Γιώργος Παπούλιας

Στο ίδιο βιβλίο στην ορολογία στο τέλος “Φαινόμενο Joule: έκλυση θερμότητας από ωμική αντίσταση που διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα.” Δηλαδή δεν έχουμε φαινομενο Joule σε αγωγούς (καλώδια)αλλά μόνο σε αντιστάτες; Αν η θερμότητα είναι μηχανισμός μεταφοράς ενέργειας τι νόημα έχειι όρος “εκλυση θερμότητας”; Τέλος εκλύει η αντισταση (ιδιότητα) ή η συσκευή (αντιστάτης). Κάτι τέτοιες στιγμές θυμαμαι τον Ανδρέα (Κασέτα)

Καλημέρα συνάδελφε, χαίρομαι που στα δύο βιβλία ανακάλυψες μόνο αυτές τις δύο αστοχίες. Αυτό σημαίνει ότι είναι αρκετά προσεγμένα και τα δύο βιβλία επιλογής.
Όμως κάνει εντύπωση, που απομονώνεις από το υπόλοιπο κείμενο αυτά που γράφεις. Προσπαθείς σε παιδιά γυμνασίου να δώσεις μια έννοια την οποία την αναφέρεις μάλιστα και στις γενικεύσεις. Αν έδινες όλο το κείμενο, θα έβλεπε ο αναγνώστης ότι αναφέρεται συγκεκριμένα στο δευτέριο για απλότητα. Για αποκατάσταση το όλο κείμενο είναι ως εξής:
Αν θεωρήσουμε έναν πυρήνα δευτερίου (ισότοπο του υδρογόνου που αποτελείται από ένα νετρόνιο και ένα πρωτόνιο) και αναρωτηθούμε πόση είναι η μάζα του, η απάντηση δε θα είναι η προφανής. Η μάζα
του είναι μικρότερη από το άθροισμα της μάζας ενός πρωτονίου και ενός νετρονίου. Το έλλειμμα μά-
ζας που προκύπτει αντιστοιχεί στην ενέργεια σύνδεσης.
Ενέργεια σύνδεσης είναι η ελάχιστη ενέργεια που χρειάζεται να προσφέρουμε για να απομακρύνουμε
το πρωτόνιο και το νετρόνιο, ώστε να μην αλληλεπιδρούν. Σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας, το
έλλειμμα μάζας ισοδυναμεί με ενέργεια ίση με την ενέργεια σύνδεσης.

Όσο για την ραδιενέργεια , ο ορισμός που δίνει το άλλο βιβλίο που λες είναι:
Όταν ένας ασταθής (ραδιενεργός) πυρήνας μεταπίπτει αυθόρμη-
τα σε άλλο σταθερότερο πυρήνα, παρατηρείται έκλυση ενέργειας
και ταυτόχρονη εκπομπή σωματιδίων. Το φαινόμενο ονομάζεται
ραδιενέργεια. Τα σωματίδια που εκπέμπονται αναφέρονται ως
ακτινοβολίες και είναι τριών ειδών: η ακτινοβολία α, που είναι πυ-
ρήνες ηλίου, η ακτινοβολία β, που είναι ηλεκτρόνια, και η ακτινοβο-
λία γ, που είναι φωτόνια (ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία).
Μπορείς να προσδιορίσεις τα παρόμοια λάθη;

Στην προέλευση της δύναμης τριβής τα βιβλία Β γυμνασίου βλ. π.χ. Fysiki_B_Gymn_wepdf_v2_0 σελ 103 γράφουν για ερμηνεία μρ αλληλοδιείσδυση προεξοχών. Αυτό έρχετε σε αντίθεση με τις σύγχρονες απόψεις που μιλάνε για ψυχρά συγκόλληση των δύο επιφανειών. Αυτό ερμηνεύει και το φαινόμενο που συμβαίνει μετά από συνέχιση της λείανσης των επιφανειών που , από ένα σημείο και μετά, η λείανση αυξάνει την τριβή αντί να την μειώνει

Με την λείανση αυξάνονται τα σημεία επαφής και αυξάνεται η δύναμη συνάφειας ( αυτό που λες ψυχρή συγκόλληση). Για να μην εισαχθεί στη Β γυμνασίου αυτή η έννοια των δυνάμεων συνοχής και συνάφειας (θεωρείται σκόπιμο να αποφευχθεί) αναφέρονται απλώς τα σημεία επαφής παρακάτω. Το κείμενο παρακάτω γράφει:
Σημεία επαφής είναι τα σημεία όπου εμφανίζεται η τριβή μεταξύ δύο τραχιών επιφανειών που
γλιστρούν η μία ως προς την άλλη. Αν η κάθετη αντίδραση που ασκείται μεταξύ των επιφανειών
αυξάνεται, αυξάνονται τα σημεία επαφής των σωμάτων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της
τριβής.
Με αυτόν τον τρόπο εξηγείται, τονίζεται ότι η τριβή συνδέεται με τα σημεία επαφής και μέχρι εκεί είναι και πάρα πολύ για τα παιδιά σε αυτή την ηλικία. Προσπαθείς να γράψεις κάτι που να είναι και κατάλληλο για αυτή την ηλικία, όμως χωρίς έκπτωση της επιστημονικής ορθότητας.
Κατάλαβα από συζητήσεις ότι οι καθηγητές που διδάσκουν στη συγκεκριμένη βαθμίδα έχουν μια οπτική προσέγγιση των βιβλίων διαφορετική από αυτούς που διδάσκουν σε λύκειο ( και εμού συμπεριλαμβανομένου). Επιστημονικά λάθη, δύσκολα θα εντοπιστούν και στα δύο βιβλία. Όμως η τελική διατύπωση είναι με τη συμβολή από μάχιμους καθηγητές του γυμνασίου των ομάδων. Αν έχεις κάτι άλλο με χαρά να το αναφέρεις για συζήτηση.

