Βασίλης Δουκατζής

Feynman- 10

1.Διάκριση μεταξύ αυστηρών και λιγότερο αυστηρών τρόπων επεξεργασίας των προβλημάτων της φυσικής.

Οι αυστηροί τρόποι επιλέγουν την επεξεργασία μοντέλων με λιγότερες παραμέτρους. Έτσι προσφέρονται για αυστηρή μαθηματική επεξεργασία.

Οι δεύτεροι, που ακολούθησε ο Feynman, εστιάζουν στην πιο γενικευμένη κατάσταση του προβλήματος και την προσεγγίζουν με τον πλέον λογικό τρόπο.

Οι πρώτοι τρόποι είναι μαθηματικά αυστηροί, προσεγγίζουν όμως το λάθος πρόβλημα.

Ο Feynman ενισχύει την επιλογή του με, το ανέκδοτο:

Ένας τύπος ψάχνει παντού στο γρασίδι, κάτω από ένα φανάρι στον δρόμο, για τα κλειδιά του. Ψάχνει, ψάχνει. Έρχεται ο αστυνομικός: «Τι ψάχνετε;». «Ψάχνω τα κλειδιά μου». «Να σας βοηθήσω», λέει ο αστυνομικός. Ψάχνουν γύρω-γύρω. Τελικά ο αστυνομικός λέει: «Είστε σίγουρος ότι χάσατε τα κλειδιά εδώ;». «Ω, όχι», λέει εκείνος, «δεν τα έχασα εδώ. Τα έχασα πιο πάνω στο τετράγωνο, εκεί πέρα». «Τότε γιατί ψάχνετε εδώ;». «Εδώ έχει καλύτερο φως».

2.Η πρώτη και γι’ αυτό αξιομνημόνευτη περίπτωση, όπου ο ήρωάς μας παραδέχεται ότι υστέρησε σε επιστημονικό ανταγωνισμό.

Σταδιακά κουράστηκα από αυτό το πρόβλημα και δεν μπορούσα
να σκεφτώ άλλες συμμετρίες. Αλλά ο Gell-Mann δεν κουράστηκε και βρήκε την τελική συμμετρία, την SU(3) που ταξινομεί τα αδρόνια. Εγώ ούτε που την πλησίασα.
 
3. Δεν διακρίθηκε ως καθοδηγητής υποψηφίων διδακτόρων.

Εξίσου «δύσκολος» υπήρξε ως μαθητής για τους δικούς του σπουδαίους επιβλέποντες, Wigner και Weeler.

Ήθελε να κάνει όλους τους υπολογισμούς του προβλήματος ο ίδιος. Για τους ατυχείς υποψηφίους έμενε μόνο ο … έλεγχος.
 
4.Απ’ την μικρή του θητεία στη Βιολογία.

Το μόνο πράγμα που είναι πιο δύσκολο στη βιολογία απ’ ό,τι στη φυσική, είναι να κάνεις τα πράγματα να επαναλαμβάνονται· δηλαδή, να θέσεις τα πάντα υπό έλεγχο.

Αν κοιτάξεις στο μικροσκόπιο τα βακτήρια, για παράδειγμα, που χρησιμοποιείς και στα οποία αναπτύσσονται οι ιοί, βλέπεις ότι έχουν όλα διαφορετικά μεγέθη και βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης. Κουνιούνται με διαφορετικούς τρόπους — είναι ένα φοβερό μπάχαλο. 

Ένα πολύ καλοδουλεμένο θέμα κατανόησης στάσιμου κύματος — όχι «υπολογιστικό», αλλά βαθιά εννοιολογικό. Έχει αρκετές αρετές, ιδιαίτερα διδακτικά.
Μου αρέσει ιδιαίτερα γιατί: το θέμα έχει και μια μικρή «αισθητική φυσικής»: ο μαθητής καλείται να παρακολουθήσει τη χορδή σαν ζωντανό σύστημα, όχι σαν άσκηση αντικατάστασης τύπων.
Αυτό είναι σπάνιο και παιδαγωγικά πολύτιμο.
Πολύ εύστοχη η αρχική «παγίδα» με το Α και το Γ:
«Ποιο έχει μεγαλύτερη ταχύτητα;»
Ο μαθητής που σκέφτεται μηχανικά θα απαντήσει πιθανότατα «το Α». Όμως η σωστή συλλογιστική οδηγεί στο ότι και τα δύο έχουν μηδενική ταχύτητα εκείνη τη στιγμή — για τελείως διαφορετικούς λόγους. Αυτό είναι εξαιρετικό σημείο φυσικής σκέψης.
Επίσης, η επιλογή στιγμών όπως: 3T/2, 3T/4, 4T/3 είναι πολύ καλή, γιατί αποφεύγει τις «εύκολες» συμμετρικές χρονικές στιγμές και αναγκάζει τον μαθητή να παρακολουθήσει πραγματικά την εξέλιξη της ταλάντωσης των υλικών σημείων.
Αν ήθελα να κάνω μία μόνο παρατήρηση, θα ήταν ίσως ότι το τελευταίο ερώτημα με το 4T/3 απαιτεί αρκετά ώριμη αίσθηση της ΑΑΤ και μπορεί να δυσκολέψει μαθητές που δεν έχουν εσωτερικεύσει καλά τη φορά κίνησης μετά τη διέλευση από τη θέση ισορροπίας. Αλλά αυτό δεν είναι αδυναμία· μάλλον είναι το σημείο που ξεχωρίζει την ουσιαστική κατανόηση από την αποστήθιση.
Θα μπορούσε άνετα να σταθεί ως απαιτητικό θέμα Β,

Καλό απόγευμα Τάσο.
Σε ευχαριστώ για το σχολιασμό και τον καλό σου λόγο…

Καλημέρα. Διονυση συμφωνώ με τον Τάσο (γεια σου Τάσο), πολύ ωραίο θέμα.

Καλημέρα και από εδώ Παύλο.
Χαίρομαι που σου άρεσε.

Κάτι αντίστοιχο Θοδωρή…

Όταν τα παιδιά δραπετεύουν… (Με αφορμή το τραγικό συμβάν στην Ηλιούπολη)

Tο τραγικό γεγονός της Ηλιούπολης, όπου δύο δεκαεπτάχρονα κορίτσια έπεσαν από τον έκτο όροφο πολυκατοικίας, δεν προσφέρεται για εύκολα συμπεράσματα. Μόνο για σιωπή, ενσυναίσθηση και σκέψη.

Πέρα από τα γενικά που θα μπορούσαμε να πούμε,
συμφωνώ στο ότι ” το γεγονός δεν προσφέρεται για εύκολα συμπεράσματα”.
Μακάρι οι “σχετιζόμενοι” γονείς, σχολείο, φίλοι και ευρύτερο περιβάλλον
να “καταθέσουν”… ενσυνείδητα …

Την εποχή που πήγαινα σχολείο, δεν ήταν της μόδας οι πολλές ξένες γλώσσες, τα αθλήματα σε επίπεδο πρωταθλητισμού, τα ωδεία με το στανιό, οι διαγωνισμοί αριστείας και οι ατέλειωτες εξωσχολικές δραστηριότητες. Τελειώναμε το σχολείο και ξεδίναμε στις αλάνες. Βλέπαμε αρκετά τους γονείς μας και είχαμε περισσότερο χρόνο για κουβέντες μαζί τους. Οι αλάνες δεν υπάρχουν σήμερα, οι τωρινοί γονείς εργάζονται εντατικότερα, δεν έχουν πολύ χρόνο για τα παιδιά τους και ίσως πιστεύουν ότι αυτό μπορεί να αναπληρωθεί με εξοντωτικά εξωσχολικά προγράμματα. Γονείς θυμηθείτε τη δική σας εφηβεία, χαμηλώστε τις υψηλές προσδοκίες σας, σκύψτε στα παιδιά σας, αφιερώστε τους χρόνο, ακούστε τι έχουν να σας πουν και διαβεβαιώστε τα ότι είστε μαζί τους σε κάθε περίπτωση.

Αυτή η παθογένεια των Πανελληνίων εξετάσεων… Από τότε που ήμουν μαθήτρια, το ίδιο κακό. Τόσα χρόνια μετά, το ίδιο στρεσογόνο σύστημα για τα καημένα τα παιδιά. Είμαστε στο 2026 και ακόμα δεν έχει αλλάξει τίποτα απο τοτε που ήμουν μαθητρια.
Θυμάμαι ακόμη οταν εδινα Πανελλήνιες να έρχεται ο γιατρός στο 26ο Λυκειο για μένα και να μου συστήνει να εγκαταλείψω την εξεταση, γιατί ήμουν σε άθλια κατάσταση. Κι όμως έμεινα να γράψω τις εξετασεις βλεπετε διαβαζα 3 χρονια και εκανα εντατικα φροντιστήρια 3 χρονια για εκεινη την μερα και ας ημουν μονον 17 χρονων . Οι επιτηρητες θυμαμαι σαν χθες είχαν γυρίσει το θρανίο παραλληλα στον τοιχο ώστε να ακουμπάω το κεφάλι μου, τόσο χάλια ενιωθα. Τόσα χρόνια μετά, θυμάμαι ακομη το στρες εκεινων των ημερων σαν να εγινε χθες.
Δεν είναι φυσιολογικό ένα εκπαιδευτικό σύστημα να συνδέεται με τοση πιεση. Θα έπρεπε το σύστημα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια να έχει αλλάξει εδώ και δεκαετίες.

Καλησπέρα σε όλους. Έχω εκφράσει επανειλημμένα την αντίθεση μου στους διαγωνισμούς, αριστεία, βραβεία κλπ.
Θα συμφωνήσω απόλυτα με αυτό που γράφει η Τίνα στο τέλος:
“Τόσα χρόνια μετά, θυμάμαι ακομη το στρες εκεινων των ημερων σαν να εγινε χθες.
Δεν είναι φυσιολογικό ένα εκπαιδευτικό σύστημα να συνδέεται με τοση πιεση. Θα έπρεπε το σύστημα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια να έχει αλλάξει εδώ και δεκαετίες.”

