by 
Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής δημοσιοποιεί την πρότασή του για τα Προγράμματα Σπουδών της Γ΄ τάξης του Γενικού Λυκείου όπως έχει αποσταλεί στο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων (13585/21-12-18)
Δείτε το από εδώ:
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής δημοσιοποιεί την πρότασή του για τα Προγράμματα Σπουδών της Γ΄ τάξης του Γενικού Λυκείου όπως έχει αποσταλεί στο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων (13585/21-12-18)
Δείτε το από εδώ:
Καλημέρα.
Πρώτη παρατήρηση , η πρόταση για την ύλη του Λυκείου θα έπρεπε να ξεκινάει απο το ποιά θα πρέπει να είναι η ύλη στο δημοτικό και κυριολεχτώ. Δεν ξέρω αν υπάρχει ενιαία πρόταση και σκεπτικό και απλά δεν δημοσιοποιείται. Μπορεί να μην είμαι εγώ ο ειδικός που θα προτείνω τι θα πρέπει να μάθουν τα παιδιά , απαιτώ όμως αυτός που θα αναλάβει να το κάνει, να έχει μια συνολική και ενιαία πρόταση και αν πράγματι όπως είναι τώρα η ύλη είναι εντάξει να το αναφέρει.
Η σημερινή πραγματικότητα νομίζω επιβάλλει να τελειώνει η γενική παιδεία στην Β΄Λυκείου και η Γ΄ να είναι τάξη προετοιμασίας και με μαθήματα μόνο όσα εξετάζονται πανελλαδικά, θεωρώ οτι σωστά γίνονται.
Στην Γ΄ νομίζω χρειάζεται διεύρυνση της ύλης διδάσκοντας βασικά πράγματα σε περισσότερους τομείς αλλά θα συμφωνήσω με τον Θοδωρή και περισσότερος χρόνος για καλύτερη εμπέδωση απο τούς μαθητές , νομίζω αυτά τα δυο πρέπει να συνδυαστούν σωστά, όχι μεγάλη εμβάθυνση ναι στην εμπέδωση στο σχολείο
Υ.Γ.
Δεν ξέρω τι νόημα δόθηκε στον τίτλο εκπαιδευτικός της τάξης. Ξέρω όμω ότι είναι τίτλος τιμής αλλιώς λέγεται και μάχιμος εκπαιδευτικός και αν πρόκειται να δούμε κάτι καλό στην ανθρωπότητα θα το δούμε από τους μάχιμους της κοινωνίας.
μερικές “δεύτερες” σκέψεις
αποσπασματικά αναλυτικό πρόγραμμα Φυσικής μόνο για τη Γ΄ Λυκείου είναι καταδικασμένο σε αποτυχία
το σωστό, και δύσκολο, είναι να εκπονηθεί ενιαίο πρόγραμμα για όλες τις τάξεις Γυμνασίου και Λυκείου (και με ένα “μάτι” στο αντίστοιχο των Μαθηματικών) με συστράτευση ειδικών, π.χ. Διδακτικών και Πειραματικών, αλλά και έμπειρων (τουλάχιστον 20 χρόνια πραγματικής διδασκαλίας σε τάξη) συναδέλφων και με κάποιους βασικούς “μπούσουλες”, όπως:
στο Γυμνάσιο η βαρύτητα δίνεται σε γενικές γνώσεις, με κυρίως ποιοτική και δευτερευόντως ποσοτική προσέγγιση, ενώ στο Λύκειο και σε γενικές γνώσεις και σε ειδικές, και ποιοτικά και ποσοτικά, θεωρώντας δεδομένες, αν χρειάζεται και με σύντομη υπενθύμιση, τις γνώσεις του Γυμνασίου
