by
Από τον Παναγιώτη Μπενετάτο, Καθηγητή Φυσικής του Kyungpook National University, Daegu της Νοτίου Κορέας, υπήρξε μια σοβαρή ένσταση σχετικά με την ορθότητα της απάντησης στο φετινό Θέμα Α2 των Πανελληνίων Εξετάσεων. Σχετική δημοσίευση υπάρχει εδώ και αναδημοσίευση εδώ.
Ο συγγραφέας επισημαίνει: “Το επιχείρημα ότι το κύκλωμα είναι ανοιχτό και κατά συνέπεια δεν μπορεί να υπάρχει ρεύμα είναι τελείως λάθος.”
Πράγματι αυτό το γνωρίζουν οι μαθητές, όπως αναφέρεται στο σχολικό βιβλίο της Γ’ Λυκείου (2ο Τεύχος), σελ. 207: “Στο σχήμα 5.37 ο μεταγωγός αρχικά είναι στη θέση Α και το κύκλωμα διαρρέεται από σταθερό ρεύμα Ι0. Τη στιγμή μηδέν, ο μεταγωγός τοποθετείται στη θέση Β. Το κύκλωμα συνεχίζει για λίγο χρόνο να διαρρέεται από ρεύμα. Το πηνίο, αντιδρώντας στη μείωση του ρεύματος δημιουργεί ηλεκτρεγερτική δύναμη που δίνει για μικρό χρόνο ρεύμα ίδιας φορά με το αρχικό ρεύμα.”
Κύριε Μουρούζη, λυπάμαι για το έντονο ύφος, αλλά το επιχείρημά σας δεν είναι επιστημονικό. Μη ξεχνάμε πώς ξεκίνησε αυτή η συζήτηση. Μιλάμε για θέμα των πανελλαδικών εξετάσεων. Ας υποθέσουμε ότι ένας μαθητής ισχυρίζεται ότι το ρεύμα θα είναι αμελητέο. Για να ελέγξουμε το βάθος τής γνώσης του και την κριτική του ικανότητα, τού ζητάμε να δικαιολογήσει τον ισχυρισμό του και αυτός απαντά: “Ο καθηγητής μου επί 25 συναπτά έτη ασχολείται με τα εργαστήρια των Λυκείων. Έτσι μού δήλωσε με σχεδόν βεβαιότητα ( ποτέ δεν είναι σίγουρος και για τίποτα ) ότι με τα μέσα που διαθέτει ένα σύγχρονο εργαστήριο Φ.Ε από τα 1100 που διαθέτει η χώρα μας δεν θα μπορέσετε να μετρήσετε ένα ρεύμα που διαρρέει ένα πηνίο με ανοικτό κύκλωμα όταν σε αυτό πλησιάζουμε ή απομακρύνουμε έναν μαγνήτη.” Θα ήταν αυτή αποδεκτή απάντηση από έναν μαθητή τού οποίου κρίνεται το μέλλον σε αυτήν την εξέταση; Παρακάτω γράφετε: “Αυτό εξάλλου επιβάλλεται και από τον νόμο του Ωμ που προσπαθούμε να μάθουμε στους μαθητές μας.” Ο ισχυρισμός αυτός είναι τελείως λάθος! Ο νόμος τού Ωμ απαγορεύει τη ροή ρεύματος από το σημείο Α στο σημείο Β μέσω τού αέρα. Αλλά το ρεύμα είναι έννοια ΤΟΠΙΚΗ και ορίζεται σε κάθε διατομή ενός κυκλώματος. Ελπίζω πως όλοι συμφωνούμε με τον ορισμό που δίνει ο αείμνηστος Αλεξόπουλος στον 2ο τόμο τής Γενικής Φυσικής του (τον έχω και στο γραφείο μου εδώ στην Κορέα): “Έντασις ηλεκτρικού ρεύματος i καλείται το πηλίκον τού δια τινος διατομής ενός αγωγού διερχoμένου φορτίου dq, δια τού αντιστοίχου χρόνου dt.” Έτσι, ο καλός μαθητής δεν έχει καμία δυσκολία να καταλάβει ότι σε κάθε διατομή ενός αγωγού, ακόμα σε ανοιχτό κύκλωμα, μπορούμε να έχουμε ρεύμα. Φυσικά, σε ανοιχτό κύκλωμα, αυτό το ρεύμα δεν μπορεί να είναι σταθερό σε κάθε σημείο και στον χρόνο.
