσης οι μαθητές θα αναγκαστούν να διαβάζουν “σοβαρά” από την Α’ Λυκείου και η διδασκαλία δεν θα περιορίζεται μόνο σε αυτά που θεωρούνται σημαντικά κεφάλαια για τις Πανελλήνιες (π.χ. οι μαθητές δεν θα μπορούν πλέον να μην διαβάζουν το κεφάλαιο της Θερμοδυναμικής στη Β’ γιατί δεν έχει συνέχεια στη Γ’). Τέλος ας μην ξεχνάμε ότι επειδή η ύλη στη Γ’ είναι στατική για πολλά μαθήματα, οι θεματοδότες αναγκάζονται να δημιουργούν ασκήσεις τέρατα για να μην γίνεται ανακύκλωση των θεμάτων. Ίσως με το νέο σύστημα τα θέματα να έχουν νέο ασκησιολόγιο και να είναι σε πιο φυσιολογικά επίπεδα.

Καλησπέρα. Μήνες τώρα διαβάζω την πρόθεση του υπουργείου να συνυπολογίζεται ο βαθμός των 3 τάξεων του Λυκείου για την εισαγωγή τους σε πανεπιστημιακές σχολές.

Δεν καταλαβαίνω τον λόγο. Αντίθετα θεωρώ χρήσιμο να αποκτήσει το Λύκειο τον χαρακτήρα που θα έπρεπε να έχει: την εκπαίδευση Γενικής παιδείας.

Τα έχω ξαναγράψει όλα αυτά, οι μαθητές θα μπορούσαν να κάνουν 1 χρόνο λιγότερο τον συνδυασμό Γυμνάσιο – Λύκειο και να αποφοιτούν από το σχολείο. Στη συνέχεια θα έχουν 1 χρόνο να προετοιμαστούν για τις εξετάσεις εισαγωγής στις σχολές που τους ενδιαφέρουν.

Στον χρόνο προετοιμασίας, θα μπορούσε το υπουργείο να προσφέρει, σε όσους μαθητές θέλουν, μαθήματα είτε της μορφής του τηλεοπτικού φροντιστηρίου είτε μαθήματα με καθηγητές στις σχολικές αίθουσες (είτε αλλού, έχουμε την έδρα του Δήμου, την έδρα του Νομάρχη, την Περιφέρεια και κάθε δημόσιο κτίριο που θα μπορούσε να διαθέσει αίθουσες) το απόγευμα, με καθηγητές που θα επιλεγούν (όχι μόνο από τα σχολεία) με σκοπό να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Οι εξετάσεις εισαγωγής, δεν χρειάζονται να έχουν θέματα πρωτότυπα, μπορεί να δημιουργηθεί μια βάση θεμάτων (όχι σαν την τράπεζα, που δεν υπήρχε καμία διαφάνεια για το ποιος πρότεινε τα θέματα και κυρίως ποιος ενέκρινε την ομοιομορφία των θεμάτων και την ικανότητα των θεμάτων να αξιολογούν τους μαθητές) και να επιλέγονται κάθε φορά κάποια από αυτά.  

Καλημέρα Χρήστο και Κώστα. Την ανάρτηση την έκανα γιατί ανακοινώθηκε το εθνικό απολυτήριο. Αν γίνει με τον τρόπο που κατάλαβα, δηλ χωρίς εξετάσεις σε εξεταστικά κέντρα αλλά ενδοσχολικές τότε θα υπάρχει θέμα σοβαρό με το αδιάβλητο. Κάνω λάθος; κατάλαβα λάθος;
Πολύ φοβάμαι οτι ο στόχος είναι να μπαίνουν στα δημόσια Πανεπιστήμια τα παιδιά από το ΙΒ των ιδιωτικών σχολείων χωρίς Πανελλήνιες. Μακάρι να κάνω λάθος. ΥΓ Πολύ ενδιαφέρουσες οι προτάσεις σας.

Τίνα καλημέρα.

