Διονύσης Μάργαρης

Καλημέρα Γιώργο
“Ρυθμικό” το θέμα σου !
Αν καλά βλέπω στους δυό ρυθμούς για U και Κ πρέπει να ανταλλάξεις τις τιμές
και αυτό γιατί έθεσες mg=10 αντί 5.

Καλημέρα Παντελή!! Ωραίο σχόλιο,”ρυθμικό” το θέμα. Ευχαριστώ πολύ για την παρατήρηση σου.Να είσαι καλά!!!

Γεια σου Γιώργο με τα ωραία σου. Μας γλύτωσες από τον υπολογισμό της ταχύτητας στο ύψος 2m όταν κατεβαίνει, αφού ζητάς ρυθμό μεταβολής μηχανικής
και όχι κινητικής…. Βρίσκω υ(2)=10ρίζα(2)=14,1 m/s

Μήπως και όταν ανεβαίνει να λέγαμε dEολ/dt=Fυ(1)=15*8=120 J/s;

Γειά σου Θοδωρή!!! Ευχαριστώ για το σχόλιό σου..Εννοείται ότι πρέπει να λέμε ότι η μεταβολή της μηχανικής ενέργειας οφείλεται στο έργο των μη συντηρητικων δυνάμεων..Νάσαι καλά!!!

Καλησπέρα Χρήστο.
Πολύ καλή.

Γιάννη καλησπέρα.
Σε ευχαριστώ.

Πολύ καλή Χρήστο. Ένα ακόμη ερώτημα θα ήταν πόση θερμότητα αναπτύχθηκε σε κάθε αντίσταση κατά την πλήρη απομαγνήτιση του πηνίου.

Γεια σου Αποστόλη.
Σε ευχαριστώ.

Καλημέρα Χρήστο.
Εδώ και αν έχουμε εφαρμογή των κανόνων του Kirchhoff !!!
Τα έχει όλα και συμφέρει…
Ήθελα να ήξερα πόσοι μαθητές θα “δουν” την σύνδεση σε σειρά των αντιστάσεων να μετατρέπεται σε παράλληλη σύνδεση…

Πολύ όμορφη άσκηση Χρήστο που καλύπτει το μεγαλύτερο τμήμα της αυτεπαγωγής.

Καλημέρα Διονύση και Παύλο.
Σας ευχαριστώ για το σχόλιο και την αποδοχή.
Η άσκηση αυτή ειχε ξεμείνει απο πέρυσι αλλα δεν πρόλαβα να την ανεβάσω. Εχω αλλη μία έτοιμη που για να μην πάθει το ίδιο με αυτή θα αναρτηθεί τις επόμενες μέρες.

Χρήστο ωραίο θέμα “συμπερίληψης” εννοιών. Ειδικά το τελευταίο ερώτημα που ζητάς φορτίο που διακινήθηκε σε κάθε αντιστάτη είναι και πρωτότυπο.

Δύο “ενστάσεις” μικρής σημασίας

Το Neumann θα τον έγραφα q= N <ΔΦ>/Rολ και όχι Φ=ΒΑολ , αλλά είναι δευτερευούσης σημασίας…

Όμως γράφοντας i(π)=i(1)+i(2) –> q(ολ)=q(1)+q(2) αφήνουμε να εννοηθεί πως
το πρωτεύον είναι η σχέση εντάσεων i(π)=i(1)+i(2) και η διατήρηση του φορτίου
q(ολ)=q(1)+q(2) προκύπτει ως αποτέλεσμα…..

Νομίζω η σχέση εντάσεων προκύπτει από τη διατήρηση φορτίου…

Άρα δεν θα είχα πρόβλημα να έβλεπα κατευθείαν q(ολ)=q(1)+q(2)

Σε ευχαριστούμε για την ιδέα και το μοίρασμα

Θοδωρή και Αντρέα καλησπέρα.
Σας ευχαριστώ για το σχολιο και τις παρατηρήσεις.
Θοδωρή δεν ξερω τι ειναι πιο σωστό στην εκφραση της μαγνητικής ροής. Θυμαμαι εχει γινει και εδώ συζήτηση. Υιοθετώ την αποψη οτι το πηνιο ειναι σαν να εχει ενεργο εμβαδο Ν φορες το Α του ενος. Απο μια εικονα του Γιαννη Κυριακόπουλου

Για το δευτερη παρατηρηση έχεις δίκιο απο την διατήρηση του φορτίου παμε στο ρεύμα. Απλώς εδώ ήθελα να δείξω τη σκέψη οτι έχουμε το ρεύμα που διακλαδιζεται που αυτομάτως σημαίνει οτι και το φορτίο αντίστοιχα διακλαδίζεται. Δεδομενου οτι ξεκιναμε στα κυκλωματα απο το ρεύμα και βρισκουμε φορτιο q=it.

Αντρέα η αλήθεια είναι οτι κάθε φορά προβληματίζομαι για τα πρόσημα στις θερμότητες. Προτιμώ να κάνω ένα σχόλιο τι σημαινει αυτο που βρίσκουμε για να αποσαφηνίζεται.

https://i.ibb.co/G37wzY3k/63563453.jpg

Καλημέρα Χρήστο.
Πλούσια τα ελέη της.
Πέραν των άλλων θετικών στοιχείων ,αναδεικνύεται και η αναγκαιότητα
μεταφοράς γνώσης από την ΓΠ της πίσω τάξης!
Καλό Σαββατοκύριακο

Καλησπέρα Χρήστο. Όντως μια ωραία και πολύπλευρη άσκηση αυτεπαγωγής, όπου ο Kirchhoff έχει την τιμητική του. Όταν ζητάμε την ισχύ του μαγνητικού πεδίου του πηνίου, νομίζω ότι πρέπει να προσδιορίζουμε αν ζητάμε:
την ισχύ που προσφέρει στο ηλεκτρικό ρεύμα το πηνίο: PL = +20W
την ισχύ που προσφέρει το ηλεκτρικό ρεύμα στο πηνίο: PL = -20W
Συνήθως εννοούμε το πρώτο.
Το ίδιο και στις αντιστάσεις:
η ισχύς που προσφέρει η αντίσταση στο ηλεκτρικό ρεύμα: PR = -12W
η ισχύς που προσφέρει το ηλεκτρικό ρεύμα στην αντίσταση: PR = +12W
Βέβαια στις εξετάσεις συνήθως ζητάμε απόλυτες τιμές, αλλά όπως το γράφεις και στη λύση σου, χρησιμοποιούμε λέξεις όπως “προσφέρει” ή “καταναλώνει” , που δείχνουν το ρόλο του διπόλου.

Καλησπέρα Παντελή.
Σε ευχαριστώ για το σχόλιο.

Πόσα g κίτρινου ιζήματος παράγονται κατά την προσθήκη περίσσειας διαλύματος I2 / KOH στο μείγμα Ψ; (157,6 g)
 

Παναγιώτη καλησπέρα. Μετά τη συζήτησή μας για την οξειδοαναγωγή, έφερες άλλη μία “οξειδοαναγωγική άσκηση”. Είναι πολύ ωραία γιατί νομίζω ότι εξετάζει συγκεκριμένους διδακτικούς στόχους, χωρίς να χάνεται σε περίεργες λεπτομέρειες. Μια τέτοια θα μου άρεσε να τη δω στις πανελλαδικές εξετάσεις.

Μια σκέψη για τη διατύπωση “Για την πλήρη οξείδωση του μείγματος Ψ”. Νομίζω ότι δεν έχεις δίκιο. Χρησιμοποιούμε την έκφραση “πλήρης οξείδωση” και εννοούμε ότι π.χ. οι πρωτοταγείς αλκοόλες γίνονται οξέα σε ποιοτικές περιγραφές.
Όταν όμως έχουμε την εκφώνηση ενός προβλήματος, “η πλήρης εξουδετέρωση του μείγματος” έχει δύο αναγνώσεις: η μία ότι έχει αντιδράσει όλη η ποσότητα του μείγματος και η άλλη ότι έχουν γίνει οι μετατροπές στον μέγιστο επιτρεπόμενο βαθμό. Στο δικό σου πρόβλημα θέλεις και τις δύο αναγνώσεις, ωστόσο χρησιμοποιείς μία φορά το πλήρης, οπότε υπάρχει αμφισημία.

Νομίζω ότι καλύτερη διατύπωση θα ήταν: “Για την πλήρη οξείδωση του μείγματος Υ, η μέγιστη ποσότητα που απαιτείται είναι 800 mL οξινισμένου διαλύματος KMnO4 0,4 M.” Με αυτή τη διατύπωση νομίζω ότι είναι σαφές πώς το “πλήρη οξείδωση” αναφέρεται στην ποσότητα του μείγματος, ενώ το “μέγιστη” στο βαθμό μετατροπής.

Καλησπέρα Δημήτρη, σ’ ευχαριστω για την ανταλλαγη απόψεων (και ηλεκτρονιων). Η γνωμη μου ειναι η εξής: Aφου αναφερεται ότι ‘Για την πλήρη οξείδωση του μείγματος Ψ προς οργανικές ενώσεις’, σημαινει οτι  ολες οι δευτερτογεις αλκοολες εχουν γινει ποσοτικα κετονες και η πρωτοταγης ποσοτικα οξύ – περαιτερω οξειδωση θα οδηγουσε σε διασπαση του μειγματος σε CO2 (μη οργανικη ενωση) + λοιπα προιοντα, αρα νομιζω ειναι ΟΚ. Επισης πως γινεται να εχω πληρη οξειδωση και να χρειαζεται και αλλο KMnO4

Παναγιώτη, αν καταλαβαίνω καλά, για σένα η λέξη “πλήρης” σημαίνει το μέγιστο για όλα. Κάτι τέτοιο όμως δεν δηλώνεται κάπου ρητά για να το θεωρήσουμε έτσι.

Όταν η αιθανόλη μετατρέπεται σε αιθανάλη, από την άποψη της οξείδωσης, δεν έχουμε πλήρη αντίδραση καθώς υπάρχει η δυνατότητα περαιτέρω οξείδωσης. Επομένως, στην ποιοτική περιγραφή πλήρης οξείδωση της αιθανόλης σημαίνει μετατροπή σε οξύ.

Όμως αν 0,2 mol αιθανόλης μετατραπούν σε 0,2 mol αιθανάλης δεν είναι πλήρης αντίδραση; Προφανώς τώρα αναφερόμαστε στην πλήρη ποσοτική μετατροπή. Και σε αυτή την περίπτωση για να έχουμε και πλήρη μετατροπή σε οξύ θα προσθέσουμε οξειδωτικό (για το ερώτημα που έθεσες).

Αν λοιπόν πούμε ότι η αιθανόλη αντιδρά πλήρως με KMnO4 σε τι αναφερόμαστε; Στο ποσοτικό στοιχείο (ότι καταναλώθηκε όλη η ποσότητα της αλκοόλης) ή στο βαθμό μετατροπής (η αλκοόλη έγινε οξύ);

Θεωρώ ότι πρέπει να δώσουμε, με κάποιον τρόπο, δύο πληροφορίες, ώστε ο μαθητής να αντιληφθεί ότι αντιδρά ποσοτικά πλήρως η αιθανόλη και επιπλέον ότι μετατρέπεται σε οξύ και όχι αλδεΰδη, αν φυσικά είναι αυτό που θέλουμε να μεταφέρουμε σε μια άσκηση.

Καλησπέρα Μερκούρη. Τώρα είδα τη φοβερή δουλειά που προσέφερες. Ξεκινάω από το 1ο μέρος. Σε ευχαριστούμε. Να είσαι καλά!