Κε Μπενετάτο θα σας υπενθυμίσω ότι από την αρχή σας είπα ότι ρεύμα υπάρχει αλλά δεν είναι μετρήσιμο. Αμφισβητήσατε ότι δεν είναι μετρήσιμο. Σας απάντησα ότι δεν είναι γιατί έχω ασχοληθεί με το θέμα και έχω την κατάλληλη και πρακτική εμπειρία αλλά και θεωρητική κατάρτιση αφού έχω τελειώσει το μεταπτυχιακό της Ραδιοηλεκτρολογίας με άριστα. Ήμουν από τους λίγους φοιτητές που ο αείμνηστος καθηγητής κος Καρούμπαλος έβαλε 10. Άρα το ρεύμα μετατόπισης το γνωρίζω αρκετά καλά και μάλιστα λόγω ηλικίας πολύ πιο πριν από εσάς. Την απάντηση αυτή που σας έδωσα τη θεωρείτε αντιεπιστημονική;
Για να ερμηνεύσει ένας μαθητής γιατί δεν υπάρχει ρεύμα σας είπα ότι μπορεί κάλλιστα να το σκεφτεί μέσω του νόμου του Ωμ. Θα συμφωνούσα ότι πιο σωστή ( και όχι η σωστή ) ερμηνεία είναι να δουλέψει με την εμπέδηση και επειδή στο συγκεκριμένο πείραμα που συζητάμε η χωρητικότητα είναι σχεδόν μηδενική γι αυτό και το ρεύμα είναι της τάξεως των νάνοαμπέρ. (Έκανα υπολογισμούς). Αν κλείναμε το κύκλωμα μέσω πυκνωτή τότε θα μπορούσαμε να έχουμε μία ένδειξη του αμπερομέτρου.
Γενικότερα τώρα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, στην επιστήμη δεν υπάρχει με αυστηρή έννοια σωστό και λάθος. Υπάρχει η σωστή ή η λάθος μαθηματική απόδειξη, υπάρχει η εναρμόνιση των πειραματικών αποτελεσμάτων με κάποιο μοντέλο ή όχι, υπάρχει σωστή η λανθασμένη ερμηνεία μέσα στα πλαίσια ενός μοντέλου κλπ. Γι αυτό είναι σχεδόν βέβαιο ότι τα ισχύοντα μοντέλα στο μέλλον θα συμπληρωθούν ή και θ’ ανατραπούν ολοκληρωτικά και γι αυτό, πολλές επιστημονικές απόψεις είναι πολύ πιθανό ότι θα συμπληρωθούν ή και θα ανατραπούν ολοκληρωτικά.
Άρα το σωστό και το λάθος είναι σχετικό και εξαρτάται από το μοντέλο που διδάσκουμε. Αν πχ διδάσκουμε στους μαθητές μας κλασσική φυσική τότε μιλάμε για τροχιές των σωματιδίων, για τη θέση τους, την ταχύτητά τους κλπ. Κάνουμε ασκήσεις με τις τροχιές που ακολουθεί ένα ηλεκτρόνιο σε ομογενές ηλεκτρικό ή ομογενές μαγνητικό πεδίο. Αν όμως διδάσκουμε κβαντική φυσική, τότε ξεχνάμε τροχιές, ξεχνάμε ταχύτητες και θέσεις. Τότε μιλάμε για τροχιακά για πιθανότητες για φαινόμενα σήραγγας κλπ. Τότε δεν αλλάζει μόνο το μοντέλο αλλά και η ίδια η γλώσσα που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε τα φαινόμενα. Και όλα αυτά έχουν ένα και μοναδικό στόχο. Να μπορούμε να ερμηνεύουμε και να προβλέπουμε τα πειράματα και τις παρατηρήσεις. Γι αυτό στη Φυσική αξία έχουν αυτά που μπορούν να μετρηθούν
.