Με δεδομένο ότι το πτωτότυπο είναι στα ρωσικά υπάρχει η δυνατότητα αυτόματης μετάφρασης ως εξης Ρυθμίσεις>κομμάτι ήχου >ελληνικά

Πολύ εντυποσιακό από άποψη φυσικής, Χαράλαμπε.
Καλό καλοκαίρι.

Για να παίξει το βίντεο σε υπολογιστή στις ρυθμίσεις του youtube στο “κομμάτι ήχου ” δώστε ελληνικά.

Καλημέρα Μπάμπη.
Πολύ όμορφο!

Καλημέρα Χαράλαμπε
Το βίντεο νομίζω ότι είναι αρκετά καλό αλλά αφήνει αρκετά σημεία σκοτεινά. Επίσης δεν ειναι αρκετά τεκμηριωμένο με κάποια αριθμητικά δεδομένα. Προσωπικά ομολογώ ότι δεν έχω καταλάβει σε βάθος πως πετάνε τα αεροπλάνα. Θα έλεγα γενικά ότι η πτήση οφείλεται στην αλληλοεπίδρση αεροσκάφους αέρα με πρωταγωνιστή από μεριά της φυσικής τον θεμελιώδη νόμο. Αλλά αυτή η αλληλεπίδραση είναι τόσο πολύπλοκη που είναι δύσκολο κάποιος να την απλοποιήσει και να την εκλαϊκεύσει, μολονότι έχουν γίνει πολλές προσπάθειες στη χώρα μας αλλά και διεθνώς. Το καλύτερο βιβλίο εκλαϊκευσης που έχει πέσει στα χέρια μου θεωρώ ότι είναι το: Η Απλή Επιστήμη της Πτήσης – Από τα έντομα στα τζάμπο-τζετ» του Hendrik Tennekes. Παλαιότερα είχα γράψει και ένα σχετικό αρθράκι αρκετά ελλιπές θα ομολογούσα:
ΕΔΩ

Γεια σου Πάνο.
Το άρθρο σου μου άρεσε και τότε, πριν χρόνια, που το διάβασα και τώρα που το ξαναδιάβασα.
Μια παρατήρηση για το “ίδιας τάξης”:
https://i.ibb.co/LDm7H055/22.png

Δεν καταλήγουμε σε αδιέξοδο.

Φυσικά το φαινόμενο Coanda συμβάλλει σοβαρά.
Δεν έχουμε μόνο τη μεταβολή της ορμής του αέρα στην προσήνεμη πλευρά αλλά και τη μεταβολή της ορμής του ρεύματος στην υπήνεμη πλευρά. Το δεύτερο ρεύμα καμπυλώνεται λόγω φαινομένου Coanda.
Φυσικά και φαινόμενο Bernoulli εμφανίζεται (όπως σε κάθε περίπτωση ρευστού σε κίνηση) αλλά η σχέση Bernoulli δεν εξηγεί το μέγεθος της άντωσης.
Αυτά βέβαια σε μικρές ταχύτητες (ανεμόπτερα Λίλιενταλ, αεροπλάνο των Ράιτ, παραπέντε, χαρταετοί, αεροπλανάκια με λάστιχο, windsurf κ.λ.π.).
Στα μαχητικά η επίδραση της σχέσης Bernoulli είναι σοβαρότερη.

Γιάννη η απόδειξη που καταλήγει σε αυτή τη σχέση δεν ειναι αυστηρή. Με μία πιο αυστηρή σχέση εμφανίζεται η σταθερά C που εξαρτάται από το σχήμα του σώματος και που για ενα αεροδυναμικό σχήμα όπως του αεροπλάνου η τιμή είναι περίπου 0,2. Τους χαιρετισμούς μου από Κέρκυρα.

Πολυ ωραιο θεμα. Δυσκολο και απλο.

Καλησπέρα Χαράλαμπε
Πολύ έξυπνο και έξω από τα τετριμένα
Από πέρυσι νομίζω εντός ύλης της Β
αν και νομίζω δεν υπάρχουν
ασκήσεις συνδεσμολογίας πυκνωτών στο σχολικό βιβλίο

Για το συγκεριμένο θέμα και για για άλλα παρόμοια η συνδεσμολογία πυκνωτών σειρά ή παράλλληλα είναι άχρηστη μια και δεν συνδέονται οι συγκεκριμένοι πυκνωτές ούτε σε σειρά ούτε παράλληλα. Βοηθούν λίγο οι αποδείξεις των τύπων της συνδεσμολογίας πυνωτών αλλά μόνο στον τρόπο σκέψης.

Πολύ ωραίο θέμα

Συγγνώμη Χαράλαμπε, αλλά δεν καταλαβαίνω το πνεύμα της ανάρτησης.

Ποιο είναι το πρόβλημα;

Ότι μένουν κενές θέσεις στα τμήματα Φυσικής αφού το ενδιαφέρον των υποψηφίων φοιτητών για σπουδές στη φυσική μειώνεται κάθε χρόνο;

ή

Ότι λόγω των κενών θέσεων στα τμήματα φυσικής των δημόσιων πανεπιστήμιων,
δεν θα ιδρυθούν τμήματα φυσικής ιδιωτικών πανεπιστημίων;

Και ποιος είναι ο υπεύθυνος;

Ο Γαβρόγλου που ίδρυσε δύο νέα τμήματα φυσικής και έτσι μένουν κενές θέσεις σε ΕΚΠΑ και ΑΠΘ;

Η ΣΕΜΦΕ γιατί γεμίζει (αν και η αναλογία μαθηματικών – φυσικής είναι συντριπτικά υπέρ των μαθηματικών);;;