Η πιο επικίνδυνη ιδέα που μπορεί να ριζώσει μέσα σε έναν έφηβο λίγο πριν από τις εξετάσεις είναι αυτή:
ότι οι τρεις ώρες ενός γραπτού θα αποφασίσουν οριστικά την αξία του ως ανθρώπου.
Και όμως, τίποτε δεν είναι πιο ανακριβές από αυτό.
Οι Πανελλήνιες είναι σημαντικές. Πολύ σημαντικές.
Ανοίγουν δρόμους, δημιουργούν ευκαιρίες, επηρεάζουν επιλογές.
Αλλά δεν είναι ούτε δικαστήριο ζωής ούτε μέτρο ανθρώπινης αξίας.
Ένα γραπτό μπορεί να αποτυπώσει ένα μέρος της προετοιμασίας ενός μαθητή σε μια συγκεκριμένη ημέρα και σε συγκεκριμένες συνθήκες. Δεν μπορεί να μετρήσει το θάρρος του, την καλοσύνη του, τη δημιουργικότητά του, την επιμονή του, τη φαντασία του, την ευαισθησία του, την ικανότητά του να αγαπά, να συνεργάζεται, να ξανασηκώνεται όταν πέφτει. Και συχνά, αυτά είναι που καθορίζουν τελικά μια ζωή πολύ περισσότερο από έναν βαθμό.
Υπάρχουν άνθρωποι που αρίστευσαν και αργότερα χάθηκαν μέσα σε μια ζωή χωρίς χαρά ή νόημα. Υπάρχουν και άνθρωποι που δεν πέτυχαν ποτέ στις εξετάσεις που ονειρεύονταν, αλλά βρήκαν αργότερα τον δρόμο τους, δημιούργησαν, αγάπησαν, εξελίχθηκαν, πέτυχαν με τρόπους που στα δεκαοχτώ τους δεν μπορούσαν καν να φανταστούν.
Στα δεκαεπτά ή στα δεκαοχτώ, όμως, όλα μοιάζουν απόλυτα.
Μια αποτυχία μοιάζει αιώνια.
Μια χαμηλή βαθμολογία μοιάζει σαν να σβήνει το μέλλον.
Αυτό είναι το ψέμα που πρέπει να σπάσουμε.
Γιατί η ζωή δεν εξελίσσεται γραμμικά.
Δεν χωρά σε μία εξέταση, σε ένα μηχανογραφικό ή σε μια σχολή.
Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει στα δεκαοχτώ του ποια πορεία θα τον οδηγήσει τελικά στην πληρότητα. Πολλοί αλλάζουν επάγγελμα, ενδιαφέροντα, όνειρα, χώρες, κατευθύνσεις. Πολλοί ανακαλύπτουν αργότερα δυνατότητες που ούτε οι ίδιοι ούτε οι καθηγητές τους είχαν δει τότε.
Και κάτι ακόμη που σπάνια λέγεται στους μαθητές:
Δεν χρειάζεται να αποδείξετε μέσα σε τρεις ώρες «τι αξίζετε».
Η αξία σας υπάρχει ήδη, πριν μπείτε στην αίθουσα.
Οι εξετάσεις αξιολογούν επιδόσεις, όχι ανθρώπους.
Ένας κακός βαθμός μπορεί να σημαίνει χιλιάδες πράγματα: άγχος, εξάντληση, φόβο, ατυχία, πίεση, ένα κακό πρωινό, μια στιγμή μπλοκαρίσματος. Δεν σημαίνει ότι «δεν αξίζεις», ούτε ότι «δεν έχεις μέλλον».
Και ίσως χρειάζεται να ακουστεί πιο καθαρά και αυτό:
Το να ζητήσει ένας μαθητής βοήθεια δεν είναι αδυναμία.
Είναι ωριμότητα.
Αν κάποιος νιώθει ότι καταρρέει, ότι δεν αντέχει την πίεση, ότι όλα σκοτεινιάζουν, δεν χρειάζεται να το περάσει μόνος του. Να μιλήσει. Σε γονέα. Σε φίλο. Σε καθηγητή. Σε ψυχολόγο. Σε γιατρό. Σε οποιονδήποτε ασφαλή άνθρωπο.
Γιατί οι πιο επικίνδυνες σκέψεις δυναμώνουν μέσα στην απομόνωση και στη σιωπή.
Και ίσως η πιο σημαντική φράση που χρειάζεται να ακούσει κάθε υποψήφιος είναι αυτή:
Η ζωή σου είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη από τις εξετάσεις σου.
Οι Πανελλήνιες κρατούν λίγες μέρες.
Η ζωή κρατά δεκαετίες.
Και μέσα σε αυτές τις δεκαετίες θα υπάρξουν άνθρωποι που θα σε αγαπήσουν, στιγμές που θα σε αλλάξουν, ευκαιρίες που σήμερα δεν μπορείς ούτε να προβλέψεις.
Καμία βαθμολογία δεν έχει το δικαίωμα να σου στερήσει όλα αυτά.

Το γράμμα ενος πατέρα.

«Μπράβο που απέτυχες»https://www.lifo.gr/now/greece/mprabo-poy-apetyhes-gramma-enos-patera-ston-gio-toy-gia-tis-panellinies

Καλησπέρα συνάδελφοι. Θλίψη για τα παιδιά!
Θα συμφωνήσω με το Διονύση. Το στρες των εξετάσεων είναι πραγματικό, αλλά δεν είναι ποτέ ο μόνος παράγοντας σε μια αυτοκτονία.
Οι εξετάσεις από μόνες τους δεν προκαλούν αυτοκτονίες. Η αλλαγή του εξεταστικού συστήματος δεν θα εξαφανίσει τον κίνδυνο. Θα σταματήσει η πίεση από την οικογένεια; Οι κοινωνικές προσδοκίες; Οι ψυχικές διαταραχές, που δεν εντοπίζονται έγκαιρα ή κρύβονται από την οικογένεια;

Στο σχολείο μου έρχεται μια φορά τη βδομάδα ένα κοριτσάκι – ψυχολόγος που πάει σε 5 σχολεία, χωρίς ιδιαίτερη εμπειρία. Ποιον να υποστηρίξει; Οι γονείς των υποψηφίων δεν πατάνε πλέον στο σχολείο, να συζητήσουν με εμάς, που έχουμε τα παιδιά τόσες ώρες. Έρχονται μόνο για να δικαιολογήσουν απουσίες…
Πόσοι από τους γονείς χρειάζονται βοήθεια από ειδικούς; Ποιο κοινωνικό κράτος υπάρχει για να την παρέχει;

Προσυπογράφω την ανάρτηση του Διονύση κοιτάζοντας προς τα πίσω τα δικά μας χρόνια.

Καλησπέρα σε όλους.
Ειναι τραγικο το περιστατικό και δυστυχώς δεν ειναι το μοναδικό. Πολλα συμβαίνουν αλλα δεν φτανουν ολα στα αυτιά μας. Πριν λιγο καιρο συνέβη ενα ακομη τραγικο περιστατικό εντος σχολείου. Καθηγητές και μαθητες σε σοκ…
Προφανως και δεν κρίνονται ολα απο τις πανελλήνιες. Θα συμφωνησω ομωςυ με τον Αποστόλη. Είναι πιο βαθιά τα προβλήματα. Οι γονεις δεν εχουν επικοινωνια και πολλες φορες δεν ξερουν τα παιδια τους. Τα παιδια κουβαλανε μεγαλο φορτιο και επωμίζονται πολλα πράγματα να κάνουν απο μικρη ηλικία.

Ο Νίκος Πασσάς, καθηγητής Εγκληματολογίας και Ποινικής Δικαιοσύνης, γράφει στο NEWS 24/7 με αφορμή το τραγικό περιστατικό στην Ηλιούπολη.

“Η φράση μιας από τις δυο κοπέλες από την Ηλιούπολη, όπως αποτυπώθηκε στο σημείωμά της πριν από την δυσβάσταχτη τραγωδία, δεν είναι μόνο μια προσωπική κραυγή απόγνωσης. Είναι μια φράση που μας εκθέτει όλους, επειδή φωτίζει με τον πιο σκληρό τρόπο ένα συλλογικό αίσθημα εγκατάλειψης, ανασφάλειας και απώλειας νοήματος που αγγίζει σήμερα πολλούς νέους ανθρώπους.

Το άρθρο

https://en.wikipedia.org/wiki/Youth_suicide

“….υπάρχει τα τελευταία χρόνια μια σταθερά υψηλή αλλά υπο-αναφερόμενη «επιβάρυνση» αυτοκτονιών στην Ελλάδα, με περίπου 400-500 θανάτους ετησίως.

Πιο συγκεκριμένα, από το 2021 έως το 2025, παρατηρήθηκε αύξηση 31,6% στο σύνολο των περιστατικών αυτοκτονικής και αυτοτραυματικής συμπεριφοράς παιδιών και εφήβων, ενώ «ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η υπερεκπροσώπηση των κοριτσιών».

Συνέχεια

“….Η αίσθησή μου είναι ότι η όλη συζήτηση, με τον τρόπο και με τους όρους που διεξάγεται, βαρύνει δυσανάλογα έναν θεσμό ο οποίος παρά τις εγγενείς και πασιφανείς παθογένειές του και παρά την απαξίωση και την υπονόμευση του δημόσιου πανεπιστημίου, έχει βοηθήσει μέσα στις δεκαετίες κόσμο και κοσμάκη να εξελιχθεί, να ανελιχθεί, να «ανοιχτεί» κοινωνικά, διαφεύγοντας από την ταξική του μοίρα…..”

Συνέχεια

Καλησπέρα Γιώργο.
“Αυτό δεν παραβιάζει ευθέως το γράμμα του OST, αλλά έρχεται σε αντίθεση με:

• την αρχή της μη ιδιοποίησης,
• την αρχή της ελεύθερης πρόσβασης όλων των κρατών,
• και την ιδέα ότι η Σελήνη αποτελεί “province of all mankind” (κοινή κληρονομιά όλης της ανθρωπότητας).”

Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

μάχη στα χαρακώματα

Καταλαβαίνω το πνεύμα του άρθρου, και υπάρχει πρόβλημα σχετικά με την κατάκτηση κ εκμετάλευση της Σελήνης, αλλά η χώρα που έχει κάνει τα περισσότερα βήματα για να το πετύχει δεν είναι η Αμερική.

Οι Αμερικανική κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια κάνει δηλώσεις που σκοπό έχουν να δημιουργήσουν εντυπώσεις (ενώ παράλληλα χρηματοδοτούν με μεγάλα ποσά την space x ιδιωτική εταιρία του Elon Musk), για να κρύψουν το γεγονός ότι οι Κινέζοι προχωρούν στην κατάκτηση της Σελήνης με γρηγορότερο ρυθμό.

Το άρθρο αναφέρει ότι όποιος εγκατασταθεί πρώτος στον δορυφόρο μας, θα είναι σε πλεονεκτική θέση γιατί θα έχει πρόσβαση στους πάγους άρα στην δυνατότητα να έχει νερό. Δηλαδή ουσιαστικά ο πρώτος πάνω στην Σελήνη, αν θέλει δεν αφήνει περιθώριο στον δεύτερο ή σε κάθε επόμενο να δημιουργήσει αποικία.

Υπάρχουν αρκετά video στο youtube σχετικά με το θέμα. Το Κινέζικο διαστημικό πρόγραμμα προχωράει με κάθε δυνατή προσπάθεια να κοστίζει λιγότερο και να είναι αποτελεσματικότερο, από οτιδήποτε έχουν ανακοινώσει οι Αμερικάνοι.

Μην ξεχνάμε ότι η Αμερικάνοι είχαν πάντα την τάση να προβάλουν την τεχνολογική τους υπεροχή, σκεφτείτε τα διαστημικά λεωφορεία, αλλά παρόλα αυτά οι Ρώσοι με συμβατικούς πυραύλους πραγματοποιούσαν τελικά αποστολές διάσωσης για Αμερικάνους αστροναύτες.

Καλημέρα Κώστα

……………………………

Συμμερίζομαι την έκκληση

Ες αύριον “τα σπουδαία”

Τα λίγα που μετέθεσε η χθεσινή δυσοίωνη προτροπή
 
Το ζήτημα που πραγματεύεσαι Κώστα, εκτιμώ ότι ακουμπά τον κύριο στόχο των διαστημικών ταξιδιών:

νέες επιστημονικές γνώσεις ή πολιτικές και τεχνολογίες ισχύος;

Αν αποδεχτούμε την υπόθεση ότι αυτά τα εγχειρήματα συμπίπτουν με κρίσεις,
όπως ο Ψυχρός Πόλεμος/ τότε ξεκίνησαν όλα,

ο «Πόλεμος των Άστρων», επί Ρ. Ρέιγκαν/ επιχειρήθηκε η ανάπτυξη της «Βόμβας Νετρονίων» και μας κληροδοτήθηκε η ανάπτυξη των διηπειρωτικών πυραύλων,

αλλά και ο σημερινός ταραγμένος κόσμος/ Ουκρανία, Παλαιστίνη, Ιράν,

η απάντηση κλείνει προς την δεύτερη εκδοχή.

Σχετικά με τις τεχνολογίες που προέκυψαν απ’ τα διαστημικά εγχειρήματα και είχαν καθοριστική συμβολή στα πεδία που μακελεύονται σήμερα στρατιώτες και άμαχοι,
καθοριστική σημασία φαίνεται να έχει η καθοδήγηση των βαλλιστικών πυραύλων και των drones απ’ τους τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους.

Η περιστολή των δορυφορικών δεδομένων στους αντιμαχόμενους, συσχετίζεται με αποτυχίες στα πολεμικά μέτωπα και όποτε παρέχονται αφειδώς, οι αντίπαλοι καθίστανται απόλυτα εύστοχοι.