Χρήσιμη ενημέρωση.

Μια ερώτηση: Τι απεικονίζεται στο έμβλημα του Τμήματος Φυσικής του ΕΚΠΑ;

Καλημέρα Ανδρέα θα ρωτήσω και θα σου πω.
Σε σχέση με την δράση στο Τμήμα Φυσικής ΕΚΠΑ – Δράσεις σε Σχολεία 2025-2026
Πρόκειται για μια εξαιρετική ευκαιρία για τους μαθητές. Είχα την τιμή να συμμετάσχω στην εκπαίδευση των φοιτητών του Τμήματος Φυσικής ΕΚΠΑ που υλοποιούν αυτή τη δράση, και ο ενθουσιασμός τους, σε συνδυασμό με τον επαγγελματισμό τους, με εντυπωσίασαν.
Μέσα από τη συμμετοχή τους, οι μαθητές θα έχουν την ευκαιρία να έρθουν σε άμεση επαφή με την επιστήμη της Φυσικής, να συνεργαστούν με φοιτητές του Τμήματος και να πραγματοποιήσουν πραγματικά πειράματα φυσικής, σε ένα κλίμα έμπνευσης και δημιουργικής αλληλεπίδρασης.
Αξίζει πραγματικά!

“Η σχέση δασκάλου και μαθητή είναι εξ ορισμού ασύμμετρη. Ο δάσκαλος διδάσκει, τα παιδιά διδάσκονται. Ο δάσκαλος δεν είναι φίλος, ούτε γονέας. Έχει ρόλο καθοδηγητικό (αυτή είναι η λέξη), ασκεί κυριαρχία (αυτή είναι η λέξη), είναι μέντορας της εκπαιδευτικής προσπάθειας του μαθητή. Και όμως έχω δει δασκάλους να ταπεινώνονται από γονείς και διευθυντές. Να τους κατηγορούν για αυταρχισμό (ο αυταρχικός δάσκαλος είναι φάντασμα στο ελληνικό σχολείο), να τους απειλούν με μηνύσεις, να τους συμβουλεύουν «να κάνουν τα στραβά μάτια», «να μην μπλέξουν». Όχι γιατί δεν έκαναν τη δουλειά τους, αλλά γιατί την έκαναν σωστά.”
Προσυπογράφω Τίνα…

Προσθέτω ένα σχόλιο που έγραψε συνάδελφος στο προφίλ μου
“Είμαι σχολική νοσηλεύτρια και έρχονται παιδαγωγοι έντρομοι και μου λένε σε παρακαλούμε πρόσεχε τι θα πεις γιατί θα βρούμε το μπελά μας.Τι να πρώτο θυμηθώ.Γονεις επισκέπτονταν έναν χειροπρακτική ενώ σύστησα το παιδί να επισκεφτεί το νοσοκομείο που όπως αποδείχτηκε είχε σοβαρό αυτοάνοσο.Απειλη για ΕΔΕ.Σε οργανωμένη κοινωνία θα είχε παρέμβει η κοινωνική υπηρεσία για μην μιλήσω για εισαγγελία.Οι γονείς θεωρούν ότι το δημόσιο σχολείο με όρους ίσης αντιμετώπισης και δίκαιης αντιμετώπισης των μαθητών είναι για τους απόκληρους.Το δικό τους παιδί θα μεγαλώσει σαν πριγκιπόπουλο με δασκάλους υπηρέτες.Και το πόπολο θα αντιμετωπίζει ακραία φτώχεια παραμέληση και το σχολείο θα μετατραπεί σε αρένα συμμοριών.Η μέση οδός η ισορροπία ανύπαρκτη.Καλη δύναμη σε όλους μας.