Έχω γράψει αρκετές φορές για το ποια φυσική θα ήθελα να διδάσκεται. Θα αναφέρω δύο παραδείγματα από συζητήσεις σε κάποιες παρέες. Στην πρώτη παρέα δεινοπάθησα να τους πείσω ( δεν ξέρω αν τελικά τα κατάφερα ) ότι αφήνοντας τους ανεμιστήρες ανοικτούς στο κλειστό δωμάτιο, θα το βρούνε πιο ζεστό από ότι αν τους είχανε κλείσει. Στη δεύτερη παρέα που ήταν και ένας φυσικός δεν μπορούσαν να κατανοήσουν ότι ένα αιολικό πάρκο δεν μπορεί να υπερφορτίσει το δίκτυο, αφού παρέχει πάντα τόση ενέργεια όση του ζητηθεί από την κατανάλωση. Πολλοί συνομιλητές θεωρούσαν ότι αν κάποια αιολικά πάρκα ή κάποια φωτοβολταϊκά δίνουν περισσότερη ενέργεια από ότι χρειάζεται, τότε δημιουργείται ζημιά αφού το σύστημα υπερφορτώνεται. Κάποιοι αμφισβητούσαν ότι μία ηλεκτρική πηγή όπως μία ανεμογεννήτρια ή ένα φωτοβολταϊκό έχει ως χαρακτηριστικό τη μέγιστη ισχύ που μπορεί ν’ αποδώσει, αφού τα βιβλία της Β/θμιας δεν αναφέρουν τέτοιο χαρακτηριστικό. Αναφέρουν ως χαρακτηριστικά μόνο την ΗΕΔ και την εσωτερική αντίσταση.
Να γιατί θα πρέπει ν’ αναφερόμαστε σε αυτά που μπορούμε να μετρήσουμε. Να γιατί πρέπει να γίνονται πειράματα. Ας είναι και επίδειξης.
Επανέρχομαι στο ζήτημα του κινούμενου αγωγού σε μαγνητικό πεδίο. Ευχαριστώ τον Ανάργυρο για το σχόλιό του, το οποίο με βρίσκει σύμφωνο.
«…δεν υπάρχει δύναμη Laplace, άρα (θεωρούμε ότι) δεν διαρρέεται από ρεύμα ο αγωγός.»
Επειδή όμως πρέπει να έχουμε μια συνέπεια στην διδασκαλία μας, αλλά και επειδή Γιάννη δεν επιλύουμε ασκήσεις για τις ασκήσεις, παραβιάζοντας την θεωρία που διδάσκουμε, οπότε δεν «λέμε στα παιδιά να μην βάζουν δύναμη Λαπλάς».
Γιατί κύριε να μην βάλουμε δύναμη Laplace; Υπάρχει ρεύμα; Αν ναι, πρέπει να σχεδιάσουμε δύναμη. Αν όχι δεν σχεδιάζουμε δύναμη. Ποιο είναι το σωστό;
Τι απάντηση περιμένουμε από έναν μαθητή στο ερώτημα, που αναφέρεται στο παρακάτω κύκλωμα για τον αγωγό που σύρεται όπως στο σχήμα:
Αν τη στιγμή που η ταχύτητα έχει μέτρο 10m/s κλείσουμε το διακόπτη δ, να βρεθεί η επιτάχυνση του αγωγού ΑΓ, ελάχιστα πριν το κλείσιμο του διακόπτη και αμέσως μετά το κλείσιμο.
