Χατζής Ορέστης

Ορέστη έκανα λάθος θεωρώντας ότι δεν είσαι μαθητής.

Εγώ έκανα λάθος, κύριε Γιάννη, που αναστάτωσα εδώ την κοινότητα με Φυσική της NASA……καλύτερα να κινηθούμε εντός της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης…..

Καλησπερα. Η κβαντομηχανικη δεν εχει τοσο δυσκολα Μαθηματικα. Ειναι γραμμικη θεωρια και τελικα ολα τα μαθηματικα της καταληγουν στην γραμμικη αλγεβρα.Επισης χρειαζονται ολιγα για πληρεις γραμμικους χωρους με νόρμα,που ειναι οι χωροι Χιλμπερτ. Ομως αυτο που κανουν τα παιδια της Γ Λυκειου δεν ειναι κβαντομηχανικη.Ειναι ανασκοπηση καποιων πειραματων που δεν εξηγουνται με την κλασικη θεωρια.Καποια βιβλια κβαντομηχανικης τα αναφερουν εισαγωγικα στις πρωτες σελιδες.Πρεπει να εχεις διαβασει τουλαχιστον το βιβλιο του Χάλμος και τις πρωτες 165 σελιδες του βιβλιου του Ντιράκ για να πεις οτι ξερεις κατι απο κβάντο.Τα εχεις διαβασει;Ομως οι ερωτησεις που εκανες ειναι ξεκαρφωτες και δεν δειχνουν σοβαροτητα. Δεν μπορω εγω ετσι στο ασχετο να ρωτησω κατι για μεγαλοκανονικη συλλογη κβαντικου αέριου.Τυχαινει να την ξερω επειδη την διδασκω σε φοιτητες του Φυσικου. Αν ομως κανω μια τετοια ερωτηση σε συζητηση που αφορα την Φυσικη πανελληνιων θα με περασουν για χαζό και με το δικιο τους. Κατα την γνωμη μου πρεπει να εισαι πιο προσεκτικος.

Ορέστη όλοι έχουν δικαίωμα να ρωτήσουν ότι θέλουν και όχι μόνο από την ύλη του Λυκείου.
Έκανα λάθος νομίζοντας ότι κάνεις πλάκα.
Ανακαλώ.

Θέλει θάρρος για να ζητήσει κάποιος συγνώμη και μάλιστα δημόσια.

Αρκετοί άνθρωποι αντί να πουν απλά συγνώμη δημιουργούν αστείες δικαιολογίες.

Προσωπικά διασκέδασα με τις ερωτήσεις σου, σκέφτηκα ότι τρολάρεις το forum.

Μην βιάζεσαι, η Φυσική είναι γοητευτική, αλλά χρειάζεται βήματα.

Καλή συνέχεια.

Ορέστη, είχα υποψήφιο στην τάξη, που διατύπωνε απορίες υψηλού επιπέδου, εκτός ύλης και αμφισβητούσε συνεχώς την τετριμμένη υπόδειξή μου:”ασχολήσου πρώτα με τον συγκεκριμένο διαγωνισμό (Πανελλαδικές), πέρασε σε κάποιο Πανεπιστήμιο και ψάξε μετά όσο θες.” Μάλλον θεωρούσε ότι ήταν πολύ ανώτερος,από το επίπεδο που απαιτούσαν οι Πανελλαδικές. Απέτυχε την πρώτη χρονιά και πέρασε με τη δεύτερη, γιατί πολύ απλά δεν έγραφε …Έκθεση.
Συμπέρασμα: Ένας ένας οι στόχοι.

Πραγματικά, διαβάζοντας αυτές τις απαντήσεις, νιώθω ένα σφίξιμο. Είναι πολύ «άγριο» να βλέπεις έναν μαθητή να ζητάει συγγνώμη επειδή σκέφτηκε πέρα από το βιβλίο του.

Κρίμα να αμαυρώνεται έτσι αυτός ο εκπαιδευτικός χώρος

Ορέστη καλησπέρα. Θα επαναλάβω κάτι που είχα γράψει και ως απάντηση σε άλλο ποστ σου. Δεν χρειάζεται να ζητάς συγγνώμη επειδή έχεις ενδιαφέρον για την Φυσική.

Χαίρομαι ιδιαίτερα για το ενδιαφέρον σου αλλά βλέπω οτι “πηδάς βήματα” μιας και ακόμα δεν έχεις στην διάθεσή σου τα σχετικά εργαλεία που έρχονται μετά από τις σπουδές στον τομέα ++. Το να κάνεις Mastery σε αυτά τα εργαλεία θέλει χρόνο και δουλειά, κάτι που είμαι σίγουρος οτι θα διαθέσεις όταν μπεις στο Φυσικό.

