Διονύσης Μάργαρης

Καλημέρα και καλή Κυριακή!
Η άσκηση αναρτήθηκε με αφορμή την χθεσινή του Διονύση!

Γιώργο τελικά το θέμα νομίζω λύθηκε.Η υπόθεση ότι ο φορέας της ταχύτητας διέρχεται από το Ο1 ειναι σωστή και δε χρειαζόταν καμία άλλη πληροφορία.
Σε ευχαριστώ για τα σχόλια και τη διόρθωση, όπως και το Βασίλη για την ταχεία αντίδραση.

Επιπλέον βρήκα ότι R1 περίπου ισο με 3,15R2.

Νικο νομίζω ότι R1=4R2
https://i.ibb.co/cKcvPpLy/AUG11.png

Καλημέρα Γιώργο! Η συνθήκη y=R2 δεν υφίσταται γιατί αυτή τελικά δημιουργούσε το λάθος στο Πυθαγόρειο θεώρημα και δεν χρειάζεται ως δεδομένο της άσκησης αφού η τιμή της προκύπτει αν δείξει κανείς ότι φ=π/4 και μετά εφαρμόσει το Πυθαγόρειο θεώρημα!

Καλημέρα Νίκο. Το σχήμα συνεχίζει να έχει πρόβληματα:
α) Ο φορέας της ταχύτητας υ ,διέρχεται από το κεντρο Ο1 του κυκλου ακτίνος R1. 
β) Φαίνεται : y=R2
Με χρηση του y=R2 βγαίνει R1= 3,5 R2, x=R2*sqr(6) , εφφ= sqr(6)/2
Θα το ανεβασω αργότερα όταν το ibb ανοίξει.

Γιώργο άλλαξα το σχήμα. Η ταχύτητα σύμφωνα με την εκφώνηση διέρχεται απο το Ο1.

Και οι πραξεις :https://i.ibb.co/tpZkW104/AUG21.png

σχημα:
https://i.ibb.co/5xCYj09Z/AUG20.png

Γιώργο σε ευχαριστώ πολύ για την ενασχόληση σου με την άσκηση! Άπλα τη λύνεις με άλλα δεδομένα, οπότε βρίσκεις άλλη λύση!

Καλησπέρα Νικο.
Ναι.αλλωστε αυτό επισημανα στην πρωτη μου παρέμβαση.
Πολύ όμορφη αλλα, νομίζω, όχι για Β΄ θέμα.

Σε ευχαριστώ και πάλι!

Καλημέρα. Η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στον Διονύση γιατί η ιδέα προήλθε από την ανάρτηση του : Μια πλάκα και η κάθετη αντίδραση.

Καλημέρα Παύλο Μια αλλη ,γεωμετρική οπτική για το β ερώτημα:https://i.ibb.co/21f6vjX3/AUG10.png

Γεια σας Κωνσταντίνε και Γιώργο, ευχαριστώ πολύ για τις όμορφες λύσεις σας με χρήση γεωμετρίας.

Καλημερα Παύλο. Ωραια ασκηση και δυσκολη. (οπως ολες που βαζεις 🙂 ) Γραφω μια αλλη διατυπωση λυσης του ερωτηματος 2) χωρις πολλες πολλες εξηγησεις.
https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEpk3j6H_JdoEiUizMX7TMkllIOsi7Z7dS4CO7sh0iLLASWWe_0qanYBrcQEGPqcKLvnDc2MS7EBrreG0mpjiWK2ohzpN7do7AosaZW1shSNYOY7FffxsJPIOxu_rtpqsUDxPGdaQjzi1RnK9LnNTZvDXKF57CdJf4IVB7g0o5hkKRdQbo5xktWEw6REPV/w606-h640/%CE%A3%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF%20%CE%BF%CE%B8%CF%8C%CE%BD%CE%B7%CF%82%202026-08-20%20122406.png

Καλημέρα Παύλο.
Σε ευχαριστώ για την αφιέρωση…
Βλέπω μεγάλο παιχνίδι με οριακές συνθήκες ισορροπίας!

Καλημέρα σε όλους. Όμορφη Παύλο! Για την κατεύθυνση της Τ μπορούμε να δικαιολογήσουμε προκαταβολικά ότι είναι προς τα πάνω, αφού όποιο και να είναι το σημείο εφαρμογής της θα πρέπει να ικανοποιείται το Στ = 0 ως προς το Α.

Γεια σου Αποστόλη χαίρομαι που σου αρέσει και σε ευχαριστώ για την πολύ εύστοχη παρατήρηση.

Καλημέρα παιδιά.
Ωραία άσκηση και ωραίες όλες οι λύσεις.
Δεν το έψαξα αν οι γεωμετρικές λύσεις παίζουν στην περίπτωση που ο συντελεστής τριβής δεν είναι…όμορφος.
΄Εδωσα μια λύση χωρίς να πάρω από την αρχή υπόψη το γεγονός ότι στην οριακή περιστροφική ισορροπία η πλάκα οφείλει να περιστραφεί περί το Δ. Ας πούμε ότι δεν μου έκοψε. Μου έκανε όμως εντύπωση ότι προέκυψε αβίαστα.
https://i.ibb.co/HLPd9VPB/plaka.jpg

Καλημέρα. Γιώργο (Κόμη) πολύ ωραία λύση σε ευχαριστώ, η οποία δείχνει πως εφόσον η δύναμη F ασκείται στο Α και το σώμα ισορροπεί τότε η δύναμη επαφής που δέχεται από τον τοίχο σε κάθε περίπτωση έχει σημείο εφαρμογής το Δ.

Καλημέρα και καλή Κυριακή!

Παύλο η ασκηση εχει όντως πολυ ενδιφέρον όπως άλλωστε έχουν επισημάνει και οι συνάδερφοι.

Να πω ότι θεωρεις πως στην κατάσταση οριακής στροφικής ισορροπίας το σώμα ταυτόχρονα οριακά δεν ολισθαίνει .

Γιώργο Κόμη θα ήθελα να δεις εκ νέου τη συνθήκη στροφική ισορροπίας ως προς το Κ διότι δεν έχεις λάβεις υπόψιν σου την ροπή της Fx ως προς το Κ .

Ενδιαφέρον θα ειχε μια διερεύνηση στην οποία η δύναμη F να σχηματίζει μια γωνία Θ (οξεία προφανώς) με την πλευρά ΑΔ του κύβου και να βρίσκαμε καθε φορά τον συντελεστη οριακής τριβής για κάθε διαφορετική θέση του σημείου εφαρμογής της δύναμης FT που ο τοίχος ασκεί στον κύβο

Καλή Κυριακή. Γεια σου Κώστα χαίρομαι που την βρίσκεις ενδιαφέρουσα και για τις παρατηρήσεις σου που είναι σωστές.

Kαλημέρα.
Κώστα σε ευχαριστώ και μπράβο για την επισήμανη.
Δεν μπορούσα να χωνέψω ότι δεν αξιοποιούσα το γεγονός ότι οριακή περιστροφική ισορροπία σημαινει στην ουσία ότι τείνει να περιστραφεί περι το Δ και ότι αυτό προέκυπτε.
Σε επικοινωνία που είχα με Παύλο (γεια σου Παύλο)
του είπα οτι πρέπει μάλλον να υπάρχει κύκλος στην αποδειξη που δεν μπορώ να εντοπίσω.
Τελικά σημερα κατάλαβα.
Σr,K = Fψ.α + Fx.d =mgα/2
Mη βάζοντας το Fx.d (αβλεψία) ήταν σαν να θεωρώ εκ των προτέρων ότι d =0 ,το οποίο αποδεικνύω ο βλαξ στην πορεία.

Παύλο και Γιώργο ανεβαζω μια ανάλυση για το θέμα συμφωνα με τη λογική που ανέφερα αρχικά ….

https://i.ibb.co/twjFQnqB/image.png

Γεια σου και πάλι Κώστα θα την δω αναλυτικά πιο μετά γιατί είμαι έξω τώρα. Γεια σου Γιώργο.

Πολύ ωραία μελέτη Κώστα σε ευχαριστώ πολύ!

Καλημέρα σας και ευχαριστούμε για την ανάρτηση.

Θα μου επιτρέψετε ένα σχολιασμό ώς προς την συγκεκριμένη ανάρτηση αλλά και γενικότερα τις “ασκησιακές” αναρτήσεις σας. Σχεδόν όλες διακατέχονται από μια ακραία ( κατά την άποψή μου ) “μαθηματικοποίηση” η οποία είναι εντελώς σε διαφορετικό μήκος κύματος με την κατεύθυνση που οδηγούν οι οδηγίες διδασκαλίας αλλά και το ύφος των εξετάσεων ( ενδοσχολικών / ΤΘ και πανελλήνιες ).

Δεν ξέρω εάν διδάσκετε σε σχολείο αλλά αυτή η άσκηση δεν μπορεί να λυθεί μέσα σε σχολική αίθουσα ούτε με την μορφή επίδειξης. Οι μαθητές έχουν πάρα πολύ σοβαρά προβλήματα σε πάρα πολύ σοβαρά θέματα όπως είναι η χρήση ( απείρως ευκολότερης ) αριθμητικής ( δεν τολμώ να το αποκαλέσω καν μαθηματικά ) και η κατανόηση κειμένου.

Δεν πρόκειται να σας υποδείξω τίποτα αλλά επειδή πραγματικά διακρίνω μια πολύ καλή διάθεση ( προσφοράς και ενασχόληση με τη Χημεία ) θα σας πρότεινα να επαναπροσδιορίσετε τον τρόπο με τον οποίο θέλετε να επιτύχετε τους διδακτικούς σας στόχους.

