Ανώνυμος

Καλημέρα Διονύση. Δυό σκέψεις: κατ’ αρχάς το μοντέλο του Bohr περιέγραψε το άτομο του υδρογόνου και όχι όλων των αερίων. Στα στερεά σώματα έχουμε επικάλυψη των ενεργειακών επιπέδων των ατόμων λόγω των ισχυρών αλληλεπιδράσεων μεταξύ τους με αποτέλεσμα το φάσμα εκπομπής τους να είναι συνεχές. Στο δεύτερο ερώτημά σου, αναφέρεσαι σε στερεό ή αέριο;

Καλημέρα Αποστόλη και καλή βδομάδα.
Το 2ο ερώτημα αναφέρομαι σε στερεό.

Αν με το δεύτερο ερώτημα εννοείς τι θα συμβεί αν ένα στερεό περάσει σε αέρια φάση, θα έλεγα ότι το φάσμα θα είναι γραμμικό, αν η πυκνότητα του αερίου είναι μικρή.

Καλημέρα Διονύση και Αποστόλη.
Για το πρώτο συμφωνώ με τον Αποστόλη για την διαπλάτυνση και δημιουργία ενεργειακών ζωνών.
Για το δεύτερο σκέφτομαι πως τα φωτόνια αυτά απορροφώνται από το υλικό και όταν επανεκπέμπονται όμοια φωτόνια αυτά εκπέμπονται προς όλες τις κατευθύνσεις και όχι μόνο στην κατεύθυνση καταγραφής από το φασματοσκόπιο.
Εξήγηση δηλαδή όμοια με αυτήν που συναντάμε όταν θέλουμε να εξηγήσουμε το γραμμικό φάσμα ενός αερίου

Αποστόλη, δεν αναφέρομαι σε αεριοποίηση του στερεού, αλλά στο φάσμα του όταν είναι σε στερεά φυσική κατάσταση.
Καλημέρα Γιάννη.

Να το διατυπώσω αλλιώς.
Ένα άτομο στοιχείου Χ σε αέρια φάση δίνει μια γραμμή στο φάσμα εκπομπής του, με μήκος κύματος λ=500nm.
Όταν έχουμε ένα στερεό που αποτελείται από άτομα του στοιχείου Χ και πάρουμε το φάσμα εκπομπής του σε ορισμένη ψηλή θερμοκρασία, μήπως η γραμμη στα 500 nm είναι πιο έντονη από τις γραμμές για τα διπλανά μήκη κύματος π.χ. από 490nm μέχρι τα 510nm;

Σε αυτή την περίπτωση Διονύση νομίζω ότι το στερεό θα ακτινοβολεί ως μέλαν σώμα και η ένταση ακτινοβολίας θα εξαρτάται από τη θερμοκρασία και όχι από τη φύση του υλικού. Καλημέρα Γιάννη.

Και το ερώτημα Αποστόλη επιστρέφει!
Δηλαδή επειδή δημιουργούνται ενεργειακές ζώνες στον μεταλλικό κρύσταλλο παύουν εξολοκλήρου να έχουμε ατομικές συμπεριφορές;
Αποκλείεται δηλαδή να έχουμε απομάκρυνση κάποιου εσωτερικού ηλεκτρονίου με αποτεελσμα να παίρνουμε και κάποιες χαρακτηριστικές γραμμές του ατομου, μετά από αποδιέγερση;
Και αυτό πως οδηγεί στο μέλαν σώμα; Το διατυπώνουμε αξιωματικά; Αυτή είναι η κατανομή;

Διονύση για να καταγραφεί ένα τέτοιο φωτόνιο (και να συμβάλλει στην έντονη γραμμή) πρέπει να φτάσει στον ανιχνευτή.
Να μην απορροφηθεί από το στερεό δηλαδή.

‘Οχι αξιωματικά Διονύση. Αυτό δεν προκύπτει από τη θερμοποίηση της ακτινοβολίας, δηλαδή την έντονη αλληλεπίδραση του φωτός με το σώμα, ώστε η εκπεμπόμενη ακτινοβολία να προκύπτει από τη θερμική ισορροπία ύλης και φωτός;

Καλησπέρα κι από εμένα. Στα στερεά Διονύση υπάρχει, εκτός από την ενέργεια των ηλεκτρονίων, και η ενέργεια δόνησης με αποτέλεσμα να δημιουργούνται πολύ περισσότερες ενεργειακές στάθμες. Εκτός από τις ηλεκτρονικές ενεργειακές στάθμες έχουν και δονητικές ενεργειακές στάθμες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το εκμεμπόμενο φάσμα από τις μεταπτώσεις μεταξύ αυτών των ενεργειακών σταθμών να καλύπτει πολλές συχνότητες και να εμφανίζεται ως συνεχές. Για το δεύτερο ερώτημα θα έλεγα γενικά όχι, διότι στο στερεό οι ενεργειακές στάθμες είναι διαφορετικές από ότι όταν τα άτομα είναι σε αέρια φάση, αφού εμπλέκονται τώρα και οι δονητικές ενεργειακές στάθμες. Βέβαια το φαινόμενο είναι πολύπλοκο, αφού εμπλέκονται και άλλοι παράγοντες, π.χ. απορρόφηση ακτινοβολίας από γειτονικά άτομα κ.τ.λ. Επίσης, να πούμε ότι στα μόρια έχουμε και ενεργειακές στάθμες λόγω περιστροφικής και μεταφορικής κίνησης (αυτό βέβαια σε αέρια και υγρή φάση).

Καλησπέρα σε όλους.
Νομιζω δεν πρέπει να συγκρίνουμε τις δυο καταστάσεις. Στην αερια φαση τα ατομα ειναι μεμονωμένα οποτε για τα υδρογονοειδη οπως αναφερει ο Αποστόλης δουλεύει το μοντελο Bohr.
Στα στερεά απο την αλλη είναι πιο σύνθετα τα πράγματα. Θα εδινα την ιδια απάντηση με τον Αποστολη στην κατασταση θερμικής ισορροπίας με το μεγαλύτερο μερος της εκπεμπομενης ενέργειας να καθοριζεται απο την θερμοκρασία.

Καλησπέρα Διονύση. Στο στερεό υπάρχουν διακριτές στάθμες; Όχι γιατί έχουν διασπαστεί σε χιλιάδες κοντινές, που σχηματίζουν ζώνες. Έτσι έχουμε “άπειρες κοντινές μεταβάσεις. Αυτές όμως θα φαίνονται σε ένα φάσμα που κυριαρχεί η θερμική ακτινοβολία; Νομίζω ότι θα είναι “αόρατες”. Η εκπομπή ακτινοβολίας θερμού στερεού περιγράφεται από την κατανομή του Planck, δηλαδή ένα συνεχές φάσμα

Καλησπέρα και πάλι. Ανδρέα γιατί διαχωρίζεις τις ακτινοβολίες; Η ακτινοβολία που εκπέμπει ένα σώμα σε ορισμένη θερμοκρασία θερμική ακτινοβολία δεν είναι; υπάρχει και άλλου είδους ακτινοβολία;

Αλλά επειδή πολλοί αναγνώστες μας μπορεί να μην ανοίξουν να διαβάσουν το αρχείο, ας δώσω τμήμα της απάντησης, που περιέχεται στο αρχείο.

…μεταφέρω τα λόγια ενός ειδικού και μεγάλου Δασκάλου. Του Στέφανου Τραχανά, από το βιβλίο του Κβαντομηχανική Λυκείου:

