Γιώργος Φασουλόπουλος

Καλημέρα Γιώργο.
Ας πω για τους φίλους του υλικονέτ ότι με τον Γιώργο είμαστε φίλοι εδώ και 44 χρόνια. Έτσι σπάνια τον επαινώ δημοσίως μια και τα λέμε τηλεφωνικά.
Εδώ όμως θα το κάνω. Και γιατί είναι καταπληκτικό άρθρο και γιατί ανοίγει τουλάχιστον δύο θέματα για συζήτηση:

1. Γιατί πρέπει να ξανακοιτάμε συχνά όσα διδάσκουμε;
2. Πως βλέπουμε το βάθος;

Άσπρο περιστέρι
Μάνος Χατζιδάκις, Νίκος Γκάτσος, Δήμητρα Γαλάνη.

Καλημέρα παιδιά. Γιώργο η ανάγνωση του άρθρου σου μου προκάλεσε δυο σκέψεις:
α. ίσως το πρόβλημα αντίληψης του βάθους να ευθύνεται για το γεγονός ότι όταν πλησιάζεις περιστέρια καθυστερούν να απογειωθούν. Αυτό σε συνδυασμό και με την υπερκατανάλωση τροφής μπορεί να αποβεί μοιραίο, όταν τα πλησιάζει τροχοφόρο.
β. η γοητεία της επιστημονικής γνώσης βρίσκεται ίσως και στο ότι δεν διεκδικεί την απόλυτη αλήθεια, αλλά όπως γράφεις, τη βέλτιστη γνώση για το παρόν. Το ίδιο και τα βιβλία που την επικοινωνούν: δεν αποτελούν πλάκες που έχει χαραχθεί η απόλυτη αλήθεια, αλλά χρειάζονται τακτικές αναθεωρήσεις. Τα δικά μας σχολικά βιβλία;

Καλημέρα Γιώργο.
Οι αναθεωρήσεις στις εκδόσεις του βιβλίου του Paul Hewitt δείχνουν τον τρόπο που δρα  ένας πραγματικός επιστήμονας.
Η  επιστήμη είναι ο καλύτερος τρόπος που έχουμε επινοήσει για να κατανοούμε τον κόσμο.
Όμως.
Η αληθινή επιστήμη είναι πάντα , ανήσυχη, ερευνητική, στοχαστική και αναστοχαστική.
Και πρέπει πραγματικά να έχουμε  συνείδηση ότι μας δίνει  «τη βέλτιστη γνώση για το παρόν»

Πριν χρόνια νόμιζα πως η διπλωπία ήταν ο μόνος υπεύθυνος για το ότι βλέπουμε βάθος.
Κατάλαβα τι συμβαίνει όταν συνόδεψα τους μαθητές μου στο Μουσείο Ηρακλειδών στο Θησείο. Εκεί στο πάτωμα ήταν μια έλλειψη που αν τη φωτογράφιζες από συγκεκριμένη και σημειωμένη απόσταση φαινόταν μια μπάλα. Δείτε:
https://i.ibb.co/jHtnYfr/Screenshot-1.png
Κάθισα στη γραμμή και έκλεισα το ένα μάτι. Μπανάνα έβλεπα αντί μπάλας.
Καταλαβαίνουμε ότι το μάτι, έστω και μόνο του, δεν μένει ακίνητο. Στέλνει στον εγκέφαλο εικόνες από διαφορετικές γωνίες και αυτός τις επεξεργάζεται και βγάζει βάθος.
Αυτό δεν γίνεται σε μια φωτογραφία. Αυτό το εκμεταλλεύονται στο γιουτιούμπ και βλέπουμε πολλές και όμορφες ψευδαισθήσεις.
Φυσικά η διπλωπία ενισχύει τη στερεοσκοπική όραση. Το ξέρουμε και από τις  3D ταινίες.
Όμως δεν είναι ο μόνος λόγος.

Ας δούμε το τρίγωνο του Πενρόουζ.
https://i.ibb.co/J3dH7cn/Screenshot-3.png

Πως φαίνεται και τι είναι.
Επιτυχία δεν έχουμε, παρά μόνο με φωτογραφία ή βίντεο από ακίνητη κάμερα.

Καλημέρα παίδες

Άρη, αν προσγειώσουμε τον Hewitt στην πίστα των δασκάλων της επιστήμης, όπου και ανήκει, μπορούμε να χειριστούμε τις αλλαγές που επέλεξε να κάνει στο εγχειρίδιό του και ως βολικά παραδείγματα που δείχνουν τον τρόπο που παράγεται και λειτουργεί η επιστήμη, αφού δεν προϋποθέτουν την σχετικά πολύ δυσκολότερη ιστορική εξέλιξη των σύνθετων και περισσότερο αφηρημένων επιστημονικών μοντέλων.

Η διδακτική αξία της πραγμάτευσης αυτού που λέμε «φύση της επιστήμης» προβάλλεται σήμερα ως θεμελιώδης στα μαθήματα επιστημών παρότι αντιμετωπίζεται με επιφυλάξεις από εκείνους τους δάσκαλους που αποδίδουν ιδιαίτερη έμφαση στο περιεχόμενο των ειδικοτήτων τους, ενώ κερδίζουν το παιχνίδι οι ψευδοεπιστημονικές απόψεις.

Ελπίζω να συμβάλει στην αλλαγή αυτής της στάσης η επιχειρηματολογία του Στέφανου Τραχανά, που η μακρόχρονη σχετική εμπειρία του συνοψίζεται στο πρόσφατο πόνημα «Ο Κύκλος – Επιστήμη και δημοκρατία σε ανήσυχους καιρούς», αφού και το περιεχόμενο της φυσικής χειρίζεται παραδειγματικά αλλά την εκλαΐκευση της επιστήμης θεραπεύει συστηματικά και επίμονα.

Ίσως να βοηθήσει και ο αναστοχασμός της λερναίας, δηλαδή με πολλές αναρτήσεις, συζήτησης που ακόμα εξελίσσεται στον χώρο που μας φιλοξενεί, σχετικά με το πώς μπορεί να εξελιχθεί ομαλότερα μια συζήτηση που σέβεται τους τρόπους που ακολουθεί η επιστήμη.

Όταν π.χ. κάποιες παρεμβάσεις επανέφεραν επανειλημμένα κάποιες επιλεκτικές ερμηνείες σεβαστών καθηγητών που όμως ως «αείμνηστοι» έχουν την προφανή αδυναμία να υπερασπίσουν το γράμμα και το πνεύμα των παλαιών εγχειριδίων τους, αυτό αποτελεί παραβίαση του τρόπου που εξελίσσονται οι παραγωγικές συζητήσεις για την επιστήμη – εδώ για την διδασκαλία της. Ενδεικτικά ο Τραχανάς φροντίζει να επαναφέρει σε διάφορα κεφάλαια του βιβλίου που ήδη επικαλέστηκα, την αυθάδη εναντίωση των «πιτσιρικάδων» που οργάνωσαν την κβαντομηχανική απέναντι στις απόψεις που εξέφραζαν οι τότε αυθεντίες της φυσικής. Αυθεντίες μάλιστα χωρίς εισαγωγικά.

Ακόμα και η ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη παρέμβαση του Χάρη Αποστολάτου, που προσδοκώ να λειτουργήσει καταλυτικά στην χρειαζούμενη σύγκλιση για την διδακτική διαχείριση των συντηρητικών δυνάμεων, ως αδυναμία της συζήτησης, όπως αυτή εξελίχθηκε, θα πρέπει να εκληφθεί. Γιατί εγώ εκτίμησα ότι αρκούσε ένας κλασσικός τρόπος δοκιμασίας των επιστημονικών – εδώ διδακτικών – υποθέσεων, δηλαδή με αντιπαραδείγματα, μερικά απ’ τα οποία μάλιστα τα βρήκα ιδιαίτερα ευφυή, ώστε να συγκλείνουμε γρηγορότερα στο ότι οι τάσεις και οι τριβές σε οποιεσδήποτε συνθήκες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως συντηρητικές δυνάμεις.

Θα κρατήσω απ’ την παρέμβαση Αποστολάτου κάτι ακόμα που έχει σχέση με τον χαρακτήρα των αυθεντικών επιστημονικών συζητήσεων – εδώ για την διδασκαλία της φυσικής. Ο κ. Αποστολάτος επέλεξε να συμμετάσχει στη συζήτηση ως ισότιμος συνομιλητής, απεκδυόμενος άμεσα τον ρόλο του αυθεντικού φορέα της επιστήμης.

Άξιζε μια τόσο επίμονη υπεράσπιση της άποψης ότι η Αρχή Διατήρησης της Μηχανικής Ενέργειας μπορεί να διατυπωθεί για τμήμα συστήματος, ακόμα και αν  μετέχουν μη συντηρητικές δυνάμεις, χωρίς να είναι προφανής η διδακτική αξία αυτής της διαπίστωσης;

Ας δούμε αντίστοιχα την απαλοιφή του παραδείγματος σχετικά με το ευσταθές βάδισμα του περιστεριού απ’ το εγχειρίδιο του Hewitt.
Δεν είναι απαραίτητα αποτυχημένο παράδειγμα σχετικά με τη θέση που πρέπει να έχει το κέντρου βάρους ως προς την βάσης στήριξης.

Όμως η “σπαστική” ταλάντωση των κεφαλών των περιστεριών μπρος – πίσω κινδύνευε να σπαταληθεί ως παράδειγμα υποπερίπτωσης της Μηχανικής, ενώ οι βιολόγοι το ανέδειξαν ως ενίσχυση της αντίληψης του χώρου, που βεβαίως συνδράμει στην ικανότητα ισορροπίας του οργανισμού, αλλά κυρίως αφορά μια ακόμα εκδοχή της σπουδαιότερης ίσως θεωρίας για την Φύση. Δηλαδή της Δαρβίνειας Εξέλιξης, σύμφωνα με την οποία το θήραμα – περιστέρι προσαρμόζεται αμυντικά με την ανάπτυξη της περισκοπικής όρασης απέναντι στα γεράκια θηρευτές και επιχειρεί με την κίνηση του κρανίου να αντιμετωπίσει την ελλείπουσα στερεοσκοπική.