Και πάλι καλη συνέχεια.

ΥΓ … ακόμα και εάν δεν έχει ουσιαστική σημασία όταν χωρίζουμε ένα διάλυμα σε 2 μέρη δηλώνουμε εάν αυτά τα δύο μέρη είναι ίσα ή τυχαία. Αυτό το κάνουμε πάντα ακόμα και εάν δεν έχει σημασία ως προς την επίλυση της άσκησης. Εχουμε κάνει αγώνες ( και δυστυχώς συνεχίζουμε ) για δίκαιες / επιστημονικά άρτιες εκφωνήσεις.

Η έλλειψη δεδομένου στην εκφώνηση δεν είναι δεδομένο προς τον εξεταζόμενο.

Καλησπέρα σας κύριε Μπαλτζοπουλε και σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό! Επειδή ακριβώς στο συγκεκριμένο δίκτυο οι συντάκτες έχουν το δικαίωμα να αναρτούν οτιδήποτε ασκήσεις/ δημοσιεύσεις θέλουν ακόμη και κάποιες που είναι αυξημένης δυσκολίας και ” ξεφεύγουν” ( το έχουμε δει και στην Φυσική αυτό) τότε προφανώς και αυτός είναι ο λόγος που κάνω τέτοιες αναρτήσεις και εγώ. Επίσης είμαι της άποψης πως οι μαθητές θα πρέπει να δουν και να αντιμετωπίσουν το διαφορετικό. Όσον αφορά το κομμάτι της διδασκαλίας, είμαι μόλις 26 ετών νέα στο αντικείμενο και δεν διδάσκω σε σχολείο δυστυχώς ακόμη. Προφανώς και αυτή την άσκηση δύσκολα θα την διδασκα σε τάξη ιδίως εάν το κοινό δεν ήταν κατάλληλο. Όμως όπως σας ανέφερα και πριν στα πλαίσια του συγκεκριμένου δικτύου θεωρώ πως το πιο δύσκολο και διαφορετικό έχουμε το δικαίωμα να το δημοσιεύσουμε.
Όσον αφορά το σχόλιο για τα δεδομένα, όταν κάτι είναι περιττό τότε δεν το αναφέρω γιατί ο μαθητής θεωρώντας πώς θα το χρειαστεί αλλά εν τέλει αντιλαμβάνεται πως δεν το χρειάζεται ίσως τον μπερδέψει χειρότερα. Σας ευχαριστώ πολύ και καλή σας συνέχεια!

Τόνια καλησπέρα! << Άργησες >>, αλλά δημιούργησες! Ένα κλασικό πρόβλημα, βασισμένο στην ύλη της Α- Λυκείου. Δύο αραιώσεις διαλυμάτων και μια ανάμειξη δύο διαλυμάτων της ίδιας διαλυμένης ουσίας.
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗΑρχικά: 1η αραίωση→ C1∙0,75V = C2∙ V => C2= 0,75 C1
Για την ανάμειξη ισχύει :   C2V + C3V= C4(V+V)=> 2C4= C2 + C3 οπότε :
(5/8 C1 )∙ 2=0,75 C1+ C3 =>0,5 C1 = C3 ή C1 =2 C3
2η αραίωση→ C1∙V3 = C3∙ (V3+VH2O )=> 2∙V3 =  V3+VH2O =>V3 =  VH2O
Συνεπώς χ=100.
Υ.Σ. Θα μπορούσε να ρίξεις και 77,75 mL νερού . Τότε ΧΩΡΙΣ πράξεις θα είχαμε
χ=77,75.
 

Κύριε Παπαστεργιαδη καλησπέρα σας! Σας ευχαριστώ πολύ!

Καλημέρα Άρη.
Σε βλέπω έτοιμο για μεγάλα ταξίδια!!!
Ετοιμάζεσαι για διακοπές ή γύρισες;

Διονύση πολλές δουλειές απο Σεπτεμβρη.

Καλησπέρα Άρη.
Σημαντική εργασία και πέρα από όλα τα άλλα φαίνεται πως συνδέεται η επιστήμη η θεωρία με τη δημιουργία μεγάλων τεχνολογικών επιτευγμάτων από τον άνθρωπο.

https://i.ibb.co/ybD6Fsy/image-2-1.png

Καλημέρα Θοδωρή. Πολύ ενδιαφέρον θέμα και για να αποδείξουμε αυτά που αναφέρονται μπορούμε να κάνουμε πείραμα στο σχολείο με το γνωστό (μπλε) βαλιτσάκι του στατικού ηλεκτρισμού.
Παρακάτω ένα απόσπασμα από το ΕΚΦΕ Αγίων Αναργύρων και το συνάδελφο υπεύθυνο του ΕΚΦΕ αλλά και πρόεδρο της ΠΑΝΕΚΦΕ Χρήστο Γεωργόπουλο.
Προσωπικά έχω βοηθηθεί πάρα πολύ από τις ημερίδες του ΕΚΦΕ και προτείνω σε όλους τους συναδέλφους μαζική συμμετοχή στα ΕΚΦΕ.
Το απόσπασμα
Αυτό που χρειάζεται είναι το βαλιτσάκι, μηχανή wimshurst, σιμιγδάλι και ένας προβολέας διαφανειών.

Καλημέρα παιδιά. Βρεθήκαμε χθες κατά σύμπτωση στην περιοχή, με σκοπό να καταλήξουμε πεζοπορώντας από την Κοκκινόγεια στο ακρωτήριο Ταίναρο. Ξεκινήσαμε από τη Βάθεια κατά τις 14:30 με αρκετή συννεφιά και ελαφριά ψιχάλα με κατεύθυνση προς την Κοκκινόγεια που βρίσκεται 7,5χλμ νοτιότερα.

https://i.ibb.co/1f3Z0mzF/IMG-2116.jpg

Μέσα σε ελάχιστα λεπτά άρχισαν να πέφτουν κεραυνοί με μεγάλη συχνότητα και κυριολεκτικά δίπλα μας, αφού δεν υπήρχε καμία χρονική διαφορά μεταξύ λάμψης και ήχου. Κυριολεκτικά άνοιξαν οι ουρανοί, με το νερό να κατεβαίνει ορμητικό και να φέρνει από το βουνό στο δρόμο λάσπες και πέτρες.

Εδώ ένα μικρό βίντεο

Τα παιδιά με ρώτησαν αν κινδυνεύουμε να χτυπηθούμε από κεραυνό και τους είπα ότι όσο βρισκόμαστε μέσα στο αυτοκίνητο δεν υπάρχει περίπτωση, διότι σύμφωνα μα το νόμο Gauss το ηλεκτρικό πεδίο στο εσωτερικό του αυτοκινήτου είναι μηδενικής έντασης (κλωβός Faraday). Φτάσαμε τελικά στην Κοκκινόγεια στις 15:00.

https://i.ibb.co/Vpk0XbD7/IMG-2125.jpg

Φυσικά ούτε λόγος για πεζοπορία. Επιστρέφοντας η κακοκαιρία χτυπούσε όλη τη δυτική ακτή της Μάνης. Εμείς στρίψαμε από Αρεόπολη για Γύθειο και στα μισά ο καιρός άνοιξε.

Θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε πώς συνέβη το περιστατικό που περιγράφεται σε όλα τα ειδησεογραφικά σάιτ…

Καλημέρα και από εδώ Γρηγόρη. Ευχαριστούμε για την πληροφορία και την προτροπή. Ναι, έχεις δίκιο. Όλοι θα κερδίσουμε συμμετέχοντας στις συναντήσεις των ΕΚΦΕ. Είναι ένα βήμα, αλλά δεν φτάνει…

Αν πραγματικά μας ενδιαφέρει η σοβαρή πειραματική διδασκαλία, θα πρέπει το πλαίσιο λειτουργίας να τεθεί σε νέα βάση.

Οι συνάδελφοι των ΕΚΦΕ, αν θέλουν μπορούν να βγουν προς τα έξω...
είναι ευπρόσδεκτοι σε κάθε σχολικό εργαστήριο πιστεύω…

Καλημέρα Αποστόλη, εντυπωσιακά όσα περιγράφεις….

Δική μου πρόθεση δεν είναι απλά να θυμίσω όσα όλοι οι συνάδελφοι γνωρίζουν.
Εδώ, υπάρχει από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης μία σοβαρότατη “πληροφορία”

Η πληροφορία αυτή έρχεται σε αντίθεση με βασικούς νόμους φυσικής. Αν το αυτοκίνητο ήταν κάμπριο με πλαστική κουκούλα, ναι εξηγείται το γεγονός.
Αν ήταν συμβατικό με μεταλλικά τοιχώματα δεν εξηγείται….

Διαβάζοντας το σχόλιο του υπουργού και αντιπροέδρου της κυβέρνησης, πολλοί θα αμφιβάλλουν αν όσα διδάσκουμε στη φυσική ισχύουν.

Η διευκρίνιση είναι αναγκαία. Αν η γυναίκα είχε βγει από το αυτοκίνητο για κάποιο λόγο, οφείλει να διευκρινιστεί και ο υπουργός να επανορθώσει το λεκτικό ατόπημα

Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση την αντιγράφω Θοδωρή ευχαριστούμε.

Από την φωτογραφία φαινεται οτι α. Τα παραθυρα του αυτοκινητου δεν ηταν τελειως κλειστα. β. το αυτοκινητο ηταν κατω απο δεντρο.
https://www.ertnews.gr/
https://i.ibb.co/hxK3RRr2/2026-08-16-171105.png

Γεια σου Τίνα, ευχαριστώ για την φωτογραφία ….

