Μπατατέγας Γεώργος

Καλήμερα Βασίλη Ναι σε αυτήν τη γραφική παράσταση αναφέρομαι .Η ημιευθεία έχει αρχή ένα σημείο που τέμνει την ευθεία που διέρχεται από την αρχή των αξόνων ,διότι καθώς ξεκινά να κινείται το μετρό της δύναμης είναι μικρότερό από F0.Άλλωστε για να εκτελεί ΕΟΚ πρέπει η τριβή ολίσθησης και το μετρό της δύναμης να είναι ίσα

Γιώργο αναφέρεσαι στην παρακάτω γραφική παράσταση;
https://i.ibb.co/8gKYTVGS/1-1760907519-5165.png

Καλημέρα συνάδελφοι.

Το διάγραμμα του Βασίλη είναι σωστό για μια αύξουσα συνάρτηση της δύναμης F από το 0 προς τιμές μεγαλύτερες.

Αλλά για μια δύναμη F φθίνουσα από μεγάλες τιμές προς μικρότερες το διάγραμμα διαφοροποιείται διότι για F=T(ορ) το σώμα δεν ακινητοποιείται αλλά συνεχίζει επιβραδυνόμενο με φθίνουσα επιβράδυνση α=F-T(ολ) .
Η σχέση Τ και F δεν είναι συνάρτηση αφού έχει διάστημα στο οποίο μπορεί να πάρει διαφορετικές τιμές ανάλογα με το αν κινείται ή όχι το σώμα. Αναγκαζόμαστε λοιπόν να διακρίνουμε δυο διαφορετικές Τριβές στατική και Ολίσθησης

Για να απλοποιήσουμε λίγο τα πράγματα συνήθως επιλέγουμε στις ασκήσεις να δίνουμε πως οι δυο συντελεστές μ(ολ) και μ(ορ/στ) ίσους.
( αν και τα τερτίπια της Τριβής δεν αποφεύγονται ούτε με αυτόν τον τρόπο )

Καλήμερα Δημήτρη . Όταν εκτελούμε το πείραμα  αυξάνουμε με το δυναμόμετρο το μετρό  της δύναμης .Κάποια στιγμή όταν το μετρό πάρει την τιμή π.χ F0=3.5Ν  παρατηρούμε το εξής παράδοξο .Αυτό κλωτσάει και  το μετρό της γίνεται  π.χ F/=3Ν  δηλαδή μειώνεται .Έτσι αρχίζει να κινείται  από μικρότερή τιμή της δύναμης .Αυτό είναι λογικό αφού η δύναμη συμμορφώνεται με το μετρό της τιμής τριβής ολίσθησης που μειώνεται  ώστε να εκτελεί ΕΟΚ .  Το διάγραμμα που δίνει ο Βασίλης θεωρεί ότι η μέγιστη δύναμη για την   ακινησία και η αρχική δύναμη για την  κίνηση είναι ίσες .Αυτό δεν συμβαίνει .Δεν μπορώ να επιβάλω εγώ δύναμη που το μετρό της να αυξάνεται  συνέχεια .  Το πείραμα το απορρίπτει .  Η οριζοντίωση της δύναμης αρχίζει από μια μικρότερή τιμή .Το σημείο τομής   με την ευθεία που διέρχεται από την αρχή των αξόνων  

Καλησπέρα Γιώργο. Το i.p. δείχνει ότι το διάγραμμα είναι σωστό.
https://i.ibb.co/GvvbBwwz/Tribh1.jpg
Το αρχείο ΕΔΩ
Εξάσκησα μια δύναμη F = 2t.

Καλησπέρα Αντρέα  Έχω κάνει το πείραμα με αισθητήρα και πράγματι το διάγραμμα βγαίνει αυτό που  λες  . Αν το κάνεις με το δυναμόμετρο το σώμα αρχίζει να κινείται από μικρότερή τιμή  της δύναμης ώστε να αυτήν να συμφωνεί με την τριβή ολίσθησης .Τι να πούμε στα παιδιά αγνοείστε το.      