Καλησπέρα Μερκούρη.
Σε ευχαριστώ και για την 7η συνέχεια των άρθρων σου.
Θα ήθελα να επισημάνω τι είπε ο Feynman σχετικά με τη διδασκαλία στην Βραζιλία, σε αντίθεση με την αντίστοιχη στις ΗΠΑ:
“Υπάρχει όμως κάτι που αξίζει να αναφερθεί — εκείνη την περίοδο δίδαξα επίσης κβαντομηχανική σε κάποιο κέντρο ή κάπου· μια φορά, όταν ήμουν στη Βραζιλία, δίδαξα κβαντομηχανική. Είχα μερικούς φοιτητές από διάφορα μέρη. Είναι η μόνη φορά που δίδαξα και ένιωσα πραγματικά ικανοποιημένος από τη διδασκαλία. Όταν διδάσκω εδώ ή αλλού, νιώθω μια μορφή απογοήτευσης, που είναι η εξής: αν ο φοιτητής τα πάει καλά, δεν ξέρεις αν εσύ τον δίδαξες· μπορεί απλώς να είναι καλός φοιτητής. Τον έχουν διδάξει κι άλλοι κτλ. Και αν αργότερα προοδεύσει στην έρευνά του, δεν ξέρεις αν έκανες εσύ κάτι ή αν το πέτυχε μόνος του ή με άλλους καθηγητές μετά. Αν δεν τα πάει καλά, λες «οι φοιτητές δεν τα πάνε καλά» και απογοητεύεσαι. Έτσι, ποτέ δεν έχω αυτό το αίσθημα στη μεταπτυχιακή διδασκαλία. Ακόμα κι όταν τους έχω ως ερευνητικούς φοιτητές, δεν μπορώ να δω τι έκανα εγώ, αν έκανα κάτι.
Weiner: Είναι δύσκολο να το μετρήσεις.
Feynman: Ακριβώς. Δεν ξέρω τι έκανα. Αλλά όταν πήγα εκεί κάτω, αυτοί οι τύποι προέρχονταν από το κενό. Ήρθαν από την Αργεντινή και δεν γνώριζαν τίποτα· όμως είχαν μελετήσει μόνοι τους. Τους διδάσκω κβαντομηχανική και τώρα ξέρουν κβαντομηχανική, ενώ πριν δεν ήξεραν τίποτα γι’ αυτήν. Είναι διδασκαλία μικρής κλίμακας — μικρότερη ομάδα. Ξέρεις τον φοιτητή και μπορείς να δεις τι επίδραση έχεις πάνω του.”
Μου θύμισε διδασκαλία Α΄Λυκείου, σε αντίθεση με την Γ΄…

Γεια σου Δημήτρη. Καλή δύναμη στην προσπάθειά σου! Είναι μεγάλο το κειμένο, αλλά νομίζω ότι θα βρεις αρκετά σημεία με ενδιαφέρον.
Γεια σου Διονύση. Αυτό που λέει ο Φάινμαν, κουβαλάει μια αλήθεια. Αυτό που μου κάνει εντύπωση στο κομμάτι, είναι ότι δεν θέλει να παινευτεί παίρνοντας λίγη από την λάμψη επιτυχημένων επιστημόνων που πέρασαν από τα χέρια του (διδακτορικοί φοιτητές του), προφανώς δεν του χρειάζεται.Πάντα προτιμούσα την Α’ από την Γ’ Λυκείου. Η Α’ κουβαλούσε (ακόμη) μια “αθωότητα”!
Σας ευχαριστώ όλους για την παρακολούθηση της ανάρτησης.

Καλημέρα παιδιά

Πέντε παρατηρήσεις απ’ τη δεύτερη συνέχεια στο Cornel

Έξι μόλις μήνες μετά τη βράβευσή του με το Νόμπελ, ισχυρίζεται ότι αγνοεί τη συμβολή των άλλων δυο βραβευμένων την ίδια χρονιά (1965), Schwinger & Tomonaga, ή έστω δεν γνωρίζει τις λεπτομέρειες των δικών τους προσεγγίσεων στην Ηλεκτροδυναμική.

Υπερβολές….

Μια αισιόδοξη ματιά στην Κβαντική Θεωρία της Βαρύτητας, εν έτει 1966:

«Για παράδειγμα, επεξεργάστηκα την κβαντική θεωρία της βαρύτητας σε τάξη απείρως υψηλότερη—δηλαδή, σε βαθμό, σε λεπτομέρεια, απείρως υψηλότερη—από οποιονδήποτε άλλον που γνωρίζω. Αλλά δεν είναι πλήρης. Υπάρχουν ορισμένες μικρές αδυναμίες. Έτσι δεν την έχω γράψει. Μα είναι τρέλα—είναι τώρα πέντε ετών. Θα έπρεπε να έχει γραφτεί.
Παρ’ όλα αυτά, αυτό που με ενοχλεί είναι ότι δεν έχω φτάσει ακριβώς μέχρι το τέλος. Πιθανόν, αν καθόμουν να το γράψω, θα έβρισκα τον δρόμο μου μέχρι το τέλος».

Οι πιθανότητες δεν τον βοήθησαν.

Ούτε αυτούς που ακολούθησαν μέχρι σήμερα, Χόκινγκ, Πένροουζ, Βίτεν, Ροβέλλι, Σμόλιν, και υπάρχει μέλλον.

Τα διαγράμματα Feynman υπερίσχυσαν του μαθηματικού φορμαλισμού του Schwinger μόνον όταν ο Freeman Dyson απέδειξε τη συμβατότητά τους με τις μέχρι τότε αποδεκτές μεθόδους.

Αντιφάσεις.
Την ικανότητα των στρατιωτικών να αποφασίζουν γρήγορα, σε αντίθεση με το ψιλολόγημα των επιστημόνων άλλοτε την θαυμάζει (όταν του επέτρεψαν να ενημερώσει τους εργαζόμενους στο εργοστάσιο διαχωρισμού στο Oak Ridge για τη φυσική της βόμβας) και άλλοτε την κολάζει (όταν λογοκρίνουν τμήματα της έκθεσης που έγραψε σχετικά με την πυρηνική ενέργεια προς τον ΟΗΕ).

«Από τότε απέκτησα πολύ καθαρότερη εικόνα για το πώς λειτουργεί η κυβέρνηση—και τι δεν πάει καλά μ’ αυτήν. Πράγματα ζωτικής σημασίας αποφασίζονται υπερβολικά εύκολα. Είναι εντυπωσιακό που ένας άνθρωπος μπορεί να αποφασίσει τόσο γρήγορα. Αλλά και ένα ζάρι αποφασίζει γρήγορα. Κι αυτό είναι κακό. Ήταν ένα πολύ σοβαρό ζήτημα»

Τέλος,
ο δεύτερος Αργεντινός μαθητής του στο Ρίο, εκτός απ’ τον Amati ήταν ο Alberto Sirlin, που στο κείμενο αναφέρεται ως Sirene.

Μερκούρη ευχαριστούμε,

Νηστεία μέχρι τον Μάιο;
 

Γιώργο καλησπέρα. Πρώτα απ’ όλα να σ’ ευχαριστήσω, για μια ακόμη φορά, για την διόρθωση-συμπλήρωση του Alberto Sirlin. Σκοπεύω να ολοκληρώσω τη συνέντευξη τον Μάιο (καλά να είμαστε) με αφορμή την επέτειο της γέννησης του Φάινμαν. Μέχρι τότε νηστεία για τους αναγνώστες, αλλά δουλειά και προσευχή για μένα!

Στο σχολείο ειμαστε αυτεπαγωγή. Είχαμε ορίσει την παραπάνω ύλη πιο πριν και το διαγώνισμα εγράφη την προηγούμενη εβδομάδα που είμασταν και οι τρεις φυσικοί στο εξωτερικό.

Καλημέρα Χρήστο.
Να ευχαριστήσω την Άννα, τον Ανδρέα και σένα, για το διαγώνισμα που βάλατε στο σχολείο σας και που μοιραστήκατε μαζί μας…

Καλημέρα παιδιά. Χρήστο μου άρεσε ιδιαίτερα το Δ5. Όταν τα διορθώσεις πες μας πόσοι το απάντησαν. Ελπίζω να περάσατε ωραία στην εκδρομή. Τους χαιρετισμούς μου στην Άννα και τον Ανδρέα.

Καλημέρα Χρήστο ,Άννα και Ανδρέα.
Πολύ καιρό είχα να “διαγωνιστώ” ολοκληρωμένα έστω και σε μέρος της ύλης.
Με κράτησε σε ενδιαφέρον κυλώντας ομαλά και φρενάροντας στα Γ2)ε) και Δ5)
Χρόνος επίλυσης …χαλαρά 2 h
Τελικά μ’άρεσε !
Οι παρατηρήσεις μου:
Θεμα Α: εντός ορίων
ΘέμαΒ:
Β1) απαιτεί προσοχή στη σχέση των κ (αν ανέβαινε το εμπόδιο θα ήταν +1)
Επειδή υπάρχουν διάφορες περιπτώσεις (ανεβάζω -κατεβάζω και από απόσβεση σε ενίσχυση ή αντίστροφα) τους έλεγα μια φορά κι ένα καιρό σχεδιάστε τους πέντε πρώτους κροσσούς αρχίζοντας από το κεντρικό οπότε χωρίς …λόγια, βλέπουν πως αλλάζουν τα Ν. Εννοείται πως πρέπει να νοιώθουν πότε πάμε δεξιά η αριστερά, αύξηση της διαφοράς αποστάσεων ή μείωση αντίστοιχα.
https://i.ibb.co/b5qqXngp/image.png
Β2) απλό
Β3) μ’άρεσε
Θέμα Γ
Γ1) για να πάρουν φόρα!
Γ2) δ) εμφανίζεται μια “χορδή” που κάπως με φρέναρε ως προς το Ο που θεωρείται
κοιλία,το ξεπέρασα πάντως αισίως.
ε) προς δύσκολούτσικο
Θέμα Δ
Δ1)…φύγαμε
Δ2) …ρολάρουμε
Δ3)προσέχουμε
Δ4) ουφ… ίδρωσα
Δ5) Δύσκολο. !!! τη λύση σας.
Εμένα δεν μου ‘κοψε και πήγα δυναμικά με ανάλυση της Fηλ μια τυχαία στιγμή εφαπτομενικά και ακτινικά οπότε η εφαπτομενική φρενάρει και η Fμπ μειώνεται…
Αφήνει κενό ο τρόπος μου μάλλον.
Εύχομαι πάντα αξιοπρεπή τα κριτήριά σας.

Καλησπέρα σε όλους.
Διονύση, Αποστόλη και Παντελή ευχαριστούμε για το σχόλιο.
Αποστόλη το Δ5 μπήκε απλά και μόνο για να δουν και κάτι άλλο. Γι αυτό και τα δύο μόρια. Από τις πρώτες ματιές κάποιοι έχουν πει ότι η ταχύτητα είναι μηδενική χωρίς επαρκή εξήγηση. Έδωσα τους χαιρετισμούς και ανταπέδωσαν.
Παντελή πληρέστερη η απόψή σου ευχαριστούμε για τα σχόλια.

Ωραίο διαγώνισμα Χρήστο, ευχαριστώ τους συναδέλφους που το επιμελήθηκαν και εσένα εννοείται και που μας το προσφέρατε.

Καλημέρα Παυλο.
Σε ευχαριστούμε πολύ.

Καλησπέρα! Μια απορία έχω ! Γιατί στο Β3 δεν υπολογίζουμε το επαγωγικό ρεύμα που δημιουργείτε…. Ευχαριστώ!!!

Διονυση καλησπέρα.
Το πλαίσιο και στις τρεις θεσεις αφηνεται με μηδενικη ταχύτητα και δεν εχει προλαβει να αναπτυχθεί Εεπ. Για αυτό ζηταμε και δινουμε αρχικες επιταχύνσεις.
Δεν αφήνουμε το σώμα αρχικά και ζητάμε την επιτάχυνση σε διάφορα στάδια της κίνησης καθως διερχεται απο τις αντίστοιχες θέσεις. Απλά την αρχικη επιτάχυνση αν αφεθει στη θεση 1, στη θεση 2 και στην 3. Βεβαια στη θεση 2 η επιτάχυνση θα ειναι παντου g καθως συνολικα Εεπ=0.

Χρήστο κατανοητό!!! Σε ευχαριστώ πολύ!!!

Καλημέρα Χρήστο. Πολύ ωραίο διαγώνισμα. Συγχαρητήρια σε όλους σας. Ιδιαίτερο κα μου άρεσε πολύ το Δ5. Να είσαι καλά.