Υπεύθυνοι όλοι οι υπουργοί και σύμβουλοι τους από το 1979(που ιδρύθηκαν κι άλλα φυσικά) έως σήμερα και η ΕΕΦ που δεν αντέδρασε στην ίδρυση. Φυσικά και ο Γαβρόγλου αν ήταν αυτός που ίδρυσε 2 νέα φυσικά σε κλάδο ήδη υπερκορεσμένο. Τώρα υπολειτουργούν όλα πλην Αθήνας γιατί μη μου πεις ότι τμήμα με 25 φοιτητές ανά έτος είναι τμήμα. Έγινε διάσπαση κονδυλίων, καθηγητών (π.χ. περνούσα όλα τα μαθήματα στο Παν. Κρήτης στο 4ο έτος δίνονταν το α εξάμηνο μονο 2 μαθήματα ειδικότητας – 6 διδακτικές μονάδες- και πέρασα ένα μεταπτυχιακό και ένα μάθημα από το μαθηματικό για να συμπληρώσω τις διδ. μονάδες του εξαμήνου). Πλέον υπολειτουργούν πολλά φυσικά έχει απαξιωθεί ο κλάδος. Μόνη λύση το κλείσιμο των φυσικών που ιδρύθηκαν πρόσφατα και μείωση αριθμού εισακτέων στα υπόλοιπα (έτσι κι αλλιώς μειώθηκαν από μόνοι τους) ώστε σε μια δεκαετία να συνέλθει ο κλάδος. Α και μεταφορά των διδασκόντων, φοιτητών, υλικοτεχνικής υποδομής, βιβλιοθηκών , περιοδικών κ.λ.π. στα άλλα τμήματα προς ενίσχυσή τους. Το χειρότερο απ όλα είναι ότι μαθητές που τους αρέσει η φυσική δεν επιλέγουν φυσικό αλλά ΕΜΠ ή χημικό καθώς δεν θέλουν να είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης σε ένα υπερκορεσμένο κλάδο. Ήδη πολλοί καθηγητές φυσικών τμημάτων δεν είναι απόφοιτοι φυσικού αλλά ΕΜΠ. Αυτό λέει πολλά για την ακαδημαική πορεία των ικανών στη φυσική μαθητών και την απαξίωση των φυσικών τμημάτων από τους φοιτητές με κλίση στη φυσική. Αλλά η ίδρυση πανπιστημιακών τμημάτων από τη μεταπολίτευση και μετά ακολουθεί μια χαοτική δυναμική με τοπικιστικό χαρακτήρα. Έχοντας παρακολουθήσει τον αγώνα ίδρυσης του πανεπιστημίου κρήτης(που οι πολιτικοί ήθελα να έχει απαράδεκτα μικρό αριθμό διδασκόντων και χρειάστηκε η επιμονή ιδρυτών το 1978 στον τότε υπουργό παιδείας Μητσοτακη για να έχει το τμήμα έναν σοβαρό αριθμό διδασκόντων το 1988 που μπήκα που και πάλι ήταν λίγοι ) αυτό το συμπέρσαμα έχω βγάλει.

Με όσα γράφεις Χαράλαμπε, θα μπορούσε κάποιος να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει….

Οι κενές θέσεις στο ΕΚΠΑ και στο ΑΠΘ οφείλονται στην ίδρυση φυσικών τμημάτων σε Λαμία και Καβάλα, αντίστοιχα;;;;

Σίγουρα όχι….

Η ίδρυση φυσικών τμημάτων σε Λαμία και Καβάλα ήταν αναγκαία;;;

Μάλλον όχι… Σίγουρα όμως δεν έγινε για να νοικιαστούν μερικά σπίτια ακόμα στις παραπάνω πόλεις…

Γιατί τις δεκαετίες 80, 90 γέμιζαν και τα 5 τμήματα φυσικής με αρκετά ικανοποιητικό επίπεδο σπουδαστών που τουλάχιστον οι μισοί είχαν το φυσικό 1η επιλογή;;;

Όμως, εξακολουθώ να μην κατανοώ το περιεχόμενο της φράσης:

“Για ιδιωτικά πανεπιστήμια ούτε λόγος. Ποιος θα φτιάξει ιδιωτικό φυσικό τμήμα όταν ο τομέας έχει ήδη απαξιωθεί από τη υπερπροσφορά του δημόσιου τομέα επι δεκαετίες;”

Αντιλαμβάνομαι να εννοείς πως θα ήταν θετικό να ιδρυθεί ιδιωτικό φυσικό τμήμα.
Αντιλαμβάνομαι σωστά;;;

Όχι. Δεν έγινα κατανοητός. Η μη ίδρυση ιδιωτικου πανεπιστήμιου απλά είναι ενδεικτικό της απαξίωσης του κλάδου
Προφανώς σε ένα κλάδο όπου επί δεκαετίες είναι απαξιωμενος δεν είναι καλό να ιδρυθεί οποιοδήποτε ιδιωτικό η δημόσιο πανεπιστήμιο. Μάλλον να κλείσουν πρέπει. Τα πανεπιστήμια είναι ζωντανοι οργανισμού γεννιούνται και πεθαίνουν. Τώρα για τις δεκαετίες του 1980 και 1990 που λέτε ότι ήταν γεμάτα τα πανεπιστήμια το 1988 που μπήκα στο φυσικό Κρήτης καθηγητής πανεπιστημίου μας ρώτησε πόσοι είχαν δηλώσει το φυσικό ως πρώτη επιλογή και σηκώσαμε μόνο 2 τα χέρια μας από τους 120 τότε εισακτεους. Το φυσικό ήταν ήδη απαξιωμενο δες τις βάσεις του 1988 για του λόγου το αληθές. Τότε ο καθηγητής μας είπε πω πω ανέργους που θα βγάλει η Ελλάδα.!!! Άλλος μας ρώτησε τι ήρθαμε να κάνουμε. Το ποσοστό επιτυχίας σε βασικά μαθήματα σπάνια περνούσε το 30 ,τοις εκατό. Σε μάθημα στοιχειωδών σωματιδίων το 1992προαιρετικό τότε μείναμε μετά από δέκα διαλέξεις μόνο 2 άτομα και μεταφέρθηκαμε στο γραφείο του καθηγητή. Η ζημιά υπήρχε από τοτε