επιλέγονται για κάθε τάξη αρκετές κατάλληλες εργαστηριακές δραστηριότητες όλων των ειδών, που πραγματοποιούνται υποχρεωτικά, ως διδακτέα ύλη
προφανώς, σε συμφωνία με τα προηγούμενα, ξαναγράφονται όλα τα σχολικά βιβλία, με ενσωματωμένες σ΄αυτά και στην κατάλληλη θέση τις εργαστηριακές δραστηριότητες
η εξεταστέα ύλη για τις Πανελλήνιες είναι όλη η ύλη που διδάσκεται στο Λύκειο (ίσως με μεγαλύτερη αναλογία αυτήν της Γ΄ τάξης)
α, και μιας και γίνονται προτάσεις επί της ουσίας, να κάνω και εγώ μία:
να διδαχθούν οπωσδήποτε στο Γυμνάσιο οι απλές μηχανές, που μετετρέπουν τους μαθητές σε “οπαδούς” της Φυσικής, διότι τους δείχνουν πώς ένα αδύναμο ανθρωπάκι καταφέρνει να υπερνικήσει δυνάμεις πολύ μεγαλύτερες από τις ασήμαντες μυϊκές δικές του, αλλά και να αφαιρεθούν απολύτως η σύνθεση ταλαντώσεων και οι φθίνουσες που δημιουργούν “εχθρούς” της Φυσικής με τις ακαταλαβίστικες και κατ΄ ανάγκην απομνημονευόμενες φρικτές τριγωνομετρικές εξισώσεις τους
«Άρη, μου θύμισες συνελεύσεις της ΕΛΜΕ Πειραιά πριν μια 20ετία…»
Απόλυτα δίκιο έχεις Διονύση μου και θα μπορούσε το 20 να γίνει 30, 40. Το ερώτημα είναι αν έχω δίκιο να ξαναλέω τα ίδια για την διαδικασία με την οποία καθορίζονται πράγματα γύρω από την εκπαίδευση. Αν άλλαξε η κατάσταση και δείχνει ότι το Υπουργείο, τα τελευταία 30, 40, 50 χρόνια παίρνει υπόψη του τον μαχόμενο εκπαιδευτικό.
Μια μικρή ανάμνηση. Δεκαετία του 1980 και μια ωραία μέρα ανακοινώνει το Υπουργείο την «επανείσοδο» των αρχαίων από το πρωτότυπο σε κάποια τάξη. Βρίσκω τον αρχισύμβουλο του Πειραιά (φιλόλογο) και του τα ψέλνω. Η απάντηση του.
– Άρη από πού έμαθες την είδηση;
-Από την τηλεόραση
– Από εκεί το έμαθα και εγώ.
Αν βρίσκαμε έναν σημερινό συντονιστή εκπαίδευσης και του λέγαμε από πού έμαθε τα νέα, φαντάζεσαι ότι θα παίρναμε άλλη απάντηση;
Καλημέρα συνάδελφοι. Ο Φυσικός της Γ΄Λυκείου του Δημόσιου Σχολείου – που θέλει να κάνει σωστά τη δουλειά του – έχει στη διάθεσή του …2 ώρες τη βδομάδα(αφού κάθε βδομάδα κάτι θα γίνει και θα χαθεί η μια ώρα…) και μέχρι τον Απρίλιο, γιατί μετά αδειάζουν οι αίθουσες. Η αύξηση των 3 ωρών θα μας βοηθήσει. Συμφωνώ με τον Θοδωρή:
Επιτέλους το δημόσιο σχολείο θα μπορεί να πει σε ένα μαθητή:
«ΝΑΙ, μπορώ να σε υποστηρίξω και να σε προετοιμάσω για να δώσεις εισαγωγικές εξετάσεις»