Γειά σου Δημήτρη
Σε ευχαριστούμε πολύ.

Χριστός Ανέστη σε όλη την παρέα!

Χρήστο , Άννα , Ανδρέα σας ευχαριστούμε πάντα για τα όμορφα διαγωνίσματα που μοιράζεστε μαζί μας.
Ομολογώ πως μόλις το είδα το παρόν και πήγα κατευθείαν στο Δ5 με τα τόσα που διάβασα στα σχόλια. Θεώρησα λοιπόν πως το Πρώτιο συγκρούεται με τον θετικό οπλισμό. Ήταν σαφές πως έπρεπε να δουλευτεί με δύναμη αλλά φυσικά δεν είχα πληροφορία για την δύναμη που ασκεί το τοίχωμα-οπλισμός. Αν σκεφτούμε την κρούση σαν πιθανή αιτία αλλαγής κατεύθυνσης τότε μπορεί να έχει τις 2 ταχύτητες στο Α, πριν κ μετά την κρούση…
Υπάρχει κάτι στην εκφώνηση που έχω παραβλέψει και αποκλείει την κρούση; Αν όχι μήπως θα έπρεπε να σημειωθεί; Βέβαια σε 2ο χρόνο αποκλείουμε την κρούση, γιατί απλά δεν μπορεί να δώσει αποτέλεσμα, ωστόσο αυτό απαιτεί μια δεξιότητα που δύσκολα την αποκτά μαθητής.
Και μια απορία: έχει δουλευτεί κάτι παρόμοιο στην τάξη ή τους πετάξατε απλά στα βαθιά και ήταν για εκείνους τους καταπληκτικούς μαθητές που βαριούνται και γνωρίζουν το κάθετι πριν καν τους το πούμε. Ομολογώ πως 1η φορά σε διαγώνισμά σας βλέπω θέμα αυτού του διαμετρήματος(εννοείται εκτός επιπέδου πανελληνίων, ίσως θέμα διαγωνισμού φυσικής). Πάντα ευγνώμων.

Πένυ καλησπέρα
Σε ευχαρισώ για το σχόλιο και τον προβληματισμό σου.

Πουθενά δεν αναφέρεται η κρούση ούτε υπονοείται. Αν γινόταν κρούση θα δινόταν ένα σχήμα που να χτυπά στην πλάκα. Για Λόγους πληρότητας θα έπρεπε να μπει οπώς λες καθώς δεν είχαμε αυτό στο μυαλό μας.
Όμως ακόμη και αν γινόταν κρούση από την τροχιά θα προέκυπτε και πάλι μηδενική ταχύτητα. Δεν μπορεί να είναι άλλη εκτός από αυτή, η μοναδική εφαπτόμενη σε κάθε σημείο καταλήγει σε αυτό.
Το ερώτημα μπήκε για να δούμε ποιοι μπορούν να σκεφτούν και εκτός από τα τετριμένα. Γι αυτό και μόνο τα 3 μόρια. Βέβαια από άποψη γνώσης η πληροφορία αυτή είναι γνωστή από την πρώτη λυκείου. Το διάνυσμα της ταχύτητας είναι εφαπτόμενο στο εκάστοτε σημείο της τροχιάς.

Κάποιος μαθητής απάντησε σωστά συνδυάζοντας την εικόνα του σχήματος 4.1 από το στερεό σώμα.

https://i.ibb.co/5hxnXf2g/img4-6-1776338436-5068.jpg

Χρήστο ευχαριστώ για την απάντηση ωστόσο:
1) το ότι συνδύασε κάτι ένας μαθητής δεν δηλώνει τίποτε. Είχα μαθητή που βρήκε το λάθος στο Γ θέμα του 2012 φώναζε το λάθος μέσα στο τμήμα ενώ έγραφαν και κανείς δεν κατάλαβε τίποτε. Τότε όλη(σχεδόν) η κοινότητα των φυσικών έμαθε για το λάθος από τα ΜΜΕ. Υπάρχουν τέτοιοι μαθητές, πόσο μάλλον στο σχολείο σας εικάζω.
2) Είναι γνωστό πως η πλάγια κρούση με τοίχο αντιστρέφει την φορά της συνιστώσας y της ταχύτητας, ενώ αφήνει αμετάβλητη την συνιστώσα x. Οπότε, ναι μπορεί να έχει ακριβώς πριν και ακριβώς μετά την κρούση διαφορετική διεύθυνση ταχύτητας. Δεν καταλαβαίνω ακόμη γιατί: ” Όμως ακόμη και αν γινόταν κρούση από την τροχιά θα προέκυπτε και πάλι μηδενική ταχύτητα. “
3) Επίσης στο σχήμα της άσκησης υπάρχουν σε πεπερασμένη απόσταση d οι οπλισμοί του πυκνωτή, γιατί να μην σκεφτώ την κρούση; Πόσο μάλλον όταν υπάρχει σχετική ασκησιολογία.
4) Σε παρακαλώ απάντησε μου όπως θα το εξηγούσες σε μαθητή γιατί πραγματικά προσπαθώ να καταλάβω τι μου έχει ξεφύγει, ειδικά στο σημείο της απάντησής σου: “Όμως ακόμη και αν γινόταν κρούση από την τροχιά θα προέκυπτε και πάλι μηδενική ταχύτητα. Δεν μπορεί να είναι άλλη εκτός από αυτή, η μοναδική εφαπτόμενη σε κάθε σημείο καταλήγει σε αυτό.”

Πένυ καλησπέρα
1) Το ότι ο μαθητής απάντησε σκεπτόμενος τον τροχό δεν αναφέρθηκε για να δικαιολογήσω ότι μπορούν όλοι να το κάνουν αλλά το ότι σκέφτηκε ενιαία σαν φυσική μέσω της κλίσης.

2) Το ότι κυκλοφορούν δεκάδες ασκήσεις με μεθοδολογία και παραδοχές προσωπικά σιχαίνομαι τη μεθεδολογία βήμα 1, 2 κτλ. οπότε δεν το ασπάζομαι.

3) Για την τροχιά αυτό που εννοούσα είναι ότι για τη δεδομένη τροχιά ακόμη και με κρούση ναι δεν θα μπορούσε να είναι άλλη η ταχύτητα. Η απάντηση που θα έδινα είναι αυτή με τις κλίσεις.
Τώρα αν γινόταν κρούση και υπήρχε οριζόντια συνιστώσα ταχύτητας δεν θα μπορούσε απλά να είναι αυτή η καμπύλη καθώς θα υπήρχε δύναμη Lorentz και η τροχιά θα ήταν όπως η 2η εικόνα που παραθετω.

Οι εικόνες είναι από τις προσομοιώσεις του Ηλία Σιτσανλή

Στην πρώτη εικόνα είναι η τροχιά της άσκησης.

https://i.ibb.co/S7Mbn1S9/Screenshot-2.jpg

Στη δεύτερη με ταχύτητα παράλληλη στην κατωτερη θέση.

https://i.ibb.co/HLtwrCms/Screenshot-3.jpg

Καλησπέρα σας
Γιάννη, πράγματι χαριτωμένος γρίφος! 🙂
https://i.ibb.co/nN6PxKJk/page-0001.jpg

Γειά σου Γιάννη . 180

Εκανα μια” αλγεβρική” λύση και μια γεωμετρικη. Μου αρεσε καλύτερα η γεωμετρική. Την ανεβαζω τωρα. Αύριο η “αλγεβρικη” : https://i.ibb.co/GQRqT2pz/mar-40.png

Καλησπέρα Χρήστο και Γιώργο.
Μια λύση και από μένα:
https://i.ibb.co/vCzMXfm8/55.png

https://i.ibb.co/xxkkBCM/A3-65-page-0001.jpg

Η πηγή δίνει μια λύση που παίζει με το λόγο εμβαδών ομοίων τριγώνων:

Θέλετε να μετατρέψετε το θέμα σε θέμα τύπου PISA;
Ρωτήστε αν τα κόκκινα έχουν συνολικό εμβαδόν:

1. Ίσο με 140.
2. Μικρότερο από 140.
3. Μεγαλύτερο από 140.

Καλημέρα σε όλους. Και η αλγεβρική λύση: https://i.ibb.co/chC14GLF/mar-41.png

Καλημέρα Γιώργο.

Kαλημερα Γιαννη. Αυτη η ερωτηση τυπου PISA που προτεινεις εχει μεγαλυτερο εκπαιδευτικο ενδιαφερον απο το αρχικο προβλημα το οποιο με τον ενα η με τον αλλο τροπο τελικα λυνεται μαλλον ευκολα. Ολοι οι μαθητες με το ματι θα απαντησουν οτι τα κοκκινα εχουν μεγαλυτερο συνολικο εμβαδον . Πως ομως θα το δικαιολογησουν? Ειναι ενα ωραιο παραδειγμα προς τα παιδια του πως διατυπωνουμε μια αποδειξη.
Υπαρχουν διαφοροι τροποι. Ενας τροπος ειναι οτι το καθε μπλε χωρίο χωραει στο αμεσως απο κατω του κοκκινο,και περισευει και κατι, αρα αν τα αριθμησουμε απο πανω προς τα κατω 1,2,3,…,8 τοτε ισχυει Ε1<Ε2,Ε3<Ε4,…,Ε7<Ε8 οποτε με προσθεση κατα μελη προκυπτει οτι τα κοκκινα εχουν μεγαλυτερο συνολικο εμβαδον.
Αλλος τροπος πιο εξυπνος ειναι να πουμε οτι εστω οτι οι δεικτες 1,2,3,…,8 ταυτιζονται με τα εμβαδα τους. Δηλαδη το 1 εχει εβαδον 1,το 2 εχει εμβαδον 2,…κλπ.
Αυτο βεβαιως δεν ειναι σωστο αλλα απο αποψη διατάξεως ειναι σωστο.Αρα μας ενδιαφερει αν το αθροισμα 1+3+5+7 ειναι μεγαλυτερο η μικροτερο απο το 2+4+6+8 και το συμπερασμα ακολουθει.

Καλημέρα Κωνσταντίνε.
Ενδιαφέρον θα είχε, θέμα διαγνωστικό δεν θα ήταν.

Καλό απόγευμα Παύλο.
Τι σου κάνει ένα μικρό βραχυκύκλωμα!!!

Παύλο καλησπέρα.
Όπως λέει και ο Διονύσης τι μπορεί να κάνει ένα βραχυκύκλωμα. Άσκηση για εμβάθυνση.
Θα πρότεινα να έσβηνες το ρεύμα Ιβ και Ι1 στον κλάδο ΠΝ στο σχήμα την t=0 καθώς δεν έχει ακόμη απομαγνητιστεί το πηνίο και δεν διαρρέεται απευθείας με Ιβ.

Καλησπέρα Διονύση και Χρήστο, σας ευχαριστώ για το σχόλιο. Χρήστο νομίζω πως αμέσως μετά το κλείσιμο του διακόπτη το πηνίο διαρρέεται από την ίδια ένταση ρεύματος που διαρρεόταν ακριβώς πριν το κλείσιμο του διακόπτη και την οποία έχω συμβολίσει με I₁. Η πηγή αμέσως μετά διαρρέεται από το ρεύμα βραχυκύκλωσης (Iβρ.) και ο αγωγός δεν διαρρέεται από ρεύμα γιατί δεν έχουμε ΗΕΔ από επαγωγή αφού την t₀ είναι ακίνητος (υ = 0 ⇒ Eεπ = Bυℓ = 0 ⇒ I₂ = 0). Αυτά θεωρώ πως είναι τα ρεύματα που «συνυπάρχουν» στο αγώγιμο τμήμα ΠΝ.

Ναι έχεις δίκιο Χρήστο ότι θα μπορούσα να βάλω το i’ αλλά επειδή δεν ήξερα (θεωρητικά) εκ των προτέρων την φορά του i’ και για να φαίνεται καλύτερα η λογική της επίλυσης για αυτό προτίμησα να το σημειώσω έτσι στο σχήμα. Ναι την θυμήθηκα την δικιά σου, πολύ ωραία άσκηση.