Το έλασσον υποδεικνύει η φύση της επιστήμης, δηλαδή οι πρακτικές που ακολουθεί, όφειλε να υποταχθεί στο μείζον.
  

Καλοτάξιδο το σήκουελ των εικόνων Γιώργο. Χτυπάει άσχημα η ελληνική απόδοση του Dairpfeld, όπου ίσως περισσεύει κι ένα έψιλον…

Καλή νέα αρχή Γιώργο με εντυπωσιακες, creative και οπως παντα καλαίσθητες παρουσιάσεις !

Γίωργο καλησπέρα.
Εύχομαι και εγώ πολλά σηκουελ με πολλά 248αρια…
248 παραπέμπει σε μοντέλο μηχανής BMW σαν του Αποστόλη.
Νομιζω αυτή είναι.

Καλησπέρα Χρήστο,
σ’ αυτές οι αναρτήσεις βοηθούν οι μηχανές, αλλά αν δεν επιληφθεί το … πεζικό δεν προκύπτει το αναπάντεχο.

Συνοδοιπόρε Παντελή,
εσύ και παρέα σου είδατε και σχολιάσατε στην μητέρα ανάρτηση ιδιαίτερες εικόνες της πόλης, που ποιος άλλος θα μπορούσε εκτός από έναν παππού – δάσκαλο πάντα σε εγρήγορση, χέρι – χέρι με το εγγόνι του.
Ανοίξαμε και σας περιμέναμε, ομολογώ όχι τόσο άμεσα και στη νέα διεύθυνση.       

Ο Δέρπφελδ ισχυρίστηκε ότι η Λευκάδα ήταν η Ιθάκη του Ομήρου. (Δυστυχώς για εμάς τους Λευκαδίτες) δεν δικαιώθηκε. Ο παππούς μου ήταν αγωγιάτης στην ομάδα του. Αμ’ τι νομίζατε;

Καλημέρα σε όλους. Χρήστο κοντά έπεσες, αλλά η δική μου είναι η Κ75. Μια σύντομη παρουσίαση και των δύο.

BMW 248 ή R65
Έτη κυκλοφορίας: 1978 – 1984
Κινητήρας: δικύλινδρος boxer
Κυβικά: 648cc
Ισχύς: 44 άλογα

https://i.ibb.co/47nts7n/BMW-248-R65.jpg

BMW K75
Έτη κυκλοφορίας: 1985 – 1995
Κινητήρας: τρικύλινδρος σε σειρά
Κυβικά: 740cc
Ισχύς: 75 άλογα

https://i.ibb.co/bvHQy3V/1045971.jpg

Κοινό και των δύο, όπως και της ανάρτησης: είναι ταξιδιάρες

Ωραίες θα είναι και αυτές οι “εικόνες”.

Ωραία η Bmw Κ75 του Αποστόλη.

Να δείξω και εγώ την καινούργια μου “σύντροφο”:

Transalp XL 750.

https://i.ibb.co/M2JqDrc/image.jpg

Καλοτάξιδο -και το ίδιο επιτυχημένο όπως το πρώτο- το νέο ράφι.

Παντελή, νομίζω, πολύ καλό σημάδι για το εγγόνι σου ότι
«τ’αρέσει να διαβάζει τις πινακίδες και να ρωτά…»
Λίγο κούραση για το γονιό ή τον παππού αλλά αξίζει τον κόπο.
 
Χρήστο, Αποστόλη και Κώστα,
σεβασμός σε έναν απόστρατο καβαλάρη θηρίων του τύπου
https://i.ibb.co/86PCttL/Capture66.jpg
50cc (που λέει ο λόγος ), αυτόματο.
Πάτε  πάσο, το ξέρω.

Ωραίο και πρακτικό Άρη.

Μπορεί να φαίνεται ήσυχο αλλά να είναι ατίθασο [ 🙂 ] . Άσε που είναι Honda!!

Προσωπικά έχω και παπάκι (μην “ζεσταίνω” την σύντροφο, μέσα στη πόλη)

Να εξηγήσω ότι η προηγούμενη (επίσης Transalp 650) ήταν μια “σύντροφος” από το 2002 έως το καλοκαίρι που μας πέρασε). Όπως έφυγε η μια σύντροφος (την αγόρασε ο μηχανικός μου), ήρθε η καινούργια και μάλλον θα είναι η τελευταία..

Για τον Δημήτρη
Νταίρπφελντ, εργάτες κι επισκέπτες στους ταφικούς τύμβους στο Νυδρί

Ευχαριστώ Γιώργο !!

Συνεχές – Εναλλασσόμενο

Στο δρόμο για δροσερό τριήμερο

Συναπάντημα με βυτιοφόρο που μεταφέρει υγροποιημένα καύσιμα με τη σιβυλλική ένδειξη AC/DC

https://i.ibb.co/nBg12nv/image.jpg

Προσοχή Αποστόλη!
Αυτοί έχουν επιλέξει διακεκαυμένη λεωφόρο

Στις παρυφές της Κόνιτσας και συγκεκριμένα στο νοτιοδυτικό της άκρο στέκει το μονότοξο ομώνυμο γεφύρι στο τέλος της χαράδρας του ποταμού Αώου και ενώνει τα βουνά Τύμφη και Τραπεζίτσα.

https://i.ibb.co/LpZyCgg/IMG-0227.jpg

https://i.ibb.co/bBcqPq9/IMG-0229.jpg

Η ανάγκη για τη γεφύρωση του ποταμού ήταν από παλιά επιτακτική, προκειμένου να διευκολύνονται οι μετακινήσεις. Το 1823 κάτοικοι της Κόνιτσας χτίζουν ξύλινη γέφυρα η οποία καταρρέει το 1833 σε μία μεγάλη κατεβασιά του Αώου. Την ίδια χρονιά ξαναστήνεται στο ίδιο σημείο δεύτερη ξύλινη γέφυρα η οποία όμως θα πέσει λίγα χρόνια αργότερα. Το 1869 ξεκινά η κατασκευή του λιθόκτιστου γεφυριού με χορηγίες των πολιτών, οι οποίοι συλλέγουν 120.000 γρόσια (1200 χρυσές τουρκικές λίρες) – υπέρογκο ποσό, αν σκεφτεί κανείς ότι το μεροκάματο ήταν μισό γρόσι. Ο Γιαννιώτης τραπεζίτης Ιωάννης Λούλης θα προσφέρει 50.000 γρόσια και τα υπόλοιπα διατίθενται από πλούσιους χριστιανούς και μουσουλμάνους της Κόνιτσας. Το δύσκολο έργο της κατασκευής ανατίθεται στον δοκιμασμένο από το περίφημο γεφύρι της Πλάκας πρωτομάστορα Ζιώγα Φρόντζο από την Πυρσόγιαννη. (Το περίφημο γεφύρι της Πλάκας είχε ξαναχτιστεί το 1863 με κύριο χορηγό πάλι τον Ιωάννη Λούλη). Πάνω από 50 μάστορες από τα γύρω μαστοροχώρια – πελεκάνοι, χτίστες, νταμαρτζήδες για την εξόρυξη της πέτρας, ξυλοτύπες για τα καλούπια, ασβεστάδες και μεταφορείς – θα εργαστούν για αρκετά χρόνια. Η κατασκευή του γεφυριού αποδείχτηκε κάτι παραπάνω από δύσκολη και μάλιστα εξαιρετικά επικίνδυνη – απαιτήθηκαν δύο προσπάθειες για να σταθεί. Το πρώτο γεφύρι, του 1869, κατέρρευσε σχεδόν αμέσως. Άλλοι μιλούν για μεγάλη ρωγμή που έπαθε ο θόλος κατά το ξεκαλούπωμα, και άλλοι ότι η καταστροφή ήταν ολοκληρωτική. Το γεφύρι θα ολοκληρωθεί το 1871 και θα είναι το δεύτερο μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων μετά το γεφύρι της Πλάκας, με 19,5 μέτρα μέγιστο ύψος, 36 μέτρα άνοιγμα τόξου, 61,5 μέτρα μήκος καλντεριμιού και 3 μέτρα πλάτος. Κάτω από την καμάρα του θα αναρτηθούν τρία κουδούνια, τα οποία θα προειδοποιούν τους διαβάτες του όταν φυσούν επικίνδυνα ισχυροί άνεμοι.

