Καμβίσιος Ευάγγελος

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΣΚΗΣΗΣ 1

• Ταυτοποίηση: Το αλκίνιο Α είναι το Προπίνιο (0,2 mol) και το αλκίνιο Β είναι το 2-Βουτίνιο (0,5 mol).
• Μάζα Ιζήματος: Σχηματίζονται 20,5 g ιζήματος (προπινίδιο του χαλκού).
• Υδρογόνωση: Απαιτούνται 2,8 g υδρογόνου (H2) για την πλήρη υδρογόνωση του μείγματος 1.
• Σημείο Ζέσεως: Χαμηλότερο σημείο ζέσεως έχει το Προπίνιο (Α) λόγω μικρότερης μοριακής μάζας.

 
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΣΚΗΣΗΣ 2

• Ταυτοποίηση: Τα αλκίνια είναι το Προπίνιο (Γ) και το 1-Βουτίνιο (Δ).
• Υδρογόνωση: Απαιτούνται 3,2 g υδρογόνου (H2) για την πλήρη υδρογόνωση του μείγματος 2.

 
 
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΣΚΗΣΗΣ 3

• Ταυτοποίηση: Το αλκίνιο Ε είναι το 1-Βουτίνιο (μοριακός τύπος C4H6).

 
συντακτικός του τύπος (CH3-CH2-C≡CH).

Παναγιώτη καλησπέρα. Με προβλημάτισε παρά πολύ η πρώτη άσκηση. Αναφέρεις ότι τα άτομα του C είναι συνευθειακά. Έχεις λάβει υπόψη σου το ακετυλένιο; Γιατί αν το έχεις λάβει υπόψη σου, για να λυθεί η άσκηση, χρειάζεται εκτεταμένη διερεύνηση. Είναι σωστό αυτό που γράφω ή σκέφθηκες κάτι άλλο;

Καλησπερα Δημητρη και σε ευχαριστω για τον χρονο σου – μετα απο διερυενηση το αιθινιο απορριπτεται – αλλα πολυ καλη η παρατηρηση σου

απο gemini:

Άσκηση 1
Το αιθίνιο (C2H2) απορρίπτεται για δύο βασικούς λόγους:

1. Λόγω του όγκου του υδρογόνου (H2):
2. Το αιθίνιο έχει δύο όξινα υδρογόνα (ένα σε κάθε άκρη του δεσμού). Αυτό σημαίνει ότι 1 mol αιθινίου αντιδρώντας με νάτριο (Na) θα έδινε 1 mol αερίου H2.
3. Αν το αλκίνιο Α ήταν το αιθίνιο, τότε από την αναλογία 2/5 θα είχαμε:
4. moles A = 2x και moles B = 5x.
5. Αφού το Α (αιθίνιο) θα έδινε 1 mol H2 ανά mol αλκινίου, τα συνολικά moles του H2 θα ήταν 2x.
6. Όμως ξέρουμε ότι εκλύθηκαν 2,24 L (δηλαδή 0,1 mol) H2.
7. Άρα: 2x = 0,1, που σημαίνει x = 0,05.
8. Αυτό θα μας έδινε moles A = 0,1 και moles B = 0,25.
9. Λόγω της συνευθειακότητας:
10. Αν χρησιμοποιήσουμε τις παραπάνω ποσότητες (0,1 mol A και 0,25 mol B) για να βρούμε τη μάζα του μείγματος (35 g):
11. Η μάζα του Α (αιθίνιο) θα ήταν: 0,1 mol επί 26 g/mol = 2,6 g.
12. Άρα η μάζα του Β θα έπρεπε να είναι: 35 g – 2,6 g = 32,4 g.
13. Η μοριακή μάζα του Β θα ήταν τότε: 32,4 g δια 0,25 mol = 129,6 g/mol.
14. Αυτή η τιμή αντιστοιχεί σε ένα πολύ μεγάλο αλκίνιο (με 9 ή 10 άνθρακες).
15. Όμως, η άσκηση ορίζει ότι και στο Β όλα τα άτομα άνθρακα είναι συνευθειακά. Στα αλκίνια, η συνευθειακότητα όλων των ατόμων άνθρακα σταματάει στο 2-βουτίνιο (4 άνθρακες). Σε οποιοδήποτε μεγαλύτερο αλκίνιο, η ανθρακική αλυσίδα “λυγίζει” και δεν είναι πλέον ευθεία.

Συνεπώς, το μόνο αλκίνιο που ικανοποιεί και τον όγκο του H2 (δίνοντας 0,5 mol H2 ανά mol αλκινίου) και τον περιορισμό της συνευθειακότητας είναι το προπίνιο.

Για σου Παναγιώτη και πάλι. Αυτό που περιγράφεις είναι αυτό ακριβώς που με προβλημάτισε. Για να λυθεί η άσκηση, επειδή από την συνευθειακότητα τα δυνατά ισομερή είναι 3, πρέπει αρχικά να διερευνηθούν 3 περιπτώσεις με την προσθήκη Na: ακετυλένιο, προπίνιο (3/2 mol H2), ακετυλένιο, 2-βουτίνιο (1 mol H2) και προπίνιο, 2-βουτίνιο (1/2 mol H2). Και αφού βρεθεί το σωστό ζευγάρι, μέσω μάζας, να βρεθεί ποια ακριβώς είναι η Α και ποια η Β. Δηλ. συνολικά 5 περιπτώσεις. Θεωρώ ότι είναι πάρα πολλές. Νομίζω (προφανώς προσωπική άποψη και όχι υποχρεωτικά σωστή) μια επιπλέον πληροφορία να έκανε την άσκηση πολύ πιο προσεγγίσιμη. Π.χ. κατά την υδρόλυση του μίγματος και στη συνέχεια προσθήκη αντιδραστηρίου Tollens, δεν σχηματίζεται κάτοπτρο Ag, ώστε να φύγει από τη μέση το ακετυλένιο.

καλησπερα Δημητρη , συμφωνω με την ιδεα σου, ειναι υπερβολικο να φτασουμε σε περιπτωσεις με πολλα ατομα C, μονο με περιπτωσιολογια για τα ακολουθα βγαινει κατι: Από Gemini:
 
Υπενθύμιση: moles A = 2x, moles B = 5x.
Περίπτωση 1: Αιθίνιο (Α) και 2-Βουτίνιο (Β)
·        Αντίδραση με Na: Το αιθίνιο έχει 2 όξινα υδρογόνα (δίνει 1 mol H2 ανά mol αλκινίου), ενώ το 2-βουτίνιο κανένα.
·        Υπολογισμός H2: moles H2 = moles A = 2x.
Αφού H2 = 0,1 mol, τότε 2x = 0,1, άρα x = 0,05.
·        Ποσότητες: Α = 0,1 mol και Β = 0,25 mol.
·        Έλεγχος Μάζας: (0,1 επί 26) + (0,25 επί 54) = 2,6 + 13,5 = 16,1 g.
·        Συμπέρασμα: Απορρίπτεται (πολύ λιγότερα από τα 35 g που θέλουμε).
Περίπτωση 2: Αιθίνιο (Α) και Προπίνιο (Β)
·        Αντίδραση με Na: Το αιθίνιο δίνει 1 mol H2 και το προπίνιο 0,5 mol H2 ανά mol αλκινίου.
·        Υπολογισμός H2: moles H2 = (1 επί 2x) + (0,5 επί 5x) = 2x + 2,5x = 4,5x.
Αφού H2 = 0,1 mol, τότε 4,5x = 0,1, άρα x = 0,0222.
·        Ποσότητες: Α = 0,0444 mol και Β = 0,111 mol.
·        Έλεγχος Μάζας: (0,0444 επί 26) + (0,111 επί 40) = 1,15 + 4,44 = 5,59 g.
·        Συμπέρασμα: Απορρίπτεται παταγωδώς.
Περίπτωση 3: Προπίνιο (Α) και 2-Βουτίνιο (Β)
·        Αντίδραση με Na: Το προπίνιο έχει 1 όξινο υδρογόνο (δίνει 0,5 mol H2), ενώ το 2-βουτίνιο κανένα.
·        Υπολογισμός H2: moles H2 = 0,5 επί moles A = 0,5 επί 2x = x.
Αφού H2 = 0,1 mol, τότε x = 0,1.
·        Ποσότητες: Α = 0,2 mol και Β = 0,5 mol.
·        Έλεγχος Μάζας: (0,2 επί 40) + (0,5 επί 54) = 8 + 27 = 35 g.
·        Συμπέρασμα: Επαληθεύεται απόλυτα. Είναι ο μοναδικός συνδυασμός που “βγάζει” τη μάζα των 35 g.

Παναγιώτη να επισημάνω κάτι. Στις 3 περιπτώσεις που γράφει το Gemini πρέπει να προσθέσεις και άλλες 3 με διαφορετική σειρά. Για παράδειγμα, στην πρώτη Αιθίνιο (Α) και 2-Βουτίνιο (Β) πρέπει να εξετάσεις την περίπτωση 2-Βουτίνιο (Α) και Αιθίνιο (Β) καθώς τα mol είναι διαφορετικά οπότε και η μάζα του μίγματος θα είναι διαφορετική, και αφού κάνουμε διερεύνηση, ίσως μας δώσει σωστή απάντηση. Δηλ. τυπικά δεν έχεις 3 περιπτώσεις, αλλά 6 με αυτή την προσέγγιση.

Δημήτρη συμφωνώ , έβαλα ένα περιορισμό για να αποφευχθουν τα extra βήματα

Καλημέρα Δημήτρη και χρόνια πολλά! Ως συνήθως άμεση και έξυπνη η λύση σου ! Να είσαι καλά και σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου για την μινιμαλιστικη αυτή άσκηση.

Καλημέρα , χρόνια πολλά , Χριστός Ανέστη.

Μήπως πρέπει να προστεθεί ότι ψάχνουμε τους εστέρες με το μικρότερο δυνατό Mr που πληρούν τις προϋποθέσεις της εκφώνησης ?