Παύλο καλησπέρα.
Συμφωνώ απόλυτα αλλα στο σχήμα βάλε καλύτερα ένα Ι’ όχι και τα δύο. Νομίζω μπερδεύει.
Μια παρόμοια δική μου εδώ με τα διαγράμματα. Εντάσεις ρευμάτων αμέσως μετά το βραχυκύκλωμα…

https://i.ibb.co/VcPZ5gwG/Screenshot-2-1773689936-6593.jpg

Πάρα πολύ ωραίο Παύλο και δύσκολο για τους μαθητές. Πολύ έξυπνη ιδέα!!!

Γεια σου Δημήτρη, σε ευχαριστώ για το σχόλιο.

Οι πρώτες πολυφασικές γεννήτριες που κατασκευάστηκαν εμπορικά ήταν διφασικές, όχι τριφασικές.

Η πρώτη μεγάλη εφαρμογή: 1891–1893
Στις αρχές της δεκαετίας του 1890:
Οι πρώτες διφασικές γεννήτριες εγκαθίστανται σε εργοστάσια και υδροηλεκτρικούς σταθμούς. Χρησιμοποιούνται για να τροφοδοτήσουν διφασικούς κινητήρες Tesla.
Η τεχνολογία ήταν πιο απλή από την τριφασική και πιο εύκολη στην κατασκευή.
Η πιο διάσημη εγκατάσταση ήταν: Το υδροηλεκτρικό του Νιαγάρα (1895)
Αρχικά σχεδιάστηκε ως διφασικό σύστημα!
Μόνο αργότερα μετατράπηκε σε τριφασικό καθώς η βιομηχανία κατέληξε ότι το 3‑φασικό είναι πιο αποδοτικό.
Γιατί τελικά επικράτησε το τριφασικό;
Γιατί:

• δίνει πιο ομαλή ροπή στους κινητήρες
• χρειάζεται λιγότερο χαλκό
• επιτρέπει πιο αποδοτική μεταφορά ισχύος
• είναι πιο συμμετρικό σύστημα

Έτσι, από το 1900 και μετά, το διφασικό άρχισε να εγκαταλείπεται.
Σήμερα υπάρχουν μόνο σε ειδικές εφαρμογές (όχι σε δίκτυα διανομής).

Γεια σου Ανδρέα.
Τις τριφασικές γεννήτριες τις χρησιμοποιοπυμε, αφου το άθροισμα τριών ίσως αντίστοιχων εντάσεων είναι μηδενικό και θεωρητικά θα μπορούσε ο ουδέτερος αγωγός να λείπει, οποτε χρειαζόμαστε τρεις φάσεις, τρεις αγωγούς.
Το διφασικό γιατί; Και γιατί η διαφορά φάσης 90° και όχι 180° μεταξύ τους;

Καλησπέρα Ανδρέα. Διονύση. Και γιατι όχι τετραφασικό (ανα 90 μοίρες – 4 διαφορετικές διανομές);
Σιγουρα το τριφασικό καλυτερο αφου εκμεταλεεύεται το ουδέτερο και για λιγότερς απώλειες και για οικονομία από τους αγωγους(1 διαδρομή αντι για 3 και αυτή με πολύ μικρότερη διατομή σύρματος)και έχουμε 2 διαφορετικες τασεις (πολική – φασική)

καλησπέρα Αντρέα.
Εξαιρετικό θέμα.

Καλησπέρα συνάδελφοι.
Διονύση διφασική γεννήτρια με 180 μοίρες σημαίνει απλώς αντίθετη πολικότητα. Ίδιες κυματομορφές, όχι δυο ανεξάρτητες φάσεις. Θα ήταν σαν μονοφασικό με δυο αντίθετες εξόδους, όχι διφασικό. Όπως έγραψα, σε μια πραγματική διφασική γεννήτρια τα δυο πηνία είναι κάθετα τοποθετημένα μεταξύ τους.
Διφασικές = δυο πηνία σε 90 μοίρες. Από Wikipedia (με κλικ μεγενθύνεται):

https://i.ibb.co/4wrckwPN/22.jpg

Γιώργο οι τετραφασικές γεννήτριες εμφανίστηκαν μόνο σε πειραματικά ή ειδικά συστήματα στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ού αιώνα. Δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ ευρέως. Το τετραφασικό σύστημα δεν βελτίωνε την ομαλότητα του περιστρεφόμενου πεδίου όσο το τριφασικό και χρειαζόταν περισσότερα τυλίγματα, άρα μεγαλύτερο κόστος.

Χρήστο σε ευχαριστώ.

Ευχαριστούμε το Δάσκαλο Στέφανο Τραχανά ,
για την όλη προσπάθειά του…
“να ανοίξει ένα παράθυρο προς τον πραγματικό κόσμο “εκεί έξω” ,όπως ο ίδιος αναφέρει στο βιβλίο “Κβαντομηχανική Λυκείου”.
Ευχαριστούμε επίσης το Θοδωρή Παπασγουρίδη και όσους του Βαρβακείου συνέβαλαν για την ομιλία και συζήτηση επι τρίωρο σχεδόν!

Εκ μέρους των μαθητών του Γενικού Λυκείου Ψυχικού που παρακολούθησαν την ομιλία του κ. Στέφανου Τραχανά, θέλω να τον ευχαριστήσω για την παρουσίαση και τις πολύτιμες πληροφορίες που μας έδωσε απόψε.

Θοδωρή δεν ξέρω ,μου γράφει τούτο
https://i.ibb.co/23P501K1/image.png

Παντελή στο έστειλα στο email σου, δεν ξέρω και εγώ, ίσως είναι μεγάλο το αρχείο

Άκυρο

https://i.ibb.co/BV0MMwZw/9.jpg

Μία φωτογραφία και από εμένα.

Ευχαριστούμε ιδιαίτερα όσους μαθητές επέλεξαν να περάσουν το Σαββατόβραδό τους μαζί μας (και ήταν τουλάχιστον 20)

Μια πραγματικά ξεχωριστή βραδιά.

Ευχαριστούμε τον Στέφανο Τραχανά για το παράθυρο που άνοιξε — όχι μόνο προς τον κόσμο της Φυσικής, αλλά προς έναν τρόπο σκέψης που εμπνέει και συγκινεί.

Θερμά συγχαρητήρια και σε όλους όσοι εργάστηκαν για να γίνει αυτή η συνάντηση πραγματικότητα.

Φύγαμε συνεπαρμένοι και πλουσιότεροι!

Το ppt της ομιλίας του Στέφανου Τραχανά

Η ομιλία βιντεοσκοπήθηκε και θα αναρτηθεί στο youtube

Μέχρι να γίνει αυτό εφικτό οπότε θα έχουμε τη δυνατότητα να απολαύσουμε
ξανά τον Δάσκαλο και τον μοναδικό τρόπο αφήγησής του, ας περιοριστούμε
στις διαφάνειες της ομιλίας.

Παντελή σε ευχαριστούμε για την μεταφορά εικόνων από την εκδήλωση, όταν μπορέσεις ανέβασε το σύνδεσμο του ppt της ομιλίας, στο “σώμα” της ανάρτησης

Ευχαριστούμε όλους όσους τιμήσατε την εκδήλωση με την παρουσία σας

Ευχαριστούμε τον Δάσκαλο Στέφανο Τραχανά για την όμορφη παρουσίαση που μας πρόσφερε. Ευχαριστούμε τον Θοδωρή, που προετοίμασε την όλη εκδήλωση και τη Βαρβάκειο σχολή, που μας φιλοξένησε και όλους όσους βοήθησαν, στην όλη διαδικασία.
Ευχαριστώ και τον Παντελή, για τα παραπάνω στιγμιότυπα.
Ο σύνδεσμος Θοδωρή τώρα λειτουργεί και όποιος φίλος ενδιαφέρεται μπορεί να κατεβάσει το αρχείο pptx.
O σύνδεσμος και με κλικ ΕΔΩ.

Εξαιρετική η χθεσινή εκδήλωση στη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή. Ο δάσκαλος Στέφανος Τραχανάς μας καθήλωσε για τρεισήμισι ώρες με μια συναρπαστική ομιλία. Η αίθουσα ήταν κατάμεστη — δεν έπεφτε καρφίτσα — και επικρατούσε απόλυτη σιωπή. Σπάνια βλέπει κανείς τόσο κόσμο, ένα Σάββατο βράδυ, να παραμένει ακίνητος και προσηλωμένος για να απολαύσει μια πραγματικά μοναδική πνευματική εμπειρία.
Παραθέτω εδώ δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την ομιλία του Στέφανου Τραχανά, εν αναμονή του βίντεο με ολόκληρη την παρουσίαση, το οποίο πραγματικά αξίζει να δούμε και να μελετήσουμε όλοι.
Θοδωρή, σε ευχαριστούμε θερμά για αυτή την υπέροχη και ουσιαστική εκδήλωση.

Αποσπασμα της εκδήλωσης εδω

Καλημέρα και συγχαρητήρια σε όλους τους διοργανωτές.
Ευχαριστούμε τον Δάσκαλο Στέφανο Τραχανά, που όχι μόνο με τα βιβλία του, αλλά και με την παρουσία του, μας διδάσκει διαρκώς!
Με την ελπίδα να «επαναφέρουμε το είδος του αυθάδη μαθητή στις τάξεις»…

Ένας ζωντανός ομιλητής που σε κάνει να μην καταλαβαίνεις ότι πέρασε η ώρα.

Η χθεσινή ομιλία του Στέφανου Τραχανά ήταν ακόμη ένα παράδειγμα της προσπάθειάς του να δείξει πώς ένα “εξωτικό” αντικείμενο μπορεί να συνδεθεί με την πραγματικότητα και κυρίως να διδαχτεί σε ένα ακροατήριο με γοητευτικό τρόπο. Ευχαριστίες στον ίδιο, το Θοδωρή για την όλη διοργάνωση, αλλά και στους μαθητές που προτίμησαν να περάσουν το Σαββατόβραδό τους παρέα με το Δάσκαλο.

Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Τραχανά! Εξαιρετικός ομιλητής και πολύ μεταδοτικός! Πρώτη φορά τον παρακολούθησα δια ζώσης. Πολύ όμορφη η βραδιά. Πολύ καλά οργανωμένη, επίσης, όλη η εκδήλωση. Συγχαρητήρια σε όσους ασχολήθηκαν για την υλοποίηση της. Ευχαριστούμε Θοδωρή.
Εντυπωσιακή και η παρουσία των μαθητών σε πλήθος αλλά και αφοσίωση στον ομιλητή.

Καλησπέρα

Ευχαριστούμε το Δάσκαλο Στέφανο Τραχανά για τη βοήθεια που μας προσφέρει στη διδασκαλία της Κβαντομηχανικής στο Λύκειο, τόσο με τα βιβλία του όσο και με ομιλίες σαν και αυτή που έδωσε χτες στο Βαρβάκειο Λύκειο.

Συγχαρητήρια στο Θοδωρή και στους συνεργάτες του για τη διοργάνωση!

Μακάρι να επαναληφθεί κάτι ανάλογο και στο μέλλον.

Ένα πολύ όμορφο Σαββατόβραδο με μια ελκυστική γεμάτη με  πολύτιμες πληροφορίες ομιλία, επί τρεισήμισι  ώρες, του δάσκαλου Τραχανά χέρι-χέρι με το «φάντασμα της όπερας». Μεγάλο το ακροατήριο με σημαντική  συμμετοχή μαθητών/τριών!!!Συγχαρητήρια στο Βαρβάκειο Λύκειο και σε όσους εργάστηκαν για την πραγματοποίησή του. Προφανώς ευχαριστούμε τον Θοδωρή που είχε την ιδέα του εγχειρήματος και δούλεψε για να είναι τόσο επιτυχημένη.

Συγχαρητήρια και από μένα σε όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης και κυρίως στο Θοδωρή και πάνω απ’ όλα στον αγαπημένο δάσκαλο της Φυσικής, κύριο Στ. Τραχανά (που τον έχω παρακολουθήσει σε πολλά βιντεομαθήματα). Δυστυχώς, οι διαμένοντες στην επαρχία βρισκόμαστε σε μειονεκτική θέση σε πολλά ζητήματα.