https://i.ibb.co/vd2wXgM/IMG-0235.jpg

Το 1913 το γεφύρι βομβαρδίζεται από τον Τσαβίτ Πασά, αλλά οι βολές των κανονιών δεν βρίσκουν στόχο και έτσι το γεφύρι παρέμεινε όρθιο στη θέση του. Στις ζημιές που υπέστη τότε, συμπεριλαμβάνεται και η καταστροφή των τριών κουδουνιών.
Το 1975 ο πολιτιστικός σύλλογος Κόνιτσας αναρτά μία καμπάνα, η οποία υπάρχει ακόμα στη θέση της, σε αντικατάσταση των παλιών.
Το γεφύρι εξυπηρέτησε για πολλά χρόνια ταξιδιώτες και καραβάνια από τα Ζαγοροχώρια και τα Γιάννινα προς την Κόνιτσα και τη Μακεδονία.
Ο Κονιτσιώτης λόγιος Γιάννης Λυμπερόπουλος γράφει το 1971 για το γεφύρι:
«Στο δρόμο μας, πιο κάτω, το γιοφύρι του Αώου. Μοναδικό, μονότοξο, χάρμα τέχνης και ομορφιάς. Φτιαγμένο με μεράκι απ’ τον Πυρσογιαννίτη πρωτομάστορα Ζιώγα Φρόντζο. Ένωνε δυο κόσμους. Δυο κόσμους που πίστευαν, χρόνια, πως δεν έχουν τίποτε το κοινό. Τους Ζαγορίσιους και τους Κονιτσιώτες. Οι Κονιτσιώτες έλεγαν τους Ζαγορίσιους  καντηλοκλέφτες  κι οι Ζαγορίσιοι τους Κονιτσιώτες τραχανάδες. Παράξενες προκαταλήψεις και συμπλέγματα χωρίς δικαιολογία, ανάμεσα σε γειτονικούς πληθυσμούς, που κατά βάθος, σε τίποτα δεν διέφεραν. Έτσι άφηναν το συνδετικό τούτο κρίκο -το γιοφύρι του Αώου- αιώνες ξύλινο, πρόχειρο, έρμαιο στα μανιασμένα ρέματα του ποταμού. Ώσπου έτυχε να ’ρθει περνώντας για τα λουτρά του Ισβόρου κάποιος ξένος -Κατσανοχωρίτης- χωρίς μίση και χωρίς πάθος, ο Γιάννης Λούλης, κι έπεισε τους Κονιτσιώτες με τη γενναιοδωρία του, πως έπρεπε επιτέλους να γίνει κάτι μόνιμο, ανάμεσα στους δυο βράχους του Στομίου. Κι έγινε με τη συνδρομή και τη βοήθεια όλων των Κονιτσιωτών (αδελφοί Λιάμπεη 5.000 γρόσια, Αγγελική Παπάζογλου 2.000 γρόσια, Μωχάμετ μπέης Σίσκος 2.500 γρόσια, αδελφοί Μπεκιάρη 1.060 γρόσια κλπ.) ένα ρωμαλέο καλλίγραμμο μνημείο, αντάξιο της τεκτονικής παράδοσης της επαρχίας. Όταν κάθε φορά φτάναμε στην κορυφή του γεφυριού, πάντα και με μιαν ανάσα, (ωραία εποχή) ακουμπισμένοι για ξεκούραση στην κουπαστή, σκεφτόμαστε τον Τζαβίτ πασά, που το βομβάρδισε στα 1913, οπισθοχωρώντας και χάλασε τα τρία διαφορετικά σε μέγεθος κουδούνια, που κρέμονταν στη μέση του τόξου, από κάτω, για να θυμίζουν στον κουρασμένο αγωγιάτη, με τον ανάλογο χτύπο τους, την ένταση και προσοχή, στο επικίνδυνο απ’ τους αγέριδες πέρασμα…»

https://i.ibb.co/1nzWh0Q/1913.jpg

Πηγές

wikipedia

petrinagefiria.com

konitsa.gr

petrinagefiria.uoi.gr

Αρχείο Ηπειρώτικων Γεφυριών

Απ’ τον Αώο, το ποτάμι μ’ όνομα που λείπουν τα σύμφωνα, στον Άραχθο, που σε δυο συλλαβές στριμώχτηκαν τρία. Βρίσκεται, όπως κι’ ο Αώος στην Ήπειρο.

Το γεφύρι που συνδέει τις δυο πλευρές του Άραχθου – μέχρι το 1880 ήταν το φυσικό σύνορο Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είναι γνωστό ως «το Γεφύρι της Πλάκας». Συνδέει τα Αρτινά Καστανοχώρια με τα Γιαννιώτικα Τζουμέρκα.

https://i.ibb.co/L13wq70/1.png

Αναφέρεται ως «το μεγαλύτερο μονότοξο των Βαλκανίων». Όμως οι διαφορές στις διαστάσεις που παραθέτει ο Αποστόλης για το γεφύρι της Κόνιτσας δεν περιγράφουν αλλαγή στην τάξη μεγέθους.

21 έναντι 19,5 μέτρων το μέγιστο ύψος, 40 έναντι 36 μέτρων το άνοιγμα του τόξου, 3,2 έναντι 3 μέτρων το πλάτος τους.

Κατασκευάστηκε τρία περίπου χρόνια πριν απ’ το Γεφύρι της Κόνιτσας, το 1866, με ίδιο χορηγό, τον Ιωάννη Λούλη, απ’ τα Καστανοχώρια, τραπεζίτη στα Γιάννενα.
Μοντέρνα για την περιοχή και την εποχή η τραπεζική διαχείριση του χρήματος – παραδοσιακή η βελτίωση των υποδομών που χρηματοδοτεί.

Ο πυρσογιαννίτης αρχιμάστορας Ζιώγας Φρόντζος ατύχησε στο Γεφύρι της Πλάκας. Μία ημέρα πριν από τα εγκαίνια, γκρεμίστηκε και το 1866 ξαναχτίστηκε με τη μορφή που το γνωρίζουμε έως σήμερα με πρωτομάστορα τον Κώστα Μπέκα. Αυτή η αποτυχία δεν απέτρεψε τους χορηγούς να εμπιστευτούν στον Ζιώγα – Γιώργο το Γεφύρι της Κόνιτσας.

 
Το γεφύρι, που τη δεκαετία του 1880 υπήρξε συνοριακό πέρασμα προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία – ανάμνηση των παλαιών συνόρων η ονομασία του καφέ στην μια άκρη του γεφυριού: «Τελωνείο».

Το 1944 υπογράφηκε κοντά του η ειρηνευτική συμφωνία Πλάκας-Μυρόφυλλου μεταξύ των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ.

Μια ισχυρή βροχόπτωση την 1/2/2015 το γκρέμισε. Αναστηλώθηκε με την σχεδιαστική συμβολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Το έργο υλοποίησαν οι αρχιτέκτονες Αλέκος Παπακωστόπουλος και Χρήστος Ηλιόπουλος. Ντόπιοι μας επισήμαναν την ικανότητα και την επιμέλεια των τελευταίων και του συνεργείου τους.

Αποστόλη, βαδίσαμε ταυτόχρονα διαδρομές εφαπτόμενες.

Γιατί να μην τις συνδυάσουμε και διαδικτυακά;

Στο μυαλό έχω μια σχετική παλαιότερη ανάρτησή του Θόδωρου για το Γεφύρι της Πλάκας – δυστυχώς δεν μπόρεσα να την επικαιροποιήσω.

Καλημέρα Γιώργο. Δυο εφαπτόμενες πληροφορίες, για τις εφατπόμενες διαδρομές μας.

Λέγεται ότι ένας οθωμανός μηχανικός από το συνεργείο ρώτησε τον Φρόντζο: “μα ποιο Πολυτεχνείο τέλειωσες πρωτομάστορα;” και ο Φράντζος απάντησε: “το Πολυτεχνείο της Κράπας” (η Κράπα είναι το λατομείο στην Πυρσόγιαννη, γενέτειρα του Φρόντζου).

Οι μελέτες του ΕΜΠ για την αναστήλωση του γεφυριού της Πλάκας χρηματοδοτήθηκαν από τον Νίκο Λούλη, απόγονο του Ιωάννη Λούλη. Η αποκατάσταση του γεφυριού βραβεύτηκε από την Europa Nostra το 2021.

Υ.Γ. Διόρθωσα το σύνδεσμο που έδωσες για τον Μπέκα, γιατί δεν άνοιγε.

Αποσπάσματα απ’ την αναφορά που διόρθωσες  Αποστόλη,

του καθηγητή του ΕΜΠ, Δ. Καλιαμπάκου

«το τεχνικό έργο του Κώστα Μπέκα δάμασε τον Άραχθο, ένα πολύ δύσκολο ποτάμι, πράγμα που αντανακλάται και στο όνομά του – Άραχθος σημαίνει ο ποταμός που συντρίβει τη γη – και στις παραδόσεις που τον συνοδεύουν – ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν – λέει το τραγούδι για το Γεφύρι της Άρτας, στο ίδιο ποτάμι».

Και …

«Όσον αφορά δε το μύθο των 10.000 αυγών που χρησιμοποιήθηκαν στο κονίαμα, ενώ κάναμε πολύ μεγάλες προσπάθειες, ούτε μπορέσαμε να τον επιβεβαιώσουμε, ούτε να τον καταρρίψουμε. Ξέραμε, βέβαια, ότι οργανικά συστατικά μετά από 150 χρόνια είναι πάρα πολύ δύσκολο να εντοπιστούν. Έτσι, θα μείνει για πάντα ένας μύθος. Εξάλλου, έτσι είναι, εξάλλου, τα καλά μυστικά. Αντέχουν στο χρόνο, και αυτά. Βέβαια, περνάει από μυαλό μου ότι ο Κώστας Μπέκας, ως Πραμαντιώτης μάστορας, χωρατατζής, δεν αποκλείεται να διέδωσε το μύθο των 10.000 αυγών, ώστε οι ανταγωνιστές του στην προσπάθεια να αντιγράψουν το κονίαμα του Μπέκα να φτιάχνουν τεράστιες ομελέτες!»

Κυρίως όμως …

«Αυτό, που τον έκανε ξεχωριστό ήταν η στάση του απέναντι στο μεγάλο του αντίπαλο – στην δεύτερη επιτυχή εργολαβία. Σύμφωνα με την παράδοση που έχει μεταφερθεί, ο Μπέκας παρηγόρησε τον ηττημένο αντίπαλό του  – τον Ζιώγα Φρόντζο – και στη συνέχεια του ζήτησε να τον βοηθήσει να κάνει την επόμενη προσπάθεια.