Είτε είναι οι δορυφόροι Starlink, του Mask, είτε Ρώσικοι ή Κινέζικοι.
 
Γι’ αυτούς που θα καταφύγουν στην Τ.Ν., η απάντηση θα είναι αναμενόμενα «χλιαρή»:

η διαστημική εξερεύνηση έχει δύο πρόσωπα:


1. την ανθρώπινη αναζήτηση γνώσης,
2. και τον ανταγωνισμό ισχύος μεταξύ κρατών.


Στις περιόδους κρίσεων, το δεύτερο στοιχείο συνήθως ενισχύεται περισσότερο.

Συμφωνώ Γιώργο,

δυστηχώς η αναζήτηση, η εξερεύνηση, η ανάγκη για απαντήσεις

δεν είναι ο λόγος που θα αποκτήσουν οι άνθρωποι βάση στη Σελήνη.

Καλή συνέχεια.

Καλησπέρα Γιώργο και Κώστα.
Στο ερώτημα αν οι προσπάθειες για να βρεθούν όργανα διαφόρων χωρών στο νότιο πόλο της σελήνης οφείλονται σε προσπάθειες για:
Νέες επιστημονικές γνώσεις ή πολιτικές και τεχνολογίες ισχύος;
Και η δική μου γνώμη είναι βασικά το δεύτερο και ως πάρεργο το πρώτο.
 
Είπα να ψάξω λίγο τα πραγματικά δεδομένα του εγχειρήματος «νότιος πόλος σελήνης»
Ο νότιος πόλος της Σελήνης αποτελεί σήμερα την πιο περιζήτητη περιοχή στην εξερεύνηση του διαστήματος, λόγω της ύπαρξης πάγου νερού σε κρατήρες που βρίσκονται σε μόνιμη σκιά.Χώρες με αποστολές κοντά ή με επίκεντρο τον νότιο πόλο της Σελήνης

https://i.ibb.co/Q7bSTV9N/Capture852.jpg
Άρα μέχρι σήμερα.
ΙνδίαΤο πρόγραμμα Chandrayaan-3 πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχημένη ομαλή προσγείωση κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης τον Αύγουστο του 2023. Το ρόβερ Pragyan και το σκάφος προσγείωσης Vikram πραγματοποίησαν αναλύσεις του εδάφους και της θερμοκρασίας.ΗΠΑ
 Ο δορυφόρος Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) της NASA χαρτογραφεί συνεχώς τον Νότιο Πόλο από το 2009. Παρέχει τα δεδομένα υψηλότερης ανάλυσης σχετικά με τις «ψυχρές παγίδες» όπου υπάρχει πάγος.
Οι αποστολές «Άρτεμις» προετοιμάζονται για μελλοντικές προσγειώσεις αστροναυτών κοντά στον Νότιο Πόλο.Εμπορικά σκάφη προσγείωσης όπως τα IM-1 και IM-2 μετέφεραν όργανα της NASA προς τις πολικές περιοχές το 2024–2025. Το IM-2 είχε ως συγκεκριμένο στόχο το όρος Mons Mouton κοντά στον νότιο πόλο.Στις αρχές του 2024, η αποστολή IM-1 (Odysseus) της Intuitive Machines, που εντάσσεται στο πρόγραμμα Commercial Lunar Payload Services (CLPS) της NASA, προσγειώθηκε κοντά στον κρατήρα Malapert A στην περιοχή του νότιου πόλου.Κίνα
Το κινεζικό πρόγραμμα «Chang’e» έχει τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, έχει προσγειωθεί σε αυτήν και έχει συλλέξει δείγματα από την επιφάνειά της. Οι επικείμενες αποστολές «Chang’e-7» και «Chang’e-8» στοχεύουν συγκεκριμένα στην περιοχή του νότιου πόλου και υποστηρίζουν τα σχέδια για τη δημιουργία ενός μελλοντικού Διεθνούς Σταθμού Ερευνών στη Σελήνη σε συνεργασία με τη Ρωσία.
Η Κίνα έχει επεκτείνει την παρουσία της στη Σελήνη μέσω του προγράμματος Chang’e, εστιάζοντας σε μεγάλο βαθμό στον Νότιο Πόλο και στην αθέατη πλευρά της Σελήνης
Το σκάφος προσγείωσης Chang’e-4 και το ρόβερ Yutu-2 προσγειώθηκαν στη λεκάνη South Pole–Aitken (SPA) στην αθέατη πλευρά της Σελήνης το 2019 και παραμένουν σε λειτουργία
Το 2024, το Chang’e-6 επέστρεψε με επιτυχία δείγματα από τη λεκάνη SPA
Η επερχόμενη αποστολή Chang’e-7 (που έχει προγραμματιστεί για το 2026 περίπου) έχει σχεδιαστεί ειδικά για να προσγειωθεί στον νότιο πόλο με σκοπό την αναζήτηση πάγου νερού χρησιμοποιώντας έναν «ιπτάμενο ανιχνευτή»
Από τα παραπάνω φαίνεται ότι μέχρι σήμερα επιχειρησιακά μπροστά είναι η Κίνα γενικά.

Σήμερα νομίζω ότι συμβαίνει αυτό που καταληκτικά λέει ο Πλειώνης.
«Αυτό είναι ακριβώς το σημείο όπου συγκρούονται σήμερα:

• η αμερικανική – μαζί με τους συμμάχους της – πιο «φιλελεύθερη/εμπορική» ερμηνεία του διαστήματος, και
• η πιο κρατικο/εθνικο-κεντρική και πολυμερής προσέγγιση που προβάλλουν η Κίνα και άλλες χώρες.»

Συνωστισμός!

Πού;

Στον ένυδρο πόλο της Σελήνης.

Ποιοι θα θεωρηθούν δικαιωματικοί αποικιστές
και ποιοι παράτυποι μετανάστες;

….. θα δείξει

To video (σε Αγγλική γλώσσα)

Δείτε εδώ

Το κείμενο του video μεταφρασμένο:

Η τεχνική ικανότητα και τα μέσα για να επιδιώξουμε την εξερεύνηση του σύμπαντος.

Το να αγνοούμε αυτούς τους τεράστιους πόρους θα ήταν διαφθορά μιας ικανότητας που μας δόθηκε από τον Θεό.

Ενώ η NASA συνεχίζει να καθυστερεί το πρόγραμμα Artemis, η Κίνα μόλις έκανε κάτι που κανείς δεν περίμενε.

Στις 11 Φεβρουαρίου 2026, η Κίνα πραγματοποίησε αυτό που ονομάζεται δοκιμή διακοπής αποστολής στο Max Q (Max Q abort test).

Αν δεν ξέρετε τι σημαίνει αυτό, ας το θέσω έτσι: είναι μία από τις πιο επικίνδυνες και πιο κρίσιμες δοκιμές ασφαλείας σε ολόκληρη την ιστορία των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων. Είναι η δοκιμή όπου αποδεικνύεις ότι, αν όλα πάνε καταστροφικά στραβά κατά τη διάρκεια της πιο βίαιης φάσης της εκτόξευσης, το σύστημα διαφυγής μπορεί ακόμη να σώσει το πλήρωμα. Η NASA δεν έχει πραγματοποιήσει ακόμη αυτή τη δοκιμή για το Artemis. Η Κίνα την έχει ήδη ολοκληρώσει.

Και αυτό είναι μόνο η αρχή. Γιατί αυτό που κατασκευάζει τώρα η Κίνα δεν είναι απλώς ένας πύραυλος για τη Σελήνη. Είναι ένα ολόκληρο σύστημα τόσο ευφυώς σχεδιασμένο, που ίσως τελικά ξεπεράσει τη NASA στο ίδιο της το παιχνίδι.

Και εδώ βρίσκεται το πιο εντυπωσιακό σημείο: το κάνουν με λιγότερα χρήματα, λιγότερους πόρους και με μια στρατηγική που κάνει την προσέγγιση της NASA να φαίνεται, ειλικρινά, κάπως σπάταλη.

Αυτό δεν αφορά απλώς την τοποθέτηση μιας σημαίας. Η Κίνα παίζει ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι. Και μέχρι να τελειώσετε αυτό το βίντεο, θα καταλάβετε γιατί η προσέγγισή της μπορεί πραγματικά να είναι ιδιοφυής.

Ας ξεκινήσουμε με το ίδιο το σχέδιο. Η προσέγγιση της Κίνας για την προσελήνωση ανθρώπων είναι θεμελιωδώς διαφορετική από εκείνη του Apollo. Και είναι διαφορετική και από αυτό που προσπαθεί να κάνει η NASA με το Artemis.
Το Apollo χρησιμοποιούσε έναν τεράστιο πύραυλο Saturn V για να στείλει τα πάντα στη Σελήνη με μία μόνο εκτόξευση: τη μονάδα διοίκησης, τη μονάδα υπηρεσίας και τη σεληνάκατο, όλα στοιβαγμένα μαζί.

Ήταν κομψό ως σύστημα, αλλά απαιτούσε έναν απολύτως γιγαντιαίο πύραυλο.
Το τρέχον σχέδιο Artemis της NASA χρησιμοποιεί παρόμοια φιλοσοφία με το Space Launch System, αν και προσθέτει την πολυπλοκότητα ενός ξεχωριστού συστήματος προσελήνωσης Starship.

Η Κίνα κοίταξε αυτό το σχέδιο και είπε: «Κι αν δεν το κάνουμε έτσι; Κι αν χωρίσουμε την αποστολή σε δύο εκτοξεύσεις;»

Δείτε πώς λειτουργεί:

Η πρώτη εκτόξευση: ένας πύραυλος Long March 10 στέλνει το επανδρωμένο διαστημόπλοιο, που ονομάζεται Mengzhou, σε σεληνιακή τροχιά με τρεις αστροναύτες επιβαίνοντες.

Η δεύτερη εκτόξευση: ένας ακόμη Long March 10 στέλνει τη σεληνάκατο, που ονομάζεται Lanyue, στην ίδια τροχιά.
Τα δύο οχήματα συναντώνται και συνδέονται μεταξύ τους, ακριβώς όπως κάνουν τα διαστημόπλοια στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, μόνο που αυτό συμβαίνει 384.000 χιλιόμετρα μακριά από τη Γη, σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.

Δύο αστροναύτες μεταφέρονται στη σεληνάκατο. Ο τρίτος παραμένει στο Mengzhou.
Η σεληνάκατος κατεβαίνει στην επιφάνεια. Το πλήρωμα περνά περίπου 6 έως 8 ώρες εξερευνώντας, συλλέγοντας δείγματα και πραγματοποιώντας πειράματα.
Στη συνέχεια ενεργοποιούν το στάδιο ανόδου, εκτοξεύονται ξανά σε σεληνιακή τροχιά, συναντώνται με τον συνάδελφό τους που περιμένει στο Mengzhou, και όλοι επιστρέφουν μαζί στη Γη.

Αυτή η αρχιτεκτονική των δύο εκτοξεύσεων είναι πραγματικά ευφυής, επειδή σημαίνει ότι η Κίνα δεν χρειάζεται να κατασκευάσει έναν πύραυλο τόσο ισχυρό όσο ο Saturn V ή το SLS για να πετύχει μια επανδρωμένη προσελήνωση.
Μπορούν να χρησιμοποιήσουν έναν μικρότερο και φθηνότερο πύραυλο και απλώς να τον εκτοξεύσουν δύο φορές.

Ας μιλήσουμε λοιπόν γι’ αυτόν τον πύραυλο.
Ο Long March 10 είναι ένα πραγματικό θηρίο, αλλά δεν ανήκει στην κατηγορία των υπερβαρέων πυραύλων μεταφοράς. Έχει ύψος 90 μέτρα, χρησιμοποιεί διαμόρφωση τριών σταδίων συν δύο πλευρικούς προωθητές και έχει σχεδιαστεί ώστε να μεταφέρει 27 μετρικούς τόνους σε σεληνιακή τροχιά.
Για λόγους σύγκρισης, αυτό είναι ουσιαστικά αντίστοιχο με το τρέχον Space Launch System της NASA, έναν από τους ισχυρότερους πυραύλους που έχουν κατασκευαστεί ποτέ.