Γεια σου Τίνα.
Βεβαίως υπάρχουν εξαιρετικά βιβλία, όμως ταιριάζουν με το προτεινόμενο αναλυτικό πρόγραμμα;

Ας αλλάξει επιτέλους ο νόμος ώστε να μπορούν οι εκπαιδευτικοί να επιλέγουν τα σχολικά βιβλία από τα βιβλιοπωλεία, ακολουθώντας συμβουλευτικά τα προγράμματα σπουδών, όπως συμβαίνει στο εξωτερικό. Έτσι θα μπορούσαν να μεταφραστούν και εξαιρετικά βιβλία ξένων εκδοτικών οίκων, να υπάρξει πραγματική επιλογή, σύγκριση και ανταγωνισμός – δηλαδή όντως πολλαπλό βιβλίο.
Αντί γι’ αυτό, ακούω πως τα νέα εγχειρίδια που θα εκδοθούν είναι κακής ποιότητας: με πρόχειρες φωτογραφίες, άστοχα γραφικά και λάθη. Και σαν να μην έφτανε αυτό, θα λειτουργήσουν και ως τεράστια διαφήμιση γνωστής αλυσίδας φροντιστηρίων που υπάρχει σε κάθε γειτονιά. Αυτό λέγεται αθέμιτος ανταγωνισμός – και το λέω ήπια. Τουλάχιστον ας αφαιρέσουν το όνομα του φροντιστηρίου για να σωθεί κάπως η κατάσταση.
Μεγάλη «επιτυχία»: να ξοδευτούν 40 εκατομμύρια ευρώ και να καταλήξουμε με χειρότερα βιβλία από τα ήδη άθλια που είχαμε τόσα χρόνια.
ΥΓ. Αν δεν πληρώσεις σωστά και σε πλήρη απασχόληση τους συγγραφείς, ώστε να αφιερωθούν αποκλειστικά στο έργο τους και αν δεν επιλέξεις ανθρώπους με αποδεδειγμένη εμπειρία στη συγγραφή βιβλίων, το αποτέλεσμα θα είναι πάντα πρόχειρες «τράπεζες θεμάτων» και βιβλία της κακιάς ώρας. Και το χειρότερο: παιδιά που θα συνεχίσουν να μισούν τη Φυσική αντί να την αγαπήσουν.

Τι εννοείς με το:
Ας αλλάξει επιτέλους ο νόμος ώστε να μπορούν οι εκπαιδευτικοί να επιλέγουν τα σχολικά βιβλία από τα βιβλιοπωλεία, ακολουθώντας συμβουλευτικά τα προγράμματα σπουδών….
Ένας καθηγητής θα επιλέξει βιβλίο που παρουσιάζει τη σχετική ταχύτητα και άλλος βιβλίο που δεν την αναφέρει;
Ένας βιβλίο που περιέχει τις αδρανειακές δυνάμεις και άλλος όχι;

Παράδειγμα πολύ καλού βιβλίου είναι αυτό του PSSC που όμως περιέχει τις λογικές πύλες.

Δεν με ενδιαφέρουν οι τεχνικές λεπτομέρειες, Γιάννη – ούτε και τις γνωρίζω.
Αυτό που ακούγεται είναι πως τα βιβλία που πρόκειται να εκδοθούν δεν θα είναι καλά.
Ας στραφούμε λοιπόν σε βιβλία του εξωτερικού· υπάρχουν εξαιρετικά βιβλιά φυσικής οπως το PSSC και, ευτυχώς, τα χρήματα υπάρχουν.
Μου φαίνεται αδιανόητο να ανεχτούμε κακής ποιότητας βιβλία το 2027 – και ίσως για πολλά χρόνια ακόμη.
Φτάνει πια με τους «κολλητούς» και τους άγνωστους συγγραφείς· η ζημιά είναι ήδη μεγάλη, τα παιδια μισουν την φυσική και τα σχολικά βιβλία.
Για να μην σχολιάσω την τεράστια διαφήμιση αλυσίδας φροντιστηρίων. Ποσο αίσχος πια. Δεν υπάρχει πάτος.

Και εγώ έχω φόβους για την ποιότητα τους.
Φόβους που δεν εδράζονται στην ποιότητα και ικανότητα των συγγραφέων αλλά στη διαδικασία. Διαδικασία που σωστά σκιαγραφείς.