Ας το σκεφτούμε λίγο με όρους σημερινούς, του επιθετικού και δηλητηριώδους ανταγωνισμού. Είχε την ευκαιρία να συντρίψει τον αντίπαλό του. Σε τελευταία ανάλυση, στη χειρότερη περίπτωση, αν έπεφτε και σε αυτόν το Γεφύρι, το αποτέλεσμα θα ήταν μια ισοπαλία. Είχε αποτύχει ο βασικός του αντίπαλος, το πολύ πολύ να αποτύχαινε και αυτός. Όμως, ο Μπέκας συγκέντρωσε το σύνολο των δυνάμεων για μια επιτυχημένη προσπάθεια. Κράτησε την πιο υγιή στάση και απέναντι στη δουλειά του αλλά και απέναντι στην κοινωνία. Αυτή και μόνο η στάση του στην κρίσιμη ώρα τον κάνει ένα σοφό άνθρωπο»

Καλημέρα στο υλικονετ, καλημέρα στους περιπατητες των μονοτοξων γεφυριών της Ηπείρου.
Γιώργο η δική μου ανάρτηση για το γεφύρι της Πλάκας, είχε γίνει πριν τρία χρόνια, τον Αύγουστο του 21, στο Εικόνες της Επιστήμης Νο 1, επειδή είμαι με κινητό δεν μπορώ να δώσω σύνδεσμο
Εκεί γίνεται αναφορά στη μνήμη του εξαιρετικού συναδέλφου και φίλου του υλικονετ, Μίλτου Σακελλαρίου, τον οποίο ξέχασα να αναφέρω, στον αποχαιρετισμό του Γιάννη Δογραματζακη, στους φίλους που έφυγαν νωρίς από κοντά μας

Καλημέρα Θοδωρή. Ο σύνδεσμος εδώ.
Γιώργο διαβάζοντας το κείμενο για τον Μπέκα, μου δημιουργήθηκε η εξής απορία: γιατί ο Λούλης δεν ανέθεσε την κατασκευή του γεφυριού της Κόνιτσας στον Μπέκα, αλλά προτίμησε τον Φρόντζο, παρά το «βεβαρημένο» παρελθόν του; Ψάχνοντας, έπεσα πάνω σε κάτι πολύ ενδιαφέρον

https://i.ibb.co/1C2mgC0/image.jpg

η μετάφραση, απ’ την ΑΙ

«Όλοι είμαστε πολύ αμαθείς. Το θέμα είναι ότι δεν αγνοούμε όλοι τα ίδια πράγματα»
— Άλμπερτ Αϊνστάιν

Μονάδα Εθιστικών Συμπεριφορών
Αυτόνομη Κυβέρνηση της Βαλένθια
Υπουργείο Υγείας
 
Πρόκειται για μια φράση του Αϊνστάιν που τονίζει την αξία της ταπεινότητας στη γνώση, χρησιμοποιούμενη εδώ για κοινωνικό μήνυμα σχετικά με την ενημέρωση και πρόληψη.

Αναζητώντας την αυθεντικότητα της φράσης …

Η φράση αυτή αποδίδεται συχνά στον Αϊνστάιν, αλλά δεν περιλαμβάνεται σε κανένα από τα επίσημα επιστημονικά του έργα ή επιβεβαιωμένες συνεντεύξεις. Πιθανότατα προέρχεται από δευτερογενείς πηγές, λαϊκή σοφία ή εκλαϊκευμένες αποδόσεις απόψεών του σχετικά με τη γνώση και την άγνοια.

Το μήνυμα είναι αναρτημένο στο Σαν Σεμπαστιάν, απέναντι απ’ τον χώρο που φιλοξενεί το κινηματογραφικό φεστιβάλ της πόλης, δίπλα στην εκβολή του ποταμού Ουρουμέα στη θάλασσα.

Η χρήση της φράσης αυτής εξυπηρετεί καλά την καμπάνια του υπουργείου υγείας, ακόμα κι αν δεν ειπώθηκε ποτέ από διάσημα χείλη. Πάντα τέτοια Γιώργο!

«Όλοι είμαστε πολύ αμαθείς. Το θέμα είναι ότι δεν αγνοούμε όλοι τα ίδια πράγματα»

Μόνο για το υπουργείο υγείας Αποστόλη;

Περισσότερο θα μπορούσε να αφορά τα υπουργεία παιδείας.

Αλλά προκαλεί ασυνήθιστες απαιτήσεις, τουλάχιστον για τους διδάσκοντες.

Γι’ αυτό κρύβεται κάτω απ’ την άμμο της παραλίας του Σαν Σεμπαστιάν που ταλαιπωρείται απ’ τις παλίρροιες του Βισκαϊκού.   

Αεροσκάφος DC-6B της Ολυμπιακής Αεροπορίας το 1959 στο Διεθνές αεροδρόμιο Ντίσσελντορφ

https://i.ibb.co/pjTDK4c3/1.png

Λεωφόρος Βουλιαγμένης 12/7/2025

https://i.ibb.co/ZzBYZtZF/image.png

Όπως λέμε ” Goodbye Lenin”

Τοποθετήθηκε το 1966

Με αυτό το τοπόσημο επιχειρήθηκε να συνδεθεί η Λεωφόρος Βουλιαγμένης με τον τότε «Εθνικό Αερομεταφορέα»

Ανακαινίστηκε για να χαϊδέψει την μελαγχολία των παλαιότερων, το 2017

Ως επικαιροποιημένο τοπόσημο της περιοχής που απευθύνεται σε πολίτες της ατομικής ευδοκίμησης
ερίζει το ακόλουθο – σε “μακέτο”

https://i.ibb.co/HL7Pfwn9/Screenshot-2025-07-13-182600.png

Επίσκεψη ως συνοδός στο Κέντρο Υγείας Ιστιαίας, ευτυχώς «δι’ ασήμαντον αφορμήν»

Έξω απ’ το Ακτινολογικό, υπάρχει η ακόλουθη αναπαράσταση της κ. Κιουρί

https://i.ibb.co/Fqc6zJ8S/Couri-Istiea.png

Ο Ρέντγκεν φαίνεται να έχει χάσει το παιχνίδι στη δημόσια αφήγηση

Λες Γιώργο, η σύνδεση της Μαρί Κιουρί με τις ακτινογραφίες να βασίζεται στο ότι:

“Στη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου σχεδίασε φορητό μηχάνημα
ακτίνων x και ταξίδευε στο μέτωπο για να βοηθήσει η ίδια τους τραυματίες”

ή

στο ότι η Μαρί Κιουρί χαίρει σαφώς μεγαλύτερης αναγνωρισιμότητας από τον
άγνωστο στο ευρύ κοινό Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν (*)

(*) Εξάλλου την ύλη στη φυσική ΓΠ της Β’ Λυκείου μόνο ο “σπασίκλας” ο Ριζόπουλος την ολοκληρώνει….

Εννοείται πως οι συνάδελφοι που δεν φθάνουν στις ακτίνες Ρέντγκεν, αφιερώνουν
χρόνο για εμπέδωση ύλης όπως στις καλοκαιρινές αναζητήσεις του Διονύση
ώστε οι μαθητές να κατανοούν ότι ο χρόνος αποκατάστασης του ρεύματος
στο κύκλωμα R-L εξαρτάται από την αντίσταση R και το συντελεστή αυτεπαγωγής L….

Καλησπέρα Θόδωρε

Ο Μάργαρης με διακριτικό τρόπο σκάβει την διδακτική ουσία και με ζέστες και με κρύα γι’ τους «παντός καιρού» διερευνητικούς δάσκαλους και μαθητές.

Όπως επισημαίνεις, πρόσωπα όπως ο Tesla, που προκαλούν με τα συνοδευτικά μεταφυσικά συμφραζόμενα,  τα συναντάς πυκνά σε γκράφιτι που εικονογραφούν τοίχους σχολείων και δημόσιων χώρων.

https://i.ibb.co/rGgWbnQR/tesla.png

Από τη συλλογή των «εικόνων επιστήμης 1» σε σχολεία στην Καλαμάτα, το Μεσολόγγι και σε δρόμο της Κυψέλης.

Ο Maxwell αντίθετα αντιμετωπίζεται ως φίρμα καφέ.

Άντε κάποια γκράφιτι με τις τέσσερεις εξισώσεις του, από τρελαμένους “νέρντουλες” κοντά σε ακαδημαϊκά ιδρύματα.

Και δεν θα πρέπει να αποδώσουμε αυτή την ασυμμετρία στην κατάργηση της μονάδας Mx (Maxwell) που εντασσόταν στο καταργημένο στην τρέχουσα εκπαίδευση σύστημα cgs   

Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε η παρουσία πολλών καταστημάτων ιριδολογίας σε πόλεις της γείτονος Ισπανίας.

https://i.ibb.co/vC9W4CSd/IMG-1060.jpg

https://i.ibb.co/pvkPdkZ9/IMG-1059.jpg

Στη βιτρίνα αναγράφεται: ‘Η ιριδολογία είναι η νέα αστρολογία. Ανακάλυψε την ίριδά σου. Δωρεάν δοκιμή’.

Κάποια στοιχεία από το διαδίκτυο

– Ιριδολογία ονομάζεται μία μέθοδος εναλλακτικής ιατρικής. Κατά την άσκηση της μεθόδου εξετάζεται η ίριδα του ματιού, με σκοπό να γίνει διερεύνηση γενετικών προδιαθέσεων. Η μέθοδος στηρίζεται στην υπόθεση ότι κάθε όργανο στο ανθρώπινο σώμα αντιστοιχεί σε ένα μέρος της ίριδος και ότι σημάδια ή χρωματικές μεταβολές που υπάρχουν στην αντίστοιχη ζώνη μας πληροφορούν για το είδος της γενετικής ευαισθησίας. Συμβιώνει με τις αρχές της ομοιοπαθητικής, του βελονισμού, της υγιεινής διατροφής και αποτελεί ένα ολόκληρο φιλοσοφικό σύστημα πάνω στην υγεία και στον τρόπο ζωής.

https://i.ibb.co/SX4Gxx5y/2017-03-10-chart-462×499-2.jpg

– Οι προσπάθειες να γίνουν αντιληπτές οι αλλαγές στο μάτι και να συσχετιστούν με αλλαγές στο ανθρώπινο σώμα λέγεται ότι χρονολογούνται από την εποχή των πρώτων Χαλδαίων. Οι πρώτοι λαοί που χρησιμοποίησαν την ίριδα για διαγνωστικό σκοπό στο μακρινό παρελθόν μας άφησαν για μαρτυρία σε σπηλιές της Μικράς Ασίας σκίτσα της ίριδας, με τα οποία συνέδεαν τον οργανισμό. Πριν από 3.000 χρόνια, στην Ινδία και στην Κίνα εφάρμοζαν την αναγνώριση ασθενειών μέσω του ματιού.