Με βάση το διάγραμμα του Βασίλη μετά την ακινησία το σώμα εκτελεί Ε.ΟΕΠΙΤ.Κ αφού το μετρό της δύναμης είναι μεγαλύτερο από το μετρό της τριβής ολίσθησης .Μας λέει ότι όταν ασκούμε μια δύναμη δεν μπορούμε ποτέ να πετύχουμε Ε.Ο.Κ .Μπορεί να γίνει αυτό;  

Μια δύναμη ασκείται στο κύβο . Αν αυτή είναι μικρού  μέτρου αυτός παραμένει ακίνητος διότι η δύναμη αυτή δεν είναι ικανή να σπάσει τις συγκολλήσεις μεταξύ των  Μια  δύναμη μεγαλύτερου μέτρου ασκείται στο κύβο .Οι ανωμαλίες στις επιφάνειες των δυο σωμάτων παύουν να έχουν την ίδια δυνατότητα να διεισδύσουν σε βάθος και οι δυνάμεις αλληλεπίδρασης των μορίων τους είναι λιγότερο ισχυρές και οι συγκολλήσεις εξασθενούν
Όταν το μέτρο της δύναμης πάρει την κατάλληλη τιμή το σώμα να κινείται . Οι συγκολλήσεις  έχουν σπάσει  και οι δυνάμεις λόγο της  «σύγκρουσης» είναι αρκετά μικρότερες  Οι επιφάνειες λειαίνονται, δηλαδή και οι προεξοχές και οι κοιλότητες γίνονται όλο και πιο ομαλές, και το μέτρο της δύναμης ελαττώνεται

Ανδρέα Καλησπέρα
… το αρχείο του συνδέσμου σου δεν μπορώ να το ανοίξω

Αλλά από την εικόνα καταλαβαίνω ότι σε 18 s η δύναμη F=2t γίνεται ίση κατά μέτρο με την οριακή Τριβή Τορ= -36Ν όπως προβλέπει η θεωρία και μετά καθώς η δύναμη αυξάνεται η Τριβή σταθεροποιείται στην τιμή Τολ=-30Ν ( ολίσθησης πλέον )… όλα μια χαρά.
Αν εκτός από το διαγραμμα έχω και το βάρος του σώματος βρίσκω και τους συντελεστές 0.6 και 0.5 επιβεβαιώνοντας από τα διαγράμματα την θεωρία μου

Ας κάνουμε το ίδιο πείραμα με μια δύναμη F=40-2t ( S.I….Μετά από 2 s η δύναμη θα έχει την τιμή F= 36 Ν και μετά από άλλα 4 s η F θα έχει μειωθεί στα 28 Ν αλλά η Τ θα είναι συνεχώς σταθερή 30Ν ( ολισθαίνει γαρ εξ αρχής )
Περίεργη σχέση αυτή η F(t) στο πρώτο πείραμα είχαμε ζεύγη τιμών (F,T) : (26,26) (28 28) στο δεύτερο πείραμα με τα ίδια ακριβώς σώματα έχουμε (F,T) : (28,30) (26 30) Μάλλον βρισκόμαστε στην περιοχή όπου στην μια περίπτωση η τριβή είναι στατική και στηο δεύτερο πείραμα για ίδιες F έχω τριβή ολίσθησης. Αυτός είναι ο λόγος που γράφω πως η Τ(F) δεν είναι συνάρτηση.

Τα διαγράμματα του Βασίλη και το δικό σου είναι σωστά αν διαβάζονται για αύξουσες δυνάμεις F όχι για F φθίνουσες

Είχα κάποτε ανάρτηση για το μπλέξιμο αυτό με τα διαγράμματα της σχέσης Τ(F) – όχι συνάρτησης – αλλά δεν την βρίσκω …

Καλό μεσημέρι Γιώργο.
Έχει διαπιστωθεί διαφορά στον συντονισμό και στη συχνότητα μεγιστοποίησης του πλάτους, στις δυο περιπτώσεις που περιγράφεις παραπάνω;
Όσον αφορά τη διδασκαλία, νομίζω ότι διδάσκουμε την (α) περίπτωση και αυτή μας αφορά. Ένα δεδομένο σύστημα, τίθεται σε ξαναγκασμένη ταλάντωση από ένα διεγέρτη…
Τα υπόλοιπα είναι για να κάνουμε την ζωή την δική μας και των μαθητών μας, δύσκολη…

Το μέγιστο στην μέση κινητική ενέργεια, στην (α) περίπτωση  δηλαδή η συχνότητα συντονισμού της κινητικής ενέργειας,  δίνεται στη συχνότητα   ω0, δηλαδή στη φυσική συχνότητα του ταλαντωτή
Το μέγιστο στην μέση κινητική ενέργεια, στην (β) περίπτωση  δίνεται στη συχνότητα  ω0,  , πάλι στη φυσική συχνότητα του ταλαντωτή.