Παναγιώτη καλησπέρα. Για άλλη μια φορά εξαιρετική ιδέα. Συγχαρητήρια.
Η λύση μου:
https://i.ibb.co/svftD7Pb/d5.jpg

Καλημέρα Αντώνη και χρόνια πολλά, θα μπορούσες να γίνεις λίγο πιο συγκεκριμένος ;

Από τα Mr προκύπτει ότι τα οξέα Α και Β είναι ισομερείς ενώσεις ( όπως και οι αλκοόλες Γ και Δ )

Στην εκφώνηση γράφει “ Κανένα από τα ισομερή οξέα της ένωσης Α δεν περιέχει άτομο άνθρακα με αριθμό οξείδωσης ίσο με 0″ ==> κανένα 4o-ταγές άτομο C

Δεν θα μπορούσε η λύση να είναι Α : πεντανικό οξύ και Β : 3- μέθυλο βουτανικό οξύ
( δεν έχουν C με ΑΟ = Ο )

Ομοίως Γ : 1-βουτανόλη και Δ : διμέθυλ προπανόλη
( δεν έχουν C με ΑΟ = + 1 )

Διαβάζω ( ή αντιλαμβάνομαι ) κάτι λάθος ?

Καλημέρα Αντώνη κι ευχαριστώ για τον χρονο σου , νομίζω όπως για 5 και πάνω άτομα άνθρακα υπάρχει οξύ με ΑΟ C=0 διμεθυλο προπάνικο οξύ και για αλκοόλες με 4 και παραπάνω άτομα υπάρχει η τριτοταγης βουτανολη με C με ΑΟ +1 , ή προφανώς μπορεί εγώ να καταλαβαίνω κάτι άλλο από αυτό που θες να πεις

Edit … 2 – βουτανόλη

Αααα τώρα κατάλαβα τι εννοείς !!!

Θέλεις ΣΥΝΟΛΙΚΑ κανένα από τα πιθανά ισομερή ( ακόμα και αυτά που ΔΕΝ ΘΑ χρησιμοποιηθούν ) να μην έχει συγκεκριμένο ΑΟ.

Οκ “το’πιασα”…

Δύσκολη άσκηση,για Διαγωνισμούς Χημείας.Μπράβο Παναγιώτη!

Να είσαι καλά αγαπητέ Ευθύμιε, αναμένουμε το νέο σου πόνημα !

Σύντομες λύσεις της άσκησής
1. Τιμή της ΔΗf(2-προπανόλης)
* n(C₃H₆)_ολ = 25,2 / 42 = 0,6 mol.
* m(Br₂) = (4/100) * 400 = 16 g.
* n(Br₂) = 16 / 160 = 0,1 mol (αντέδρασε με το Br₂).
* n(C₃H₆)_ενυδ = 0,6 – 0,1 = 0,5 mol (ενυδατώθηκε).
* n(CHI₃) = 177,3 / 394 = 0,45 mol.
* n(2-προπανόλης) = n(CHI₃) = 0,45 mol.
* n(1-προπανόλης) = 0,5 – 0,45 = 0,05 mol.
* ΔΗ_ενυδ(1-προπ) = -300 – (20 – 286) = -34 kJ/mol.
* Q₁ = 0,05 * 34 = 1,7 kJ.
* Q₂ = 26 – 1,7 = 24,3 kJ.
* ΔΗ_ενυδ(2-προπ) = -24,3 / 0,45 = -54 kJ/mol.
* -54 = ΔΗf(2-προπ) – (20 – 286) => ΔΗf(2-προπανόλης) = -320 kJ/mol.
2. Ένωση Α και Ένωση Β
* Ένωση Α: 2-προπανόλη (σταθερότερη, καθώς έχει μικρότερη ΔΗf = -320 kJ/mol).
* Ένωση Β: 1-προπανόλη (ΔΗf = -300 kJ/mol).
3. % Ποσοστό μετατροπής σε 2-προπανόλη
* (0,45 mol / 0,5 mol) * 100 = 90%.
4. Ποια αλκοόλη υγροποιείται πιο εύκολα
* Η 1-προπανόλη (Β). Έχει γραμμική αλυσίδα που επιτρέπει ισχυρότερες διαμοριακές δυνάμεις (London) και πιο αποτελεσματικούς δεσμούς υδρογόνου, άρα έχει υψηλότερο σημείο ζέσης.
5. Διαλυτότητα Br₂ σε CCl₄
* Το Br₂ και ο CCl₄ είναι και τα δύο μη πολικά μόρια. Σύμφωνα με την αρχή “τα όμοια διαλύουν όμοια”, αναπτύσσουν μεταξύ τους διαμοριακές δυνάμεις London παρόμοιας ισχύος με τις ελκτικές δυνάμεις των καθαρών συστατικών, καθιστώντα
ς τα πλήρως αναμίξιμα.

Καλησπέρα Θύμιο και μπράβο , εξαιρετική η επίλυση σου , να είσαι καλά !

Καλησπέρα σας κ.Κουτσομπόγερα!
Ένα αέριο υγροποιείται πιο εύκολα όσο ισχυρότερες είναι οι διαμοριακές δυνάμεις που αναπτύσσονται μεταξύ των μορίων του.
Οι δύο αλκοόλες του προβλήματος είναι υγρά σε θερμοκρασία 25 C και πίεση 1atm.
Συνεπώς πιο εύκολα υγροποιείται η αλκοόλη με το χαμηλότερο σημείο βρασμού δηλαδή η 2-προπανόλη.

Καλησπέρα σας κύριε Μπανιά, που αναφέρει η εκφώνηση ότι η θερμοκρασία 25 C και πίεση 1atm;

Δηλαδή το νερό που γράφεται στην εκφώνηση είναι σε αέρια μορφή η υγρό;

Όλα τα θερμοχημικά δεδομένα αναφέρονται στις ίδιες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης καθώς και στην ίδια φυσική κατάσταση των ουσιών που συμμετέχουν. Άρα δεν αφορά τον μαθητη. Ουτως ή άλλως αν ήταν υγρές δεν θα υπαρχει υγροποιηση άρα ουτε και ευκολια αυτης.
Επίσης σχολικο βιβλιο: Eίναι εύκολο να καταλάβει κανείς, ότι όσο ισχυρότερες είναι αυτές οι δυνάμεις, τόσο «ευκολότερα» υγροποιείται ένα αέριο σώμα, δηλαδή τόσο μεγαλύτερο σημείο βρασμού έχει. Και ανάποδα, όσο μικρότερες είναι οι διαμοριακές δυνάμεις, τόσο «δύσκολα» υγροποιείται ένα αέριο.

http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/5604/Chimeia_G-Lykeiou-Thetikon-Spoudon-Spoudon-Ygeias_html-empl/index8_1.html

Αν θέλετε προτεινετε μια διατυπωση στο ερωτημα.

Eστω ότι οι αλκοόλες είναι αέρια.Πώς προστέθηκε στο παραγόμενο μίγμα των αλκοολών υδατικό διάλυμα ΝαΟΗ/Ι2;

Με βάση το πνεύμα του βιβλιου η ερώτηση είναι σωστή – χρησιμοποιω αν δειτε ορολογια του βιβλιου. Διοχετεύουμε το μειγμα αλκοολών στο διάλυμα αν αυτό είναι το θέμα (και ειναι πιο σωστη η εκφραση) – γιατι να μην μπορουμε ομως να προσθεσουμε και υγρο σε κλειστο δοχειο πχ με μειγμα αεριων;

Η θερμοκρασία στο δοχείο αντίδρασης είναι πάνω από 100C.Άρα η προσθήκη υδατικού διαλύματος είναι προβληματική.
Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε στην εκφώνηση να αναφέρονται οι φυσικές καταταστάσεις των ουσιών.Δηλαδή αέριο προπένιο αντιδρά πλήρως με υδρατμούς.Το μίγμα των αερίων προϊόντων ψύχεται σε θερμοκρασία περιβάλλοντος οπότε υγροποιείται.Κατόπιν προσθέτουμε το διάλυμα ΝaOH/I2,ώστε να υπάρχει πραγματική απεικόνιση των φυσικών και χημικών διεργασιών!
Ευχαριστώ για το χρόνος σας και το διάλογο ο οποίος εκ μέρους μου δεν έχει καμία διάθεση αντιπαράθεσης αλλά βελτίωσης μου!¨Αλλωστε έχετε δείξει την αγάπη σας για τη χημεία με τόσο χρόνο που αφιερώνετε σε αυτήν!
Σε άλλη άσκηση εδώ στο ylikonet υπάρχει η έκφραση ομογενές μίγμα αλκινίου-αλκοόλης.Όμως ακλίνιο και αλκοόλη δεν διαλύονται μεταξύ τους.Άρα αυτό δημιουργεί γνωστικές συγκρούσεις!

Η πρόταση μου και καλό βράδυ!
Το μίγμα των αέριων προϊόντων ψύχεται αργά σε θερμοκρασία 25C οπότε υγροποιείται.
Ποια από τις δύο ισομερείς αλκοόλες θα υγροποιηθεί πρώτη;

Καλησπέρα σας κύριε Μπανιά
Συμφωνώ με όσα λέτε και σας ευχαριστώ για τον διάλογο – εννοείται ότι δεν έχουμε την παραμικρή αντιπαράθεση και εννοειται πως κάνω πολλές φορές λάθη. Εγω σας ευχαριστω για τον χρονο σας, αυτού του ειδους οι διαλογοι βελτιωνουν
και τις 2 πλευρες αν συμφωνειτε – προφανως ολοι θελουμε να βελτιωνόμαστε.
Κατανοητό αυτό που αναφέρετε για την θερμοκρασια και τις φυσικες καταστασεις – αλλα επειδη αναφερω οτι ‘Όλα τα θερμοχημικά δεδομένα αναφέρονται στις ίδιες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης καθώς και στην ίδια φυσική κατάσταση των ουσιών που συμμετέχουν.’
μαλλον δεν εχουμε προβλημα – θα υπηρχε θεμα και στην εκφωνηση θα ηταν πιο περίπλοκη κατα την γνωμη μου.  
Θα μπορουσε να λεει η εκφωνηση ‘ … το μειγμα αλκοολων θερμαινεται στους 150 κελσιου. Ποια από τις 2 αλκοόλες υγροποιείται πιο εύκολα στις ίδιες συνθήκες πίεσης; ‘
Στο σχολικο βιβλιο παντως τα πραγαματα ειναι απλουστερα
‘: Eίναι εύκολο να καταλάβει κανείς, ότι όσο ισχυρότερες είναι αυτές οι δυνάμεις, τόσο «ευκολότερα» υγροποιείται ένα αέριο σώμα, δηλαδή τόσο μεγαλύτερο σημείο βρασμού έχει. Και ανάποδα, όσο μικρότερες είναι οι διαμοριακές δυνάμεις, τόσο «δύσκολα» υγροποιείται ένα αέριο.