«Η κατανομή του Πλανκ (έτσι λέγεται η κατανομή για την οποία συζητάμε) είναι αντικειμενικά (και μονασήμαντα) καθορισμένη από την αρχή της μέγιστης εντροπίας (= αταξίας) για συστήματα σε θερμοδυναμική ισορροπία. Οπότε, το μόνο που έχει σημασία στην περίπτωσή μας είναι να βεβαιωθούμε ότι όντως το φως που εκπέμπεται από ένα σώμα έχει έρθει σε θερμική ισορροπία μαζί του προτού εκπεμφθεί. Ότι είναι πράγματι θερμικό φως με θερμοκρασία ίδια με εκείνη του σώματος που το εξέπεμψε. Το οποίο σίγουρα θα έχει συμβεί αν το εκπεμπόμενο φως είχε την ευκαιρία να αλληλεπιδράσει επανειλημμένα με την ύλη του εκπέμποντος σώματος ώστε να «θερμοποιηθεί», όπως λέμε, και να γίνει όντως θερμικό φως.
Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτή η «θερμοποίηση» δεν είναι καθόλου δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Στο κάτω-κάτω, τα φωτόνια που δημιουργούνται στο εσωτερικό του σώματος —π.χ. από διεγερμένα άτομα που αποδιεγείρονται— στην προσπάθειά τους να κινηθούν προς τα έξω θα συγκρουστούν επανειλημμένα με άλλα άτομα ή με ελεύθερα ηλεκτρόνια, παίρνοντας ή χάνοντας ενέργεια κατά περίπτωση, οπότε και η συχνότητά τους θα υφίσταται αλλεπάλληλες μεταβολές, ώστε κατά την έξοδο από το σώμα να έχει χαθεί κάθε μνήμη της αρχικής τιμής της. Οι συχνότητες των φωτονίων που τελικά εκπέμπονται θα έχουν προσδιοριστεί από τις συγκρούσεις τους με τα άτομα του σώματος, των οποίων οι ταχύτητες έχουν επίσης την κατανομή που επιβάλλει η αρχή της μέγιστης αταξίας για τη δεδομένη θερμοκρασία του σώματος. Και το αποτέλεσμα αυτής της συνεχούς αλληλεπίδρασης ύλης και φωτός είναι ότι αυτά τα δύο φυσικά συστήματα —η ύλη και το φως— έρχονται σε θερμική ισορροπία. Αποκτούν δηλαδή την ίδια θερμοκρασία, όπως ακριβώς και δύο χονδρά σώματα που έρχονται σε επαφή για όσο χρόνο απαιτείται. Αν το θέλετε και λίγο διαφορετικά, το θερμικό φως είναι ένα αέριο που αντί για άτομα ή μόρια έχει φωτόνια! Είναι ένα φωτονικό αέριο, και μάλιστα πολύ πιο κοντά στο ιδανικό αέριο, αφού τα φωτόνια δεν αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Αλληλεπιδρούν με την ύλη και, γι’ αυτό εξάλλου δεν μπορούν να θερμοποιηθούν από μόνα τους παρά μόνο μέσω της ύλης.

Καλημέρα συνάδελφοι.
Να ευχαριστήσω όλους όσους μπήκαν στον κόπο να απαντήσουν. Άφησα το θέμα ανοικτό, αφού περίμενα μήπως υπάρχουν και άλλοι φίλοι που θα ήθελαν να να συμμετέχουν.
Οι απαντήσεις που δόθηκαν ήταν στη σωστή κατεύθυνση, στην λογική της δημιουργίας του κρυσταλλικού πλέγματος και της δημιουργίας των ενεργειακών ζωνών, μιας ζώνη στη θέση των διακριτών ατομικών σταθμών ενέργειας.
Βέβαια ενεργειακές ζώνες και ενέργεια δόνησης και όλες αυτές οι νέες καταστάσεις έχουμε και κατά τη παραγωγή ακτίνων Χ, αλλά τα άτομα δεν έχουν εξαφανιστεί, με αποτέλεσμα να παίρνουμε και γραμμικό φάσμα. Αρκεί να συγκρίνουμε τις δύο καμπύλες παρακάτω, όπου το αριστερό διάγραμμα δινει το φάσμα των ακτίνων Χ, ενώ στο δεξιό διάγραμμα το φάσμα εκπομπής του μέλανος σώματος.
https://i.ibb.co/hRqJp6Rh/2026-03-31-071443.png
Αυτό είχα στο μυαλό μου, όταν διάβασα μια δικαιολόγηση, λίγο διαφορετική.
Μπορείτε να την δείτε στην απάντηση στο ερώτημα, που ανέβασα στην κορυφή της σελίδας…

Καλό απόγευμα Άρη και σε ευχαριστώ για τον σχολιασμό και την τοποθέτηση.

Από το Quantum του Στέφανου Τραχανά.

Ερώτηση: Πώς προκύπτει το συνεχές φάσμα κατά την ακτινοβολία ενός θερμού σώματος όταν το φάσμα εκπομπής των μορίων του είναι διακριτό;

Και η απάντηση από τον ίδιο: “Μια πρώτη απάντηση θα ηταν να πεί κανείς οτι υπάρχει και το φάσμα εκπομπής των ελεύθερων ηλεκτρονίων σε ένα μέταλλο (που ειναι τμηματικά συνεχές σε εναν κρύσταλλο) ή το δονητικό φάσμα των μορίων του υλικού γύρω απο τις θεσεις ισορροπίας τους (που είναι μεν διάκριτο αλλά με πολύ κοντινές στάθμες) και άλλες παρόμοιες ”πηγές” που ομως δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία γιατί η απάντηση στο ερώτημα μας δεν βρίσκεται στην πηγή εκπομπής των φωτονίων αλλλα στον μηχανισμό της θερμοποίησης τους.Ότι δηλαδή τα εκπεμπόμενα στο εσωτερικό τού σώματος φωτόνια ”συγκρούονται” τόσες πολλές φορές με τα άτομα ,τα μόρια ή τα ελεύθερα ηλεκτρόνια του – χάνοντας ή κερδίζοντας ενέργεια σε κάθε ”σύγκρουση” – ώστε οταν φτάνουν πλέον στην επιφάνεια του και εκπέμπονται στο περιβάλλον να έχουν χάσει κάθε μνήμη της προέλευσης τους. Εχουν πια αποκτήσει την τυχαία θερμική κατανομή που αντιστοιχεί στη θερμοκρασία του εκπέμποντος σώματος. Δηλαδή εκείνη που μεγιστοποιει την εντροπία ή (που είναι το ίδιο) την αταξία τους. Το θερμικό φως είναι κάτι σαν το ιδανικό αεριο αλλά με φωτόνια αντι για άτομα ή μόρια. Έιναι ενα φωτονικό αέριο με μια δεδομένη θερμοκρασία.

ΥΓ: Ευχαριστώ τον Διονύση Μάργαρη του ylikonet για την…πάσα που μου έδωσε με μια δική του αντίστοιχη ερώτηση και ελπίζω η απάντηση μου εδώ να προσθέτει κάτι στην συζήτηση των συναδέλφων εκεί. Μια πιό λεπτομερή ανάπτυξη του ίδιου θέματος υπάρχει στο βιβλίο ΚΜ Λυκείου , σ. 39.”

Μου κάνει εντύπωση Βασίλη ότι ο χάρτης του ΕΜΠ που ανέβασες είναι του Απρίλη του 1995 ενω το Τσερνομπιλ έγινε το 1986. Εχεις μηπως τον συνδεσμο γιατι με ενδιαφερει;

Και ολίγη γεωγραφία. Cs-137. Σε ποιες περιοχές της Ελλάδας, δεν θα τρώγατε αρνάκι το Πάσχα?
https://i.ibb.co/rRtv4Lwg/076.gif

Συνολική απόθεση Cs-137 στην Ελλάδα μετά το ατύχημα του Chernobyl
Ο χάρτης αυτός έχει χαραχθεί χρησιμοποιώντας δημοσιευμένη μεθοδολογία [Petropoulos et al., 1996] , με βάση δεδομένα από τη Συλλογή Δεδομένων ΕΜΠ [Simopoulos, 1989]. Ο κ. Σιμόπουλος έφτιαξε, μετά από μετρήσεις που διήρκεσαν σχεδόν δυο μήνες, τον πρώτο ραδιενεργό χάρτη της Ελλάδας. Στην περιοχή της Καρδίτσας και συγκεκριμένα στο χωριό Άγιος Θεόδωρος, σε μια έκταση …σε μια έκταση περίπου 4 χιλιομέτρων, υπήρξε η μεγαλύτερη συγκέντρωση ραδιενέργειας. Υψηλή ραδιενέργεια είχε εντοπιστεί επίσης, σε μια περιοχή κοντά στο Λιτόχωρο, αλλά και κοντά στη Νάουσα. Μετά από πολύχρονες έρευνες διαπίστωσαν ότι η υψηλή ραδιενέργεια σε αυτές τις περιοχές οφειλόταν στις βροχοπτώσεις εκείνης της περιόδου.Η ραδιενέργεια επηρέασε κυρίως τη Βόρεια Ελλάδα και τη Θεσσαλία. Το ραδιενεργό σύννεφο κινούνταν χαμηλά και έτσι ο Όλυμπος και άλλοι ορεινοί όγκοι προστάτεψαν κάποιες περιοχές, όπως την Ήπειρο και την και την Κρήτη. Μετρήσεις που έγιναν δυο δεκαετίες μετά το πυρηνικό ατύχημα, έδειξαν ότι οι εκπομπές του ραδιενεργού καισίου σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας έφταναν τα 65 κιλομπεκερέλ ανά τετραγωνικό με το όριο επικινδυνότητας να βρίσκεται στα 5 κιλομπεκερέλ. Αυτό συνέβη γιατί το καίσιο χρειάζεται περίπου 35 χρόνια για να αυτοκαταστραφεί, ενώ κατά άλλους επιστήμονες 80 χρόνια….
Right after the Chernobyl reactor accident a systematic soil sampling and analysis programme has been undertaken by the Nuclear Engineering Section of the National Technical University of Athens in order to detect and quantitatively analyse the long-lived isotopes in the Chernobyl fallout in Greece. In the frame of this programme, 1242 soil samples of 1cm thick surface soil were collected over Greece during the period May – November 1986. The samples were counted and analysed using Ge-detector setups for fission products from the Chernobyl fallout, which led to the mapping of Cs-137 deposition in the form of a five-class histogram, extending between 0 – 150 kBq/m², with boundaries defined by isolines of 5, 15, 35, 65 & 150 kBq/m². To investigate the radiological impact of the Cs-137 fallout on the Greek population, the NEA/OECD computer code PABLM was run using as input the above isoline data. According to the results obtained, the total body collective effective dose commitment of the Greek population is estimated to 340 manSv over the first year after the accident and 8800 manSv over a period of 40 years. Concerning the 6000 inhabitants within the 65 kBq/m² isoline the results are 2 manSv over the first year after the accident and 55 manSv over a period of 40 years. The above radiological impact was further compared to that due to fly ash releases from the Ptolemais Lignite Power Plants, in northern Greece.

