web analytics

Θεόκλητος Μπαμπούρης

  • H/o Διονύσης Μάργαρης έγραψε ένα νέο άρθρο πριν από 4 έτη

    Ενημερώθηκαν δίπλα τα αρχεία, με όλες τις προσωπικές μου ασκήσεις, που έχουν δημοσιευτεί στα χρόνια που πέρασαν, στο ylikonet ή και προηγούμενα στο Blogspot.

    Συγκεντρωμένες εδώ:

    Φυσική Γ΄ Λυκείου.

    Ασκή […]

    • Ανεκτίμητη η προσφορά σου στη Φυσική μέσης εκπαίδευσης της χώρας.
      Ευχαριστούμε.

    • Καλημέρα Μίλτο. Σε ευχαριστώ για το σχολιασμό και τον καλό σου λόγο, έστω και υπερβάλλοντα…

    • Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ

    • Καλησπέρα Διονύση, ότι και να πω είναι λίγο. Συγχαρητήρια, είναι ανεκτίμητη η συμβολή σου.

      • Γεια σου Στάθη και σε ευχαριστώ για τον καλό σου λόγο.
        Η αιτία της παραπάνω δημοσίευσης δεν είναι για να πάρω τα “εύσημα”.
        Απλά είπα πριν 2-3 χρόνια να συγκεντρώσω σε ένα αρχείο τις ασκήσεις ανά κατηγορία, για να μπορεί κάποιος να τις βρει ευκολότερα αλλά και σαν… κατοχύρωση της πατρότητας… Κυκλοφορούν πολλοί αντιγραφείς γύρω μας…
        Αλλά κάθε χρόνο χρειάζονται και επικαιροποίηση!

    • Καλησπέρα Διονύση, καλησπέρα στην παρέα.
      Διονύση συγχαρητήρια, ευχαριστώ και σε θαυμάζω. Με όποια σειρά θέλεις και με όλες τις δυνατές μεταθέσεις, που λένε και στην στατιστική.

    • Καλησπέρα Διονύση. Μια ανιδιοτελής προσφορά προς καθηγητές και μαθητές, παρακαταθήκη για όποιον θέλει να μαθαίνει, να διερευνά και να προβληματίζεται στη Φυσική… Μια Σχολή μόνος σου!

      Σε ευχαριστούμε.

    • Γεια σου Διονύση
      Το ανιδιοτελές προηγείται, κατά την άποψη μου και έπεται ο θαυμασμός για τον όγκο και την ποιότητα της δουλειάς-προσφορας σου.
      Ευχαριστούμε και νιώθουμε περήφανοι ως φίλοι σου.

    • Ανδρέα και Άρη καλημέρα και σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό και τον καλό σας λόγο, έστω και αρκετά…υπερβολικό!
      Καλό ΣΚ…

    • Καλημέρα! Διονύση ευχαριστούμε πολύ για ολα οσα προσφέρεις. Νομίζω πως αυτό που έχεις κάνει είναι να δημιουργηθούν συζητήσεις για πάρα πολλά ζητήματα φυσικής που θα ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθούν σε τοπικό επίπεδο. Φυσικοί απο ολη την Ελλάδα εχουν περάσει απο εδώ και έχουν δώσει έστω μια άποψη για ζητήματα που μας απασχολούν!

      • Καλησπέρα Γιώργο και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
        να δημιουργηθούν συζητήσεις για πάρα πολλά ζητήματα φυσικής που θα ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθούν σε τοπικό επίπεδο…”
        Αν αυτό έχει κάποια αξία, ναι μάλλον άξιζε τον κόπο…

    • Καλησπέρα σε όλους.
      Διονύση, σε ευχαριστούμε για όλα.
      Με σεβασμό αναγνωριζουμε την προσφορά σου.
      Να είσαι πάντα καλά!

    • Σας ευχαριστούμε πολύ!!!

  • H/o Διονύσης Μάργαρης έγραψε ένα νέο άρθρο πριν από 4 έτη

    Σαν συνέχεια της συζήτησης που πραγματοποιείται δίπλα και προκειμένου να μην μείνουμε σε ετεροαναφορές και βιβλιογραφία, ας δούμε δύο προβλήματα, όπου εμφανίζονται τριβές από δύο επιφάνειες.

    Πρόβ […]

    • Υπάρχει αοριστία στα παραπάνω προβλήματα ή υπάρχει μια μοναδική λύση;
      Και αν ναι, ποια είναι αυτή;
      Έτσι για να “αναθερμάνουμε” λίγο και το φόρουμ και ας μην εκπέμψει ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία στο υπέρυθρο 🙂

    • Καλημερα Διονυση ,οι αρχικες συνθηκες τοποθετησης ή αφεσης επηρρεαζουν τις τιμε . Ετσι στη ραβδο η κατακορυφη τριβη μπορει ειναι και μηδεν . Γραφω απο κινητο και δεν μπορω μακρυγορήσω

    • Στη ραβδο ενεργοποιείται πρωτη η τριβη απο το πατωμα διοτι η εξ δυναμη ειναι καρακορυφη , αν ειναι μικροτερη της οριακης τοτε η τριβη τοιχου ειναι 0

    • Καλημερα Διονυση και Μανολη. Με εχει απασχολησει αρκετα το θεμα τις τελευταιες δυο μερες και μπορω να πω με εχει ζαλισει και λιγο.Μεχρι που εγραψα οτι μπορει να εχουμε ισορροπια με λειο πατωμα και τριβη μονο στον τοιχο! Ευτυχως το ειδε ο Μανολης.
      1.Αν εχουμε μια ραβδο και την κραταμε κατακορυφη κοντα σε λειο κατακορυφο τοιχο και αρχισουμε να την γερνουμε σιγα σιγα μεχρι το πανω ακρο της να ακουμπησει στον τοιχο και την αφησουμε να ισορροπησει λογω της τριβης με το πατωμα,τοτε προφανως οι τριβες στον τοιχο ειναι μηδεν αφου ο τοιχος ειναι λειος.Αν πατωντας ενα κουμπι ξαφνικα ο τοιχος γινοταν οχι λειος,οι τριβες θα εξακολουθουσαν να ειναι μηδεν αφου δεν χρειαζονται και η ισορροπια εχει ηδη επιτευχθει χωρις αυτες. Ειναι κατι σαν την κυλιση χωρις ολισθηση πανω σε μια λεια επιφανεια.Αφου οι τριβες δεν χρειαζονται,ακομα και να μην ηταν λεια η επιφανεια,αυτες παλι μηδεν θα ηταν.Αρα υπο αυτες τις αρχικες συνθηκες τοποθετησης,εχουμε τριβη μονο στο πατωμα.
      2,Αν το πατωμα ηταν λειο και ο τοιχος οχι,και ακουμπουσαμε την ραβδο στον τοιχο με μια μικρη κλιση,τοτε αυτη αποκλειεται να ισορροπησει.Αν βαζαμε το δαχτυλο μας στην βαση της ραβδου,πανω στο πατωμα σαν εμποδιο,που να μην αφηνει την ραβδο να ολισθησει,τοτε αυτη ισορροπει.Αν το δαχτυλο μας αρχισει να υποχωρει σιγα σιγα απομακρυνομενο απο τον τοιχο,ωστε να εχουμε ελεγχομενη ολισθηση,τοτε κατα την ολισθηση αυτη,ασκειται συνεχως η τριβη απο τον τοιχο.Αν απο ενα σημειο και μετα το υλικο του πατωματος αλλαξει,τοτε αν ο συντελεστης τριβης ειναι αρκετα μεγαλος,η ραβδος θα σταματησει να κινειται και θα ισορροπησει λογω οχι του δαχτυλου μας αλλα λογω της τριβης με το πατωμα που εμφανιστηκε.Ομως δεν βλεπω να υπαρχει κανενας λογος η τριβη με τον τοιχο ακαριαια να εξαφανιστει.Αρα θα εξακολουθι να υπαρχει και θα ειναι κατα μετρο αναλογη με τον συντελεστη τριβης του τοιχου.Αρα εχουμε δυο περιπτωσεις με διαφορετικες τριβες αναλογα με τις αρχικες συνθηκες τοποθετησης.
      Αυτα καταλαβα εγω,διαβαζοντας τα σχολια του Μανολη,συζητωντας με τον Χαραλαμπο,διαβαζοντας δυο τρια paper για το θεμα,οπως αυτο,
      https://www.scirp.org/journal/paperinformation.aspx?paperid=90192#return15
      και μετα απο πολυ σκεψη. Τις δυο περιπτωσεις αρχικων συνθηκων τοποθετησης που εγραψα τις σκεφτηκα προσπαθωντας να βρω εναν τροπο δικαιολογησης χωρις μαθηματικα που να μπορει να δοθει και σε εναν μαθητη. Ελπιζω να ειναι σωστες.

    • Πρόβλημα σκάλας:

      Μία περίπτωση που λύνεται σίγουρα είναι η εξής:

      Έστω ότι η σκάλα τείνει να ολισθήσει προς τα δεξιά όταν σχηματίζει ορισμένη γωνία θ με το οριζόντιο δάπεδο (θεωρώντας την ως άγνωστη παράμετρο και αυτήν). Σε αυτή την περίπτωση εφόσον έχουμε να κάνουμε με στερεό σώμα, θα ισχύουν και στο σημείο Α και στο σημείο Β οι οριακές συνθήκες για την αντίστοιχη στατική τριβή.
      Τοποθετώντας τις δυνάμεις στη σκάλα έχουμε:
      Σημείο Α:
      Στατική τριβή Τ2 με φορά προς τα πάνω
      Κάθετη αντίδραση Ν2 με φορά προς τα δεξιά
      Σημείο Ο:
      βάρος W με φορά προς τα κάτω
      Σημείο Β:
      Στατική τριβή Τ1 με φορά προς τα αριστερά
      Κάθετη αντίδραση Ν1 με φορά προς τα πάνω

      Ισχύουσες εξισώσεις:
      Τ1 = μ1*Ν1 (1)
      Τ2 = μ2*Ν2 (2)
      Στ_Α = 0 => (L/2)cosθ W – N1Lcosθ + T1Lsinθ = 0 => (1/2)cosθ W + T1sinθ = N1cosθ (3), προσωρινώς χρησιμοποιήθηκε το μήκος L της σκάλας το οποίο τελικώς δεν χρειάζεται …
      ΣF_Y = 0 => Ν1 + Τ2 = W (4)
      ΣF_X = 0 => Τ1 = Ν2 (5)

      Άγνωστοι: Τ1, Τ2, Ν1, Ν2 και θ -> 5 εξισώσεις, 5 άγνωστοι
      Η λύση του συστήματος δίνει:
      Ν1 = W/(2*[1- μ1*tanθ])
      Τ2 = W*{(1 – 2μ1*tanθ) / (2*[1- μ1*tanθ])}
      T1 = μ1*Ν1 = μ1*W/(2*[1- μ1*tanθ])
      Ν2 = Τ1 = μ1*W/(2*[1- μ1*tanθ])
      tanθ = (1 – μ1*μ2)/(2μ1) … αν δεν μου ξέφυγε κάτι στις πράξεις …
      … άρα αν δίνονται οι συντελεστές στατικής τριβής (πιο συγκεκριμένα οι οριακές τιμές τους) κλειδώνει και η κρίσιμη γωνία θ κατά την οποία το σύστημα τείνει να ολισθήσει προς τα δεξιά …
      Από τα δεδομένα της άσκησης προκύπτει ότι η κρίσιμη γωνία είναι η θ_cr = 23.42 degrees … προφανώς αν η σκάλα τοποθετηθεί υπό γωνία θ > θ_cr το σύστημα δεν εμφανίζει τάση ολίσθησης … οπότε υπό γωνία τοποθέτησης 60 degrees η σκάλα στέκεται με ασφάλεια και ως εκ τούτου τη θέση των εξισώσεων (1) και (2) παίρνουν οι κάτωθι σχέσεις:
      0< Τ1 < μ1*Ν1 (6) (αν δεν υπάρχει καθόλου στατική τριβή δεν μπορούμε να έχουμε ισορροπία της σκάλας!)
      0<= Τ2 < μ2*Ν2 (7)
      Οι εξ. (3) ως (5) ισχύουν και πάλι κανονικά εφόσον έχουμε ‘ασφαλή’ ισορροπία, και εκ των εξ. (3) και (5) θα είναι:
      (1/2)cosθ W + N2sinθ = N1cosθ => Ν1 = W/2 + N2*tanθ (8.1)
      ή ισοδύναμα
      Ν2 = (1/tanθ)*(Ν1 – W/2) (8.2)

      Έστω ότι παίρνουμε την εξ.(8.2), εκ των εξ.(5) και (8.2) θα ισχύει ότι:
      Τ1 = Ν2 = (1/tanθ)*(Ν1 – W/2)
      Αντικαθιστώντας την τελευταία σχέση στην εξ.(6) έχουμε ότι
      0 < (1/tanθ)*(Ν1 – W/2) < μ1*Ν1 -> απ’ όπου προκύπτουν οι εξής περιορισμοί για την κάθετη αντίδραση Ν1:
      W/2 < N1 => 50 < Ν1 (9.1) και επίσης (αφού μ1*tanθ = 1.039 > 1, ο όρος 1 – μ1*tanθ < 0) … Ν1 > (W/2)/(1-μ1*tanθ) => Ν1 > -1274.52 Ν (9.2) … και οι δύο περιορισμοί συναληθεύουν εάν δεχτούμε απλά την εξ.(9.1).
      Ας δούμε που οδηγεί ο περιορισμός (9.1):

      • από την εξ.(8.2) απλά διαπιστώνεται ότι Ν2 > 0
      • από την εξ.(5) και (8.2) διαπιστώνεται ότι Τ1 > 0
      • από την εξ. (4) διαπιστώνεται ότι Τ2 = W – Ν1 < W – W/2 = W/2 = 50, δηλ. Τ2 < 50

      Δυστυχώς από την τελευταία ανάλυση δεν βγάζουμε και πολύ διαφωτιστικά συμπεράσματα για τα όρια τιμών των δυνάμεων Ν1, Ν2, Τ1 και Τ2.

      Έστω ότι παίρνουμε την εξ.(8.1), εκ των εξ.(4) και (8.1) θα ισχύει ότι:
      T2 = W – N1 = W – (W/2 + N2*tanθ) => T2 = W/2 – N2*tanθ (10)
      Οι εξ.(7) και (10) φράσσουν τις δυνατές τιμές για την κάθετη αντίδραση Ν2, και δεν είναι δύσκολο να δείξουμε ότι θα ισχύει
      (W/2)*(1/(μ2 + tanθ)) < Ν2 <= W/(2*tanθ) => … => 19.746 < Ν2 <= 28.867 (11),
      οπότε ανάλογα με το ποια τιμή έχει η Ν2 προσδιορίζονται όλες οι άλλες δυνάμεις …
      Π.χ. από την εξ.(10) προκύπτει ότι: 0 <= Τ2 < 15.797 (12) {η συνθήκη (7) ικανοποιείται αυτόματα αν και “οριακά” εκ δεξιών – λαμβάνοντας υπόψη και στρογγυλοποιήσεις στους υπολογισμούς}
      Από την εξ.(8.1) προκύπτει ότι: 84.201 < Ν1 <= 100 (12)
      Από την εξ.(5) προκύπτει ότι: 19.746 < Τ1 < = 28.867 (13)
      Από τις εξ. (12) και (13), επειδή Τ1_max = 28.867 < μ1*Ν1_min = 50.520, η συνθήκη της εξ.(6) ικανοποιείται πάντοτε.