Για την άλλη ασκηση στο ylikonet καλυτερα να ρωτηστε τον συγγραφεα της.
Να είστε καλά! 

Σύμφωνοι για τις αλκοόλες – καλό σας βράδυ!

Καλησπέρα Παναγιώτη.2)2-προπανόλη.Χωρις υπολογισμούς.Η φυσική επιλογή παράγει μεγαλύτερο ποσοστό θερμοδυναμικά σταθερότερου προϊόντος αλλοιώς θα είχαμε άφθονα διαμάντια.1)-320(εδώ η επιφύλαξη).3)90 4)1-προπανόλη ισχυρότερες London λόγω μη διακλαδισμενου υδρόφοβου αλκυλίου. 5)τα όμοια…Τα οποιαδήποτε κακεντρεχή σχόλια απέχουν παρασάγγας από την πραγματικότητα των εξετάσεων.

Kαλησπέρα κ.Τσιτζήρα.
Επειδή εγώ μόνο σχολίασα γιατί χαρακτηρίζεις και με ποιο δικαίωμα τα σχόλια κακεντρεχή.Αν διαφωνείς δικαίωμα σου και γράψε την αντιρρήσεις σου.
Σε παρακαλώ να ανακαλέσεις την έκφραση,Κάνε το κόπο να διαβάσεις προσεκτικά αυτά που γράφω.Άλλο χημεία και άλλο χαρτοχημεία!

Καλημέρα σας κύριε Μπανιά
Νομίζω ότι ο χαρακτηρισμός χαρτοχημεία είναι γενικόλογος και αδικεί την άσκηση και την ολη προσπαθεια – και οδηγεί σε παρερμηνείες. Διαφωνώ μαζί σας. 
Η ερώτηση ΄ποια από τις 2 αλκοόλες υγροποιείται πιο εύκολα στις ίδιες συνθήκες πίεσης, είναι γενική , όχι μονο για τις
συνθήκες του πειράματος.’ Έχω δειξει και τις παραγραφους του σχολικου βιβλιου που το αναφερει αυτο.
Με το ίδιο σκεπτικό οταν ρωτουν στις πανελλαδικες (πχ νεο 2020 Α2) ποια αλκοόλη έχει μεγαλυτερο σημειο ζεσεως θα πρεπει να διευκρινιζει οτι ειμαστε κατω απο το σζ – κατι που προφανως δεν κανει γιατι δεν χρειαζεται , γιατι ισχυει γενικα. 
Να είστε καλά

Θοδωρή καλημέρα και χρονια πολλα! Χαιρομαι για τη συμμετοχή σου – για το θεμα της σταθεροτητας παραθετω πηγές – νομίζω αυτα αρκουν στους μαθητες – ωστοσο πολυ σημαντικη η πτυχή που ανέπτυξες :

ΣΧΟΛΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ
http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/5604/Chimeia_G-Lykeiou-Thetikon-Spoudon-Spoudon-Ygeias_html-empl/index2_1.html
Γενικά, όσο πιο μικρή είναι η τιμή ΔΗοf, τόσο πιο σταθερή θεωρείται η ένωση (σε σχέση με τα στοιχεία της).

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2025
https://www.panellinies.net/wp-content/uploads/2025_them/2025_them_gel/ximeia_2025.pdf
Δ1

Σχηματίζεται ένα μόνο οξείδιο του αζώτου, το θερμοδυναμικά 
σταθερότερο. Με βάση τις πρότυπες ενθαλπίες σχηματισμού των παρακάτω
οξειδίων του αζώτου να εξηγήσετε ποιο από αυτά τα οξείδια θα σχηματιστεί.

Καλησπέρα κι από εμένα. Παναγιώτη πολύ ωραία άσκηση. Για το θέμα με την ευκολία υγροποίησης κι εγώ το σκέφτηκα στην αρχή όπως ο Ευθύμιος, αλλά νομίζω ότι δεν είναι πρόβλημα. Ίσως θα μπορούσε να γραφτεί, αν και εννοείται θεωρώ, στην εκφώνηση “ποια από τις δύο αλκοόλες υγροποιείται ευκολότερα όταν βρίσκονται στην αέρια φάση” ή κάτι παρόμοιο. Εγώ θα ήθελα να εστιάσω λίγο σε αυτό που αναφέρει ο Θύμιος σχετικά με τη θερμοδυναμική σταθερότητα. Το προιόν που επικρατεί σε μια αντίδραση δεν είναι πάντα το θερμοδυναμικά σταθερότερο. Υπάρχουν περιπτώσεις που επικρατεί το κινητικά ασταθέστερο προιόν, δηλαδή αυτό που σχηματίζεται πιο γρήγορα, έναντι του θερμοδυναμικά σταθερότερου, ανάλογα και με τις συνθήκες της αντίδρασης αλλά και την φύση των αντιδρώντων. Ένα παράδειγμα είναι η προσθήκη στα συζυγή αλκαδιένια, και σε άλλες συζυγείς ενώσεις, όπου το θερμοδυναμικά σταθερότερο προιόν προσθήκης είναι το 1,4, αλλά το κινητικά ασταθέστερο είναι το 1,2. Σε χαμηλές θερμοκρασίες επικρατεί συνήθως το κινητικό προιόν 1,2 (κινητικός έλεγχος) διότι σχηματίζεται γρηγορότερα, ενώ σε υψηλότερες το θερμοδυναμικό προιόν 1,4 (θερμοδυναμικός έλεγχος), διότι σε υψηλότερες θερμοκρασίες η αντίδραση καταλήγει σε ισορροπία όπου κυριαρχεί το θερμοδυναμικά σταθερότερο προιόν. Τα λέω όλα αυτά, διότι στην αντίδρασή μας, την ενυδάτωση του αλκενίου, ο βασικός λόγος που σχηματίζεται η 2-προπανόλη ώς κύριο προιόν δεν είναι αυτή καθεαυτή η μεγαλύτερη θερμοδυναμική της σταθερότητα, αλλά το γεγονός ότι το ενδιάμεσα σχηματιζόμενο καρβοκατιόν στον μηχανισμό, στο στάδιο που είναι το πιο αργό και επομένως και το καθορίζον την ταχύτητα, σχηματίζεται γρηγορότερα διότι είναι δευτεροταγές και σταθερότερο από το άλλο, το πρωτοταγές καρβοκατιόν, που οδηγεί στην 1-προπανόλη. Βέβαια και η ταχύτητα σχηματισμού του καρβοκατιόντος με τη σταθερότητά του σχετίζεται, καθώς με βάση ένα αξίωμα (το αξίωμα του Hammond), το σταθερότερο καρβοκατιόν προέρχεται από την σταθερότερη μεταβατική κατάσταση. Θέλω όμως να επισημάνω ότι ο σχηματισμός της 2-προπανόλης ως κύριου προιόντος δεν οφείλεται κατά βάση στη θερμοδυναμική της σταθερότητα αλλά στο ότι σχηματίζεται τελικά γρηγορότερα και ότι υπάρχουν αντιδράσεις, όπως αυτή που ανέφερα με την προσθήκη στα συζυγή αλκαδιένια, που μπορεί το προιόν που επικρατεί να μην είναι το θερμοδυναμικά σταθερότερο αλλά το κινητικά ασταθέστερο.

Θοδωρή καλημέρα και χρονια πολλα! Χαιρομαι για τη συμμετοχή σου – για το θεμα της σταθεροτητας παραθετω πηγές – νομίζω αυτα αρκουν στους μαθητες – ωστοσο πολυ σημαντικη η πτυχή που ανέπτυξες :

ΣΧΟΛΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ
http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/5604/Chimeia_G-Lykeiou-Thetikon-Spoudon-Spoudon-Ygeias_html-empl/index2_1.html
Γενικά, όσο πιο μικρή είναι η τιμή ΔΗοf, τόσο πιο σταθερή θεωρείται η ένωση (σε σχέση με τα στοιχεία της).

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2025
https://www.panellinies.net/wp-content/uploads/2025_them/2025_them_gel/ximeia_2025.pdf
Δ1

Σχηματίζεται ένα μόνο οξείδιο του αζώτου, το θερμοδυναμικά 
σταθερότερο. Με βάση τις πρότυπες ενθαλπίες σχηματισμού των παρακάτω
οξειδίων του αζώτου να εξηγήσετε ποιο από αυτά τα οξείδια θα σχηματιστεί.

Απαντήσεις
 
1. Ισοστάθμιση Αντιδράσεων

• α) CaCO₃ → CaO + CO₂ (Είναι ήδη ισοσταθμισμένη)
• β) CaO + 3C → CaC₂ + CO
• γ) CaC₂ + 2H₂O → C₂H₂ (αιθίνιο) + Ca(OH)₂

2. β
3 & 4. Συντακτικοί Τύποι Ενώσεων

• Α (Αιθίνιο): HC≡CH
• Β (Αιθένιο): CH₂=CH₂
• Γ (1,2-διχλωροαιθάνιο): Cl-CH₂-CH₂-Cl
• Δ (1,2-αιθανοδιόλη): HO-CH₂-CH₂-OH
• Ε : Cl-CH₂-CH₂-OH
• ΣΤ : Cl-CH₂-CHO
• Ζ : NC-CH₂-CHO
• Θ : NC-CH₂-CH(OH)CN
• Λ (Μηλικό οξύ): HOOC-CH₂-CH(OH)-COOH

 
5. Υπολογισμός εκλυόμενου H₂ (STP)

• Mᵣ Μηλικού οξέος (C₄H₆O₅) = 134.
• n(οξέος) = 27 / 134 ≈ 0,2015 mol > 0,2
• n(Na) = 13,8 / 23 = 0,6 mol.
• Το οξύ έχει 3 ενεργά Η (2 στα -COOH και 1 στο -OH). Για πλήρη αντίδραση απαιτούνται 0,2015 * 3 = 0,6045 mol Na.
• Επειδή το διαθέσιμο Na (0,6 mol) είναι λιγότερο, το Νάτριο είναι το περιοριστικό αντιδραστήριο.
• Από τη σχέση 2 mol Na → 1 mol H₂:
• n(H₂) = 0,6 / 2 = 0,3 mol.
• V(H₂) = 0,3 * 22,4 = 6,72 L (STP).