Βασίλη καλησπέρα , νομίζω αν θυμάμαι καλά υπήρχε συνολική απαγόρευση κατανάλωσης το 1986 – και μάλλον είχαμε φάει ήδη κάποια ισότοπα

Παναγώτη Καλησπέρα.
Απογόρευση είχε πέσει αλλά μόνο σε φρέσκα λαχανικά και φρούτα. Τα κονσερβαρισμένα, ιδιαίτερα σε μεταλλική συσκευασία, που θα ήταν μόνιμα επιβαρυμένα μέχρι την κατανάλωση τα είχανε ελεύθερα. Επίσης στα κατεψυγμένα λαχανικά έγινε της ….. το καγκελο ( σούπερ κατανάλωση με ανάμιξη παλαιού και φρεσκοκατεψυγμένου υλικού ). Τα μαγειρεμένα κατεψυγμένα λαχανικά εμφάνιζαν διχρωμία. Οπότε μαγειρέψαμε και φάγαμε κάμποσα ισότοπα.

Καλησπέρα Γρηγόρη, είχα ξεχάσει αυτά που αναφέρεις – θυμάμαι αμυδρά και τον σάλο με το φρέσκο γάλα που είχε γίνει.

Πολυμήχανος Οδυσσέας !!!
Το Ραδιενεργό Σιτάρι (1986-1987)
Μετά την πυρηνική καταστροφή στο Τσερνομπίλ τον Απρίλιο του 1986, η Ελλάδα βρέθηκε με μεγάλες ποσότητες μολυσμένου σιταριού.

• Τι συνέβη: Το 1986, φορτία ελληνικού σιταριού στάλθηκαν στην Ιταλία, αλλά επιστράφηκαν ή δεσμεύτηκαν από τις ιταλικές αρχές καθώς βρέθηκαν με επίπεδα ραδιενέργειας έως και τριπλάσια από τα επιτρεπτά όρια της ΕΟΚ.
• Η «επιστροφή»: Τα φορτία αυτά επέστρεψαν στην Ελλάδα και υπήρξαν έντονες καταγγελίες ότι μέρος αυτού του σιταριού αναμίχθηκε με καθαρό και διατέθηκε στην ελληνική αγορά ή ξαναεξήχθηκε κρυφά.

Καλησπέρα Παναγιώτη. Σε ευχαριστώ για την αφιέρωση. Η γνώση και σωστή πληροφόρηση είναι η μόνη ασπίδα προστασίας. Η ραδιενέργεια διδασκόταν στη Φυσική Γενικής Παιδείας στη Γ΄τάξη, όπου κόπηκε ενώ παρέμειναν τα Θρησκευτικά. Αρκετοί μαθητές λένε ότι τα κινητά βγάζουν ραδιενέργεια, χωρίς να συνειδητοποιούν την τεράστια διαφορά της επικινδυνότητας με τα πραγματικά ραδιενεργά υλικά.
Για να μην το βάλω στο σχόλιο έχω ΕΔΩ αναρτήσει ένα πολύ άσχημο Πυρηνικό Ατύχημα που συνέβη στη Βραζιλία το 1987. Το έμαθα από το …Netflix.

Γεια σου Διονύση, ωραία άσκηση.

Καλημέρα Διονύση. Πολύ καλή. Η πλειοψηφία των μαθητών, μαθαίνει κονσέρβα “θα πάρουμε αδμε”. Για το επίπεδο αναφοράς, ούτε λόγος. Και εμείς όταν διορθώνουμε δεν κόβουμε πλέον τίποτα, κοιταμε τη γενική ιδέα για να βγάλουν και κάποιο βαθμό.
Στο ερώτημα ii, αν κάποιος μαθητής γράψει: “Στο σώμα παράγει έργο μόνο το βάρος, που είναι συντηρητική δύναμη. Άρα η μηχανική ενέργεια του συστήματος σώμα-γη διατηρείται”, νομίζω ότι έχει καταλάβει αρκετά πράγματα και θα πάρει “όλα τα μόρια”.

Παύλο και Ανδρέα καλό μεσημέρι και καλό ΣΚ!
Σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Ανδρέα στο ερώτημα ii) δεν ξέρουμε αν το επίπεδο είναι ή όχι λείο. Αν ασκείται τριβή;
Γι΄αυτό έδωσα τις τιμές.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
1) Ηλεκτρονιακή Δομή και Θέση στον Π.Π.
·        Rb (Z=37): 1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p⁶ 3d¹⁰4s² 4p⁶ 5s¹. (5η Περίοδος, ΙΑ Ομάδα)
·        Cs (Z=55): 1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p⁶ 3d¹⁰ 4s² 4p⁶ 4d¹⁰ 5s² 5p⁶ 6s¹. (6η Περίοδος, ΙΑ Ομάδα)
2) Ισχύς Βάσεων
Τα CsOH και RbOH είναι ισχυρές βάσεις 
3) Οξειδοαναγωγικός Ρόλος
Το Cs οξειδώνεται (από 0 σε +1), άρα δρα ως αναγωγικό.
4) Κβαντικοί Αριθμοί (για το 5s¹ ηλεκτρόνιο του Rb)
Μια πιθανή τετράδα είναι: (n=5, l=0, ml=0, ms=+1/2).
5) Ατομική Ακτίνα
Το Cs έχει μεγαλύτερη ατομική ακτίνα (περισσότερες στιβάδες στην ίδια ομάδα).
6) Ενέργεια Πρώτου Ιοντισμού
Το Rb έχει μεγαλύτερη ενέργεια πρώτου ιοντισμού (το ηλεκτρόνιο σθένους είναι πιο κοντά στον πυρήνα).
7) mol Cs και Rb στο μείγμα
Έστω x mol Cs και y mol Rb.
133x + 85,5y = 30,4 (μάζα)
270x + 160y = 59 (θερμότητα, καθώς ΔH=-540/2 και -320/2 ανά mol)
Λύση συστήματος: x = 0,1 mol Cs και y = 0,2 mol Rb.
8) Λίτρα H₂ (S.T.P.)
n(H₂) = (x + y) / 2 = 0,15 mol.
V = 0,15 * 22,4 = 3,36 L.
9) Θερμότητα καύσης H₂
Q = n(H₂) * |ΔHf H₂O| = 0,15 * 286 = 42,9 kJ.
10) pH διαλύματος Υ1
n(OH⁻) = 0,1 + 0,2 = 0,3 mol.
[OH⁻] = 0,3 / 3 = 0,1 M.
pOH = -log(0,1) = 1, άρα pH = 13.
11) Μάζα Ca (για pH=14)
Για pH=14, [OH⁻]=1 M, άρα n(OH⁻) = 3 mol.
Απαιτούμενα έξτρα mol OH⁻ = 3 – 0,3 = 2,7 mol.
Από την αντίδραση Ca + 2H₂O –> Ca(OH)₂ + H₂, το 1 mol Ca δίνουν 2 mol OH⁻.
Άρα n(Ca) = 2,7 / 2 = 1,35 mol.
Μάζα Ca = 1,35 * 40 = 54 g.
12) mol HCl (για pH=2)
Μεταβολή 11 μονάδων: pH_τελικό = 13 – 11 = 2.
Για pH=2, [H3O⁺]=0,01 M, άρα n(H3O⁺) περίσσεια = 0,01 * 3 = 0,03 mol.
Το HCl πρέπει να εξουδετερώσει τη βάση (0,3 mol) και να περισσέψει 0,03 mol.
n(HCl) = 0,3 + 0,03 = 0,33 mol.

Καλημέρα Διονύση πολύ όμορφη άσκηση.