Δίνονται τα απαραίτητα δεδομένα, όπως ότι η μόνη αντίσταση είναι αυτή του ΑΓ, R=0,2Ω…
Τι θα γράψει ο μαθητής; Δεν πρέπει να πάρει πριν το κλείσιμο του διακόπτη F=mα, χωρίς να σημειώσει δύναμη Laplace, ενώ μετά το κλείσιμο δεν θα πρέπει να πει ότι F-FL=mα; Και αν μας ρωτήσει γιατί δεν σχεδιάζουμε δύναμη και με ανοικτό το διακόπτη; Τι θα του απαντούσες Γιάννη; Τι θα απαντούσε κάθε συνάδελφος που θα βρίσκεται μέσα στην τάξη;
Δεν θα του πει ότι με ανοικτό το διακόπτη, το ρεύμα που διαρρέει τον ΑΓ έχει πολύ μικρή ένταση αφού απλά μεταφέρει τα απαιτούμενα φορτία, ώστε κάθε στιγμή να επικρατεί στα άκρα του μια τάση, ίση με αυτή που προβλέπει η θεωρία, αλλά η ένταση αυτή θεωρείται αμελητέα, σε σχέση με την ένταση που διαρρέει το κύκλωμα μόλις κλείσουμε το διακόπτη;
Ποια άλλη απάντηση θα μπορούσε να δοθεί στο μαθητή;
Γεια σου Διονύση. Τι τάξη μεγέθους έχει η δύναμη Λαπλάς πριν το κλείσιμο;
Πολύ μικρή για να την λάβουμε υπόψη μας. Η προσέγγιση (μηδενικό ρεύμα) άριστη είναι. Όμως είναι χρηστική.
Εδώ αναφέρεται: “με ανοικτό το διακόπτη, το ρεύμα που διαρρέει τον ΑΓ έχει πολύ μικρή ένταση”. Με ποιους νόμους της Φυσικής τεκμηριώνεται αυτή η άποψη ώστε να την παραθέσουμε στο μαθητή έστω και χωρίς τεκμηρίωση;
Αν αυτή η γνώση Γιάννη είναι “χρηστική” δεν μπορεί να υπάρχει και δεύτερη “γνώση”, όταν μπαίνει ένα ερώτημα θεωρίας.
Δεν γίνεται τη μια φορά ο μαθητής να μην βάζει δύναμη θεωρώντας ότι ο αγωγός δεν διαρρέεται από ρεύμα (επί της ουσίας) και την άλλη να απαντά ότι ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα.
Εκτός και αν ρητά στην θεωρία του βιβλίου του, αναλυόταν ότι ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα, κατά την αποκατάσταση της Εεπ, αλλά η ένταση αυτή θεωρείται πρακτικά αμελητέα.
Τότε θα μπορούσε να τεθεί ερώτημα, για το αν ο αγωγός διαρρέεται από ρεύμα και ο μαθητής ήταν υποχρεωμένος να απαντήσει ΝΑΙ.
Νομίζω Ανδρέα, ότι έχω αναλύσει και έχω τεκμηριώσει, με διαδοχικά σχόλια, την θέση μου.