 
6. Καθαρότητα Αρχικού CaCO₃

• n(Λ) = 13,4 / 134 = 0,1 mol μηλικού οξέος.
• Από τη στοιχειομετρία της πορείας (αναλογία 1:1), απαιτήθηκαν n(καθαρό) = 0,1 mol CaCO₃.
• m(καθαρό) = 0,1 * 100 = 10 g.
• % w/w καθαρότητα = (10 / 12,5) * 100 = 80%.

Αφιερωμένη στον Διονύση Μάργαρη, που μου έδωσε ιδέες από την σχετική δημοσίευσή του εδώ

Γεια σου θετικότατε (και ηλεκτροθετικότατε σαν αλκάλιο) Διονύση – νομιζω πρεπει να το προσθεσεις σαν ερώτημα φυσικό-χημείας – μας ενώνει η κάθοδος και ο Π.Π.!

Καλημέρα Παναγιώτη και σε ευχαριστώ για την αφιέρωση.
Άμεση αντίδραση και χρησιμοποίηση μετάλλου της 1ης ομάδας για εύκολη εξαγωγή ηλεκτρονίων!!!
Λες να το προσθέσω σαν ερώτημα φυσικό-χημείας;

Καλησπέρα. Παναγιώτη εκπληκτική ιδέα/άσκηση-σύνδεση ενέργειας ιοντισμού και έργου εξαγωγής, αλλά και επαγωγικού φαινομένου! Πετάς και το pHλάκι σου στο τέλος και δένει το γλυκό! Μπράβο φίλε. Εγώ θα πω και μια διόρθωση! Ο Αλβέρτος δεν ανακάλυψε το φαινόμενο, έδωσε τη θεωρητική του ερμηνεία με βάση την κβάντωση της ενέργειας της ακτινοβλίας του Planck. Νόμπελ για την ερμηνεία του φωτοηλεκτρικού φαινομένου.

Και κάτι άλλο που θέλω να συμπληρώσω είναι ότι, πέρα από το Li, στα υπόλοιπα αλκάλια δεν ξέρω αν έχει νόημα να μιλάμε για επαγωγικό φαινόμενο, με την έννοια ότι κάνουν ιοντικούς δεσμούς. Εχω δει, πέρα από τα Grignard, ενώσεις RLi, R2Cu και άλλες οργανομεταλλικές ενώσεις που οι δεσμοί πρέπει να έχουν ένα ποσοστό ομοιοπολικού χαρακτήρα, αλλά ενώσεις του Na, K δεν έχω δει, με την έννοια των οργανομεταλλικών ενώσεων. Πιθανόν να υπάρχουν αλλά δεν έχω υπόψη μου. Θέλω να πω ότι σε ιοντικούς δεσμούς, δεν ξέρω αν έχει νόημα να αναφερθούμε σε επαγωγικό φαινόμενο. Τι λες;

Καλησπέρα Θοδωρή και σ’ ευχαριστώ για τα σχόλια σου και τον χρόνο σου – ήταν πιο πολύ ποιητική άδεια τα σχετικα με την ανακλυψη του φωτοηλεκτρικού φαινόμενου – αλλά εχεις δικιο στο σχολιο σου. Αναφορικα με το +I φαινομενο δεν ειχα στο μυαλο μου απαραιτητη συνδεση με οργανικη χημεια – παρα σαν ιδιοτητα τασης / αποδοσης ηλεκτρονιων σχετιζομενων με την κατανομη των ηλεκτρονιων τους – και στο σχολικο βιβλίο γινεται αναφορα για +Ι ιδιοτητα μεταλλων – κατανοώ όμως αυτό που λες. Βρήκα το CH3Na https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Sodium-methyl Το CH3Na και το CH3K θα αντιδρουν με το νερο με διαφορετικη ταχυτητα λόγω του +Ι του Κ φαντζζομαι (το CH3K πιο εντονα μαλλον)

 
 
1.     Η ενέργεια 1ου ιοντισμού μειώνεται κατά μήκος μιας ομάδας (από πάνω προς τα κάτω), διότι η ατομική ακτίνα αυξάνεται και το εξωτερικό ηλεκτρόνιο απομακρύνεται από τον πυρήνα, με αποτέλεσμα να έλκεται λιγότερο.
2.     Το έργο εξαγωγής (φ) επίσης μειώνεται κατά μήκος της 1ης ομάδας, καθώς τα ηλεκτρόνια συγκρατούνται πιο χαλαρά όσο αυξάνεται το μέγεθος του ατόμου, απαιτώντας έτσι μικρότερη ενέργεια για να απελευθερωθούν.
3.     Συμπλήρωση πίνακα (με βάση την αύξηση του ατομικού αριθμού Z):
·        Λίθιο (Li): Z=3, Περίοδος 2, Ιοντισμός=520, φ=2.9, Ακτίνα=152
·        Νάτριο (Na): Z=11, Περίοδος 3, Ιοντισμός=496, φ=2.4, Ακτίνα=186
·        Κάλιο (K): Z=19, Περίοδος 4, Ιοντισμός=419, φ=2.3, Ακτίνα=227
·        Ρουβίδιο (Rb): Z=37, Περίοδος 5, Ιοντισμός=403, φ=2.2, Ακτίνα=248
·        Καίσιο (Cs): Z=55, Περίοδος 6, Ιοντισμός=376, φ=2.0, Ακτίνα=265
4.     Τα αλκάλια ασκούν +Ι (θετικό) επαγωγικό φαινόμενο, καθώς ως μέταλλα έχουν την τάση να αποβάλλουν ηλεκτρόνια.
5.     Η σειρά αυξανόμενης ισχύος του +Ι φαινομένου είναι: Li < Na < K < Rb < Cs.
6.     Υπολογισμός ηλεκτρονίων:
·        Mole Καλίου = 0.195g / 39g/mol = 0.005 mol.
·        Αριθμός ατόμων = 0.005 mol * 6.02 * 10^23 = 3.01 * 10^21 άτομα.
·        Εφόσον αποσπάται 1 ηλεκτρόνιο ανά άτομο, ο μέγιστος αριθμός είναι 301 * 10^19 ηλεκτρόνια.
7.     Υπολογισμός pH:
·        Έστω x τα moles του K και x τα moles του Na (ισομοριακό μείγμα).
·        39x + 23x = 15.5g => 62x = 15.5 => x = 0.25 mol από το κάθε μέταλλο.
·        Συνολικά moles OH(-) = 0.25 + 0.25 = 0.5 mol.
·        Συγκέντρωση [OH(-)] = 0.5 mol / 5 L = 0.1 M.
·        pOH = -log(0.1) = 1.
·        pH = 14 – 1 = 13.
 
 https://i.ibb.co/Mq3qQxs/5656.png
 

Μου κάνει εντύπωση Βασίλη ότι ο χάρτης του ΕΜΠ που ανέβασες είναι του Απρίλη του 1995 ενω το Τσερνομπιλ έγινε το 1986. Εχεις μηπως τον συνδεσμο γιατι με ενδιαφερει;

Και ολίγη γεωγραφία. Cs-137. Σε ποιες περιοχές της Ελλάδας, δεν θα τρώγατε αρνάκι το Πάσχα?
https://i.ibb.co/rRtv4Lwg/076.gif

Συνολική απόθεση Cs-137 στην Ελλάδα μετά το ατύχημα του Chernobyl
Ο χάρτης αυτός έχει χαραχθεί χρησιμοποιώντας δημοσιευμένη μεθοδολογία [Petropoulos et al., 1996] , με βάση δεδομένα από τη Συλλογή Δεδομένων ΕΜΠ [Simopoulos, 1989]. Ο κ. Σιμόπουλος έφτιαξε, μετά από μετρήσεις που διήρκεσαν σχεδόν δυο μήνες, τον πρώτο ραδιενεργό χάρτη της Ελλάδας. Στην περιοχή της Καρδίτσας και συγκεκριμένα στο χωριό Άγιος Θεόδωρος, σε μια έκταση …σε μια έκταση περίπου 4 χιλιομέτρων, υπήρξε η μεγαλύτερη συγκέντρωση ραδιενέργειας. Υψηλή ραδιενέργεια είχε εντοπιστεί επίσης, σε μια περιοχή κοντά στο Λιτόχωρο, αλλά και κοντά στη Νάουσα. Μετά από πολύχρονες έρευνες διαπίστωσαν ότι η υψηλή ραδιενέργεια σε αυτές τις περιοχές οφειλόταν στις βροχοπτώσεις εκείνης της περιόδου.Η ραδιενέργεια επηρέασε κυρίως τη Βόρεια Ελλάδα και τη Θεσσαλία. Το ραδιενεργό σύννεφο κινούνταν χαμηλά και έτσι ο Όλυμπος και άλλοι ορεινοί όγκοι προστάτεψαν κάποιες περιοχές, όπως την Ήπειρο και την και την Κρήτη. Μετρήσεις που έγιναν δυο δεκαετίες μετά το πυρηνικό ατύχημα, έδειξαν ότι οι εκπομπές του ραδιενεργού καισίου σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας έφταναν τα 65 κιλομπεκερέλ ανά τετραγωνικό με το όριο επικινδυνότητας να βρίσκεται στα 5 κιλομπεκερέλ. Αυτό συνέβη γιατί το καίσιο χρειάζεται περίπου 35 χρόνια για να αυτοκαταστραφεί, ενώ κατά άλλους επιστήμονες 80 χρόνια….
Right after the Chernobyl reactor accident a systematic soil sampling and analysis programme has been undertaken by the Nuclear Engineering Section of the National Technical University of Athens in order to detect and quantitatively analyse the long-lived isotopes in the Chernobyl fallout in Greece. In the frame of this programme, 1242 soil samples of 1cm thick surface soil were collected over Greece during the period May – November 1986. The samples were counted and analysed using Ge-detector setups for fission products from the Chernobyl fallout, which led to the mapping of Cs-137 deposition in the form of a five-class histogram, extending between 0 – 150 kBq/m², with boundaries defined by isolines of 5, 15, 35, 65 & 150 kBq/m². To investigate the radiological impact of the Cs-137 fallout on the Greek population, the NEA/OECD computer code PABLM was run using as input the above isoline data. According to the results obtained, the total body collective effective dose commitment of the Greek population is estimated to 340 manSv over the first year after the accident and 8800 manSv over a period of 40 years. Concerning the 6000 inhabitants within the 65 kBq/m² isoline the results are 2 manSv over the first year after the accident and 55 manSv over a period of 40 years. The above radiological impact was further compared to that due to fly ash releases from the Ptolemais Lignite Power Plants, in northern Greece.