Λες ότι δεν σε ενδιαφέρουν οι τεχνικές λεπτομέρειες όμως ο διάολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο μπορεί να αποστασιοποιείται από την ύλη που το πρόγραμμα προτείνει (π.χ. IB και PSSC). Οι λεπτομέρειες θα κάνουν ένα εξαιρετικό βιβλίο ακατάλληλο για το μάθημα.

Εκτός βέβαια αν αλλάξει το αναλυτικό πρόγραμμα και το νέο αποτελείται από τα περιεχόμενα ενός καλού βιβλίου. Αυτό συνέβαινε όταν ήμουν μαθητής, Και στο Πρακτικό και στα Φροντιστήρια διδασκόμαστε όσα έγραφε το βιβλίο του Αλεξόπουλου.
Σήμερα το αναλυτικό πρόγραμμα δεν έχει την έκταση που είχε το τότε.

Η συγγραφή σχολικών βιβλίων είναι full time δουλειά. Πρέπει να γίνεται από συγγραφείς με μεγάλη πείρα που αυτό έχουν για επάγγελμα – και μόνο. Δεν μπορεί να είναι παρεργο, ούτε να περιμένεις να γράψει ο άλλος με πενταροδεκάρες. Δεν γίνεται χωρίς ειδικούς φωτογράφους, χωρίς designers, χωρίς αξιοπρεπείς αμοιβές· αλλιώς το αποτέλεσμα θα είναι, στην καλύτερη περίπτωση, φτωχό.
Το είδαμε ήδη με την Τράπεζα Θεμάτων: ένα χάλι μαύρο. Και τώρα οι φήμες λένε ότι τα καινούρια σχολικά βιβλία είναι γεμάτα λάθη, με πρόχειρο design και φωτογραφίες που θυμίζουν… ερασιτέχνες. Μακάρι να μην ισχύουν όσα ακούγονται, αλλά ξέρεις πώς πάνε αυτά.
Το μόνο σίγουρο; Η τεράστια διαφήμιση του μεγάλου ομίλου φροντιστηρίων. Θα μπαίνει το σχολικό βιβλίο στο σπίτι με το λογότυπο του ομίλου και –τσουπ!– οι γονείς θα γράφουν τα παιδιά από το δημοτικό κιόλας στο συγκεκριμένο φροντιστήριο.
Ε, τουλάχιστον ελπίζω, μιας και το ταμείο θα είναι γερό για την αλυσιδα φροντιστηρίων, να πέσουν και «γερά λεφτά» σε συγγραφείς, σχεδιαστές και εικονογράφους, μπας και δούμε κάτι που να στέκεται. Αλλοιως θα φανε τρελο κράξιμο.

Συμφωνώ σε όσα είπες για τη συγγραφή των βιβλίων, για τους σχεδιαστές που θα υποστηρίξουν την ομάδα και τα άλλα.
Συμφωνώ επίσης σε όσα είπες για την ποιότητα της Τράπεζας Θεμάτων. Ας συμπληρώσω (πλειοδοτήσω) ότι η Τράπεζα επηρεάζει τη διδασκαλία στην τάξη (αντί να γίνεται μάθημα προσπαθούν να διδάξουν τα τραπεζικά θέματα) και παράγονται άσχετοι που όμως λύνουν τα θέματα της Τράπεζας.

Και άλλα που ανέφερες σωστά είναι. Οι φόβοι μου έχουν να κάνουν με τη σύνδεση αναλυτικού προγράμματος – υπαρχόντων εξαιρετικών βιβλίων.
Ένα ζευγάρι εξαιρετικά παπούτσια δεν εξυπηρετούν οποιοδήποτε άτομο.
Τα εξαιρετικά βιβλία του Επστάιν δεν ταιριάζουν με τη Σχετικότητα που προτάθηκε για το Λύκειο.
Τα πολύ καλά βιβλία της Κύπρου δεν καλύπτουν όλη την ύλη που το δικό μας αναλυτικό προβλέπει.
Έτσι δεν έχω απάντηση για το δέον γενέσθαι.

