Βασίλειος Παππάς

Καλημέρα Βασίλη. Πολύ όμορφο!
Να βάλουμε και λίγη Γεωμετρια στο χωράφι.
Παρατηρησα ότι τα δενδρα(ριζες ελιας) φυτεύονται σε μορφύ τετραγώνων μεταξύ τους (οπως ενα τετραγωνο πλεγμα). Και σκεφτικά αν ηταν σε τριγωνική διάταξη θα είχαμε στο ιδιο χωράφι επιπλέον 15% περίπου παραπάνω ρίζες αρα 15% περίπου παραπάνω κέρδη.
Για του λογου το αληθές:https://i.ibb.co/mVDhMP5S/SCAN-3.png

και….https://i.ibb.co/zWBJVDcV/SCAN-1.png

και…https://i.ibb.co/Ndz72BXC/SCAN-2.png

ευχαριστώ. πολύ ωραίο…
αλλά να το στείλεις και στα μπλόκα…

και μια φωτό από τις ημέρες εκείνες…

https://i.ibb.co/mrkt6qdd/1980-min-1765109413-9658.jpg

Βασίλη είμασταν 22 χρονών αμφότεροι.
Η απόσταση των γεγονότων από τους γιούς μου είναι μεγαλύτερη από αυτήν που χωρίζει εμάς από τον Β’ Παγκόσμιο!!

(Ποιος ήταν ο άλλος σκηνοθέτης πέρα από τον συμφοιτητή μας Τάσο;)

Καλό απόγευμα Βασίλη.
Ωραία μεταφορά ενός κλίματος που μοιάζει πολύ μακρινό…
“Υπήρχε ψήφισμα αν η δικτατορία του Βιντέλα στην Αργεντινή είχε προοδευτική κατεύθυνση ή όχι.”
Ένα τέτοιο ψήφισμα, άξιζε τον κόπο 🙂

Πραγματικά πολύ παραστατική, Βασίλη, η «χαρτογράφηση» που μας δίνεις  ενός αμφιθέατρου  σε ώρα γενικής συνέλευσης της εποχής. Και νομίζω αφορά κάθε σχολή και τμήμα σε κάθε πανεπιστήμιο τότε. Πραγματική και η περιγραφή που αφορούσε ατέλειωτες  κουβέντες και  ψηφίσματα σαν και αυτό που αφορούσε το χαρακτήρα της δικτατορίας Βιντέλα.Όμως νομίζω πρέπει να τονίσουμε ότι ίσχυε και αυτό που γράφεις «Κατά τη διάρκεια αυτών των καταλήψεων, αλλά και λίγο πριν οι «μεγάλοι» έκαναν προτάσεις για την αναμόρφωση του προγράμματος σπουδών. Οι «μικροί» άκουγαν εξωτικά ονόματα όπως Messiah, Landau, Kittel, Yang, αλλά και τον δικό μας Τραχανά.»,αλλά θα πρόσθετα   και προβλήματα λειτουργίας του τμήματος, κουβέντες   με τους βοηθούς που εκτιμούσαμε για τα πολύ σύγχρονα θέματα της φυσικής – θυμάμαι κουβέντες για κβαντικές θεωρίες πεδίου-  ή και θέματα διδακτικής της φυσικής κλπ.Η δε κατάργηση του 815 που γράφει το πανό της φωτογραφίας ήταν πραγματικά τομή για το ελληνικό πανεπιστήμιο. Και να τελειώσω με ένα ευτράπελο. Εγώ το 1979 δούλευα ήδη σε φροντιστήριο του κέντρου και σε κάποια κατάληψη της νομικής ή του φυσικίου περνώντας από την Σόλωνος άκουγες το σύνθημα. Καλώστονε  τον Αρκουδέα αυτός δεν είναι άνθρωποςείναι μια ιδέα.  Ο Αρκουδέας ήταν ο αττικάρχης της εποχής.

Εντύπωση μου κάνει που από το 1976 (δικτατορία Βιντέλα), που όντως υπήρξε μια διαμάχη για την «προοδευτικότητά» του ή όχι στους φοιτητικούς χώρους, να διαιωνίζεται μέχρι το 1979.
 
Ήμουν από τους «εξαιρετικούς γραφειοκράτες συνδικαλιστές» το 72-76, που «κάποια στιγμή πολύ αργότερα προτίμησαν τη ρήξη». Δε ξέρω τι εννοείς με τη «ρήξη».
 