Γιώργο, έχουμε δύο συντονισμούς.
Συντονισμό πλάτους και συντονισμό ταχύτητας.
Και στην (α) περίπτωση που αναφέρεις, έχουμε αυτούς τους δύο συντονισμούς.
Όπου στο συντονισμό πλάτους (αυτόν διάσκουμε), το πλάτος γίνεται μέγιστο σε μια συχνότητα λίγο μικρότερη του f0.
Στο συντονισμό ταχύτητας, η ταχύτητα γίνεται μέγιστη στην συχνότητα f0.
Μια πρακτική εφαρμογή έχουμε στο συντονισμό στο εναλλασσόμενο ρεύμα (εκεί έχουμε συντονισμό έντασης ρεύματος), αντίστοιχος του συντονισμού ταχύτητας.

Γεια σας Γιώργο και Διονύση.
Ο Μανώλης Λαμπράκης είχε παρουσιάσει και τρίτη περίπτωση συντονισμού:

Γιάννη, η συζήτηση γίνεται με βάση το ερώτημα του Γιώργου.
Μην βάλουμε τώρα στη συζήτηση και το τι γίνεται με την μέση ενέργεια ταλάντωσης…
Το ερώτημα αφορά το “Μέγιστο πλάτος εξαναγκασμένης ταλάντωσης”.

Γεια σου Διονύση.
Το γράφω απ’ αφορμή του σχολίου σου “Έχουμε δύο συντονισμούς”.
Μέγιστο πλάτος έχουμε στην:
https://i.ibb.co/0yv3BNZP/77.png

Καλησπέρα Γιώργο. Το θέμα των εξαναγκασμένων ταλαντώσεων έχει εξαντληθεί στο Υλικό, καθώς υπάρχουν αν ψάξεις, εξαιρετικές μελέτες.
Γράφεις: Το πλάτος, της εξαναγκασμένης μηχανικής ταλάντωσης εξαρτώνται από τα ω0- φυσική συχνότητα του ταλαντωτή- , ω –συχνότητα διέγερσης- και το συντελεστή -παράγοντα -απόσβεσης Λ –

Μην ξεχνάμε και την F του διεγέρτη.
https://i.ibb.co/Ng5QXbYD/1.jpg

Σε αυτό που ρώτησες – αλλάζουμε τη σταθερά του ελατηρίου – μπορείς να μου πεις πως το πραγματοποιείς πειραματικά;

Καλησπέρα συνάδελφοι . Φυσικά η (α) περίπτωση έχει εξαντληθεί από τις εξαιρετικές μελέτες των συνάδελφων. Η (β) περίπτωση δεν αναφέρεται πουθενά .Ίσως δεν έχει εργαστηριακό ενδιαφέρον .Βλέποντάς την εξίσωση του πλάτους σκέφθηκα να αφήσω σταθερά τα ω, Λ και φυσικά το Fmax  (όπως γραφεί ο Αντρέας) και να μεταβάλω το ω0 .Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το μέγιστο στην μέση κινητική ενέργεια δίνεται στη συχνότητα ω0, όπως και στην (α) περίπτωση .Συντονισμό κινητικής ενεργείας ( συντονισμό ταχύτητας κατά το Διονύση) ,έχουμε στη φυσική συχνότητα του ταλαντωτή ανεξάρτητα  από ποιες  συχνότητες μεταβάλλουμε (τη συχνότητα του διεγέρτη ή τη φυσική συχνότητα του ταλαντωτή )  Με αλλά λόγια ξεκινώντας με διαφορετικούς παραμέτρους καταλήγουμε στο ίδιο συμπέρασμα για το συντονισμό κινητικής ενέργειας . Σκέφτηκα να το ανεβάσω .Δεν ξέρω αν έχει κάποια εφαρμογή.
 

Γεια σου Γιώργο.
Εννοείς απώλειες θερμικές προς το περιβάλλον;

Γεια σου Γιάννη   και χρονιά πολλά. Εάν η κρούση είναι ανελαστική, ένα μέρος ή όλη η μηχανική (κινητική)  ενέργεια των συγκρουόμενων σωμάτων μετατρέπεται σε κάποια άλλη μορφή ενέργειας (π.χ. Θερμική  ενέργεια των σωμάτων και του περιβάλλοντος).