– Με τη διάγνωση μέσω της ίριδος ασχολήθηκαν και οι Αιγύπτιοι γιατροί στην εποχή του Φαραώ Τουταγχαμών. Ονομαστός έμεινε ο μάγος-θεραπευτής Ελ Κακσού, που δόξασε την ιριδολογία και την έκανε γνωστή από την Αίγυπτο έως τη Βαβυλώνα, το Θιβέτ και την Ινδοκίνα. Περιέγραψε τον τρόπο διάγνωσης σε δύο παπύρους μήκους 50 μέτρων, που βρέθηκαν στις ανασκαφές τάφων στη Γκίζα. Σήμερα φυλάσσονται στη βιβλιοθήκη του Βατικανού.

– Η πρώτη σύγχρονη καταγεγραμμένη αναφορά στην ιριδοανάλυση αποδίδεται στο γιατρό Philip Meyen, όπως περιγράφεται στο βιβλίο του Chiromatika medica, που εκδόθηκε στα 1665 στη Δρέσδη.

– Όχι πολύ αργότερα, στα 1695, εμφανίστηκαν οι εργασίες του Johann Eltzholtz και σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, στα 1786, ο Christian Haertels δημοσίευσε μία διατριβή στο Γκέτιγκεν με τίτλο De oculo et signo. Η μοντέρνα ιριδολογία επινοήθηκε από τον Ούγγρο γιατρό Ignatz von Péczely (1826-1811) το 19ο αιώνα. Ξεκίνησε τη δημιουργία του χάρτη του ματιού παρατηρώντας τις ομοιότητες στις ίριδες των ασθενών του που είχαν παρόμοιες ασθένειες. Όταν ήταν ακόμα 11 χρόνων, ο von Péczely λέγεται πως προσπάθησε να απελευθερώσει μια κουκουβάγια που είχε παγιδευτεί στο κήπο, όταν ξαφνικά της έσπασε χωρίς να το θέλει το ένα πόδι. Παρατήρησε σχεδόν αμέσως την εμφάνιση μιας σκοτεινής λουρίδας στο κάτω μέρος του ματιού της. Ο νεαρός von Péczely της έδεσε το πόδι, την περιέθαλψε μέχρι να γίνει καλά και κατόπιν την απελευθέρωσε. Παρόλα αυτά, το πουλί παρέμεινε στον κήπο του για αρκετά χρόνια και αργότερα ο von Péczely παρατήρησε την εμφάνιση λευκών και διασταυρούμενων γραμμών σ’ εκείνο το τμήμα του ματιού που αρχικά υπήρχε η σκοτεινή λουρίδα. Το γεγονός του έκανε ζωηρή εντύπωση και διατηρήθηκε στη μνήμη του.

– Δεύτερος πατέρας της ιριδολογίας θεωρείται ο ιερέας, γιατρός και θεραπευτής Nils Liljequist (1851-1936) από τη Σουηδία, ο οποίος είχε όζους στον θυρεοειδή του. Μετά από μια σειρά θεραπειών με ιοδίνη και κινίνη παρατήρησε αρκετές μεταβολές στο χρώμα της ίριδάς του. Αυτό στάθηκε αφορμή να δημοσιεύσει το 1893 έναν άτλαντα που περιείχε 258 ασπρόμαυρες και 12 έγχρωμες αναπαραστάσεις της ίριδας.

– Η ιριδολογία έγινε γνωστή στις Η.Π.Α. τη δεκαετία του 1950, όταν ο Bernard Jensen, χειροπράκτης από την Καλιφόρνια, ξεκίνησε να διδάσκει τη μέθοδό του. Ο Jensen έδωσε έμφαση στην έκθεση του ανθρώπινου σώματος στις τοξίνες και στη χρήση φυσικών τροφών ως μέσων αποτοξίνωσης. Το 1979 ο Jensen και δύο ομότεχνοί του αποτυγχάνουν να αποδείξουν τη βάση της πρακτικής τους. Εξετάζουν τις φωτογραφίες της ίριδας 143 ατόμων, 48 εκ των οποίων έχουν διαγνωστεί με νεφρική νόσο ενώ τα υπόλοιπα έχουν φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Οι τρεις ιριδολόγοι μελετώντας τις ίριδες των ατόμων αυτών, δεν θα μπορέσουν να διαπιστώσουν ποια είναι τα πάσχοντα άτομα. Ο πιο διακεκριμένος ιριδολόγος της Ευρώπης υπήρξε ο Γερμανός Josef Deck (1914-1992), ο οποίος εκτίμησε ότι στη διάρκεια των 43 χρόνων σπουδών και ερευνών του εξέτασε πάνω από ένα εκατομμύριο μάτια. Δούλεψε στενά με πολλούς γιατρούς και η έρευνα και οι διαλέξεις του τού έδωσαν την ευκαιρία να επισκεφτεί πολλές χώρες της Ευρώπης και της Νότιας Αμερικής.

– Στο Λονδίνο το 1959, η Ακαδημία Επιστημών βράβευσε το Γερμανό γιατρό Rudolph Schnabel (1882-1962) για το δίτομο έργο του ‘Οφθαλμο – συμπτωματολογία’, που εκδόθηκε στη Λειψία το 1926.

– Στην πρώην Σοβιετική Ένωση, οι Evgeny S. Velkhover και F.N. Romashov, του τμήματος της Ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου της Φιλίας των Λαών Π. Λουμούμπα, ξεκινούν ιριδολογικό εργαστήριο το 1967. Το 1982 εκδίδεται το πρώτο ρωσικό βιβλίο ιριδολογίας και το 1989 ιδρύεται ο πρώτος Ρωσικός Σύλλογος Ιριδολογίας.

– Σε αντίθεση με τη βασιζόμενη σε αποδεικτικά στοιχεία ιατρική, η ιριδολογία χαρακτηρίζεται ως ψευδοεπιστήμη, γιατί τα πορίσματά της δεν προκύπτουν από επιστημονική έρευνα. Η πραγματικότητα είναι ότι η ίριδα είναι ιδιαίτερα σταθερή, σε σημείο που θεωρείται πιο αξιόπιστη απόδειξη ταυτότητας και από τα δακτυλικά αποτυπώματα. Τις περισσότερες φορές τα συμπεράσματα των ιριδολόγων προέρχονται από αυθαίρετες παρατηρήσεις ανύπαρκτων μοτίβων προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών τους. Οι μέχρι σήμερα επιστημονικές έρευνες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η ιριδολογία είναι άχρηστη ως εργαλείο διάγνωσης ασθενειών. Θα μπορούσε ίσως να προκαλέσει και ζημιά; Δύο προφανείς επιπτώσεις είναι το ξόδεμα χρήματος και χρόνου. Ιδιαίτερα το δεύτερο είναι κρίσιμο σε περιπτώσεις σοβαρών παθήσεων (ήπαρ, νεφροί, καρκίνοι), όπου η επίσκεψη στο γιατρό θα μπορούσε να προλάβει τα χειρότερα…

Πηγές

Wikipedia

History of iridology

Iridology: Not Useful and Potentially Harmful

Είναι γραμμένο στην … ιριδα της ανάρτησης να “φορτώνει” με σχόλια τον δεκαπενταυγουστο.

Εξάλλου δεκαπενταυγουστο ξεκίνησε.

Πριν έξι χρόνια.

Γιορτάζοντας τα γενέθλια της ανάρτησης που όλοι αγαπήσαμε και αγαπάμε,
μερικές φωτογραφίες ύμνο στην εθελοντική προσφορά, δείγμα της νεανικής πρωτοβουλίας και φαντασίας σε πλήρη αντίθεση με τις τεχνοκρατικογιαπίστικες
ψευτοαριστείες των δήθεν….

Μια βόλτα στο πάρκο της Παύλιανης

https://i.ibb.co/jPC23JBP/1.png

Ένα πάρκο ποίημα με πολλά κρυμμένα μυστικά

https://i.ibb.co/NdjwnZMB/2.png

Κατεβαίνοντας στο πάρκο μια γέφυρα διαφορετική από τις άλλες

https://i.ibb.co/4gDYXC8s/image.png

Βαδίζεις και τα βήματά σου μελοποιούνται

https://i.ibb.co/xqv0ykwV/image.png

Στην απέναντι όχθη ξεκινάνε οι προβληματισμοί και οι φιλοσοφικές αναζητήσεις

https://i.ibb.co/JwGKg4sT/image.png

Ο Μάνος Λοΐζος μας ακολουθεί

https://i.ibb.co/DDT1wJLc/image.png

Τί να τα κάνεις τα λεφτά, άμα δεν έχεις μία

https://i.ibb.co/99PfQzW6/image.png

Πλατανογκάστρι όπως ανεμογκάστρι

https://i.ibb.co/5Xjpxgdr/image.png

Αναπολώντας την εφηβεία

https://i.ibb.co/bjtFLjMK/image.png

Παίζοντας με αναγραμματισμούς

https://i.ibb.co/dsVytSDs/image.png

Ενάντια σε κάθε ρατσισμό

https://i.ibb.co/ksYbXBkK/image.png

Και αν με όλα αυτά δεν χαλαρώσατε, υπάρχει και η άλλη λύση

https://i.ibb.co/rGFt7Pjw/image.png

Και του χρόνου να είμαστε καλά

καλου-κακου, Θοδωρή πριν να κοπανησουμε το κεφάλι μας στον τοίχο, να βγάλουμε τα γυαλιά μας, αυτά κάτι μπορεί να αξίζουν, λέω εγώ τώρα μια γνώμη…

Καλημέρα Θοδωρή.
Ωραία ξενάγηση!

Γι αυτό Βαγγέλη “έσπασες” 182 φορές το κεφάλι…. αλλά αυτό ακόμα καλά κρατεί….
ενώ τα γυαλιά με την πρώτη είναι άχρηστα…

https://i.ibb.co/50jXvQj/image.png

Σιδερένιος και καλοτάξιδο

Καλημέρα Διονύση, ελπίζω η μυρωδιά της καμένης Γης να μην φτάνει στον Άγιο Λέοντα …. γιατί δεν είστε και τόσο μακριά…

Δροσερή βόλτα μας πηγες Θοδωρε!