Βασίλη καλησπέρα , νομίζω αν θυμάμαι καλά υπήρχε συνολική απαγόρευση κατανάλωσης το 1986 – και μάλλον είχαμε φάει ήδη κάποια ισότοπα

Παναγώτη Καλησπέρα.
Απογόρευση είχε πέσει αλλά μόνο σε φρέσκα λαχανικά και φρούτα. Τα κονσερβαρισμένα, ιδιαίτερα σε μεταλλική συσκευασία, που θα ήταν μόνιμα επιβαρυμένα μέχρι την κατανάλωση τα είχανε ελεύθερα. Επίσης στα κατεψυγμένα λαχανικά έγινε της ….. το καγκελο ( σούπερ κατανάλωση με ανάμιξη παλαιού και φρεσκοκατεψυγμένου υλικού ). Τα μαγειρεμένα κατεψυγμένα λαχανικά εμφάνιζαν διχρωμία. Οπότε μαγειρέψαμε και φάγαμε κάμποσα ισότοπα.

Καλησπέρα Γρηγόρη, είχα ξεχάσει αυτά που αναφέρεις – θυμάμαι αμυδρά και τον σάλο με το φρέσκο γάλα που είχε γίνει.

Πολυμήχανος Οδυσσέας !!!
Το Ραδιενεργό Σιτάρι (1986-1987)
Μετά την πυρηνική καταστροφή στο Τσερνομπίλ τον Απρίλιο του 1986, η Ελλάδα βρέθηκε με μεγάλες ποσότητες μολυσμένου σιταριού.

• Τι συνέβη: Το 1986, φορτία ελληνικού σιταριού στάλθηκαν στην Ιταλία, αλλά επιστράφηκαν ή δεσμεύτηκαν από τις ιταλικές αρχές καθώς βρέθηκαν με επίπεδα ραδιενέργειας έως και τριπλάσια από τα επιτρεπτά όρια της ΕΟΚ.
• Η «επιστροφή»: Τα φορτία αυτά επέστρεψαν στην Ελλάδα και υπήρξαν έντονες καταγγελίες ότι μέρος αυτού του σιταριού αναμίχθηκε με καθαρό και διατέθηκε στην ελληνική αγορά ή ξαναεξήχθηκε κρυφά.

Καλησπέρα Παναγιώτη. Σε ευχαριστώ για την αφιέρωση. Η γνώση και σωστή πληροφόρηση είναι η μόνη ασπίδα προστασίας. Η ραδιενέργεια διδασκόταν στη Φυσική Γενικής Παιδείας στη Γ΄τάξη, όπου κόπηκε ενώ παρέμειναν τα Θρησκευτικά. Αρκετοί μαθητές λένε ότι τα κινητά βγάζουν ραδιενέργεια, χωρίς να συνειδητοποιούν την τεράστια διαφορά της επικινδυνότητας με τα πραγματικά ραδιενεργά υλικά.
Για να μην το βάλω στο σχόλιο έχω ΕΔΩ αναρτήσει ένα πολύ άσχημο Πυρηνικό Ατύχημα που συνέβη στη Βραζιλία το 1987. Το έμαθα από το …Netflix.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
1) Ηλεκτρονιακή Δομή και Θέση στον Π.Π.
·        Rb (Z=37): 1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p⁶ 3d¹⁰4s² 4p⁶ 5s¹. (5η Περίοδος, ΙΑ Ομάδα)
·        Cs (Z=55): 1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p⁶ 3d¹⁰ 4s² 4p⁶ 4d¹⁰ 5s² 5p⁶ 6s¹. (6η Περίοδος, ΙΑ Ομάδα)
2) Ισχύς Βάσεων
Τα CsOH και RbOH είναι ισχυρές βάσεις 
3) Οξειδοαναγωγικός Ρόλος
Το Cs οξειδώνεται (από 0 σε +1), άρα δρα ως αναγωγικό.
4) Κβαντικοί Αριθμοί (για το 5s¹ ηλεκτρόνιο του Rb)
Μια πιθανή τετράδα είναι: (n=5, l=0, ml=0, ms=+1/2).
5) Ατομική Ακτίνα
Το Cs έχει μεγαλύτερη ατομική ακτίνα (περισσότερες στιβάδες στην ίδια ομάδα).
6) Ενέργεια Πρώτου Ιοντισμού
Το Rb έχει μεγαλύτερη ενέργεια πρώτου ιοντισμού (το ηλεκτρόνιο σθένους είναι πιο κοντά στον πυρήνα).
7) mol Cs και Rb στο μείγμα
Έστω x mol Cs και y mol Rb.
133x + 85,5y = 30,4 (μάζα)
270x + 160y = 59 (θερμότητα, καθώς ΔH=-540/2 και -320/2 ανά mol)
Λύση συστήματος: x = 0,1 mol Cs και y = 0,2 mol Rb.
8) Λίτρα H₂ (S.T.P.)
n(H₂) = (x + y) / 2 = 0,15 mol.
V = 0,15 * 22,4 = 3,36 L.
9) Θερμότητα καύσης H₂
Q = n(H₂) * |ΔHf H₂O| = 0,15 * 286 = 42,9 kJ.
10) pH διαλύματος Υ1
n(OH⁻) = 0,1 + 0,2 = 0,3 mol.
[OH⁻] = 0,3 / 3 = 0,1 M.
pOH = -log(0,1) = 1, άρα pH = 13.
11) Μάζα Ca (για pH=14)
Για pH=14, [OH⁻]=1 M, άρα n(OH⁻) = 3 mol.
Απαιτούμενα έξτρα mol OH⁻ = 3 – 0,3 = 2,7 mol.
Από την αντίδραση Ca + 2H₂O –> Ca(OH)₂ + H₂, το 1 mol Ca δίνουν 2 mol OH⁻.
Άρα n(Ca) = 2,7 / 2 = 1,35 mol.
Μάζα Ca = 1,35 * 40 = 54 g.
12) mol HCl (για pH=2)
Μεταβολή 11 μονάδων: pH_τελικό = 13 – 11 = 2.
Για pH=2, [H3O⁺]=0,01 M, άρα n(H3O⁺) περίσσεια = 0,01 * 3 = 0,03 mol.
Το HCl πρέπει να εξουδετερώσει τη βάση (0,3 mol) και να περισσέψει 0,03 mol.
n(HCl) = 0,3 + 0,03 = 0,33 mol.

 
ΛΥΣΕΙΣ ΑΣΚΗΣΗΣ (AI): ΤΟ ΟΠΕΡΟΝΙΟ ΤΗΣ ΛΑΚΤΟZΗΣ
 
Προκαταρκτικοί Υπολογισμοί:
·        Θερμοκρασία: T = 27 + 273 = 300 K.
·        Σταθερά: R * T = 0,082 * 300 = 24,6.
·        Ωσμωτική Πίεση: P = 24,6 matm = 0,0246 atm.
·        Από τον νόμο van’t Hoff (P = C * R * T) => 0,0246 = C * 24,6 =>
C = 0,001 M (ή 10^-3 mol/L) για κάθε αρχικό διάλυμα, αφού είναι ισοτονικά.
·        Για το διάλυμα Υ3: Η προσθήκη 12,5 g τρανσακετυλάσης διπλασιάζει την πίεση (άρα και τα moles), επομένως η αρχική μάζα α ήταν 12,5 g.
ΕΡΩΤΗΜΑ 1: Τελική Ωσμωτική Πίεση
Αφού η ανάμειξη των Υ1, Υ2, Υ3 δίνει τελικό όγκο 1500 mL και οι αρχικοί όγκοι ήταν ίσοι,
τότε ω = 1500 / 3 = 500 mL (ή 0,5 L).
Επειδή αναμειγνύουμε διαλύματα ίδιας συγκέντρωσης (0,001 M) και ίδιας θερμοκρασίας, η τελική συγκέντρωση παραμένει 0,001 M.
Επομένως: P(τελ) = 0,001 * 24,6 = 0,0246 atm = 24,6 matm.
ΕΡΩΤΗΜΑ 2: Σχετικές Μοριακές Μάζες (Mr)
Χρησιμοποιούμε τον τύπο Mr = m / (C * V), όπου C = 0,001 M και V = 0,5 L (άρα C * V = 0,0005 mol).
·        β-γαλακτοσιδάση: Mr1 = 57,5 / 0,0005 = 115.000
·        περμεάση: Mr2 = 22,5 / 0,0005 = 45.000
·        τρανσακετυλάση: Mr3 = 12,5 / 0,0005 = 25.000
ΕΡΩΤΗΜΑ 3: Αριθμός Αμινοξέων
Διαιρούμε το Mr κάθε ενζύμου με τη μέση μάζα αμινοξέος (100):
·        β-γαλακτοσιδάση: 115.000 / 100 = 1.150 αμινοξέα.
·        περμεάση: 45.000 / 100 = 450 αμινοξέα.
·        τρανσακετυλάση: 25.000 / 100 = 250 αμινοξέα.
ΕΡΩΤΗΜΑ 4: Μήκος mRNA (σε νουκλεοτίδια, nt)
Υπολογίζουμε τα νουκλεοτίδια των αμινοξέων (3 * αμινοξέα) συν το κωδικόνιο λήξης (+3) για κάθε ένζυμο.
·        Ένζυμο 1: (1150 * 3) + 3 = 3.453 nt.
·        Ένζυμο 2: (450 * 3) + 3 = 1.353 nt.
·        Ένζυμο 3: (250 * 3) + 3 = 753 nt.
·        Ενδιάμεσα νουκλεοτίδια: 41.
Συνολικό μήκος L = 3.453 + 1.353 + 753 + 41 = 5.600 νουκλεοτίδια.
 

Πολύ όμορφο και πρωτότυπο θέμα Παναγιώτη (καλά δεν εκπλήσσομαι,χαχα), μπράβο φίλε!!

Καλημερα φίλε Αλέξανδρε, να είσαι καλά rock γίγαντα!

Παναγιώτη αν ανέβεις πάνω για τις γιορτές, σε περιμένω για “τζαμάρισμα” στο home garage studio μας (2 drum sets!)

Ευχαριστώ για την αφιέρωση Παναγιώτη. Πάω να πιω λίγο ζαχαρόCola να ανανεώσω τα ένζυμά μου και τα λέμε! Ωραία συνδυαστική άσκηση!