Καλησπέρα σας ! Στην περίπτωση που αναφερόμαστε σε μονωμένο σύστημα που περιέχει μόνο τα δύο σώματα που συμμετέχουν σε μια κρούση ,εκεί θα θεωρήσουμε ότι διατηρείται η ενέργεια; Το περιβάλλον είναι εκτός του συστήματος αυτού και ενεργειακές απώλειες όπως θερμότητα μεταφέρονται σε αυτό; Αναφέρομαι σε ένα θέμα στις εξετάσεις των ομογενών 2020 Α4. Ευχαριστώ!

Καλησπέρα Κωνσταντίνα.
Λέγοντας “μονωμένο σύστημα” αποτελούμενο από δύο σώματα, εννοούμε ότι τα σώματα αυτά δεν δέχονται κάποια δύναμη από το περιβάλλον τους ή η συνισταμένη εξωτερικών δυνάμεων είναι μηδενική.
Αυτό δεν συνδέεται με το αν μπορεί το σύστημα αυτό να ανταλλάσσει ενέργεια με τη μορφή της θερμότητας με το περιβάλλον ή όχι. Αυτό δεν το περιλαμβάνει ο ορισμός.
Το αν το σύστημα είναι θερμικά απομονωμένο ή όχι, είναι άλλη ιστορία…
Συμπέρασμα, ένα μηχανικά μονωμένο σύστημα, μπορεί να ανταλλάσσει θερμότητα με το περιβάλλον του.

Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση και συμφωνώ πλήρως. Απλά είχα δει να δίνεται ως σωστή η απάντηση που θεωρεί ότι διατηρείται η ενέργεια ενός μονωμένου συστήματος. Η εν λόγω ερώτηση “Σε κάθε κρούση δύο σωμάτων που αποτελούν μονωμένο σύστημα
α) διατηρείται μόνο η ορμή του συστήματος και όχι η ενέργεια του
συστήματος.
β) διατηρείται μόνο η ενέργεια του συστήματος και όχι η ορμή του
συστήματος.
γ) διατηρείται και η ορμή και η ενέργεια του συστήματος.
δ) δεν διατηρείται η ορμή ούτε η ενέργεια του συστήματος. ¨

Κωνσταντίνα, πρόκειται για μια ερώτηση, η οποία “αστόχησε”!!!
Μια υποψιασμένη υποψήφια, όπως βλέπω ότι είσαι εσύ, θα επιλέξει το γ) αφού “ξέρει” ότι αυτό έχουν στο μυαλό τους οι θεματοδότες…

Συγνώμη Κωνσταντίνα. αλλά κοιτάζοντας τη φωτογραφία, σε πέρασα για μαθήτρια…
Βλέποντας το προφίλ σου μετά, διαπίστωσα το λάθος μου.
Κακό δεν είναι… κέρδισες μερικά χρονάκια 🙂

Πολύ θετικό ότι φαίνομαι πολύ νεότερη! Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας ,ξεκινάω τώρα να οργανώνομαι για γ λυκείου και βλέπω παλιά θέματα και μου έκανε εντύπωση αυτή η ερώτηση. Καλό σας βράδυ !

Καλημέρα Γιώργο. Κάτι που δεν λέμε συνήθως είναι ότι πρέπει να προστίθενται ως διανύσματα. Οι στροφές λ.χ. δεν είναι διανύσματα.

καλημέρα σε όλους
με μια μικρή (πικρή) δόση χιούμορ εδώ: https://ekountouris.blogspot.com/2021/09/blog-post_14.html

Καλημέρα Γιάννη  Στα μαθηματικά  Β λυκείου  της Ελλάδας γραφεί  Έτσι, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι το μηδενικό διάνυσμα, είναι ομόρροπο ή αντίρροπο ή ακόμη και κάθετο σε κάθε άλλο διάνυσμα.
Η άποψη μου είναι ότι Επειδή από το σημείο Α δεν ορίζεται μοναδική ευθεία, αλλά διέρχονται άπειρες ευθείες, μπορούμε συμβατικά να θεωρήσουμε ότι το μηδενικό διάνυσμα έχει οποιαδήποτε διεύθυνση, ενώ αυστηρά από μαθηματικής πλευράς το μηδενικό διάνυσμα στερείται διεύθυνσης.  