Καλημέρα Χαράλαμπε, καλημέρα σε όλους.
Τα προβλήματα είναι εδώ και είναι φανερά…
Οι λύσεις υπάρχουν; Μαγικές λύσεις προφανώς όχι. Επώδυνες ίσως…
Θα έλεγα όμως, να δούμε γενικότερα το πρόβλημα, παραθέτοντας και εδώ μια απάντηση του Heisenberg σε συνέντευξή του που παρουσιάζει δίπλα ο Αποστόλης.

Heisenberg:
Θα αναφέρω ένα πολύ γενικό πρόβλημα στην ιστορία του πολιτισμού γενικότερα. Είμαι προσωπικά πεπεισμένος, ότι το πλήθος των ενδιαφερομένων είναι πιθανά σχεδόν το ίδιο σε όλες τις εποχές ανά τους αιώνες. Αλλά θα έλεγα ότι οι πολύ προικισμένοι άνθρωποι το 15ο αιώνα προσανατολίστηκαν προς τη ζωγραφική ή τη γλυπτική. Τον 18ο αιώνα αναμφίβολα κατευθύνθηκαν προς τη μουσική και έγιναν Mozart και Beethoven. Θα έλεγα ότι αντιμετωπίζω την όλη ανάπτυξη μάλλον διαφορετικά από την ιδέα, ότι αυτοί που κάνουν τη δουλειά είναι οι πολύ προικισμένοι. Θα έλεγα ότι υπάρχει μια ιστορική διαδικασία σε εξέλιξη και αυτή θέτει ερωτήματα και οι πραγματικά προικισμένοι βλέπουν ότι: «τώρα είναι η στιγμή που καλούμαι να κάνω κάτι μ’ αυτό». Εγώ δεν πιστεύω, για παράδειγμα, ότι υπάρχει σήμερα μικρότερο πλήθος ανθρώπων πολύ προικισμένων για τη μουσική σε σχέση με την εποχή του Mozart και του Beethoven. Είναι μόνο το ότι εκείνη την εποχή οι ιστορικές διαδικασίες πρόσφεραν μια τεράστια δυνατότητα, να κάνει κανείς αυτά που έκανε ο Haydn στη Βιέννη και ούτω καθεξής. Συνεπώς, κάθε νέος άνθρωπος που ένιωθε πραγματικά ότι θα μπορούσε να κάνει κάτι στη μουσική, προσπαθούσε να πάει στη Βιέννη εκείνο τον καιρό. Με τον ίδιο τρόπο, το 15ο αιώνα θα πήγαιναν πιθανά στην Ολλανδία και στην Ιταλία. Συνεπώς, θα έλεγα ότι οι προικισμένοι άνθρωποι συνειδητοποίησαν πως κάτι συνέβαινε στη φυσική. Πρακτικά, αυτή ήταν η κατάστασή μου όταν τελείωσα το σχολείο. Είχα καταλάβει ότι μπορούσα να χειρίζομαι σχετικά εύκολα τα μαθηματικά και είχα δει κάποια βιβλία φυσικής. Αφού είχα διαβάσει κάποια βιβλία για αυτή την μοντέρνα ανάπτυξη, αφού είχα δει το βιβλίο του Weyl για τη σχετικότητα και αφού είχα παρακολουθήσει τη δημοφιλή διάλεξη του Sommerfeld για τα άτομα, ένιωσα ότι αυτό ήταν ένα πεδίο που θα μπορούσα να προσπαθήσω να κάνω κάτι. Συνεπώς, έμοιαζε σαν ο αριθμός των προικισμένων ανθρώπων να αυξήθηκε ξαφνικά, αλλά πιθανά δεν είναι έτσι. Ο αριθμός έχει υπάρξει λίγο πολύ ο ίδιος, αλλά οι ιστορικές διαδικασίες είχαν οδηγήσει σε ένα κρίσιμο σημείο, στο οποίο κάποιος μπορούσε να προσφέρει κάτι και έτσι η διαδικασία επέλεγε τους προικισμένους. Ίσως πρόκειται για ακραία άποψη, αλλά νομίζω ότι περιέχει μεγάλο μέρος της αλήθειας.

Αλήθεια ποια είναι η θέση της Φυσικής σήμερα παγκόσμια, αλλά και στην Ελλάδα; Και ποια είναι η θέση των Φυσικών στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα;

Καλημέρα Χαράλαμπε, καλημέρα συνάδελφοι.
Ο Χαράλαμπος έχει δίκιο. Ένας απόφοιτος του φυσικού τμήματος στην Ελλάδα του σήμερα, ποια ακριβώς δουλειά θα κάνει; Απλά η αγορά εργασίας δεν μπορεί να απορροφήσει 700 νέους φυσικούς κάθε έτος. Τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν σε όλες τις “καθηγητικές” σχολές.

Θοδωρή, στις δεκατίες του 80 και του 90, ο κυρίαρχος στόχος της πλειοψηφίας ήταν να μπεί στο δημόσιο, για αυτό και τα τμήματα φυσικής γέμιζαν. Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν.

Η απαξίωση που ορθά αναφέρεις Χαράλαμπε είναι (για εμένα) η απαξίωση της κοινωνίας στην επιστήμη της Φυσικής.

Η Φυσική έλκει ανήσυχους και ευφυείς ανθρώπους ιστορικά, δεν γνωρίζω τι συμβαίνει παγκόσμια στις μέρες μας.