Η ύλη θα μπορούσε να είναι αυξημένη. Η πρόταση σίγουρα μπορεί να βελτιωθεί και μακάρι κάποια στιγμή να έβαζαν την ύλη και των τριών τάξεων του Λυκείου. Μέχρι τότε όμως, η πρόταση αυτή καλυτερεύει τις συνθήκες για το μάθημα και μακάρι να εφαρμοστεί. Πόσες ασκήσεις Μάργαρη ή Κυριακόπουλου ή Παπασγουρίδη ή Μητρόπουλου ή …… μπορούσαμε να κάνουμε ως τώρα σε 40 λεπτά ενός δίωρου μαθήματος; 1 ή 2; Πόσα τεστ ή φύλλα εργασίας μπορούσαμε να βάλουμε και να συζητήσουμε τα αποτελέσματα με τους μαθητές; Πόσες παρουσιάσεις του Μερκούρη μπορούσαμε να δείξουμε; Εγώ προσωπικά κάθε χρόνο έλεγα στους μαθητές μου «Δώστε μου 4 ώρες, την υγεία μου και θα δείτε αν χρειάζεστε φροντιστήριο…». Αν η επιτροπή σκέφτηκε τον εκπαιδευτικό της τάξης, τότε ίσως είναι η πρώτη φορά που έγινε κάτι τέτοιο…και το δεχόμαστε με ευχαρίστηση. Δε νομίζω ότι θα βαρεθούμε ή ότι δε θα έχουμε τίποτα να κάνουμε, μάλλον το αντίθετο.
Καλησπέρα συνάδελφοι.
Θοδωρή, νομίζω ότι τώρα πρέπει να …επανέλθεις 🙂
Το έγραψε ο Σαράντος, αλλά δεν του δόθηκε ίσως η πρέπουσα σημασία:
“Κατά τη γνώμη μου ο φίλος ο Θοδωρής ο Παπασγουρίδης εξέφρασε την άποψη της πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών της τάξης.”
Οι παρεμβάσεις του Γρηγόρη και του Ανδρέα επιβεβαιώνουν την ρήση…
Ειλικρινά εξέφρασα τη στιγμιαία απογοήτευσή μου για ο γεγονός ότι δεν υπάρχει το φωτοηλεκτρικο φαινόμενο. Επίσης μου αρέσει πολύ η εξήγηση του μυστηρίου της σταθερότητας των ατόμων και ο κυματοσωματιδιακός διυσμός πράγματα που τα αφήνουμε στη Χημεία. Το σχόλιό μου για τους εκπαιδευτικούς της τάξης ήρθε αφού διάβασα σχόλιο συναδέλφου που αφορούσε τους εκπαιδευτικούς της τάξης. Μακάρι βέβαια όλοι οι εκπαιδευτικοι της τάξης να ήταν σαν τον Θοδωρή. Για να ξεκαθαρίσω τη θέση μου. Για μένα δεν είναι τίτλος τιμής να είναι κανείς εκπαιδευτικός της τάξης ή μάχιμος όπως λέγεται. Η εκτίμησή μου κερδίζεται από τον τρόπο που δρά είτε στην τάξη είτε αλλού. Λάθη όλοι κάνουμε.
Πράγματι όμως υπάρχουν και τα θετικά που αναφέρονται. Επίσης μπορεί να γίνουν και αλλαγές.
Αγαπητέ κε Παπασγουρίδη
Αν παρερμήνευσα τις θέσεις και τις απόψεις σας, σας ζητώ ταπεινά συγνώμη. Δυστυχώς ο γραπτός “διάλογος” στερούμενος τα πλεονεκτήματα του ζωντανού λόγου, εμπεριέχει τέτοιους κινδύνους.
Σαράντο καλησπέρα, δεν είναι θέμα προσωπικής αντιπαράθεσης…Γνωρίζεις πως η εκτίμηση είναι αμοιβαία….
Διονύση, για μένα η συζήτηση ολοκληρώθηκε….Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο…Διαβάζω όμως με προσοχή τις απόψεις συναδέλφων….
Να πούμε όμως ότι η ερμηνεία των γεγονότων γίνεται μέσα από το πρίσμα
που ο καθένας τα παρατηρεί και τα βιώνει….