Δεν έχει διεύθυνση ή έχει οποιαδήποτε;

Καλό μεσημέρι συνάδελφοι.
Τι νόημα έχει η διεύθυνση ενός μηδενικού διανύσματος;
Το αν μας εξυπηρετεί να αποδίδουμε κάποια διεύθυνση, δουλεύοντας με πράξεις διανυσμάτων, οπότε μπορούμε να αποδώσουμε οποιαδήποτε διεύθυνση, είναι νομίζω άλλο θέμα.

Κανονικά δεν ορίζεται η κατεύθυνση του μηδενικού διανύσματος, αφού η διανυσματικη πρόσθεση αυτού με οποιοδήποτε άλλο διάνυσμα δεν αλλάζει την κατέυθυνση του δεύτερου. Εναι σαν να ρωτάμε αν ορίζονται τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα στους πόλους της Γης. Αν θέλουμε όμως να ορίσουμε κατευθυνση, μπορούμε να πούμε ότι είναι κάθετο και παράλληλο προς όλα τα άλλα διανύσματα. Δείτε και εδώ: https://math.stackexchange.com/questions/3679/what-is-the-direction-of-a-zero-null-vector

Καλημέρα. Οι διανυσματικοί χώροι είναι λίγο πιο μεγάλη έννοια από αυτή που χρησιμοποιούμε εμείς.
Το μηδενικό διάνυσμα είναι ένα από τα αξιώματα που πρέπει να πληρούνται για να είναι ένα χώρος διανυσματικός (τα άλλα είναι προσεταιριστική ιδιότητα, αντιμεταθετική, ύπαρξη αντιθετου, κτλ). πχ το σύνολο των πολυωνύμων πληρούν τις ιδιότητες των δ.χ., άρα μπορούν να θεωρηθούν διανύσματα.
Η “αρχή και το πέρας”, δεν σχετίζονται με τους δ.χ. Αν πάμε σε ένα ευκλείδιο χώρο (με σημεία) και τον εφοδιάσουμε με διανύσματα μέσω μιας δράσης, τότε φτιάχνουμε έναν “αφφινικό χώρο”.
Στην Φυσική (τουλάχιστον του λυκείου), όταν μιλάμε για διανυσματικούς χώρους, συνήθως τους ταυτίζουμε με του αφφινικούς χώρους. Είναι λεπτές έννοιες που είναι δύσκολο να μελετηθούν από τους μαθητές, γι’αυτό πχ δημιουργείται πρόβλημα όταν λέμε ότι το εμβαδόν μπορεί να γίνει προσανατολισμένη επιφάνεια για τον υπολογισμό της ροής.
.

Γεια σε ολους.Γιαννη τα ερωτηματα οπως αυτο που εθεσες
“Δεν έχει διεύθυνση ή έχει οποιαδήποτε;”
τα οποια εχουν σχεση με τους ορισμους των διαφορων εννοιων πρεπει να απαντιωνται στην βαση τους. Το βιβλιο που κραταω το οποιο το συμβουλευομαι εδω και τριαντα χρονια και εχει εκπαιδευσει γενεες μαθηματικων, γραφει οτι οι εννοιες της γωνιας διανυσματος και της ορθογωνιοτητας οριζονται μεσω του εσωτερικου γινομενου. Το συνημιτονο της γωνιας δυο διανυσματων x,y ειναι το πηλικο του εσωτερικου τους γινομενου (x,y), δια το γινομενο των μετρων τους. Αρα αν ενα εκ των δυο διανυσματων ειναι το μηδενικο εχουμε 0/0 που αποτελει αοριστια.Η σχεσεις ομως 0/0=1 ή 0/0=0,8 ,ειναι αληθεις προτασεις.Αρα το μηδενικο διανυσμα εχει οποιαδηποτε διευθυνση. Η προταση οτι το μηδενικο διανυσμα δεν εχει διευθυνση,ειναι ψευδης.Επισης ο Χάλμος γραφει οτι δυο διανυσματα ειναι ορθογωνια οταν το εσωτερικο τους γινομενο ειναι μηδεν.Αρα το μηδενικο διανυσμα ειναι ορθογωνιο προς καθε διανυσμα.