Καλημέρα σε όλους.
Ευχαριστούμε το Δάσκαλο Στέφανο Τραχανά.
Θοδωρή συγχαρητήρια, ευχαριστούμε και εσένα και όσους εργάστηκαν γι’ αυτή την όμορφη βραδιά.
Δεν μπόρεσα να παρευρεθώ, αλλά τον έχω απολαύσει στο παρελθόν και σίγουρα θα υπάρξουν και άλλες ευκαιρίες!
Να είστε όλοι καλά.

Το παρόν αφιερώνεται στο Δάσκαλο Στέφανο Τραχανά, αλλά και στο Θοδωρή που φρόντισε για τη σημερινή ομιλία.

Γειά σου Αποστόλη.
Μετέτρεψες όμορφα τον πεζό λόγο του Δάσκαλου σε άσκηση!

Εξαιρετικό Αποστόλη, μία τεκμηριωμένη με σαφήνεια ιδέα για το πώς συνδέεται η φυσική και ειδικά η ύλη της κβαντομηχανικής με την βιωματική μας εμπειρία

Ευχαριστώ για την αφιέρωση και για την παρουσία σου στην εκδήλωση

Καλημέρα παιδιά και σας ευχαριστώ.

Καλημέρα Αποστόλη, ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ή!
Μου άρεσε ο τίτλος, αλλά και το πολύ δυνατό «story» που απευθύνεται σε όλους: Για εμάς που έχουμε αρχίσει να κουραζόμαστε προς το τελευταίο τέταρτο/πέμπτο της σχολ. χρονιάς, για ανήσυχους μαθητές που τα καταφέρνουν, αλλά συνεχίζουν να βλέπουν την παράγραφο του φαιν. Compton-ακριβώς-σαν μία ακόμα παράγραφο, και για τους πιο αδύναμους μαθητές που, αν είναι να κρατήσουν κάτι, ας κρατήσουν αυτό! 

Καλημέρα Νάσο και σε ευχαριστώ. Ο τίτλος είναι δανεικός από το βιβλίο του Στέφανου Τραχανά. Το στοίχημα κατά τη διδασκαλία του κεφαλαίου είναι νομίζω να πείσουμε τους μαθητές ότι η κβαντομηχανική ερμηνεύει την ίδια μας την ύπαρξη. Τι θα κερδίσει ένας μαθητής αν περιοριστούμε στο ότι κατά το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο αποσπώνται ηλεκτρόνια από ένα μέταλλο ή ότι κατά το φαινόμενο Compton φωτόνια σκεδάζονται από ηλεκτρόνια και μετά τον βάλουμε να λύσει και ασκήσεις κάνοντας βασανιστικές πράξεις με το h, το e και το c;

Συγχαρητήρια Αποστόλη. Όπως θα έπρεπε να είναι τα θέματα στο κεφάλαιο.

“Το φαινόμενο Compton είναι λοιπόν ο μηχανισμός μετατροπής του άγριου φωτός που παράγεται στον πυρήνα στο εξημερωμένο φως που εκπέμπεται από την επιφάνεια του Ήλιου και συντηρεί την ίδια μας τη ζωή.”

Αποστόλη, εμείς τη γλυτώνουμε από το “άγριο φως” λόγω της σκέδασης των φωτονίων του από τα ελεύθερα ηλεκτρόνια στο ηλιακό πλάσμα, (τί μαθαίνουμε τώρα στα τελειώματα)…. αλλά ο Μαυροπάνος δεν την γλύτωσε από τις “άγριες διαθέσεις” του Χάαλαντ και βίωσε το φαινόμενο της ανελαστικής κρούσης στον μακρόκοσμο

https://i.ibb.co/HT50Rpgz/image.png

Δημήτρη (Τσάτση) δεν “δαγκώνουμε”…. γιατί ρε φίλε δεν μας συστήθηκες;
Θυμάμαι, όχι φυσιογνωμία, τη συνάντηση το 2018 στην Μαράσλειο για τον Ανδρέα Κασέτα

Σε ευχαριστώ Δημήτρη. Θοδωρή εντυπωσιακό στιγμιότυπο, με το πρόσωπο του θύτη να έχει την ικανοποίηση ότι πέτυχε διάνα. Θα αξιοποιηθεί στη διδασκαλία. Δημήτρη έχω την ίδια απορία με το Θοδωρή.

Δημήτρη η αλήθεια είναι ότι είχα μια υποχρέωση και έφυγα βιαστικά στο διάλειμμα. Ελπίζω να τα πούμε από κοντά στις προσεχείς συναντήσεις μας.

Αποστολη καλησπέρα
Πολύ καλα εκανες και το εκανες άσκηση. Διαβάζοντας το καλοκαίρι βιβλιου τπυ Στέφανου Τραχανα ειχα σταθει στο ερωτημα και αναρωτηθηκα καοθτα να δεις τι συμβαίνει. Φυσικα δεν μου ειχε περάσει απο το μυαλό.

Καλησπέρα Αποστόλη.
Μια μικρή διόρθωση στην απάντηση του ερωτήματος (γ). Γράφεις «Σύμφωνα με το φαινόμενο Compton ένα φωτόνιο μπορεί να σκεδαστεί από ένα πρακτικά ελεύθερο ηλεκτρόνιο με αποτέλεσμα να μειώνεται η ενέργεια και το μήκος κύματός του». Αφού μειώνεται η ενέργεια του σκεδαζόμενου φωτονίου, το μήκος κύματός του αυξάνεται. Κάτι που προκύπτει και από τη σχέση μετατόπισης Compton.
Υπάρχει και μια πρόσφατη σχετική ανάρτηση στο physicsgg (Το φαινόμενο Κόμπτον ως προϋπόθεση για την ύπαρξη της ζωής).

Καλησπέρα Θοδωρή και Αποστόλη. Συστήθηκα και μίλησα με αρκετούς φίλους διαδικτυακούς από το ylikonet. Εσένα δεν σε ενόχλησα …είχες δουλειά αρκετή. Αποστόλη εσένα δεν σε είδα στο διάλειμμα.
Επίσης ..άντε μπράβο ..Μαράσλειο ήταν το 2017…ο Γιώργος Φασουλόπουλος εξυμνώντας την μνήμη του έλεγε πως γνωριστήκαμε “στα Φιλαδέλφεια” (sic).
Θα τα πούμε από κοντά, ελπίζω, σύντομα.

Πολύ όμορφη ανάρτηση Αποστόλη.

Καλημέρα παιδιά και σας ευχαριστώ. Βαγγέλη έκανα τη διόρθωση και σε ευχαριστώ για την παραπομπή στην καλή σελίδα physicsgg.

Εντυπωσιακό θέμα!
Μίλησε γι’ αυτό ο Στέφανος Τραχανάς.
Θα έπρεπε να περιλαμβάνονται στα διδασκόμενα τέτοια που συνδέουν τη Φυσική με καθημερινά ερωτήματα.
Η απουσία τέτοιων αναφορών δεν παρατηρείται μόνο στη σύγχρονη Φυσική αλλά και στην Κλασική.

Γεια σου Γιάννη και σε ευχαριστώ. Τα βιβλία του Στέφανου Τραχανά είναι πολύτιμη βοήθεια για να κατανοήσουν οι μαθητές πόσα καθημερινά ερωτήματα απαντά η Κβαντομηχανική. Από τα σχολικά βιβλία, που γράφτηκαν την προηγούμενη χιλιετία, απουσιάζουν τέτοιες αναφορές. Εν αναμονή των νέων, η ψηφιακή μορφή των οποίων υποτίθεται ότι θα ήταν διαθέσιμη από τα μέσα Φλεβάρη…

Καλημέρα Αποστόλη. Από Δευτέρα θα μπω στην Κβαντομηχανική – λίγο βιαστικά είναι η αλήθεια – γιατί μετά το Πάσχα η Γ΄λυκείου…
Εξαιρετική ανάρτηση. Μια άσκηση δε χρειάζεται να έχει 3×3 συστήματα για να είναι διδακτική. Σκοπός της Φυσικής είναι η κατανόηση του κόσμου μας, αλλά έτσι όπως την έχουν κάνει… τέλος πάντων.
Το χρονικό διάστημα δεκάδων ως εκατοντάδων χιλιάδων χρόνων το είχα διαβάσει για πρώτη φορά στο βιβλίο του Άρθουρ Κλάρκ “Ηλιακή Καταιγίδα”.
Το φως που φτάνει στη Γη έχει ηλικία 8,3min, αλλά η ενέργειά του έχει ηλικία δεκάδων χιλιάδων χρόνων! Βέβαια το φωτόνιο, που φεύγει από την επιφάνεια του Ήλιου δεν είναι το ίδιο με αυτό που δημιουργήθηκε στον πυρήνα. Είναι το «τελευταίο» μιας αλυσίδας αλληλεπιδράσεων.

Γεια σου Ανδρέα και σε ευχαριστώ για το σχόλιο.

Παναγιώτη καλημέρα. Μπράβο (και πάλι) για την προσφορά στο υλικονέτ.
Μου άρεσαν πολύ τα ερωτήματα Α4 και Α5 (Δ,Ε) και η διάκριση των καρβονυλικών στο Γ1 γιατί εστιάζουν στις “λεπτομέρειες” του σχολικού βιβλίου (ελπίζω μαθητές που είδαν το διαγώνισμά σου να πήραν το μήνυμα).

Έχω την εντύπωση ότι το Α3 δεν υπάρχει στο βιβλίο. Μπορεί βέβαια να κάνω λάθος.

Μια παρατήρηση: νομίζω ότι δεν υπάρχει η απαιτούμενη ισορροπία (πολύ κινητική, διαλύματα, καθόλου ατομική θεωρία).

Μία ένσταση: Το θέμα Δ2 της τράπεζας είναι ένα κακό θέμα. Είχε γίνει μια μικρή συζήτηση το καλοκαίρι που πέρασε με αναφορά σε αυτό ακριβώς. Προφανώς είναι η δική μου άποψη για το θέμα και δεν μειώνει καθόλου τη συνεισφορά του στο διαγώνισμά σου.

Μία ερώτηση: Στο Α1, στις δύο ενώσεις, ο C έχει αριθμό οξείδωσης -2. Μπορούμε πραγματικά να μιλάμε για οξειδοαναγωγική αντίδραση, επειδή οι δύο C έχουν διαφορετικό Α.Ο. στην αιθανόλη σε σχέση με το αιθυλένιο; Και ποιες είναι οι ημιαντιδράσεις οξείδωσης και αναγωγής; Δεν μπόρεσα να καταλήξω σε συμπέρασμα. Κάθε βοήθεια καλοδεχούμενη.

Ίσως ζητώ πολλά αλλά θα περιμένω και το επόμενο διαγώνισμα που θα φτιάξεις. Καλή συνέχεια.

Δημητρη τωρα ειδα το σχολιο σου για το Α1, ειναι οξειδοαναγωγη αφου ο ενας C παθαινει οξειδωση κι αλλος αναγωγη΄-

1. Ημιαντίδραση ΟξείδωσηςΑφορά τον άνθρακα που θα ενωθεί με το -ΟΗ (ο αριθμός οξείδωσης αυξάνεται από -2 σε -1):
C(-2) —> C(-1) + 1 e-

2. Ημιαντίδραση ΑναγωγήςΑφορά τον άνθρακα που θα ενωθεί με το -Η (ο αριθμός οξείδωσης μειώνεται από -2 σε -3):
C(-2) + 1 e- —> C(-3)

εναλλακτική αιτιολογηση: σελιδα 289 2ο τευχος
Ειδικά βέβαια στην οργανική μπορούμε να θεωρήσουμε:
Οξείδωση είναι η μείωση της ηλεκτρονιακής πυκνότητας του C η
οποία προκαλείται:
• με σχηματισμό των δεσμών C-O, C-N, C-X ή
• με διάσπαση των δεσμών C-H.
Αναγωγή είναι η αύξηση της ηλεκτρονιακής πυκνότητας του C η
οποία προκαλείται:
• με σχηματισμό των δεσμών C-Η ή
• με διάσπαση των δεσμών C-O, C-N, C-X.