Αλλά εδώ βρίσκεται το έξυπνο σημείο. Αντί να αναπτύξει ολοκαίνουργιους πειραματικούς κινητήρες, η Κίνα χρησιμοποιεί τους κινητήρες κηροζίνης YF-100. Αυτοί οι κινητήρες είναι ήδη δοκιμασμένοι. Πετούν εδώ και χρόνια σε άλλους πυραύλους Long March.

Το πρώτο στάδιο και οι προωθητές χρησιμοποιούν από επτά τέτοιους κινητήρες ο καθένας, δίνοντας στον πύραυλο συνολική ώση περίπου 1.000 μετρικών τόνων κατά την απογείωση.

Το 2025, η Κίνα πραγματοποίησε μια μεγάλη δοκιμή στατικής πυροδότησης, όπου ενεργοποίησε ταυτόχρονα και τους επτά κινητήρες του πρώτου σταδίου.
Αυτή ήταν η μεγαλύτερη δοκιμή πυραυλικής πρόωσης που έχει πραγματοποιήσει ποτέ η Κίνα. Και πέτυχε. Δεν πρόκειται για παρουσίαση PowerPoint ή για ψηφιακή απεικόνιση. Πρόκειται για πραγματικό εξοπλισμό στερεωμένο σε βάση δοκιμών που παρήγαγε πραγματική ώση.

Ο Long March 10 έχει προγραμματισμένη δοκιμαστική πτήση για το 2027. Αν όλα πάνε καλά, ο πύραυλος θα είναι έτοιμος για επιχειρησιακές αποστολές μέχρι το 2028 ή το 2029.

Και υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο σε όλο αυτό. Η Κίνα αναπτύσσει επίσης μια επαναχρησιμοποιούμενη παραλλαγή που ονομάζεται Long March 10A. Το σχέδιο είναι οι κύριοι προωθητικοί πυρήνες να πραγματοποιούν προσεδάφιση με ώση, παρόμοια με το Falcon Heavy της SpaceX, μόνο που αντί για σκέλη προσγείωσης, η Κίνα θέλει να τους «πιάνει» χρησιμοποιώντας ένα σύστημα από συρμάτινα καλώδια.
Ακούγεται τρελό, αλλά αν λειτουργήσει, θα μειώσει δραματικά το κόστος κάθε εκτόξευσης. Και το κόστος έχει τεράστια σημασία όταν σχεδιάζεις δεκάδες αποστολές για την κατασκευή μιας βάσης στη Σελήνη.

Η κάψουλα πληρώματος που θα μεταφέρει Κινέζους αστροναύτες στη Σελήνη ονομάζεται Mengzhou, που μεταφράζεται ως «σκάφος ονείρων». Είναι το διαστημόπλοιο επόμενης γενιάς της Κίνας, σχεδιασμένο ώστε τελικά να αντικαταστήσει τις κάψουλες Shenzhou που χρησιμοποιούνται σήμερα για αποστολές στον διαστημικό σταθμό.

Το Mengzhou είναι μεγαλύτερο, πιο ικανό και κατασκευασμένο εξαρχής για αποστολές βαθιού διαστήματος.
Η κάψουλα διαθέτει δύο κύρια τμήματα:

• μια μονάδα επιστροφής, όπου βρίσκεται το πλήρωμα,
• και μια μονάδα υπηρεσιών, η οποία παρέχει ενέργεια, πρόωση και υποστήριξη ζωής.

Για αποστολές προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό — ή μάλλον προς τον κινεζικό σταθμό Tiangong — το Mengzhou μπορεί να μεταφέρει έως και επτά αστροναύτες. Για σεληνιακές αποστολές, θα μεταφέρει τρεις.

Τώρα, εδώ είναι που τα πράγματα σοβαρεύουν. Το 2025, η Κίνα πραγματοποίησε μια δοκιμή διαφυγής μηδενικού υψομέτρου. Τοποθέτησαν την κάψουλα σε μια πλατφόρμα εκτόξευσης, ενεργοποίησαν τον πύργο διαφυγής και παρακολούθησαν την κάψουλα να απομακρύνεται εκρηκτικά από μια προσομοιωμένη αποτυχία πυραύλου.
Το σύστημα διαφυγής λειτούργησε άψογα. Ο πύργος απομάκρυνε την κάψουλα με ασφάλεια, τα αλεξίπτωτα αναπτύχθηκαν και οι αερόσακοι απορρόφησαν την πρόσκρουση κατά την προσγείωση.

Αλλά η πραγματική απόδειξη ήρθε στις 11 Φεβρουαρίου 2026. Η Κίνα πραγματοποίησε δοκιμή διακοπής αποστολής στο Max Q.
Το Max Q είναι η στιγμή κατά την άνοδο όπου η αεροδυναμική πίεση πάνω στον πύραυλο φτάνει στο απόλυτο μέγιστο. Είναι η χειρότερη δυνατή στιγμή για να πάει κάτι στραβά και το πιο δύσκολο σενάριο διαφυγής για να επιβιώσει κανείς. Αν το σύστημα διαφυγής σου μπορεί να λειτουργήσει στο Max Q, τότε μπορεί να λειτουργήσει οπουδήποτε.

Η Κίνα εκτόξευσε έναν Long March 10 σε μια υποτροχιακή δοκιμαστική πτήση. Τη στιγμή της μέγιστης δυναμικής πίεσης, ενεργοποίησαν τη διαδικασία διακοπής. Οι πύραυλοι διαφυγής πυροδοτήθηκαν, απομακρύνοντας την κάψουλα Mengzhou από τον πύραυλο. Η κάψουλα αποσυνδέθηκε καθαρά, ανέπτυξε τα αλεξίπτωτά της και προσγειώθηκε με ασφάλεια.

Αυτό είναι το είδος της δοκιμής που δεν πραγματοποιείς αν δεν είσαι πραγματικά σοβαρός σχετικά με το να βάλεις ανθρώπους πάνω στον πύραυλό σου. Αυτή είναι πειθαρχία πιστοποίησης για επανδρωμένες πτήσεις. Και υποδηλώνει ότι το χρονοδιάγραμμα της Κίνας για το 2029 δεν είναι απλώς προπαγάνδα. Εργάζονται πάνω στη λίστα ελέγχου που πραγματικά πρέπει να ολοκληρώσεις πριν στείλεις αστροναύτες στη Σελήνη.

Το επόμενο μεγάλο ορόσημο είναι μια δοκιμαστική πτήση σε τροχιά που έχει προγραμματιστεί για το 2026, όπου το Mengzhou θα συνδεθεί με τον διαστημικό σταθμό Tiangong, αποδεικνύοντας ότι όλα τα συστήματα λειτουργούν στο πραγματικό διαστημικό περιβάλλον.

Η σεληνάκατος ονομάζεται Lanyue. Το όνομα προέρχεται από ένα ποίημα του Mao Zedong: «Μπορούμε να αγκαλιάσουμε τη Σελήνη στον ένατο ουρανό». Είναι συμβολικό, αλλά ταυτόχρονα πρόκειται για μια μηχανή 26 τόνων σχεδιασμένη να κρατήσει δύο ανθρώπους ζωντανούς στην επιφάνεια της Σελήνης.

Το 2025, η Κίνα πραγματοποίησε δοκιμή προσεδάφισης και απογείωσης της σεληνακάτου Lanyue. Δεν επρόκειτο για πλήρη πρόβα στο διάστημα. Ήταν μια επίγεια δοκιμή σε εγκατάσταση σχεδιασμένη να προσομοιώνει τη σεληνιακή βαρύτητα και τις συνθήκες της επιφάνειας. Ωστόσο, επικύρωσε τους κινητήρες καθόδου, τους κινητήρες ανόδου, τα σκέλη προσγείωσης και τα συστήματα ελέγχου.

Γιατί έχει σημασία αυτό; Επειδή η σεληνάκατος είναι ιστορικά το δυσκολότερο μέρος οποιασδήποτε αποστολής στη Σελήνη. Εκεί συνέβη η έκρηξη του Apollo 13. Εκεί απέτυχε επανειλημμένα το σοβιετικό πρόγραμμα.

Η σεληνάκατος πρέπει να κατέβει μέσα από το κενό με απόλυτη ακρίβεια, να προσεδαφιστεί σε ανώμαλο έδαφος χωρίς να ανατραπεί, να παρέχει ενέργεια και υποστήριξη ζωής στην επιφάνεια και στη συνέχεια το στάδιο ανόδου πρέπει να λειτουργήσει τέλεια με την πρώτη προσπάθεια, επειδή δεν υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες. Αν ο κινητήρας ανόδου αποτύχει, το πλήρωμα μένει εγκλωβισμένο.
Δοκιμάζοντας τη σεληνάκατο νωρίς και δημόσια, η Κίνα δείχνει ότι κατανοεί πού βρίσκονται οι κίνδυνοι και ότι τους αντιμετωπίζει κατά μέτωπο.

Αυτή είναι σωστή μηχανική πρακτική. Είναι επίσης ένα μήνυμα αυτοπεποίθησης. Δεν θα παρουσίαζαν δημόσια αυτές τις δοκιμές αν δεν πίστευαν ότι λειτουργούν.

Η σεληνάκατος Lanyue θα εξυπηρετεί πολλαπλές λειτουργίες. Θα είναι το μέσο μεταφοράς του πληρώματος προς την επιφάνεια, ο χώρος διαβίωσής τους όσο παραμένουν εκεί και η πηγή ενέργειάς τους. Μεταφέρει επίσης εξοπλισμό επικοινωνίας, επιστημονικά όργανα και χώρο αποθήκευσης για δείγματα — όλα όσα χρειάζεται το πλήρωμα για τη σύντομη παραμονή του στη σεληνιακή επιφάνεια.
Τώρα, εδώ είναι που η στρατηγική της Κίνας γίνεται πραγματικά ενδιαφέρουσα. Ενώ κατασκευάζουν πυραύλους και διαστημόπλοια, ταυτόχρονα δημιουργούν και την αόρατη υποδομή που καθιστά δυνατές τις επιχειρήσεις στη Σελήνη. Και το κάνουν πριν ακόμη φτάσουν άνθρωποι εκεί.

Το 2024, η Κίνα εκτόξευσε τον Queqiao 2, έναν δορυφόρο αναμετάδοσης επικοινωνιών που βρίσκεται σε μια ειδική τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Η αποστολή του είναι να παρέχει σύνδεση επικοινωνίας μεταξύ της Γης και της αθέατης πλευράς της Σελήνης, την οποία δεν μπορούμε ποτέ να δούμε απευθείας επειδή η Σελήνη είναι παλιρροιακά κλειδωμένη με τη Γη.

Γιατί έχει σημασία αυτό για μια επανδρωμένη αποστολή; Επειδή οι αξιόπιστες επικοινωνίες υψηλού εύρους ζώνης είναι απαραίτητες για την ασφάλεια. Αν κάτι πάει στραβά στη σεληνιακή επιφάνεια, το κέντρο ελέγχου της αποστολής πρέπει να το γνωρίζει αμέσως.

Το πλήρωμα πρέπει να μπορεί να μεταδίδει δεδομένα, να λαμβάνει οδηγίες και να παραμένει σε συνεχή επαφή με τη Γη.
Μαζί με τον Queqiao 2, η Κίνα εκτόξευσε επίσης δύο πειραματικούς δορυφόρους που ονομάζονται Tiandu-1 και Tiandu-2.

Αυτοί δοκιμάζουν τεχνολογίες για έναν μελλοντικό αστερισμό σεληνιακής πλοήγησης. Σκεφτείτε το σαν GPS για τη Σελήνη.