Απάντηση δεν έχω πάρει σε κανένα θέμα που έβαλα, αλλά εσύ συνεχίζεις να απαντάς στον αόρατο!!! συνομιλητή σου ζητώντας:
“Με ποιους νόμους της Φυσικής τεκμηριώνεται αυτή η άποψη ώστε να την παραθέσουμε στο μαθητή έστω και χωρίς τεκμηρίωση;”
Λοιπόν για να τελειώνουμε:
Ο μαθητής οφείλει να απαντήσει στο ερώτημα Α2, με βάση αυτό που έχει διδαχτεί και γράφει το βιβλίο του:
Ό,τι γράφει το τμήμα που έχω βάλει σε κόκκινο πλαίσιο…
ως “εφευρέτης” και “μάνατζερ” της Λερναίας Ύδρας, που κατοικεί εδώ πέρα μέσα, επανέρχομαι με παρατηρήσεις και συμπεράσματα
Ανδρέα, ο Μήτσος είναι απολύτως “βαρεμένος”, μέχρι και pptx , τί ΄ναι φτούνα άραγε;, δείχνει, εγώ για τα σχολικά βιβλία του Γυμνασίου έγραψα, σχολικά και εξωσχολικά, συμπεριλαμβάνοντας και το δικό μου
Διονύση, αυτό κατάλαβα κι εγώ, “καταπίνοντας” τα περί ακαριαίας μεταφοράς του διακόπτη στο Β!, άλλως τα ηλεκτρόνια του παραμένοντος για λίγο χρονικό διάστημα ρεύματος θα πραγματοποιούν άλμα επί κοντώ στον αέρα!
η τελική μου θέση:
ο καθηγητής έχει δίκιο, εκτός από την περίπτωση που έγραψα και δεν διάβασε, όπου η ΔΦ/Δt παραμένει σταθερή, π.χ. με κατάλληλη διαρκή μείωση της ταχύτητας του μαγνήτη, εξαιρετικά δύσκολο είναι αυτό πειραματικά, οπότε η Εεπ παραμένει σταθερή, άρα δεν συνεχίζεται μετακίνηση ηλεκτρονίων από το ένα προς το άλλο άκρο
ο μαθητής, που θεώρησε ότι δεν υπάρχει ρεύμα, έχει πιο δίκιο από όλους, διότι εμείς τον διδάξαμε να το θεωρεί έτσι
και ο Πάνος έχει δίκιο, διότι πειραματικά δύσκολα στήνεται συσκευή για την ανίχνευση και μέτρηση αυτού του ρεύματος
και τέλος, επειδή υπήρξα ΕΚΦΕτζής στη νιότη μου, μια σκέψη:
χρειαζόμαστε τραπέζι, παγοκολόνα, ευθύγραμμο κυλινδρικό μαγνήτη, πηνίο με διάμετρο λίγο μεγαλύτερη από την του μαγνήτη, σφυράκι, ορθοστάτη, δαγκάνα στήριξης, μεγάλο βαρίδι
τοποθετούμε πάνω στο τραπέζι οριζόντια την παγοκολόνα και χαράζουμε, με τη βοήθεια του μαγνήτη κατά μήκος της, και στο μέσον της περίπου, ένα ευθύγραμμο αυλάκι, ώσπου να χωράει και να κινείται μέσα του, χωρίς τριβές, ο μαγνήτης
τοποθετούμε τον μαγνήτη οριζόντια στο ένα άκρο του αυλακιού, με ένα τμήμα του εκτός παγοκολόνας, και στο άλλο άκρο της, που ακινητοποιούμε το βαρίδι, τοποθετούμ, με τη βοήθεια του ορθοστάτη, το πηνίο με τον άξονά του παράλληλο με τον άξονα του αυλακιού
δίνουμε με το σφυράκι ένα δυνατό χτύπημα στο εκτός παγοκολόνας άκρο του μαγνήτη με φορά προς το πηνίο
αν διαπιστώσουμε μείωση της ταχύτητάς του πράγματι το πηνίο διαρρέεται από ρεύμα
Καλησπέρα.
Η συγκεκριμένη, πολυ ενδιαφέρουσα, συζήτηση αναδεικνύει ότι ο νόμος του Faraday δεν αναφέρεται σε κλειστό κύκλωμα, αλλά στην μεταβολή της μαγνητικής ροής που διαπερνά μια τυχαία μαθηματική επιφάνεια (πολλές φορές έχουμε αντιδικήσει για αυτό στο παρελθόν). Μας πληροφορεί δηλαδή, ότι αν η ροή μεταβάλλεται σε μία επιφάνεια στο χώρο, τότε στην περιοχή αυτή του χώρου αναπτύσσεται ένα ηλεκτρικό πεδίο, το οποίο εκδηλώνεται με την ΗΕΔ από επαγωγή (διαφορές δυναμικού οι οποίες όμως εξαρτώνται από την διαδρομή στην οποία υπολογίζονται).