Καλημέρα μια ερώτηση σχετικά με το τρίτο ερώτημα. Νομίζω ότι θα ήταν προτιμότερο
να λέει: Τι ποσοστό της ισχύος που παρέχει η πηγή στο κύκλωμα τη στιγμή t1 αποθηκεύεται στο πηνίο; Εννοώ δηλαδή να μην συμπεριλάβουμε σαν ενέργεια μαγνητικού πεδίου γιατί μπερδεύει …και μπορεί να βάλει ο μαθητής στον αριθμητή την ενέργεια του μαγνητικού πεδίου του πηνίου

Παύλο, Γιώργο και Διονύση, καλημέρα και σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Γιώργο έκανες λανθαμένη πρόβλεψη 🙂
Αν προσέξεις το επίπεδο της παρούσας είναι χαμηλότερο από τις προηγηθείσες, πράγμα που σημαίνει ότι το κλείνω, προς το παρόν…
Διονύση το “σαν ενέργεια” σημαίνει ότι αποθηκεύεται με την μορφή της ενέργειας του μαγνητικού πεδίου.
Επί της ουσίας, δεν μπορούμε να ζητάμε ποσοστό όπου το ένα μέγεθος να είναι ισχύς και το άλλο ενέργεια. Συγκρίνουμε ισχύ στο πηνίο σαν ποσοστό της ισχύος που παρέχει η πηγή.
Το ότι μπορεί ένας μαθητής να μπερδευτεί και να απαντήσει λανθασμένα, νομίζω ότι τελικά “καλό θα του κάνει”! Θα έχει κάτι να μάθει…

Όσο για τα υπόλοιπα που αναφέρεις Γιώργο, δεν γνωρίζω τις ξένες λέξεις όπως predator ή fuel pass, οπότε δεν σχολιάζω… αλλά όσον αφορά την εντροπία, σίγουρα έχουμε μεγάλη αύξησή της. Αλλά αυτό προβλέπει ο 2ος νόμος!!!
Τι να κάνουμε; Μπορούμε να πάμε κόντρα στους νόμους της φύσης; Μάλλον όχι…
Κόντρα στις θελήσεις του πλανητάρχη, αφού αυτές δεν αποτελούν φυσικό νόμο; Εδώ μάλλον μπορούμε, αλλά ίσως δεν θέλουμε…

Διονύση για να το θέσω με άλλο τρόπο το ερώτημα! Θα ήταν λάθος να λέγαμε Τι ποσοστό της ισχύος που παρέχει η πηγή στο κύκλωμα τη στιγμή t1 αποθηκεύεται στο πηνίο Ευχαριστώ!!!!

Όχι δεν θα ήταν λάθος Διονύση.
Μια χαρά είναι. Ολόσωστη.
Αλλά επίσης θεωρώ ότι δεν είναι λάθος η διατύπωση που έχω δώσει.

Kαλημέρα.
Διονύση επειδή το predator έχει μπει για τα καλά στην ζωή μας στοιχηματίζω όχι μόνο το voucher που θα πάρω όπως όλοι οι ευάλωτοι συμπολίτες μας λόγω των πολεμικών συρράξεων που ορισμένοι τις αποδίδουν στον 2 νόμο της θερμοδυναμικής περί αυξήσεως της αταξίας άρα και εντροπίας και όλο το fuel pass του 2026 ( πολιτικό σχόλιο ) , (πολλά αγγλικά στην ζωή μας ) ότι η επόμενη ανάρτηση σου θα έχει και αυτό
https://i.ibb.co/svtZQcBq/aut.jpg

Διονύση καλημέρα. Σχετική είναι και μια προηγούμενη ανάρτηση: Ελεύθερη πτώση με μηδενική μηχανική ενέργεια

Καλό μεσημέρι Ανδρέα.
Σε ευχαριστώ για το σχόλιο.

 
ΛΥΣΕΙΣ ΑΣΚΗΣΗΣ (AI): ΤΟ ΟΠΕΡΟΝΙΟ ΤΗΣ ΛΑΚΤΟZΗΣ
 
Προκαταρκτικοί Υπολογισμοί:
·        Θερμοκρασία: T = 27 + 273 = 300 K.
·        Σταθερά: R * T = 0,082 * 300 = 24,6.
·        Ωσμωτική Πίεση: P = 24,6 matm = 0,0246 atm.
·        Από τον νόμο van’t Hoff (P = C * R * T) => 0,0246 = C * 24,6 =>
C = 0,001 M (ή 10^-3 mol/L) για κάθε αρχικό διάλυμα, αφού είναι ισοτονικά.
·        Για το διάλυμα Υ3: Η προσθήκη 12,5 g τρανσακετυλάσης διπλασιάζει την πίεση (άρα και τα moles), επομένως η αρχική μάζα α ήταν 12,5 g.
ΕΡΩΤΗΜΑ 1: Τελική Ωσμωτική Πίεση
Αφού η ανάμειξη των Υ1, Υ2, Υ3 δίνει τελικό όγκο 1500 mL και οι αρχικοί όγκοι ήταν ίσοι,
τότε ω = 1500 / 3 = 500 mL (ή 0,5 L).
Επειδή αναμειγνύουμε διαλύματα ίδιας συγκέντρωσης (0,001 M) και ίδιας θερμοκρασίας, η τελική συγκέντρωση παραμένει 0,001 M.
Επομένως: P(τελ) = 0,001 * 24,6 = 0,0246 atm = 24,6 matm.
ΕΡΩΤΗΜΑ 2: Σχετικές Μοριακές Μάζες (Mr)
Χρησιμοποιούμε τον τύπο Mr = m / (C * V), όπου C = 0,001 M και V = 0,5 L (άρα C * V = 0,0005 mol).
·        β-γαλακτοσιδάση: Mr1 = 57,5 / 0,0005 = 115.000
·        περμεάση: Mr2 = 22,5 / 0,0005 = 45.000
·        τρανσακετυλάση: Mr3 = 12,5 / 0,0005 = 25.000
ΕΡΩΤΗΜΑ 3: Αριθμός Αμινοξέων
Διαιρούμε το Mr κάθε ενζύμου με τη μέση μάζα αμινοξέος (100):
·        β-γαλακτοσιδάση: 115.000 / 100 = 1.150 αμινοξέα.
·        περμεάση: 45.000 / 100 = 450 αμινοξέα.
·        τρανσακετυλάση: 25.000 / 100 = 250 αμινοξέα.
ΕΡΩΤΗΜΑ 4: Μήκος mRNA (σε νουκλεοτίδια, nt)
Υπολογίζουμε τα νουκλεοτίδια των αμινοξέων (3 * αμινοξέα) συν το κωδικόνιο λήξης (+3) για κάθε ένζυμο.
·        Ένζυμο 1: (1150 * 3) + 3 = 3.453 nt.
·        Ένζυμο 2: (450 * 3) + 3 = 1.353 nt.
·        Ένζυμο 3: (250 * 3) + 3 = 753 nt.
·        Ενδιάμεσα νουκλεοτίδια: 41.
Συνολικό μήκος L = 3.453 + 1.353 + 753 + 41 = 5.600 νουκλεοτίδια.
 

Πολύ όμορφο και πρωτότυπο θέμα Παναγιώτη (καλά δεν εκπλήσσομαι,χαχα), μπράβο φίλε!!

Καλημερα φίλε Αλέξανδρε, να είσαι καλά rock γίγαντα!

Παναγιώτη αν ανέβεις πάνω για τις γιορτές, σε περιμένω για “τζαμάρισμα” στο home garage studio μας (2 drum sets!)

Όμορφη άσκηση η οποία αξιολογεί στο μέγιστο το θεωρητικό υπόβαθρο που οφείλουμε να έχουμε διδάξει και ας απέχει χιλιόμετρα από τη λογική θεμάτων που συχνά εξυμνούνται από συναδέλφους, όπως θέματα των εξετάσεων στην Κύπρο.

Η γνώση ξεκινά πρώτα από ουσιαστική κατανόηση εννοιών.

Καλημέρα Διονύση, ευχαριστούμε

Καλημέρα και καλή Κυριακή Θοδωρή.
Σε ευχααριστώ για το σχολιασμό και τον θετικό λόγο σου…

Καλό απόγευμα Κώστα.
Σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.

Καλημέρα και καλή Κυριακή σε όλους!

Ακόμη μια πολυ καλή άσκηση Διονύση στην αυτεπαγωγή , έχει τις δυσκολίες της …

Να προσθέσω και μια σκέψη για την εύρεση της πολικότητας της Εαυτ.

Ο κλάδος του πηνιού ξεκινά με ρεύμα Ια = 6Α και τελικά θα φτάσει στα 5Α (θα κάνουμε βέβαια τον υπολογισμό …) επομένως η πολικότητα της Εαυτ θα αντισταθεί σε αυτή τη μειώση της έντασης του ρεύματος , θα λειτουργήσει , όπως ωραία λες , ως πηγή.