Το ενδιαφέρον σου είναι υπερβολικά σημαντικό να το διατηρήσεις και να το καλλιεργήσεις, αλλά για να γίνει κάτι παραπάνω από ένα χόμπι χρειάζεται να εστιάσεις την προσοχή σου στα tasks που έχεις μπροστά σου- για να μπεις σε μια σχολή που μπορείς να σπουδάσεις αυτό που αγαπάς. Ισορρόπησέ τα λίγο για να πας εκεί που θες.

Ορέστη, θα ήθελες να μας πεις σε ποιο σχολείο είσαι μαθητής;

Νομίζω μόνο θετικό είναι για ένα σχολείο να έχει μαθητές με τέτοιο ενδιαφέρον
για την φυσική που έχουν τις δικές σου γνώσεις.

Σίγουρα μας κάνεις πλάκα!!!

Όχι δεν κάνω πλάκα! Καθώς έλυνα ασκήσεις με κύματα χθες μου ήρθε αυτή η ιδεα

Απλώς αναρωτιέμαι αν οι μαθητές που πάνε για το 20 στις Πανελλαδικές γνωρίζουν για τις κβαντικές ιδιότητες του μέσου διάδοσής ενός κύματος????!!

Αν πράγματι είσαι μαθητής Ορέστη, που πολύ αμφιβάλλω, θα σου συνιστούσα να σταματήσεις να ασχολείσαι με τα θέματα προχωρημένης φυσικής και να περιοριστείς στην ύλη που πρόκειται να εξετασθείς σε λίγες μέρες.

Κοιτάξτε, εγώ αν ήμουν θεματοδοτης στη Φυσική θα έβαζα κάτι τέτοια θέματα να δω την κρίση των μαθητών πρώτον, και δεύτερον να τους περάσω το μήνυμα ότι η Φυσική δεν είναι μόνο ΤΥΠΟΙ

https://i.ibb.co/3y22vCVG/55.png

εν τω μεταξύ δεν πρέπει να γνωρίζεις ούτε τον τύπο ΣF=ma

Καλό θα είναι επίσης:

• οι υποψήφιοι της Θεωρητικής να γνωρίζουν τον Υπερυπερσυντέλικο, για γεγονότα που είχαν γίνει πριν από άλλα, που ήταν ήδη στον Υπερσυντέλικο.
• οι υποψήφιοι της Θετικής να είναι προετοιμασμένοι στο τεστ Kobayashi Maru, η περίφημη άσκηση χωρίς δυνατότητα νίκης, που δίνεται στους δόκιμους του Αστροστόλου για να αξιολογηθεί ο χαρακτήρας τους απέναντι σε μια αναπόφευκτη αποτυχία.

https://i.ibb.co/S4kWrNLn/image.jpg
Μόνο ο Captain Kirk το έχει περάσει

Καλώς ήρθες Ορέστη, αλλά θέμα με κλασματική εξίσωση Schrödinger με τελεστή Riesz τάξης α, είναι προτεινόμενο θέμα για Πανελλαδικές;;;
!!!

Καλησπέρα και καλως ήρθς στο site.
Λόγω της πεπερασμένης ταχύτητας ο κινουμενος παρατηρητης αντιλαμβνεται το φορτιο με μικρη καθυστερηση στην διαρκεια της οποίας εχει επιταχυνθει. Αρα το αντιλαμβανεται επιταχυνόμενο , ετσι δικαιολογει την Η/Μ ακτινοβολια.

Στη Γενική Σχετικότητα δεν υπάρχει μία “απόλυτη” πραγματικότητα για όλους τους παρατηρητές.  
Το αν ένα φορτίο ακτινοβολεί εξαρτάται από το ποιος το παρατηρεί.  
Για τον συνεπιβάτη δεν ακτινοβολεί· για τον ακίνητο παρατηρητή ακτινοβολεί.

Δεν το έχω δουλέψει ποτέ το θέμα, δεν έχω ιδέα.Το έβαλα στο ΑΙ και λέει:

θεωρητικά θα έπρεπε να εκπέμπει φως. Το Παράδοξο με την Αρχή της ΙσοδυναμίαςΕδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Η Αρχή της Ισοδυναμίας λέει ότι η ελεύθερη πτώση σε ένα βαρυτικό πεδίο είναι τοπικά μη διακρίσιμη από την αδρανειακή κίνηση (ηρεμία).