Παναγιώτη σ’ ευχαριστώ για την επισήμανση στο Α3. Τελικά έκανα λάθος. Δεν το είχα προσέξει. Οπότε ακόμη ένα επιπλέον μπράβο για τις “λεπτομέρειες” που ανέφερα στο προηγούμενο σχόλιο (έπιασε κι εμένα).

Για το Α1 τώρα: η ερώτηση δεν έχει να κάνει ούτε με τις μεταβολές των ΑΟ (που προφανώς είναι αυτές που αναφέρεις) ούτε με τη μεταβολή της ηλεκτρονιακής πυκνότητας (που πραγματικά συμβαίνει).
Οι ημιαντιδράσεις που έγραψες προφανώς δεν είναι ημιαντιδράσεις, καθώς σε αυτές πρέπει να υπάρχουν αντιδρώντα (μόρια ή ιόντα) -> προϊόντα (μόρια ή ιόντα) + Δe (μεταβολή φορτίου). Γι’ αυτή την αντίδραση, πώς θα είναι οι ημιαντιδράσεις;

Το ρωτάω γιατί δεν το γνωρίζω.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:  
A1: i (Οξειδοαναγωγής)
A2: ii ([B] > [Γ])
A3: i (Ισχυρό οξύ)
A4: iii (R-O-O-R)
 
A5 :
Α: Σωστό
Β: Σωστό
Γ: Σωστό
Δ: Σωστό
Ε: Λάθος

 Ενδεικτικές απαντήσειςΒ.1 α) Η αντίδραση έχει ΔΗ > 0 και συνεπώς είναι ενδόθερμη. β) Η αντίδραση είναι απλή και τα στερεά δεν συμπεριλαμβάνονται στο νόμο ταχύτητας. Επομένως η έκφραση του νόμου ταχύτητας θα είναι υ = k .γ) Η αντίδραση είναι μηδενικής τάξης, όπως φαίνεται από τον νόμο ταχύτητας.δ) Η ταχύτητα της αντίδρασης σε όλη τη διάρκεια της είναι σταθερή και ισούται με την τιμή της σταθεράς ταχύτητας, επειδή είναι μηδενικής τάξης. Συνεπώς κατά τη διάρκεια των 2 πρώτων δευτερολέπτων η ποσότητα του CaCO3 που αντέδρασε είναι ίση με την ποσότητα του CaCO3 που αντέδρασε κατά την διάρκεια των 2 επόμενων δευτερολέπτων. Άρα και το ποσό θερμότητας που εκλύεται τα πρώτα 2 δευτερόλεπτα θα είναι ίσο με το ποσό θερμότητας που εκλύεται τα επόμενα 2 δευτερόλεπτα.Επομένως x = y.Β.2Στο υδατικό διάλυμα ΗCN πριν την προσθήκη KCN(s), έχει αποκατασταθεί η ισορροπία:ΗCN(aq) + Η2Ο(l) ⇌ H3O+(aq) + CN-(aq)   (1)α) Η προσθήκη στερεού KCN(s) στο υδατικό διάλυμα ΗCN δεν μεταβάλει τον όγκο του διαλύματος και έχει σαν αποτέλεσμα τη διάλυση και τη διάσταση του KCN σύμφωνα με την αντίδραση:KCN(aq)  K+(aq) + CN-(aq)  (2)Η συγκέντρωση του [CN-] του διαλύματος ΗCN θα αυξηθεί. Το CN- είναι κοινό ιόν για τις αντιδράσεις (1) και (2) και λόγω επίδρασης κοινού ιόντος η ισορροπία της αντίδρασης (1) θα μετατοπιστεί αριστερά. Αυτό θα έχει σαν συνέπεια τη μείωση των mol H3O+ και τη μείωση της συγκέντρωσης [Η3Ο+]. Επειδή η συγκέντρωση οξωνίων [Η3Ο+] μειώνεται, από τη σχέση pH = -log[H3O+] βγαίνει το συμπέρασμα ότι το pH του διαλύματος HCN αυξάνεται. Ο βαθμός ιοντισμού δίνεται από τη σχέση: Λόγω μετατόπισης της ισορροπίας (1) προς τα αριστερά αυτό θα έχει σαν συνέπεια την μείωση των mol ΗCN που ιοντίστηκαν και συνεπώς μείωση του βαθμού ιοντισμού α.β) Η προσθήκη αερίου ΗCl(g) στο υδατικό διάλυμα ΗCN δεν μεταβάλει τον όγκο του διαλύματος και έχει σαν αποτέλεσμα τη διάλυση και τον ιοντισμό του ΗCl σύμφωνα με την αντίδραση:HCl(aq) + H2O(l)  H3O+(aq) + Cl-(aq) (3)Λόγω της αντίδρασης (3) η συγκέντρωση των οξωνίων [H3O+] και τα mol H3O+ του διαλύματος θα αυξηθούν. Το [H3O+] είναι κοινό ιόν για τις αντιδράσεις (1) και (3) και λόγω επίδρασης κοινού ιόντος η ισορροπία της αντίδρασης (1) θα μετατοπιστεί αριστερά. Επειδή η συγκέντρωση οξωνίου [Η3Ο+] αυξάνεται, από τη σχέση pH = -log[H3O+] βγαίνει το συμπέρασμα ότι το pH του διαλύματος HCN μειώνεται. Ο βαθμός ιοντισμού δίνεται από τη σχέση: Λόγω μετατόπισης της ισορροπίας (1) προς τα αριστερά αυτό θα έχει σαν συνέπεια την μείωση των mol που ιοντίστηκαν και συνεπώς μείωση του βαθμού ιοντισμού α.  

ΘΕΜΑ Δ
Ενδεικτική επίλυση4.1
α)     i.  2ΝΗ3(aq) + 3CuO(s) → N2(g) + 3Cu(s) + 3H2O(l) ①
ii. Για το CuO ισχύει ότι: Mr = 63,5 + 16 = 79,5  5 mol
Για την ΝH3 ισχύει ότι: n = c⋅V = 2  ⋅ 1 L = 2 mol
mol  2ΝΗ3(aq)  +  3CuO(s)  →  N2(g)  +  3Cu(s)  +  3H2O(l)  Αρχικά     2                       5 Αντιδρούν     2                       3                    Παράγονται                                                      1              3        Τελικά       —                   2                    1              3 Οπότε παράγεται 1 mol αερίου Ν2.
β)     i.
mol  Ν2(g)  +  3Η2(g)  ⇌  2ΝΗ3(g)  ΔΗ = − 92 kJ Αρχικά    1               2,5 Αντιδρούν    x                3x Παράγονται                                           2x                    Ισορροπία  (1-x)         (1-3x)            2x Κατά τον σχηματισμό 2 mol ΝΗ3 εκλύονται 92 kJ Κατά τον σχηματισμό 2x mol ΝΗ3 εκλύονται 46 kJ2⋅46 = 92⋅2x Þ 46 = 92⋅x Þ x = 0,5Στη χημική ισορροπία ισχύει ότι:
32  .  
Οπότε η σταθερά της χημικής ισορροπίας ② στους θ οC είναι ίση με 32  .
ii.  10-3  .
Οπότε η μέση ταχύτητα της αντίδρασης από την έναρξη της αντίδρασης μέχρι την αποκατάσταση της ισορροπίας είναι ίση με 10-3  .4.2. Η αντίδραση που πραγματοποιείται περιγράφεται από τη χημική εξίσωση:ΝH3(aq) + HCl(aq) → NH4Cl(aq)Στο ισοδύναμο σημείο η ΝH3 έχει αντιδράσει στοιχειομετρικά με το HCl. Από την καμπύλη ογκομέτρησης παρατηρούμε ότι μέχρι το ισοδύναμο σημείο έχουν χρησιμοποιηθεί 10 mL πρότυπου υδατικού διαλύματος HCl. Οπότε στο ισοδύναμο σημείο ισχύει ότι: c(NH3) = 0,2 M.Επομένως η συγκέντρωση του υδατικού διαλύματος Δ1 σε ΝH3 είναι ίση με 0,2 Μ. 

 Γ1
1.     n_A = 0,2 mol και n_B = 0,2 mol.
2.     
ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΙ ΤΥΠΟΙ
Οι Καρβονυλικές Ενώσεις (Α, Β)
·        Α: HCHO (Μεθανάλη)
·        Β: CH₃CH₂CHO (Προπανάλη)
Οι Αλκοόλες (Α1, Β1)
·        Α1: CH₃OH (Μεθανόλη)
·        Β1: CH₃CH₂CH₂OH (1-Προπανόλη)
Τα Νιτρίλια (Γ, Δ)
·        Γ: HOCH₂CN (υδροξυ-αιθανονιτρίλιο)
·        Δ: CH₃CH₂CH(OH)CN (2-υδροξυ-βουτανονιτρίλιο)
Τα Υδροξυ-οξέα (Ε, ΣΤ)
·        Ε: HOCH₂COOH (Υδροξυ-αιθανικό οξύ)
·        ΣΤ: CH₃CH₂CH(OH)COOH (2-υδροξυ-βουτανικό οξύ)
Οι Εστέρες (Ζ, Θ)
·        Ζ (Ε + Β1): HOCH₂COOCH₂CH₂CH₃ (Υδροξυαιθανικός προπυλεστέρας)
·        Θ (ΣΤ + Α1): CH₃CH₂CH(OH)COOCH₃ (2-υδροξυβουτανικός μεθυλεστέρας)

3.     pH = 0.
4.     V = 640 mL

Γ2
α) Σταθερά ιοντισμού Kb = 5 ∙10-5
β) pH στο ισοδύναμο σημείο της ανωτέρω ογκομέτρησης = 5,5

Καλησπέρα σας!
Κατά την όξινη υδρόλυση των νιτριλίων παράγεται κατιόν αμμωνίου και όχι αμμωνία.

Καλησπέρα σας, χρησιμοποιήσα τον συμβολισμό του σχολικού βιβλίου, αλλά έχετε δίκιο θα ήταν καλύτερα να αποφευχθεί ο όρος όξινη.

Στο Β1 εφόσον η αντίδραση είναι αμφίδρομη ο νόμος ταχύτητας είναι:
d[CO2]/dt = k1 – k2[CO2]
Mε την πάροδο του χρόνου η ταχύτητα παραγωγής του CO2 ελαττώνεται όπως φαίνεται από την εξίσωση.Αρα y<x.

A1
Κατά την προσθήκη H2O στο αιθένιο:
iii. προκύπτει οργανική ένωση με περισσότερους σ δεσμούς από πριν και παράλληλα εκλύεται θερμότητα.

Καλησπέρα καλησπερα Δημητρη – ευχαριστω για τα σχολια σου. οντως θα μπορουσε να υπάρχει διαφορετικη κατανομή ανα κεφάλαιο. 
Σχετικά με το Α3, μπορεί να διαφύγει στον καθένα, ειναι σελιδα σχολικο βιβλιο δευτερο τευχος 142 στο μπλε πλαισιο.

https://i.ibb.co/W4bR2qXn/650739644-10164057946688331-2290807972337012586-n-1773494064-218.jpg

Διόρθωσα την ανάρτηση, γιατί δεν είχα γράψει κάτι για την πηγή και την επανέφερα. Η ανάρτηση αυτή είναι άσκηση που μου έστειλε φίλος και τέθηκε σε Πανκινεζικές Εξετάσεις. Την έφτιαξα λίγο…
Η πρωτότυπη
https://i.ibb.co/TxhH2JFF/image.jpg
Βλέπουμε ότι οι Κινέζοι αγαπούν την Θερμοδυναμική.