Αυτή τη στιγμή, αν βρίσκεσαι στη σεληνιακή επιφάνεια, πρέπει να πλοηγείσαι χρησιμοποιώντας αστρικούς αισθητήρες και αδρανειακή καθοδήγηση. Όμως, με έναν αστερισμό πλοήγησης, θα μπορούσες να έχεις ακριβή δεδομένα θέσης οπουδήποτε πάνω ή γύρω από τη Σελήνη.

Η Κινεζική Ακαδημία Επιστημών εργάζεται πάνω σε σχέδια για ένα πλήρες δίκτυο επικοινωνιών και πλοήγησης Γης–Σελήνης σε απομακρυσμένη ανάδρομη τροχιά.
Αυτό δεν είναι απλώς κάτι «καλό να υπάρχει». Είναι ένας πολλαπλασιαστής ισχύος. Σημαίνει ότι οι αποστολές μπορούν να λειτουργούν με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, να αναλαμβάνουν περισσότερα ρίσκα και να επιτυγχάνουν περισσότερη επιστημονική έρευνα.

Επίσης, κάνει την Κίνα έναν ελκυστικό συνεργάτη για άλλες χώρες που θέλουν να στείλουν αποστολές στη Σελήνη, επειδή μπορούν και αυτές να χρησιμοποιήσουν αυτή την υποδομή.

Η NASA κατασκευάζει παρόμοιες δυνατότητες, αλλά το κάνει παράλληλα με τις επανδρωμένες αποστολές της.

Τον Σεπτέμβριο του 2024, η Κινεζική Υπηρεσία Επανδρωμένων Διαστημικών Πτήσεων παρουσίασε τη νέα σεληνιακή στολή EVA. Και δεν επρόκειτο απλώς για μια ιδέα ή μακέτα. Ήταν ένα λειτουργικό πρωτότυπο. Και το παρουσίασαν ζωντανά.
Ένας μηχανικός βγήκε στη σκηνή φορώντας τη στολή και πραγματοποίησε μια σειρά δοκιμών κινητικότητας, συμπεριλαμβανομένων καθισμάτων (squats), για να δείξει ότι οι αστροναύτες θα μπορούν πράγματι να κινούνται και να εργάζονται στη σεληνιακή επιφάνεια.

Η στολή έχει σχεδιαστεί ειδικά για το περιβάλλον της Σελήνης: σκληρό κενό, ακραίες μεταβολές θερμοκρασίας από -173°C στη σκιά έως +127°C στο ηλιακό φως, αιχμηρή σκόνη που εισχωρεί παντού και έκθεση σε ακτινοβολία.
Πρέπει να κρατά έναν αστροναύτη ζωντανό και λειτουργικό για ώρες, ενώ σκαρφαλώνει πάνω σε βράχους, συλλέγει δείγματα και εγκαθιστά εξοπλισμό.
Ας μιλήσουμε τώρα για το τι πραγματικά συμβαίνει με το πρόγραμμα Artemis της NASA, γιατί η πραγματικότητα είναι αρκετά ζοφερή.

Το Artemis 3, η αποστολή που υποτίθεται ότι θα προσγειώσει ανθρώπους στη Σελήνη, έχει καθυστερήσει ξανά.

Από τον Φεβρουάριο του 2026, η NASA δηλώνει ότι η αποστολή δεν θα πραγματοποιηθεί νωρίτερα από το 2028. Αλλά αν παρακολουθείτε τις εξελίξεις στο διάστημα, γνωρίζετε ότι αυτό το χρονοδιάγραμμα είναι μάλλον αισιόδοξο.
Το σεληνιακό σκάφος προσεδάφισης Starship δεν είναι έτοιμο. Οι νέες διαστημικές στολές βρίσκονται πίσω από το χρονοδιάγραμμα. Κάθε βασικό εξάρτημα αντιμετωπίζει τεχνικά εμπόδια και υπερβάσεις κόστους.

Το να παρακολουθείς το πρόγραμμα Artemis μοιάζει με το να βλέπεις ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα σε αργή κίνηση. Είναι επώδυνο, πανάκριβο και κανείς δεν φαίνεται να γνωρίζει πότε πραγματικά θα λειτουργήσει.

Τώρα, συγκρίνετέ το αυτό με την Κίνα.
Η Κίνα λέει ότι θα προσεδαφίσει αστροναύτες στη Σελήνη πριν από το 2030. Και, σε αντίθεση με τα περισσότερα χρονοδιαγράμματα διαστημικών προγραμμάτων, αυτό μάλλον πρέπει να το πιστέψουμε.

Γιατί το 2029 σηματοδοτεί την 80ή επέτειο από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.

Πρόκειται για μια ημερομηνία με τεράστιο πολιτικό βάρος. Είναι η δική τους εκδοχή της Ημέρας Ανεξαρτησίας, που τιμά τη νίκη του Mao Zedong και του Κομμουνιστικού Κόμματος μετά από δύο δεκαετίες εμφυλίου πολέμου.

Άρα, υπάρχει μηδενική πιθανότητα το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα να επιτρέψει να χαθεί αυτή η προθεσμία.

Αυτό δεν είναι απλώς διαστημική εξερεύνηση· είναι πολιτικό θέατρο σε κοσμική κλίμακα.

Και όταν η πολιτική και η μηχανική συνδυάζονται με αυτόν τον τρόπο, τα πράγματα σοβαρεύουν πολύ γρήγορα.

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο Γιώργο, το ανεβάζω και εγω. Δεν το είχα δει.

Καλημέρα Διονύση !

Η απουσία αντίστασης αρχικά ξενίζει …. το ρεύμα θέλει να μεγαλώσει και να γίνει “άπειρο ” ……επομένως θα έχουμε φαινόμενο αυτεπαγωγής και όλα όσα πολύ ωραία έχεις περιγράψει .

Αξίζει πιστευώ να δει κάποιος ότι : Ιολ = Ι + Ιπ = Ι + κ*υ*(t-t1) ==>

Iολ = (Ι – κ*υ*t1) + κ*υ*t ==> Iολ = (Ι – κ*x1) + κ*x , (κ=B*d/L) —->

Fεξ = FL = Β*d*Iολ = B*d*[ (Ι – κ*x1) + κ*x ]

μπορεί κάνεις να κάνει Fεξ – x και από εκεί να βρεί και το έργο της ….

Υπάρχουν και άλλες παραλαγές :

(χωρίς το αμπερόμετρο για μεγαλύτερη άνεση χειρισμών)

1.α=σταθ. => di/dt = κ*α*t θα προκύψει : i = 0.5*κ*α*t^2

ενδιαφέρον έχει και η περίπτωση για:

2. F=σταθ. ==> di/dt = κ*υ => di= κ*dx ==> i = κ*x εχουμε μια γραμμική ταλάντωση …

Καλό μεσημέρι Κώστα και σε ευχαριστώ για τον σχολιασμό, αλλά και τις προεκτάσεις…

Εξαιρετική ανάρτηση Διονύση και οι προεκτάσεις που έδωσε ο Κώστας (γεια σου Κώστα) πολύ όμορφες.

Σε ευχαριστώ και από εδώ Παύλο.

Γεια σας παιδιά. Ωραίο Διονύση! Για το τελευταίο ερώτημα μπορούμε να πούμε ότι F = Bid—>dF/dt = B d di/dt. Αλλά από το προηγούμενο ερώτημα di/dt σταθερό, άρα dF/dt σταθερό.

Καλό απόγευμα Αποστόλη.
Πολύ σωστός!

Καλησπέρα Διονύση
Πολύ καλή άσκηση. Τα βραχυκυκλώματα έχουν την ομορφιά τους και το παίδεμά τους.

Καλημέρα Χρήστο.
Σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.

Καλησπέρα Διονύση. Πολύ καλό και απαραίτητο για την τελευταία εβδομάδα θέμα. Θα χρησιμεύσει σε πολλούς συνάδελφους, που μετά βίας θα κάνουν αξιοπρεπώς το κεφάλαιο, αφού το Σχολείο έχει άλλο σκοπό…Και μάλιστα οι μαθητές της Α΄με τις ευλογίες της Σοφούλας, παίρνουν και την άδεια γρίπης. Τα τσάκισε τα καημένα…
😥
Και ένας προβληματισμός

• Μέση ισχύς

Pμ = ΔW/Δt

• Στιγμιαία ισχύς

P = dW/dt
ή
P = ΔW/Δt, όταν limΔt τείνει στο 0;

Καλημέρα Ανδρέα και σε ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Όσον αφορά το μέσο και το στιγμιαίο ρυθμό μεταβολής, το πρόβλημα είναι διαχρονικό …
Θα πω κάτι, το οποίο δεν θα βρει σύμφωνους την πλειοψηφία των συναδέλφων και κυρίως τους διδάκτορες της διδακτικής!
Κατά τη γνώμη μου κακώς σταματήσαμε, εδώ και χρόνια, να διδάσκουμε σωστά τη στιγμιαία ταχύτητα (είναι η πρώτη φορά που διδάσκεται στο Λύκειο ρυθμός μεταβολής) και αποφεύγουμε να μιλήσουμε για όριο Δt να τείνει στο μηδέν. Το απλοποιήσαμε περιμένοντας να πάνε οι μαθητές στην Γ΄ Λυκείου και να διδαχτούν παραγώγους (Βέβαια ακόμη και όταν γίνει αυτό, εμείς στη φυσική κάνουμε ότι δεν το ξέρουμε…).
Αλλά αν δεν πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την γλωσσική έκφραση (αφού γλωσσικά το κάναμε και όχι μαθηματικά…) του ορίου Δt, ας μην το κάνουμε. Ας χρησιμοποιήσουμε όμως τουλάχιστον διαφορετικό συμβολισμό.
Ας κρατήσουμε το ΔΧ/Δt για το μέσο ρυθμό στο χρονικό διάστημα από τη στιγμή t1 μέχρι τη στιγμή t2 και ας εφαρμόσουμε το συμβολισμό dx/dt για το στιγμιαίο ρυθμό μεταβολής, τη χρονική στιγμή t3. Ας μην εμβαθύνουμε σε όρια και μαθηματικές περιγραφές.
Ας το κρατήσουμε σαν σύμβολο.
Ο μέσος μαθητής, κακά τα ψέματα, βλέπει α και καταλαβαίνει ότι είναι η επιτάχυνση και ας μην ξέρει πώς ορίζεται, βλέπει W και σκέφτεται έργο.
Ας του διδαχτεί λοιπόν και το σύμβολο dX/dt, ως πακέτο, με όνομα στιγμιαίος ρυθμός μεταβολής του Χ, σε αντιδιαστολή με το ΔX/Δt, το οποίο να αναφέρεται σε χρονικό διάστημα…
Αν το κάνουμε με συνέπεια, ελπίζω τουλάχιστον να μην συγχέονται οι δύο διαφορετικοί ρυθμοί… άσχετα με το πόσο περνάει η ουσία κάποιου ρυθμού στο μυαλό ενός μαθητή…

Καλημέρα παιδιά. Συμφωνώντας με την τοποθέτηση του Διονύση, ας προσθέσω ότι διδάσκοντας το στιγμιαίο ρυθμό μεταβολής ενός μεγέθους x ως dx/dt (ως πακέτο όπως γράφει ο Διονύσης), ο μαθητής δεν θα μπει εύκολα στον πειρασμό να το δει ως πηλίκο και κάνει κάποια διαίρεση. Για το ερώτημά σου Ανδρέα ως προς το συμβολισμό της μέσης ισχύος, θα έλεγα Pμ = W/Δt, αφού το ΔW αναφέρεται σε μεταβολή μεγέθους, το οποίο δεν είναι καταστατικό.
Και μια απορία: γιατί η διδασκαλία της ισχύος απουσιάζει από τα νέα βιβλία της Α Λυκείου;

Καλημέρα στην παρέα.
Ωραίο το πρόβλημα Διονύση!
Αποστόλη υπάρχει η Ισχύς στα νέα βιβλία, με την ολίγο “μυστήρια” δομή, με διάφορους συμβολισμούς…
Συγκεκριμένα: στις εκδόσεις ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ στη σελίδα 140 και
στις εκδόσεις ΠΟΥΚΑΜΙΣΑ στη σελίδα 141

Καλημέρα Παντελή και σε ευχαριστώ για την υπόδειξη. Έφταιξε το διαγώνιο διάβασμα…

Καλημέρα σε όλους. Διονύση συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Προσωπικά μέχρι το τέλος της ενεργού δράσης στο σχολείο, στην αρχη της Α’ Λυκειου, πάντα έδινα στον ορισμο και τον τύπο με lim για την στιγμιαια τιμη, αλλά και χωρίς το lim για την μέση τιμη , εξηγώντας την διαφορά τους. Το αντιλαμβάνονταν πολυ καλά κάνοντας χρήση κάποιων παραδειγματων.
(και τους ανέφερα το dx/dt λέγοντας ότι θα το χρησιμοποιήσουμε στη Γ’ Λυκειου-μαλιστα το δεχοντουσαν ομορφα επειδη χρησιμοποιουσαν την φραση “σε χρονο dt”, στην ομιλια τους ενιοτε).