Αν είσαι μέσα σε έναν ανελκυστήρα που πέφτει ελεύθερα, δεν νιώθεις καμία δύναμη (έλλειψη βαρύτητας).Αν το σωματίδιο εξέπεμπε φως, θα έχανε ενέργεια και θα επιβραδυνόταν ως προς εσένα. Αυτό θα σου επέτρεπε να καταλάβεις ότι “πέφτεις”, καταρρίπτοντας την αρχή του Einstein.Η Λύση: Σχετικότητα της ΑκτινοβολίαςΗ σύγχρονη φυσική λύνει το παράδοξο ως εξής: Η ύπαρξη ή όχι ακτινοβολίας εξαρτάται από το σύστημα αναφοράς του παρατηρητή.

Πού πάει το φως που δεν βλέπει ο παρατηρητής που πέφτει;Αυτό είναι το πιο εντυπωσιακό σημείο: Για τον παρατηρητή που πέφτει ελεύθερα, το φως “κρύβεται” πέρα από έναν ορίζοντα γεγονότων (Rindler horizon) που δημιουργείται λόγω της σχετικής επιτάχυνσης. Ο παρατηρητής που πέφτει απλά δεν μπορεί ποτέ να “φτάσει” ή να ανιχνεύσει αυτά τα φωτόνια, ενώ ο ακίνητος παρατηρητής στο έδαφος τα βλέπει κανονικά.

Το αντίστροφο: Φορτίο ακίνητο στο τραπέζιΑν ακουμπήσεις ένα φορτισμένο σωματίδιο πάνω σε ένα τραπέζι στη Γη:

Ο παρατηρητής στο έδαφος δεν βλέπει ακτινοβολία (το φορτίο είναι ακίνητο).Ένας παρατηρητής που πέφτει ελεύθερα δίπλα του, βλέπει το σωματίδιο να επιταχύνεται προς τα πάνω (με g) και ανιχνεύει ακτινοβολία!Συμπέρασμα: Η εκπομπή φωτός από ένα φορτίο σε βαρυτικό πεδίο δεν είναι ένα απόλυτο γεγονός, αλλά μια σχέση μεταξύ του φορτίου και του παρατηρητή.

Γεια σου Ορέστη, αν διαβάζω σωστά το όνομά σου στο προφίλ σου. Σε παρακαλώ να ενημερώσεις το προφίλ με ονοματεπώνυμο με ελληνικούς χαρακτήρες. Όσον αφορά το ερώτημά σου, σε ποιες εξετάσεις αναφέρεσαι; Διότι στις πανελλήνιες δεν εξετάζεται η γενική σχετικότητα.

Ορέστη καλησπέρα.
Η Φυσική που διδάσκεσαι και εξετάζεσαι στο σχολείο είναι κλασσική Φυσική. Δεν έχει νόημα να επεκτείνεις την ισχύ της επι του φανταστικού διατηρώντας τα εργαλεία που έχεις στα χέρια σου τώρα, διότι σε αυτές τις περιοχές η κλασσική Φυσική καταρρέει και θες άλλα εργαλεία (τανυστή ενέργειας ορμής).

Στην ερώτησή σου, για να είμαστε ακριβείς, εδώ περιγράφεις τα όρια της προσέγγισης του άκαμπτου σώματος. Όντως, στο νοητικό πείραμα του δίσκου του Αϊνστάιν βλέπουμε ότι για έναν περιστρεφόμενο δίσκο ο λόγος περιφέρειας προς ακτίνα διαφέρει του 2π και πλέον δεν μπορούμε να το περιγράψουμε με Ευκλείδεια γεωμετρία. Aυτό ήταν το πρώτο βήμα που γεφύρωσε την ειδική σχετικότητα με αυτό που αργότερα εξελίχθηκε στην Γενικη Σχετικότητα.
(Eδώ σελ 239-242)

Όπως το αντιλαμβάνομαι το θέμα (μπορεί να είναι λάθος), αν η ράβδος περιστρέφεται με το άκρο της να φτάνει u~c οι δυνάμεις συνοχής δεν είναι αρκετές για να το κρατήσουν. Θες άπειρη δύναμη συνοχής. Ωστόσο σε ένα στερεό οι δυνάμεις μεταδίδονται με την ταχύτητα του ήχου η οποία είναι μικρότερη του c. Οπότε άπειρη συνοχή δεν μπορείς να έχεις.
Άρα, η ράβδος θα πάψει να φέρεται ως στερεό σώμα, αφού θα υπάρχει μια χρονική υστέρηση στην διάδοση της πληροφορίας ανάμεσα στα διάφορα σημεία της.Θα λειτουργήσει σαν “μαλακό μακαρόνι” μέχρι που θα σπάσει.