Καλημέρα Ανδρέα.
Επικροτώ του Διονύση το σχόλιο:
Ωραίοι οι Κινέζοι !
Εκείνο το νούμερο 10382 στην αρχή της κινέζικης εκφώνησης
με παραπέμπει σε “τράπεζα” άντλησης θεμάτων.
Ήθελα να ‘ξερα πόσο γρήγορα γράφει κείμενο μιας σειράς ένας κινέζος,
σε σχέση με μας π.χ

Και μεις και μείς την αγαπάμε Ανδρέα τη Θερμοδυναμική!!!
Γι’ αυτό την … εξαφανίσαμε…
Ευτυχώς είσαι και συ να μας θυμίζεις ότι διδάσκεται; στον προσανατολισμό της Β΄τάξης…

Καλησπέρα συνάδελφοι. Σας ευχαριστώ. Διονύση είπα φέτος να αφιερώσω περισσότερες ώρες στη Θερμοδυναμική, με το σκεπτικό ότι έχει πολλές εφαρμογές και ίσως τραβήξω το ενδιαφέρον κάποιων μαθητών. Όλοι σχεδόν διαβάζουν …Κρούσεις. Αφού έκαναν το νόμο Boyle, στο επόμενο μάθημα: Τι μας λέει ο νόμος Boyle; Ο απουσιολόγος: “Η πίεση και όγκος είναι σταθερά”! 🙁
Στην Κατεύθυνση. Δε χρειάζεται να λέμε που έχουν γράψει τη Γενική Παιδεία.
Σε αυτή την ανάρτηση βρήκα ευκαιρία να διαπιστώσω μια ακόμα φορά ότι στο Γυμνάσιο γίνεται παιδοφύλαξη. Οι έννοιες πίεση, υδροστατική πίεση, αρχή Pascal, άνωση, άγνωστες στην πλειοψηφία. Στην εποχή μας δεν περνούσες στο Λύκειο αν δεν τα ήξερες αυτά.

Παντελή μετά αναρωτιόμαστε γιατί τα τραίνα στην Κίνα πάνε με 600km/h, γιατί οι Κινέζοι θα πάνε στη Σελήνη, γιατί τα Κινέζικα αυτοκίνητα γέμισαν τις αγορές,…

Στον Παύλο και στα παιδιά που ψάχνονται.
Μου βγήκε ολίγον αλμυρή για τα παιδιά, όμως
το σενάριο θα τους χρειαστεί αργότερα σε άλλες τάξεις
και τότε θα τους φανεί ευκολότερο .
Ελπίζω να μην έχω σφάλει κάπου στους υπολογισμούς

Όμορφη και συνάμα δύσκολη άσκηση Παντελή, σε ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση.

Καλησπέρα Παύλο.
Βήμα βήμα ανεβαίνεις τα σκαλοπάτια
κι άμα κατέχεις να αξιοποιείς το α-t … καθαρίζεις.
Να είσαι πάντα καλά με χαμόγελο

Καλησπέρα Παντελή. Πολύ όμορφη. Κάνει και για μαθητές Β΄. Φοβερή η ιδέα η δύναμη να μηδενίζεται αρκετά μετά που έχει αρχίσει η κάθοδος του σώματος.
Αξίζει να παρουσιαστεί στην τάξη – τώρα που έχουμε και διαδραστικούς- με το i.p.
To αρχείο ΕΔΩ

Μια εικόνα
https://i.ibb.co/qKPPFJJ/20.jpg

Καλησπέρα Ανδρέα.
Βεβαίως και για Βετείς.
Να μαρτυρήσω πως παρ’ ολίγο να την πατήσω
κάνοντας εκκίνηση από το έδαφος αλλά όπως φαίνεται
από το ΙΡ ,για το οποίο σε ευχαριστώ, το σώμα θα είχε πέσει
στο έδαφος στο 6ο s και γιαυτό ανέβασα “αρκετά” το επίπεδο εκκίνησης.
Να είσαι καλά

Καλημερα Παντελή. Ωραια ασκηση και δύσκολη,καλή και για παιδιά που ψάχνονται και για καθηγητές που ψάχνονται. 🙂 .
Ηθελα να κανω ενα σχόλιο σχετικα με το πρωτο ερωτημα. Η εννοια “ξεκινά”,κατα την γνώμη μου πρεπει να οριστει πριν χρησιμοποιηθει. Ειναι προφανης? Σου λεω οτι παλιά συζηταγαμε τρεις μέρες με τον Διονύση Μητρόπουλο και τον Γιάννη Κυριακόπουλο,για το τι σημαινει το “ξεκινά”. Το ξεκινημα ειναι ενα γεγονος το οποιο συμβαινει μια συγκεκριμενη χρονικη στιγμη? Αυτη τη χρονικη στιγμη,την χρονικη στιγμη δηλαδη που το σωμα ξεκινα,η ταχυτητα ειναι μηδεν ή όχι? Η επιταχυνση ειναι μηδεν ή όχι? Στην περιπτωση της παρούσης ασκήσεως πότε το σωμα ξεκινα? Η συνισταμενη δυναμη ειναι F=4-2t. Γραφεις οτι την χρονικη στιγμη μηδεν το σωμα απογειωνεται.Χρησιμοποιεις δηλαδη αλλη λέξη. Αυτο σημαινει οτι την χρονικη στιγμη μηδεν το σωμα ξεκινα?
Ερωτηση: Αν συνισταμενη δυναμη η οποια ασκειται στο αρχικα ακινητο σωμα ηταν F=t^2 ,με t μεγαλυτερο ή ισο του μηδενος,τοτε ποια χρονικη στιγμη το σωμα ξεκινα? Αυτες ολες οι ερωτησεις εχουν τελειως προφανεις απαντησεις,ακόμα και για μαθητη Α Λυκειου,υπο την προυποθεση ομως,οτι εχει προηγηθει ενας ορισμος της εννοιας “ξεκινά”. Χωρις ορισμο δεν γίνεται να απαντηθουν. Θα μου πεις πολυ το ψαχνω και ταλαιπωρώ τον κοσμο με λεπτομέρειες,ενω η ασκηση σου ετσι οπως την εχεις θεσει,δουλευει μια χαρά. Συμφωνω η ασκηση ειναι όντως μιά χαρά, αλλα καμια φορά αξιζει τον κοπο να ασχολούμαστε και με λεπτομέρειες,όπως θα έκανε ενας μαθηματικός. 🙂

Καλό μεσημέρι πιά Κωνσταντίνε.
Όταν ο δάσκαλος ρωτά τον μαθητή …”πότε το σώμα ξεκινά” ,
πρόσθεσε δηλ. απογειώνεται (δεν γράφτηκε στην ανάρτηση)
Λιανά:

• πριν τη δράση της F είχαμε ΣF=0, a=0 και υ=0 ακίνητο
• κάποια στιγμή (t=0) ΣF>0 άρα α>0 και υ=0 άρα κατ’αρχάς

υπάρχει dυ=αdt>0 δηλ. το κινητό μετά dt αποκτά 0+dυ και
ξεκινά να κινείται
Τελικά όταν υ=0 και α διάφορο του 0 το κινητό είναι στιγμιαία ακίνητο
και ξεκινά αμέσως …μετά. Πόσο όμως είναι το αμέσως;
(Δεν βρίσκω τους διαλόγους με Κυρ και Διονύση)
Αντιλαμβάνομαι πως δεν θα ικανοποιήσω τις απαιτήσεις τις μαθηματικές για το θέμα,
όμως πες μου στο συγκεκριμένο, σε τι διαφέρει το ξεκινώ από το απογειώνομαι
γιατί δεν το πιάνω.
Σ’ευχαριστώ , να είσαι καλά

Καλημέρα σε όλους..
Κωνσταντίνε θα συμφωνήσω μαζί σου ότι για να χρησιμοποιήσουμε ένα όρο (πχ μια λέξη και όχι μόνο) από την καθομιλουμένη στη Φυσική πρέπει να προσδιοριστεί με Φυσική και Μαθηματική μεθοδολογία , σαφώς.
Όμως εδώ αναφερόμαστε σε μαθητές Α Λυκείου ή και Β Λυκείου.
Τα παιδιά δεν ξέρουν καλά καλά τι είναι συνάρτηση (δεν μιλάω καν για παραγωγούς). Έχουμε ιδιαίτερη δυσκολία να διδάξουμε τους ρυθμούς και να γίνουν κατανοητοί και από τη φυσική οπτική και από την Μαθηματική διατύπωση .
Καλό είναι λοιπόν να αποφεύγουμε τέτοιες “φιλοσοφικές” προσεγγίσεις ,επειδή το μόνο που επιτυγχάνουμε είναι να απομακρύνουμε τα παιδιά από την Φυσική.
Παντελή πολύ όμορφη άσκηση!

Παρεμπιπτόντως όταν ήμουνα Σχολείο ανέφερα ότι στις φράσεις “ξεκινάει” , ” σταματάει “,”αφήνεται” , έχουμε αρχική ταχύτητα μηδέν και επιτάχυνση διάφορη του μηδενός.

Καλό μεσημέρι Γιώργο.
Χαίρομαι για την εκτίμηση του θέματος και σε ευχαριστώ.

Απολογούμε…
Μόλις πριν λίγο πήρα χαμπάρι ότι το σώμα δεν απογειώνεται
δηλαδή δεν ξεκινά από το έδαφος αλλά από κάποιο επίπεδο
ψηλά ιστάμενο και διέγραψα τη λέξη “απογειώνεται” και αυτό επειδή
αρχικά θεωρούσα ότι βρίσκεται στο έδαφος…όμως υπήρχε λόγος που
ανέβασα την αρχική θέση ψηλά. Έτσι ο Κων/νος έχει δίκιο που λέει πως χρησιμοποίησα άλλο όρο στη λύση αντί του ξεκινώ που έχω στην ερώτηση.

Καλημέρα, ωραίο θέμα!
Μια προσομοίωση.

Kαλημερα Παντελή και σε ολη την παρεα και καλη Κυριακή . Κατ αρχην Παντελη η ασκηση ειναι μια χαρα δεν θεωρω οτι πρεπει να διορθώσεις κατι,απλως με ενδιαφερει το θεμα της χρήσεως λεξεων εκ της καθομιλουμένης,οι οποιες ομως στην περιπτωση μας εχουν αυστηρο μαθηματικο περιεχομενο,χωρις προηγουμενως να εχουν οριστει. Ειχαμε μια συζητηση στην οποια συμετειχε και ο Διονύσης Μάργαρης,για το τι σημαινει “επαφη” ,”χασιμο επαφης” μεταξυ δυο σωματων.Μπορειτε να μου πειτε σε ποιο βιβλιο Φυσικης η επαφη ειναι ορισμενη? Η επαφη προυποθετει μη μηδενικη δυναμη αλληλεπιδρασης ή οχι? Εμεις π.χ. τι εννοουμε οταν λεμε οτι εχουμε χασιμο επαφης και λυνουμε ασκησεις?
Για να μην μιλαω αόριστα, εγω το “ξεκιναει”,το οποιο δεν ειναι ορισμενο σε κανενα βιβλιο Φυσικης,για να το χρησιμοποιησω,το οριζω προηγουμενως ως εξης :
“Eνα σωμα αρχικα ακινητο,λεμε οτι ξεκιναει να κινειται την χρονικη στιγμη to,αν υπαρχει ανοιχτο διαστημα (t1,t2),το οποιο να περιεχει το to,τετοιο ωστε για καθε χρονικη στιγμη μικροτερη ή ιση της to που ανηκει σε αυτο το διαστημα,να ισχυει υ=0 και για καθε χρονικη στιγμη μεγαλυτερη της to που ανηκει σε αυτο το διαστημα,η ταχυτητα να μην ειναι μηδεν.”
Αυτη ειναι τελειως απλη διατυπωση η οποια αν και ολιγον αφηρημενη,δεν απαιτει ιδιαιτερες γνωσεις και μπορει ευκολα να εξηγηθει με παραδειγματα στα παιδια.
Αυτο που λεει ο Γιώργος (καλημέρα Γιώργο) οτι η φραση “ξεκιναει”, προυποθετει οτι έχουμε αρχική ταχύτητα μηδέν και επιτάχυνση διάφορη του μηδενός,μαλλον δεν ειναι σωστο.
Στην πραγματικοτητα ολα τα σωματα την χρονικη στιγμη που ξεκινανε εχουν ταχυτητα μηδεν και επιταχυνση επίσης μηδεν!
Επισης Γιώργο δεν συμφωνω με την αποψη σου περι Φιλοσοφικών προσεγγίσεων. Αυτες δεν ειναι Φιλοσοφικές προσεγγίσεις. Ειναι καθαρη λογικη και Μαθηματικα.