Πάμε να δούμε τί απαντά σε σχετικό δικό μου ερώτημα η ΑΙ

Το ανοιχτό πίσω παράθυρο δεν «ακυρώνει» τον κλωβό Faraday
Ας θεωρήσουμε ένα μεταλλικό αυτοκίνητο και ότι ο κεραυνός προσπίπτει, π.χ., στην οροφή. Το ρεύμα I(t) εξαπλώνεται κυρίως στο μεταλλικό αμάξωμα. Η βασική προστασία είναι ότι το ανθρώπινο σώμα βρίσκεται μέσα σε αυτή την αγώγιμη δομή και όχι στη διαδρομή του κύριου ρεύματος.

Τώρα ανοίγουμε ένα πίσω παράθυρο.

Η οπή σημαίνει ότι ο κλωβός δεν είναι πλέον μια τέλεια κλειστή αγώγιμη επιφάνεια. Δεν σημαίνει όμως ότι το ρεύμα περνά από την οπή. Αυτό είναι σημαντικό.
Το ρεύμα μπορεί να κινηθεί γύρω από το άνοιγμα:

https://i.ibb.co/0jqw9sQb/3.png

Υπάρχουν δηλαδή πολλές μεταλλικές διαδρομές γύρω από το παράθυρο. Δεν χρειάζεται το ρεύμα να «κόψει δρόμο» διαμέσου του αέρα της καμπίνας.

Γιατί δεν προτιμά τον αέρα;
Επειδή ο μη ιονισμένος αέρας είναι εξαιρετικός μονωτής σε σύγκριση με το μέταλλο.

Για να περάσει κεραυνικό ρεύμα από τον αέρα πρέπει το ηλεκτρικό πεδίο να γίνει τόσο μεγάλο ώστε να προκληθεί ηλεκτρική διάσπαση. Τότε δημιουργείται ιονισμένο πλάσμα και έχουμε τόξο.

Επομένως η ιδέα

«καταιγίδα → υγρός/αγώγιμος αέρας → ρεύμα από το ανοιχτό παράθυρο»

δεν είναι η σωστή φυσική εικόνα.

Η υγρασία επηρεάζει τις ηλεκτρικές ιδιότητες της ατμόσφαιρας, αλλά δεν μετατρέπει τον αέρα μέσα στο αυτοκίνητο σε κάτι που να ανταγωνίζεται ηλεκτρικά το μεταλλικό αμάξωμα.

Υπάρχει όμως περίπτωση να δημιουργηθεί τόξο προς το εσωτερικό;
Ναι — και αυτή είναι η πιο ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια.

Το ηλεκτρικό πεδίο γίνεται ιδιαίτερα μεγάλο κοντά σε αιχμές, γωνίες και ακμές αγωγών. Το πλαίσιο ενός ανοιχτού παραθύρου έχει τέτοιες γεωμετρικές ασυνέχειες.

Εάν το τοπικό πεδίο γίνει αρκετά μεγάλο, θεωρητικά μπορεί να έχουμε

E>Ebreakdown​και και τότε:

αέρας→ιονισμός→ηλεκτρικό τόξο.

Αλλά για να τραυματιστεί η οδηγός μέσω αυτού του μηχανισμού θα χρειαζόταν μια συγκεκριμένη ηλεκτρική διαδρομή προς αυτήν.

Το ότι ένα πίσω παράθυρο είναι ανοικτό δεν αρκεί για να συμπεράνουμε ότι δημιουργήθηκε τέτοια διαδρομή.

Και επειδή, όπως σωστά παρατήρησες, το ανοιχτό παράθυρο βρίσκεται πίσω και όχι δίπλα στην οδηγό, η απλή υπόθεση «ο κεραυνός μπήκε από το ανοιχτό παράθυρο και χτύπησε την οδηγό» γίνεται ακόμη λιγότερο πειστική χωρίς άλλα στοιχεία.

Υπάρχει όμως ένας άλλος μηχανισμός που συχνά παραβλέπεται
Ο κλωβός Faraday προστατεύει εξαιρετικά από το ηλεκτρικό πεδίο, αλλά ένας κεραυνός δεν είναι συνεχές ρεύμα.

Είναι ένας εξαιρετικά απότομος παλμός: I=I(t),dI​/dt πολύ μεγάλο.

Άρα παράγεται ένα πολύ ισχυρό και ταχέως μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο.

Από τον νόμο Faraday, E=−dΦB​​/dt

Έτσι μπορούν να επαχθούν παροδικές τάσεις σε καλωδιώσεις και αγώγιμους βρόχους μέσα στο αυτοκίνητο, χωρίς να έχει «μπει» κυριολεκτικά ο κύριος κεραυνός από κάποιο παράθυρο.

Επιπλέον, το αμάξωμα πραγματικού αυτοκινήτου δεν είναι μια ενιαία τέλεια μεταλλική σφαίρα: έχει πόρτες, ενώσεις, καλωδιώσεις, κεραία, παρμπρίζ, ηλεκτρονικά, μεταλλικά εξαρτήματα κ.λπ.

Γι’ αυτό η πρακτική οδηγία είναι να αποφεύγουμε να αγγίζουμε μεταλλικά/ηλεκτρικά μέρη όταν βρισκόμαστε σε όχημα κατά τη διάρκεια κεραυνικής δραστηριότητας.

Και το δέντρο της φωτογραφίας;
Εδώ θα ήμουν επίσης προσεκτικός. Δεν μπορούμε από τη φωτογραφία να πούμε ότι ο κεραυνός χτύπησε το δέντρο ή το αυτοκίνητο.

Αν όμως χτύπησε το δέντρο, υπάρχει απολύτως πραγματικός μηχανισμός ώστε ένα μέρος του ρεύματος να μεταπηδήσει στο αυτοκίνητο. Το δυναμικό του κορμού μπορεί στιγμιαία να γίνει τεράστιο και να προκύψει ηλεκτρικό τόξο (side flash) προς κοντινό αγώγιμο αντικείμενο.

Αυτό είναι ένας από τους λόγους που η θέση ακριβώς δίπλα ή κάτω από μεγάλο δέντρο δεν είναι επιθυμητή σε καταιγίδα, παρότι η παραμονή μέσα σε κλειστό μεταλλικό αυτοκίνητο εξακολουθεί να προσφέρει σημαντική προστασία.

Πολύ ενδιαφέρουσα η απάντησή σου Θοδωρή.
Αρα πιθανον το θεμα μας ειναι το δεντρο και οχι το ανοιχτο πισω παραθυρο και λιγο το μπροστινο παραθυρο, αν δεις την φωτογραφια προσεκτικα. (Ελπιζω η φωτο που εβαλε η ΕΡΤ να ειναι απο αυτο το συμβαν). Πιθανον και τα αλλα παραθυρα να ειναι λιγο ανοιχτα και να εγινε αυτο.

Καλησπέρα, αν η φωτογραφία ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα τότε το πιθανότερο είναι η γυναίκα να βρισκόταν έξω από το αυτοκίνητο. Βρίσκεται πεσμένη στο σημείο που χτυπήθηκε.

Καλησπέρα σε όλους.

Το κείμενο της ΤΝ που μας μεταφέρει ο Θοδωρής αναφέρεται στο ερώτημα αν τα ανοιχτά παράθυρα “ακυρώνουν” τον κλωβό Faraday. Και η απάντηση της TN είναι αρνητική: ο κλωβός Faraday εξακολουθεί να προστατεύει τους επιβάτες, ακόμη και με ανοιχτά παράθυρα.

Με βάση τη φωτογραφία λοιπόν – αν η γυναίκα δεν έχει μετακινηθεί – πιθανή ερμηνεία (όχι της ΤΝ) για τον τραυματισμό της γυναίκας είναι η εξής:

Τη στιγμή που έπεσε ο κεραυνός, η γυναίκα βρισκόταν πολύ κοντά στο αυτοκίνητο και ο κεραυνός έπεσε σε μικρή απόσταση από αυτή. Η γυναίκα τρόμαξε, έχασε την ισορροπία της και πέφτοντας τραυματίστηκε, χάνοντας τις αισθήσεις της.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ ευτυχώς είναι πιθανό σήμερα η γυναίκα να πάρει εξιτήριο.

Θα μπορούσε να έχει συμβεί κάτι πολύ χειρότερο: Η γυναίκα να είχε αγγίξει το μεταλλικό περίβλημα του αυτοκινήτου και αμέσως μετά ο κεραυνός να έπεφτε στο δέντρο δίπλα στο αυτοκίνητο, στο αυτοκίνητο και δυστυχώς και στη γυναίκα που ήταν σε επαφή με το εξωτερικό του αυτοκινήτου.

Βεβαίως η απάντηση της ΤΝ ότι δηλαδή ο κλωβός Faraday εξακολουθεί να προστατεύει τους επιβάτες, ακόμη και με ανοιχτά παράθυρα ήταν απολύτως αναμενόμενη: Ένα κλωβός είναι γεμάτος “παράθυρα”!

Καλησπέρα Αργύρη, δε νομίζω πως στη φωτογραφία είναι η γυναίκα που χτυπήθηκε από τον κεραυνό…..δεν στέκει λογικά…. έφτασε το συνεργείο της ΕΡΤ και η οδική βοήθεια πριν το 166;;;; Επίσης, η φωτογραφία φαίνεται να είναι την επόμενη μέρα, αφού τα πάντα είναι στεγνά….