Ας ξεκολλήσουμε επιτέλους από τις άκαμπτες προδιαγραφές των αναλυτικών προγραμμάτων που μας επιβάλλει το Υπουργείο. Αντί να λειτουργούν ως χρήσιμοι οδηγοί για τον εκπαιδευτικό, καταλήγουν να είναι ένα πνιγηρό καλούπι που σκοτώνει κάθε πρωτοβουλία. Τα προγράμματα θα έπρεπε να δίνουν τον άξονα, το πλαίσιο της κάθε ενότητας, και όχι να υπαγορεύουν σελίδα προς σελίδα τι «πρέπει» να γίνει.
Το πώς θα διδάξει ο εκπαιδευτικός, με ποια μεθοδολογία και με ποια βιβλία, πρέπει να είναι δική του επιλογή. Και ας δοθούν κουπόνια στους μαθητές για να μπορούν να αγοράζουν βιβλία που πραγματικά αξίζουν. Σκέψου να μπορεί κάποιος να διαλέξει Στέφανο Τραχανά στη Φυσική, ή εκδόσεις σαν τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. Είναι αδιανόητο να έχουμε τέτοιας ποιότητας συγγραφείς και εκδοτικούς οίκους και να καταλήγουμε με βιβλία-«fast food» επειδή έτσι βολεύει μια αλυσίδα φροντιστηρίων, ένα ιδιωτικό σχολείο παλαιότερα ή τις πελατειακές λογικές του Υπουργείου.
Ξέρω ότι υπάρχουν εμπόδια – με πρώτο και κύριο τις Πανελλαδικές, που κρατούν όλο το σύστημα δέσμιο. Όμως δεν είναι έγκλημα να καταδικάζουμε ολόκληρες γενιές σε πρόχειρες και φτηνές εκδόσεις σχολικών βιβλίων, μόνο και μόνο επειδή το Υπουργείο θέλει έλεγχο και ομοιομορφία;
Η επιλογή βιβλίου είναι μορφή ελευθερίας και μέτρο παιδείας. Αν το Υπουργείο συνεχίσει να την αφαιρεί, τότε το σχολείο θα συνεχίσει να παράγει μετριότητα – κι αυτό θα είναι αποκλειστικά δική του ευθύνη.

Καλημέρα Τίνα.
Σωστά γράφεις:
Ξέρω ότι υπάρχουν εμπόδια – με πρώτο και κύριο τις Πανελλαδικές, που κρατούν όλο το σύστημα δέσμιο. 

καλησπέρα σε όλους
είμαι στη Ζαχάρω του νομού Ηλείας και όχι ιδιαίτερα καλά απο υγεία, και μεγάλη κούραση από ατελείωτες δουλειές και γράφω από άθλιο κινητό που με μισεί…
σύντομη τοποθέτηση: συμφωνώ περισσότερο με την τίνα, ιδιαίτερα για τα φροντιστήρια, χωρίς να αγνοω τις ενστάσεις του Γιάννη
σύντομη τοποθέτηση: ποιότητα και περισσότερα πειράματα και ποιότητα και περισσότερα πειράματα (κατά σύμπτωση σήμερα ο εξαιρετικός πειραματικός Ηλίας Καλογηρου, δεν έχω την άδεια του να το γράφω, παρασπονδία κάνω, παρουσίασε πειράματα στην πέμπτη τάξη του τοπικού Δημοτικού σχολείου!, είχε την ευγενή καλοσύνη, φίλος από χρόνια, να με προσκαλέσει και να μου παραχωρήσει τμήμα από τον χρόνο του,
η συμμετοχή και ο ενθουσιασμός των παιδιών με εντυπωσίασε!)
συμβαίνει να έχω γράψει, με ομάδα και μόνος, πολλά σχολικά βιβλία
ανάμεσα τους ένα β Γυμνασίου, μόνος, που έχει εκδοθεί από τον χ. δαρδανο και έχει εξαντληθεί και ένα γ Γυμνασίου, έτοιμο, που, όμως, δεν εκδόθηκε
όταν ανέβω Αθήνα, ίσως τα αναρτήσω στον δικό μου χώρο και μεταφέρω τα lings τους εδώ για να τα κρίνει, καλύτερα αυστηρά, όποιος θέλει