Τώρα, έχεις μια παρανόηση νομίζω στο κομμάτι του “η ράβδος γίνεται μαύρη τρύπα”. Αν πας στο σύστημα αναφοράς που η ράβδος είναι ακίνητη (η ακόμα καλύτερα βάλεις πολλά τοπικά συστήματα αναφοράς σε διαφορετικά σημεία της ράβδου να μετράνε ενέργεια) θα μετράς την ενέργεια ηρεμίας της. Αυτή είναι η παράμετρος που έχει σημασία για το αν θα γίνει η ράβδος μαύρη τρύπα. Αν ένας παρατηρητής βλέπει τη ράβδο να κινείται με u~c, βλέπει μια τεράστια σχετικιστική ενέργεια, αλλά αυτό δεν την μετατρέπει σε Μαύρη Τρύπα για τον ίδιο. Αν ίσχυε αυτό, τότε από τη σκοπιά ενός κοσμικού σωματιδίου που τρέχει με 0.99c, η Γη θα έπρεπε να είναι Μαύρη Τρύπα, κάτι που προφανώς δεν συμβαίνει.

Ποιου σώματος την τελική ταχύτητα;

Ορέστη καλησπέρα.
Εδώ να πούμε οτι η απορία σου δεν είναι στις κρούσεις, είναι στην κβαντική χρωμοδυναμική. Θα σου απαντήσω όσο καλύτερα μπορώ μιας και σε αυτά έκανα το μεταπτυχιακό μου, αλλά θα ήθελα να σου τονίσω οτι ενώ χαίρομαι ιδιαίτερα για το ενδιαφέρον σου βλέπω οτι “πηδάς βήματα”. Το ενδιαφέρον σου είναι υπερβολικά σημαντικό να το διατηρήσεις και να το καλλιεργήσεις, αλλά για να γίνει κάτι παραπάνω από ένα χόμπι χρειάζεται να εστιάσεις την προσοχή σου στα tasks που έχεις μπροστά σου- για να μπεις σε μια σχολή που μπορείς να σπουδάσεις αυτό που αγαπάς.

Πίσω στην ερώτησή σου.

Κατά την αλληλεπίδραση παρτονίων σε υψηλές ενέργειες (κουαρκ -γκλουονίων που πιο συχνά αλληλεπιδρούν με την ισχυρή αλληλεπίδραση) έχεις παραγωγή νέων παρτονίων στην τελική κατάσταση. Λόγω confinement, επειδή δηλαδή δεν κυκλοφορούν ελεύθερα τα κουαρκ στην φύση, αυτά υφίστανται την διαδικασία της “αδρονοποίησης” (hadronization).

Σαν παράδειγμα, ένα u quark εκπέμπει ένα γκλουόνιο, το οποίο διασπάται σε ζεύγος d, anti-d, με το anti-d να συνδέεται με το αρχικό u και να κάνουν ένα θετικά φορτισμένο πιόνιο. Παράλληλα το δεύτερο d που παράχθηκε εκπέμπει ένα γκλουόνιο το οποίο……και ούτω καθεξής. Έτσι, ένα κουαρκ που παράχθηκε από μια θεμελιώδη αλληλεπίδραση φτάνει στον ανιχνευτή μας ως ένας πίδακας (jet) αδρονίων.

Στα jets μας ενδιαφέρουν συγκεκριμένες παράμετροι: Ενέργεια, ορμή, οι διαστάσεις του και το jet id: πόσο μέρος της ενέργειάς τους παίρνουν τα ουδέτερα σωματίδια εντός του jet (neutral hadron fraction) και τα φορτισμένα σωματίδια εντός του jet (charged hadron fraction). Η μέτρηση της ενέργειας του jet (και άρα από αυτήν της ενέργειας του μητρικού παρτονίου) είναι μια πολύ δύσκολη διαδικασία που περιγράφουμε με τον όρο jet energy scale και αποτελεί την κύρια πηγή συστηματικής αβεβαιότητας εδώ. To jet θα έχει πάντα μικρότερη ενέργεια από το αρχικό παρτόνιο λόγω διαφυγής ουδέτερων σωματιδίων, λόγω απόκρισης του ανιχνευτή, τυφλών σημείων κλπ. Οπότε πρέπει να κάνουμε διόρθωση σε πραγματικές συνθήκες.
Η ταχύτητα του jet δεν μας ενδιαφέρει απο πλευράς Φυσικής. Για όλους τους πρακτικούς λόγους την θεωρούμε ίση με την ταχύτητα του φωτός.