Από κανόνες Kirchhoff και δεδομένου ότι Rπ = R θα έχουμε :

i = (Eαυτ + 2Ε) / (R+2r) , i η ένταση του ρεύματος από την πηγή .

Καλημέρα Διονύση.Ενώ από χθες βράδυ είχα γράψει το σχόλιο σε word έκαμα αποθήκευση και …νόμιζα πως το ‘στειλα! Η αφηρημάδα καιροφυλακτεί Ωραία το έκτισες ! Το ζόρισες στα V) και iv) για αυτούς που δεν έχουν προσέξει το κλειστό κύκλωμα στη Β΄, όμως ποτέ δεν είναι αργά. Μια παρατήρηση (για τα παιδιά) σε όσα ορθά γράφεις στο iv) :xρησιμοποιείς  συμβολικά  τη σχέση :VBA=-V1 ορθά εννοείται, καθ’όσον VBA=VB-VA = – (VA-VB) =-V1Καλή εβδομάδα

Διονύση καλησπέρα.
Άλλα μία ποιοτική άσκηση μας προσφέρεις.

Και μια προσθήκη για τις ενδείξεις σε οργάνων από μία απορία που είχα τι δείχνει το βολτόμετρο σε μεταβαλλόμενο συνεχές ρεύμα.
Σε κύκλωμα DC με μεταβαλλόμενο ρεύμα το βολτόμετρο δείχνει μέση τιμή τάσης. Το ψηφιακό βολτόμετρο πραγματοποιεί δειγματοληψία του σήματος. Σε μεταβαλλόμενο DC, συνήθως εμφανίζει μια μέση τιμή που προκύπτει από τις διαδοχικές μετρήσεις. Αν η τάση μεταβάλλεται γρήγορα, οι ενδείξεις στην οθόνη μπορεί να “τρεμοπαίζουν” (ασταθή ψηφία), καθώς το όργανο προσπαθεί να απεικονίσει τις διαφορετικές στιγμιαίες τιμές.
Τα βολτόμετρα δείχνουν την ενεργό τιμή μόνο όταν είναι ρυθμισμένα στην κλίμακα εναλλασσόμενου ρεύματος (AC). Για να δει κανείς την πλήρη στιγμιαία τιμή και τη μορφή του μεταβαλλόμενου σήματος, το κατάλληλο όργανο είναι ο παλμογράφος.

Καλημέρα Παντελή, καλημέρα Χρήστο, σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Χρήστο σε ευχαριστώ και για τις επιπλέον πληροφορίες επί του πρακτέου, σε εργαστηρική δραστηριότητα…

Ευχαριστώ για την αφιέρωση Παναγιώτη. Πάω να πιω λίγο ζαχαρόCola να ανανεώσω τα ένζυμά μου και τα λέμε! Ωραία συνδυαστική άσκηση!

 
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ (ΑΙ)
1. Ποια είναι η % w/v περιεκτικότητα σε ζάχαρη του αναψυκτικού;
·        Από τις αντιδράσεις (1) και (2), 1 mol ζάχαρης παράγει 2 mol γλυκόζης.
·        Η γλυκόζη με το Fehling δίνει ίζημα Cu₂O (Mr = 143).
·        Mol ιζήματος: n = 17,16 g / 143 g/mol = 0,12 mol Cu₂O.
·        Άρα n(γλυκόζης) = 0,12 mol στο Υ1.
·        Τα mol της ζάχαρης είναι τα μισά: 0,12 / 2 = 0,06 mol.
·        Μάζα ζάχαρης στα 200 mL: m = 0,06 mol * 342 g/mol = 20,52 g.
·        Περιεκτικότητα: (20,52 g / 200 mL) * 100 = 10,26% w/v.
2. Ποια είναι η c(M) γλυκόζης του διαλύματος Υ1;
·        Moles γλυκόζης = 0,12 mol.
·        Όγκος Υ1 = 200 mL = 0,2 L.
·        Συγκέντρωση: C = 0,12 / 0,2 = 0,6 M.
3. Πόσα mL αναψυκτικού ήπιαμε τελικά;
·        Για το Υ3: Π = 4,92 atm, T = 300 K. Από τον νόμο Π = C * R * T => 4,92 = C * 0,082 * 300 => C = 0,2 M (συγκέντρωση γλυκόζης στο Υ3).
·        Αν V ο όγκος αναψυκτικού για το Υ2, τότε n(γλυκόζης) = 2 * (10,26 * V / 100) / 342.
·        Ο τελικός όγκος Υ3 είναι V + 200 mL.
·        Από την επίλυση προκύπτει V = 100 mL.
·        Συνολικό αναψυκτικό που χρησιμοποιήθηκε: 200 mL (Υ1) + 100 mL (Υ2) = 300 mL.
·        Άρα ήπιαμε: 500 – 300 = 200 mL.
4. Πόσα λεπτά μελέτης χρειαζόμαστε για να “κάψουμε” τις θερμίδες;
·        Στα 200 mL που ήπιαμε υπάρχουν: 2 * 10,26 = 20,52 g ζάχαρης.
·        Θερμίδες: 20,52 g * 4 kcal/g = 82,08 kcal.
·        Χρόνος: (82,08 / 13,68) * 10 = 6 * 10 = 60 λεπτά (1 ώρα).
5. Ποια θα ήταν τελικά η c(M) γλυκόζης του διαλύματος Υ1 στους 80°C;
·        Λόγω της υψηλής θερμοκρασίας (80°C), τα ένζυμα (ιμβερτάση, ισομεράση) υφίστανται  καταστροφή της πρωτεϊνικής τους δομής.
·        Οι αντιδράσεις (1) και (2) δεν πραγματοποιούνται.
·        Άρα δεν παράγεται γλυκόζη και η συγκέντρωσή της θα είναι c = 0 M.
6. Αν πίναμε όλο το μπουκάλι πόσα γραμμάρια ζάχαρης και πόσα kcal θα προσλαμβάναμε;
·        Ζάχαρη: 5 * 10,26 g = 51,3 g.
·        Ενέργεια: 51,3 g * 4 kcal/g = 205,2 kcal.
7. Ποιο % ποσοστό από την απαραίτητη ενέργεια (2052 kcal) προσλαμβάνουμε;
·        Ποσοστό = (205,2 / 2052) * 100 = 10%.

Θοδωρή όντως χρειαζόμαστε δροσιά και ανανέωση ενζύμων +;προσοχή στις θερμίδες !

Καλημέρα Διονύση. Ωραιο και διδακτικό θέμα. Θέλω με την ευκαιρία να επισημάνω την αδιάλειπτη προσφορά σου, η οποία με εντυπωσιάζει χρόνια τώρα. Να είσαι καλά!

Καλημέρα.
Διονύση διάβασα το τελευταίο ερώτημα και λέω αμάν. Κάτι άλλαξε και δεν το έχω πάρει είδηση.
Σίγουρα ένα από τα δυο θα φτάσει με μεγαλύτερη ταχύτητα!!!
Διαβάζω την απάντηση και λέω τελικά όλα καλά.

Όμορφο θέμα Διονύση.

Καλο μεσημέρι Δημήτρη, Γιώργο και Παύλο.
Σας ευχαριστώ για το σχολιασμό και τον καλό σας λόγο…

Καλημέρα Διονύση.
Ομαλή η εκκίνηση στα περι έργων!
Θα έχεις λόγο ,γιατί έτσι και όχι αλλιώς,…για το iv) μιλώ, μια και αποφεύγεις
τις ενέργειες μέχρι τότε
Να είσαι καλά

Καλό μεσημέρι Παντελή.
Σε ευχαριστώ για το σχολιασμό. Όσον αφορά τις ενέργειες, απλά ακολούθησα την πορεία του σχολικού βιβλίου, οπότε τα της δυναμικής ενέργειας…. αργότερα!

Πόσα g κίτρινου ιζήματος παράγονται κατά την προσθήκη περίσσειας διαλύματος I2 / KOH στο μείγμα Ψ; (157,6 g)
 

Παναγιώτη καλησπέρα. Μετά τη συζήτησή μας για την οξειδοαναγωγή, έφερες άλλη μία “οξειδοαναγωγική άσκηση”. Είναι πολύ ωραία γιατί νομίζω ότι εξετάζει συγκεκριμένους διδακτικούς στόχους, χωρίς να χάνεται σε περίεργες λεπτομέρειες. Μια τέτοια θα μου άρεσε να τη δω στις πανελλαδικές εξετάσεις.