      Οπότε από την ανάλυση αυτή ήταν δυνατό να βρούμε μόνο lower και upper bounds για τις διάφορες δυνάμεις Ν1, Ν2, Τ1 και Τ2 – συγκεκριμένα ικανοποιώντας τον περιορισμό της εξ.(11) μπορούμε να βρούμε όλες τις άλλες δυνάμεις αφού έχουμε τρεις αγνώστους και τρεις διαθέσιμες εξισώσεις … άρα πρέπει να γνωρίζουμε το πόσο καλά ακουμπάει η σκάλα στον κατακόρυφο τοίχο …

      Τέλος, σημείωνεται ότι η ανάλυση με βάση την εξ. (8.1) (και όχι την (8.2)) είναι σαφώς πιο διαφωτιστική για το πρόβλημα και οι προκύπτοντες περιορισμοί με βάση την (8.1) είναι συμβατοί με τους χαλαρότερους περιορισμούς που δίνει η (8.2) – άρα είναι σαφές ότι η συνθήκη (7) είναι καίριας σημασίας όσον αφορά την εύρεση lower και upper bounds για τις δυνάμεις του προβλήματος.

      • Αυτό που περαιτέρω χρήζει διερεύνησης είναι το εξής: αυτά τα lower και upper bounds βρέθηκαν με βάση τα δεδομένα της άσκησης … δεν είναι προφανές το αν αλλάζοντας κάποιες από τις παραμέτρους του προβλήματος, δηλ. W, μ1, μ2 ή θ … αν τα κάτω και άνω όριο πλησιάζουν τόσο κοντά μεταξύ τους που μπορεί δοθεί προσεγγιστικά ΜΙΑ αποδεκτή λύση …

        • Κοιτώντας και τα άλλα σχόλια … στην ανάλυση παραπάνω βρίσκουμε ότι Τ1 > 0 αυστηρά, δηλ. δεν γίνεται να μην υπάρχει στατική τριβή από το δάπεδο … κατόπιν, αν η άσκηση ζητούσε ισορροπία χωρίς την επίδραση στατικής τριβής από τον κατακόρυφο τοίχο από την εξ.(10) βρίσκουμε ότι T2 = W/2 – N2*tanθ = 0 => Ν2 = (W/2)/tanθ = 28.867 … και ως φαίνεται από την εξ.(11) είμαστε στο upper bound για το δυνατό εύρος τιμών της Ν2 με βάση τα δεδομένα του προβλήματος … δηλ. προκύπτει ότι μπορώ να έχω μηδενική επίδραση της στατικής τριβής από τον κατακόρυφο τοίχο αν η σκάλα ακουμπάει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο στον κατακόρυφο τοίχο (μέγιστο Ν2) … περαιτέρω εκ της εξ.(5) Τ1 = Ν2 = 28.867 και εκ της εξ.(13) στην αυτή περίπτωση μεγιστοποιείται και η στατική τριβή από το δάπεδο … ενώ από την εξ.(4) είναι Ν1 = W – T2 = 100 – 0 = 100 -> δηλ. όλο το βάρος της σκάλας πέφτει στο οριζόντιο δάπεδο … οπότε καταλήγουμε στο εξής συμπέρασμα ότι αν ο κατακόρυφος τοίχος συμπεριφέρεται ως εάν ήταν λείος (δηλ. έχουμε μόνο δύναμη αντίδρασης…) όλο το βάρος της σκάλας πέφτει στο δάπεδο και σε αυτή την περίπτωση η στατική τριβή από το δάπεδο απλά δρα έτσι ώστε να εξασφαλίζεται εξισορρόπηση των δυνάμεων οριζοντίως

          • Πάμε να κάνουμε και μία σύγκριση με την περίπτωση που ο κατακόρυφος τοίχος είναι όντως λείος: παίρνοντας τις δυνάμεις όπως στην προηγούμενη ανάλυση …

            Ισχύουσες εξισώσεις για μη ολίσθηση:
            0< Τ1 < μ1*Ν1 (1)
            Στ_Α = 0 => … => (1/2)cosθ W + T1sinθ = N1cosθ (2)
            ΣF_Y = 0 => Ν1 = W => Ν1 = 100 Ν (3)
            ΣF_X = 0 => Τ1 = Ν2 (4)
            Από τις (2) και (3):
            Τ1 = Ν2 = {Ν1 – (W/2)}/tanθ = 28.867 Ν (5)

            Πότε επίκειται ολίσθηση; … όταν ισχύουν οι (2) ως (4) και η κάτωθι
            Τ1_max = μ1*Ν1 => Τ1 = μ1*W = 60 Ν
            απ’ όπου θα βρίσκαμε (από την εξ.(2)) ως κρίσιμη γωνία την θ_cr = 39.80 degrees, αλλά επειδή δίνεται ότι θ = 60 degrees > θ_cr πάλι έχουμε ασφαλή ισορροπία της σκάλας (είναι λογικό ότι η κρίσιμη γωνία θα είναι μεγαλύτερη όταν ο κατακόρυφος τοίχος είναι λείος)
            … παρατηρούμε όμως ότι στην περίπτωση που ο κατακόρυφος τοίχος είναι πραγματικά λείος η στατική τριβή από το δάπεδο έχει τιμή Τ1 = 28.867 < Τ1_max = 60 … και κάνοντας σύγκριση με την προηγούμενη ειδική περίπτωση όπου θέλαμε ο κατακόρυφος τοίχος να συμπεριφέρεται ως εάν ήταν λείος (ενώ δεν είναι) διαπιστώνεται ότι ισορροπία επιτυγχάνεται όταν η σκάλα ακουμπάει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο στον κατακόρυφο τοίχο αλλά ταυτόχρονα όλο το βάρος της πέφτει στο δάπεδο (δηλ. ακουμπάει και στο δάπεδο κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο) και σε αυτή την περίπτωση η στατική τριβή από το δάπεδο παίρνει την μέγιστη δυνατή επιτρεπόμενη τιμή της … το τελευταίο συμπέρασμα δεν ισχύει αν ο κατακόρυφος τοίχος ήταν πραγματικά λείος όπου για ισορροπία υπό γωνία 60 μοιρών η στατική τριβή από το δάπεδο έχει τιμή πολύ μικρότερη της μέγιστης επιτρεπόμενης τιμής της … παρόλα αυτά διαπιστώνεται ότι πηγαίνοντας από την περίπτωση του κατακόρυφου τοίχου που συμπεριφέρεται ως εάν ήταν λείος στην περίπτωση του πραγματικά λείου κατακόρυφου τοίχου (δηλ. στο όριο όπου μ2 ->0) δεν εμφανίζεται ασυνέχεια σε κάποια από τις δυνάμεις αλληλεπίδρασης της σκάλας με το δάπεδο ή τον τοίχο, απλά αυτό που συμβαίνει είναι ότι έχει διευρυνθεί το upper bound της στατικής τριβής Τ1 με αποτέλεσμα η ισορροπία της σκάλας στην δεύτερη περίπτωση (όπου μ2 ->0) να είναι πιο ασφαλής σε σύγκριση με την πρώτη περίπτωση (ως εάν ήταν λείος …) όπου η στατική τριβή Τ1 ‘αναγκάζεται’ να πιάσει τη μέγιστη δυνατή επιτρεπόμενη τιμή της (προκειμένου να έχουμε ισορροπία)

    • Καλησπέρα συνάδελφοι.
      Περίμενα μήπως δοθεί από κάποιον φίλο λύση, που να αποδεικνύει ότι το πρόβλημα επιδέχεται μοναδική απάντηση. Τέτοια λύση, δεν υπήρξε… υπήρξαν μόνο δύο τοποθετήσεις.
      Μανώλη και Κωνσταντίνε σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
      Σε αυτά που λέτε, δεν έχω κάτι να διαφωνήσω, αφού το βασικό ζήτημα είναι η μη μοναδική λύση στο πρόβλημα με τις δύο τριβές στην δοκό. Λογικό ακούγεται οι τελικές τιμές να καθορίζονται από τις συνθήκες που εξασφαλίζεται η ισορροπία.

      Έδωσα όμως και 2ο πρόβλημα με κύλινδρο στη γωνία, για να μην έχουμε τρεις δυνάμεις συντρέχουσες, αλλά και να έχουμε ισορροπία με άσκηση δύναμης F, της οποίας μπορούμε να μεταβάλλουμε το μέτρο. (Αλλά και επειδή η γεωμετρία μας διευκολύνει)…
      Οπότε ας δούμε τον κύλινδρο.

      https://dmarg02.files.wordpress.com/2022/08/1.jpg

      Από την ισορροπία του, παίρνοντας τις ροπές ως προς το κέντρο του Ο, έχουμε:
      F∙R=Τ1∙R+Τ2∙R → F=Τ1+Τ2 → Τ1+Τ2=20Ν.
      Μπορείτε να ελέγξετε την ισορροπία, παίρνοντας για παράδειγμα Τ1=16Ν και Τ2=4Ν. Μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε ότι οι τιμές αυτές καθορίζουν και τις κάθετες αντιδράσεις Ν1 και Ν2, αφού:
      Fy+T2+N1=w → Ν1=79Ν και
      Ν2=Fx+Τ1=26Ν
      Ενώ οι τριβές είναι στατικές, μακριά από το να γίνουν οριακές.
      Αλλά εξίσου ισορροπία εξασφαλίζεται και αν Τ1=12Ν και Τ2=8Ν. Τότε θα έχουμε τιμές:
      Ν1=75Ν και Ν2=22Ν
      Οι οποίες οδηγούν ξανά σε στατικές τριβές και σε ισορροπία…

      • Και μόλις έκανα δημοσίευση του παραπάνω σχολίου, διάβασα και την τοποθέτηση του Παντελεήμονα.
        Παντελεήμων σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
        Βλέπω και συ να καταλήγεις σε μια περιοχή τιμών και όχι σε μοναδικές λύσεις…

        • Μοναδική λύση σίγουρα υπάρχει στην περίπτωση της οριακής ολίσθησης αλλά από εκεί και πέρα για γωνία μεγαλύτερη της κρίσιμης γωνίας έχουμε ενδεχομένως άπειρες καταστάσεις ουδέτερης ισορροπίας και ως εκ τούτου άπειρες λύσεις or it seems like so … αλλά … ίσως αλλάζοντας κάποιες παραμέτρους του προβλήματος, το εύρος τιμών της Ν2 να καθίσταται τόσο στενό που να μπορεί κανείς πρακτικά να πάρει μια τιμή στο μέσο του πολύ στενού εύρους τιμών και να δώσει “πρακτικά μία λύση” στο πρόβλημα (αν και δεν υπάρχει μία μόνο λύση) … γενικότερα στην στατική όταν έχουμε statically indeterminate problems για να αποφύγουμε την απροσδιοριστία και να αυξήσουμε το πλήθος των εξισώσεων χρησιμοποιείται και η θεωρία των μικρών παραμορφώσεων, η οποία τις περισσότερες φορές οδηγεί σε μοναδική απάντηση όμως εδώ υποθέτω ότι ζητούνταν η ανάλυση του προβλήματος με βάση τις λυκειακές γνώσεις …

        • Βλέπω και συ να καταλήγεις σε μια περιοχή τιμών και όχι σε μοναδικές λύσεις…

          Aπό την ανάλυση που παρατέθηκε παραπάνω …
          … οι εξ.(7) και (10) φράσσουν τις δυνατές τιμές για την κάθετη αντίδραση Ν2, και δεν είναι δύσκολο να δείξουμε ότι θα ισχύει
          (W/2)*(1/(μ2 + tanθ)) < Ν2 <= W/(2*tanθ) (11)
          για να χω μοναδική λύση θα πρέπει τα lower και upper bounds για την Ν2 να συμπέσουν κι από την εξ.(11) αυτό συμβαίνει όταν μ2 ->0 (δηλ. ο κατακόρυφος τοίχος είναι λείος και ξέρουμε ότι όντως σε αυτή την περίπτωση υπάρχει μοναδική λύση στο αυτό πρόβλημα στατικής) … αυτό συμπεραίνεται από την “λυκειακή ανάλυση” αυτού του προβλήματος στατικής (αυτό δεν σημαίνει ότι η απάντηση είναι κατ’ ανάγκην και πραγματικά σωστή … απλά αυτή είναι η απάντηση με βάση την “λυκειακή ανάλυση” του προβλήματος στατικής … αν όντως το πρόβλημα έχει μοναδική λύση και για μ2 διάφορο του μηδενός ίσως και να μην επαρκεί το παραπάνω μοντέλο του απόλυτα στερεού σώματος … )

          … η μόνη άλλη περίπτωση που επίσης υπάρχει μοναδική λύση είναι η περίπτωση της οριακής ολίσθησης (χωρίς όμως να συμβεί τελικά ολίσθηση) που επίσης δόθηκε παραπάνω …

          • … υπενθυμίζεται ότι στην οριακή ολίσθηση που εξετάστηκε σημειώνεται ότι πήραμε μ2 διάφορο του μηδενός και σε αυτή την περίπτωση συμβαίνει για μ2 >0 να έχουμε όντως μοναδική λύση …

            … πέραν όμως της περίπτωσης της οριακής ολίσθησης, ή με άλλα λόγια στην περίπτωση της “ασφαλούς ισορροπίας”, το μη μηδενικό μ2 δεν φαίνεται να οδηγεί σε μία μοναδική λύση (θεωρώντας λυκειακή ανάλυση)

            … νομίζω ότι καλύψαμε λίγο πολύ όλα τα σχόλια επί της σκάλας …

    • Καλησπέρα Παντελεήμων και σε ευχαριστώ για την ανάλυση που μας πρόσφερες.
      Δεν έχω σε κάτι να διαφοροποιηθώ, απλά προσωπικά δεν έψαχνα για περιοχή τιμών, αλλά αν υπάρχει μοναδική λύση, με την προϋπόθεση ότι ασκούνται τριβές από δύο επίπεδα.
      Και από ό,τι διαβάζω, δεν βλέπω να καταλήγεις και συ σε διαφορετικό συμπέρασμα.
      Να είναι καλά και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού!

  • H/o Διονύσης Μάργαρης έγραψε ένα νέο άρθρο πριν από 4 έτη

    Στο παρελθόν είχε συζητηθεί στο δίκτυο το θέμα του «μονοχρωματικού κύματος» και αν αυτό διαδίδεται ή καλύπτει το χώρο από το -∞ έως το +∞. Μια σχετικά πρόσφατη τοποθέτησή μου, στο γιατί πρέπει να διδάσκουμε […]

    • Καλημέρα και καλή Κυριακή σε όλους.
      Μια γέφυρα από τα κύματα, στην κβαντομηχανική, δύο κεφάλαια που θα κληθούν οι συνάδελφοι να διδάξουν φέτος…

    • Εξαιρετική γέφυρα. Εγώ θα πρόσθετα στο σχολικό βιβλίο, σαν ελεύθερο ανάγνωσμα και μόνο, και την παρακάτω γέφυρα με άλλη θεωρία.

      Θυμάστε τη δυαδικότητα κύματος-σωματιδίου; Εκπληκτικό, σωστά..; Λοιπόν, μπορεί επίσης να το ξεχάσετε. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν σωματίδια και κύματα αλλά μόνο πεδία. Και τα “σωματίδια” και τα “κύματα” είναι απλώς δύο τρόποι με τους οποίους ερμηνεύουμε «αφελώς» τα κβαντικά πεδία.
      Υπάρχει ένα πεδίο για κάθε τύπο σωματιδίου. Άρα ένα πεδίο για όλα τα φωτόνια στο σύμπαν, ένα πεδίο για όλα τα ηλεκτρόνια και ούτω καθεξής. Και αυτά τα πεδία υπάρχουν παντού.
      Για να «εξάγετε» ένα σωματίδιο από ένα πεδίο, πρέπει να δώσετε ενέργεια στο πεδίο. Εάν του δώσετε αρκετή ενέργεια, το πεδίο θα πάει σε κατάσταση υψηλότερης ενέργειας. Αυτές οι καταστάσεις είναι αυτό που ερμηνεύουμε ως σωματίδια.
      Το σημείο στο πεδίο όπου του δώσατε ενέργεια θα μοιάζει με σωματίδιο, και καθώς η ενέργεια διαδίδεται μέσα στο πεδίο, θα μοιάζει σαν το σωματίδιο να κινείται.
      Ορισμένα πεδία απαιτούν περισσότερη ενέργεια από άλλα για να δημιουργήσουν ένα σωματίδιο. Η ποσότητα ενέργειας είναι ανάλογη με τη μάζα του σχετικού σωματιδίου.
      Για παράδειγμα, ένα μποζόνιο έχει πολύ μεγαλύτερη μάζα από ένα ηλεκτρόνιο. Έτσι, τα ηλεκτρόνια είναι πολύ εύκολο να δημιουργηθούν, αλλά τα μποζόνια Higgs είναι πολύ δύσκολο να δημιουργηθούν.
      Αυτός είναι ο λόγος που μας πήρε τόσο πολύ για να ανακαλύψουμε το μποζόνιο Higgs. Έπρεπε να κατασκευάσουμε μια τεράστια μηχανή, τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων , που ήταν ικανός να δώσει στο πεδίο Higgs αρκετή ενέργεια για να δημιουργήσει μποζόνια Higgs από αυτό.