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα (στο εξωτερικό) για φοιτητές που σπούδαζαν διαφορετικές επιστήμες, σε κάποιο επιλεγόμενο μάθημα (ή μέσω φίλου, συμφοιτητή τους) γνώρισαν την Φυσική και άλλαξαν κατεύθυνση στις σπουδές τους.

Στην Ελλάδα γνωρίζω παραδείγματα φοιτητών Φυσικής που άλλαξαν την κατεύθυνση των σπουδών τους, στα μαθηματικά ή στους υπολογιστές.

Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, είχαν δίκιο οι καθηγητές μας όταν σπουδάζαμε (και εμάς στα Γιάννενα τα ίδια μας έλεγαν) : «υποψήφιοι άνεργοι» εκεί οδεύετε.. 

Χθες συναντήθηκα με μια ομάδα που περιλάμβανε φοιτητές και υποψήφιους φοιτητές του 2ου Επιστημονικού Πεδίου: Τεχνολογικών και Θετικών Σπουδών. Όταν τους ρώτησα γιατί δεν επιλέγουν τα τμήματα Φυσικής της χώρας και προτιμούν τα Πολυτεχνεία, μου απάντησαν ότι οι σπουδές στη Φυσική είναι ιδιαίτερα απαιτητικές και διαρκούν, κατά μέσο όρο, οκτώ χρόνια για την απόκτηση πτυχίου. Ο νέος νόμος του ν+2 δίνει περιθώριο έξι ετών για την ολοκλήρωση των σπουδών, μετά το οποίο ο φοιτητής δεν μπορεί να πάρει πτυχίο. Αντιθέτως, στα Πολυτεχνεία το όριο είναι ν+3, δηλαδή οκτώ έτη συνολικά.
Η δυσκολία των θεμάτων στη Φυσική και η παρατεταμένη διάρκεια σπουδών αποθαρρύνουν τους φοιτητές. Επιπλέον, η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ) περιορίζει τις μετεγγραφές και αποκλείει φοιτητές με χαμηλότερες επιδόσεις, δημιουργώντας πρόσθετα εμπόδια για την εισαγωγή στα τμήματα Φυσικής. Ωστόσο, το Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών (ΣΕΜΦΕ) του ΕΜΠ, το οποίο πλέον εντάσσεται στο ΤΕΕ, είναι πενταετούς φοίτησης και προσφέρει το ν+3, δηλαδή συνολικά οκτώ χρόνια σπουδών. Αυτό το τμήμα προτιμάται πλέον, καθώς προσφέρει integrated master, επαγγελματικά δικαιώματα και πτυχίο φυσικομαθηματικής του ΕΜΠ.
Η κακογραμμένη και άκαμπτη Τράπεζα Θεμάτων της Φυσικής, που ξεκινά από την Α’ Λυκείου, αποθαρρύνει τους μαθητές από τη Φυσική. Η έμφαση στην εντατική ασκησιολογία και τα θεωρητικά θέματα, που δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματική φύση της επιστήμης, σε συνδυασμό με την έλλειψη χρόνου για πειράματα, απομακρύνουν τους μαθητές από την ενασχόληση με τη Φυσική. Τα κακογραμμένα σχολικά βιβλία, η φήμη περί της δυσκολίας των σπουδών στα τμήματα Φυσικής και το νέο μέτρο του ν+2 συμβάλλουν στην απομάκρυνση των υποψήφιων φοιτητών από τα τμήματα Φυσικής.
Ακόμη και αν κάποιος καταφέρει να υπερβεί όλα αυτά τα εμπόδια, αντιμετωπίζει την προοπτική της ανεργίας, καθώς δεν υπάρχει επαρκής μέριμνα για τα επαγγελματικά δικαιώματα των φυσικών. Επομένως, είναι λογικό οι νέοι φοιτητές να επιλέγουν τα Πολυτεχνεία, όπου οι επαγγελματικές προοπτικές είναι καλύτερες και τα δικαιώματα πιο σαφή, χάρη στις ρυθμίσεις των Τεχνικών Επιμελητηρίων Ελλάδας (ΤΕΕ).
Πολλά πρέπει να αλλάξουν στην εκπαίδευση της Φυσικής από το Δημοτικό σχολείο, ώστε να ξανακερδίσουμε τους μαθητές και μελλοντικούς φοιτητές μας στην επιστήμη της Φυσικής. Η αγάπη για τη Φυσική κερδίζεται νωρίς, από το Δημοτικό σχολείο, αλλά πρέπει να φροντιστεί και στη συνέχεια από τους διδάσκοντες μέσω της πειραματικής διδασκαλίας και των πρότζεκτ που δείχνουν τους ορίζοντες που ανοίγει η επιστήμη της Φυσικής, καθώς και αργότερα στα πανεπιστήμια με τη συστηματικη στήριξη των φοιτητών σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες.

καλημέρα σε όλους
όσες φορές χωράει η περιφέρεια του μικρού στην περιφέρεια του μεγάλου
άρα 3

Καλημερα Χαραλαμπε και Βαγγελη.Αν εχουμε κυκλους οπως οι κυκλοι του Αρχιμηδους τοτε ειναι οπως λεει ο Βαγγελης.Αν εχουμε στερεα σωματα ή κυκλους με σημαδια οπως ενα ρολοι τοτε αλλαζουν τα πραγματα. Εχουμε συζητησει αναλυτικα κατι τετοιο εδω. Κινηματική νομισμάτων

Καλημέρα σε όλους
https://i.ibb.co/L50vGgb/image.jpg

Χρόνια πολλά από την εορταζόμενη Κέρκυρα.
Και που είχα την εντύπωση ότι το θέμα είχε εξαντληθεί μετά από το θέμα των Πανελληνίων που ταλαιπώρησε τόσο πολύ το δίκτυο κατόπιν και της “ατυχούς” παρέμβασης του αείμνηστου και λαμπρού Δάσκαλου και Φυσικού κου Τρικαλινού….