Στο Α2 όσο ο μαγνήτης πλησιάζει το πηνίο, η μαγνητική ροή αυξάνεται, άρα εντοπίζεται μεταβαλλόμενη τάση (ΗΕΔ) στα άκρα του πηνίου. Αν αυτήν η τάση μπορεί να θέσει σε προσανατολισμένη κίνηση τα ηλεκτρόνια του πηνίου για όσο χρονικό διάστημα κινείται ο μαγνήτης, δεν το ξέρω. Εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες, όπως το υλικό των καλωδίων του πηνίου, η ταχύτητα του μαγνήτη και η απόστασή του από το πηνίο, η σύσταση του αέρα, το πόσο ισχυρό ΜΠ δημιουργεί ο μαγνήτης κ.λπ. Αν έπρεπε να στοιχηματίσω, θα πόνταρα ότι αν υπάρχει ρεύμα σε πείραμα με εργαστηριακούς μαγνήτες, θα είναι δύσκολα, έως αδύνατον να ανιχνευτεί.
Δεν μπορώ να καταλάβω όμως, με ποια λογική ένας μαθητής που έχει διδαχτεί τα υπάρχοντα σχολικά βιβλία, μπορεί να απαντήσει το (β), άρα και τα (α), (δ).
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τη συζήτηση, μαθαίνοντας αρκετά, αλλά επιβεβαιώνοντας ταυτόχρονα περισσότερα … και όχι μόνο για φυσική…
Κάποιες σκέψεις που δεν ξέρω αν έχουν κάτι να προσθέσουν στη συζήτηση….
-Ακόμη και αν κάποιος μαθητής θεωρούσε πως δεν επέρχεται μόνιμη κατάσταση
στο κύκλωμα του πηνίου, αλλά αυτό διαρρέεται από ρεύμα, σε όλη τη διάρκεια
της κίνησης του μαγνήτη προς το πηνίο, δεν βλέπω γιατί να επιλέξει
την απάντηση (α) και όχι την (β) ή την (δ), ή αντίστοιχα γιατί να επιλέξει
την απάντηση (β) και όχι την (α) ή την (δ), ή αντίστοιχα γιατί να επιλέξει
την απάντηση (δ) και όχι την (α) ή την (β)….
Θέλω να πω ότι οι απαντήσεις (α), (β), (δ) είναι ταυτόσημες….
Η μόνη που διαφέρει νοητικά είναι η (γ)…
Άρα, η (γ), ήταν προφανώς η μόνη αποδεκτή απάντηση…
Το πρόβλημα θα ήταν πολύ μεγαλύτερο, αν στο (δ) έλεγε:
(δ) όλα τα παραπάνω σωστά
Αυτό που δεν γνωρίζω, είναι αν αυτό ξέφυγε στους θεματοδότες ή αντιλαμβανόμενοι τη δυσκολία των υπόλοιπων θεμάτων Α, θέλησαν να βοηθήσουν τους μαθητές
-Μέχρι να γίνει η κοινοποίηση της άποψης του καθηγητή Μπενετάτου, στην ιστοσελίδα physicsgg, κανένας συνάδελφος δεν είχε διατυπώσει κατά την κριτική
των θεμάτων, ανάλογη άποψη με αυτή του κύριου Μπενετάτου.
Σίγουρα δεν είχε δημοσιευτεί ανάλογη άποψη στο ylikonet που παρακολουθώ καθημερινά.
Άρα, κανένας που δραστηριοποιείται στο ylikonet, μέχρι τα μεσάνυχτα του Σαββάτου 20/7 που έγινε η ανάρτηση στο physicsgg, δεν θεώρησε πως το ανοιχτό κύκλωμα του πηνίου, διαρρέεται από ρεύμα….