Αν πρέπει να παίξω και εγώ τον αγαπημένο μου ήρωα, Ηρακλή Πουαρώ, όπως ο αγαπητός Ανδρέας, θα έλεγα πως ο ξαπλωμένος άνθρωπος είναι ο οδηγός από το φορτηγό είτε του δήμου είτε της τοπικής οδικής βοήθειας

Και η γνώμη της ΑΙ για το ίδιο θέμα:

Από τη φωτογραφία και μόνο μπορούμε να πούμε τα εξής:

• Η σκηνή είναι σε έντονο ηλιακό φως και ο δρόμος, το αυτοκίνητο και ο γύρω χώρος φαίνονται στεγνά. Αυτό είναι πράγματι πολύ πιο συμβατό με λήψη αρκετά αργότερα από την καταιγίδα, ενδεχομένως την επόμενη ημέρα, παρά με φωτογραφία αμέσως μετά το συμβάν. Δεν μπορούμε όμως να χρονολογήσουμε τη φωτογραφία μόνο από αυτό.
• Το «LIVE / ΟΙΤΥΛΟ» σημαίνει ότι βλέπουμε ζωντανή τηλεοπτική σύνδεση από το Οίτυλο τη στιγμή του ρεπορτάζ, όχι κατ’ ανάγκη εικόνα από τη στιγμή του ατυχήματος.
• Ο άνθρωπος στο έδαφος βρίσκεται σε μια αρκετά παράξενη θέση αν υποθέσουμε ότι πρόκειται για θύμα που μόλις χτυπήθηκε από κεραυνό. Εφόσον είχαν ήδη φτάσει τηλεοπτικό συνεργείο και όχημα εργασιών/μεταφοράς, θα ήταν πράγματι παράδοξο να βρίσκεται ακόμη έτσι ένα σοβαρά τραυματισμένο άτομο χωρίς εμφανή παρουσία διασωστών. Αυτό δεν αποδεικνύει ότι δεν είναι το θύμα, αλλά κάνει την υπόθεση λιγότερο πιθανή.
• Αντίθετα, η θέση του ανθρώπου —ακριβώς δίπλα στο εμπρός μέρος/τροχό του ακινητοποιημένου αυτοκινήτου— είναι απολύτως συμβατή και με κάποιον που έχει ξαπλώσει για να κοιτάξει κάτω από το όχημα, να εξετάσει ζημιά ή να προετοιμάσει κάτι σχετικό με μεταφορά/επισκευή.

Μπορούμε όμως εύλογα να υποθέσουμε ότι ο ξαπλωμένος άνθρωπος ενδέχεται να ασχολείται με το αυτοκίνητο, αντί να είναι η γυναίκα του περιστατικού.

Και υπάρχει μία ακόμη ένδειξη: κοίτα τη στάση του σώματος. Το κεφάλι/άνω μέρος του σώματος βρίσκεται πολύ κοντά στο κάτω μέρος του αυτοκινήτου και τα πόδια εκτείνονται προς τα έξω. Αυτή θυμίζει αρκετά στάση ανθρώπου που επιθεωρεί την κάτω πλευρά ενός οχήματος. Δεν μοιάζει με κάτι που θα μπορούσαμε με ασφάλεια να ερμηνεύσουμε ως «άνθρωπος πεσμένος αναίσθητος».

Επομένως, αν έπρεπε να αξιολογήσω μόνο την εικόνα, θα έλεγα ότι η δική σου ερμηνεία είναι πιο εύλογη από την υπόθεση ότι βλέπουμε τη γυναίκα αμέσως μετά τον κεραυνό.

Δεν θα προχωρούσα όμως μέχρι το «είναι ο οδηγός του φορτηγού», γιατί αυτό η φωτογραφία δεν μπορεί να μας το αποδείξει.

Αγαπητέ Ανδρέα, ο παραλληλισμός “Ένα κλωβός είναι γεμάτος “παράθυρα”!”
είναι χαριτωμένος, αλλά όχι ιδιαίτερα επιτυχής φυσικά.

Το «κλωβός» στον κλωβό Faraday δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχει κάγκελα ή παράθυρα· σημαίνει αγώγιμο περίβλημα που ανακατανέμει τα φορτία και τα ρεύματα στην επιφάνειά του.

Ο αυθεντικός κλωβός Faraday μπορεί πράγματι να είναι μεταλλικό πλέγμα, δηλαδή να είναι… γεμάτος τρύπες.

Το κρίσιμο δεν είναι αν υπάρχουν ανοίγματα, αλλά οι διαστάσεις τους σε σχέση με το ηλεκτρομαγνητικό φαινόμενο που εξετάζουμε και η γεωμετρία της αγώγιμης διαδρομής.

Και επιπλέον ένας πραγματικός κλωβός Faraday μπορεί να είναι μεταλλικό πλέγμα, άρα κυριολεκτικά γεμάτος ανοίγματα. Η προστασία δεν κρίνεται από το αν “βλέπεις μέσα”, αλλά από το πώς κατανέμονται τα φορτία και τα ρεύματα στο αγώγιμο περίβλημα

Σε κάθε περίπτωση, η δική μου πρόθεση δεν ήταν να εξιχνιάσω τί έγινε. Δική μου πρόθεση ήταν και είναι, να μην περάσει στον κόσμο η αντίληψη, πως “η γυναίκα που χτυπήθηκε από κεραυνό ήταν μέσα στο αυτοκίνητό της”, όπως έγραψε στην ανάρτησή του ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης….

https://i.ibb.co/BVT3sxzM/2.png

Διότι κάτι τέτοιο, αμφισβητεί όσα διδάσκουμε ως δάσκαλοι φυσικής….

Θα περίμενα μεγαλύτερη συμμετοχή, από πιο ειδικούς, αλλά ο Δεκαπενταύγουστος το δικαιολογεί….

Από αύριο θα λείπω για λίγες μέρες και εγώ… ελπίζω να μάθουμε τί ακριβώς συνέβη και να αποκατασταθεί η αξιοπιστία όσων διδάσκουμε

Θοδωρή καλημέρα.

Βασική αρχή της επιστημονικής επιχειρηματολογίας: Δηλώνουμε ρητά τις προϋποθέσεις πάνω στις οποίες χτίζουμε το συλλογισμό μας.

Η απάντησή μου λοιπόν στηριζόταν στο ότι η φωτογραφία θα μπορούσε να είναι της άτυχης γυναίκας. Έγραψα σχετικά: “Με βάση τη φωτογραφία λοιπόν – αν η γυναίκα δεν έχει μετακινηθεί – πιθανή ερμηνεία (όχι της ΤΝ) για τον τραυματισμό της γυναίκας είναι η εξής”. Δηλαδή η απάντησή μου στηρίχθηκε στο ότι η φωτογραφία απεικόνιζε τη γυναίκα και αυτή δεν είχε μετακινηθεί.

Δεν ασχολήθηκα με το ερώτημα “Τι απεικονίζει η φωτογραφία;” όπως χιουμοριστικά προσπαθεί να μου αποδώσει η ΤΝ, που υιοθετείς.

Πρόσεχε τις απαντήσεις της ΤΝ: συχνά μετατοπίζει το πλαίσιο της συζήτησης και γι’ αυτό δεν πρέπει να καταπίνουμε τις απαντήσεις της αμάσητες!

Θοδωρή, ο δικός μου ισχυρισμός ήταν πολύ πιο περιορισμένος: Ένας πραγματικός κλωβός Faraday έχει ανοίγματα, άρα η ύπαρξη ανοιχτών παραθύρων δεν ακυρώνει τη θωράκιση του αυτοκινήτου. Δεν αναφέρθηκα ούτε στον θεωρητικό ορισμό του κλωβού ούτε στις διαστάσεις των ανοιγμάτων σε σχέση με το ηλεκτρομαγνητικό φαινόμενο.
Η ΤΝ, στην απάντηση που υιοθετείς, μετατοπίζει τη συζήτηση σε αυτά τα δύο θέματα — τα οποία όμως δεν ήταν αντικείμενο του δικού μου σχολίου.

ΠΡΟΣΟΧΗ! Η ΤΝ συχνά μετατοπίζει το πλαίσιο της συζήτησης και γι’ αυτό δεν πρέπει να καταπίνουμε τις απαντήσεις της αμάσητες!

Αγαπητέ Ανδρέα, καλημέρα και καλή εβδομάδα

Συμφωνώ απολύτως με τη βασική αρχή που θέτεις: οι προϋποθέσεις ενός συλλογισμού πρέπει να δηλώνονται ρητά. 

Η ίδια η φωτογραφία δημιουργεί σοβαρούς λόγους να εξετάσουμε αυτή την προϋπόθεση: βλέπουμε λιακάδα και στεγνό οδόστρωμα, τηλεοπτικό συνεργείο ήδη επί τόπου και ένα φορτηγό δίπλα στο αυτοκίνητο, ενώ ο άνθρωπος βρίσκεται ξαπλωμένος δίπλα στον εμπρός τροχό σαν να εξετάζει το κάτω μέρος του οχήματος. 

Επομένως δεν πρόκειται για «μετατόπιση του πλαισίου». Είναι έλεγχος μιας ρητά δηλωμένης προϋπόθεσης του συλλογισμού. Και αυτό, αν δεν κάνω λάθος, είναι επίσης βασική αρχή της επιστημονικής επιχειρηματολογίας: δεν αρκεί να δηλώνουμε τις προϋποθέσεις μας· εξετάζουμε και αν υποστηρίζονται από τα διαθέσιμα δεδομένα.

Όσο για την επαναλαμβανόμενη προειδοποίηση περί ΤΝ, συμφωνούμε:
οι απαντήσεις της πρέπει να ελέγχονται. Αλλά αυτό ισχύει για κάθε πηγή και κάθε συνομιλητή.
Η επιστημονική κριτική γίνεται σε συγκεκριμένες προτάσεις: «αυτό είναι λάθος, για αυτόν τον λόγο».