Ο μόνος δρόμος κατά την άποψη μου για να καταλάβουν οι μαθητές Α λυκείου την παράγωγο γιατί γι αυτό πρ’οκειται είναι η γεωμετρία μέσω της εφαπτομένης σε καμπύλη στην μετατόπιση ή την ταχύτητα όπως πολύ ωραία είχε η mulimedia εκδοχή του βιβλίου των Halliday resnick εκδ 1992 σε applet. .Το lim θυμίζει παπαγαλία άγνωστου από τα μαθηματικά συμβολισμού. ¨Οσο για τον συμβολισμό της μέσης ισχύος δεν βλέπω κανένα λόγο να διαφέρει από αυτόν των μαθηματικών και των υπολογιστών τσέπης δηλαδή Ρ με μιά παύλα από πάνω

Καλό μεσημέρι σε όλους.
Αποστόλη, Παντελή, Γιώργο και Χαράλαμπε σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Χαράλαμπε δεν πρότεινα άλλο συμβολισμό για τη μέση ισχύ. Ο όποος συμβολισμός, είτε με παύλα είτε Ρμ δεν δημιουργεί πρόβλημα.
Πρόβλημα δημιουργείται όταν αναφερόμαστε σε μέσο ρυθμό μεταβολής όποιου μεγέθους; (από ταχύτητα, μέχρι ισχύ ή ρυθμούς μεταβολής έντασης ρεύματος, κινητικής, δυναμικής ενέργειας, μαγνητικής ροής, έντασης μαγνητικού πεδίου κ.ο.κ), σε αντιπαραβολή με τον αντίστοιχο στιγμιαίο ρυθμό.

Καλησπέρα. Πολύ όμορφη και χρήσιμη ανάρτηση Διονύση.

Καλησπέρα συνάδελφοι. Επειδή έθεσα τον προβληματισμό, που θα συναντήσουμε στα νέα βιβλία.
Ο ορισμός από τη σχέση p = ΔW/Δt με Δt→0 είναι μαθηματικά σωστός αλλά παιδαγωγικά ακατάλληλος.

Χρησιμοποιεί έννοια (όριο) που ο μαθητής δεν έχει διδαχθεί
Άρα δεν μπορεί να την ερμηνεύσει.

Μπερδεύει το Δ (που ο μαθητής ξέρει ως “μεταβολή”) με το d (που δεν ξέρει) Το Δt → 0 είναι υποκατάστατο του dt, αλλά ο μαθητής δεν το γνωρίζει.

Δημιουργεί λανθασμένη εικόνα ότι «το Δt μπορεί να γίνει μηδέν»
Ενώ στη φυσική το Δt είναι διάστημα τιμών, όχι στιγμιαία τιμή.

Στα περισσότερα βιβλία Φυσικής η πρακτική είναι να δίνεται

Λεκτικός ορισμός: “Στιγμιαία ισχύς είναι ο ρυθμός με τον οποίο παράγεται έργο σε μια ορισμένη χρονική στιγμή.” ή

Ορισμός με παράγωγο p(t)=dW/dt, όπως το προτείνει ο Διονύσης ή

Πρακτικός ορισμός p = F . υ

Γεια σας παιδιά.
Για το θέμα αυτό:
Οι βλαβερές συνέπειες της κατάργησης του Ντε.

Ουδέποτε παράτησα το Ντε όποιο βιβλίο και να είχαμε.
Τα παιδιά καταλάβαιναν γιατί αρχικά συζητούσαμε, μετά έκαναν υπολογισμούς με προσομοίωση παίρνοντας ολοένα και μικρότερα διαστήματα.
Τέλος αυτό που είπε ο Μπάμπης, γεωμετρικά με ένα αρχείο Geogebra.

Έτσι είχαν και μια βοήθεια για το μέλλον όσοι θα συναντούσαν την έννοια της παραγώγου. Θα τους ήταν πιο εύκολο να την καταλάβουν όταν θα τους παρουσιαζόταν ως όριο πηλίκου.
Τα έκανα αυτά γιατί θυμόμουν ότι και εγώ και οι συμμαθητές μου στο Πρακτικό (Δ’ Γυμνασίου) καταλάβαμε τη διαφορά πολύ πριν μάθουμε παραγώγους και βοηθηθήκαμε όταν μάθαμε τις παραγώγους. Μας ήταν μια κάπως οικεία έννοια.

Έτσι αδιαφόρησα για τις μόδες που κάποιοι επέβαλαν αργότερα.
Δεν χαντακώνουμε τα παιδιά για να κάνουν κάποιοι εντύπωση. Κάποιοι που νομίζουν ότι αλλάζοντας κάτι πετυχημένο πρωτοτυπούν στη Διδακτική.

Η προσομοίωση:
Στιγμιαία ταχύτητα.
Πως δουλεύει;
Θέλεις να βρεις την στιγμιαία ταχύτητα τη στιγμή 2s.
Πας στη στιγμή αυτήν και διαβάζεις τη θέση. 4 m.
Κάνεις ένα κλικάκι με το “κασετόφωνο” και διαβάζεις ότι στα 2,001 s η θέση έγινε 4,004m.
Κάνεις διαίρεση και βγάζεις στιγμιαία ταχύτητα 4m/s.
Αν δεν κάνεις ένα κλικάκι αλλά αφήσεις να περάσει 1s βγάζεις τη μέση ταχύτητα από 2s ως 3s.

Διονύση το έκανες πιο ευανάγνωστο.

Παύλο, Ανδρέα και Γιάννη ευχαριστώ για το σχολιασμό και τη συμμετοχή στον προβληματισμό.
Γιάννη, “πείραξα” λίγο το αρχείο σου στιγμιαία ταχύτητα και το ανεβάζω ξανά ΕΔΩ.
Έβαλα να σταματά η κίνηση τη στιγμή 2s, βάζοντας και μετρητή της ταχύτητας.
Τη στιγμή που παύει η μεταβολή, έχουμε τις ενδείξεις t=2s, x=4m/s και v=4m/s (για να αρχίσουμε να προσαρμοζόμαστε και στο νέο σύμβολο της ταχύτητας, το οποίο παρεμπιπτόντως με βρίσκει σύμφωνο…). Αν ο μαθητής διαιρέσει το x/t βρίσκει τη μέση ταχύτητα από 0-2s, η οποία ισούται με 2m/s, ενώ η στιγμιαία είναι 4m/s.
Αν θέλει να βρει τη στιγμιαία ταχύτητα, μπορεί να κάνει ένα κλικ στο κασετόφωνο και να διαβάσει τη μετατόπιση και την αντίστοιχη μεταβολή του χρόνου και ας τα διαιρέσει…

Τα πράγματα στη στιγμιαία ισχύ είναι πιο πολύπλοκα. Αν ήταν απλώς η παράγωγος dW/dt θα έπρεπε να υπάρχει κάποιος όρος dF/dt x συνφ εκτός του Fυ. Το θέμα είχε αναλύσει παλιότερα, αν θυμάμαι καλά ο Κ. Μητροπουλος.

Το σχολικό βιβλίο γράφει πολύ σωστά” Η ταχύτητα με την οποία διαδίδεται ένα κύμα σε ένα μέσον εξαρτάται μόνο από τις ιδιότητες του μέσου που διαταράσσεται και όχι από το πόσο ισχυρή είναι η διαταραχή. Λόγου χάρη ο ήχος, σε θερμοκρασία 20°C, διαδίδεται στον αέρα με ταχύτητα 344 m/s, ανεξάρτητα από το αν είναι ισχυρός ή ασθενής. Στα στερεά ο ήχος διαδίδεται με μεγαλύτερη ταχύτητα.”. Συνεπώς για τον αέρα πέρα από το υλικό – πυκνότητα μια πολύ σημαντική ιδιότητα του μέσου είναι η θερμοκρασία. Ποιες λοιπόν είναι οι αντίστοιχες ιδιότητες του μέσου για μια χορδή; Είναι μόνο η πυκνότητα της χορδής (δηλαδή σε μια συγκεκριμένη χορδή πάντα το κύμα διαδίδεται με την ίδια ταχύτητα;). Ας πάρουμε μια χορδή κιθάρας η οποία δεν είναι τεντωμένη. Σε αυτή θα διαδοθούν κύματα; Η απάντηση είναι αρνητική. Και αυτό γιατί οι ιδιότητες του μέσου στις οποίες αναφέρεται το σχολικό βιβλίο στην περίπτωση της χορδής είναι η γραμμική πυκνότητα και η δύναμη με την οποία τείνεται η χορδή. Επομένως δεν μας αρκεί να έχουμε ίδια χορδή για να απαιτήσουμε ίδια ταχύτητα διάδοσης. Και αυτό το ξέρουν όλα τα παιδιά που έχουν κουρδίσει ένα έγχορδο μουσικό όργανο στη ζωή τους. Τι αλλάζει με το κούρδισμα; Η τάση της χορδής. Και τι αλλάζει με την τάση της χορδής? Η ταχύτητα διάδοσης του κύματος, και επειδή το μήκος της χορδής είναι συγκεκριμένο αλλάζει και η συχνότητα. Και αυτό είναι και απόλυτα συμβατό με τη διατύπωση του σχολικού βιβλίου.

Γεια σου Βασίλη και σε ευχαριστώ για το σχόλιο με το οποίο συμφωνώ.

Γεια σου και σένα, Παύλο. Βρήκα ευκαιρία από την άσκηση σου και έγραψα το σχόλιο γιατί βλέπω θέματα όπως ένα των εσπερινών του 2013, η τον πανελλήνιο διαγωνισμό φυσικής της ΕΕΦ για τα γυμνάσια του 2023, που δέχονται ότι οι χορδές από το ίδιο υλικό έχουν την ίδια ταχύτητα διάδοσης ή αν έχουν την ίδια ταχύτητα διάδοσης είναι από το ίδιο υλικό.

Το θέμα των εσπερινών

https://i.ibb.co/wFcHLjqz/B-them-esp-2013-1778572242-3708.png

Καλησπέρα Χρήστο. Άριστη. Η ουσία της φθίνουσας ταλάντωσης, χωρίς χρόνους ημιζωής και τα σχετικά…
Στο γ είναι εύκολο να την πατήσει κανείς. Άλλο η δύναμη αντίστασης Fαντ και άλλο η αντίσταση R…

Καλά βρε Χρήστο, την ώρα που μας απασχολούν όλα αυτά τα θέματα των υπερευστών, της κβαντικής διεμπλοκής, της Σχετικότητας, των Μελανών Οπών κ.ά…εσύ κάνεις ανάρτηση για Φθίνουσα Ταλάντωση;;;!!!

Πέρα από την πλάκα, εξαιρετικό θέμα! Να αναφέρω και μία παλαιότερη εδώ
Η ταλάντωση του ραβδόμορφου μαγνήτη
Να είσαι καλά!