    • Καλημέρα Διονύση, καλημέρα Χαράλαμπε.
      Ωραία η γέφυρα σου Διονύση θα χρειαστεί να περιγράψουμε και άλλες γέφυρες, όπως π.χ. στάσιμο κύμα σε χορδή και επιτρεπόμενες τροχιές ηλεκτρονίων, για να βοηθήσουμε τα παιδιά να προσπαθήσουν να καταλάβουν τα έξω από την καθημερινή εμπειρία κβαντομηχανικα φαινόμενα.
      Χαράλαμπε να πω σε σύνοψη αυτά που έγραψες.
      Το σύμπαν είναι ένα σύνολο από κβαντικά πεδία και τα σωματίδια απλές διεγέρσεις τους.
      .

    • Χαράλαμπε και Άρη, καλό μεσημέρι.
      Σας ευχαριστώ για το σχολιασμό, αλλά και τις… προεκτάσεις!

    • Καλημέρα Διονύση. Πολύ σημαντική και χρήσιμη ανάρτηση.

    • Διονύση καλημέρα
      Πολύ σημαντικη ανάρτηση η οποία φυλάσσεται για περαιτέρω μελέτη. Ειδικά χρήσιμη σε εμάς τους καθηγητές.

      • Καλό απόγευμα Χρήστο και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
        Ξέρεις πώς μου ακούγεται το “φυλάσσεται για περαιτέρω μελέτη”;
        Θα την ξαναδώ όταν βρίσκομαι σε πλήρη λειτουργία, αφού τώρα …υπολειτουργούμε 🙂

  • Η δύναμη Lorentz και η κίνηση σωματιδίου Στα παρακάτω σχήματα δίνεται ένα τρισορθογώνιο σύστημα αξόνων, σε μια περιοχή που υπάρχει ένα ομογενές μαγνητικό πεδίο, η ένταση του οποίου έχει σημει […]

    • Διονύση χαιρετώ.
      “Κλασσικά εικονογραφημένα ,με παρέπεμψαν στην τάξη του “κάποτε” όπου εκτελώντας το σχετικό θέμα και προτείνοντας σαν τρισορθογώνιο σύστημα μια “γωνιά” της αίθουσας ώστε να παρακολουθώ πως τοποθετούν τα τρία δάκτυλα είχαμε πλάκα ,αλλά κατάλαβαν…
      Να είσαι και να περνάς καλά

      • Καλημέρα Παντελή και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
        Καλύτερο τρισορθογώνιο σύστημα από την γωνία των τοίχων, μιας αίθουσας, δεν υπάρχει!

      • Παντελή αρκετά αργοπορημένα αλλά να σου ευχηθώ για την ονομαστική σου εορτή.
        Να είσαι πάντα υγιής και ευτυχισμένος και πάντα δημιουργικός.

    • Καλησπέρα Διονύση. Ωραία σχήματα και περιγραφή ώστε να προσεγγίσεις τα απαραίτητα στοιχεία της δύναμης Lorentz με φ = 90. Και κάπου αχνοφαίνεται το εξωτερικό γινόμενο.
      Θα συνεχίσεις και με έλικα; Γιατί εκεί θα δυσκολευτούν οι μαθητές.

      • Καλημέρα Ανδρέα και σ ε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
        Προς το παρόν δεν έχω κάτι έτοιμο για έλικα.
        Αλλά αν μπορούν να χρησιμοποιήσουν και να βρουν με άνεση την κίνηση στην παραπάνω περίπτωση, νομίζω ότι θα τα καταφέρουν…
        Εξάλλου δεν νομίζω ότι κανείς πρόκειται να τους εμπλέξει με έλικα στο χώρο των τριών διαστάσεων και στην απεικόνισή της…

    • Καλησπέρα Διονύση.
      Μια εικόνα χίλιες λέξεις. Συνεχίζεις με σωστή σειρά την ύλη και δεν αφήνεις να σε συμπαρασύρει η κβαντική…

    • Διονύση, πολύ ουσιαστική ανάρτηση, απαραίτητη ως αρχική γνώση στη Lorentz,
      αλλά “δύσκολη” κατά τη γνώμη μου…..

      Γιατί “δύσκολη” και όχι δύσκολη;

      Απλά γιατί οτιδήποτε αναφέρεται στο χώρο, έχει βαθμό δυσκολίας μεγαλύτερο
      από τον αντίστοιχο στο επίπεδο και επειδή η γνώση στερεομετρίας δεν είναι αρκετή…

      Το σχολικό περιορίζει την κίνηση στο επίπεδο της σελίδας και την Β κάθετη
      στο επίπεδο αυτό….

      Η κίνηση στο σχήμα (α) είναι κοντά σε αυτό, οπότε οι μαθητές θα το απαντήσουν
      Στα (β) και (γ) το πράγμα δυσκολεύει….

      Αρκετοί θα σχεδιάσουν σωστά την F πάνω στον άξονα y’y , μετά όμως το επίπεδο
      κίνησης θα δυσκολέψει, αφού τα υποψήφια είναι δύο με δεδομένο πως η F βρίσκεται
      πάνω στο επίπεδο κίνησης και είναι κάθετη στο επίπεδο που ορίζουν τα Β, υ

      Ίσως χρειάζεται και σχεδίαση σε κάτοψη του επίπεδου κίνησης για να γίνει πιο κατανοητό….

      Παιδεύομαι με το (β), αλλά βλέπω ως επίπεδο κίνησης το xOy, επίπεδο στο οποίο βρίσκονται η F και η υ και στο οποίο είναι κάθετη η Β
      Κάνω λάθος;

    • Καλημέρα Θοδωρή και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
      Γιατί προβληματίζεσαι για το επίπεδο στο β); Δεν φαίνεται στο σχήμα;
      Μάλλον δεν διάβασες ούτε την σημείωση:
      https://dmarg02.files.wordpress.com/2022/07/655.jpg
      Βέβαια στο κείμενο μέσα, έχεις δίκιο έχω ονομάσει λάθος το επίπεδο…

    • Παντελή, βλέπω να ξενυχτάς στο Ρέθυμνο….

      Όλα τα διάβασα Διονύση και φυσικά ήξερα πως εννοείς το σωστό επίπεδο,
      αλλά….

      • το σχήμα αφενός δεν “βαθμολογείται”, αφετέρου οι 3D προβολές

      δεν είναι πάντα κατανοητές

      • τα γραπτά “μένουν”
      • ούτε εγώ αισθάνομαι “ασφαλής” στον χώρο και ήθελα επιβεβαίωση
    • Διονύση πάντα στοχευμένες οι ασκήσεις σου. Νομίζω τα σχήματά σου θα βοηθήσουν στην κατανόηση του τρισορθογώνιου συστήματος.

    • Διονύση, πάντα στοχευμένες οι αναρτήσεις σου με άψογα σχήματα. Ο κανόνας των τριών δακτύλων (και γενικότερα του δεξιού χεριού) idl (ή υ) →r→ dB, idl (ή) υ→Β→F (όλα διανύσματα) δίνει απαντήσεις σαφείς για την κατεύθυνση του τρίτου διανύσματος, εδώ (στην ανάρτησή σου) της δύναμης.Αν το διανυσματικό γινόμενο ήταν εντός της ύλης θα μας έλυνε τα χέρια σε πάρα πολλά ζητήματα.Να είσαι καλά

      • Γεια σου Κωνσταντίνε.
        Έχει ενδιαφέρον το ότι στις οδηγίες διδασκαλίας διαβάζουμε στο στερεό: «Θα μπορούσε προαιρετικά να αναφερθούν οι εφαρμογές του εξωτερικού γινομένου όπως αυτές παρουσιάζονται στο ένθετο «Εξωτερικό γινόμενο» των σελίδων 148-149.»

    • Καλημέρα Ντίνο, καλημέρα Μίλτο και σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
      Καλά θα ήταν να διδασκόταν σωστά το εξωτερικό γινόμενο, αλλά η εύρεση της κατεύθυνσης σε ένα θέμα, όπως εδώ η δύναμη, νομίζω ότι δεν είναι σοβαρό ζήτημα.
      Τα… κουτσοβολεύουμε!

  • Ένας κατακόρυφος κυκλικός αγωγός διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα έντασης Ι, όπως στο σχήμα.

     Ένα οριζόντιο επίπεδο, τέμνει τον κυκλικό αγωγό στην μέση και πάνω στο επίπεδο αυτό δίνονται δυο κυκλικές διαδρομές s1 […]

    • Καλημέρα Διονύση κι ευχαριστούμε που (μαζί και με τον Χριστόφορο) επιμένετε στο νόμο του Ampere.

      Αν και το σχήμα σου είναι ξεκάθαρο, μήπως πρέπει για τις διαδρομές S1 και S2 να προστεθεί ότι έχουν κέντρο τον αγωγό και ακτίνα πολύ μικρότερη από την ακτίνα του αγωγού; Για τον προσανατολισμό του Β το λέω.

    • Καλημέρα Διονύση. Δύσκολο το χτίσιμο μέσα στη ζέστη, αλλά εσύ δεν πτοείσαι. Συνεχίζεις να οικοδομείς τη διδασκαλία του νόμου Ampere και σε ευχαριστούμε!

    • Καλημερα Διονυση,Μιλτο, Αποστολη.
      Μιλτο ακομα και μεγαλυτερη να ηταν η ακτινα των διαδρομων απο την ακτινα του αγωγου το αποτελεσμα θα ηταν το ιδιο διοτι το αποτελεσμα αυτο προκυπτει απο τον νομο Ampere μονο,χωρις να χρειαζεται να ασχοληθουμε με τον προσανατολισμο του Β.
      Διονυση δεν καταλαβαινω αυτο που γραφεις σε τι χρειαζεται.
      “Αν πάρουμε την διαδρομή s1, τότε μπορούμε να φανταστούμε έναν ευθύγραμμο κατακόρυφο αγωγό που περνά από το κέντρο του κύκλου, αλλά τότε σε ένα σημείο της κυκλικής διαδρομής θα έχουμε μαγνητικό πεδίο όπως στο σχήμα, με αποτέλεσμα το γινόμενο: Βi∙Δli∙συν0°= + Βi∙Δli > 0 Αλλά αυτό συμβαίνει για κάθε στοιχειώδες τόξο Δli, οπότε και το αντίστοιχο άθροισμα είναι θετικό..”
      Aφου ο νομος Ampere δινει κατευθειαν και το προσημο απο μονος του αφου η φορα του ρευματος που διερχεται απο την επιφανεια ,σχετιζεται γεωμετρικα με την θετικη φορα διαγραφης
      της καμπυλης ,βασει του κανονα της δεξιας χειρός και αυτο το γραφει το σχολικο βιβλιο.

    • Μίλτο και Αποστόλη καλό μεσημέρι και σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
      Μίλτο, οι διαδρομές s1 και s2 θα μπορούσαν να μην είναι καν κυκλικές ή το ηλεκτρικό ρεύμα του κυκλικού αγωγού να μην περνάει από το κέντρο τους. Να είναι δυο τυχαίες κλειστές καμπύλες. Ο νόμος του Ampère προβλέπει ότι η κυκλοφορία (το άθροισμα των γινομένων Βi∙Δli∙συνθi) θα είναι το ίδιο στις περιπτώσεις των παρακάτω σχημάτων, όπου στο πρώτο ο αγωγός δεν είναι ευθύγραμμος και δεν περνά από το κέντρο, ενώ στο δεύτερο ο ευθύγραμμος αγωγός περνά από το κέντρο Ο της κλειστής κυκλικής διαδρομής.

      https://dmarg02.files.wordpress.com/2022/07/999.jpg

      Έτσι στην εκφώνηση απέφυγα να προσδιορίσω πού είναι το κέντρο και ποια η ακτίνα της κυκλικής διαδρομής s1 ή s2, ενώ στην απάντηση, αν προσέξεις, έχω αντικαταστήσει τον κυκλικό αγωγό με ευθύγραμμο, ο οποίος είναι κάθετος στο επίπεδο, έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε ότι η διαδρομή μας ταυτίζεται με μια δυναμική γραμμή και έτσι να «διευκολύνεται» η αποδεικτική πορεία…

      • Ναι Διονύση, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο και αναφορικά μόνο με το αποτέλεσμα, εννοείται ότι δεν χρειάζεται να αναφερθείς σε λεπτομέρειες για τη διαδρομή.
        Εκεί όμως που αναφέρεις ότι όλες οι γωνίες είναι 0° ή 180° αντίστοιχα, νομίζω ότι χρειάζονται οι λεπτομέρειες για τη διαδρομή που ανέφερα (αν και είναι εκτός του στόχου της ερώτησης).

      • Τώρα είδα το “μπορούμε να φανταστούμε” που γράφεις στην αρχή!
        Δεν το είχα διαβάσει προσεκτικά και αντιλήφθηκα ότι αναφερόσουν στη διάταξη της άσκησης…
        Να είσαι καλά.

    • Καλό μεσημέρι Κωνσταντίνε και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
      Απάντησα παραπάνω στον Μίλτο για το θέμα της ακτίνας και του κέντρου της κυκλικής διαδρομής.
      Τώρα όσον αφορά την δική σου ένσταση, το γιατί αυτό το γράφω έτσι, γιατί νομίζω ότι κάποια πράγματα πρέπει να επεξηγούνται και να μην ορίζονται «αξιωματικά». Και αξιωματική είναι η διατύπωση του βιβλίου:

      https://dmarg02.files.wordpress.com/2022/07/888.jpg

      Προφανώς αν κάποιος μαθητής το εφαρμόσει, κανείς δεν θα του αμφισβητήσει την ορθότητα της εφαρμογής.
      Αλλά αν κάποιος μαθητής μπλεχτεί, στην εύρεση της θετικής φοράς του ρεύματος, μήπως θα ήταν καλύτερα να ξέρει πώς και γιατί επιλέξαμε αυτήν, σαν θετική;

    • Οχι Διονυση.Ο νομος Αmpere ειναι ενα εργαλειο που μας απαλλασει τελειως απο το τεχνικο κομματι του να ασχοληθουμε με τα γινομενα Βi∙Δli.
      Βαζεις μια ασκηση που λυνεται σε μια σειρα με νομο Ampere και την λυνεις
      με ολιγον Ampere,ολιγον βαζεις ευθυγραμμο αγωγο,ολιγον ψαχνεις τις φορές του Β και ετσι στην ουσια ο νομος του Ampere παει περιπατο.
      Αν θελεις να δειξεις οτι σε αυτην την περιπτωση το προσημο της παραστασεως με τα γινομενα βρισκεται και αλλοιως,η το κανεις σε μαθημα θεωριας,η το κανεις στην ασκηση ως εξτρα παρατηρηση η εξτρα σχολιο για να καταλαβει ο μαθητης τι ακριβως κανεις και γιατι το κανεις.
      Ενας μαθητης μεσου επιπεδου διαβαζοντας την λυση σου θα νομισει οτι αυτη ειναι η διατυπωση που θα επρεπε να δωσει αν η ασκηση επεφτε στις πανελληνιες,ενω στην πραγματικοτητα δεν πρεπει να ασχοληθει καθολου με τις φορες του B και τα τοιαυτα. Αρκει να βαλει το δεξι του χερακι και να δει αμεσως ποιο ειναι το σωστο προσημο και αυτο πρεπει να μαθει να κανει για να του ειναι χρησιμος ο νομος Ampere.