Καλημέρα παιδιά.
Βλέπω πολλές εμφανίσεις του γρίφου στο διαδίκτυο τελευταία.
Ένα καλό που προσθέτει ο Μύλερ είναι η κινηματογράφηση της οπτικής ενός στρεφόμενου παρατηρητή, κάτι που είχαμε αναφέρει και εδώ αλλά δεν στήσαμε προσομοίωση, κάτι εύκολο.
Ο πρώτος που το έθεσε στο υλικονέτ ήταν ο Βαγγέλης Κορφιάτης,

μια Σπαζοκεφαλιά και εδώ
(για δυνατούς “παίκτες”)

Αν δείτε το video, ήταν ένα θέμα από τις εξετάσεις στην Αμερική (διαφορετικό σύστημα με πολλές ερωτήσεις σε περιορισμένο χρονικό διάστημα) όπου η απάντηση της επιτροπής ήταν λάθος και την σωστή λύση πρότειναν με γράμμα στην επιτροπή υποψήφιοι που ήταν βέβαια εξαιρετικοί μαθητές..

Καλησπέρα Χαράλαμπε.
Έκανα μια δοκιμή με μια άσκηση που είχα δώσει και στο Chat GPT
Το αποτέλεσμα ίδιο, λάθος απαντήσεις. Λείπει επίσης η επίλυση με βήματα που έχει το Chat GPT.
Υπολείπεται αρκετά του Chat GPT

Καλησπέρα.

Techniques for training large neural networks
Large neural networks are at the core of many recent advances in AI, but training them is a difficult engineering and research challenge which requires orchestrating a cluster of GPUs to perform a single synchronized calculation. As cluster and model sizes have grown,Large neural networks are at the core of many recent advances in AI, but training them is a difficult engineering and research challenge which requires orchestrating a cluster of GPUs to perform a single synchronized calculation. As cluster and model sizes have grown, machine learning practitioners have developed an increasing variety of techniques to parallelize model training over many GPUs.  practitioners have developed an increasing variety of techniques to parallelize model training over many GPUs. 

Τα νευρωνικά δίκτυα “εκπαιδεύονται” με την χρήση αλγορίθμων. Ουσιαστικά machine learning κάνουν οι αλγόριθμοι.

Το δοκίμασα στα Ελληνικά. Προτιμώ το Chat GPT στα αγγλικά προς το παρών.
Θα βελτιωθούν όμως ταχύτητα και τα δύο εργαλεία.
Το πιο χρήσιμο είναι το Chat GPT με πληρωμή.
Σε σχέση με όσα λες για την χρήση σε Πανεπιστημιακό επίπεδο και σε εργασίες θετικών επιστημών έχω άλλη ενημέρωση από Πανεπιστημιακούς υψηλού κύρους.
Είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο και σύντομα θα υπάρχει θέμα plagiarism και στις ασκήσεις.
Στα δε συνέδρια Engineering η ΑΙ είναι ένα θέμα που απασχολεί πολύ την Πανεπιστημιακή κοινότητα και τους ερευνητές των θετικών επιστημών.

Καλησπέρα Χαράλαμπε. Στην Ιστορία δεν έχει νόημα το ερώτημα: “Τι θα συνέβαινε αν;”. Παρόλο αυτά είναι δύσκολο κανείς να αντισταθεί στον πειρασμό και να μην ρωτήσει τι θα είχε συμβεί, αν η Wu δεν ήταν γυναίκα, Ασιάτισα στην Αμερική της δεκαετίας του ’50. Το εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο που μας παραθέτεις, αναδεικνύει, μεταξύ άλλων, τη συμβολή των “cultural” και “social studies” (με τις όποιες ενίοτε υπερβολές τους ) στην κατανόηση του επιστημονικού γίγνεσθαι, αλλά και το καίριο ερώτημα που αφορά την ιστορία της επιστήμης: “γιατί τότε και όχι νωρίτερα;”. Γιατί ενώ υπήρχαν οι πειραματικές ενδείξεις στο πείραμα της Wu το 1949 γύρω από τον εναγκαλισμό, δεν τον ανέφερε στην επιστολή της;

Wu might have been hesitant to discuss evidence of entanglement because throughout the 1950s and 1960s, such quantum-foundations work was stigmatized as junk science. Back then, explains David Kaiser, a professor of physics and history of science at the Massachusetts Institute of Technology, the idea of using an experiment to prove or disprove theories about quantum physics or to test for local hidden variables was “not even an inkling” for most physicists. Researchers who explored questions about entanglement often disguised their research because backlash could stymie a promising career. We’re left to wonder whether Wu might have done so as well.

Παραθέτω μια μετάφραση του επιλόγου του άρθρου: Η κοινωνία ίσως προτιμά ένα ηρωικό αφήγημα ή το μύθο μιας μοναχικής διάνοιας, όμως μια προσεκτικότερη ματιά αποκαλύπτει ότι η επιστήμη σε κρίση (extraordinary science κατά Kuhn), όπως άλλωστε και ο ίδιος ο εναγκαλισμός, εξαρτάται θεμελιωδώς από αλληλεπιδράσεις…

Σε ευχαριστούμε για την πρόταση.

Καλησπέρα και από μένα. Φανταστικό άρθρο κε Κασσωτάκη. Αυτή δε η φωτογραφία από το συνέδριο φυσικής το 1967 στο Ισραήλ, με μόνο άντρες και μόνη της τη Wu στην 1η σειρά (νομίζω διακρίνω και αλλη μια γυναικεία παρουσία στα πίσω έδρανα) είναι εκπληκτική.