Καλησπέρα Ανδρέα και Μίλτο
Ευχαριστώ για το σχόλιο. Ανδρέα με αφορμή την παρατηρησή σου στήθηκε το θέμα.
Μίλτο είπα να μην σχολιάσω γιατί με αυτά που διάβασα δεν έπαθα κβαντική διεμπλοκή αλλά εμπλοκή error 404.
Στον σύνδεσμο που έδωσες δεν μου ανοίγει το αρχείο.

Πρόσθεσα και δεύτερο σύνδεσμο Χρήστο. Νομίζω ότι τώρα είναι εντάξει.
Εάν οι διαχειριστές το κρίνουν, ας αφαιρεθεί ο αρχικός.

Καλημέρα και καλή εβδομάδα. Πολύ όμορφη Χρήστο.

Καλημέρα Χρήστο και καλή βδομάδα.
Ωραίο θέμα !
Σκέφτομαι αυτή τη Laplace στο μαγνήτη,επειδή
την ξέρουμε σαν δύναμη από ΜΠ σε ρευματοφόρο αγωγό, μήπως της πρέπει
δύναμη αλληλεπίδρασης του μπ του επαγωγικού ρεύματος με το ΜΠ του μαγνήτη;
Να είσαι καλά

Καλημέρα Χρήστο.
Ωραία η φθίνουσα με ωραία φυσική, χωρίς εξισώσεις…

Καλημέρα Χρήστο. Πολύ καλή!

Καλησπέρα Χρήστο.Ομορφη. Επειδή η δύναμη αντίστασης από το μαγνητικό πεδίο, που δημιουργείται από τον δακτύλιο,δεν πρέπει να είναι της μορφής F=-bυ ( το πεδίο είναι μη ομογενές) ,καλό είναι να προσθέσεις στην εκφώνηση το εξής” θεωρώντας προσεγγιστικά ότι ισχύει Fμαγν =-bυ”.

Παύλο, Παντελή, Διονύση, Αποστόλη και Γιώργο καλησπέρα.
Ευχαριστώ για το σχόλιο.

Παντελή όντως καλύτερα θα ήταν να πούμε την αλληλεπίδραση πεδίων αλλά θέλησα επειδή αλλάζει φορά το επαγωγικό ρεύμα και το μ.π. να πω για συντομία ότι κάθε φορά ο μαγνήτης θα δέχεται δύναμη αντίθετης κατεύθυνσης με αυτή της κίνησης του.

Γιώργο δεν χρειάζεται πουθενά η μορφή της δύναμης Laplace για να απαντηθεί καθώς υπάρχει ένα δεδομένο διάγραμμα εξέλιξης και ζητείται να προβλεφθεί ένα άλλο. Για να στηρίζω την μορφή του διαγράμματος θεωρώ αρχικά μικρή απομάκρυνση από τη θέση ισορροπίας. Υποθέτω διαισθητικά πως η εξέλιξη του φαινομένου θα είναι έτσι παρόλο που αλλάζει συνεχώς το μ.π. και η δύναμη αντίστασης να μην ακολουθεί την σχέση -b·υ.

Χρήστο πιστεύω ότι πρέπει να το πεις για να μην είναι αυθαίρετο το διάγραμμα και κάποιος μπορει να το θεωρήσει λάθος.

Γιώργο καλησπέρα και πάλι.
Πρόσθεσα για λόγους πληρότητας αλλά και να μην αφήνει ερωτηματικά στο γ ερωτημα :
” Στο σχήμα 2 φαίνεται η απομάκρυνση της κίνησης του μαγνήτη από τη θέση ισορροπίας σε συνάρτηση με το χρόνο. Θεωρούμε ότι η δύναμη που δέχεται ο μαγνήτης από το μαγνητικό πεδίο του δακτυλίου είναι της μορφής -b·υ.”

Ναι έτσι διασφαλίζεται από οποιαδήποτε αρνητική τοποθέτηση στο πρόβλημα.

Γεια σου Αποστόλη, never too old to rock and roll ! https://i.pinimg.com/originals/c5/98/f9/c598f9468d529729c8a084f084a65db7.jpg

Καλημέρα Παναγιώτη. Καλά τα έλεγε ο Lemmy, ο οποίος πριν πιάσει το μπάσο στους Hawkwind, ξεκίνησε να μαθαίνει κιθάρα πάνω στο Please Please me.

Για τυχόν αμφιβολία, μπορείτε να δείτε σε δύο αρχεία i.p. να εκτυλίσσονται οι παραπάνω κινήσεις της ράβδου.
Η κρούση στο cm.
Η κρούση σε άλλο σημείο.

Καλημέρα Διονύση.
Πολύ καλό θέμα που στηρίζεται ακριβώς στην πρόταση του σχολικού και είναι κανονικότατα εντός ύλης. Πολύ καλό το ip που δεν αφήνει αμφιβολίες.

Καλημέρα Διονύση.
Πολύ ωραίο θέμα. 

Καλημέρα Διονύση.
Πολύ ωραίο!

Καλημέρα σε όλους. Διονύση κάθε χρόνο δίνεις ραντεβού με εύστοχα επαναληπτικά θέματα. Κι εμείς τέτοια ραντεβού δεν τα χάνουμε!

Καλησπέρα Διονύση,
ωραία άσκηση και κατατοπιστική για θέματα που στο μυαλό τους οι μαθητές έχουν μπερδεμένα.

Είχα βέβαια την εντύπωση ότι οι οδηγίες ανέφεραν να μην εξετάζεται η περίπτωση μετά από κρούση να εκτελείται άλλη κίνηση πέρα της μεταφορικής. Αλλά δεν είμαι και απολύτως σίγουρος.

Καλό απόγευμα συνάδελφοι.
Χρήστο, Κωνσταντίνε, Γιάννη, Αποστόλη και Χρήστο σας ευχαριστώ για το σχολιασμό και την ευμενή υποδοχή.

Καλησπέρα σε όλους,
κι εγώ την ίδια αίσθηση έχω κ. Χρήστο.
Ας το ξεκαθαρίσει κάποιος, αν γνωρίζει.

Καλησπέρα.
Και βέβαια Διονύση είναι αποφασιστικής σημασίας το δεδομένο της ανάρτησης του νήματος από το μέσον της πλάκας .
Διότι μόνο έτσι θα μπορούσαμε να σώσουμε την ιδέα της άσκησης 5.30 στην οποία το λυσάρι δίνει μια εντελώς λάθος λύση όπως έχουμε ξανασυζητήσει …

Καλημέρα και καλή Κυριακή. Εξαιρετική άσκηση Διονύση.

Καλημέρα παιδιά.
Οι εξαιρέσεις θεμάτων από την ύλη βάζουν κάθε συνάδελφο να ψάχνει κιτάπια και οδηγίες αντί να κάνει μάθημα.

Καλημέρα και καλή Κυριακή.
Άγγελε και Δημήτρη σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.
Θα μου επιτρέψετε να «παρουσιάσω» το θέμα, το οποίο βλέπω να μπαίνει στο κρεβάτι του Προκρούστη, αφού διατυπώνονται ενστάσεις αν είναι εντός ή εκτός.
Πέρα από το ότι μιλάμε για ένα ερώτημα φυσικής που κάτι ζητάει από ένα μαθητή και αν μπορούν να μπαίνουν τέτοιοι περιορισμοί σε ασκήσεις, με το κόφτη εντός ή εκτός, χωρίς να εξετάζεται αν μπορεί να απαντηθεί με βάση τη θεωρία του βιβλίου, ας δούμε τι πρέπει να ξέρει ένας υποψήφιος.
Το παρακάτω απόσπασμα του βιβλίου, είναι εντός ή εκτός ύλης;

https://i.ibb.co/jkbspHC4/2026-05-10-063549.png

Μιλάει για δύναμη που ασκούμε σε ένα σώμα. Και πώς μπορεί να ασκηθεί μια δύναμη; Αν βάλω το δάκτυλό μου στο σημείο Μ της ράβδου και σπρώξω ασκώ δύναμη; Και αν σπρώξω με δύναμη 2Ν ή 1000Ν, διαφέρει ώστε στην πρώτη περίπτωση να επιτρέπεται, να είναι εντός ύλης και στην δεύτερη περίπτωση να είναι εκτός; Ή αν στην πρώτη περίπτωση την δύναμη την ασκήσω για χρονικό διάστημα 2s και την 2η για 0,01s, υπάρχει πρόβλημα;
Και αν την θέση του χεριού μου βάλω μια σφαίρα να κτυπήσει, αυτό απαγορεύεται;
Παιδιά ψυχραιμία!!!
Δεν μελέτησα καμιά κρούση παραπάνω! Δεν ζήτησα καμιά θεωρία κρούσης που να επιβάλλει διατήρηση στροφορμής ή θεωρία που έχει αφαιρεθεί. Το πρώτο ερώτημα με την ΑΔΟ, μπήκε για να υποχρεωθεί ο μαθητής να κάνει σχήμα και να σχεδιάσει δυνάμεις, ώστε να πάρει το σχήμα και να φανεί ότι «κρούση» σημαίνει άσκηση της δύναμης F στη ράβδο:

https://i.ibb.co/271gD1RB/2026-05-10-064922.png

Γιατί αυτό που στοχεύει η ανάρτηση είναι το αν η κίνηση, μετά την άσκηση της δύναμης F, είναι μεταφορική ή σύνθετη. Και τι σημαίνει μεταφορική κίνηση και πότε η κίνηση είναι σύνθετη.
Καμιά κρούση δεν μελέτησα, καμιά σύνθετη κίνηση δεν εξέτασα πώς εξελίσσεται…
Μήτσο, βάζω στοίχημα ότι το 95% των μαθητών (αν όχι το 100%…) θα σχεδιάσουν το σχήμα, όπως αυτό που έδωσες της άσκησης 5.30.

Καλό μεσημέρι στην παρέα.
Ωραιότατο το θέμα Διονύση, αλλά και πόσο δίκιο έχουμε όσοι συμφωνούμε με του ΚΥΡ τη ρήση …”Οι εξαιρέσεις θεμάτων από την ύλη βάζουν κάθε συνάδελφο να ψάχνει κιτάπια και οδηγίες αντί να κάνει μάθημα.”

Γεια σου Διονύση. Πολύ διδακτική παρουσίαση!

Καλημέρα Παντελή, καλημέρα Μίλτο.
Σας ευχαριστώ για το σχολιασμό.

Γεια σου Γιάννη. Πήρες πάσα από τον εαυτό σου. Να δεχτούμε τον δεύτερο.

Γεια σου Αποστόλη. Σωστά. Τότε το σκέφτηκα.

Καλησπέρα Γιάννη. Στην πρωτη περίπτωση εχουμε και την κινητική ενεργεγεια λογω περιστροφης μαζι με την ενέργεια της ταλάντωσης, Αρα το δευτερο σωστο.

Σωστά Γιώργο.

Feynman 9 – σα να μην πέρασε μια μέρα

1.Εθνική Ακαδημία Επιστημών – ΗΠΑ, 1954

Πήγα στην πρώτη συνεδρίαση. …. Συζητούσαν για το πώς να εκλέγουν μέλη. «Πρέπει να είμαστε ενωμένοι οι φυσικοί γιατί έχουμε τόσες ψήφους, οι χημικοί τόσες…» και τα λοιπά. Για μένα, αυτά είναι ανοησίες.
Θα ψηφίσω τον χημικό αν είναι καλύτερος!

2. Η δημοσιότητα είναι πόρνη

Ο Feynman δέχεται τηλεφωνική κλίση από δημοσιογράφο των Times σε δωμάτιο ξενοδοχείου που μοιράζεται με τον Abraham Pais, γνωστό κβαντικό φυσικό και ιστορικό της επιστήμης.
Αποδέχεται κολακευμένος να δημοσιοποιηθεί η μέχρι τότε εργασία του αλλά απογοητεύεται όταν ο δημοσιογράφος αποκρίνεται:

«Ευχαριστώ, κύριε Pais»

Και όταν μπήκε ο Pais, του λέω:

«Άκου! Το Time—» (ήμουν πολύ ενθουσιασμένος — δεν μου είχε ξανασυμβεί κάτι τέτοιο) «—κάποιος από το Time τηλεφώνησε και θέλει να τον πάρεις πίσω!»