Άλλα βλέπει ο αποσπασμένος στο υπουργείο, άλλα κάποιος που έχει αποχωρίσει από το σχολείο, άλλα όποιος επέλεξε θέση στελέχους εκπαίδευσης, άλλα όποιος βρίσκεται χρόνια πολλά σε ΕΚΦΕ , άλλα όποιος βρίσκεται σε σχολείο αστικής περιοχής, άλλα όποιος βρίσκεται σε σχολείο «υποβαθμισμένης» περιοχής, άλλα όποιος βρίσκεται σε σχολείο της άγονης γραμμής και άλλα οι συνάδελφοι στο χώρο της φροντιστηριακής εκπαίδευσης
Οι ερμηνείες και τα προσδοκώμενα διαφορετικά….
Δέχομαι και διαβάζω όλες τις ερμηνείες και απόψεις
Με κάποιες συμφωνώ, με κάποιες όχι
Δεν δέχομαι όμως παρερμηνείες, ακούσιες ή εκούσιες, όσων γράφω….
Δεν θα τοποθετηθώ ξανά στην παρούσα συζήτηση, για μένα έκλεισε
Δεν τίθεται θέμα συγνώμης κύριε Μουρούζη..
Σέβομαι τις θέσεις σας, δεν χρειάζεται να συμφωνούμε κατ’ ανάγκη
Θα συμφωνήσω με την διαπίστωση:
“Άλλα βλέπει ο αποσπασμένος στο υπουργείο, άλλα κάποιος που έχει αποχωρίσει από το σχολείο, άλλα όποιος επέλεξε θέση στελέχους εκπαίδευσης, άλλα όποιος βρίσκεται χρόνια πολλά σε ΕΚΦΕ , άλλα όποιος βρίσκεται σε σχολείο αστικής περιοχής, άλλα όποιος βρίσκεται σε σχολείο «υποβαθμισμένης» περιοχής, άλλα όποιος βρίσκεται σε σχολείο της άγονης γραμμής και άλλα οι συνάδελφοι στο χώρο της φροντιστηριακής εκπαίδευσης”
Θοδωρή, γι’ αυτό υπάρχουν και οι διαφορετικές απόψεις.
Ο καθένας με βάση το οπτικό του πεδίο και τις “αποσκευές του” διατυπώνει τις θέσεις του…
Έχοντας αποσκευές από διάφορα σχολεία και θέλοντας να κάνω το συνήγορο του διαβόλου:
α) Για την έλλειψη εργαστηριακών θεμάτων: Πολλά σχολεία της επαρχίας έχουν μηδενικό εξοπλισμό ή όργανα που θα τα αναγνώριζε ασφαλώς ο Faraday. Για τη θέσπιση και την εξέταση πειραμάτων απαιτούνται εκτός από εξοπλισμό και πρόβλεψη αντικατάστασης σε περίπτωση ζημιάς. Επίσης θέματα εργαστηριακού τύπου αποφεύγονται και στις εξετάσεις άλλων χωρών. Αντιγράφω φράση Νορβηγού συναδέλφου (στην Ελλάδα βέβαια είναι ουτοπία) “Στις παννορβηγικές εξετάσεις εξετάζουμε θεωρία και προβλήματα. Τα εργαστήρια τα εξετάζουμε στο εργαστήριο.”