    • 🙂

    • Καλησπέρα Διονύση , καλησπέρα στην παρέα.
      Πολύ χρήσιμη. Πάντα εξαιρετική η ανάλυσή σου , Διονύση.

  • Μιας και έχουμε μια πολύ ζεστή βραδιά, ας παίξουμε με το νερό… μήπως και βραχούμε, με αποτέλεσμα να δροσιστούμε!

  • Δίνεται ένας ευθύγραμμος κατακόρυφος αγωγός, ο οποίος διαρρέεται από ρεύμα έντασης 15 Α. Στο σχήμα βλέπετε έναν κύκλο σε οριζόντιο επίπεδο, με κέντρο το σημείο Ο του αγωγού και δύο σημεία Α και Γ που ορίζουν ένα τ […]

    • Καλησπέρα Διονύση.
      Συγχαρητήρια, πολύ καλή άσκηση. Μάλλον σε τέτοιο “στυλ” θα κυμανθεί το είδος των ερωτημάτων στο νόμο Ampere.
      Να είσαι καλά, καλό βράδυ.

    • Καλησπέρα Διονύση. Πολύ διδακτική και αυτή, όσον αφορά τον υπολογισμό της κυκλοφορίας του Β σε αμπεριανές καμπύλες εντός μαγνητικού πεδίου.
      Είναι εμφανές από τη σειρά αυτή των αναρτήσεών σου, ότι το Β του πρώτου μέλους δεν οφείλεται μόνο σε ρεύματα εντός της αμπεριανής καμπύλης, αφού πάνω στην καμπύλη μπορεί Β διάφορο του 0, ενώ δεν περικλείονται ρεύματα.

      • Καλημέρα Ανδρέα και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
        Δίκιο έχεις. Ο νόμος δεν αναφέρεται σε κάποιες ειδικές καμπύλες γραμμές, που να συμπίπτουν με κάποιες δυναμικές γραμμές, απλά σε οποιαδήποτε κλειστή διαδρομή και τα ρεύματα που διέρχονται από την αντίστοιχη επιφάνεια.
        Αν δεν διέρχονται ρεύματα από την επιφάνεια, απλά το άθροισμα των γινομένων (η κυκλοφορία) θα προκύπτει ίση με μηδέν, χωρίς να σημαίνει ότι σε κάθε σημείο της διαδρομής δεν μπορεί να έχουμε ένταση πεδίου.

    • Καλησπέρα σε όλους γράφω από Λακωνία και από κινητό ζητείται άρα η επιεικια του κοινού όμορφο β θεμα.
      Διονυσή νομίζω εκτός από χορδή θα μπορούσε να είναι οποιδηποτε γραμμή δεξιά από το Ο

      • Καλό βράδυ Βαγγέλη και καλές δροσιές!
        Για Λακωνία βέβαια, δεν τις… βλέπω!
        Σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
        Και ναι, είδες το …μυστικό. Ισχύει και για κάθε γραμμή που ενώνει τα Α και Γ αρκεί η κλειστή διαδρομή ΑΜΓΑ να μην συμπεριλάβει το σημείο Ο που περνά ο αγωγός, οπότε η κυκλοφορία (το άθροισμα των γινομένων) θα παραμένει μηδενικό.

  • Ένα ευθύγραμμος απείρου μήκους αγωγός, είναι κάθετος στο επίπεδο της σελίδας, περνώντας από το σημείο Ο και διαρρέεται από ρεύμα έντασης Ι, με φορά προς τα μέσα. Με κέντρο το σημείο Ο χαράσσουμε δ […]

    • Καλημέρα Διονύση.
      Πάρα πολύ καλή άσκηση. Συναρτάται απολύτως με την θεωρία.

    • καλημέρα σε όλους
      ευχαριστούμε Διονύση, πολύ σωστή επιλογή διαδρομών,
      αλλά γιατί η αριστερόστροφη περιστροφή στον δακτύλιο είναι αρνητική για τα στοιχειώδη τμήματα του αγωγού;
      (η πάγια θέση μου είναι ότι η φορά διανυσματικού μεγέθους υπόκειται σε κανόνα, το αν, όμως, χαρακτηρισθεί θετική ή αρνητική η τιμή του, είναι της απόλυτης επιλογής του γράφοντος, αρκεί αυτός να τηρήσει την ίδια επιλογή για όλα τα ομοειδή μεγέθη)
      εξακολουθώ, πάντως, να έχω αντιρρήσεις, για τον νόμο
      πρώτη και βασικότερη, και να με συγχωρεί ο κύριος Ampere, αν δηλαδή μας παρακολουθεί από κάπου…
      νομίζω ότι ο νόμος αυτός δεν μας προσφέρει κάτι, το ξανάγραψα ότι δεν θα τον έβαζα στην ύλη του Λυκείου, γιατί να με νοιάζει, θα με ρωτούσε πιθανόν ένας μαθητής, πόσο είναι ένα περίεργο και αρκετά δύσκολο άθροισμα στοιχειωδών ποσοτήτων ΣΒΔlσυνθ, το οποίο, μάλιστα, ούτε καν όνομα δεν έχει, δεν έχω να το λέω κάπως π.χ. “γραμμική ροή”, “κλειστό αποτέλεσμα” κάτι, ούτε και η μονάδα του δεν έχει όνομα
      και αυτό, στο τέλος της σελίδας, “ο νόμος του Ampѐre μας διευκολύνει να υπολογίζουμε την ένταση σε μαγνητικά πεδία που εμφανίζουν συμμετρία” δεν το σχολιάζω, ευκολάκι το θεωρώ, κανένας μαθητής δεν θα εκφράσει απορία για το τί θέλει να πει ο ποιητής
      αυτό, όμως, με τον νέο ρόλο των δακτύλων του δεξιού χεριού, πάει το καημένο το FBI, συγχωρέθηκε, με ξεπερνάει, είμαι και Αλεξοπουλικός πώς να το κάνουμε;, και, να με συγχωρήσουν οι άλλες νεολαίες, αλλά με υψωμένη γροθιά σε πανώ της ΚΝΕ μου νοιάζει…

    • Γεια σου Διονύση.
      Νομίζω δίνεις μια υποδειγματική διαδικασία αντιμετώπισης προβλήματος που αφορά το ΣΒΔlσυνθ (κυκλοφορία του Β σε κλειστή διαδρομή) και τον νόμο Ampere.

      Κρίμα που η ύλη δεν δίνει την ευκαιρία να δείξει κανείς ότι η αντίστοιχη ΣΕΔlσυνθ  (κυκλοφορία του Ε σε κλειστή διαδρομή) είναι πάντα μηδέν, διαφορά που αντιστοιχεί στο στρόβιλο και το αστρόβιλο των δυο πεδίων.

      • Καλό μεσημέρι Άρη.
        Γράφαμε μαζί, οπότε τώρα είδα το σχόλιό σου.
        Σε ευχαριστώ για το σχολιασμό και ναι, αν διδάσκαμε και το αντίστοιχο ΣΕΔlσυνθ, κάνοντας την επαγωγή, ίσως βλέπαμε και την διαφορά ή τουλάχιστον θα είχαμε και την 3η εξίσωση του Maxwell για να κάνουμε συγκρίσεις…

      • καλό μεσημέρι Άρη
        μου αρέσει ο όρος “κυκλοφορία” για το μέγεθος, μακάρι και ένα όνομα για τη μονάδα του, μειώνει τον σκεπτικισμό μου για την αναγκαιότητα εισαγωγής του, αλλά το σχολικό βιβλίο δεν…
        ως προς την αναγκαιότητα εισαγωγής μια γνώσης πριν τη γνώση, άλλως από καθέδρας, έτσι “εν ψυχρώ”, είχα ώρες συζήτησης με το Δάσκαλο και φίλο, τον Ανδρέα, που με ενέπνευσε και ανάρτησα αυτό ως παράδειγμα: https://ekountouris.blogspot.com/2020/12/blog-post_15.html

    • Καλό μεσημέρι Χριστόφορε και Βαγγέλη και σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
      Βαγγέλη λες “γιατί η αριστερόστροφη περιστροφή στον δακτύλιο είναι αρνητική”.
      Δεν όρισα αρνητική, ούτε θετική διαδρομή. Όρισα μια φορά περιστροφής της κλειστής διαδρομής την οποία ονόμασα ΑΜΒΓΝΔΑ.
      Αλλά αν κάποιος κινηθεί από το Α προς το Β, κάθε στοιχειώδες dl σχηματίζει γωνία π με το διάνυσμα της έντασης, με αποτέλεσμα το αντίστοιχο εσωτερικό γινόμενο να προκύπτει αρνητικό!
      Αν έπαιρνα αντίθετη φορά διαγραφής το αρνητικό γινόμενο θα το είχα στην εσωτερική διαδρομή.
      Άλλωστε αυτό που επιδιώκει η άσκηση είναι η “εκγύμναση” του μαθητή και η εμπλοκή του (και πού ξέρεις… μπορεί και να κατανοήσει) τι λέει ο νόμος…
      Γιατί ο νόμος Ampere; Γιατί αποτελεί την 4η εξίσωση του Maxwell (συν κάποια ρεύματα μετατόπισης που λέγαμε κάποτε…).
      Δηλαδή αποτελεί ένα από τους 4 πυλώνες του ηλεκτρομαγνητισμού…

    • Καλημέρα Διονύση. Αυτή είναι επιμόρφωση στο αντικείμενό μας, που προσωπικά μου φαίνεται σαν όαση μέσα στο βομβαρδισμό “επιμορφώσεων” από το ΙΕΠ. (Μόλις τελείωσα και την υποχρεωτική του ΙΕΠ στη …διαφοροποιημένη μάθηση για μειονότητες – αν έβλεπες τις προτάσεις διδασκαλίας θα νόμιζες ότι ζεις στο Άλφα του Κενταύρου!).
      Η ανάρτησή σου είναι διδακτικότατη και απαραίτητη για μαθητές και καθηγητές. Αλλιώς πάμε σε παπαγαλία του Νόμου.
      Το σχολικό λέει
      https://i.ibb.co/3Wm37Lj/3.png

      Κι αν ρωτήσει κάποιος. Πως αποδεικνύεται;
      Να είσαι καλά!

    • εύγε Διονύση , διδάσκεις διδασκαλία

  • Ο νόμος του Wien, αλλά και ο δαρβινισμός στην όραση των ζώων, από τον Καθηγητή Στέφανο Τραχανά και τα μαθήματα “Mathesis”, 

    • Διονύση φοβερό. Τα ποντίκια γνώριζαν το νόμο του Wien πριν τον Wien. Για την ιστορία στη φωτομετρια τα μήκη κύματος γύρω από το λmax, δηλαδή λίγο πράσινο – κίτρινο – λίγο πορτοκαλί τα λέμε οπτικό(visual).

    • Μια και πιάσαμε τα φάσματα μερικές “εγκυκλοπαιδικές” παρατηρήσεις:
      Το ανθρώπινο μάτι αντιλαμβάνεται Φως από 380 έως περίπου 750 nm αν και αυτό διαφέρει από άτομο σε άτομο. Ο Νεύτωνας αρχικά διαίρεσε το φάσμα σε έξι χρώματα: κόκκινο, πορτοκαλί,κίντρινο, πράσινο μπλέ και μωβ . Αργότερα πρόσθεσε το indigo  ως το έβδομο χρώμα, καθώς πίστευε ότι το επτά ήταν ένας τέλειος αριθμός, όπως προήλθε από τους Έλληνες σοφιστές  , ότι υπήρχε μια σύνδεση μεταξύ ανα΄μεσα στα χρώματα, νότες , των γνωστά αντικείμενα στο ηλιακό σύστημα κ.λ.π.  Το ανθρώπινο μάτι είναι σχετικά αναίσθητο στις συχνότητες του indigo και μερικοί άνθρωποι που έχουν κατά τα άλλα καλή όραση δεν μπορούν να διακρίνουν το indigo από το μπλε και το ιώδες. Και μια δαρβινική εξαίρεση: τα φίδια μπορούν να αντιλαμβα΄νονται (όχι ακριβώς με την έννοια της όρασης) 5-30 μm μήκη κύματος καθώς και διαφορές θερμοκρασιών της τάξεως των εκατομμυριοστών του βαθμού. Ενα φίδι που δεν βλέπει καλά μπορεί να ακολουθήσει ίχνη από ποντίκι που περασε πριν από λίγο θερμαίνοντας απειροελάχιστα το έδαφος και αφήνοντας διαφορές θερμοκρασίας στα σημεία που πάτησε όπως εμείς ακολουθούμε λασπωμένα ίχνη στο δρόμο.

      Μια φωτιά σε ξύλα στους 1500 Κ σβήνει τη μέγιστη ακτινοβολία στα 2000 nm περίπου. Το 98% της ακτινοβολίας της είναι σε μήκη κύματος μεγαλύτερα από 1000 nm και μόνο ένα μικρό ποσοστό ορατά μήκη κύματος (390-700 νανόμετρα). Κατά συνέπεια, μια φωτιά από ξύλα μπορεί να κρατήσει ένα άτομο ζεστό, αλλά είναι μια κακή πηγή ορατού φωτός.
      Η πραγματική θερμοκρασία του Ήλιου  είναι 5778 Kelvin. Χρησιμοποιώντας το νόμο του Wien, βρίσκουμε μια κορυφαία εκπομπή ανά νανόμετρο (μήκους κύματος) σε μήκος κύματος περίπου 500 nm, στο πράσινο τμήμα του φάσματος κοντά στην κορυφαία ευαισθησία του ανθρώπινου ματιού. Από την άλλη πλευρά, όσον αφορά την ισχύ ανά μονάδα οπτικής συχνότητας, η μέγιστη εκπομπή του Ήλιου είναι στα 343 THz ή ένα μήκος κύματος 883 nm στο κοντινό υπέρυθρο. Όσον αφορά την ισχύ ανά ποσοστό εύρους ζώνης, η κορυφή είναι περίπου στα 635 nm, ένα κόκκινο μήκος κύματος. Ανεξάρτητα από το πώς θέλει κανείς να σχεδιάσει το φάσμα, περίπου το ήμισυ της ακτινοβολίας του ήλιου βρίσκεται σε μήκη κύματος μικρότερα από 710 nm, περίπου στο όριο της ανθρώπινης όρασης. Από αυτό, περίπου το 12% είναι σε μήκη κύματος μικρότερα από 400 nm, υπεριώδη μήκη κύματος, τα οποία είναι αόρατα με γυμνό ανθρώπινο μάτι. Μπορεί να εκτιμηθεί ότι μια μάλλον μεγάλη ποσότητα της ακτινοβολίας του Ήλιου πέφτει στο αρκετά μικρό ορατό φασμα
      Η υπεροχή της εκπομπής στο ορατό εύρος, ωστόσο, δεν συμβαίνει στα περισσότερα από τα υπόλοιπα άστρα εκτός του Ήλιου. π.χ . Ο καυτός υπεργίγαντας Rigel εκπέμπει το 60% του φωτός του στο υπεριώδες, ενώ ο ψυχρός υπεργίγαντας Betelgeuse εκπέμπει το 85% του φωτός του σε υπέρυθρα μήκη κύματος. Ενώ λίγα αστέρια είναι τόσο καυτά όσο το Rigel, τα αστέρια πιο δροσερά από τον ήλιο ή ακόμα και τόσο δροσερά όσο ο Betelgeuse είναι πολύ συνηθισμένα.
      Πηγές: δια΄φορα βιβλία και Wiki

      • Χαράλαμπε πολύ καλό …το κλέβω. Θα μου επιτρέψεις λίγα συμπληρωματικά στο αστρονομικό κομμάτι. Το χρώμα των αστέρων προφανώς είναι συνάρτηση της επιφανειακής τους θερμοκρασίας. Σύμφωνα με τον νόμο Wien μεγάλη θερμοκρασία σημαίνει μικρά μήκη κύματος δηλαδή μπλέ , υπεριώδες, Χ και γ, μικρή θερμοκρασία μεγάλα μήκη κύματος δηλ πορτοκαλί κόκκινο , υπέρυθρο. Ανάλογα λοιπόν με τη θερμοκρασία έχουμε τους λεγόμενους φασματικούς τύπους( Ο κυανοί 25000 Κ – 40000 Κ , Β κυανόλευκοι 10.000 Κ – 25000 Κ, Α λευκοί 7500 Κ – 10.000 Κ, F λευκοκίτρινοι 6000 Κ – 7500 Κ, G κίτρινοι 4500 Κ – 6000 Κ , Κ πορτοκαλί 3000 Κ – 4500 Κ και Μ ερυθροί 2000 Κ – 3000 Κ. Οι φασματικοί τύποι Ο και Β αντιστοιχούν σε νεαρούς γίγαντες και υπεργίγαντες αστέρες. Ο ήλιος μας είναι κίτρινος G και όντως η συντριπτική πλειοψηφία των αστέρων είναι ερυθροί νάνοι, δηλαδή μικρότεροι του ήλιου μας και “ψυχροί”. Υπάρχουν ελάχιστα εξωτικά αστέρια που ανήκουν στην κατηγορία Wolf – Rayet που η επιφανειακή τους θερμοκρασία φτάνει τους 70.000 Κ ενδεχομένως και τους 100.000 Κ !!! αυτό δημιουργεί αστρικούς ανέμους με απίστευτες ταχύτητες έως 5000 km/s !!!