-Ρισκάροντας να κάνω λάθος, ανοιχτό κύκλωμα που διαρρέεται για μικρό, αλλά μετρήσιμο, χρονικό διάστημα από ρεύμα, είναι το κύκλωμα εκφόρτισης φορτισμένου πυκνωτή
Δυστυχώς η εκφόρτιση πυκνωτή έχει πάψει να διδάσκεται από το 1999.
Τα 25 χρόνια που μεσολαβούν, μας εξασφαλίζουν με βεβαιότητα πως δεν υπήρχε απόφοιτος εκείνης της χρονιάς στις φετινές εξετάσεις… αλλά και να υπήρχε δεν βλέπω για ποιο λόγο να επιλέξει κάποια από τις (α), (β), (δ) και όχι όλες τις παραπάνω
Δεν θυμάμαι σε σχολικό βιβλίο Α ή Β ή Γ Λυκείου να υπάρχει ανοιχτό κύκλωμα που διαρρέεται από ρεύμα μετρήσιμης διάρκειας
Συνεχίζω για να βάλω φωτο
Ακόμα και το ρεύμα μετατόπισης, στο βιβλίο των δεσμών παρουσιαζόταν με τρόπο,
ώστε να προϊδεάζει για “κλειστό” κύκλωμα
H πιθανοτητα το συγκεκριμενο θεμα να δημιουργησει καποια ανωμαλια ως προς την διαδικασια των εξετασεων ειναι μαλλον μηδεν, Κανενας μαθητης δεν θα μπερδευτει.
Τα συρματα εχουν αμελητεα χωρητικοτητα και τα ρευματα στα ανοιχτα κυκλωματα χωρις στοιχεια με χωρητικοτητα,ειναι αμελητεα. Ετσι απαντανε οι μαθητες. Το γ) ειναι σιγουρα σωστο και αν καποιος κατα τυχη το διαβασε πρωτο,το επιλεγει χωρις καν να διαβασει
τα υπολοιπα. Υπηρχαν πολυ σοβαροτερα προβληματα στα θεματα οπως ας πουμε η προταση Α5 ε) η οποια ειναι αληθης και η προταση της εκφωνησεως του θεματος Γ
“υπάρχουν δύο υλικά σημεία που βρίσκονται στην ακραία θετική τους απομάκρυνση”
η οποια δεν προυποθετει κατ αναγκην μονο δυο,μπορουμε να παρουμε και δεκα.
Αλλά και στο βιβλίο των δεσμών, που περιείχε και αποτελούσε μέρος της εξεταζόμενης ύλης, τόσο το χρονοκύκλωμα RC, αλλά και το ρεύμα μετατόπισης για μία χρονιά που εξετάστηκαν οι εξισώσεις Maxwell, κλείνει την αναφορά στη μεταφορική κίνηση αγωγού σε ομογενές ΜΠ ως εξής:
Τί ποιο ξεκάθαρο;;;
“….αν τα άκρα της συνδεθούν με αγωγό, ώστε να σχηματιστεί κλειστό κύκλωμα,
αυτό θα διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα….”
ΥΓ1: Βαγγέλη, θαυμάζω… την ικανότητά σου να βλέπεις το πειραματικό πραγματοποιήσιμο άμεσα και κατανοητά….
ΥΓ2: Φοβάμαι πως όταν εστιάζουμε στο Α2, δεν συζητάμε για το ουσιαστικό απεχθές των φετινών θεμάτων φυσικής
Καλημέρα σε όλους.
Ορισμένες παρατηρήσεις σχετικά με το σχόλιο που υπάρχει εδώ:
“Θέλω να πω ότι οι απαντήσεις (α), (β), (δ) είναι ταυτόσημες….