β) Για τη σύγχρονη φυσική: Η σχετικότητα σε ελάχιστους κλάδους των μηχανικών απαιτείται ως προαπαιτούμενη γνώση και ελάχιστες εφαρμογές έχει στην καθημερινή ζωή. Στη δε κβαντομηχανική για να κάνεις κάτι καλύτερο από τη Β λυκείου και το μοντέλο Bohr δεν αρκούν αποσπασματικά το φωτοηλεκτρικό (που και στη Β λυκείου μπορεί να διδαχτεί), και η ακτινοβολία μέλανος σώματος (που έχει άγνωστες έννοιες) αλλά είναι βασική η άγνωστη στους μαθητές έννοια του τελεστή. Το ίδιο θεωρώ π.χ. απαραίτητη τη γνώση επιφανειακών και επικαμπυλίων ολοκληρωμάτων για τις εξισώσεις Maxwell( η λυκειακή μου κατανόηση μια και ήμουν μαθητής δεσμών θεωρώ ότι ήταν απλή παπαγαλία συμβόλων). Ακόμα και η εξίσωση του κύματος αναφέρεται σε συνάρτηση δύο μεταβλητών που είναι δυσκολοχώνευτη από μαθητές καθώς δεν έχουν αντίστοιχη μαθηματική παιδεία. Βέβαια δεν συμφωνώ με τη λογική του “πονάει δόντι κόψει κεφάλι” αλλά ούτε με την εισαγωγή λίγων γνώσεων στοιχειωδών σωματιδίων όπως στα Αγγλικά Α- Level στο επίπεδο που δείχνει το βίντεο
https://www.youtube.com/watch?v=2zZ1kv6vlq0
όταν όμως σε όλο τον κόσμο και στην Κύπρο π.χ. η ύλη της φυσικής είναι περισσότερη έστω και με ευκολότερες ασκήσεις για τα παιδιά μου εγώ δεν συμφωνώ με την άποψη “ουκ αν τω πολλώ το ευ” αλλά πιστεύω ότι με 6 ώρες στη Γ μπορούμε κάτι παραπάνω και για “το ευ” και για “τω πολλώ”. Σίγουρα χρειάζεται ένα πρόγραμμα σπουδών αυτοσυνεπές από την Α γυμνασίου ως τη Γ λυκείου ΜΕ νέα βιβλία και που να μην αλλάζει κάθε λίγο και λιγάκι καταστρέφοντας πείρα συναδέλφων. Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που η ύλη των τάξεων του Λυκείου να έχει υποστεί τόσο πολλές αλλαγές όπως αυτές της Ελληνικής φυσικής των τελευταίων 20 χρόνων. Η παγκόσμια πρόοδος της Γενικής φυσικής, που δεν εξελίχθηκε δα και τόσο τα τελευταία 20 χρόνια. απαιτεί κάτι σαν τα βιβλία των Halliday-Resnick: μικροαλλαγές εκσυγχρονισμού ύλης ( και τυπογραφικού και υπολογιστικού) κάθε 5 χρόνια με ίδια σχεδόν βασική ύλη ανά γνωστικό αντικείμενο. Και βέβαια όχι ύλη συμπαγή όχι σουρωτήρι που αλλάζει κάθε χρόνο βγάζοντας εκτός ύλης π.χ. τη θεωρία και τις ασκήσεις για Cp και Cv του ίδιου του σχολικού βιβλίου. Ας αντιγράψουμε τα σχολικά βιβλία της Κύπρο(όχι το εκπαιδευτικό σύστημα καθώς το ελληνικό ανάγλυφο δεν το επιτρέπει) και όχι τα παλιά σχολικά μας βιβλία. Αυτή είναι η πρόταση μου.
Διονύση θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω με την άποψη που διατύπωσες, ότι δηλαδή οι απόψεις κάποιου για την εκπαίδευση έχουν σχέση με τη θέση του, αφού αν ήταν σωστή, όλοι οι συνταξιούχοι ή όλοι οι εν ενεργεία καθηγητές, ή όλοι οι ΕΚΦΕ κλπ θα είχαν κοινές απόψεις ανά ομάδα. Η άποψη που έχει ο καθένας για το πρόγραμμα σπουδών αλλά και για την παιδεία γενικότερα εξαρτάται από ένα πλήθος παραγόντων, όπως τη επαγγελματική του θέση, τις εμπειρίες του, το μορφωτικό του επίπεδο, τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις, την κοινωνική και οικονομική του κατάσταση, τις αξίες του και πλήθος άλλων παραγόντων. Αυτό όμως που είναι σημαντικό σε μία συζήτηση είναι να βρούμε τι μας ενώνει και όχι τι μας χωρίζει. Γι αυτό ξαναθέτω το ερώτημα. Γιατί στις πανελλήνιες να μην εξετάζεται όλη η ύλη της Φυσικής που έμαθε ένας μαθητής στο Λύκειο και γιατί όχι και στο Γυμνάσιο; Ποιά είναι τα επιχειρήματα κάποιου που διαφωνεί σε μία τέτοια πρόταση;
Καλημέρα Πάνο.