 
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ (ΑΙ)
1. Ποια είναι η % w/v περιεκτικότητα σε ζάχαρη του αναψυκτικού;
·        Από τις αντιδράσεις (1) και (2), 1 mol ζάχαρης παράγει 2 mol γλυκόζης.
·        Η γλυκόζη με το Fehling δίνει ίζημα Cu₂O (Mr = 143).
·        Mol ιζήματος: n = 17,16 g / 143 g/mol = 0,12 mol Cu₂O.
·        Άρα n(γλυκόζης) = 0,12 mol στο Υ1.
·        Τα mol της ζάχαρης είναι τα μισά: 0,12 / 2 = 0,06 mol.
·        Μάζα ζάχαρης στα 200 mL: m = 0,06 mol * 342 g/mol = 20,52 g.
·        Περιεκτικότητα: (20,52 g / 200 mL) * 100 = 10,26% w/v.
2. Ποια είναι η c(M) γλυκόζης του διαλύματος Υ1;
·        Moles γλυκόζης = 0,12 mol.
·        Όγκος Υ1 = 200 mL = 0,2 L.
·        Συγκέντρωση: C = 0,12 / 0,2 = 0,6 M.
3. Πόσα mL αναψυκτικού ήπιαμε τελικά;
·        Για το Υ3: Π = 4,92 atm, T = 300 K. Από τον νόμο Π = C * R * T => 4,92 = C * 0,082 * 300 => C = 0,2 M (συγκέντρωση γλυκόζης στο Υ3).
·        Αν V ο όγκος αναψυκτικού για το Υ2, τότε n(γλυκόζης) = 2 * (10,26 * V / 100) / 342.
·        Ο τελικός όγκος Υ3 είναι V + 200 mL.
·        Από την επίλυση προκύπτει V = 100 mL.
·        Συνολικό αναψυκτικό που χρησιμοποιήθηκε: 200 mL (Υ1) + 100 mL (Υ2) = 300 mL.
·        Άρα ήπιαμε: 500 – 300 = 200 mL.
4. Πόσα λεπτά μελέτης χρειαζόμαστε για να “κάψουμε” τις θερμίδες;
·        Στα 200 mL που ήπιαμε υπάρχουν: 2 * 10,26 = 20,52 g ζάχαρης.
·        Θερμίδες: 20,52 g * 4 kcal/g = 82,08 kcal.
·        Χρόνος: (82,08 / 13,68) * 10 = 6 * 10 = 60 λεπτά (1 ώρα).
5. Ποια θα ήταν τελικά η c(M) γλυκόζης του διαλύματος Υ1 στους 80°C;
·        Λόγω της υψηλής θερμοκρασίας (80°C), τα ένζυμα (ιμβερτάση, ισομεράση) υφίστανται  καταστροφή της πρωτεϊνικής τους δομής.
·        Οι αντιδράσεις (1) και (2) δεν πραγματοποιούνται.
·        Άρα δεν παράγεται γλυκόζη και η συγκέντρωσή της θα είναι c = 0 M.
6. Αν πίναμε όλο το μπουκάλι πόσα γραμμάρια ζάχαρης και πόσα kcal θα προσλαμβάναμε;
·        Ζάχαρη: 5 * 10,26 g = 51,3 g.
·        Ενέργεια: 51,3 g * 4 kcal/g = 205,2 kcal.
7. Ποιο % ποσοστό από την απαραίτητη ενέργεια (2052 kcal) προσλαμβάνουμε;
·        Ποσοστό = (205,2 / 2052) * 100 = 10%.

Θοδωρή όντως χρειαζόμαστε δροσιά και ανανέωση ενζύμων +;προσοχή στις θερμίδες !

Πόσα g κίτρινου ιζήματος παράγονται κατά την προσθήκη περίσσειας διαλύματος I2 / KOH στο μείγμα Ψ; (157,6 g)
 

Παναγιώτη καλησπέρα. Μετά τη συζήτησή μας για την οξειδοαναγωγή, έφερες άλλη μία “οξειδοαναγωγική άσκηση”. Είναι πολύ ωραία γιατί νομίζω ότι εξετάζει συγκεκριμένους διδακτικούς στόχους, χωρίς να χάνεται σε περίεργες λεπτομέρειες. Μια τέτοια θα μου άρεσε να τη δω στις πανελλαδικές εξετάσεις.

Μια σκέψη για τη διατύπωση “Για την πλήρη οξείδωση του μείγματος Ψ”. Νομίζω ότι δεν έχεις δίκιο. Χρησιμοποιούμε την έκφραση “πλήρης οξείδωση” και εννοούμε ότι π.χ. οι πρωτοταγείς αλκοόλες γίνονται οξέα σε ποιοτικές περιγραφές.
Όταν όμως έχουμε την εκφώνηση ενός προβλήματος, “η πλήρης εξουδετέρωση του μείγματος” έχει δύο αναγνώσεις: η μία ότι έχει αντιδράσει όλη η ποσότητα του μείγματος και η άλλη ότι έχουν γίνει οι μετατροπές στον μέγιστο επιτρεπόμενο βαθμό. Στο δικό σου πρόβλημα θέλεις και τις δύο αναγνώσεις, ωστόσο χρησιμοποιείς μία φορά το πλήρης, οπότε υπάρχει αμφισημία.

Νομίζω ότι καλύτερη διατύπωση θα ήταν: “Για την πλήρη οξείδωση του μείγματος Υ, η μέγιστη ποσότητα που απαιτείται είναι 800 mL οξινισμένου διαλύματος KMnO4 0,4 M.” Με αυτή τη διατύπωση νομίζω ότι είναι σαφές πώς το “πλήρη οξείδωση” αναφέρεται στην ποσότητα του μείγματος, ενώ το “μέγιστη” στο βαθμό μετατροπής.

Καλησπέρα Δημήτρη, σ’ ευχαριστω για την ανταλλαγη απόψεων (και ηλεκτρονιων). Η γνωμη μου ειναι η εξής: Aφου αναφερεται ότι ‘Για την πλήρη οξείδωση του μείγματος Ψ προς οργανικές ενώσεις’, σημαινει οτι  ολες οι δευτερτογεις αλκοολες εχουν γινει ποσοτικα κετονες και η πρωτοταγης ποσοτικα οξύ – περαιτερω οξειδωση θα οδηγουσε σε διασπαση του μειγματος σε CO2 (μη οργανικη ενωση) + λοιπα προιοντα, αρα νομιζω ειναι ΟΚ. Επισης πως γινεται να εχω πληρη οξειδωση και να χρειαζεται και αλλο KMnO4

Παναγιώτη, αν καταλαβαίνω καλά, για σένα η λέξη “πλήρης” σημαίνει το μέγιστο για όλα. Κάτι τέτοιο όμως δεν δηλώνεται κάπου ρητά για να το θεωρήσουμε έτσι.

Όταν η αιθανόλη μετατρέπεται σε αιθανάλη, από την άποψη της οξείδωσης, δεν έχουμε πλήρη αντίδραση καθώς υπάρχει η δυνατότητα περαιτέρω οξείδωσης. Επομένως, στην ποιοτική περιγραφή πλήρης οξείδωση της αιθανόλης σημαίνει μετατροπή σε οξύ.

Όμως αν 0,2 mol αιθανόλης μετατραπούν σε 0,2 mol αιθανάλης δεν είναι πλήρης αντίδραση; Προφανώς τώρα αναφερόμαστε στην πλήρη ποσοτική μετατροπή. Και σε αυτή την περίπτωση για να έχουμε και πλήρη μετατροπή σε οξύ θα προσθέσουμε οξειδωτικό (για το ερώτημα που έθεσες).

Αν λοιπόν πούμε ότι η αιθανόλη αντιδρά πλήρως με KMnO4 σε τι αναφερόμαστε; Στο ποσοτικό στοιχείο (ότι καταναλώθηκε όλη η ποσότητα της αλκοόλης) ή στο βαθμό μετατροπής (η αλκοόλη έγινε οξύ);

Θεωρώ ότι πρέπει να δώσουμε, με κάποιον τρόπο, δύο πληροφορίες, ώστε ο μαθητής να αντιληφθεί ότι αντιδρά ποσοτικά πλήρως η αιθανόλη και επιπλέον ότι μετατρέπεται σε οξύ και όχι αλδεΰδη, αν φυσικά είναι αυτό που θέλουμε να μεταφέρουμε σε μια άσκηση.

Παναγιώτη καλημέρα. Μπράβο (και πάλι) για την προσφορά στο υλικονέτ.
Μου άρεσαν πολύ τα ερωτήματα Α4 και Α5 (Δ,Ε) και η διάκριση των καρβονυλικών στο Γ1 γιατί εστιάζουν στις “λεπτομέρειες” του σχολικού βιβλίου (ελπίζω μαθητές που είδαν το διαγώνισμά σου να πήραν το μήνυμα).

Έχω την εντύπωση ότι το Α3 δεν υπάρχει στο βιβλίο. Μπορεί βέβαια να κάνω λάθος.

Μια παρατήρηση: νομίζω ότι δεν υπάρχει η απαιτούμενη ισορροπία (πολύ κινητική, διαλύματα, καθόλου ατομική θεωρία).

Μία ένσταση: Το θέμα Δ2 της τράπεζας είναι ένα κακό θέμα. Είχε γίνει μια μικρή συζήτηση το καλοκαίρι που πέρασε με αναφορά σε αυτό ακριβώς. Προφανώς είναι η δική μου άποψη για το θέμα και δεν μειώνει καθόλου τη συνεισφορά του στο διαγώνισμά σου.

Μία ερώτηση: Στο Α1, στις δύο ενώσεις, ο C έχει αριθμό οξείδωσης -2. Μπορούμε πραγματικά να μιλάμε για οξειδοαναγωγική αντίδραση, επειδή οι δύο C έχουν διαφορετικό Α.Ο. στην αιθανόλη σε σχέση με το αιθυλένιο; Και ποιες είναι οι ημιαντιδράσεις οξείδωσης και αναγωγής; Δεν μπόρεσα να καταλήξω σε συμπέρασμα. Κάθε βοήθεια καλοδεχούμενη.

Ίσως ζητώ πολλά αλλά θα περιμένω και το επόμενο διαγώνισμα που θα φτιάξεις. Καλή συνέχεια.