Το «πρόσεχε, το είπε η ΤΝ» δεν αποτελεί από μόνο του αντεπιχείρημα.

Αχ Θοδωρή πάλι άλλαξες το πλαίσιο της συζήτησης! Ουδέποτε είπα ότι δεν πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας τις απαντήσεις της ΤΝ. Είπα να μην τις υιοθετούμε χωρίς έλεγχο.

Αφιερωμένη στον Αριστοτέλη που φθάνει στο Fiore di Levante από το Μεγάλο Νησί και στον Διονύση Junior που υποστηρίζουμε την ίδια ομάδα.

Χρόνια πολλά, Ειρήνη και Δικαιοσύνη στην ανθρωπότητα, ανεξαρτήτως χρώματος και οικονομικής ισχύος

https://i.ibb.co/Zzvw9Tzb/image.png

Χρόνια Πολλά Θοδωρή, Χρόνια πολλά σε όλους για τη σημερινή μέρα.
Εκ μέρους του Διονύση και του Αριστοτέλη, ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αφιέρωση…

Γεια σου Θοδωρή, ωραία άσκηση.

Γεια σου Θοδωρή, πολύ ωραία άσκηση,
χρόνια πολλά για τη μέρα !!

Να είστε όλοι καλά….

Στην Ελλάδα υπάρχει μία ακόμη ιδιαιτερότητα καθώς η μεγάλη γιορτή της, ο Δεκαπενταύγουστος, συμπίπτει με την κορύφωση του καλοκαιριού.

Ο συνδυασμός αυτός μεταφέρει το επίκεντρο του εορτασμού στο Αιγαίο όπου τα νησιά του είναι γεμάτα με μεγάλους ή μικρούς ναούς αφιερωμένους σε αυτήν.

Τα προσωνύμια της Παναγίας εκατοντάδες, σε κάθε τόπο διαφορετικό, τα περισσότερα πανέμορφες δημιουργίες της ελληνικής γλώσσας. Πολλά από αυτά συνδέονται με τη θάλασσα, το ταξίδι αλλά και την ξενιτιά, οι Έλληνες πάντα ήταν λαός θαλασσινός αλλά και μεταναστευτικός. Αν και υπάρχει ο Άη Νικόλας, ο «καθ ύλην αρμόδιος», η Παναγία είναι η «Θαλασσοκρατούσα», όπως είναι το προσωνύμιό της στη Σαμοθράκη. Ο Νίκος Καββαδίας συνδυάζει τις δύο μορφές: «Άγιε Νικόλα φύλαγε κι Άγια Θαλασσινή…» («Θεσσαλονίκη», από τη συλλογή «Πούσι»).

Στο «Δοξαστικό» από το «Άξιον Εστί» και στον «Μικρό Ναυτίλο» ο Ελύτης συνδυάζει πραγματικά τοπικά προσωνύμια, ονόματα ναών και λαϊκές ονομασίες με δικές του λεκτικές δημιουργίες, ώστε να δημιουργήσει ένα νοητό «Αιγαίο των Παναγιών». Δίπλα στην «Θαλασσίτρα» της Μήλου, την «Κανάλα» της Κύθνου, την «Παναγιά Τόσο Νερό» της Σίφνου, τη «Χρυσομαλλούσα» της Λέσβου, την «Χρυσοσκαλίτισσα» των Χανίων και τόσες άλλες υπάρχουν τα προσωνύμια «Ονειροτόκος», «Πελαγινή», «Αγκυροφόρος», «Πενταστέρινη» κ.α. που είναι γλωσσικές δημιουργίες του ποιητή.

Πηγή

Καλησπέρα Θεόδωρε.
Άσκηση από μόνη της ολόκληρη επανάληψη. Βασική γνώση χωρίς ιδιαίτερα περίπλοκα ερωτήματα και με αρκετή και συνδυαστική δουλειά.

Γεια σου Θοδωρή, συμφωνώ με τον Γρηγόρη ωραία άσκηση για επανάληψη.

Γρηγόρη, Παύλο γεια σας,
ευχαριστώ για το σχόλιό σας,
χρόνια πολλά για την ημέρα !!!

Γεια σου Θοδωρή, η ανάρτησή σου έχει μεγάλο ενδιαφέρον και διδακτικό αλλά κυρίως ως αφορμή για να συζητήσουμε τη δομή των θεμάτων που συνήθως ζητάμε σε εξετάσεις.

Θα συμφωνήσω με τον Γρηγόρη και τον Παύλο πως η άσκηση βοηθά σε επανάληψη πολλών ενδιαφέροντων ερωτημάτων. Ταυτόχρονα θα διαφωνήσω με τον Γρηγόρη, ως προς το “χωρίς ιδιαίτερα περίπλοκα ερωτήματα “

Κατά τη γνώμη μου περίπλοκη επεξεργασία χρειάζεται α) η ισορροπία στο πρώτο ερώτημα, β) ο υπολογισμός της ταχύτητας του συγκεκριμένου σημείου της στεφάνης
γ) ο υπολογισμός του αριθμού περιστροφών, προπάντων όμως δ) η τροχιακή στροφορμή της στεφάνης ως προς το σημείο Δ, ερώτημα το οποίο κατά τη γνώμη μου δεν έχουμε δικαίωμα να εξετάσουμε (αλλά δεν είναι αυτό το σημαντικό)

Μέτρησα 27-28 διαφορετικές σχέσεις για να απαντηθούν τα ερωτήματα. Αυτό από μόνο του καθιστά την άσκηση απαγορευτική και “ψαρωτική”.

Φταίει ο δημιουργός της; Όχι βέβαια….

Εκτιμώ πως στα στενά περιθώρια ενός Δ Θέματος, προσπάθησες να συνδυάσεις πολλά και διαφορετικά….γιατί το θεσμικό πλαίσιο δεν σου επιτρέπει να πας σε διαφορετικά ερωτήματα στο ίδιο θέμα…

Αν μπορούσες Θοδωρή στο Δ Θέμα να ζητήσεις διαφορετικά Δ1, Δ2, Δ3, Δ4 πιστεύω πως δεν θα επέλεγες ένα τόσο “βαρύ” σχήμα, μία λεγόμενη “υπερπαραγωγή”…

Θα ήταν πολύ καλύτερα αν:

το Δ1 σε περιορισμένο σχήμα ζητούσε μόνο ισορροπία

το Δ2* ήταν ανεξάρτητο με τα προηγούμενα , οπότε με δικό του ανεξάρτητο σχήμα, δεν θα υπήρχε η απαίτηση να κοπεί και το νήμα (2) και να διαμαρτυρηθούν οι φίλοι που “πάλι κόπηκε νήμα”...

(*) νομίζω πρέπει να ζητάς διαφορά δυναμικού V(ΛΚ)

το Δ3** να μελετά την κύλιση ενός ανεξάρτητου δακτυλίου

(**) Ίσως να απέφευγες τις “δύο” ταχύτητες και “τρεις” επιταχύνσεις και να προτιμούσες μία ταχύτητα με δύο συνιστώσες και μία επιτάχυνση με τρεις συνιστώσες. Εννοείς φαντάζομαι επιτρόχια επιτάχυνση και όχι γωνιακή…

το Δ4 να περιορίζονταν στην κίνηση του δακτυλίου στο εσωτερικό της ημικυκλικής στεφάνης, χωρίς το ερώτημα της τροχιακής στροφορμής…

Με μία τέτοια δομή, κανείς δεν θα μίλαγε για υπερπαραγωγή

Δεν είναι η δυσκολία των ερωτημάτων, είναι το “ψαρωτικό” του σχήματος και η ανάγκη αποκωδικοποίησης ενός παράξενου σχήματος με μία εκφώνηση σαν έκθεση ιδεών.

Αντί λοιπόν να ζητάμε εύκολα θέματα για τα παιδιά των λαϊκών συνοικιών, ας ζητήσουμε αλλαγή στη δομή της εξέτασης και ποιοτική “δυσκολία” (την οποία έχουν τα ερωτήματα της άσκησης) για να πετύχουμε σωστή κλιμάκωση βαθμολογίας

Επίσης Θοδωρή, βάσει της κλίμακας του σχήματος δεν μπορεί η μεταφορική ταχύτητα του δακτυλίου στα σημεία Ε και Δ να έχει το ίδιο μέτρο.

Με τη συγκεκριμένη κλίμακα πρέπει υ(Δ)<υ(Ε)….επειδή όμως θέλεις υ(Δ)=3m/s ώστε να προκύπτει Ν(Δ)=0 και να ξεκινά οριζόντια βολή του ΚΜ του δακτυλίου, δώσε στην εκφώνηση ως διευκρίνηση πως τα σημεία Ε, Δ βρίσκονται στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο, κάτι που σχεδιαστικά δεν φαίνεται

Καλημέρα.
Θοδωρή όταν λέω περίπλοκα ερωτήματα, εννοώ οτι τα ερωτήματα είναι βατά, αναφέρονται σε ζητήματα που τα διδάσκουμε , άντε να σου κάνω τη χάρη , στο Δ το τελευταίο με τη στροφορμή μπορεί να ξεφεύγει λίγο.
Βέβαια είναι πολλά ,νομίζω φάνηκε πως δεν το βλέπω ως θέμα γραπτής εξέτασης και αξιολόγησης αλλά κάποιος που θέλει να εξασκηθεί , γιατί όχι μπορεί να κάνει μια καλή επανάληψη .
Μπράβο, πάντως Θεόδωρε για τη δουλειά που έκανες.

Καλημέρα Γρηγόρη, διδάσκουμε τροχιακή στροφορμή;;;;;;

Σωστά σε εκείνη την καμένη την παράγραφο που εμφανίζεται από το πουθενά και μιλά για διατήρηση της ιδιοστροφορμής της Γης-στερεού σώματος, ενώ στην ύλη είναι μόνο η στροφορμή υλικού σημείου…..