Και αυτός απαντά:

«Δεν με παρατά. Η δημοσιότητα είναι πόρνη».
Με την πάροδο του χρόνου έμαθα ότι είχε δίκιο.

Δεν έπρεπε να είμαι τόσο πρόθυμος.

3.Οι δουλειές με τον στρατό είναι δουλεία

Ένιωθα ότι ο στρατός δεν πρέπει να έχει σχέση με την επιστήμη.

Αν ενδιαφέρεται μόνο για εφαρμογές — βόμβες κτλ. — αυτό δεν έχει σχέση με τη θεωρητική φυσική.

Το ενδιαφέρον τους είναι σαν της βιομηχανίας: θέλουν τον επιστήμονα «ευχαριστημένο» για να είναι διαθέσιμος όποτε χρειαστεί. Σαν να περιμένεις πελάτη. Δεν μου άρεσε αυτή η ιδέα.

Οπότε πλήρωσα μόνος μου (το ταξίδι στην Ιαπωνία, ενώ ήταν πρόθυμος να το πληρώσει ο στρατός) — πράγμα μάλλον τρελό.

Ήμουν πιθανώς ο μόνος που το έκανε. 

Γεια σου Γιώργο. Όπως θα έχεις δει, σήμερα (14/5) δημοσίευσα το τελευταίο μέρος της συνέντευξης που δόθηκε το 1966. Όπως επισημαίνεις κι εσύ (μέσα από τα αποσπάσματα που παραθέτεις), αλλά και όπως θα διαπιστώσεις από την τελευταία συνεδρία που έγινε 7 χρόνια αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1973 και θα δημοσιεύσω μια από τις επόμενες μέρες, οι απόψεις του Φάινμαν παραμένουν αντισυμβατικές, μα προπάντων τίμιες. Και τελικά κέρδισε το στοίχημα που έβαλε με τον Weisskopf το 1965 (Θα δημοσιευτεί στο επόμενο, 5ο και τελευταίο μέρος της συνέντευξης).

Εξαιρετική!!

Ευχαριστώ Γιάννη.

Γεια σου Αποστόλη, πολύ ωραία!

Γεια σου Παύλο και σε ευχαριστώ.

Γεια σου Αποστόλη.
Τα διαγράμματα έχουν πάντα ενδιαφέρον.
Πολύ καλή, μου άρεσε ιδιαίτερα.

Καλημέρα Χρήστο και σε ευχαριστώ.

Καλησπέρα Αποστόλη. Ωραία ανάρτηση, σωστά δομημένη, για να επαναλάβει ο υποψήφιος την αυτεπαγωγή, χωρίς κάτι να τον μπερδέψει.

Γεια σου Ανδρέα και σε ευχαριστώ.

Καλημέρα Γιάννη. Η πρωτη κλασική. Οι αλλες δυο πολύ όμορφες!
Παρατήρησα ότι και οι δυο στηρίζονται στο γνωστό πόρισμα για την μεγιστη τιμή του γινομενου δυο αριθμων όταν το αθροισμά τους είναι σταθερό.

Καλημέρα Γιώργο.
Η τρίτη στηρίζεται στο γνωστό από τη Γεωμετρία γεγονός ότι απ’ όλα τα ορθογώνια τρίγωνα ΑΒΓ με υποτείνουσα ΑΒ δεδομένη:
https://i.ibb.co/chy3987s/Screenshot-1.png
μεγαλύτερο εμβαδόν έχει το ισοσκελές.

Και στο ότι αφού α^2+β^2=γ^2 = σταθερό,
τότε α^2 * β^2 = max , όταν α^2=β^2,άρα α=β, άρα και το εμβαδόν Ε=( 1/2) α*β = max.

Ναι μπορείς να το βγάλεις και αλγεβρικά από Πυθαγόρειο και την ταυτότητα.
Απλά η Άλγεβρα είναι το δεύτερο που κοιτάζω συνήθως.

Απλώς παρατήρησα ότι και τα δύο ερμηνεύονται με το ίδιο πόρισμα.

Γεια σας παιδιά. Ωραίες λύσεις Γιάννη. Στην πρώτη σου σχέση φάε το ω.
Μια πιο βάρβαρη λύση

https://i.ibb.co/sdrTGFZ3/Screenshot-2026-05-07-114635.png

Γεια σου Γιάννη. Πολύ ωραίες λύσεις με την τρίτη λύση να ξεχωρίζει για μένα.

Καλημέρα Γιάννη.
Βοήθα.
Η σκέψη μου:η U του ελατηρίου σε σχέση με την παραμόρφωση του που στη περίπτωση του οριζόντιου ελατηρίου ταυτίζεται με την χ αποδίδεται γραφικά όπως παρακάτω .Βλέπω λοιπόν τον dU/dx να είναι max απολύτως στις ακραίες θέσεις
https://i.ibb.co/pvKgMWww/U-f-Dl.png
Μήπως κάτι δεν σκέφτομαι σόι;

Καλημέρα Αποστόλη, Παύλο, Παντελή.
Αποστόλη ευχαριστώ, διόρθωσα.
Μια χαρά είναι η λύση σου.
Παντελή είναι άλλη παράγωγος. Είναι η παράγωγος της δυναμικής ενέργειας ως προς το x.
Ζητάμε την παράγωγο ως προς το t. Αυτή είναι (dU/dx)*(dx/dt).
Δηλαδή είναι γινόμενο αυτής που εννοείς:
https://i.ibb.co/VYPzgVdh/Screenshot-1.png
(Η παράγωγος είναι η κόκκινη)
επί την παράγωγο του x ως προς τον χρόνο, ήτοι την ταχύτητα.
Η ταχύτητα είναι μηδέν στις ακραίες θέσεις.

Ναι Γιάννη, ήμουν έτοιμος να το πώ ,
πως ζητάς το dU/dt. Μπερδεύτηκα με τη θέση
Ωραίο θέμα, σ’ευχαριστώ

Συγκεκριμένα:
https://i.ibb.co/DHJv1L4y/55.png

Πολυ καλη Γιαννη καθως και οι λύσεις σου.Βεβαιως μαλλον δυσκολο να μην καταλαβει καποιος τι εννοεις αλλα αυτο που ζητας ειναι ο μεγιστος ρυθμός αύξησης και οχι η αυξηση σκέτο,η οποια ειναι μεγιστη στις θεσεις πλατους.

Καλησπέρα παιδιά. Μιά λύση.

Η λύση.

https://i.ibb.co/r2QY2TYn/3-copy-1778162588-4921.jpg

Καλησπέρα Κωνσταντίνε και Χριστόφορε.
Κωνσταντίνε τον ρυθμό εννοούσα.
Χριστόφορε πολύ μου άρεσε η λύση.

Πολύ σωστά Χριστόφορε.

Κι άλλη μια Γιάννη. Από τη γραφική παράσταση.
https://i.ibb.co/FL3rMfsX/fgy.jpg

Η γραφική παράσταση.

https://i.ibb.co/fGNvCNXp/er.png

Καλημέρα Διονύση.
Ωραία ερωτήματα …ασυνήθιστα!
Να είσαι καλά

Όμορφη άσκηση Διονύση.

Ωραίο Διονύση!
Μου έρχεται και σαν μια σύνδεση – εισαγωγή στις ταλαντώσεις.

Καλημέρα συν’αδελφοι.
Παντελή, Παύλο και Γιάννη σας ευαριστώ για το σχολιασμό.

Καλημέρα Παύλο.
Ωραίο το θέμα …ενδυναμώνει στο σχεδιασμό των δυνάμεων.
Όταν διάβασα την εκφώνηση σκέφτηκα πως δεν ήταν δυνατόν
να είναι συμπιεσμένο το ελατήριο και να μένει ακίνητο καθ’όσον τα νήματα δεν μπορούν να αντισταθούν στο σπρώξιμο, όμως υποθέτοντας πως είναι σε επιμήκυνση ,όπως έπραξες, δικαιολογείται από το αποτέλεσμα.
Να είσαι καλά

Καλημέρα. Γεια σου Παντελή σε ευχαριστώ για το σχόλιο, χαίρομαι που σου αρέσει.

Γεια σου Αποστόλη, πολύ ωραία άσκηση, με πολύ χρήσιμα ερωτήματα.

Γεια σου Παύλο και σε ευχαριστώ.

Καλημέρα Αποστόλη.
Πλούσια τα ελέη !!!
(της ανάρτησης)

Καλημέρα Διονύση. Combo pack που λέμε και στο χωριό 🙂

Καλημέρα Αποστόλη.
ΚΙ αυτή η 11άδα ,όπως και η προηγούμενη, για προπόνηση …νίκης!

Καλημέρα Παντελή. Οι προπονήσεις χρήσιμες. Ελπίζω να μην ξεχνάς τις δικές σου για τον Αρκάδιο δρόμο…

Γειά σου Αποστόλη.
Δεν ξεχνώ Αποστόλη και είμαι ταχτικός, με αυξανόμενη
την δυναμική μου απλά διέκοψα για 10 μέρες ,αλλά επανέρχομαι.
Θα σε ενημερώνω πάραυτα.
Να είσαι καλά

Μια τρύπα στο νερό;
Και οδηγούμαστε σε οριακή ταχύτητα του μπαλονιού;
Γιάννη, ερωτήματα…

Φαντάζομαι ότι πολύ γρήγορα θα βγει το μπαλόνι και δεν πρέπει να ασχοληθούμε με δυνάμεις απόσβεσης, οπότε δεν μένει παρά μόνο η… τρύπα στο νερό 🙂

Διονύση και εγώ βλέπω οριακή ταχύτητα.
Ας υποθέσουμε ότι το βάθος του δοχείου το επιτρέπει.
Αν δεν προλάβει να την αποκτήσει ας κόψουμε τις καμπύλες.
Φυσικά δεν θα ασχοληθούμε με χρονικές στιγμές μετά από αυτήν που θα ξεμυτίσει το μπαλάκι μια και “όσο το μπαλάκι είναι πλήρως βυθισμένο στο νερό”.

Καλησπέρα παιδιά.
Δεν βλέπω αθρόα προσελευση οπότε μια προσπάθεια χωρίς ιδιαίτερη σκέψη. Θα σκεφτώ μετά την απάντηση.
Το cm του νερου με το κοψιμο του σχοινιου αρχιζει να κατέρχεται επιταχυνόμενο με ελαττούμενη επιταχυνση. Μπαλόνι αμελητέας μάζας.
Θεωρώ το προβλημα ισοδύναμο με
1) ανεβαίνω σε ζυγαριά να ζυγιστω. Είμαι ορθιος και ακίνητος. Μου φαίνονται πολλά τα κιλά σκύβω να δω δηλ επιταχυνομαι προς τα κάτω και η ζυγαρια ελατήριο δείχνει μικροτερη ενδειξη.
2)Είμαι στον ανελκυστήρα ελλινιστι ανσασερ πάνω σε ζυγαριά αρχίζει το ανσασερ να επιταχυνεται προς τα κάτω πάλι μικρότερη ενδειξη. Επειδή η φύση απεχθάνεται τα απότομα ψηφίζω δ.

Καλησπέρα Γιώργο.
Συμφωνώ.
Όταν το μπαλάκι αποκτά οριακή ταχύτητα σταθεροποιείται η ταχύτητα καθόδου του κέντρου μάζας του συστήματος και η συνισταμένη των εξωτερικών δυνάμεων είναι μηδέν.
Έτσι η ζυγαριά δείχνει το ολικό βάρος.

Την ίδια απάντηση μου έστειλε σε μήνυμα και ο Κωνσταντίνος.