    • Καλημέρα Άρη, καλημέρα Χαράλαμπε.
      Σας ευχαριστώ για το σχολιασμό και τον εμπλουτισμό της ανάρτησης με ενδιαφέρουσες συμπληρωματικές πληροφορίες.

    • Είναι μια από τις σπουδαιότερες αναρτήσεις! Δείχνει το μεγαλείο των Φυσικών Επιστημών, το πως η μία Επιστήμη συμπληρώνει την άλλη και πως η κάθε μια μας βοηθάει από την πλευρά της στην βαθύτερη κατανόηση του Κόσμου!! Παράλληλα αναδεικνύει την ΟΥΣΙΑ της θεωρίας της Εξέλιξης του Δαρβίνου που κακοποιείται από ορισμένους για άλλους γνωστούς λόγους… Συγχαρητήρια Διονύση ! Επιπλέον θέλω να εκφράσω την βαθύτατη εκτίμηση μου στον Στέφανο Τραχανά!

    • Χαρτί, μαρκαδόρος και ο καθηγητής.
      Ένας απλός νόμος, παρουσίαση και σχολιασμός των μεταβλητών. Ο νόμος συνδέεται με την βιολογία, τον κόσμο γύρω μας.
      Δίνεται ένα παράδειγμα – άσκηση, συγκρίνεται η τιμή που υπολογίστηκε με την πραγματική τιμή.

      Εκπαιδευτικά δίνει μια πρότυπη παρουσίαση.

      Respect.

  • Ένας ευθύγραμμος αγωγός απείρου μήκους είναι κάθετος στο επίπεδο της σελίδας και διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα ένταση Ι=10 Α, με φορά προς τον αναγνώστη. Στα παρακάτω σχήματα έχουμε πάρει δύο διαδρομές, στο […]

    • Καλησπέρα Διονύση,
      πολύ χρήσιμη και διδακτική και αυτή η άσκηση!
      Ένας άλλος τρόπος που σκέφτηκα θα ήταν να θεωρήσουμε μια κλειστή διαδρομή και να εφαρμόσουμε το νόμο του Ampere σε αυτήν όπως φαίνεται στο επισυναπτόμενο.

      https://drive.google.com/file/d/1TVi9D3iwx4rdtFBNIjF3dxufnOvuF9zx/view?usp=sharing

    • Ένας νόμος που σίγουρα απαιτεί περισσότερες εφαρμογές από αυτές του σχολικού ώστε να γίνει η χρήση του κατανοητή στους μαθητές (“τριπλάροντας” βέβαια για ακόμη μία φορά τα ολοκληρώματα).

    • Καλημέρα Εμμανουήλ και Μίλτο.
      Σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
      Ωραία η απόδειξη Εμμανουήλ.
      Έχω έτοιμη μια ανάλογη απόδειξη, την οποία προγραμματίζω για τις επόμενες μέρες…

    • Γεια σου Διονυση.Μια ερωτηση. Σε ποιο σημειο των λυσεων αυτων των ασκησεων εφαρμοζεις τον νομο του Αmpere? Oι ασκησεις οπως τις λυνεις ειναι εφαρμογες του νομου Biot-Savart οχι του νομου Αmpere διοτι δεν τον χρησιμοποιεις πουθενα και ουτε χρειαζεται.
      Αυτο καταλαλαβαινω,Εφαρμογες του νομου Αmpere θα ηταν αν στις λυσεις τον χρησιμοποιουσες και εγραφες κατ ευθειαν τα αποτελεσματα τα οποια προκυπτουν χωρις κανεναν υπολογισμο λογω του νομου Ampere και της συμμετριας. Διαφορετικα δεν βλεπω να εχει καμμια σχεση η ασκηση αυτη με τον νομο του Αmpere.Eκτος αν αποτελει δυο παραδειγματα επιβεβαιωσης του νομου του Αmpere σε δυο απλες περιπτωσεις,κατι ομως που δεν το αναφερεις στην λυση.

      • Κωνσταντίνε, το αν οι εφαρμογές αυτές αναφέρονται στο νόμο του Ampère ή όχι, δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω για να πειστείς.
        Μάλλον αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, αφού το ύφος του σχολίου δείχνει πλήρως αρνητική στάση, απέναντι στην ανάρτηση…
        Αλήθεια πώς υπολογίζω το ζητούμενο άθροισμα στην λύση στην 2η περίπτωση; Ποιο νόμο επικαλούμαι; Δεν το διάβασες;
        Από κει και πέρα, αφού μπήκε με αυτόν τον τρόπο η αμφισβήτηση της ανάρτησης, υποχρεούμαι να δώσω διευκρινήσεις…
        Η ανάρτηση στοχεύει να δώσει δυο εφαρμογές που ο διδάσκων θα χρησιμοποιήσει κατά την διδασκαλία του νόμου. Δεν φιλοδοξεί να δώσει θέμα εξέτασης ή ένα μαθηματικό πρόβλημα υψηλού επιπέδου.
        Και ο πρώτος στόχος της διδασκαλίας αυτής, είναι να καταλάβει ο μαθητής τι ακριβώς είναι αυτό το άθροισμα των γινομένων. Γι΄ αυτόν η παράσταση είναι μια εντελώς άγνωστη διαδικασία και σε αυτό πρέπει να επιμείνει ο διδάσκων.
        Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη, έχοντας διδάξει παλιότερα το νόμο και γι΄ αυτό πρότεινα το πρώτο ερώτημα.
        Μια εφαρμογή υπολογισμού του αθροίσματος αρχικά και η διαπίστωση ότι η ίδια μέθοδος δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην περίπτωση του τετραγώνου.
        Αυτός είναι ο στόχος Κωνσταντίνε, τον οποίο αρνείσαι να δεις…

        • Διονυση μαλλον δεν καταλαβες καθολου το σχολιο μου. Η ασκηση ειναι καλη. Δεν δειχνω αρνητικη σταση ουτε την αμφισβητω.Κανω κριτικη ως προς τον τιτλο της. Δυο εφαρμογές του νόμου Ampère
          Η Ασκηση δεν αναφερεται στον Ampere .Νομος Ampere σημαινει το εξης:
          Στο πρωτο σχημα αν το αθροισμα εκτεινοταν σε ολο τον κυκλο τοτε λογω του νομου του Ampere το αποτελασμα θα ηταν μ0 επι Ι
          Αρα λογω συμμετριας θα ειναι το μισο δηλαδη μ0 επι Ι δια 2.
          Αναλογως διατυπωνει κανεις και την απαντηση στο δευτερο ερωτημα.
          Eν συνεχεια για διδακτικους λογοτς αν θελει κανεις υπολογιζει και αναλυτικα τα αθροισματα,για να δει ο μαθητης οτι παιρνει το ιδιο αποτελεσμα.
          Εσυ στο πρωτο σχημα δεν επικαλεισαι πουθενα τον εν λογω νομο.Υπολογιζεις το αθροισμα ενω ο νομος Αmpere σε απαλλασει απο το να κανεις αυτον τον υπολογισμο.Το γραφεις και μονος σου πιο κατω:
          “Συνεπώς δεν θα μπορούσαμε να υπολογίσουμε τόσο εύκολα, όπως στο προηγούμενο ερώτημα, το ζητούμενο άθροισμα.” η ασκηση οπως την λυνεις δεν εχει σχεση με τον νομο αυτον.
          Στην δευτερη ασκηση δεν καταλαβα τι ακριβως κανεις αν δηλαδη το αποτελεσμα προκυπτει απο τον νομο Αmpere η απο την σχεση
          (4.2) του βιβλιου. Εστω. Η πρωτη ασκηση παντως ειναι τελειως ασχετη με τον νομο Ampere.
          Δεν ξερω ποιοι ειναι οι διδακτικοι σου στοχοι ,δεν τους αμφισβητω,αλλα το να καταλαβει ο μαθητης την μαθηματικη φυση τετοιων αθροισματων δεν εχει καμμια σχεση με τον νομο Ampere..Kακως ενοχλεισαι οταν δεχεσαι καποια κριτικη στα γραφομενα σου.

    • Καλησπέρα Διονύση. Έξυπνο το Β! Εφαρμογή το νόμο του Amber για όλο το τετράγωνο, και λόγω συμμετρίας, από κάθε πλευρά το 1/4 του όλου!
      Μπράβο!!

  •   
    Ένας αγωγός αποτελείται από δύο κάθετες ημιευθείες yO και Οx, ορίζοντας ένα επίπεδο, πάνω στο επίπεδο της σελίδας και διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα έντασης Ι=10 Α, όπως στο σχήμα.

    Να βρεθεί η ένταση το […]

  • 1)   Έστω ότι διαθέτουμε έναν αγωγό ΑΓ, απείρου μήκους, ο οποίος διαρρέεται από ρεύμα έντασης Ι=2Α και ένα σημείο Ο, το οποίο απέχει απόσταση α=0,2m από τον αγωγό (το σχήμα δεν είναι σε κλίμακα..).
    i) Πόσο […]

    • Η παραπάνω ανάρτηση προβαίνει σε κάποιους μαθηματικούς υπολογισμούς, προσπαθώντας να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα, για το “πώς πάνε τα πράγματα” με τον νόμο Bio-Savart, τα οποία μπορούμε να τα έχουμε υπόψη, όταν δεν θέλουμε να κάνουμε απλά υπολογισμούς.
      Αφορμή η προηγούμενη ανάρτηση:
      Ποια η κατάταξη των μαγνητικών πεδίων;
      και η συζήτηση που ακολούθησε.

    • ξεκινώ από το τέλος, σχόλια δηλαδή
      (όποιος θέλει το ακούει και αυτό, Κώστας Χατζής, Σώτια Τσώτου, της νιότης μας μερικών https://www.youtube.com/watch?v=12tbvSLbNu8)
      Άριστα φίλε!
      ο Πειραματικός, η ταπεινότητά μου δηλαδή, επιβεβαιώνει ότι αγωγός “απείρου μήκους” δεν υπάρχει, διότι πώς τον φτιάξαμε και πώς τον μεταφέραμε και πού βρήκαμε τόσο υλικό και από πού και ποιο το βάρος του και πώς τον φορτώσαμε και πώς…
      “απείρου μήκους” θεωρείται ένας αγωγός αν το σημείο ως προς το οποίο μελετάμε την όποια συνέπεια της ύπαρξής του, απέχει από αυτόν απόσταση συγκριτικά ασήμαντη με το μήκος του, συγκριτικά, όχι κυριολεξία
      ευχαριστούμε Διονύση

    • Καλησπέρα Διονύση. Βροχερή η ημέρα, οπότε ότι πρέπει για μία εξάσκηση στο νέο νόμο. Ευχαριστούμε πολύ! Σαφώς πολύ διδακτική κι αυτήν.

    • Καλημέρα Βαγγέλη, καλημέρα Δημήτρη και καλή Κυριακή.
      Σας ευχαριστώ για το σχολιασμό και χαίρομαι για την συμφωνία!

    • Καλημέρα Διονύση.
      Στοχευμένη όπως πάντα με συμπεράσματα χρήσιμα!

    • Καλημέρα σε όλους.
      Η διαφορά ποσότητας και ποιότητας.
      Διονύση πολλή χρήσιμη.
      Τόσες δεκαετίες, τόσες ασκήσεις, τόση γεωμετρία για το Β, αλλά ποτέ διερεύνησα τελικά ποιο κομμάτι του αγωγού είναι υπεύθυνο για το μεγαλύτερο ποσοστό δημιουργίας του μαγνητικού πεδίου.
      Τελικά τα νούμερα πολλές φορές έχουν κάτι να πουν και δεν αρκεί να φτάνεις στον τύπο και μετά η αντικατάσταση είναι εύκολη.
      Σε ευχαριστούμε για την αποσαφήνιση.

    • Καλησπέρα Πρόδρομε και Βασίλη.
      Σας ευχαριστώ για το σχόλιο… και την αποδοχή των συμπερασμάτων, πράγμα που στόχευε η ανάρτηση.

    • Καλησπέρα Διονύση. Πολύ αναλυτική η συνέχεια της ανάρτησης. Δεν αφήνει περιθώρια για αμφισβήτηση.

      Θεωρώ όμως ατυχή την έκφραση
      Ο καθηγητης μου Μανωλης Γεωργιακακης που μου εκανε Ευκλειδια και Αναλυτικη Γεωμετρια στο Αττικο φροντιστηριο, μια ελλειπη δικαιολογηση την χαρακτηριζε μπακάλικη.”
      από κάποιον που διορθώνει αυστηρά τη λέξη “τιμή” του μαγνητικού πεδίου, ενώ ο ίδιος ανεβάζει άρθρο με εκφώνηση
      “2.Να υπολογίσετε το μαγνητικό πεδίο στο κέντρο ενός κυκλικού ρευματοφόρου αγωγού”,
      όπου δεν υπάρχει σχεδιασμένη η φορά της έντασης του ρεύματος, αφού έχει κάνει copy-paste το σχήμα
      και στην – χειρόγραφη – απάντηση που ανεβάζει, υπολογίζει μόνο το μέτρο της έντασης.

      Μπορούμε να διαφωνούμε, να γράφουμε την επιστημονική μας άποψη, αλλά να αφήνουμε τους χαρακτηρισμούς – παραλληλισμούς με άλλα επαγγέλματα, τα οποία είναι αξιοπρεπέστατα και δεν μας τιμά η υποτίμησή τους.
      Να είσαι καλά!