Θοδωρή αν είσαι ακόμα στην περιοχή πετάξου στον Αθανάσιο Διάκο στην ταβέρνα του Μαστροκωστόπουλου!

Γεια σας παιδιά, δροσερή και διδακτική, για μένα τουλάχιστον, Γιώργο.
Αποστόλη, είδα την πινακίδα, 28 Km από Παύλιανη… δεν προλάβαινα
Ετοιμάζομαι για το Έλυρος… να βρεθώ ….εκεί στο Νότο….

Ευχαριστώ Θοδωρή, είμαι Ζαχάρω Ηλείας και γράφω από άθλιο κινητό, μετά απο σχετική αναβολή “ταξιδιού”…(και επειδή η αυστηρή αυτοκριτική είναι βασική αρχή της Αριστεράς, με κεφαλαίο Α, βαθμολογώ τα βιβλία μου Φυσικής και τις σχετικές αναρτήσεις μου στο διαδίκτυο, με Άριστα το 10, με 7 και τις σπαζοκεφαλιες και τις θεατρικές κωμωδίες μου με 9)

Kαλημερα σε ολους.

https://i.ibb.co/Swn10rL6/Stone-10162872993959310-3474002312882973456-n-1755412557-1758.jpg

Καλημέρα Κωνσταντίνε

Η ταυτότητα αυτής της αλανθαστης”μετεωρολογικής πέτρας”;

Πού;

Γιώργο μάλλον είναι εδώ, Porthallow Beach, Cornwall, UK, https://srilanka.factcrescendo.com/english/explanation-about-weather-stone-focusing-on-johns-weather-forecasting-stone/?utm_source=chatgpt.com

Γεια σας παιδιά. Από τη wikipedia

Γεια σας παιδιά. https://en.wikipedia.org/wiki/Weather_rock

Γειά σας παίδες

Στην ερώτηση πού;

η απάντηση ήταν παντού!

Καλημέρα σε όλους.
Με βάση τις παραπομπές, βλέπω πράγματι Γιώργο το θέμα να βρίσκεται “παντού”, αλλά τον Τζώνη τον βρήκε σε εικόνα ο Παναγιώτης, εδώ.

Καλημέρα Διονύση

Καλή βδομάδα σ’ όσους αγανάκτησαν με τους μετεωρολογικούς δορυφόρους και στράφηκαν στη μετεωρολογία με απλά υλικά

Όταν το αστείο απλωθεί πάει βόλτες και ο Τζώνης

https://i.ibb.co/fGZ8V1Vg/jons-weather-stone.png

Εδώ, πέρασε απ’ την Κορνουάλη που μας έμαθε ο Παναγιώτης, στην διπλανή Ιρλανδία

Όμως φιλοδοξεί να απλωθεί παντού, αφού εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν.

https://i.ibb.co/Vc6982bV/jons-weather-1stone.png

Τιμή: 52,11 ευρώ

Κανονικά η βόλτα με το Red Force προοριζόταν για εδώ, αλλά βγήκε μεγάλη…

Γεια σου Γιώργο. Η γαστρονομία είναι επιστήμη λένε κάποιοι. Πάντως το ΛΚΝ έχει μόνο την ώσμωση.

Καλησπέρα Γιώργο.
Πολύ ωραίο θέμα αναδεικνύεις!
Δυο πραγματάκια:
1) παρότι χρόνια δίδασκα χημεία το φαινόμενο της ώσμωσης, τόσες πρακτικές εφαρμογές, ποτέ δεν είχα σκεφτεί…
2) “εκπαίδευση όχι στη γνώση αλλά στις … ικανότητες” λες. Φαντάζεσαι να με βάλεις εμένα στην κουζίνα να εφαρμόσω τις θεωρητικές μου γνώσεις στην ώσμωση και να μαγειρέψω για να σας κάνω το τραπέζι;
Νηστικοί θα φύγετε 🙂

άλλο γνώσεις κι’ άλλο … ικανότητες

για τη θεωρία της χημείας συνήθως συμβουλεύομαι εσένα

για τις γεύσεις θα προτιμήσουμε τον Πρόδρομο που έχει πολλαπλώς πιστοποιηθεί για τις σχετικές ευρηματικές του ικανότητες

Καλησπέρα Γιώργο .
Μας έβαλες σε διαδικασία “ώσμωσης” !
Μερικές ενέργειες, ο ερασιτέχνης στην ανάγκη μάγειρας
τις εφαρμόζει εμπειρικά και από ακούσματα, χωρίς τη γνώση (ωχ μην παρεξηγηθώ) .
π.χ χοντρό αλάτι στους μπουμπουριστούς χοχλιούς. Κρασομεζές ΑΑΑ
Μελετώ και θα επιχειρήσω διάλογο με ερωτήσεις προς την κυρία για να δω, έχει γνώση ή όπως λάχει ;
Ευχαριστούμε για την επιμόρφωση

Γεια σου Γιώργο Van’t Hoff – μας λίγωσες ευχάριστα !

Παντελή και Παναγιώτη καλημέρα

και τ’ αλμυρά και τα γλυκά
ο van t’ Hoff τα κυβερνά

Ρωτήσαμε το Νίκο Σαραντάκο για το θέμα της ώσμωσης. Από τα σημερινά μεζεδάκια του.

Ημέρα των Νόμπελ φυσικής στον Πειραιά, στα Μανιάτικα,

ένα φροντιστήριο της περιοχής αγνόησε τη φετινή βράβευση που θυμήθηκε και τίμησε το φαινόμενο κβαντομηχανικής σήραγγας σε μακροσκοπικές καταστάσεις.

Ίσως γιατί είναι δύσκολα επικοινωνήσιμο, ίσως και γιατί δεν αφορά κάτι θεμελιώδες για τη φυσική στη δημόσια σφαίρα.

Επέλεξε στη ρεκλάμα του ένα ισχυρό σύμβολο, που έχει ξεπεράσει τα στενά όρια της φυσικής.

https://i.ibb.co/8H1TxCR/image.png

Αναμένοντας στις επόμενες βραβεύσεις τα νέα ισχυρά σύμβολα που βέβαια πρέπει και να παραχθούν.

Αν βρεθείς στο βορειοανατολικό πεζοδρόμιο της Γενναδίου Βιβλιοθήκης, στην οδό Αναπήρων Πολέμου, θα απαντήσεις αυτή την μεταλλική πλάκα – μοιάζει ορειχάλκινη.

https://i.ibb.co/sp0XKc0t/4.png

Το σύμβολο και η ένδειξη EARTHING αναφέρονται σε γείωση.
Η εταιρεία που την κατασκευάζει υπόσχεται «λύσεις αντικεραυνικής προστασίας»
Στο πεζοδρόμιο υπάρχουν τρεις επάλληλες πλάκες, περίπου ενάμιση μέτρο η μια απ’ την άλλη.

https://i.ibb.co/MDMTbNLv/5.png

Να υποθέσουμε ότι έτσι επιχειρούν να διαιρέσουν για λόγους ασφαλείας το ηλεκτροστατικό φορτίο που εκτονώνεται σε τρεις μικρότερες ποσότητες προς τις ράβδους που το διοχετεύουν στη γη.

Οι οδηγίες που βρίσκω στο διαδίκτυο αναφέρονται σε ασφαλή συμβατική χρήση, ακόμα κι’ αν υπάρχει το καπάκι από χυτοσίδηρο που μάλλον κρύβει φρεάτιο με ηλεκτρικά καλώδια δικτύων, ανάμεσα στις δυο γειώσεις.

Αρκεί, λένε οι οδηγίες, να μην επιχειρήσεις να ανοίξεις τις γειώσεις, ιδιαίτερα προσθέτω εγώ, όταν επικρατεί …. καταιγίδα. 

Στο πρώτο υπόγειο του σταθμού του Μετρό, στο Σύνταγμα.

Ράφια για να αποθέτουν βιβλία όσοι δεν τα χρειάζονται και να τα οικειοποιούνται εκείνοι που τα βρίσκουν ενδιαφέροντα.

Εδώ …

https://i.ibb.co/ycTYZG9h/2.png

…. βιβλία απ’ τη συλλογή κάποιου που σπούδασε τουλάχιστον πριν 45 χρόνια στο Βιολογικό της Αθήνας, όπως προκύπτει απ’ το εργαστηριακό βιβλίο της Ανόργανης Χημείας του Δημήτρη Κατάκη, αλλά και απ’ το σχολικό βοήθημα Οργανικής Χημείας αυτής της εποχής, των Κορέση – Ντάση.

Σε άλλο ράφι η πρώτη έκδοση του σχολικού τετράδιου εργαστηρίων φυσικής της Β Γυμνασίου, απ’ το μακρινό 1989, του Νίκου Παπασταματίου. 

https://i.ibb.co/Dfc5M9Hc/3.png

Οι άθλοι της σχολικής εργαστηριακής φυσικής πάνω κι’ απ’ την τους άθλους του Ηρακλή, της Σοφίας Ζαραμπούκα.

Όχι τουλάχιστον 45 Γιώργο, περίπου 45. Κορεση Νταση λύναμε το 1982-83 και Κατακη διαβάσαμε το 1983-84….
Όμως, το πιο ενδιαφέρον δεν το φωτογραφησες και μένουμε με την απορία, τί υπάρχει στο τελευταίο ράφι, κάτω από τον εργαστηριακό οδηγό φυσικής….

Να κάνω μια αποκάλυψη, έστω και αν είναι εκτός θέματος ανάρτησης;
Τι κρύβεται Θοδωρή κάτω από τον εργαστηριακό οδηγό;
Κάτι επίκαιρο και όχι κάτι που συνέβη πριν 45 χρόνια!
Ιδού:
https://i.ibb.co/WvvynRhr/trump-4.jpg

Καλησπέρα

Η επαναχρονολόγηση του Θοδωρή ορθή.

Περίπου λοιπόν, πριν 45 χρόνια.