Εκεί ναι, τους λέμε (;;;;;) πως η Γη έχει τροχιακή στροφορμή λόγω περιστροφής ως προς το κέντρο του Ήλιου και ιδιοστροφορμή λόγω ιδιοπεριστροφής γύρω από τον άξονά της…

Τώρα τί καταλαβαίνουν είναι άλλο θέμα…. ιδεοληψίες συμβούλων ΙΕΠ παιδεύουσι μαθητές….

Γεια σου Θοδωρή, ευχαριστώ για το σχόλιό σου,
το σχήμα που σχεδίασα στη “λύση” περιλαμβάνει σχεδόν όλα τα μέρη της επίλυσης του θέματος, για να μην σχεδιάσω κομμάτι – κομμάτι,
το θέμα δεν είναι για εξετάσεις στο σχολείο,
μετά το σημείο Δ όταν η στεφάνη όταν είναι στον αέρα μεταφέρεται και περιστρέφεται ζητάμε την στροφορμή του κέντρου μάζας της στεφάνης

Θοδωρή, καλά έκανες και σχεδίασες όπως σε βόλευε. Δεν σχολίασα αυτό.

Πρότεινα, η ίδια θεματολογία να εξετάζεται σε 4 διαφορετικά ανεξάρτητα μοντέλα.

Αν υπήρχε αυτή η δυνατότητα, το Δ4 θα μπορούσε να αναφέρονταν σε σφαιρίδιο
αμελητέων διαστάσεων, δηλαδή υλικό σημείο.

Θεωρώ πως δικαιούμαστε να ζητάμε τη στροφορμή μόνο υλικών σημείων.

Ναι, εντός ύλης ξέμεινε ο δυναμικός ορισμός του ΚΜ

https://i.ibb.co/93kJv6ys/image.png

Ένας ξεχασμένος ορισμός 2,5 σειρές, ένα σχήμα και μία λεζάντα. Τίποτε άλλο. Ούτε μία άσκηση. Αυτό δεν μας νομιμοποιεί ηθικά να στήνουμε ασκήσεις με στροφορμή της κίνησης του ΚΜ του στερεού (τροχιακή στροφορμή)

Αυτή είναι η γνώμη μου.

Τώρα, πού αναφέρει το βιβλίο για στροφορμή υλικού σημείου, το οποίο δεν εκτελεί κυκλική κίνηση;;;;

Και στην αποτυχημένη ΤΘΔΔ υπάρχουν 2-3 ασκήσεις ουρανοκατέβατες σε ελλειπτική τροχιά, που χρησιμοποιούν τη στροφορμή στο αφήλιο και στο περιήλιο μόνο. Τυχαίο;;;; Όχι….μόνο εκεί η ταχύτητα είναι κάθετη στο διάνυσμα θέσης…

και έτσι γίνεται το μεγάλο μπέρδεμα….γιατί κάποιοι “μέντορες” θέλησαν να πάνε ένα βήμα πιο κάτω …και καλά….

Εσύ καλά κάνεις και ζητάς οτιδήποτε έχεις διδάξει….

ΥΓ: Βάλε και μία φωτογραφία, να έχουμε μία εικόνα με ποιον μιλάμε…

Καλημέρα. Ένα από τα βασικά προβλήματα για την πραγματοποίηση πειραμάτων είναι ο χρόνος. Νομίζω όμως ότι μπορούμε να εντάξουμε μέσα στην ώρα ασκήσεις όπου αντί να δίνουμε νούμερα << κανονικά>> να τα μετρούν εκείνη την ώρα οι μαθητές.
Το παρόν είναι μόνο ένα ερέθισμα για να σκεφτούμε όλοι και άλλα παραδείγματα.

Γεια σου Γρηγόρη και από εδώ, καλή ιδέα.

Στο αρχείο προστέθηκε ακόμα μία άσκηση.

Παύλο ευχαριστώ για το σχόλιο.

Θοδωρή καλησπέρα.

Το κείμενο αναφέρει: “Ένα σώμα ή σύστημα έχει κινητική K, δυναμική U, οι οποίες αθροιζόμενες δίνουν τη μηχανική ενέργεια: E=K+U.”

Διαφωνώ: Ένα σώμα μόνο του δεν μπορεί να έχει δυναμική ενέργεια και να διατηρείται η μηχανική ενέργειά του, διότι δεν είναι απομονωμένο. Ασκείται πάνω του η διατηρητική δύναμη, που είναι εξωτερική.

Αγαπητέ Ανδρέα, ευχαριστώ για την επισήμανση. Σε ένα αυστηρότερο επίπεδο διατύπωσης, ασφαλώς η δυναμική ενέργεια συνδέεται με την αλληλεπίδραση και αποδίδεται στο αντίστοιχο σύστημα και όχι σε ένα απομονωμένο σώμα.

Ευτυχώς, όμως, το κείμενο απευθύνεται σε μαθητές Λυκείου και όχι σε επιτροπή οριστικοποίησης της ορολογίας της Κλασικής Μηχανικής. Γι’ αυτό χρησιμοποιεί τη συνήθη σχολική διατύπωση «η δυναμική ενέργεια του σώματος», με το σύστημα αναφοράς και την αντίστοιχη αλληλεπίδραση να θεωρούνται δεδομένα από τα συμφραζόμενα.

Άλλωστε, αν απαιτούσαμε σε κάθε σχολική αναφορά στη σχέση (U=mgh) να προηγείται η διευκρίνιση ότι πρόκειται για δυναμική ενέργεια του συστήματος σώμα–Γη και όχι ιδιότητα του απομονωμένου σώματος, θα κερδίζαμε ασφαλώς σε τυπική αυστηρότητα, όμως δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι θα κερδίζαμε και σε Φυσική μέσα στο μυαλό του μαθητή.

Το ουσιαστικό αντικείμενο του άρθρου είναι άλλο: η διάκριση ανάμεσα σε μέγεθος που χαρακτηρίζει μια κατάσταση, μεταβολή αυτού του μεγέθους και μέγεθος που χαρακτηρίζει τη διαδικασία μετάβασης.

Αν υπάρχει ένσταση πάνω σε αυτή τη διάκριση, αυτή θα είχε πραγματικό ενδιαφέρον να συζητηθεί.

Καλημερα Θοδωρη και Ανδρεα.Δεν εχω διαβασει ακομα την παρουσιαση.Απλως οταν την ανοιξα επεσε το ματι μου στην πανω δεξια εικονιτσα που λεει διαστημα s (μηκος τροχιας). Αυτα τα δυο,δηλαδη το μηκος τροχιας και το διανυομενο διαστημα,με βαση τον ορισμο της τροχιας που εχω υπ οψιν μου και που βλεπω παντου και στο σχολικο και αλλου,δεν ειναι το ιδιο πραγμα. Ολα τα βιβλια γραφουν οτι τροχια ειναι ο γεωμετρικος τοπος των θεσεων απο τις οποιες περναει ενα σημειακο σωμα καθως κινειται. Ή το συνολο των σημειων απο τα οποια περναει το κινητο. Η το ιχνος που αφηνει το κινητο καθως κινειται.Ή (Σχολικο Α Λυκειου) το συνολο των διαδοχικων θεσεων απο τις οποιες διερχεται το σωμα. ‘Η κλπ κλπ οπου ολα αυτα σημαινουν το ιδιο πραγμα. Δεν εχω υπ οψιν μου αλλον ορισμο ουτε εχω δει κατι αλλο σε σχολικο βιβλιο. Αν μου διαφευγει κατι πειτε μου.
Με βαση αυτον τον ορισμο λοιπον η τροχια ειναι μια καμπυλη και το μηκος της τροχιας ειναι το μηκος αυτης της καμπυλης. Καμπυλη με την γενικη της μαθηματικη εννοια,οπου και οι ευθειες καμπυλες ειναι. Αρα αν ενα σωμα κανει κυκλικη κινηση και εχει κανει 10 κυκλους,η τροχια ειναι ενας κυκλος διοτι τα σημεια απο τα οποια περασε αποτελουν ενα κυκλο,οχι 10 κυκλους και επομενως το μηκος της τροχιας ισουται με το μηκος του κυκλου.Δεν αλλαζει η τροχια καθως το σωμα γυρναει γυρω γυρω διοτι περναει απο τα ιδια σημεια. Το διανυομενο διαστημα ομως ειναι 10 φορες το μηκος του κυκλου. Στην ΑΑΤ αν το σωμα κανει μια πληρη ταλαντωση,το μηκος της τροχιας ειναι διπλασιο του πλατους,αφου η τροχια ειναι ενα ευθυγραμμο τμημα με μηκος το διπλασιο του πλατους,διοτι το συνολο των θεσεων απο τις οποιες περασε,αποτελουν αυτο το ευθυγραμμο τμημα,ενω το διανυομενο διαστημα ειναι τετραπλασιο του πλατους. Αυτα βεβαιως ειναι τελειως προφανη και συνεπη με τον ορισμο της τροχιας που διδασκεται στα σχολεια. Για να ειναι το μηκος τροχιας ισο με το διανυομενο διαστημα,θα πρεπει ο ορισμος της τροχιας να ειναι αλλος. Ποιος ειναι αυτος;
Οπως εχω πει και για την ΑΑΤ δεν εχουμε το δικαιωμα να διδασκουμε άλλους ορισμους απο αυτους του σχολικου και να βγαζουμε δικα μας. Απαγορευεται.

Θοδωρή καλημέρα.