      • Καλησπέρα Ανδρέα και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό, αλλά και την τοποθέτηση…

      • Το σχολιο σου δειχνει οτι δεν αντιλαμβανεσαι το νοημα των λεξεων και των εκφρασεων.Πολυ κακώς κάκιστα. Η εκφραση μου περι μπακαλικου υπολογισμου δεν ειναι καθολου ατυχης για τον λογο για τον οποιο αναφερεις.Μπορει η εκφραση να ειναι ατυχης διοτι ο υπολογισμος στον οποιο αναφερομαι να ειναι τελικα σωστος και να κανω εγω λαθος,οχι ομως για τον λογο για τον οποιο αναφερεις περι παραλληλισμου με αλλα επαγγελματα.
        Ο υπολογισμος ενος μπακαλη ειναι πολυ πιο προχειρος απο εναν μαθηματικο υπολογισμο.Αυτο οφειλεται στην φυση των υπολογισμων.Αρα η λεξη μπακαλικος υπολογισμος δηλωνει την προχειροτητα.Αυτο δεν μειωνει το επαγγελμα του μπακαλη το οποιο εκ φυσεως δεν απαιτει την αυστηροτητα της αλγεβρας.ουτε τα τεφτερια του μπακαλη εχουν καμμια σχεση μετα χειρογραφα του Χιλμπερτ.
        Το κοψιμο των κρεατων ενος χασαπη ειναι πολυ λιγοτερο ακριβές απο την τομη με νυστερι ενος πλαστικου χειρουργού.Η φυση του κοψιματος ειναι τετοια.Δεν χρειαζεται τοση ακριβεια.Αρα ενας ατζαμης χειρουργός αν πουμε οτι εκανε μια χασαπικη τομη αυτο δηλωνει την ελειψη ακριβειας και δεν μειωνει το επαγγελμα του χασαπη το οποιο εκ φυσεως δεν απαιτει τοση ακριβεια στις τομες.. Ουτε κανενας χασαπης υποστηριξε οτι ειναι πλαστικος χειρουργός.
        Το βαψιμο ενος τοιχου απο εναν μπογιατζη δεν απαιτει την δεξιοτεχνια και το χερι ενος ζωγράφου.Ειναι η φυση των επαγγελματων τετοια.Αν καποιος θελησει να ζωγραφισει και ειναι τοσο αδεξιος ωστε αυτο που φτιαξει το χαρακτηρισουμε σαν μπογιατισμα του καμβα,αυτο δεν μειωνει το επαγγελμα του μπογιατζη ουτε κανενας μπογιατζης υποστηριξε οτι ειναι Νταλί.
        Ενας πωλητης στην λαικη δεν μπορει να εχει την φωνη ενος , τραγουδιστη οπερας και πολλα ακομα παραδειγματα.
        Δεν μπορω να στα εξηγησω πιο απλα.Καταλαβες ελπιζω οτι ο χαρακτηρισμος ενος δυσκολου πολυ τεχνικου μαθηματικου υπολογισμου ως μπακαλικου δεν υποτιμα το επαγγελμα του μπακαλη. Δειχνει απλως οτι ο υπολογισμος εγινε στο ποδι.Αρα το σχολιο σου περι παραλληλισμων με αλλα επαγγελματα ειναι ατυχές και δεν εχει κανενα νοημα.Αν επιμενεις μπορεις να βρεις τον Καθηγητη μου να του κανεις παρατηρηση για την εκφραση του την οποια παντως εγω βρισκω αρκετα πετηχημενη.
        Το μονο στο οποιο εχεις δικιο ειναι οτι επρεπε να γραψω να υπολογιστει το μετρο του μαγνητικου πεδιου στο κεντρο του κυκλικου αγωγου οπως ακριβως εχω γραψει και στο πρωτο ερωτημα,να υπολογιστει το μετρο του μαγνητικου πεδιου στο κεντρο του πολυγωνου. Για να γινει αυτος ο υπολογισμος ο οποιος στην ουσια γινεται στο πρωτο ερωτημα,διοτι στο δευτερο απλως παιρνω ενα οριο,δεν απαιτειται να σχεδιαστει η φορα της εντασης του ρευματος,ειναι αχρηστη και για αυτο δεν την σχεδιασα .Η ασκηση απαιτει μονο Γεωμετρια.Σε ολη την ασκηση υπολογιζω μονο μετρα.Το σχημα ειναι ενα τυχαιο πολυγωνο εγγεγραμενο σε κυκλο, το οποιο το πηρα απο το ιντερνετ και κανει για την δουλεια.Χρειαζεται οντως να γινει αυτη η διορθωση αυτης της αβλεψιας και να προστεθει η λεξη μετρο στο δευτερο ερωτημα.Κατα τα αλλα η ασκηση ειναι τέλεια.

    • Κωνσταντίνε καλημέρα.
      Ο Διονύσης, τον οποίο δεν έχω ποτέ γνωρίσει προσωπικά, είναι ένα κόσμημα σε αυτό το χώρο, αλλά και το θεμέλιό του. Από το 2014, που έγινα μέλος, βλέπω έναν άνθρωπο να συζητά με όλους, να καλοδέχεται τους πάντες, να αφιερώνει απεριόριστο χρόνο, συζητώντας ευγενικά σε όλα τα επίπεδα.
      Προσωπικά έχω διδαχτεί Φυσική, που δεν την έμαθα σε κανένα Πανεπιστήμιο – αφού δεν είχα τέτοιους δάσκαλους – αλλά κυρίως ήθος. Αν κουραστεί και θελήσει να εγκαταλείψει το χώρο – κάτι που είναι φυσικά δικαίωμά του – ο χώρος αυτός πιστεύω ότι δε θα είναι ίδιος.
      Δε θέλω να συνεχίσω να λέω τα προφανή, αλλά θεωρώ ότι όταν απευθυνόμαστε – γράφοντας σε σχόλιο – στο Διονύση, πρέπει να θυμόμαστε σε ποιον μιλάμε και να έχουμε τον αντίστοιχο τόνο. Όσο για τη χρήση των λέξεων, γνωρίζω πολύ καλά ότι μπακάλικη = πρόχειρη, όπως επίσης γνωρίζω ότι η χρήση της λέξης δηλώνει υποτίμηση του συγκεκριμένου συνομιλητή.
      Ο συνομιλητής τυχαίνει να είναι ο άνθρωπος με τις 1000+ πρωτότυπες αναρτήσεις, που καμμιά δεν ήταν ποτέ πρόχειρη. Όλες είναι υψηλής αισθητικής, από το σχήμα μέχρι το υποσέλιδο. Βλέπεις στο Google Search μια εικόνα και αμέσως καταλαβαίνεις ότι είναι του Διονύση…
      Συμπερασματικά – επειδή ο Διονύσης δεν ξέρω αν θα το έλεγε ποτέ – θα ήθελα να βοηθήσεις να τον στηρίζουμε και να τον βοηθάμε αν μπορούμε…

      • Καλημέρα Ανδρέα
        Μου άρεσε πολύ η άποψή σου και ο τρόπος σου…
        Ο Διονύσης έχει προσφέρει στο χώρο αυτό “απείρως” περισσότερα από από το πλήθος των ατόμων που επισκέπτονται το ylikonet και μαθαίνουν από αυτό ή/και αξιοποιούν το αναρτημένο υλικό.
        Πέρα από τον τρόπο και τόνο που όλοι πρέπει να έχουμε όταν συζητάμε μεταξύ μας …σε ότι αφορά στον Διονύση μερικές “ενέσεις” έκφρασης εκτίμησης στο πρόσωπό του αποτελεί κίνηση δίκαια και από αυτόν που την κάνει και από αυτόν που τη δέχεται.

        • Καλησπέρα Δημήτρη. Σε ευχαριστώ. Δεν υπάρχει τρόπος να προσμετρηθεί η συνεισφορά του Διονύση, όχι μόνο σε αυτό το χώρο, αλλά γενικότερα στη διδασκαλία της Φυσικής, αν σκεφτούμε πόσοι “δανείζονται” τις αναρτήσεις του…
          Στη συγκεκριμένη ανάρτηση, κάνει αυτό που μας έχει συνηθίσει. Βλέπει την ουσία σε ένα φαινόμενο και την παρουσιάζει με έναν μοναδικό τρόπο, που μόνο θαυμασμό μπορεί να προκαλέσει. Και μας κάνει καλύτερους…

      • Γεια σου Ανδρεα,καλησπερα σε ολους.Οντως ο Διονυσης Μαργαρης ειναι πολυ αξιολογος ανθρωπος και ευγενής και τον εχω γνωρισει απο κοντα.Ειναι η κεφαλη μιας οικογενειας,αυτης του υλικου, που αποτελειται απο επισης πολυ αξιους ανθρωπους,Κυριακοπουλος,Αλεβιζος,Παπαδακης,Σαραμπαλης,Μπαφας,Παπασγουριδης,Μητροπουλος,Κορκιζογλου,Σκλαβενιτης,Κατσιλερος,Τερλεμες,κλπ κλπ κλπ.(καποιους σιγουρα ξεχναω),ειναι αυτοι τους οποιους ξερω καλυτερα,τους διαβαζω με ενδιαφερον,εχω συζητησει εχω διαφωνησει και εχω αντιπαρατεθει μαζι τους. Το πνευμα αυτου του τελευταιου σχολιου σου περι της ποιοτητας του Διονυση Μαργαρη ως ανθρωπου και ως επιστημονα και ως επαγγελματια κατι που ειναι αδιαμφισβητητο,αφηνει υπονοπουμενα οτι εγω ισως εχω αλλη αποψη.Αυτη ειναι και η σκοπιμοτητα του σχολιου σου και για αυτο τον λογο το θεωρω απαραδεκτο..Ειναι σαν να μου λες οτι η γη ειναι στρογγυλη.Δεν υπαρχει καμμια διαφωνια σε αυτο και εγω εκτιμω απεριοριστα τον Διονύση, ομως εσυ εσκεμμενα μετατοπιζεις αλλου την συζητηση.
        Ο Διονυσης ομως δεν χρειαζεται δικηγορους ουτε κολακείες.
        Εχει καταλαβει το στυλ μου και οτι δεν ειμαι κακοπροαιρετος αφου με γνωρισε και απο κοντα και βγαλαμε και μαζι φωτογραφιες.Ειναι δεδομενο επισης οτι ο γραπτος λογος παρεξηγειται ευκολα, Αν σε μια τετ α τετ συζητηση πω οτι αυτη η αποδειξη μου φαινεται λιγο μπακαλικη,η οτι τιμη εχουν τα φασολακια και οχι ενα διανυσμα δεν υπαρχει ιχνος παρεξηγησης.Μαλιστα μπορει να πεσει και γελιο.Και με τον Θοδωρη Παπασγουριδη ειχαμε μεγαλες κοντρες,και οταν βρεθηκαμε απο κοντα ειδα οτι ειναι συμπαθεστατος και γιναμε και φιλοι.Επισης οπως θα ειδες η εκφραση μου ηταν πιο προσεκτικα διατυπωμενη.Δεν ειπα κοιτα Διονυση συτο που γραφεις ειναι μπακαλικο και ουτε πιστευω οτι ειναι ετσι.Διατυπωσα εναν γενικοτερο χαρακτηρισμο περι μιας προχειρης αποδειξεως με κενα.Δεν υπαρχει κανενα προβλημα πιστευω.Το προβλημα το δημιουργεις εσυ με το σχολιο σου.Προσπαθεις να δημιουργησεις θεμα ενω δεν υπαρχει.
        Επισης αρχικα η κριτικη σου δεν εστιαστηκε στο οτι υποτιμω τον συνομιλητη μου αλλα στο οτι το σχολιο μου ειναι υποτιμητικο προς το επαγγελμα του Μπακαλη,κατι το οποιο απεδειξα με πολυ σαφη επιχειρηματα,οτι δεν ισχυει.Τωρα κατοπιν αυτου αφου ειδες οτι το αρχικο σου σχολιο δεν ηταν σωστο,προσπαθεις να το βασισεις αλλου.
        Στο υλικο δεν ειμαι απο τους παλαιοτερους αλλα ουτε και χτεσινος.
        Ο ρολος μου εδω ειναι ρολος προσφορας,με αξιολογες δημοσιευσεις που χρειαστηκαν πολυ κοπο,εναλλακτικες λυσεις,παρατηρησεις σε ολα τα επιπεδα,απο απλο Λυκειακο εως πολυ προχωρημενο μεταπτυχιακο.
        Καθε δημοσιευση οσο υψηλου επιπεδου και να ειναι την διαβαζω cover to cover και αναπαραγω ολες τις πραξεις και ψαχνω παντα εναλλακτικες διατυπωσεις.Για αυτο και καμμια φορα βρισκω και λαθη και οχι επειδη ειμαι μυστηριος.
        Ετσι συνεισφερω και εγω οσο μπορω,εδω και χρονια στο υψηλο επιστημονικο επιπεδο αυτου του διαδυκτιακου χωρου που λεγεται υλικονετ.
        Δεν λειτουργω με μοναδικο στοχο να βρισκω λαθη και αυτο το ξερει ο Διονύσης,και το εχω αποδειξει με την εν γενει δραστηριοτητα μου.
        Αν εχεις να πεις κατι πιο ουσιαστικο εκτος απο τα αυτονοητα θα ηθελα να το ακουσω. Γενικα δεν συμφωνω με το πνευμα του σχολιου σου το οποιο ειναι προσβλητικο προς εμενα.Δεν δεχομαι κατηχηση για το πως πρεπει να μιλαω και να φερομαι .Ειμαι αξιοπρεπης.

    • Ανδρέα και Δημήτρη, σας ευχαριστώ για τα επαινετικά σας σχόλια.
      Τι να πω, με κάνετε να κοκκινίζω…

    • Ωραία ήταν και η προηγούμενη ανάρτηση, αλλά αυτή ξεχωρίζει.
      Τα συμπεράσματα που προκύπτουν και οι μαθηματικοί υπολογισμοί, πιθανά θα δημιουργήσουν (θα έπρεπε) μια ολόκληρη σειρά ασκήσεων “κλώνων”.
      Η συζήτηση στην προηγούμενη ανάρτηση ήταν έντονη (;) αλλά ωραία, γιατί μάθαμε από αυτή.

      Θα ήθελα να σχολιάσω ότι ο Διονύσης (Μάργαρης) δεν είναι απλά ο θεμέλιος λίθος του ylikonet, είναι το ylikonet. Κάθε ψηφιακός χώρος έχει ιδιοκτήτη. Ναι το ylikonet είναι οι άνθρωποι του και υπάρχει η “στενή” ομάδα του ylikonet που το στηρίζει, αλλά μην ξεχνάμε ποιος είναι ο διαχειριστής που υπερβαίνει όλους τους άλλους.

      Τώρα οι γενεές έχουν αλλάξει και ισχύει και για μένα αυτό, δεν ακολουθούμε τον τρόπο που έχετε συνηθίσει οι περισσότεροι (που σας αξίζει, δεν αντιλέγω) μας λείπει η αστική [:-)] ευγένεια. Δηλαδή είμαστε “απότομοι” και κυρίως παθιασμένοι σε κάθε αντιπαράθεση, αφού το βλέπουμε σαν ένα θετικό ανταγωνισμό και θεωρούμε πως ότι και αν γράψουμε αφού δεν έχουμε κακή πρόθεση, δεν θα δημιουργήσει και κάποιο πρόβλημα.
      Ο γραπτός λόγος δεν βοηθάει καθόλου, παρεξηγήσεις γίνονται.

      Αλλά μην ξεχνάμε όλοι, ότι συζητήσεις με επίπεδο, δεν γίνονται συχνά στο internet στην χώρα μας και συνομιλητές επιπέδου δεν βρίσκει κανείς εύκολα, ενώ “μαϊντανούς”, fashion victim, στάρλετ με ένδυση όπου το ύφασμα όλο είναι μια ίνα έχει αμέτρητους.
      Άρα και εμείς οι “παθιασμένοι” να γίνουμε περισσότερο ευγενικοί (το αστικό δεν το έχω, μου αρέσει όμως ο όρος) αλλά και οι ευγενείς μπορούν να είναι περισσότερο “ανεκτικοί”, όχι πολύ αλλά λίγο.

      Αγνοείστε αν θέλετε την τελευταία παράγραφο, η κεντρική ιδέα είναι:

      Ας τα βρούμε μεταξύ μας και ας συνεχίσουμε με σκοπό να βελτιώσουμε όσο μπορούμε το υλικό που θα έχει πρόσβαση ο κάθε μελλοντικός μαθητής.

  • Δίνεται ένας «τεθλασμένος» αγωγός xΑΒy, σε τρεις εκδοχές και το σημείο Ο.

    Να κατατάξετε τα μέτρα της έντασης του μαγνητικού πεδίου στο σημείο Ο, στα τρία σχήματα, από το μικρότερο στο μεγαλύτερο.

    Απά […]

    • πανέμορφη Διονύση!
      μακάρι μια φορά κάποια τέτοια και στις Πανελλήνιες…
      (προσθέτω μία ακόμη, 4: όπως η 3, αλλά η Βy, στην προέκτασή της, προς τα πάνω, τότε η προσθήκη της Βy, είναι μεγαλύτερη από ό,τι στην 2, διότι είναι πιο κοντά στο Ο, άρα η Β4 είναι η μεγαλύτερη από όλες)

    • Καλησπέρα Διονύση.
      Εξαιρετική!

    • Καλησπέρα Βαγγέλη, καλησπέρα Χριστόφορε.
      Σας ευχαριστώ για το σχολιασμό και χαίρομαι που σας άρεσε.