Μια σκέψη για τη διατύπωση “Για την πλήρη οξείδωση του μείγματος Ψ”. Νομίζω ότι δεν έχεις δίκιο. Χρησιμοποιούμε την έκφραση “πλήρης οξείδωση” και εννοούμε ότι π.χ. οι πρωτοταγείς αλκοόλες γίνονται οξέα σε ποιοτικές περιγραφές.
Όταν όμως έχουμε την εκφώνηση ενός προβλήματος, “η πλήρης εξουδετέρωση του μείγματος” έχει δύο αναγνώσεις: η μία ότι έχει αντιδράσει όλη η ποσότητα του μείγματος και η άλλη ότι έχουν γίνει οι μετατροπές στον μέγιστο επιτρεπόμενο βαθμό. Στο δικό σου πρόβλημα θέλεις και τις δύο αναγνώσεις, ωστόσο χρησιμοποιείς μία φορά το πλήρης, οπότε υπάρχει αμφισημία.

Νομίζω ότι καλύτερη διατύπωση θα ήταν: “Για την πλήρη οξείδωση του μείγματος Υ, η μέγιστη ποσότητα που απαιτείται είναι 800 mL οξινισμένου διαλύματος KMnO4 0,4 M.” Με αυτή τη διατύπωση νομίζω ότι είναι σαφές πώς το “πλήρη οξείδωση” αναφέρεται στην ποσότητα του μείγματος, ενώ το “μέγιστη” στο βαθμό μετατροπής.

Καλησπέρα Δημήτρη, σ’ ευχαριστω για την ανταλλαγη απόψεων (και ηλεκτρονιων). Η γνωμη μου ειναι η εξής: Aφου αναφερεται ότι ‘Για την πλήρη οξείδωση του μείγματος Ψ προς οργανικές ενώσεις’, σημαινει οτι  ολες οι δευτερτογεις αλκοολες εχουν γινει ποσοτικα κετονες και η πρωτοταγης ποσοτικα οξύ – περαιτερω οξειδωση θα οδηγουσε σε διασπαση του μειγματος σε CO2 (μη οργανικη ενωση) + λοιπα προιοντα, αρα νομιζω ειναι ΟΚ. Επισης πως γινεται να εχω πληρη οξειδωση και να χρειαζεται και αλλο KMnO4

Παναγιώτη, αν καταλαβαίνω καλά, για σένα η λέξη “πλήρης” σημαίνει το μέγιστο για όλα. Κάτι τέτοιο όμως δεν δηλώνεται κάπου ρητά για να το θεωρήσουμε έτσι.

Όταν η αιθανόλη μετατρέπεται σε αιθανάλη, από την άποψη της οξείδωσης, δεν έχουμε πλήρη αντίδραση καθώς υπάρχει η δυνατότητα περαιτέρω οξείδωσης. Επομένως, στην ποιοτική περιγραφή πλήρης οξείδωση της αιθανόλης σημαίνει μετατροπή σε οξύ.

Όμως αν 0,2 mol αιθανόλης μετατραπούν σε 0,2 mol αιθανάλης δεν είναι πλήρης αντίδραση; Προφανώς τώρα αναφερόμαστε στην πλήρη ποσοτική μετατροπή. Και σε αυτή την περίπτωση για να έχουμε και πλήρη μετατροπή σε οξύ θα προσθέσουμε οξειδωτικό (για το ερώτημα που έθεσες).

Αν λοιπόν πούμε ότι η αιθανόλη αντιδρά πλήρως με KMnO4 σε τι αναφερόμαστε; Στο ποσοτικό στοιχείο (ότι καταναλώθηκε όλη η ποσότητα της αλκοόλης) ή στο βαθμό μετατροπής (η αλκοόλη έγινε οξύ);

Θεωρώ ότι πρέπει να δώσουμε, με κάποιον τρόπο, δύο πληροφορίες, ώστε ο μαθητής να αντιληφθεί ότι αντιδρά ποσοτικά πλήρως η αιθανόλη και επιπλέον ότι μετατρέπεται σε οξύ και όχι αλδεΰδη, αν φυσικά είναι αυτό που θέλουμε να μεταφέρουμε σε μια άσκηση.

Καλημέρα Διονύση .

Σημαντική η άσκηση που μας παρουσίασες σήμερα , έχει πάρα πολλά σημεία που πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα μιας και ξεφεύγουν από τα συνήθη .

Με προβληματίζει λίγο το τελευταίο ερώτημα , όχι ως προς την ορθότητα της λύσης σου αλλά ως προς την κατανόηση του …. θα το δω με την ησυχία κάποια στιγμή.

(Πρόσεξε λίγο την αρίθμηση των απαντήσεων σε σχέση με την αρίθμηση των εκφωνήσεων …)

Να προσθέσω κατι που σκεφτηκα πριν λίγο (για αυτό και κάνω προσθήκη στο αρχικό σχόλιο )

2ΚΚ ΑΓΔΗΑ : Ε + |Εαυτ| – Ι1*r – I2*R =0 (1)

2KK ΒΓΔΖΒ : |Εαυτ| – I2*R =0 ===> |Εαυτ| = I2*R (2) —> |Εαυτ|*Ι2= Ι2* I2*R (3)

απο (1) και (2) ===> Ε = Ι1*r ===> Ε * Ι1 = Ι1* Ι1*r (4)

επομένως από την (3) και (4) οδηγούμαστε , πιστευω , στο αποτέλεσμα που έχει η λύση σου .

Καλό απόγευμα Κώστα και σε ευχαριστώ για το σχόλιο.
Αν η μελέτη στο τελευταίο ερώτημα, σε διευκολύνει να την κάνεις με βάση το βρόχο ΑΓΔΗΑ, έχεις δικαίωμα να το κάνεις και κανείς δεν μπορεί να φέρει αντίρρηση.
Αλλά οι σχέσεις (3) και (4) προκύπτουν άμεσα με εφαρμογή του 2ου ΚΚ στους μικρότερους βρόχους, χωρίς να αφήνουν νομίζω κάποια απορία…

Και επί της ουσίας τώρα, αν αφήσουμε έξω τις εξισώσεις. όταν βραχυυκλώνεται μια πηγή όλη η ηλεκτρική ενέργεια που η πηγή αυτή προσφέρει στο ηλεκτρικό ρεύμα, μετατρέπεται σε θερμότητα πάνω στην εσωτερική της αντίσταση.
Αλλά αν η αντίσταση R δεν παίρνει ενέργεια από την πηγή, δεν μένει τίποτα άλλο, παρά να πάρει την ενέργεια που αρχικά έχει αποθηκευτεί στο πηνίο.

Καλησπέρα Διονύση.
Πάρα πολύ καλή!
Μου άρεσε ο τρόπος μέσω του 2ου Κ.Κ. να αποδείξεις ότι το ρεύμα είναι το Ιβ. Γράφεις Όποιος αναγνωρίζει στην τελευταία εξίσωση το νόμο του Οhm και το ρεύμα βραχυκύκλωσης… καλά κάνει και μπράβο του!!! Όμως η απόδειξη που κάνεις δε χωρά αμφιβολία. Και όπως λες τελικά η ενέργεια του πηνίου καταναλώνεται στον R.

Καλημέρα Χρήστο και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Ένας δευτερεύον στόχος της ανάρτησης, ήταν η ενασχόληση και η εφαρμογή του 2ου K.K….

Καλημέρα παιδιά.
Διονύση ένας προβληματισμός και από μένα για το πολύ καλό τελευταίο ερώτημα.
Η αντίσταση R και το πηνίο διαρρέονται από το ίδιο ρευμα που ελαττώνεται. Η ισχύς του πηνιου
Pπ = Εαυτ.Ι =-Ldi/dt >0
H ισχύς στην R Pαντ= VI
Aλλά Εαυτ = V
Δηλ Pπην = Pαντ κάθε χρονική στιγμή. Όλη η ενέργεια του πηνιου εκλύεται ως θερμότητα από την R
Βέβαια αν στον κλάδο που υπάρχει ο διακόπτης υπήρχε αντίσταση τότε δεν ισχύει προφανώς η ισότητα διότι τότε Εαυτ διαφορετική Vαντ

Καλημέρα Διονύση , εξαιρετικό το τελικό συμπέρασμα που το προτιμώ χωρίς την εφαρμογή της φορμαλιστικής διαδικασίας.

Καλό μεσημέρι Γιώργο και Νίκο.
Σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Γιώργο συμφωνώ ότι “αν στον κλάδο που υπάρχει ο διακόπτης υπήρχε αντίσταση τότε δεν ισχύει προφανώς η ισότητα διότι τότε Εαυτ διαφορετική Vαντ”!


Καλησπέρα Διονύση. Εξαιρετική. Ως τώρα μας έχεις δώσει στο θέμα

Αυτεπαγωγή και βραχυκύκλωμα
Οι ενέργειες στην αυτεπαγωγή

τις οποίες κάνω κάθε χρόνο.
Έχουμε τώρα ένα ωραίο τρίο, για να διδαχτούν οι κανόνες Kirchhoff σε αυτά τα κυκλώματα, όταν βραχυκυκλώνεται η πηγή. Το τελευταίο ερώτημα είναι βέβαια για πολύ καλούς μαθητές.