Κάτω απ’ τον εργαστηριακό οδηγό φυσικής βρίσκεται το βιβλίο της ζωγράφου και συγγραφέως παιδικών βιβλίων, Σοφίας Ζαραμπούκα, «οι Άθλοι του Ηρακλή».

Ο Διονύσης όμως βλέπει τους «Αθλίους» του Βίκτωρος Ουγκώ, σε επικαιροποιημένη εκδοχή.

Μια ακόμα διόρθωση του post που έγινε αφορμή για τα σχόλιά σας.

Σε σημερινό μου πέρασμα απ’ το Μετρό του Συντάγματος έμαθα ότι το σύστημα δεν ακολουθεί το τυπικό που περιέγραψα, δηλαδή όποιος θέλει δίνει – όποιος θέλει παίρνει, αλλά, ένα βιβλίο προσφέρεις και ένα δικαιούσαι να πάρεις, για να αποφευχθεί ή … ανακύκλωση χαρτιού

Τέσλα
σε κολώνα της πόλης

συμβολίζει αδιάκριτα κάθε είδος γνώσης
περί τα φυσικά, τα μεταφυσικά και τα μελλούμενα 

https://i.ibb.co/B5jw9v2L/tesla.png

εδώ περί τα φιλοσοφικά (Philosophy Lab) 

Οι φανατικοί των παρελάσεων (παραδοσιακές αξίες) αποστρέφονται τέτοιες φωτογραφίες.

Όσοι πάλι είχαν οικογενειακές εμπειρίες από προσφυγιά ή αντιμετώπισαν προβλήματα ενσωμάτωσης στην πατρίδα που σήμερα γιορτάζει, τις αντιμετωπίζουν φιλικότερα.

Η κεντρική ιδέα στα «Απομνημονεύματα» του Στρατηγού Μακρυγιάννη είναι:

η ανάδειξη της ιερότητας του Αγώνα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821,

η αυταπάρνηση των απλών ανθρώπων

και η αγωνία για την ελευθερία και την ακεραιότητα της πατρίδας,

όπως τη βίωσε ο ίδιος

Η απογοήτευση από τις εμφύλιες διαμάχες και τη διαφθορά που ακολούθησε,
με τον ίδιο να υπερασπίζεται τους αγωνιστές που έμειναν φτωχοί και παραγκωνισμένοι.

………………………………………………………………….

Φυλάκιση Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

• Αιτία: Η αντίθεση του Κολοκοτρώνη στην πολιτική της βαυαρικής Αντιβασιλείας, η οποία τον θεωρούσε επικίνδυνο “ρωσόφιλο” και εμπόδιο για τον απόλυτο έλεγχο.

• Σύλληψη: Συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 1833 και φυλακίστηκε σε άθλιες συνθήκες στο Ιτς Καλέ.

• Δίκη: Δικάστηκε το 1834 στο Βουλευτικό του Ναυπλίου. Η δίκη ήταν παρωδία, καθώς οι δικαστές (εκτός δύο) πιέστηκαν να τον καταδικάσουν.

• Καταδίκη & Εγκλεισμός: Καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά η ποινή δεν εκτελέστηκε λόγω λαϊκής κατακραυγής και αντίδρασης των δικαστών Τερτσέτη και Πολυζωίδη, μετατρεπόμενη σε φυλάκιση.

• Αποφυλάκιση: Αποφυλακίστηκε τον Μάιο του 1835 από τον ίδιο τον βασιλιά Όθωνα, ο οποίος, ενηλικιωμένος πλέον, θέλησε να δείξει επιείκεια και να συμφιλιωθεί με τους αγωνιστές.

Είμαι σίγουρος πως αυτοί για τους οποίους γίνεται η παρέλαση, θα ένιωθαν περήφανοι για το 51ο Δημοτικό Αθήνας

Ακομινάτου 40 Περιοχή Πλατεία Βάθης

51ο Δημοτικό Σχολείο ‘Ενα σχολείο διαπολιτισμικής εκπαίδευσης

https://i.ibb.co/twdL2FVF/51.png

Από τη χθεσινή μαθητική παρέλαση στην Αθήνα

Αντιγραφή απ’ το περιοδοκό Αρχαιολογία

Το οδόμετρο (3ος αι. π.Χ.), ο πρώτος χιλιομετρητής της ιστορίας.

Πρόκειται για μηχανισμό που χρησιμοποιούνταν για την ακριβή μέτρηση οδικών αποστάσεων.

Σύμφωνα με τον Ήρωνα τον Αλεξανδρέα (Περί Διόπτρας) αποτελούνταν από ένα κιβώτιο με συμπλεκόμενους ατέρμονες κοχλίες και οδοντωτούς τροχούς προσαρμοσμένο σε κινούμενο όχημα.

Ένας στυλίσκος, επί της πλήμνης του ενός τροχού, μετέφερε την κίνηση στον οκτασκύταλο πρώτο δίσκο του κιβωτίου ενώ ενσωματωμένα στους άξονες βαθμονομημένα τύμπανα επί της εξωτερικής επιφάνειάς του υποδείκνυαν τη διανυθείσα απόσταση.

https://i.ibb.co/KzWyvkXm/1.png

Σε μια παραλλαγή του οργάνου ένα βαθμονομημένο τύμπανο έφερε περιφερειακές οπές με σφαιρίδια και όταν κάποια οπή ευθυγραμμιζόταν με αντίστοιχη οπή του κιβωτίου ένα σφαιρίδιο έπεφτε σε δοχείο προσφέροντας την ευχερή καταμέτρηση της απόστασης.

Εφευρέτης του οργάνου ήταν πιθανότατα ο Αρχιμήδης.
(Τζέτζης Ιωάννης, 12ος αι. μ. Χ)

Γεια σου Γιώργο περιπατητή. Το οδόμετρο του Αρχιμήδη από το μουσείο Κοτσανά. Μπρόβο στο κορίτσι που μετρούσε χιλιόμετρα κάτω από τον ήλιο.

 Εκτίμηση και γι’ αυτήν και για την συνεργάτιδά της – δεν εικονίζεται, επίσης νέα μηχανικό.

Φαίνεται να μην καλύπτονταν απ’ την αργία του Αγίου Πνεύματος, αφού επιτελούσαν έργο χειρωνακτικό. 

Μια γειωμένη γεννήτρια

https://i.ibb.co/FSn8gGk/image.png

Πρόκειται για το λογότυπο ενός εκδοτικού οίκου που διατρέχει τον δεύτερο χρόνο λειτουργίας του.

Ο εκδότης έχει επίγνωση της αντίφασης

«… υπάρχουν ήδη άνθρωποι που μου λένε ότι το λογότυπο είναι το σύμβολο της γείωσης και όχι μιας γεννήτριας, υπονοώντας ίσως πως οι ηλεκτρολογικές μου γνώσεις είναι ανεπαρκείς. Γνωρίζω καλά πως το λογότυπο είναι το σύμβολο της γείωσης, αλλά δεν άφησα ποτέ την πραγματικότητα να μπει εμπόδιο στο καλό design».

Μπρος στο design υποχωρεί και η σημειολογία της επιστήμης.

Το 32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας έκανε χθες πριεμιέρα με την παράσταση του Γάλλου χορογράφου Yoann Bourgeois “He who falls” (“Αυτός που πέφτει”).

https://i.ibb.co/Wp3s36Bd/2026-07-18-17-38-49.png

Χρησιμοποιώντας μια πλατφόρμα και με τη βοήθεια των νόμων της φυσικής η ομάδα προσφέρει μια αλληγορία για τη σχέση του συλλογικού με το ατομικό. Εδώ ένα εντυπωσιακό απόσπασμα από την παράσταση, η οποία επαναλαμβάνεται και σήμερα. Το Φεστιβάλ θα διαρκέσει μέχρι την επόμενη Κυριακή.

Χορογραφία σε περιστρεφόμενη ορχήστρα

Σούπερ!

Αποστόλη,
προσδοκούμε καλές «χορογραφίες» και στον αποψινό τελικό

Αναμένουμε Γιώργο. Η χορογραφία του μικρού τελικού πάντως ήταν πλουσιότατη.

Ο Νίκος Θεοδοσίου γεννήθηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 1946. Είναι συγγραφέας και σκηνοθέτης.
 
Ακόμα και στα ογδόντα του διεκδικεί τον ρόλο του ενεργού πολίτη. Αυτόν που διαμόρφωσε στα νεανικά του χρόνια στην Αθήνα και το Παρίσι.
 
Συμμετέχοντας στην πρωτοβουλία που διεκδικεί τη συντήρηση του κινηματογράφου ΠΑΛΛΑΣ στο Παγκράτι, έγραψε ένα κείμενο για την δημιουργία και την ιστορία του.
 
Από εκεί το ακόλουθο απόσπασμα – μαρτυρία του καθηγητή μας στο Φυσικό Αθηνών. Του (τότε) ΕΠΟΝίτη μαθητή και μετέπειτα καθηγητή Ηλεκτρονικής στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κώστα Καρούμπαλου.

 
Κατά τη διάρκεια των μαχών του Δεκέμβρη του ’44, η ΕΠΟΝ Παγκρατίου διοργάνωσε μια εκδήλωση στον κινηματογράφο ΠΑΛΑΣ για να δώσει κουράγιο στον κόσμο που δοκιμαζόταν. Στην εκδήλωση αυτή εκφωνητής ήταν ο Γιώργος –ο Λώλος όπως τον λέγαμε τότε– Οικονομίδης. Ήταν κοντά στις μέρες των Χριστουγέννων. Ο Χατζιδάκις είχε γράψει ένα χριστουγεννιάτικο ορατόριο ειδικά για την περίσταση, για το οποίο δεν έχω ακούσει να γίνεται λόγος από τότε. Θα το τραγουδούσαμε εμείς, μια χορωδία από αγόρια και κορίτσια της ΕΠΟΝ. Εκείνες τις μέρες μάλιστα τον βλέπαμε συχνότερα, ερχόταν και μας μιλούσε σε κάτι αυλές που μαζευόμασταν, στην πλατεία που ήταν το Ταχυδρομείο στο Παγκράτι. Ήταν ας πούμε η προπαρασκευή για ν’ αρχίσουν οι πρόβες. Κάναμε λίγες πρόβες, μέσα στον κινηματογράφο ΠΑΛΑΣ.
 