Ο ισχυρισμός ότι ένα απομονωμένο σώμα μπορεί να έχει δυναμική ενέργεια” δεν είναι μια λιγότερο αυστηρή διατύπωση. Πρόκειται για λανθασμένο ισχυρισμό: όταν μελετάμε την κίνηση ενός σώματος στο οποίο ασκείται συντηρητική κίνηση, το σώμα δεν είναι απομονωμένο, διότι η δύναμη που ασκείται πάνω του είναι εξωτερική. Άρα δεν διατηρείται η μηχανική ενέργειά του.

Κατά τα άλλα συμφωνώ απολύτως με την άποψή σου ότι θα πρέπει να λάμβάνουμε υπόψη μας ότι απευθυνόμαστε σε μαθητές Λυκείου. Από αυτή την άποψη, από το κείμενο που παραθέτεις θα πρέπει να παραληφθούν τα ολοκληρώματα, διότι διδάσκονται στο 2ο τετράμηνο της Γ’ Λυκείου και μόνο στους μαθητές του Θετικού Προσανατολισμού, δηλαδή καθόλου στους μαθητές των Επιστημών Υγείας.

Τέλος σε ένα γενικό κείμενο όπως αυτό που παραθέτεις πάντα υπάρχει ο κίνδυνος μέσα από τις γενικεύσεις να υπάρξουν αστοχίες, όπως αυτή που ανάφερα στην αρχή.

Αγαπητέ Ανδρέα, ευχαριστώ για τη δεύτερη επισήμανση. Νομίζω μάλιστα ότι μας βοηθά να ξεκαθαρίσουμε τι ακριβώς συζητάμε.

Δεν ισχυρίστηκα ότι «ένα απομονωμένο σώμα έχει δυναμική ενέργεια».

Αν αυτή ήταν η διατύπωσή μου, πράγματι θα ήταν λανθασμένη και όχι απλώς λιγότερο αυστηρή.

Η φράση που σχολιάστηκε από εσένα, ήταν η συνήθης σχολική έκφραση ότι
«ένα σώμα έχει δυναμική ενέργεια», όπου η ύπαρξη της αλληλεπίδρασης
σώμα–Γη, σώμα–ελατήριο κ.ο.κ.— είναι προφανώς προϋπόθεση για να μιλάμε εξαρχής για δυναμική ενέργεια.

Συμφωνούμε λοιπόν ότι, αν το ζητούμενο ήταν ένα κείμενο αυστηρής θεμελίωσης της έννοιας της δυναμικής ενέργειας, θα έπρεπε να μιλάμε συστηματικά για την ενέργεια του αντίστοιχου συστήματος.

Το συγκεκριμένο κείμενο, όμως, επιχειρεί κάτι διαφορετικό: να βοηθήσει μαθητές να διακρίνουν το «τι χαρακτηρίζει μια κατάσταση», το «τι μεταβάλλεται μεταξύ δύο καταστάσεων» και το «τι αφορά τη διαδικασία μετάβασης».

Όσο για τα ολοκληρώματα, ευχαριστώ επίσης για τη φροντίδα ως προς την ύλη.

Υποθέτω πάντως ότι μπορούμε να δείξουμε σε έναν μαθητή το σύμβολο, εξηγώντας λεκτικά τι εκφράζει, χωρίς προηγουμένως να απαιτήσουμε πιστοποιητικό επιτυχούς φοίτησης στο δεύτερο τετράμηνο του Θετικού Προσανατολισμού.

Άλλο «δεν έχει διδαχθεί ακόμη ο μαθηματικός υπολογισμός του ολοκληρώματος»
και άλλο «δεν επιτρέπεται να δει μια φυσική σχέση που το περιέχει».

Αν υιοθετούσαμε το δεύτερο ως γενική διδακτική αρχή, φοβάμαι ότι θα έπρεπε να αποσύρουμε αρκετές εικόνες, γραφικές παραστάσεις και φυσικές ιδέες μέχρι να εξασφαλίσουμε ότι έχει προηγηθεί όλο το απαιτούμενο μαθηματικό οπλοστάσιο.

Σε κάθε περίπτωση, συμφωνώ απολύτως με την τελευταία σου παρατήρηση:
“κάθε γενίκευση ενέχει κίνδυνο αστοχίας“.

Γι’ αυτό και έχει ενδιαφέρον η κριτική, όταν μας βοηθά να διακρίνουμε ποια αστοχία επηρεάζει το κεντρικό φυσικό επιχείρημα και ποια αφορά τον βαθμό τυπικής αυστηρότητας μιας διατύπωσης.

Αν υπάρχει λοιπόν ένσταση στην κεντρική πρόταση του κειμένου —τη διάκριση κατάσταση – μεταβολή – διαδικασία και στις αναλογίες που επιχειρεί να αναδείξει— θα τη συζητήσω με πραγματικό ενδιαφέρον.

Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται το ουσιαστικό θέμα της ανάρτησης.

Κωνσταντίνε, ευχαριστώ για την επισήμανση. Και για να σε απαλλάξω από την αγωνία μήπως χρειαστεί να αναζητήσουμε κάποιον νέο ορισμό της τροχιάς, δεν υπάρχει κανένας.
Ο ορισμός που παραθέτεις είναι αυτός που γνωρίζουμε όλοι και, με βάση αυτόν, η παρατήρησή σου είναι σωστή.

Η έκφραση «διάστημα (s) (μήκος τροχιάς)» στην εικόνα είναι ατυχής.

Το διανυόμενο διάστημα είναι το συνολικό μήκος της διαδρομής που διένυσε το κινητό και, όταν η ίδια γεωμετρική τροχιά διατρέχεται περισσότερες από μία φορές, προφανώς δεν ταυτίζεται με το μήκος της τροχιάς ως γεωμετρικού τόπου.

Τα παραδείγματα των δέκα κύκλων και της ΑΑΤ που δίνεις το δείχνουν απολύτως καθαρά. Θα προσπαθήσω να διορθωθεί λοιπόν σε «διανυόμενο διάστημα (s)».

Χαίρομαι μάλιστα που μια μικρή λεζάντα μιας συνοδευτικής εικόνας άντεξε σε τόσο εξονυχιστικό έλεγχο πριν ακόμη διαβαστεί η παρουσίαση. Είναι μια χρήσιμη υπενθύμιση ότι ακόμη και το περιφερειακό υλικό μιας ανάρτησης οφείλει να είναι προσεγμένο.

Θα μου επιτρέψεις μόνο μια μικρή επιφύλαξη για το «δεν έχουμε το δικαίωμα» και ιδίως για το «απαγορεύεται». Στη διδασκαλία της Φυσικής ασφαλώς οφείλουμε να σεβόμαστε τους επιστημονικούς ορισμούς και τη σχολική ορολογία. Δεν γνωρίζω, ωστόσο, κάποια απαγορευτική διάταξη που να μετατρέπει μια ατυχή λεζάντα σε απόπειρα εισαγωγής προσωπικού ορισμού στη Φυσική. Αν υπάρχει, ευχαρίστως να μου την υποδείξεις ώστε, εκτός από τη διόρθωση της εικόνας, να αποκαταστήσουμε και τη νομιμότητα.

Θοδωρή καλημέρα

Δηλώνεις ότι θα απέφευγες τη φράση: «Η δυναμική ενέργεια δεν έχει αξία, μόνο η μεταβολή της έχει.». Ωστόσο δεν υπάρχει άσκηση Φυσικής, που αφορά φυσικό φαινόμενο, στο οποίο να μην εμφανίζεται η μεταβολή της δυναμικής ενέργειας.

Δηλώνεις επίσης ότι αντί για την προηγούμενη φράση θα προτιμούσες τη φράση: “Η τιμή της δυναμικής ενέργειας αποκτά νόημα αφού δηλώσουμε το επίπεδο αναφοράς.” Όμως αυτή φράση δεν αφορά τα φυσικά φαινόμενα. Αφορά δικό μας ορισμό που μας διευκολύνει στο να υπολογίζουμε τις μεταβολές της δυναμικής ενέργειας, που μόνο αυτές αναγνωρίζει η Φύση.

Συνεπώς η δεύτερη φράση απλώς μας εξυπηρετεί στο να εφαρμόζουμε την πρώτη. Δηλαδή δεν τίθεται θέμα προτίμησης. Διότι χωρίς τη δεύτερη μπορούμε να κάνουμε Φυσική. Χωρίς την πρώτη ποτέ.

Αγαπητέ Ανδρέα, φοβάμαι ότι για να καταλήξουμε σε διαφωνία χρειάστηκε αυτή τη φορά να μου αποδοθεί μια θέση που δεν διατύπωσα.

Δεν έγραψα πουθενά ότι “μπορούμε να κάνουμε Φυσική χωρίς τις μεταβολές της δυναμικής ενέργειας”.

Ούτε, βέβαια, ότι η απόλυτη τιμή της είναι φυσικά σημαντικότερη από τη μεταβολή της. Αν είχα γράψει κάτι τέτοιο, η απάντησή σου θα ήταν απολύτως εύστοχη.

Αυτό που έγραψα είναι πολύ συγκεκριμένο και, κυρίως, διδακτικό:

θα απέφευγα να λέω στον μαθητή ότι «η τιμή της δυναμικής ενέργειας δεν έχει αξία».

Και θα το απέφευγα επειδή είναι άλλο πράγμα να πω:

«η τιμή της (U) εξαρτάται από την επιλογή του μηδενικού, ενώ η ΔU όχι»

και άλλο:

«η τιμή της (U) δεν έχει αξία».

Το πρώτο εξηγεί στον μαθητή τη Φυσική. Το δεύτερο την αντικαθιστά με ένα σύνθημα.