https://i.ibb.co/t8ssvPK/44.png

Καλό απόγευμα, πριν τέσσερα χρόνια είχα δεχθεί την ερώτηση , <<αφού το μηδενικό διάνυσμα είναι παράλληλο σε κάθε διάνυσμα, γιατί η κρούση μεταξύ δύο λείων σφαιρών από τις οποίες η μια είναι ακίνητη δεν είναι σύμφωνα με το σχολικό βιβλίο της φυσικής Γ Λυκείου έκκεντρη και την ονομάζουμε μη κεντρική;>> και μάλιστα και σε θέματα Πανελληνίων εξετάσεων. Απάντησα ότι η Φυσική δεν είναι Μαθηματικά. Άλλωστε δεν είμαι συγγραφέας σχολικών βιβλίων και διαφωνώ με τον ορισμό κεντρικής- έκκεντρης που δίνεται στο σχολικό βιβλίο.

Καλημέρα σε όλους θα ήθελα να συνεισφέρω στη συζήτηση με τις παρακάτω πληροφορίες. Ο ορισμός ενός διανύσματος σαν ποσότητα με μέτρο και κατεύθυνση δεν ειναι εξ ολοκλήρου ικανοποιητικός. Είναι γνωστό ότι η μετατόπιση είναι πρότυπο συμπεριφοράς για όλα τα διανύσματα. Υποθέτουμε ότι ένα τρισορθογώνιο σύστημα συντεταγμένων στρέφεται γύρω από έναν άξονα του κατά γωνία φ . Για να υπολογιστούν οι συντεταγμένες της μετατόπισης στο νέο σύστημα συντεταμένων που έχει κοινό άξονα με το αρχικό, απαιτείται για τη δεδομένη περιστροφή να προσδιοριστούν τα στοιχεία πίνακα R .Ένα διάνυσμα ειναι ένα οποιοδήποτε σύνολο τριών συνιστωσών που μετασχηματίζεται όταν αλλάζουν οι συντεταμένες ακριβώς όπως οι συνιστώσες μιας μετατόπισης. Επιτρέπεται έτσι η παρακάτω γενίκευση με την εισαγωγή της έννοιας του τανυστή. Εν γένει ένας τανυστής τάξης n έχει n δείκτες και 3 στη n συνιστώσες και μετασχηματίζεται αν δράσουμε πάνω του n φορές με τον πίνακα R .Στην ιεραρχία αυτή ένα διάνυσμα ειναι τανυστής τάξης 1 και ένα βαθμωτό ειναι τανυστής τήξης 0. Ένα διάνυσμα δεν έχει θέση , έχει μόνο μέτρο και κατεύθυνση και καθορίζεται από τον τρόπο μετασχηματισμού του . Τα διανύσματα ειναι γεωμετρικές οντότητες που υπάρχουν ανεξάρτητα από την ονομασία που κάθε φορά εμείς τους προσάπτουμε . Υπό αυτήν την αυστηρή θεώρηση προκύπτουν τα παρακάτω . Αναφερόμαστε σε διάνυσμα θέσης που δείχνει από την αρχή των αξόνων προς ένα συγκεκριμένο σημείο Μ [χ, ψ,z] . Το διάνυσμα αυτό είναι όντως ένα διάνυσμα μόνο αν με την ”αρχή των αξόνων” εννοούμε κάποιο συγκεκριμένο σημείο του χώρου ανεξάρτητο από το σύστημα συντεταμένων που χρησιμοποιούμε. Το εξωτερικό γινόμενο δυο διανυσμάτων εξαιτίας της μη ομαλής συμπεριφοράς του όταν μετασχηματίζεται κάτω από μια αντιστροφή ονομάζεται ψευδοδιάνυσμα.

Καλό μεσημέρι συνάδελφοι.
Με αφορμή το σχόλιο του Κωνσταντίνου (γεια σου Κωνσταντίνε), συμφωνείτε ότι η πρόταση 0/0=0,8 είναι αληθής; Δεν θα έπρεπε, για να είναι αληθής, να ισχύει ότι πάντοτε 0/0=0,8;
Π.χ. την πρόταση: “Το φως συμπεριφέρεται ως κύμα”, θα την χαρακτηρίζαμε ως αληθή ή ψευδή;