Στα σβέλτα βέβαια όλα αυτά, γιατί ήταν κι επικίνδυνο λόγω των Εγγλέζων που χτυπούσαν με όλα τα όπλα τους το Παγκράτι. Η χορωδία αποτελούνταν από καμιά εικοσιπενταριά άτομα, ΕΠΟΝίτες και ΕΠΟΝίτισσες, και μας συνόδευε ο Χατζιδάκις στο πιάνο. Δεν υπήρχαν άλλα όργανα.
 
Τους στίχους του ορατορίου ίσως να τους είχε γράψει και ο ίδιος, δεν είμαι σίγουρος. Πάντως, η σύνθεση αυτή δεν ήταν μια δημιουργία με τη ματιά της “καθαρής μουσικής”, ήταν η έμπνευση ενός αριστερού μουσικού που έβλεπε τον κόσμο να υποφέρει από αυτά που γίνονταν γύρω του.
 
Και είναι χαρακτηριστικοί οι στίχοι του ορατορίου που θυμάμαι:
 
Η γέννησή Σου Χριστέ
των Λαών την προσπάθεια φωτίζει
να σκορπίσουν τα μαύρα σκοτάδια
και να λάμψει το φως της Λευτεριάς
 
(ο Θεοδοσίου παραπέμπει σε μαγνητοφωνημένη συνομιλία του Κώστα Καρούμπαλου με τους Αλέξη και Δημήτρη Βάκη- 7 Μαΐου 2014. Δημοσιεύτηκε στον Μετρονόμο, τεύχος 52- Απρίλιος-Ιούνιος 2014)

επιγραφή πάνω σε κλειστό βαν

https://i.ibb.co/GfbzT8KZ/NETRINO.jpg

περισσότερα …

Καλησπέρα Γιώργο.
Δηλαδή η προέκταση του “χαμογέλα είναι μεταδοτικό” είναι “η ενέργεια είναι μεταδοτική”;
Λες να συναντήσω κανέναν “ενεργο-φορέα” στο δρόμο και να αρχίσω να χορεύω αντεστραμμένος (με το κεφάλι κάτω), όπως ο πρώτος που πλησίασε το χέρι του στην πρίζα;

Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία που σχολιάζει ως περίπτωση εμπλοκής επιστημόνων από αναγνωρισμένα πανεπιστήμια στον έλεγχο της ενέργειας Qi, ο Matthews (στο άρθρο που παρέθεσα), αναφέρεται σε 30σέλιδη εργασία των Yan Xin, Lu F., Jiang H., Cao W., Xia Z., Shen H., Wang J., Dao M., Lin H. & Zhu R. (2002) στο Journal of Scientific Exploration 16(3), 381–411, όπου υπάρχει ο ισχυρισμός:
 
Η ενέργεια του μυαλού που εκπέμπεται από έναν εκπαιδευμένο δάσκαλο του Qigong μπορεί να επηρεάσει ή να αλλάξει τη μοριακή δομή πολλών δειγμάτων δοκιμής, συμπεριλαμβανομένων αυτών του DNA και του RNA, ακόμα κι αν αυτά τα δείγματα δοκιμής απέχουν 6 έως 2.000 χιλιόμετρα από τον κύριο.

Το Qi μπορεί επίσης επηρεάσει τον χρόνο ημιζωής των ραδιενεργών ισοτόπων και το επίπεδο πόλωσης μιας δέσμης φως όπως εκπέμπεται από ένα λέιζερ ηλίου-νέον. (Yan et al., 2002)
 
Επομένως Διονύση, πίστεψε στις δυνάμεις σου και προχώρα!
έχεις εφόδιο κάποια βιβλιογραφία με το μέρος σου

ναι, ΄νταξ, αλλά όσοι, στο τέλος, δεν φορούσαν γυαλιά, δεν μπόρεσαν να κερδίσουν ενέργεια για να βγάλουν τα γυαλιά που δεν φορούσαν
αδικία μεγάλη
να κατεβούμε στους δρόμους φωνάζοντας  “να παραιτηθεί η Κεραμέως”,  
το έχουμε αμελήσει αυτό το σύνθημα τελευταία…

Καλησπέρα Γιώργο. Μια εξήγηση. Το βίντεο ξεκινάει με ηλεκτροπληξία, άρα αν θεωρήσουμε το ανθρώπινο σώμα ως πυκνωτή, προφανώς φορτίστηκε. Στη συνέχεια έχουμε μετάδοση αυτής της ηλεκτρικής ενέργειας με ηλεκτρομαγνητικά εγκεφαλικά κύματα που εκπέμπονται από τα μάτια, κάτι σαν τα ραδιοφωνικά. Τα σώματα των υπόλοιπων ξενιστών ενέργειας επειδή λειτουργούν ως δέκτες συντονίζονται, προκαλείται μυϊκή σύσπαση και χορεύουν άθελά τους….
🤠

Η Δευτεροβάθμια Αχαΐας έστειλε σήμερα σε ολα τα σχολεία:

Takis: Ένας Κόσμος σε κίνηση | Εμπνευσμένο από έκθεση του ΚΠΙΣΝ
Για μαθητές/τριες όλων των βαθμίδων
 
Ο Takis συνήθιζε να λέει ότι «η ενέργεια είναι μέσα μας!». Τι να εννοούσε;
  
Ανακαλύψτε τον καλλιτέχνη που προσπάθησε να μετατρέψει το ορατό σε αόρατο και αναρωτηθείτε ποιες είναι αυτές οι μυστήριες δυνάμεις που κινούν τα πράγματα γύρω μας, αλλά που όμως δεν μπορούμε να δούμε με γυμνό μάτι.
 
 
Γιατί η πόλη να μοιάζει με ένα γιγάντιο «Δάσος από Σινιάλα»; Τι σχέση έχει η κλίμακα Μποφόρ με τα Αιολικά γλυπτά του Takis; Πώς γίνεται να αιωρείται μια βίδα στο κενό;
 
Τις ίδιες απορίες έχει και η νεαρή ηρωίδα μας, η Γαλάτεια. Άραγε θα καταφέρει να βρει τις απαντήσεις που αναζητά;

Εισηγήτρια: Ειρήνη Περσίδου

Η Ειρήνη Περσίδου από το 2018 είναι η υπεύθυνη Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του Ιδρύματος Takis. Έχει σπουδάσει Ιστορία της Τέχνης και Υπολογιστές στην Οξφόρδη στο Oxford Brookes University και από το 1999 δραστηριοποιείται στον χώρο του πολιτισμού ως art manager, curator και εκπαιδεύτρια. Σχεδιάζει και υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα αισθητηριακής αγωγής για νήπια και εκπαιδευτικά προγράμματα Τέχνης και Πολιτισμού για μαθητές όλων των βαθμίδων. Μιλά 3 γλώσσες.
,
Η ίδια Δευτεροβάθμια που έβαλε – πρώτη στην Ελλάδα – τους συμβούλους να προχωρήσουν σε αξιολόγηση εκπαιδευτικών με 30 χρόνια υπηρεσία.

Μία παρουσίαση που ακολουθείται από μία συζήτηση, για όσους φίλους διαθέτουν Ιώβεια υπομονή για την παρακολούθησή της.
ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Καλημέρα

Βαγγέλη ελπίζω να υπήρξε ευθύβολη η παρέμβασή σου, όποιο στόχο επιδίωξε να έχει

Πάνο, είναι γνωστό το ενδιαφέρον και το μεράκι σου για το μέγεθος Ενέργεια

Ανδρέα,

«Ο επιστήµονας κάνει έρευνα, όµως και ο καλλιτέχνης κάνει. Οι καλλιτέχνες είναι, εποµένως, επιστήµονες» έλεγε σε µια συνέντευξή του ο σπουδαίος Έλληνας γλύπτης Τάκης Βασιλάκης (Takis).

Οι μεταφυσικές του δοξασίες ερμηνεύουν την σπουδαία καλλιτεχνική πορεία του, δεν δικαιώνουν όμως τον ισχυρισμό του πως η γλυπτική αποτελεί μια απ’ τις εκδοχές αυτού που λέμε επιστήμη.

Ιδιαίτερα όταν προτείνει θεραπείες:
Ηλιακή Yoga και Ηλιακή Ενέργεια

καλημέρα Γιώργο
εγώ Χιουμορίστας και της ποιοτικής, καθημερινής και “με το νου”, Φυσικής (προσπαθώ να) είμαι
με χαλάει, άρα, κάπως, να βλέπω υφυπουργίνα προηγούμενης κυβέρνησης να παίρνει, με απαλές κινήσεις των χεριών της, την αρνητική ενέργεια από το κεφάλι ασθενούς, στο μυαλό σίγουρα, και, τινάζοντας τα χέρια, να την πετάει στο έδαφος
πέρα από τη διαφωνία μου ότι κανένα φυσικό μέγεθος δεν είναι αρνητικό, το “-” πάντα συμβολικό είναι, το να φορτώνουμε το έδαφος με αρνητική ενέργεια δεν είναι μια καταδικαστέα πράξη και δη για μια υφυπουργίνα;

Έχει ενδιαφέρον το video.

Να σχολιάσω πως θεωρώ ότι οι επιστήμονες θα έπρεπε να ασχολούνται λίγο και με τις τέχνες, αλλά και οι καλλιτέχνες επίσης να ασχολούνται λίγο και με τις επιστήμες.

Θα βοηθούσε τόσο τους επιστήμονες, όσο και τους καλλιτέχνες.

Υπάρχουν κλάδοι που συνδυάζουν στοιχεία, όπως οι αρχιτέκτονες.

Γιατί την υποβαθμίζεις τη Γυναίκα Βαγγέλη μου; Εδώ τόση ενέργεια μετέφερε από το Σύμπαν στη Γη για να γίνει Υπουργός και συ την υποβιβάζεις σε Υφυπουργό;