Συγγνώμη για την ανορθογραφία, κε Κασωτάκη ήθελα να γράψω

Γεια σου Χαράλαμπε.Πολύ περιεκτικό το κείμενο που ανάρτησες όχι μόνο σε ότι αφορά την Wu αλλά και για διάφορα θέματα και πρόσωπα που αφορούν την κβαντομηχανική γενικά.Βεβαίως και υπέστη πολλές αρνητικές συμπεριφορές ως γυναίκα,  και Ασιάτισσα στις ΗΠΑ τις δεκαετίες 50 και 60, η Wu.Όμως ας θυμηθούμε ότι, όπως λέει το κείμενο,  εκείνη την εποχή, κανένα από τα 20 κορυφαία ερευνητικά πανεπιστήμια της χώρας δεν είχε γυναίκα στη σχολή φυσικής.Ας πάμε στα πολύ συγκεκριμένα δυο μεγάλα επιστημονικά  θέματα που την αφορούν.Θεωρώ αδιανόητη αδικία τη μη επιβράβευσή της μαζί με τους Lee και Yang  για την διατύπωση και επιβεβαίωση της αρχής της ισοτιμίας.Για το θέμα της διεμπλοκής σκέφτομαι τα εξής, θεωρώντας το πιο σύνθετο.Οι Wu και Shaknov με το πείραμά τους είχε αποδείξει τη θεωρία των ζευγών του Wheeler και έδειχναν ότι ζεύγη φωτονίων από συγκρούσεις σωματιδίων παρέμεναν πολωμένα σε ορθές γωνίες μεταξύ τους – σταθερά – σαν να ήταν κατά κάποιο τρόπο συνδεδεμένα, ακόμη και σε απόσταση.  Δημοσίευσαν τα ευρήματά τους την Πρωτοχρονιά του 1950 σε μια μονοσέλιδη επιστολή προς το Physical Review.H συγγραφέας ιστορικός Silva λέει ότι ο Bohm το 1957 και ο Zeilinger, το 1999 αναφέρθηκαν ότι “ένα προηγούμενο πείραμα των Wu και Shaknov (1950) είχε αποδείξει την ύπαρξη χωρικά διαχωρισμένων περιπλεγμένων καταστάσεων (διεμπλοκή)”.Όμως το πείραμα του Wu το 1949 δεν είχε σχεδιαστεί για να αποκλείσει ανταγωνιστικές εξηγήσεις,Θεωρώ πιθανό αλλά όχι σίγουρο –όπως διατείνεται και το άρθρο- ότι η Wu μπορεί να δίσταζε να συζητήσει τις αποδείξεις της διεμπλοκής, επειδή σε όλη τη δεκαετία του 1950 και του 1960, τέτοιου είδους εργασίες κβαντικής θεμελίωσης στιγματίζονταν ως σκουπιδοεπιστήμη.Υπήρχε ο ογκόλιθος Einstein και το EPR και όλη η διαμάχη γύρω από την κβαντομηχανική γενικά. Δεν υπήρχαν οι ανισότητες Bell διατυπώθηκαν το 1964 σαν εργαλείο απόδειξης της ύπαρξης  ή μη των κρυμμένων μεταβλητών.Αλλά και για τους βραβευμένους  του 2022 ισχύει ότι ο Clauser με τα πειράματα το 1972  προκάλεσε τα μεταγενέστερα πειράματα των Aspect το 1981–1982 και Zeilinger το  1997–1998, στα οποία ο επόμενος έκλεινε τα παραμένοντα κενά  των προηγούμενων, δηλαδή απέκλειε εναλλακτική δικαιολόγηση του φαινομένου,   και υποστήριζαν περαιτέρω την διεμπλοκή. Και βραβεύτηκαν το 2022. Βεβαίως δεν καταλαβαίνω γιατί στις επίσημες ανακοινώσεις της Σουηδικής Ακαδημίας δεν βρίσκεται ούτε μια κουβέντα, σαν αναφορά έστω, για την Wu. Αλλά ούτε ο Clauser  την ανέφερε όταν είναι γνωστό ότι όταν δημοσίευσε τον προτεινόμενο έλεγχο του θεωρήματος του Bell το 1969, φρόντισε να διαχωρίσει το πείραμα Wu-Shaknov από το δικό του. Ο Clauser ήθελε να αποδείξει ότι οι κρυφές μεταβλητές ήταν πραγματικές- αντ’ αυτού, το 1972, διέψευσε την ύπαρξη κρυφών μεταβλητών και απέδειξε την εμπλοκή με ακόμη μεγαλύτερη βεβαιότητα.Φαίνεται για μια άλλη φορά ότι και στην  επιστήμη και μάλιστα την υψηλή παρατηρούνται τέτοια φαινόμενα.

Εξαιρετική συνέχεια της εργασίας.

Ένωσα τις δύο εργασίες σε ένα. Ευχαριστώ.

Το ίδιο φροντισμένη και σοβαρή δουλειά όπως και το αντίστοιχο πρώτο μέρος, Χαράλαμπε.
Να είσαι καλά.

Καλημέρα Χαράλαμπε. Διαβάζοντας τη συνέχεια της εργασίας σου, μπορεί να αφουγκραστεί κανείς, ότι πρόκειται για μια “ηρωική” εποχή με πυρετώδεις ρυθμούς παραγωγής γνώσης. Σε ευχαριστούμε!