Καλημέρα Ανδρέα και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Χαίρομαι που σου άρεσε…

Καλημέρα. Πολύ ωραία άσκηση Διονύση.

Καλημέρα Παύλο.
Σε ευχαριστώ.

Καλημέρα Διονύση.
Πολύ καλή!

Καλημέρα παιδιά. Διονύση μερακλίδικο θέμα με απλά υλικά!

Καλημέρα Διονύση.Πολυ καλή άσκηση. Πιστεύω ότι με αυτή θα έπρεπε κάποιος να ξεκινήσει την διδασκαλία παραδείγματων στην επαγωγή. Καλύπτει όλη την απαιτούμενη μελέτη για κλειστό διακόπτη. Άλλη μια με παρόμοιο κύκλωμα με το δεύτερο και ανοικτό διακόπτη και θα έχουμε ολοκληρώσει με παραδείγματα το φαινόμενο.

Καλό απόγευμα Κυριακής!
Γιάννη, Αποστόλη και Γιώργο σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Χαίρομαι που σας άρεσε.

Καλησπέρα σε όλους !

Διονύση χρήσιμη η άσκησή σου με αρκετά σημεία που χρειάζονται προσοχή.

Θα ήθελα να προσθέσω κάτι σχετικά με το κύκλωμα (β) . Έχει δοθεί ότι το πηνίο είναι ιδανικό άρα τελικά θα έχουμε βραχυκυκλώσει την πηγή . Να επισημάνω λοπόν τα εξής :

Με το που κλείνει ο διακόπτης όλο το ρεύμα διέρχεται από την R , ο κλάδος του πηνίου δεν θα διαρρέται από ρεύμα λόγω αυτεπαγωγής . Η ένταση του ρεύματος είναι io = 5A .

Στην συνέχεια και οι δυο κλάδοι διαρρέονται από ρεύμα . Τελικά όταν Εαυτ=0 όπως έχεις πει όλο το ρεύμα διέρχεται από τον κλάδο που περιέχει το πηνίο.

Επομένως

το πεδίο τιμών για το ρεύμα i που διαρρέει την πηγή θα είναι : 5Α ≤ i ≤ 20A

το πεδίο τιμών για το ρεύμα iπ που διαρρέει τo πηνίο θα είναι : 0 ≤ iπ ≤ 20A

το πεδίο τιμών για το ρεύμα iR που διαρρέει την R θα είναι : 0 ≤ iR ≤ 5A

Καλημέρα Κώστα και καλή βδομάδα.
Σε ευχαριστώ για το σχόλιο και τη διερεύνηση που έδωσες.

Πολύ ωραία και πολύ χρήσιμη Διονύση.

Καλό απόγευμα και από εδώ Παύλο.
Σε ευχαριστώ για το σχόλιο.

Καλησπέρα Διονύση.
Δυο βασικες περιπτωσεις που καλύπτουν ολη τη θεωρια στην αυτεπαγωγή. Δεν αναφερομαι σε ιδιατερες περιπτωσεις αλλα αποτελει το βασικο φαινόμενο της αυτεπαγωγής

Παναγιώτη καλημέρα. Μπράβο (και πάλι) για την προσφορά στο υλικονέτ.
Μου άρεσαν πολύ τα ερωτήματα Α4 και Α5 (Δ,Ε) και η διάκριση των καρβονυλικών στο Γ1 γιατί εστιάζουν στις “λεπτομέρειες” του σχολικού βιβλίου (ελπίζω μαθητές που είδαν το διαγώνισμά σου να πήραν το μήνυμα).

Έχω την εντύπωση ότι το Α3 δεν υπάρχει στο βιβλίο. Μπορεί βέβαια να κάνω λάθος.

Μια παρατήρηση: νομίζω ότι δεν υπάρχει η απαιτούμενη ισορροπία (πολύ κινητική, διαλύματα, καθόλου ατομική θεωρία).

Μία ένσταση: Το θέμα Δ2 της τράπεζας είναι ένα κακό θέμα. Είχε γίνει μια μικρή συζήτηση το καλοκαίρι που πέρασε με αναφορά σε αυτό ακριβώς. Προφανώς είναι η δική μου άποψη για το θέμα και δεν μειώνει καθόλου τη συνεισφορά του στο διαγώνισμά σου.

Μία ερώτηση: Στο Α1, στις δύο ενώσεις, ο C έχει αριθμό οξείδωσης -2. Μπορούμε πραγματικά να μιλάμε για οξειδοαναγωγική αντίδραση, επειδή οι δύο C έχουν διαφορετικό Α.Ο. στην αιθανόλη σε σχέση με το αιθυλένιο; Και ποιες είναι οι ημιαντιδράσεις οξείδωσης και αναγωγής; Δεν μπόρεσα να καταλήξω σε συμπέρασμα. Κάθε βοήθεια καλοδεχούμενη.

Ίσως ζητώ πολλά αλλά θα περιμένω και το επόμενο διαγώνισμα που θα φτιάξεις. Καλή συνέχεια.

Δημητρη τωρα ειδα το σχολιο σου για το Α1, ειναι οξειδοαναγωγη αφου ο ενας C παθαινει οξειδωση κι αλλος αναγωγη΄-

1. Ημιαντίδραση ΟξείδωσηςΑφορά τον άνθρακα που θα ενωθεί με το -ΟΗ (ο αριθμός οξείδωσης αυξάνεται από -2 σε -1):
C(-2) —> C(-1) + 1 e-

2. Ημιαντίδραση ΑναγωγήςΑφορά τον άνθρακα που θα ενωθεί με το -Η (ο αριθμός οξείδωσης μειώνεται από -2 σε -3):
C(-2) + 1 e- —> C(-3)

εναλλακτική αιτιολογηση: σελιδα 289 2ο τευχος
Ειδικά βέβαια στην οργανική μπορούμε να θεωρήσουμε:
Οξείδωση είναι η μείωση της ηλεκτρονιακής πυκνότητας του C η
οποία προκαλείται:
• με σχηματισμό των δεσμών C-O, C-N, C-X ή
• με διάσπαση των δεσμών C-H.
Αναγωγή είναι η αύξηση της ηλεκτρονιακής πυκνότητας του C η
οποία προκαλείται:
• με σχηματισμό των δεσμών C-Η ή
• με διάσπαση των δεσμών C-O, C-N, C-X.

Παναγιώτη σ’ ευχαριστώ για την επισήμανση στο Α3. Τελικά έκανα λάθος. Δεν το είχα προσέξει. Οπότε ακόμη ένα επιπλέον μπράβο για τις “λεπτομέρειες” που ανέφερα στο προηγούμενο σχόλιο (έπιασε κι εμένα).

Για το Α1 τώρα: η ερώτηση δεν έχει να κάνει ούτε με τις μεταβολές των ΑΟ (που προφανώς είναι αυτές που αναφέρεις) ούτε με τη μεταβολή της ηλεκτρονιακής πυκνότητας (που πραγματικά συμβαίνει).
Οι ημιαντιδράσεις που έγραψες προφανώς δεν είναι ημιαντιδράσεις, καθώς σε αυτές πρέπει να υπάρχουν αντιδρώντα (μόρια ή ιόντα) -> προϊόντα (μόρια ή ιόντα) + Δe (μεταβολή φορτίου). Γι’ αυτή την αντίδραση, πώς θα είναι οι ημιαντιδράσεις;

Το ρωτάω γιατί δεν το γνωρίζω.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:  
A1: i (Οξειδοαναγωγής)
A2: ii ([B] > [Γ])
A3: i (Ισχυρό οξύ)
A4: iii (R-O-O-R)
 