Η μόνη που διαφέρει νοητικά είναι η (γ)…
Άρα, η (γ), ήταν προφανώς η μόνη αποδεκτή απάντηση…” Κάποιος που γνωρίζει άριστα Φυσική αλλά δεν μπορεί να κάνει αυτού του είδους το συλλογισμό θα αποτύχει. Άρα δεν πρόκειται για εξέταση Φυσικής.
“Άρα, κανένας που δραστηριοποιείται στο ylikonet, μέχρι τα μεσάνυχτα του Σαββάτου 20/7 που έγινε η ανάρτηση στο physicsgg, δεν θεώρησε πως το ανοιχτό κύκλωμα του πηνίου, διαρρέεται από ρεύμα….” Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο κάποιος να θεώρησε πως το ανοιχτό κύκλωμα του πηνίου διαρρέεται από ρεύμα αλλά δεν το ανάρτησε.
“-Ρισκάροντας να κάνω λάθος, ανοιχτό κύκλωμα που διαρρέεται για μικρό, αλλά μετρήσιμο, χρονικό διάστημα από ρεύμα, είναι το κύκλωμα εκφόρτισης φορτισμένου πυκνωτή“. Κατά τη φόρτιση του πυκνωτή επίσης το κύκλωμα είναι ανοικτό: μεταξύ των οπλισμών του πυκνωτή υπάρχει μονωτικό υλικό.
Ορισμένες παρατηρήσεις σχετικά με το σχόλιο που υπάρχει εδώ:
“Νομίζω Ανδρέα, ότι έχω αναλύσει και έχω τεκμηριώσει, με διαδοχικά σχόλια, την θέση μου.
Απάντηση δεν έχω πάρει σε κανένα θέμα που έβαλα, αλλά εσύ συνεχίζεις να απαντάς στον αόρατο!!! συνομιλητή σου ζητώντας:
“Με ποιους νόμους της Φυσικής τεκμηριώνεται αυτή η άποψη ώστε να την παραθέσουμε στο μαθητή έστω και χωρίς τεκμηρίωση;”
Λοιπόν για να τελειώνουμε:
Ο μαθητής οφείλει να απαντήσει στο ερώτημα Α2, με βάση αυτό που έχει διδαχτεί και γράφει το βιβλίο του.”
Πράγματι στο σχολικό βιβλίο αναφέρεται: “Αν σε κάποια από τις προηγούμενες περιπτώσεις το κύκλωμα είναι ανοιχτό, δε θα υπάρχει ρεύμα.” χωρίς ωστόσο οποιαδήποτε επεξήγηση. Άρα ο μαθητής έχοντας αποστηθίσει τη συγκεκριμένη άποψη, στο Α2 επιλέγει την (γ). Ωστόσο κάποιος που θα γνώριζε άριστα Φυσική και δεν θα θυμόταν αυτό το σημείο, θα αποτύγχανε. Άρα δεν πρόκειται για εξέταση Φυσικής.
Σχετικά με την άποψη “με ανοικτό το διακόπτη, το ρεύμα που διαρρέει τον ΑΓ έχει πολύ μικρή ένταση” που έχει διατυπωθεί εδώ, παραμένει αναπάντητο το ερώτημα: Με ποιους νόμους της Φυσικής τεκμηριώνεται αυτή η άποψη ώστε να την παραθέσουμε στο μαθητή έστω και χωρίς τεκμηρίωση; Μπορεί κάποιος από τους αναγνώστες των σχολίων που υπάρχουν στην παρούσα ανάρτηση να υποδείξει πού υπάρχει η απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα;
Τέλος σχετικά με τον “αόρατο!!! συνομιλητή“: Διατηρώ ακαδημαϊκό ύφος, όπως αρμόζει σε φόρουμ επιστημόνων και δασκάλων που παρακολουθούν και μαθητές, ώστε να αποφεύγω προκλήσεις που περιέχονται σε φράσεις όπως: “Λοιπόν για να τελειώνουμε…“