    • Επίτρεψε μου να τη χαρακτηρίσω ως “άσκηση για την παραλία”, με την καλή έννοια!
      Γίνεσαι απόλυτα κατανοητός με μία απλή και χαλαρή ανάγνωση!

    • Πολύ έξυπνη Διονύση.
      Διδακτικότητες πάντα οι προτάσεις σου και ο τρόπος επίλυσης.

    • Καλησπέρα Διονύση. Πολύ καλή.
      Πως θα σκεφτόταν ένας μέσος μαθητής; Θα άρχιζε να γράφει τύπους. Με αλγεβρικά αθροίσματα και εκείνον με τα συνημίτονα. Κάπου θα έβγαινε, αλλά δε θα πήγαινε στην ουσία της άσκησης, που είναι ένα β΄θέμα χωρίς πολλά μαθηματικά, αφού αφορά την κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου.
      Δυστυχώς έχουν στο μυαλό τους ότι β΄θέμα χωρίς τύπους δεν υπάρχει…

    • Καλησπερα Διονύση. Δεν συμφωνω με την λυση. Στις σχεσεις που εχεις γραψει υπαρχουν διανυσματικες ποσοστητες,δηλαδη τα μαγνητικα πεδια και βαθμωτες ποσοτητες που υποθετω οτι ειναι τα μετρα τους.Δεν το λες(τις λες τιμες μαγνητικου πεδιου,κατι με το οποιο ειχα διαφωνησει και στο παρελθον) αλλα αναγκαστικα ειναι τα μετρα τους διοτι αν ηταν αλγεβρικες τιμες τοτε η βαθμωτη εξισωση για το Β3 θα επρεπε να εχει ιδια ακριβως μορφη με την διανυσματικη αρα να εχει αθροισμα και οχι διαφορά.Αρα ειναι τα μετρα τους..
      Ερωτηση1.Απο που προκυπτει οτι η διαφορα ειναι θετικη? Δεν ειναι καθολου προφανες και πρεπει να το δικαιολογησεις μαθηματικα ωστε να ειναι περαν πασης αμφιβολιας οτι η διαφορα των δυο βαθμωτων ποσοτητων που δινουν το μετρο Β3,ειναι θετικη.Αλλοιως στην εξισωση που εχεις γραψει,η διαφορα πρεπει να μπει μεσα σε απολυτο γιατι ετσι η εξισωση δεν ειναι σωστη.
      Ερωτηση 2.Απο που προκυπτουν οι ανισοτητες? Κατα την γνωμη μου δεν προκυπτουν απο πουθενα. Εστω Β1=2Τ και στο σχημα (2) το κομματι Βy δινει πεδιο 3Τ.Αρα Β2=5Τ. Και στο σχημα (3) το κομματι Βy δινει πεδιο 5Τ. Αρα Β3=|2-5|=3Τ Αρα τα μετρα των πεδιων ικανοποιουν την σχεση
      Β1<Β3<Β2
      Μπορεις με απλο τροπο να απορριψεις τις τιμες που δινω αποδεικνυοντας οτι δεν συμβιβαζονται με το σχημα που εχεις δωσει?
      Η διαταξη που εχεις γραψει δεν ειναι αποδεδειγμενη και καθολου προφανης.
      Για να γινει προφανης πρεπει να δωσεις συγκεκριμενο και σαφη γεωμετρικο συσχετισμο μεταξυ των σχηματων (2) και (3)
      δηλαδη ας πουμε απο το σχημα (2) να πας στο σχημα (3) στρεφοντας την Βy κατα γωνια διπλασια της ΟΒΑ ετσι ωστε λογω συμμετριας,το μαγνητικα πεδια που οφειλονται στο κομματι Βy να εχουν ισα μετρα και αντιθετες φορες.
      οποτε τοτε οι ανισοτητες θα ειναι αποδεδειγμενες και προφανεις.Αλλος τροπος κατα την γνωμη μου δεν υπαρχει.

      • Κωνσταντίνε συμφωνώ μαζί σου ότι θα πρεπει να δοθούν οι γεωμετρικές σχεσεις αλλα ποιοτικά απο το σχήμα φαινεται οτι η Β3 ειναι μικρότερη της Β2 και αυτο “δικαιώνει” την οπτική γωνία του Διονύση.

        • Καλημερα Γιωργο.Εδω ειναι μαθηματικα και η ειναι αποδεδειγμενο κατι ή οχι.Δεν υπαρχει οπτικη γωνια απο την οποια προκυπτει οτι η Β3 ειναι μικρότερη της Β2 .

          • Καλημέρα Κωνσταντίνε .Στο είπα ότι συμφωνώ οτι ,μαθηματικα, πρέπει να δοθουν οι μετρικές σχέσεις ,αλλα απο το σχήμα (αυτή ειναι η οπτική γωνια) ,μπορουμε να συμφωνήσουμε ποιοτοικα με τον Διονύση.

            • Γιωργο ισχυουν τα εξης:
              1.Στο σχημα φαινεται ενα τμημα ενος κυκλωματος που αποτελειται απο δυο ημιαπειρους αγωγους Αχ ,Βy και ενα πεπερασμενο ευθυγραμμο κομματι ΑΒ. Καθε αναγνωστης που ξερει μαθηματικα και βλεπει αυτο το σχημα αυτο θα καταλαβει. Εκτος αν αναφεροταν στην εκφωνηση οτι αυτο που βλεπουμε ειναι ενα κομματι ΧΑΒΥ ενος πολυγωνου .
              2.Με αυτο το δεδομενο οι ανισοτητες δεν εχουν αποδειχθει.Εχω εξηγησει στο πρωτο μου σχολιο γιατι.Δεν υπαρχει ποιοτικη προσεγγιση εδω για να συμμπερανει κανεις τις ανισοτητες.Προσοχη δεν λεω οτι οι ανισοτητες δεν ισχυουν.Λεω οτι η δικαιολογηση του Διονυση ειναι λανθασμενη. Εγω παντως δεν επεισθην. Αρα σαν μαθηματικη αποδειξη ειναι ελειπης. Ο καθηγητης μου Μανωλης Γεωργιακακης που μου εκανε Ευκλειδια και Αναλυτικη Γεωμετρια στο Αττικο φροντιστηριο, μια ελλειπη
              δικαιολογηση την χαρακτηριζε μπακάλικη.

    • Καλημέρα συνάδελφοι. Μίλτο, Δημήτρη και Ανδρέα σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.

    • Καλημέρα Κωνσταντίνε, καλημέρα Γιώργο.
      Το παραπάνω ερώτημα Κωνσταντίνε, στηρίζεται στο σχολικό βιβλίο και απευθύνεται σε μαθητές.
      Οι μαθητές θα διδαχτούν το νόμο του Bio- Savart χωρίς την χρήση του εξωτερικού γινομένου και όταν θα υπολογίζουν μαγνητικό πεδίο (ένταση του μαγνητικού πεδίου) θα αναφέρονται σε μέτρο και θα υπολογίζουν μέτρο. Πουθενά δεν θα χρησιμοποιήσουν την αλγεβρική τιμή της έντασης, ενώ θα πρέπει να σχεδιάζουν πάντα το διάνυσμα ή να αναφέρονται στην κατεύθυνση του διανύσματος. Αυτό έκανα και παραπάνω στην απόδειξη του ερωτήματος. Το ότι στην εκφώνηση χρησιμοποίησα την λέξη «τιμή» και όχι την λέξη «μέτρο», ήταν σφάλμα μου, αφού έτσι δίνω το δικαίωμα στον μαθητή που θέλει να κάνει φασαρία, να μου «διαλύσει το μάθημα». Θέλοντας λοιπόν να του αφαιρέσω αυτό το «δικαίωμα» θα αλλάξω την λέξη…
      Όσον αφορά τις υπόλοιπες αντιρρήσεις σου, αν ένας μαθητής μου έλεγε ότι στο σχήμα:

      https://dmarg02.files.wordpress.com/2022/07/6756765.jpg

      Το τμήμα ΑΓ δημιουργεί στο σημείο Ο μαγνητικό πεδίο 2Τ και το τμήμα ΓΔ πεδίο 3Τ, θα του έλεγα να διαβάσει το νόμο από την θεωρία του, να σχεδιάσει ένα τυχαίο στοιχειώδες τμήμα Δl στο τμήμα ΓΔ και ένα άλλο, οποιοδήποτε στοιχειώδες τμήμα στο τμήμα ΓΔ και να συγκρίνει τα αντίστοιχα στοιχειώδη dΒ που δημιουργούν στο σημείο Ο. Αν είχε καταλάβει τι λέει ο νόμος, θα κατανοούσε ότι το πρόβλημα δεν είναι μαθηματικό, αλλά βαθύτατα κατανόησης φυσικής, δηλαδή ότι σε ένα σημείο του χώρου, όπως το Ο, το μαγνητικό πεδίο καθορίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό, από το ηλεκτρικό ρεύμα του τμήματος, που είναι πλησίον του Ο και όχι από απομακρυσμένα τμήματα αγωγών και απομακρυσμένα ηλεκτρικά ρεύματα.
      Αν επέμενε θα του έδινα δουλειά για το σπίτι. Να κάνει υπολογισμούς για να διαπιστώσει το αυτονόητο.
      Αν λοιπόν στο σχήμα Ι= 10Α, συνθ=0,6 και συνφ=-0,8, ενώ α=0,2m να υπολογιστεί το μέτρο της έντασης του πεδίου στο Ο, που οφείλεται στο τμήμα ΑΓ και το αντίστοιχο Β που οφείλεται στο τμήμα ΓΔ.
      Αν έκανε τις πράξεις, αντικαθιστώντας απλά στον τύπο του σχολικού βιβλίου, θα έβρισκε:

      https://dmarg02.files.wordpress.com/2022/07/6746467465.jpg

      και έτσι θα κατέληγε στο συμπέρασμα που έγραψα παραπάνω.
      Το πεδίο στο Ο το καθορίζει το τμήμα ΑΓ και όχι το τμήμα ΓΔ…

    • Καλημερα σε ολους. Δεν συμφωνω.Η Δικαιολογηση που δινεις περι τμηματος ΑΒ και τμηματος ΓΔ δεν ειναι σωστη. Τα τμηματα ΑΒ και ΓΔ ειναι πεπερασμενα ενω το Βy ειναι απειρου μηκους. Οπως η σειρα Σ1/n αποκλινει αρα ενα οποιοδηποτε αθροισμα αρχικων ορων ειναι μικροτερο απο ενα αθροισμα απειρων ορων οσο μικροι και να ειναι αυτοι.Οι μικροι οροι αντιστοιχουν σε απομακρυσμενα σημεια του συρματος.
      Εγραψες
      “Αν είχε καταλάβει τι λέει ο νόμος, θα κατανοούσε ότι το πρόβλημα δεν είναι μαθηματικό, αλλά βαθύτατα κατανόησης φυσικής, δηλαδή ότι σε ένα σημείο του χώρου, όπως το Ο, το μαγνητικό πεδίο καθορίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό, από το ηλεκτρικό ρεύμα του τμήματος, που είναι πλησίον του Ο και όχι από απομακρυσμένα τμήματα αγωγών και απομακρυσμένα ηλεκτρικά ρεύματα.”
      Αυτο γενικα δεν ισχυει.Αν παρεις ενα σπιραλ το πεδιο στο κεντρο εξαρταται περισσοτερο απο τις 10 πιο κοντινες σπειρες η απο τις 1000 πιο απομακρυσμενες? Ονομος Biot Savart ειναι πολυ τεχνικος και μονο με μαθηματικα βγαζει κανεις συμπερασματα.Εξηγησα γιατι.
      Για μενα οι ανισοτητες της ασκησης δεν ειναι αποδεδειγμενες.
      Επισης δεν καταλαβες τι εγραψα στην αρχη.Δεν εχω αντιρρηση με το μετρο των πεδιων.Απλως τονισα οτι αφου εχεις μετρα πρεπει να βαλεις απολυτο διοτι δεν εχεις αποδειξει οτι η διαφορα των δυο μετρων ειναι θετικη αλλοιως η εξισωση ειναι λαθος.Υπαρχουν σημεια στην ασκηση που δεν ειναι τεκμηριωμενα,υπαρχουν “τρυπες” οπως θα ελεγε ενας μαθηματικος τα οποια πρεπει να διορθωθουν.Οσο για την λεξη τιμη την ανεφερα παρεπιπτοντως και για πλακα γιατι κατι μου θυμισε δεν επιμενω.

      • Καλημέρα Κωνσταντίνε.
        Δεν περίμενα να σε πείσω. Αλλοίμονο!!!
        Αλλά εδώ μιλάμε για ευθύγραμμα τμήματα αγωγού που έχω δώσει σχήμα (πουθενά δεν μίλησα για άπειρο μήκος…) και συ μου απαντάς για σπιράλ…
        Κατά τα λοιπά, ελπίζω όσοι μας διαβάζουν να καταλαβαίνουν τι λέει ο ένας και τι ο άλλος και να μας κρίνουν.
        Επί της ουσίας θα επανέλθω με νέα ανάρτηση.

        • Τo xABy ειναι μερος κυκλωματος και τα Αχ ,Βy στα Μαθηματικα ειναι ημιευθειες.Αλλοιως επρεπε να γραψεις οτι εχεις ενα τμημα κυκλωματος που αποτελειται απο τα ευθυγραμμα τμηματα ΧΑ ΑΒ ΒΥ. με κεφαλαια. Δεν φταιει ο αναγνωστης Διονυση αν υπαρχουν ασαφειες. Πρεπει αυτο που εννοεις αυτο να καταλαβαινει και αυτος που διαβαζει.Αν η ασκηση ειχε δοθει ετσι σε πανελληνιες.θα ειχαν ερθει κατοπιν 10 διευκρινησεις
          Ολες οι παρατηρησεις που εκανα στο αρχικο μου σχολιο εγιναν με το δεδομενο οτι τα τμηματα Αχ ,Βy ειναι απειρου μηκους,κατι το οποιο προκυπτει απο την εκφωνηση.

    • Συνέχιζε να βρίσκεις λάθη, εγώ έγραψα:
      Επί της ουσίας θα επανέλθω με νέα ανάρτηση.

    • Καλημέρα σε όλους. Πολύ καλή σκέψη.
      Αν επιτρέπεται να διατυπώσω μια βιαστική απορία που ίσως δεν κατάλαβα.
      Αν ο αγωγός Βψ δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένη γωνία, αλλά είναι όσο θέλουμε μικρή, τότε η απόσταση του σημείου Ο από τον Βψ μικραίνει όσο θέλουμε και η επαγωγή του Βψ γίνεται όσο θέλουμε μεγάλη, άρα ίσως ξεπερνά η διαφορά την δεύτερη περίπτωση.
      Μήπως πρέπει να δώσουμε γωνία στροφής;

      • Καλησπέρα Βασίλη. Δυο πράγματα:
        1) Πάρε το σχήμα σου, για το τμήμα Βy
        https://dmarg02.files.wordpress.com/2022/07/67456456.jpg
        Εφάρμοσε το νόμο Bio-Savart για κάποιο στοιχειώδες Δl και παρατήρησε τη γωνία θ. Τι λες δημιουργεί ισχυρό πεδίο στο σημείο Ο; Μεγάλη γωνία η οποία τείνει στο π, όταν η προέκταση του τμήματος πλησιάζει το Ο και μεγάλη απόσταση r….
        2) Στον τύπο του βιβλίου για τμήμα ευθύγραμμου αγωγού, δεν “παίζει” μόνο η απόσταση α, αλλά και δυο συνημίτονα. Τι λες σε ποιο όριο θα τείνει το όριο της ποσότητας, όταν το α τείνει στο μηδέν;
        ΥΓ
        Σε ένα σημείο στην προέκταση του αγωγού, το Β μηδενίζεται. Λες να πάμε από το μηδέν στο άπειρο, μόλις στρίψουμε κατά 2 δεύτερα τον αγωγό Βy;

    • Γεια σου Βασίλειε.Ομως το σημειο Ν βρισκεται στην νοητη προεκταση του αγωγου.