A5 :
Α: Σωστό
Β: Σωστό
Γ: Σωστό
Δ: Σωστό
Ε: Λάθος

 Ενδεικτικές απαντήσειςΒ.1 α) Η αντίδραση έχει ΔΗ > 0 και συνεπώς είναι ενδόθερμη. β) Η αντίδραση είναι απλή και τα στερεά δεν συμπεριλαμβάνονται στο νόμο ταχύτητας. Επομένως η έκφραση του νόμου ταχύτητας θα είναι υ = k .γ) Η αντίδραση είναι μηδενικής τάξης, όπως φαίνεται από τον νόμο ταχύτητας.δ) Η ταχύτητα της αντίδρασης σε όλη τη διάρκεια της είναι σταθερή και ισούται με την τιμή της σταθεράς ταχύτητας, επειδή είναι μηδενικής τάξης. Συνεπώς κατά τη διάρκεια των 2 πρώτων δευτερολέπτων η ποσότητα του CaCO3 που αντέδρασε είναι ίση με την ποσότητα του CaCO3 που αντέδρασε κατά την διάρκεια των 2 επόμενων δευτερολέπτων. Άρα και το ποσό θερμότητας που εκλύεται τα πρώτα 2 δευτερόλεπτα θα είναι ίσο με το ποσό θερμότητας που εκλύεται τα επόμενα 2 δευτερόλεπτα.Επομένως x = y.Β.2Στο υδατικό διάλυμα ΗCN πριν την προσθήκη KCN(s), έχει αποκατασταθεί η ισορροπία:ΗCN(aq) + Η2Ο(l) ⇌ H3O+(aq) + CN-(aq)   (1)α) Η προσθήκη στερεού KCN(s) στο υδατικό διάλυμα ΗCN δεν μεταβάλει τον όγκο του διαλύματος και έχει σαν αποτέλεσμα τη διάλυση και τη διάσταση του KCN σύμφωνα με την αντίδραση:KCN(aq)  K+(aq) + CN-(aq)  (2)Η συγκέντρωση του [CN-] του διαλύματος ΗCN θα αυξηθεί. Το CN- είναι κοινό ιόν για τις αντιδράσεις (1) και (2) και λόγω επίδρασης κοινού ιόντος η ισορροπία της αντίδρασης (1) θα μετατοπιστεί αριστερά. Αυτό θα έχει σαν συνέπεια τη μείωση των mol H3O+ και τη μείωση της συγκέντρωσης [Η3Ο+]. Επειδή η συγκέντρωση οξωνίων [Η3Ο+] μειώνεται, από τη σχέση pH = -log[H3O+] βγαίνει το συμπέρασμα ότι το pH του διαλύματος HCN αυξάνεται. Ο βαθμός ιοντισμού δίνεται από τη σχέση: Λόγω μετατόπισης της ισορροπίας (1) προς τα αριστερά αυτό θα έχει σαν συνέπεια την μείωση των mol ΗCN που ιοντίστηκαν και συνεπώς μείωση του βαθμού ιοντισμού α.β) Η προσθήκη αερίου ΗCl(g) στο υδατικό διάλυμα ΗCN δεν μεταβάλει τον όγκο του διαλύματος και έχει σαν αποτέλεσμα τη διάλυση και τον ιοντισμό του ΗCl σύμφωνα με την αντίδραση:HCl(aq) + H2O(l)  H3O+(aq) + Cl-(aq) (3)Λόγω της αντίδρασης (3) η συγκέντρωση των οξωνίων [H3O+] και τα mol H3O+ του διαλύματος θα αυξηθούν. Το [H3O+] είναι κοινό ιόν για τις αντιδράσεις (1) και (3) και λόγω επίδρασης κοινού ιόντος η ισορροπία της αντίδρασης (1) θα μετατοπιστεί αριστερά. Επειδή η συγκέντρωση οξωνίου [Η3Ο+] αυξάνεται, από τη σχέση pH = -log[H3O+] βγαίνει το συμπέρασμα ότι το pH του διαλύματος HCN μειώνεται. Ο βαθμός ιοντισμού δίνεται από τη σχέση: Λόγω μετατόπισης της ισορροπίας (1) προς τα αριστερά αυτό θα έχει σαν συνέπεια την μείωση των mol που ιοντίστηκαν και συνεπώς μείωση του βαθμού ιοντισμού α.  

ΘΕΜΑ Δ
Ενδεικτική επίλυση4.1
α)     i.  2ΝΗ3(aq) + 3CuO(s) → N2(g) + 3Cu(s) + 3H2O(l) ①
ii. Για το CuO ισχύει ότι: Mr = 63,5 + 16 = 79,5  5 mol
Για την ΝH3 ισχύει ότι: n = c⋅V = 2  ⋅ 1 L = 2 mol
mol  2ΝΗ3(aq)  +  3CuO(s)  →  N2(g)  +  3Cu(s)  +  3H2O(l)  Αρχικά     2                       5 Αντιδρούν     2                       3                    Παράγονται                                                      1              3        Τελικά       —                   2                    1              3 Οπότε παράγεται 1 mol αερίου Ν2.
β)     i.
mol  Ν2(g)  +  3Η2(g)  ⇌  2ΝΗ3(g)  ΔΗ = − 92 kJ Αρχικά    1               2,5 Αντιδρούν    x                3x Παράγονται                                           2x                    Ισορροπία  (1-x)         (1-3x)            2x Κατά τον σχηματισμό 2 mol ΝΗ3 εκλύονται 92 kJ Κατά τον σχηματισμό 2x mol ΝΗ3 εκλύονται 46 kJ2⋅46 = 92⋅2x Þ 46 = 92⋅x Þ x = 0,5Στη χημική ισορροπία ισχύει ότι:
32  .  
Οπότε η σταθερά της χημικής ισορροπίας ② στους θ οC είναι ίση με 32  .
ii.  10-3  .
Οπότε η μέση ταχύτητα της αντίδρασης από την έναρξη της αντίδρασης μέχρι την αποκατάσταση της ισορροπίας είναι ίση με 10-3  .4.2. Η αντίδραση που πραγματοποιείται περιγράφεται από τη χημική εξίσωση:ΝH3(aq) + HCl(aq) → NH4Cl(aq)Στο ισοδύναμο σημείο η ΝH3 έχει αντιδράσει στοιχειομετρικά με το HCl. Από την καμπύλη ογκομέτρησης παρατηρούμε ότι μέχρι το ισοδύναμο σημείο έχουν χρησιμοποιηθεί 10 mL πρότυπου υδατικού διαλύματος HCl. Οπότε στο ισοδύναμο σημείο ισχύει ότι: c(NH3) = 0,2 M.Επομένως η συγκέντρωση του υδατικού διαλύματος Δ1 σε ΝH3 είναι ίση με 0,2 Μ. 

 Γ1
1.     n_A = 0,2 mol και n_B = 0,2 mol.
2.     
ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΙ ΤΥΠΟΙ
Οι Καρβονυλικές Ενώσεις (Α, Β)
·        Α: HCHO (Μεθανάλη)
·        Β: CH₃CH₂CHO (Προπανάλη)
Οι Αλκοόλες (Α1, Β1)
·        Α1: CH₃OH (Μεθανόλη)
·        Β1: CH₃CH₂CH₂OH (1-Προπανόλη)
Τα Νιτρίλια (Γ, Δ)
·        Γ: HOCH₂CN (υδροξυ-αιθανονιτρίλιο)
·        Δ: CH₃CH₂CH(OH)CN (2-υδροξυ-βουτανονιτρίλιο)
Τα Υδροξυ-οξέα (Ε, ΣΤ)
·        Ε: HOCH₂COOH (Υδροξυ-αιθανικό οξύ)
·        ΣΤ: CH₃CH₂CH(OH)COOH (2-υδροξυ-βουτανικό οξύ)
Οι Εστέρες (Ζ, Θ)
·        Ζ (Ε + Β1): HOCH₂COOCH₂CH₂CH₃ (Υδροξυαιθανικός προπυλεστέρας)
·        Θ (ΣΤ + Α1): CH₃CH₂CH(OH)COOCH₃ (2-υδροξυβουτανικός μεθυλεστέρας)

3.     pH = 0.
4.     V = 640 mL

Γ2
α) Σταθερά ιοντισμού Kb = 5 ∙10-5
β) pH στο ισοδύναμο σημείο της ανωτέρω ογκομέτρησης = 5,5

Καλησπέρα σας!
Κατά την όξινη υδρόλυση των νιτριλίων παράγεται κατιόν αμμωνίου και όχι αμμωνία.

Καλησπέρα σας, χρησιμοποιήσα τον συμβολισμό του σχολικού βιβλίου, αλλά έχετε δίκιο θα ήταν καλύτερα να αποφευχθεί ο όρος όξινη.

Στο Β1 εφόσον η αντίδραση είναι αμφίδρομη ο νόμος ταχύτητας είναι:
d[CO2]/dt = k1 – k2[CO2]
Mε την πάροδο του χρόνου η ταχύτητα παραγωγής του CO2 ελαττώνεται όπως φαίνεται από την εξίσωση.Αρα y<x.

A1
Κατά την προσθήκη H2O στο αιθένιο:
iii. προκύπτει οργανική ένωση με περισσότερους σ δεσμούς από πριν και παράλληλα εκλύεται θερμότητα.

Καλησπέρα καλησπερα Δημητρη – ευχαριστω για τα σχολια σου. οντως θα μπορουσε να υπάρχει διαφορετικη κατανομή ανα κεφάλαιο. 
Σχετικά με το Α3, μπορεί να διαφύγει στον καθένα, ειναι σελιδα σχολικο βιβλιο δευτερο τευχος 142 στο μπλε πλαισιο.

https://i.ibb.co/W4bR2qXn/650739644-10164057946688331-2290807972337012586-n-1773494064-218.jpg