Κάποιοι αργότερα «είδαν το φως το αληθινό» και άλλαξαν στρατόπεδο. Κάποιοι «κουράστηκαν και γύρισαν στο σπίτι». Αλλά και πολλοί «κουράστηκαν, μεγάλωσαν, αλλά δε γύρισαν στο σπίτι».
 
Το κλίμα των συνελεύσεων, όπως το λες. Καλύτερα τότε με τη μαζικότητα τους και τις ιδεολογικές διαμάχες τους παρά τα σημερινά χάλια.
 
Είναι περήφανος για ‘κείνα το χρόνια. Ως νεολαίοι αν γυρίζαμε τα χρόνια πίσω ίσως να μην κάναμε κάποιες ενέργειες, αλλά το αίμα έβραζε.
 
Τα καλύτερά μου χρόνια, χωρίς αστερίσκους.

Βασίλη καλησπέρα. Πάτρα 1981, πρωτοετής, στο ρόλο του ψαριού, που μπαίνει στο αμφιθέατρο, σε συνέλευση. Το αμφιθέατρο φίσκα, ο καπνός θα είχε σπάσει κάθε μετρητή ρύπανσης, αν υπήρχε τότε και ατελείωτες αντιπαραθέσεις, που δεν κατέληγαν εύκολα σε λύση. Η Πανσπουδαστική πανίσχυρη, επενέβαινε ακόμα και στο τι τραγούδια θα παίξω με τους φίλους μου στις Μουσικές Εκδηλώσεις… Το ροκ δεν τους άρεσε και πολύ. Προ Γκορμπατσώφ εποχή. Μετά το αγάπησαν…
Πως να είναι τώρα οι γενικές συνελεύσεις; Απαγορεύεται το κάπνισμα; Υπάρχουν εγκατεστημένοι μετρητές διοξείδιου του άνθρακα; Έχουν καλό σήμα τα κινητά; Έχει θέση στο πάρκινγκ για τα αυτοκίνητα ή πρέπει να παρκάρουν μακριά;
Μήπως όμως θα φέρνουν παρόμοιες αναμνήσεις μετά από σαράντα χρόνια και στους σημερινούς φοιτητές;

Αγωνιστής και δάσκαλος. Ως υπότροφος στο Δημόκριτο είχαμε πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις για τη Φυσική και για τον πυρηνικό αφοπλισμό. Καθοδήγησε το διδακτορικό του Πέτρου Παπακωνσταντίνου, εδώ και πολλά χρόνια δημοσιογράφου της Καθημερινής και διεθνούς αναλυτή.

Δίδασκε το μάθημα επιλογής “ΠΥΡΗΝΙΚΆ ΟΠΛΟΣΤΆΣΙΑ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ”!

Τον είχα καθηγητή στο Φυσικό Αθήνας και ήταν εξαιρετικός δάσκαλος. Το μάθημά του δε είχε φοβερό ενδιαφέρον.

Μία πληροφορία σημαντική κατά τη γνώμη μου:

“Η συμβολή του Ανδρέα Θεοφίλου υπήρξε καθοριστική σε επιστημονικές και περιβαλλοντικές αποφάσεις. Το 1977, το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος ανέθεσε στην ομάδα του να εξετάσει τη δυνατότητα δημιουργίας πυρηνικού εργοστασίου στην Κάρυστο. Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εγκατάσταση δεν ήταν συμφέρουσα, αποτρέποντας ουσιαστικά την κατασκευή του σταθμού.”

Πηγή

Έπεσαν μαζεμένες οι απώλειες πολλών σημαντικών ανθρώπων που ήταν άμεσα ή έμμεσα Δάσκαλοι για εμάς.

Τον γνώρισα μέσα από τις οργανώσεις Ειρήνης ( ΕΕΔΥΕ κ,α, ) Πάντα μαχητικός και πάντα πράος. Με πλησίασε για να μου χαρίσει ένα βιβλίο του για τα πυρηνικά όπλα και να γράψει μια αφιέρωση. … Μου είπε : “…δυνάμωσε το επιχείρημά σου όχι την φωνή σου.” Τον αγάπησα και με αγάπησε. Δουλέψαμε μαζί για κάποιες εκδηλώσεις σχετικά με την Ειρήνη και τον πυρηνικό αφοπλισμό . Όταν ήρθε να διδάξει στο Φυσικό τμήμα ήμουν ήδη επί πτυχίω … Όμως πάντα τον λογάριαζα σαν Δάσκαλό μου
Θα τον θυμάμαι πάντα , Μελαγχολικό και αισιόδοξο. Πράο και μαχητικό.

Συλλυπητήρια στην οικογένειά του και σε όσους τον αγάπησαν .