    • Προσπαθώντας να γίνω πιο σαφής, αν δεν κάνω κάποιο λάθος.
      Η απόσταση ΟΝ μικραίνει όσο θέλουμε ενώ η ΟΜ είναι σταθερή.
      Επομένως ίσως η μαγνητική επαγωγή του κόκκινου τμήματος μεγαλώνει και μπορεί να γίνει θεωρητικά άπειρη.

      https://dmarg02.files.wordpress.com/2022/07/86578678567.jpg

    • Καλησπέρα Διονύση. Καλησπέρα Κωνσταντίνε.
      Σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις.
      Κωνσταντίνε είναι στην προέκταση το Ν γιατί μας ενδιαφέρει στο Ο η επαγωγή.
      Ο Διονύσης απαντά σε αυτό το σκεπτικό.
      Διονύση πολύ σωστά τα λεγόμενά σου.
      Θα δοκιμάσω και κάποιες τιμές.
      Δεν ξέρω αν ο Γιάννης μπορεί να δώσει νούμερα με κάποια προσομοίωση.

      Να είστε καλά.

    • Καλό μεσημέρι συνάδελφοι.
      Παραπάνω, μπήκαν από τον Κωνσταντίνο, ένα σωρό ερωτήματα και αμφισβητήσεις.
      1) Εστω Β1=2Τ και στο σχημα (2) το κομματι Βy δινει πεδιο 3Τ. Αρα Β2=5Τ.
      Μιλάμε για το σχήμα:

      https://dmarg02.files.wordpress.com/2022/07/45654.jpg

      Είναι λογικό να υποθέτει κάποιος ότι το τμήμα Βy, είτε έχει μήκος μικρότερο του ΑΒ, είτε μεγαλύτερο, είτε άπειρο, δημιουργεί στο Ο μαγνητικό πεδίο έντασης 3Τ, όταν το τμήμα ΑΒ, δημιουργεί ένταση 2Τ;
      Το αρνήθηκα, γράφοντας ότι:
      «το πρόβλημα δεν είναι μαθηματικό, αλλά βαθύτατα κατανόησης φυσικής, δηλαδή ότι σε ένα σημείο του χώρου, όπως το Ο, το μαγνητικό πεδίο καθορίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό, από το ηλεκτρικό ρεύμα του τμήματος, που είναι πλησίον του Ο και όχι από απομακρυσμένα τμήματα αγωγών και απομακρυσμένα ηλεκτρικά ρεύματα.»
      Έχει αξία η παραπάνω θέση που υποστήριξα, ήταν σωστή ή λανθασμένη;
      Διαβάστε δίπλα την ανάρτηση:
      Περί αγωγού απείρου μήκους και άλλα τινά…τι αποτέλεσμα δίνουν οι μαθηματικοί υπολογισμοί…

    • Και ένα τελευταίο, αν δοθεί ένας αγωγός όπως του αριστερού σχήματος

      https://dmarg02.files.wordpress.com/2022/07/678658765786756.jpg

      δεν πρέπει κάποιος να ξέρει ότι η ένταση του πεδίου στο Ο έχει φορά προς τον αναγνώστη και αυτό ανεξάρτητα από το μήκος ή την διεύθυνση του τμήματος Βy, ενώ σε ένα σημείο στο κοίλο μέρος θα έχει φορά προς τα μέσα; Πρέπει να γράψει μαθηματικά και να κάνει υπολογισμούς. για να βγάλει αυτό το συμπέρασμα;
      Και πώς θα πηγαίνουν οι ριμάδες οι δυναμικές γραμμές;
      Ή να το πω αλλιώς, το πεδίο του κυκλικού αγωγού το γνωρίζουμε;
      Τι κατεύθυνση έχει το μαγνητικό πεδίο στο σημείο Ο, στο εξωτερικό του κυκλικού αγωγού στο δεξιό από τα παραπάνω σχήματα; Είναι βέβαια προς τα έξω, και αν αντικατασταθεί ο κυκλικός αγωγός με τον «τεθλασμένο» αγωγό το Β θα μπορούσε να έχει φορά προς τα μέσα;
      Με άλλα λόγια αν κάνουμε ένα πείραμα και ένα ευθύγραμμο καλώδιο, κάποια στιγμή λυγίσει και αλλάξει σχήμα, δεν μπορούμε να προβλέψουμε την κατεύθυνση του Β σε ένα σημείο του χώρου, αλλά πρέπει να δώσουμε ακριβή γεωμετρικά στοιχεία και να προβούμε σε ακριβείς μαθηματικούς υπολογισμούς;

    • Και στη συνέχεια:

      2) «Τα τμηματα ΑΒ και ΓΔ ειναι πεπερασμενα ενω το Βy ειναι απειρου μηκους. Οπως η σειρα Σ1/n αποκλινει αρα ενα οποιοδηποτε αθροισμα αρχικων ορων ειναι μικροτερο απο ενα αθροισμα απειρων ορων οσο μικροι και να ειναι αυτοι.Οι μικροι οροι αντιστοιχουν σε απομακρυσμενα σημεια του συρματος.»
      Έχει μαθηματική λογική το παραπάνω απόσπασμα; Μήπως έκανα λάθος και κατέληγα σε λάθος συμπεράσματα, αφού δεν έγραψα εξισώσεις, ενώ ισχύει ότι «ενα οποιοδηποτε αθροισμα αρχικων ορων ειναι μικροτερο απο ενα αθροισμα απειρων ορων οσο μικροι και να ειναι αυτοι.»
      Μπορείτε να δείτε τους υπολογισμούς επίσης στην διπλανή ανάρτηση...
      3) «Ο νομος Biot Savart ειναι πολυ τεχνικος και μονο με μαθηματικα βγαζει κανεις συμπερασματα» Πράγματι ο νόμος διατυπώνεται μέσω μιας μαθηματικής εξίσωσης, αλλά δεν επιτρέπει μόνο υπολογισμούς. Λέει και φωνάζει και άλλα πράγματα, αρκεί να θέλουμε να τα ακούσουμε. Και για ποιοτικά ερωτήματα, μπορεί να καταλήξει κάποιος σε συμπεράσματα-απαντήσεις, χωρίς να κάνει λεπτομερείς μαθηματικούς υπολογισμούς.

    • Kαλησπερα Διονυση .Καταρχην εδω συζηταμε για τεχνικα θεματα δεν τσακωνομαστε οσο και να διαφωνουμε .Μια μια ομως οι δουλειες. Πες μου απο που προκυπτει με το ματι και με απλη λογικη και με κατανοηση Φυσικης χωρις αναλυτικο υπολογισμο,οτι το Βy αν ειναι απειρου μηκους οπως το πηρα εγω δεν μπορει να δημιουργει μεγαλυτερο μαγνητικο πεδιο απο οτι το ΑΒ.Μονο αν βαλεις κατω την εξισωση του νομου Βiot-Savart και κανεις υπολογισμους μπορει να προκυψει αυτο.Αυτο ειπα.Το οτι το πιο κοντινο τμημα που ειναι το ΑΒ δημιουργει ισχυροτερο πεδιο λογω μικροτερης αποστασης απο μονη της δεν ειναι επαρκης δικαιολογηση αρα δεν ειναι σωστη δικαιολογηση διοτι το υπολοιπο κομματι ειναι απειρου μηκους ανω το ΑΒ ειναι πεπερασμενο,και δεν ξερουμε τι γινεται.Παραδειγμα:
      Οπως η σειρα Σ1/n αποκλινει αρα ενα οποιοδηποτε αθροισμα αρχικων ορων ειναι μικροτερο απο ενα αθροισμα απειρων ορων οσο μικροι και να ειναι αυτοι.Οι μικροι οροι αντιστοιχουν σε απομακρυσμενα σημεια του συρματος.»
      Αρα βλεπουμε οτι ενα πεπερασμενο αθροισμα μεγαλων ορων μπορει να ειναι μικροτερο απο ενα απειρο αθροισμα μικροτερων ορων που μαλιστα τεινουν στο μηδεν.Εχει μαθηματικη λογικη αυτη η αντιρρηση η οχι?
      Το επιχειρημα λοιπον απο μονο του οτι το ΑΒ ειναι πιο κοντα σαν δικαιολογηση μπαζει.
      Δεν λεω οτι η προταση σου ειναι ψευδης.Λεω οτι η αποδειξη της δεν ειναι σωστη και ας ειναι τελικα αληθης η προταση.
      Απαντησε μου σε παρακαλω τι απο αυτα που λεω δεν ειναι σωστο.για να παμε παρακατω.
      Την αναρτηση θα την διαβασω τωρα αλλα αν κανεις υπολογισμους,τοτε ερχεσαι στα λογια μου οτι χωρις υπολογισμους αυτα που συζηταμε δεν αποδεικνυονται.

    • Καλησπέρα. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Συμπτωματικά πριν τρία χρόνια τέτοια εποχή παρόμοια περίπτωση.
      (Αρχικά δεν δίνονταν οι αποστάσεις ΟΑ και ΟΓ)

      • Καλησπέρα Ιάκωβε.
        Πρέπει να παραδεχτούμε, ότι μας διακρίνει μια συνέπεια. Και τους δυο μας.
        Εγώ δημοσιεύω κάθε 2η – 3η μέρα κάποιο θέμα και συ δεν χάνεις ευκαιρία να εμφανιστείς στο δίκτυο, αποκαλύπτοντας λάθη ή λογοκλοπές βιβλίων. Έτσι στα 3 χρόνια, δεν βρήκες ποτέ την ευκαιρία να γράψεις, μια καλή κουβέντα (δεν μιλάω καν για δημοσίευση…), αλλά βρήκες δύο αναρτήσεις μου τις οποίες συσχέτισες για να διαφωνήσεις με το πνεύμα αντιμετώπισης.
        Την πρώτη φορά, το συνέχισα, έβαλα το θέμα και στο φόρουμ. Τώρα δεν θα το κάνω, δεν νομίζω ότι αξίζει τον κόπο…
        Και για να γίνει σαφές για τι μιλάω, δίνω την προσωπική σελίδα σου, για να δει, όποιος θέλει… την συνέπειά σου, που εκδηλώνεται κατά χρονικά διαστήματα 8-10 μηνών…

  • Στο σχήμα βλέπουμε ένα αγωγό ο οποίος ορίζει ένα οριζόντιο επίπεδο και ο οποίος αποτελείται από τρία τμήματα. Τα ευθύγραμμα τμήματα xΑ και Γy, πολύ μεγάλου (άπειρου) μήκους και ένα ημικύκλιο κέντρου Ο και […]

    • Καλό μεσημέρι Κωνσταντίνε και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
      Η αποδεικτική πορεία με την χρήση συμμετρίας, είναι σωστή και πολύ ωραία.
      Δυστυχώς όμως, δεν είναι για τους περισσότερους μαθητές, που μπορεί να το διατυπώσουν, αλλά όχι να το κατανοήσουν…
      Γι΄ αυτό προτίμησα, μια “μικροαπόδειξη” στην λογική που την κάνει και το βιβλίο, στην θεωρία του κυκλικού αγωγού.
      Όσον αφορά την εξίσωση της 2ης σελίδας, είναι εξίσωση του βιβλίου:

      https://dmarg02.files.wordpress.com/2022/07/6756756.jpg

    • Γεια σου Διονύση.Εχει ενδιαφερον να κανει ενας μαθητης προβληματα που βασιζονται στα βασικα που εχει το βιβλιο,δηλαδη ευθυγραμμο συρμα και κυκλικο συρμα,αλλα με καποιες αλλαγες οπως αυτο που εβαλες.
      Η γνωμη μου ειναι οτι στο πρωτο προβλημα ο υπολογισμος που κανεις στην σελιδα 1 στο τελος και αθροιζεις,δεν χρειαζεται.Αφου εχεις εξηγησει οτι το μαγνητικο πεδιο θα ειναι καθετο στο επιπεδο του κυκλου,τοτε αναγκαστικα λογω συμμετριας,αυτο θα ειναι το μισο του πεδιου που οφειλεται σε ολοκληρο τον κυκλο,κατι που το εχει το βιβλιο με ετοιμο τυπο..Καλυτερα πιστευω ετσι αφου ειναι πολυ πιο γρηγορος τροπος και αφου το αθροισμα που γραφεις ειναι μια απλοποιημενη γραφη ενος ολοκληρωματος,(τυπικα οχι απολυτα σωστη διοτι πρεπει να παρουμε οριο),και σχετικα δυσκολο μαθηματικο βημα,ειδικα για τα παιδια υγειας,που δεν εχουν ιδεα απο τετοιου ειδους αθροισματα και που αποκλειεται να χρειαστει στις εξετασεις.
      Επισης η ιδια λογικη ισχυει και στο δευτερο προβλημα σχετικα με το μαγνητικο πεδιο της ημιευθειας Γy.Aφου εχεις δικαιολογησει οτι το μαγνητικο πεδιο θα ειναι αναγκαστικα καθετο στο επιπεδο του σχηματος,τοτε λογω συμμετριας το πεδιο που οφειλεται στο κομματι Γy,θα ειναι το μισο απο οσο θα ηταν αν υπηρχε ολοκληρη η ευθεια,που το εχει το βιβλιο με ετοιμο τυπο.Η πρωτη εξισωση της δευτερης σελιδας με την διαφορα των συνημιτονων,δεν καταλαβα πως προκυπτει ετσι αμεσα.

    • καλό μεσημέρι σε όλους
      ε, ναι, μου άρεσε Διονύση, ως Φυσική ναι, αλλά το Κλασσικό σχολείο που έχω τελειώσει;
      όχι, δεν μ΄ αφήνει να ησυχάσω,
      τώρα μου φταίνε τα ονόματα!
      “απείρου μήκους” και ξανά “απείρου μήκους”, ένθεν και ένθεν, κ. μάρτυς;
      μα, πώς, αφού το άθροισμά τους είναι απείρου μήκους, και “κλέβουμε” και μια διάμετρο, αλλά ας κάνουμε και λίγο σκόντο, πώς γίνεται το κάθε ένα να είναι ίσο με το άθροισμά τους;
      μήπως καλύτερα “ημιαπείρου μήκους”, “απείρου προς τα δεξιά”, “απείρου προς τα αριστερά”, ώπα!
      εισάγω “καινά δαιμόνια”;

    • Καλό μεσημέρι Βαγγέλη
      Ερώτηση κρίσεως:
      Ποσο είναι το μισο του απείρου;

    • Καλημέρα Διονύση. Καλή αρχή σε αναρτήσεις στην ύλη Η/Μ, που επιτέλους προστέθηκε. Ο νόμος Biot-Savart θα βοηθήσει να χτιστεί σωστά το οικοδόμημα των μαγνητικών πεδίων αγωγών.
      Είμαι απόλυτα σύμφωνος με τη μέθοδο, που ακολούθησες και έχω ετοιμάσει αντίστοιχες αναρτήσεις, που κάνω ακριβώς το ίδιο, αφού μόνο έτσι θα γίνει κατανοητός ένας νόμος, που αναφέρεται σε στοιχειώδες τμήμα αγωγού dl, που είναι και διάνυσμα.
      Όσον αφορά από ποιο κεφάλαιο θα ξεκινήσουμε το Σεπτέμβρη, ίσως την απάντηση την ξέρει κάποια κβαντική καφετζού, γιατί το ΙΕΠ ασχολείται μέσα στον Ιούλιο με το να μας επιμορφώσει στη “διαφοροποιημένη μάθηση”-που παρεμπιπτόντως είχε ανακοινωθεί για τον Απρίλιο…(Βλέπεις η πρεμούρα για να συμπληρώσουμε τις φόρμες της δήθεν αξιολόγησης, τους πήγε πίσω).
      Στη Φυσική υπάρχει το Ylikonet και το ΙΕΠ μας εμπιστεύεται για την …αυτοεπιμόρφωσή μας.
      Μια πληροφορία, που έχω από σύμβουλο, είναι ότι θα ξεκινήσουμε από …Μηχανική. Τι ακριβώς εννοούν με αυτό, ποιος ξέρει; Πάλι η καφετζού με κβαντικές μεθόδους, θα χρειαστεί…

  • Φόρτωσε Περισσότερα