Γεια σου Μπάμπη.
Μάλλον αυτά εννοείς:
https://i.ibb.co/cNGrnn5/Screenshot-1.jpg
https://i.ibb.co/cwXxD3D/Screenshot-2.jpg

Καλησπέρα Χαράλαμπε. Χρόνια Πολλά. Πριν κάνουμε την αρχή της Αβεβαιότητας στους μαθητές – εγώ θα την κάνω μετά το Πάσχα – πρέπει να εξηγήσουμε τον όρο στα παιδιά.
Η αβεβαιότητα σε μια δηλωμένη μέτρηση είναι το διάστημα εμπιστοσύνης γύρω από τη μετρούμενη τιμή, έτσι ώστε η μετρούμενη τιμή να είναι βέβαιο ότι δεν βρίσκεται εκτός αυτού του δηλωμένου διαστήματος.
Για παράδειγμα, δηλώνει κάποιος ερευνητής το μήκος μας ράβδου 10,52+-0,08 cm.
Δηλώνοντας ότι η αβεβαιότητα είναι 0,08 cm, ο ερευνητής ισχυρίζεται με σιγουριά ότι κάθε λογική μέτρηση αυτης της ράβδου από άλλους ερευνητές θα παράγει μια τιμή όχι μικρότερη από 10,44 cm και όχι μεγαλύτερη από 10,60 cm.
Ίσως αυτό το εύρος να θέλει να δείξει το βιβλίο.

Καλημέρα Γιάννη.

Όμορφο και κατανοητό το παράδειγμά σου.

Χαράλαμπε, καλησπέρα.
Συγχαρητήρια για την πολύ ωραία και περιεκτική ιστορική παρουσίαση.
Αναμένουμε και την συνέχεια.

Πολύ ωραίο Μπάμπη.
Κυκλοφορούσε όταν η Επαγωγή ήταν στη Β΄Λυκείου, κάπου περί το 1990.

Καλημέρα Χαράλαμπε και σε ευχαριστώ για την αφιέρωση.
Επειδή τονίζεις την διαφωνία μας, φοβάμαι ότι θα σε «δικαιώσω» διατυπώνοντας από την μεριά μου, τη θέση μου.
Αναφέρεις διαφωνία στην χρήση του Σ! Αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι κρίσιμο στοιχείο, με μια γενική ισχύ! Ναι ή όχι στο άθροισμα; Η απάντηση δεν μπορεί παρά να αντιμετωπισθεί κατά περίπτωση.
Πάμε λοιπόν στον νόμο του Αmpere. Αν ζητήσω από κάποιον μαθητή να υπολογίσει το άθροισμα ΣΒi∙Δli∙συνθi κατά μήκος του τόξου ΑΒΓ, τι δυσκολία έχει; Τι χρειάζεται να χρησιμοποιήσει;

https://ylikonetarxeia.files.wordpress.com/2023/02/ogp45.jpg

Και αν στη συνέχεια του ζητήσω το ίδιο άθροισμα κατά μήκος της χορδής ΑΓ; Το να κάνει εφαρμογή του νόμου του Ampere στην κλειστή διαδρομή ΑΒΓΑ είναι η δυσκολία; Αυτό είναι τόσο δύσκολο να το σκεφτεί ένας μαθητής;  Ή αν δεν το σκεφτεί, αν ο καθηγητής του το διδάξει, δεν θα το καταλάβει; Δεν θα καταλάβει τι σημαίνει άθροισμα ή γιατί το άθροισμα κατά μήκος της κλειστής διαδρομής ΑΒΓΑ είναι μηδέν, οπότε το εκμεταλλευόμαστε για τον υπολογισμό του αθροίσματος κατά μήκος της χορδής ΑΓ;
Ας αντιπαραβάλουμε λοιπόν αυτό, με την παραπάνω άσκηση. Υπολογίζει κάποιο άθροισμα ο μαθητής ή πρέπει να συνδυάσει μια τιμή αθροίσματος (που δεν μπορεί να υπολογίσει) με το ίδιο άθροισμα που θα συναντήσει σε άλλο νόμο και που με την βοήθεια του νόμου του Neumann θα μπορέσει να υπολογίσει αυτό που ζητάει… Μόνο αν ο μαθητής μάθει το «κόλπο», μπορεί να το αναπαραγάγει.
Συμπέρασμα, δεν φταίει το σύμβολο του αθροίσματος, αλλά πού και πώς καλείται ένας μαθητής να το χρησιμοποιήσει.
Καλή σαρακοστή Χαράλαμπε.

Καλημέρα και πάλι Χαράλαμπε.
Επί της ουσίας νομίζω ότι είναι εντός ύλης, άσχετα με το βαθμό δυσκολίας.
Όμως βγάζοντας από την ύλη φέτος το διάστημα για την οριακή ταχύτητα, επί της ουσίας “εξουδετέρωσαν” μια σειρά ασκήσεων, όπως την παραπάνω.

Καλησπέρα Χαράλαμπε. Τι εννοείς με το “αλήθεια”; Αυτή τη διάταξη δεν έχει και το σχολικό;

“Της νύχτας τη δουλειά τη βλέπει η μέρα και γελά”. Για κάποιο λόγο που δεν έλεγξα δεν αποθηκεύτηκε ο σύνδεσμος με την εργασία. Το διόρθωσα μόλις.

Καλημέρα Χαράλαμπε και χρόνια πολλά.
Μάζεψες πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία, σε ένα μόνο άρθρο!
Νομίζω ότι η ανάγνωσή του θα δώσει σε όλους χρήσιμες και άγνωστες λεπτομέρειες για την εξέλιξη της κβαντομηχανικής.
Σε ευχαριστούμε.

Χρόνια Πολλά Μπάμπη.
Συγχαρητήρια.

Καλησπέρα Χαράλαμπε.
Πολύ ελκυστικό πρόγραμμα, νομίζω, ειδικά για τα παιδιά  ώστε να αποκτήσουν εύκολα μια ιδέα των μεγεθών των αντικειμένων γενικά, αλλά και ειδικά στις πολύ μικρές και στις πολύ μεγάλες διαστάσεις. Βλέποντας τα παράξενα ονόματα εκεί  μπορεί κανείς να βρει στο διαδίκτυο περισσότερα αν του δημιουργηθεί η απορία.