Δημητρη τωρα ειδα το σχολιο σου για το Α1, ειναι οξειδοαναγωγη αφου ο ενας C παθαινει οξειδωση κι αλλος αναγωγη΄-

1. Ημιαντίδραση ΟξείδωσηςΑφορά τον άνθρακα που θα ενωθεί με το -ΟΗ (ο αριθμός οξείδωσης αυξάνεται από -2 σε -1):
C(-2) —> C(-1) + 1 e-

2. Ημιαντίδραση ΑναγωγήςΑφορά τον άνθρακα που θα ενωθεί με το -Η (ο αριθμός οξείδωσης μειώνεται από -2 σε -3):
C(-2) + 1 e- —> C(-3)

εναλλακτική αιτιολογηση: σελιδα 289 2ο τευχος
Ειδικά βέβαια στην οργανική μπορούμε να θεωρήσουμε:
Οξείδωση είναι η μείωση της ηλεκτρονιακής πυκνότητας του C η
οποία προκαλείται:
• με σχηματισμό των δεσμών C-O, C-N, C-X ή
• με διάσπαση των δεσμών C-H.
Αναγωγή είναι η αύξηση της ηλεκτρονιακής πυκνότητας του C η
οποία προκαλείται:
• με σχηματισμό των δεσμών C-Η ή
• με διάσπαση των δεσμών C-O, C-N, C-X.

Παναγιώτη σ’ ευχαριστώ για την επισήμανση στο Α3. Τελικά έκανα λάθος. Δεν το είχα προσέξει. Οπότε ακόμη ένα επιπλέον μπράβο για τις “λεπτομέρειες” που ανέφερα στο προηγούμενο σχόλιο (έπιασε κι εμένα).

Για το Α1 τώρα: η ερώτηση δεν έχει να κάνει ούτε με τις μεταβολές των ΑΟ (που προφανώς είναι αυτές που αναφέρεις) ούτε με τη μεταβολή της ηλεκτρονιακής πυκνότητας (που πραγματικά συμβαίνει).
Οι ημιαντιδράσεις που έγραψες προφανώς δεν είναι ημιαντιδράσεις, καθώς σε αυτές πρέπει να υπάρχουν αντιδρώντα (μόρια ή ιόντα) -> προϊόντα (μόρια ή ιόντα) + Δe (μεταβολή φορτίου). Γι’ αυτή την αντίδραση, πώς θα είναι οι ημιαντιδράσεις;

Το ρωτάω γιατί δεν το γνωρίζω.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:  
A1: i (Οξειδοαναγωγής)
A2: ii ([B] > [Γ])
A3: i (Ισχυρό οξύ)
A4: iii (R-O-O-R)
 
A5 :
Α: Σωστό
Β: Σωστό
Γ: Σωστό
Δ: Σωστό
Ε: Λάθος

 Ενδεικτικές απαντήσειςΒ.1 α) Η αντίδραση έχει ΔΗ > 0 και συνεπώς είναι ενδόθερμη. β) Η αντίδραση είναι απλή και τα στερεά δεν συμπεριλαμβάνονται στο νόμο ταχύτητας. Επομένως η έκφραση του νόμου ταχύτητας θα είναι υ = k .γ) Η αντίδραση είναι μηδενικής τάξης, όπως φαίνεται από τον νόμο ταχύτητας.δ) Η ταχύτητα της αντίδρασης σε όλη τη διάρκεια της είναι σταθερή και ισούται με την τιμή της σταθεράς ταχύτητας, επειδή είναι μηδενικής τάξης. Συνεπώς κατά τη διάρκεια των 2 πρώτων δευτερολέπτων η ποσότητα του CaCO3 που αντέδρασε είναι ίση με την ποσότητα του CaCO3 που αντέδρασε κατά την διάρκεια των 2 επόμενων δευτερολέπτων. Άρα και το ποσό θερμότητας που εκλύεται τα πρώτα 2 δευτερόλεπτα θα είναι ίσο με το ποσό θερμότητας που εκλύεται τα επόμενα 2 δευτερόλεπτα.Επομένως x = y.Β.2Στο υδατικό διάλυμα ΗCN πριν την προσθήκη KCN(s), έχει αποκατασταθεί η ισορροπία:ΗCN(aq) + Η2Ο(l) ⇌ H3O+(aq) + CN-(aq)   (1)α) Η προσθήκη στερεού KCN(s) στο υδατικό διάλυμα ΗCN δεν μεταβάλει τον όγκο του διαλύματος και έχει σαν αποτέλεσμα τη διάλυση και τη διάσταση του KCN σύμφωνα με την αντίδραση:KCN(aq)  K+(aq) + CN-(aq)  (2)Η συγκέντρωση του [CN-] του διαλύματος ΗCN θα αυξηθεί. Το CN- είναι κοινό ιόν για τις αντιδράσεις (1) και (2) και λόγω επίδρασης κοινού ιόντος η ισορροπία της αντίδρασης (1) θα μετατοπιστεί αριστερά. Αυτό θα έχει σαν συνέπεια τη μείωση των mol H3O+ και τη μείωση της συγκέντρωσης [Η3Ο+]. Επειδή η συγκέντρωση οξωνίων [Η3Ο+] μειώνεται, από τη σχέση pH = -log[H3O+] βγαίνει το συμπέρασμα ότι το pH του διαλύματος HCN αυξάνεται. Ο βαθμός ιοντισμού δίνεται από τη σχέση: Λόγω μετατόπισης της ισορροπίας (1) προς τα αριστερά αυτό θα έχει σαν συνέπεια την μείωση των mol ΗCN που ιοντίστηκαν και συνεπώς μείωση του βαθμού ιοντισμού α.β) Η προσθήκη αερίου ΗCl(g) στο υδατικό διάλυμα ΗCN δεν μεταβάλει τον όγκο του διαλύματος και έχει σαν αποτέλεσμα τη διάλυση και τον ιοντισμό του ΗCl σύμφωνα με την αντίδραση:HCl(aq) + H2O(l)  H3O+(aq) + Cl-(aq) (3)Λόγω της αντίδρασης (3) η συγκέντρωση των οξωνίων [H3O+] και τα mol H3O+ του διαλύματος θα αυξηθούν. Το [H3O+] είναι κοινό ιόν για τις αντιδράσεις (1) και (3) και λόγω επίδρασης κοινού ιόντος η ισορροπία της αντίδρασης (1) θα μετατοπιστεί αριστερά. Επειδή η συγκέντρωση οξωνίου [Η3Ο+] αυξάνεται, από τη σχέση pH = -log[H3O+] βγαίνει το συμπέρασμα ότι το pH του διαλύματος HCN μειώνεται. Ο βαθμός ιοντισμού δίνεται από τη σχέση: Λόγω μετατόπισης της ισορροπίας (1) προς τα αριστερά αυτό θα έχει σαν συνέπεια την μείωση των mol που ιοντίστηκαν και συνεπώς μείωση του βαθμού ιοντισμού α.  

ΘΕΜΑ Δ
Ενδεικτική επίλυση4.1
α)     i.  2ΝΗ3(aq) + 3CuO(s) → N2(g) + 3Cu(s) + 3H2O(l) ①
ii. Για το CuO ισχύει ότι: Mr = 63,5 + 16 = 79,5  5 mol
Για την ΝH3 ισχύει ότι: n = c⋅V = 2  ⋅ 1 L = 2 mol
mol  2ΝΗ3(aq)  +  3CuO(s)  →  N2(g)  +  3Cu(s)  +  3H2O(l)  Αρχικά     2                       5 Αντιδρούν     2                       3                    Παράγονται                                                      1              3        Τελικά       —                   2                    1              3 Οπότε παράγεται 1 mol αερίου Ν2.
β)     i.
mol  Ν2(g)  +  3Η2(g)  ⇌  2ΝΗ3(g)  ΔΗ = − 92 kJ Αρχικά    1               2,5 Αντιδρούν    x                3x Παράγονται                                           2x                    Ισορροπία  (1-x)         (1-3x)            2x Κατά τον σχηματισμό 2 mol ΝΗ3 εκλύονται 92 kJ Κατά τον σχηματισμό 2x mol ΝΗ3 εκλύονται 46 kJ2⋅46 = 92⋅2x Þ 46 = 92⋅x Þ x = 0,5Στη χημική ισορροπία ισχύει ότι:
32  .  
Οπότε η σταθερά της χημικής ισορροπίας ② στους θ οC είναι ίση με 32  .
ii.  10-3  .
Οπότε η μέση ταχύτητα της αντίδρασης από την έναρξη της αντίδρασης μέχρι την αποκατάσταση της ισορροπίας είναι ίση με 10-3  .4.2. Η αντίδραση που πραγματοποιείται περιγράφεται από τη χημική εξίσωση:ΝH3(aq) + HCl(aq) → NH4Cl(aq)Στο ισοδύναμο σημείο η ΝH3 έχει αντιδράσει στοιχειομετρικά με το HCl. Από την καμπύλη ογκομέτρησης παρατηρούμε ότι μέχρι το ισοδύναμο σημείο έχουν χρησιμοποιηθεί 10 mL πρότυπου υδατικού διαλύματος HCl. Οπότε στο ισοδύναμο σημείο ισχύει ότι: c(NH3) = 0,2 M.Επομένως η συγκέντρωση του υδατικού διαλύματος Δ1 σε ΝH3 είναι ίση με 0,2 Μ. 

 Γ1
1.     n_A = 0,2 mol και n_B = 0,2 mol.
2.     
ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΙ ΤΥΠΟΙ
Οι Καρβονυλικές Ενώσεις (Α, Β)
·        Α: HCHO (Μεθανάλη)
·        Β: CH₃CH₂CHO (Προπανάλη)
Οι Αλκοόλες (Α1, Β1)
·        Α1: CH₃OH (Μεθανόλη)
·        Β1: CH₃CH₂CH₂OH (1-Προπανόλη)
Τα Νιτρίλια (Γ, Δ)
·        Γ: HOCH₂CN (υδροξυ-αιθανονιτρίλιο)
·        Δ: CH₃CH₂CH(OH)CN (2-υδροξυ-βουτανονιτρίλιο)
Τα Υδροξυ-οξέα (Ε, ΣΤ)
·        Ε: HOCH₂COOH (Υδροξυ-αιθανικό οξύ)
·        ΣΤ: CH₃CH₂CH(OH)COOH (2-υδροξυ-βουτανικό οξύ)
Οι Εστέρες (Ζ, Θ)
·        Ζ (Ε + Β1): HOCH₂COOCH₂CH₂CH₃ (Υδροξυαιθανικός προπυλεστέρας)
·        Θ (ΣΤ + Α1): CH₃CH₂CH(OH)COOCH₃ (2-υδροξυβουτανικός μεθυλεστέρας)

3.     pH = 0.
4.     V = 640 mL

Γ2
α) Σταθερά ιοντισμού Kb = 5 ∙10-5
β) pH στο ισοδύναμο σημείο της ανωτέρω ογκομέτρησης = 5,5

Καλησπέρα σας!
Κατά την όξινη υδρόλυση των νιτριλίων παράγεται κατιόν αμμωνίου και όχι αμμωνία.