Φυσικά συμφωνούμε ότι η επιλογή (U=0) είναι συμβατική και ότι τα φυσικά αποτελέσματα δεν εξαρτώνται από αυτήν. Αυτό ακριβώς γράφει το κείμενο.

Το ενδιαφέρον είναι ότι από αυτή τη σωστή διαπίστωση δεν προκύπτει πως η τιμή της (U), αφού έχει οριστεί το μηδέν αναφοράς, είναι άνευ νοήματος. Προκύπτει ότι είναι εξαρτώμενη από σύμβαση. Πρόκειται για διαφορετικές προτάσεις.

Όσο για τη διατύπωση ότι «μόνο τις μεταβολές αναγνωρίζει η Φύση», ομολογώ ότι είναι γοητευτική.

Δεν είμαι όμως βέβαιος ότι έχουμε τρόπο να ρωτήσουμε τη Φύση ποια από τα μεγέθη που χρησιμοποιούμε αναγνωρίζει και ποια απλώς ανέχεται για τη δική μας υπολογιστική διευκόλυνση.

Προτιμώ την πεζότερη διατύπωση: οι προβλέψεις για τα συγκεκριμένα φαινόμενα είναι ανεξάρτητες από την αυθαίρετη επιλογή του μηδενός της δυναμικής ενέργειας.

Λιγότερο ποιητική, ίσως, αλλά περισσότερο ελέγξιμη.

Επομένως δεν βλέπω πού ακριβώς βρίσκεται η αντίθεση που παρουσιάζεις ως «συνεπώς». Η πρόταση:

«η (ΔU) έχει φυσική σημασία ανεξάρτητη από την επιλογή του μηδενός»

και η πρόταση

«η (U) αποκτά συγκεκριμένη αριθμητική τιμή αφού ορίσουμε το μηδέν αναφοράς»

είναι ταυτόχρονα αληθείς.
Η δεύτερη δεν αναιρεί την πρώτη και η πρώτη δεν καθιστά λανθασμένη τη δεύτερη.

Ίσως λοιπόν, μετά από τρεις γύρους, ανακαλύπτουμε το ευχάριστο ενδεχόμενο να συμφωνούμε στη Φυσική και να διαφωνούμε κυρίως στο αν πρέπει να λέμε στον μαθητή ότι κάτι «δεν έχει αξία».

Εκεί πράγματι επιμένω: προτιμώ να του εξηγήσω ποια αξία έχει, ποια δεν έχει και γιατί.

Θοδωρή μόνο δύο φράσεις δικές σου σχολίασα. Αυτές που φαίνονται στο προηγούμενο μήνυμά μου μέσα σε εισαγωγικά. Τα υπόλοιπα που αναφέρεις προφανώς το κάνεις αστειευόμενος. Να ‘σαι καλά!

Αγαπητέ Ανδρέα, καθόλου δεν αστειεύομαι.

Αν ως «αστείο» εννοείς ότι η πρόταση «η τιμή της δυναμικής ενέργειας εξαρτάται από την επιλογή του μηδενός, ενώ η μεταβολή της όχι» θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω ως προς το “αστείο”

Να ’σαι καλά κι εσύ!

Η πρότασή σου “«η τιμή της δυναμικής ενέργειας εξαρτάται από την επιλογή του μηδενός, ενώ η μεταβολή της όχι»” είναι σωστή.

Το αστείο είναι ότι αυτή η πρόταση είναι άσχετη με τη δήλωσή σου:

“Προσωπικά θα απέφευγα το: «Η δυναμική ενέργεια δεν έχει αξία, μόνο η μεταβολή της έχει.»”

για την οποία σχολίασα ότι δεν υπάρχει άσκηση Φυσικής, που αφορά φυσικό φαινόμενο, στο οποίο να μην εμφανίζεται η μεταβολή της δυναμικής ενέργειας. Κι εσύ θέλεις να την αποφύγεις!

Καλησπέρα Θοδωρή.Αυτη την περίοδο ασχολουμε με τα μεγέθη.Στη διάκριση τους ασχολήθηκα με την διάκριση τους σε καταστατικη ιδιότητα και μέγεθος διαδρομής.Τα πανεπιστημιακά βιβλία αναφέρουν την καταστατική ιδιότητα ως καταστατική μεταβλητή η συνάρτηση μεταβλητής και όχι καταστατικό μέγεθος.Αυτο με απασχόλησε.Επισης κάποια στιγμή τα παιδιά πρέπει να μάθουν για τα εκτατικα μεγέθη και εντατικη ιδιότητα .Τα παιδιά της Α Γυμνασίου ασχολούνται με την πυκνότητα υλικού -ουσιας- και τη θερμοκρασία.ΥΓ Θα επανέλθω με νέα ανάρτηση τι σημαίνει μέγεθος και τι σημάνει μέτρηση.Το λάθος που κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια.

Γεια σου Γιώργο, θα περιμένουμε με ενδιαφέρον

Γιώργο, βάλε και εσύ μία φωτογραφία….είναι καλό να έχουμε μία εικόνα των “συνομιλητών”….

Η βαρυτική δυναμικη ενεργεια συστηματός σωματος -Γης (ή αλλου ουρανιου σωματος) σε ένα σημειο είναι και μεγεθός διαστηματός .Υπολογίζεται πάντα ως προς ένα αυθαίρετο επίπεδο αναφοράς (π.χ. το πάτωμα ή το έδαφος) .Μηδεν βαρυτική δυναμικη ενεργεια δεν σημαίνει ότι δεν εχουμε βαρυτική δυναμική ενεργεια . Αν αλλαξουμε το επιπεδο αναφορας υπαρχει τιμή. Ο λογός των τιμων της δεν εχει φυσικη σημασια . Αν αλλαξουμε το επιπεδο αναφορας ο λογός είναι διαφορετικός Δεν μπορουμε να πούμε ότι η βαρυτική δυναμική ενεργεια σε ένα σημειο είναι διπλασια της αλλης Μόνο η διαφορά της δυναμικής ενέργειας έχει φυσικό νόημα (και φυσικά οχι η προσθεση) Οσο ζω μαθαινω

Επειδη στη μεταφραση δεν τα παω και τοσο καλα ,ας ονομασουμε την βαρυτική δυναμική ενεργεια μεγεθός διαφορας μην την μπερδεψουμε με την εννοια μεγεθός διαδρομής

Καλησπέρα Αποστόλη. Εάν του Διονύση η άσκηση εδώ ήταν βιωματική, εσύ το πήγες σε άλλο επίπεδο!
Έτοιμο θέμα για τη νέα Τράπεζα Θεμάτων!

Καλό απόγευμα Αποστόλη.
1) Δεν τρέχουμε στην άμμο! Είναι πολύ κουραστικό…
2) Σε “τρώγω λάχανο”, αφού στο ίσιωμα και με σταθερό έδαφος, θέλω 12 min/km!
Άρα βραβείο … βραδύτητας 🙂
Αν θέλεις όμως περισσότερα για την Caretta caretta, έλα Ζάκυνθο…

Γεια σου Αποστόλη, όμορφη ανάρτηση και λίγο πιο βιωματική από του Διονύση λόγω του τρεξίματος (ο Διονύσης ήταν ξαπλωμένος κάτω από την ομπρέλα) 🙂 .

Καλησπέρα Αποστολή
Τι σχέση έχεις με την Κορωνη και την Ζάγκα ; Είσαι από εκεί; Πολύ όμορφη παραλία!
Πριν ένα μήνα ήμουνα εκεί και πιθανόν να ξαναπάω μετά τον δεκαπενταύγουστο.

Αποστόλη 6:05 το χιλιόμετρο στην άμμο είναι φανταστικό! Εύγε!

Γεια σας παιδιά και σας ευχαριστώ για τα σχόλια.
Μίλτο, έβαλα στην ιστορία τις χελώνες με παιγνιώδη διάθεση ως προς τη μορφή των θεμάτων της νέας τράπεζας.
Διονύση, πρώτη φορά έτρεξα σε άμμο ξυπόλυτος. Με εξαίρεση τους 32 βαθμούς ήταν ευχάριστη εμπειρία. Το βραβείο βραδύτητας στην άμμο το παίρνει πανηγυρικά η Caretta caretta με 200 min/km. Στη θάλασσα βέβαια μπορεί να πιάσει για λίγο τα 2min/km. Τη Ζάκυνθο την έχω στα υπόψιν…
Γιώργο, δεν έχω καμία σχέση με την Πελοπόννησο, αλλά είπαμε φέτος να δούμε ένα τμήμα της. Η Ζάγκα είναι πράγματι υπέροχη και τη μέτρησα μετά από στοίχημα με τους γιους μου για την εκτίμηση του μήκους της με το μάτι. Μετά το δεκαπενταύγουστο θα είμαστε προς Κυπαρίσσι μεριά…

Γιώργο γράφαμε ταυτόχρονα, σε ευχαριστώ. Στο δεύτερο μισό της διαδρομής ξεθάρρεψα και πήγαινα με 5:42

Εξαιρετικός πραγματικά. Τώρα θα βγω και γω για ένα χαλαρό τρέξιμο. Να περνάς καλά και τρεχούμενα!

Καλό τρέξιμο Γιώργο!

Πολύ ωραία που έβαλες την Caretta caretta στην άσκηση. Πιθανον να υπαρχουν αρκετα παιδια που δεν ξερουν τιποτα για το σπάνιο είδος και την προσπαθεια που γινεται πανω απο 30 χρονια για να σωθει από τις οικολογικές οργανώσεις.

Γεια σου Τίνα και σε ευχαριστώ για το σχόλιο. Δεν μου είχε περάσει από το μυαλό αυτό που λες.