Καλημέρα Τίνα, δεν ξέρω αν είδες το σχόλιο εδώ

Σε κάθε περίπτωση καλά κάνεις και το αναρτάς αυτόνομα.

Ίσως βοηθήσει στο να ξεκινήσει μία ουσιαστική συζήτηση

Ίσως η πρώτη θεματική του άρθρου που αξίζει να συζητηθεί ο είναι το επόμενο

“Πολυδιάσπαση και απουσία ενιαίας φωνής

Η κοινότητα των φυσικών εμφανίζεται
κατακερματισμένη και χωρίς ενιαία φωνή. 
Οι πανεπιστημιακοί, οι εκπαιδευτικοί, οι ερευνητές και οι συνδικαλιστικοί φορείς δρουν χωρίς συστηματικό διάλογο και
χωρίς κοινή στρατηγική. 

Η έλλειψη τα προηγούμενα χρόνια συντονισμένων
δράσεων από τα Πανεπιστημιακά Τμήματα Φυσικής, τα ερευνητικά κέντρα, τις Ενώσεις/Συλλόγους Φυσικών, και τους Εκπαιδευτικούς
δυσχεραίνει τη συλλογική διεκδίκηση
και την προβολή με ενιαίο τρόπο των αιτημάτων των φυσικών και των επιστημονικών εξελίξεων στα ΜΜΕ, στον δημόσιο διάλογο και στους φορείς χάραξης εκπαιδευτικής ή ερευνητικής πολιτικής…..”

Καλημέρα Θοδωρή όχι, δεν προλαβαίνω να διαβάζω τα σχόλια στις αναρτήσεις. Αν θεωρείς πως είναι καλύτερα, το κατεβάζω.Πιστεύω όμως ότι το άρθρο αξίζει να έχει τη δική του ξεχωριστή ανάρτηση για να διαβαστεί όπως του πρέπει.
ΥΓ. Έχω την αίσθηση ότι λίγοι μπαίνουν σε λινκ που βρίσκονται μέσα στα σχόλια, εκτός κι αν τους ενδιαφέρει κάτι πολύ συγκεκριμένο. Προσωπικά, δεν το κάνω – δεν προλαβαίνω – και τελικά βλέπω ότι αυτή τη φορά έχασα κάτι πολύ καλό.
Την είδηση την είδα στο Facebook.

Καλημέρα Τίνα.
Βλέπω στο άρθρο σου, να απουσιάζει η ενσυναίσθηση για τα προβλήματα των πολυεκατομμυριούχων…

Καλημέρα συνάδελφοι.
Επιτέλους, άργησε κιόλας, το τρίτο Ελληνικό Nobel ξεπρόβαλε με ορμή. Μένει να ψάξω αν είναι ατομικό ή συλλογικό.
Διονύση μπορεί στο άρθρο της Τίνας να απουσιάζει η ενσυναίσθηση για τα προβλήματα των πολυεκατομμυριούχων…( πολύ καλό ) αλλά αυτό είναι μηδαμινό μπροστά στην απουσία αίσθησης, του τι γράφει, του συγγραφέα του Βιβλίου
( Μια διόρθωση μόνο μετά από έλεγχο που έκανα : Το Nobel ανήκει στους Κύπριους αδελφούς μας και είναι συλλογικό )

Κάτι σχετικό από τον Χάρρυ Κλυνν:

Ξέχασα επίσης να τονίσω την αναβάθμιση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης από το ΙΕΠ και την Υπουργό μας. Αυτά που μαθαίνουν τα παιδιά στην Κύπρο στην Α Λυκείου εδώ τα μαθαίνουμε από το Γυμνάσιο. Κατα τα λοιπά η επίλυση τύπων στα Μαθηματικά Γυμνασίου ( εκ των ουκ ανευ για τον κλάδο μας ) παραμένει εκτός διδασκαλίας γιατί δεν προσφέρει κάτι σαν γνώση ( έτσι λέει το ΙΕΠ )

Καλημέρα στην παρέα. Διαβάζουμε στο κείμενο: ‘Ως κοινωνία ζητούμε καλύτερο σχέδιο υγείας, καλύτερη εκπαίδευση, καθαρότερο περιβάλλον…Για να γίνουν αυτά ο άνθρωπος χρειάζεται να κάνει επιλογές, γιατί στενότητα υπάρχει παντού’. Νομίζω ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις πρέπει να φροντίζουν να παρέχουν καλύτερη υγεία και εκπαίδευση, χωρίς ο άνθρωπος -ως μονάδα- να χρειάζεται να κάνει επιλογές…
Και παρακάτω: ‘Το οικονομικό πρόβλημα κάθε κοινωνίας δεν οφείλεται στην έλλειψη χρημάτων. Οφείλεται στη διαφορά που υπάρχει μεταξύ των απεριόριστων αναγκών του ανθρώπου και της περιορισμένης ποσότητας συντελεστών παραγωγής’. Ρώτησα πριν λίγο τον μικρό μου γιο – που μόλις είχε επιστρέψει από το σχολείο – αν αισθάνεται ότι έχει απεριόριστες ανάγκες ως άνθρωπος. Μου απάντησε, με απορία, αρνητικά. Τον ρώτησα επίσης αν έχει πάρει το βιβλίο των Οικονομικών και μου απάντησε επίσης όχι. Ευτυχώς…

Τίνα αυτή η δημοσίευση σου έχει μεγάλη σημασία γιατί αποκαλύπτει τον τρόπο σκέψης των κυβερνώντων και των πάσης φύσεως συνεργατών – ομοϊδεατών τους. Αυτός ως φαίνεται είναι κατά βάση ο ευσεβής πόθος τους. Να περάσουν τέτοια μηνύματα από νωρίς στους νέους μας! Τη δημοσίευση σου αυτή την κοινοποίησε και ο Τατσόπουλος εξ όσων πρόλαβα να δω!

Χαχα, καλό αυτό με την ενσυναίσθηση! Δυστυχώς δεν μπορώ να μπω στη θέση ενός πολυεκατομμυριούχου.
Γιώργο, ναι, η ανάρτηση αναδημοσιεύτηκε στον Τύπο – το είδα κι εγώ, σε ευχαριστώ πολύ. Ελπίζω να τη διαβάσουν και στο ΙΕΠ αλλά και η Υπουργός, ώστε να κάνουν κάτι. Είναι πραγματικά απαράδεκτο αυτό το κείμενο.

Η ελληνική πολιτεία από το 2020 κατήργησε τη διδασκαλία του μαθήματος της Κοινωνιολογίας.
Το 2025 προσπαθεί να εισάγει το μάθημα της Οικονομίας στην Α’ Λυκείου μειώνοντας τις ώρες άλλου μαθήματος… Υπολόγισε όμως χωρίς τον ξενοδόχο και τάχιστα “ανέκρουσε πρύμναν”…

Σε ένα Σ/Κ αποφασίζεται το μάθημα να διδάσκεται ως μονόωρο στη Γ’ Γυμνασίου που υπήρχε μία ελεύθερη ώρα μέχρι τις 35… (λέγεται και “χώσιμο”)

Βιβλίο δεν υπήρχε και επιλέχθηκε (*) το αντίστοιχο της Κύπρου…

Νομίζω δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε το αίολο επιχείρημα που επέλεξαν οι συγγραφείς…