Καλησπέρα σας, χρησιμοποιήσα τον συμβολισμό του σχολικού βιβλίου, αλλά έχετε δίκιο θα ήταν καλύτερα να αποφευχθεί ο όρος όξινη.

Στο Β1 εφόσον η αντίδραση είναι αμφίδρομη ο νόμος ταχύτητας είναι:
d[CO2]/dt = k1 – k2[CO2]
Mε την πάροδο του χρόνου η ταχύτητα παραγωγής του CO2 ελαττώνεται όπως φαίνεται από την εξίσωση.Αρα y<x.

A1
Κατά την προσθήκη H2O στο αιθένιο:
iii. προκύπτει οργανική ένωση με περισσότερους σ δεσμούς από πριν και παράλληλα εκλύεται θερμότητα.

Καλησπέρα καλησπερα Δημητρη – ευχαριστω για τα σχολια σου. οντως θα μπορουσε να υπάρχει διαφορετικη κατανομή ανα κεφάλαιο. 
Σχετικά με το Α3, μπορεί να διαφύγει στον καθένα, ειναι σελιδα σχολικο βιβλιο δευτερο τευχος 142 στο μπλε πλαισιο.

https://i.ibb.co/W4bR2qXn/650739644-10164057946688331-2290807972337012586-n-1773494064-218.jpg

Καλησπέρα Παναγιώτη. Ας καθίσουμε εμείς να μαζεύουμε χαρτιά, πλαστικά και αλουμίνια για ανακύκλωση. Ας συνδέουμε τα καπάκια στα μπουκάλια, ας πηγαίνουμε τις μπαταρίες στους ειδικούς κάδους. Και μετά έρχεται ο τρέχων αμερικάνος πλανητάρχης και ανατινάζει πετρέλαια και εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου. Γιατί πετρέλαιο και ουράνιο θα έχουν μόνο οι εκλεκτοί λαοί του Θεού. Του αληθινού Θεού, όχι του Αλλάχ ή του Βούδα ή του Όντιν…

Καλησπέρα Ανδρέα και στην όμορφη Πάτρα, όπως τα λες είναι τα πράγματα, άνισος ο αγώνας που κάνουμε για το περιβάλλον…..θα προτιμούσα Όντιν γιατι δεν είχαν πυρηνικά όπλα οι Βίκινγκς!

Απαντήσεις (Ισοσταθμισμένες)

1. 10FeSO₄ + 2KMnO₄ + 8H₂SO₄ → 5Fe₂(SO₄)₃ + 2MnSO₄ + K₂SO₄ + 8H₂O
2. 6FeSO₄ + K₂Cr₂O₇ + 7H₂SO₄ → 3Fe₂(SO₄)₃ + Cr₂(SO₄)₃ + K₂SO₄ + 7H₂O
3. 3Fe + 8HNO₃ → 3Fe(NO₃)₃ + 2NO + 4H₂O
4. Fe + 6HNO₃ → Fe(NO₃)₃ + 3NO₂ + 3H₂O
5. 2FeSO₄ + H₂O₂ + H₂SO₄ → Fe₂(SO₄)₃ + 2H₂O
6. 2FeCl₃ + 2KI → 2FeCl₂ + I₂ + 2KCl
7. 2FeCl₃ + SnCl₂ → 2FeCl₂ + SnCl₄
8. 2Fe + 3Cl₂ → 2FeCl₃
9. Fe + CuSO₄ → FeSO₄ + Cu
10. Fe₂O₃ + 3H₂ → 2Fe + 3H₂O
11. Fe₃O₄ + 4H₂ → 3Fe + 4H₂O
12. FeO + CO → Fe + CO₂
13. Fe₂O₃ + 2Al → Al₂O₃ + 2Fe
14. Fe + 2H₂SO₄ → FeSO₄ + SO₂ + 2H₂O
15. 2FeSO₄ + Ce(SO₄)₂ → Fe₂(SO₄)₃ + Ce₂(SO₄)₃
16. 2FeCl₂ + Cl₂ → 2FeCl₃
17. Fe + 2HCl → FeCl₂ + H₂
18. 4FeSO₄ + O₂ + 2H₂SO₄ → 2Fe₂(SO₄)₃ + 2H₂O
19. Fe + 2AgNO₃ → Fe(NO₃)₂ + 2Ag

Καλημέρα Παναγιώτη. Ένα κείμενο του Ανδρέα Κασσέτα για τον Σϊδηρο Λένε για μένα όλοι αυτοί που ζήσαμε μαζί, που παρουσιάστηκε στο Booze της Κολοκοτρώνη το 2003.

απαντησεις

1.
10FeSO₄ + 2KMnO₄ + 8H₂SO₄ → 5Fe₂(SO₄)₃ + 2MnSO₄ + K₂SO₄ + 8H₂O
2.
6FeSO₄ + K₂Cr₂O₇ + 7H₂SO₄ → 3Fe₂(SO₄)₃ + Cr₂(SO₄)₃ + K₂SO₄ + 7H₂O
3.
Fe + 4HNO₃ → Fe(NO₃)₃ + NO + 2H₂O
4.
Fe + 6HNO₃ → Fe(NO₃)₃ + 3NO₂ + 3H₂O
5.
2FeSO₄ + H₂O₂ + H₂SO₄ → Fe₂(SO₄)₃ + 2H₂O
6.
2FeCl₃ + 2KI → 2FeCl₂ + I₂ + 2KCl
7.
2FeCl₃ + SnCl₂ → 2FeCl₂ + SnCl₄
8.
2Fe + 3Cl₂ → 2FeCl₃
9.
Fe + CuSO₄ → FeSO₄ + Cu
10.
Fe₂O₃ + 3H₂ → 2Fe + 3H₂O
11.
Fe₃O₄ + 4H₂ → 3Fe + 4H₂O
12.
FeO + CO → Fe + CO₂
13.
Fe₂O₃ + 2Al → Al₂O₃ + 2Fe
14.
Fe + 2H₂SO₄ → FeSO₄ + SO₂ + 2H₂O
15.
2FeSO₄ + 2Ce(SO₄)₂ → Fe₂(SO₄)₃ + Ce₂(SO₄)₃
16.
2FeCl₂ + Cl₂ → 2FeCl₃
17.
Fe + 2HCl → FeCl₂ + H₂
18.
4FeSO₄ + O₂ + 2H₂SO₄ → 2Fe₂(SO₄)₃ + 2H₂O
19.
Fe + 2AgNO₃ → Fe(NO₃)₂ + 2Ag
 

Αποστολη τρομερες οι αναρτησεις σου δεν τα γνωριζα, σ’ ευχαριστώ – παμε φουλ για IRON MAN και για βιολογια – δρεπανοκυτταρική αναιμία

Διόρθωση με βάση τον Α.Ο. για την εξίσωση : Fe₃O₄ + H₂ → Fe + H₂O

Μ.Ο. Α.Ο. Fe στα αντιδρώντα +8/3
Α.Ο. Fe στα προϊόντα 0
Απόλυτη τιμή μεταβολής Α.Ο. 8/3

Α.Ο. Η στα αντιδρώντα 0
Α.Ο. Η στα προϊόντα +1
Μεταβολή Α.Ο. κατά 1

Βάζω στα αντιδρώντα συντελεστή στο Fe₃O₄     1/3  αφού η μεταβολή κατανέμεται σε 3 οντότητες Fe
Βάζω στα αντιδρώντα συντελεστή στο Η2     8/3  δια 2, άρα 8/6 =4/3 αφού η μεταβολή κατανέμεται σε 2 άτομα Η
Έτσι έχουμε προσωρινά

1/3 Fe₃O₄ + 4/3 H₂ → Fe + H₂O

Έπειτα πολλαπλασιάζω τους συντελεστές που μόλις έβαλα με 3 για απλοποίηση και έτσι έχουμε προσωρινά
Fe₃O₄ + 4H₂ → Fe + H₂O

Έπειτα διορθώνω κατά τα γνωστά τον Fe και το νερό διαδοχικά, άρα έχουμε συνολικά

Fe₃O₄ + 4H₂ → 3Fe + 4H₂O

Το Fe₃O₄ είναι μείγμα FeO και Fe2O3 αρα τα υπόλοιπα είναι εικασίες πέρα από χαρτοχημεία άρα δεν μας ενδιαφέρουν.
Ακόμα και να ηταν FeO + FeO2 = Fe₃O₄ η αντιδραση διορθωνεται με τους ιδιους ακριβως συντελεστες αρα παλι κανενα προβλημα.
2FeO + FeO2 + 4H₂ → 3Fe + 4H₂O
Αν γνωριζουμε την ακριβη συσταση της ενωσης και εφαρμοσουμε τους κανονες διορθωσης του ΑΟ δεν υπαρχει προβλημα σε καμμιά περίπτωση.
Ακομα και χωρις υπολογισμο ΑΟ ο μαθητης μπορει να διορθωσει την
Fe3O4 +   H₂ → Fe + H₂O, με τη σειρα πχ Fe, H2O, H2
Η ανάρτηση έγινε γιατί πιθανόν πολλοί συνάδελφοι είναι περίπου στην οξειδοαναγωγή στο σχολείο και είναι κατάλληλες αντιδράσεις – σε συνδυασμό με την διαθεματικότητα των αγγείων και όχι για να αποτελέσει πόλο έντασης για τους ΑΟ. 

Καλημέρα Δημήτρη ,πολύ όμορφη η παρουσίαση και χρήσιμη , συμφωνώ μαζί σου

Παναγιώτη καλησπέρα. Χωρίς να αλλάζει σε τίποτε από αυτά που γράφεις, απλά μια άλλη προσέγγιση που δεν ασχολείται με το τι ακριβώς είναι η ένωση. Έτσι κι αλλιώς, ο αριθμός οξείδωσης δεν υφίσταται ως ιδιότητα των ατόμων, αλλά ως “λογιστική” μέθοδος ισοστάθμισης χημικών εξισώσεων.

https://i.ibb.co/JFvn1bpR/Fe3-O4-1772644358-0717.jpg