Δεν βλέπω τη διαφωνία. Έγραψα:
“Ο καθένας με βάση το οπτικό του πεδίο και τις «αποσκευές του» διατυπώνει τις θέσεις του…”
Τι σημαίνει “οπτικό του πεδίο”; Σημαίνει ότι καθορίζει τις θέσεις του με βάση τη θέση του στη διαδικασία. Είναι παράλογο;
Αν ήταν, τότε δεν θα εμφανίζονταν όλοι οι υπεύθυνοι ΕΚΦΕ να ζητάνε αύξηση των εργαστηρίων και αύξηση του ειδικού βάρους τους στη διδασκαλία και ίσως στην εξέταση των μαθητών.
Οι συνάδελφοι που πήραν τη θέση του Θοδωρή, είναι συνάδελφοι που διδάσκουν στην τάξη. Είναι τυχαίο που βάζουν ψηλά στα κριτήριά τους, το ότι θα διαθέτουν χρόνο, για να μπορούν να στηρίξουν το μάθημά τους, μέσα στην τάξη; Είναι αυτό που τους καίει. Είναι η καθημερινότητα που βιώνουν, η καθημερινή τους αγωνία.
Βέβαια η πρόταση είχε και δεύτερο μέρος:
…και τις «αποσκευές του» …
Στις αποσκευές του συμπεριλαμβάνονται:
“όπως τη επαγγελματική του θέση, τις εμπειρίες του, το μορφωτικό του επίπεδο, τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις, την κοινωνική και οικονομική του κατάσταση, τις αξίες του και πλήθος άλλων παραγόντων.”
όπως το διατυπώνεις εσύ…
Όσον αφορά τη θέση για εξέταση όλης της ύλης του Λυκείου, προσωπικά έχω εκφράσει διαφορετική άποψη
Γιατί; Γιατί, μπορεί να είμαι συνταξιούχος, αλλά αυτό που καθορίζει τη θέση μου, είναι τα χρόνια που βρισκόμουν στο σχολείο και η θέση μου για ενίσχυση του δημόσιου σχολείου.
Δεν θα ήθελα να δούμε σε λίγα χρόνια, έναν μαθητή της Γ΄Λυκείου, να την “κοπανάει” από το σχολείο του γιατί στο φροντιστήριο την ημέρα εκείνη θα διδάσκεται ο 2ος θερμοδυναμικός νόμος που είναι σπουδαίο θέμα για τις εξετάσεις του.
Θέλω να πω, ότι αν μπει στις εξετάσεις όλη η ύλη, κάποιος θα πρέπει να προετοιμάσει τους μαθητές, κυρίως το τελευταίο διάστημα, για να μπορέσουν να “συμμαζέψουν” την ύλη τους και να πάνε στις εξετάσεις. Και αυτός ο κάποιος δεν θα είναι το σχολείο. Θα είναι το φροντιστήριο.
Η πρόταση αυτή για μένα λέει ότι:
Το σχολείο ακολουθεί το πρόγραμμα διδασκαλίας του (καλό, μέτριο ή κακό), αλλά όλη την ευθύνη προετοιμασίας των μαθητών, θεσμικά, την αποδίδουμε σε κάποιους άλλους.
Πάνο, τα προηγούμενα δεν τα φαντάζομαι. Είναι απλά η μαθητική μου ζωή. Έτσι έγινε….