Νομίζω όμως πως πρέπει να τους αφιερώσουμε το τραγούδι “Το δίκιο μου”
και ειδικότερα τους στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου

“Εμένα με φωνάζουνε με το μικρό μου μόνο
η σκούφια μου κρατά απ’ το πουθενά
κι εσένα που σε ήξερε κι η πέτρα που σηκώνω
τρομάζεις όταν έρχομαι κοντά

Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα
ανοίγω και δε βλέπω ουρανό
εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα
ανοίγεις και χαζεύεις το κενό”

(*) Δεν είναι η πρώτη φορά που επιλέγεται Κυπριακό εγχειρίδιο για διδασκαλία
μαθήματος επειδή δεν υπάρχει αντίστοιχο ελληνικό:

“Το μάθημα της Κοινωνιολογίας εισάγεται από την πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το 1982,  στη Γ’ Λυκείου, στην Δ΄ Δέσμη, ως πανελλαδικά εξεταζόμενο μάθημα για τους υποψηφίους των σχολών οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών επιστημών.  Προκειμένου να καλυφθεί προσωρινά η ανάγκη σχολικού εγχειριδίου στο μάθημα της Κοινωνιολογίας χρησιμοποιήθηκε το κυπριακό σχολικό βιβλίο Εισαγωγή στην Κοινωνιολογία. Επρόκειτο για ένα μικρού μεγέθους τεύχος 75 σελίδων, γραμμένο από Κύπριους εκπαιδευτικούς, που περιείχε τις βασικές έννοιες και τους βασικούς θεωρητικούς της Κοινωνιολογίας. Το φθινόπωρο του 1983 εισήχθη στα σχολεία νέο εγχειρίδιο. Συντονιστής του σχολικού της Κοινωνιολογίας, που άρχισε να διδάσκεται το 1984, ήταν ο καθηγητής Βασίλης Φίλιας. Μέλη της συγγραφικής ομάδας ήταν οι Γ. Ρούσσης, Κ. Κασιμάτη, Φ. Τσαλίκογλου κ.ά. Το περιεχόμενο του βιβλίου, παρά τη δυσνόητη γλώσσα του σε πολλά σημεία, ήταν τομή για το περιεχόμενο της σχολικής εκπαίδευσης. Για πρώτη φορά οι μαθητές/ -τριες έρχονται σε συστηματικές επαφή με έννοιες όπως οι κοινωνικές τάξεις, η πάλη των τάξεων, οι πελατειακές σχέσεις, η ιδεολογία, η ανάπτυξη και η υπανάπτυξη, η μητρόπολη και η περιφέρεια του καπιταλιστικού κόσμου κτλ……

Θα έδινε μια στρεβλή εικόνα της εποχής η εστίαση μόνο στο μάθημα της Κοινωνιολογίας. Στην πρώτη τετραετία του ΠΑΣΟΚ υπήρχε ένας γενικός προσανατολισμός στην κοινωνική διάσταση της σχολικής γνώσης.  Το 1982 εισήχθηκε το βιβλίο Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας για τη Β΄ Λυκείου που περιείχε κείμενα του Γληνού, ποιήματα των Βάρναλη, Λαπαθιώτη, Σινόπουλου, Βακαλό, Άρη Αλεξάνδρου, Τάσου Λειβαδίτη, Παπαδίτσα κ.ά.. Στο βιβλίο της Γ΄ Λυκείου, τη σχολική χρονιά 1983-84 εισήχθησαν ένα απόσπασμα από τη Δίκη του Κάφκα, τον Μπολιβάρ του Εγγονόπουλου κ.ά. ”

Από άρθρο του Κώστα Θεριανού

Ένα ανάλογο “πρόβλημα” με αυτό της οικογένειας των δύο ανέργων γονιών

Τουλάχιστον ο Yuri Milner είχε αγαθή πρόθεση με κοινωνικό πρόσημο…