Καλημέρα Χρήστο.
Χαίρομαι που το κατατάσσεις στα ωραία.
Ευχαριστώ για την ωραία προσομοίωση η οποία μαρτυρά
και πέραν των ζητουμένων, μη ζητούμενα για ευνόητους λόγους… “Ζηλεύω”
π.χ max ύψος από τη θέση εκκίνησης : 10,67m
ύψος από το έδαφος που έγινε η εκκίνηση: 42,33m !
επιστροφή στη θέση εκκίνησης : t=6s
διάρκεια πτήσης μέχρι τη στιγμή που F=0: Δt=7s
διάρκεια πτήσης μέχρι το έδαφος: Δt=8s
Σε ευχαριστώ
 

Καλημέρα Κωνσταντίνε.
Ίσως επί το απλούστερο σχολίασα παραπάνω…
Αντιλαμβάνομαι μεν δεν μπορώ να πω κάτι άλλο δε, άλλωστε
κι εσύ μιλάς …”ολίγον αφηρημένα” και “μάλλον δεν είναι σωστό”
Μη με παρεξηγήσεις ,δεν ειρωνεύομαι, ιδιαίτερα μαθηματικές ερμηνείες,όμως να πω και ότι:
στο YOUNG π.χ πληθώρα ασκήσεων στην κινηματική με τον όρο ”ξεκινά” υπάρχουν,
χωρίς να έχω προσέξει ερμηνεία φυσικά, άρα εννοώ”ξεκίνημα της πρακτικής λογικής”
Καλή Κυριακή και σ’ευχαριστώ

Δεν σας προκάνω Διονύση και
έρχομαι δεύτερος…

Καλημέρα Παντελή, καλημέρα Κωνσταντίνε και καλή Κυριακή.
Για το ζήτημα του τι συμβαίνει τη στιγμή t=0, είπα να το δοκιμάσω με τη βοήθεια του i.p.
Ανεβάζω το αρχείο ΕΔΩ, όπου στο σώμα ασκώ απλά μια σταθερή δύναμη και στην παρακάτω εικόνα, βλέπουμε τι δίνει το πρόγραμμα, για t=0. Ταχύτητα μηδενική και επιτάχυνση διάφορη του μηδενός:

https://i.ibb.co/Y4P511p1/2026-03-15-093154.png

Καλησπέρα Τόνια. Μια ενδεικτική λύση στο οικοδόμημά σου και πάλι εύγε!
Το HCl είναι ισχυρό οξύ: HCl+ Η2Ο→Cl- +  Η3Ο+   συνεπώς C(HCl)=C(Η3Ο+)
Άρα   C(HCl)=10-pH     Έτσι  C1/C2 =10pH2-pH1 => 10C1=C2.  Έχουμε ίσους όγκους, συνεπώς 10 n(HCl)1= n(HCl)2 [1]
Με βάση τη χημική εξίσωση: ROH+SOCl2→RCl+ HCl+SO2,  διαπιστώνουμε  ότι
n(HCl)= n(ROH). Τότε η [1] γίνεται : 10 n(CH3ΟΗ)= n(ROH) [2]
Όμως έχουμε 600m(CH3ΟΗ)=32m(ROH) => 600 n(CH3ΟΗ)∙32=32n(ROH)∙Mr και από [2] : 60=Mr => 60=14ν+18 =>ν=3.
Η Β  ΔΕΝ  είναι αλδεΰδη , επομένως η Α ΔΕΝ  είναι η CH3CH2CH2OH, οπότε η Α είναι η 2-προπανόλη. [CH3CH(ΟΗ)CH3]
 

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κύριε Παπαστεργιαδη! Πολύ όμορφη η λύση σας

Τόνια συγχαρητήρια για την ιδέα σου !

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Παναγιώτη και σε σένα το ίδιο για τις όμορφες αναρτήσεις σου !

Γεια σου Γιώργο! Πολύ ωραίο το κείμενό σου! Ευχαριστούμε.

Καλημέρα Γιώργο.
Ωραία η ξενάγηση στον παρελθόντα χρόνο!
Εν τω μεταξύ εκεί στα σπαράγματα του αρχαίου τείχους,
διακρίνεται ο όχι και τόσο αρχαίος μηχανισμός άντλησης νερού,
με την γενική ονομασία “μαγγάνι” η με την τοπική του χωριού μου
“ντολάπι” το οποίο και διατηρώ στο περιβόλι ,εκτός λειτουργίας προς το παρόν
(χρειάζεται ανακατασκευή των δοχείων άντλησης που κρέμονταν σαν περιδέραιο
στο περιστρεφόμενο τύμπανο)
https://i.ibb.co/7sPbvh6/image.png
και αν προλάβω θα βρω κι ένα γαϊδουράκι να το βάλω σε παραδοσιακή λειτουργία.

Δημήτρη,
σ’ ευχαριστώ που για άλλη μια φορά φυλάς έναν καλό λόγο για τις αναρτήσεις μου

Παντελή, με τέτοια μπερκέτια, άρχοντας!

Γιώργο, σε ευχαριστούμε για την πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτησή σου, ακόμη και για εμάς που δεν γνωρίζουμε τόσο καλά την περιοχή, στην οποία αναφέρεσαι!

Τάσο καλησπέρα
Όπως φαίνεται απ’ την ανάρτηση ούτε εγώ την ήξερα

Καλημέρα σε όλους.
Γιάννη πολύ αξιόλογο!

Καλημέρα Βασίλη.
Ευχαριστώ.

Τι κρατώ απ’ την πρώτη περίοδο στο Cornell

Πρώτη φορά καθηγητής

«Δεν έκανα τίποτε άλλο παρά να προετοιμάζω τα μαθήματα. Τώρα συνειδητοποιώ ότι η προετοιμασία ενός καλού μαθήματος είναι μια πλήρης απασχόληση, αλλά τότε δεν το θεωρούσα σχεδόν τίποτα».

1946. Πώς να μιλήσεις σε συνέδριο που μετέχουν τα «μεγάλα κεφάλια», Bohr, Dirac & Weisskop, ενώ από κάτω παρακολουθούν καθηγητές Λυκείων για να εξοικειωθούν με τη φυσική του πυρήνα;

Με χιούμορ, επιλέγει ο Feynman.

Άπρεπη εκτιμούν την επιλογή του ο Bohr και ο Weisskop. Και «του τη λένε».

Και ο κεντρικός ομιλητής, ο Dirac;

Ενώ συζητούσαν για τις ιδέες του, αυτός λιαζόταν στο προαύλιο.  

Γεια σου Γιώργο.
Όπως είχες επισημάνει και στο προηγούμενο σχόλιό σου για κάτι παρόμοιο, ο σεβασμός του Φάινμαν για τα “μεγάλα κεφάλια” είναι δεδομένος. Ας μην ξεχνάμε ότι όταν προσλήφθηκε για το πρόγραμμα Μανχάταν ήταν μόλις 25 ετών και ανέλαβε να διδάξει στο Κορνέλ στα 27 του. Έτσι λοιπόν, μπροστά σε ονόματα που κουβαλούσαν και αναγνωρισμένο έργο, αλλά ήταν και μεγαλύτερα σε ηλικία (Μπορ, Ντιράκ, Βάισκοπφ, Οπενχάιμερ, Μπέτε, Τέλερ κλπ) είναι φυσικό να στέκεται “προσοχή”, αυτός, που μέχρι εκείνη την ώρα δεν είχε παρουσιάσει κάτι σημαντικό, πέρα από την ελπίδα για το μέλλον.
Με την ευκαιρία να προτρέψω τον Διονύση να συνεχίσει την ανάγνωση(!), γιατί έχουμε την ευκαιρία να μαθαίνουμε από πρώτο χέρι συγκλονιστικά γεγονότα, όπως την πρώτη πυρηνική δοκιμή στο Αλαμογκόρντο. Διονύση, αν εκτιμάς ότι παρουσιάζει με “ψυχρό” και ουδέτερο τρόπο ένα τέτοιο γεγονός, γίνε ελαστικός, γιατί όπως θα διαπιστώσεις από τη συνέχεια της συνέντευξης, στα κατοπινά χρόνια (τέλη της δεκαετίας του ’40) εργάστηκε με ομιλίες προσπαθώντας να ενημερώσει τον κόσμο για τους κινδύνους από τον ανταγωνισμό των πυρηνικών εξοπλισμών. Νομίζω ότι ο ενθουσιασμός είναι δικαιολογημένος για το νεαρό Φάινμαν, αφού είδε ότι αυτό για το οποίο δούλευε ο ίδιος και όλοι οι υπόλοιποι συνάδελφοί του είχε θετικό αποτέλεσμα. Και για έναν επιπλέον λόγο ̇ δεν πίστευε ότι θα πετύχει (όπως ισχυρίζεται) και βέβαια αμφιβάλλω αν ήταν σε πλήρη γνώση αυτού που θα προέκυπτε (δεν είχε φορέσει καν τα γυαλιά που του είχαν δώσει). Δεν είναι τυχαίο νομίζω, ότι ο Φάινμαν, όπως και άλλοι νεαροί τότε επιστήμονες που δούλευαν για το Πρόγραμμα Μανχάταν πέθαναν από καρκίνους σε σχετικά νέες ηλικίες (ο Φάινμαν στα 70). Εκτιμώ, ότι η σκέψη μας κυριαρχείται από τα μετέπειτα τρομακτικά αποτελέσματα σε ανθρώπινα θύματα και υλικές καταστροφές που προκάλεσε η ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Να βάλω όμως κι εγώ την δικιά μου ένσταση. Με δεδομένο ότι στη συνέντευξη έχουμε φτάσει πλέον στην μεταπολεμική περίοδο (περίπου στο 1947) δεν έχω δει ακόμη να εμφανίζεται ένα ερώτημα του τύπου «Πώς είδες εσύ, το περιβάλλον σου, οι συνάδελφοί σου την ρίψη των 2 ατομικών βομβών στην Ιαπωνία;» Πιθανόν να ήταν ένα θέμα ταμπού και να απέφευγαν μια ερώτηση με δύσκολη απάντηση. Καλό απόγευμα.

Καλό απόγευμα Μερκούρη.
“Αυτά τα τρία συνέδρια — απ’ όσο θυμάμαι ήταν τρία — ήταν για μένα πολύ μεγάλης
σημασίας και ενδιαφέροντος και στενοχωρήθηκα πολύ όταν σταμάτησαν. Αργότερα ρώτησα τον J. Robert Oppenheimer γιατί σταμάτησαν και μου είπε ότι έγινε έτσι επειδή μεγάλωναν.
Ήταν πολύ δύσκολο, αφού προσκαλούσες κάποιον, να μην τον ξαναπροσκαλέσεις. Όμως έπρεπε συνεχώς να προστίθενται νέοι, γιατί είχαν κάνει κάποιο πείραμα, είχαν κάποια αποτελέσματα να ανακοινώσουν — και έτσι άρχισε να διογκώνεται. Υπήρχαν και πολλές προσβολές· όλοι ένιωθαν προσβεβλημένοι και έγραφαν: «Γιατί δεν με καλέσατε; Γιατί δεν με καλέσατε;» Και ο Oppenheimer κουράστηκε και τα παράτησε.”
Από ότι βλέπεις συνεχίζω το διάβασμα! Έφτασα στο σημείο που τα …γέρικα άλογα τα σκοτώνουν…
Να απολογηθώ για το προηγούμενο σχόλιο;
Ένιωσα σαν να διαβάζω δηλώσεις του Τραμπ, για το πόσο γεναία, όμορφη, θαυμάσια είναι η δουλειά που κάνουν οι ένδοξες Αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράν…
Δεν άντεξα να διαβάζω τις σκέψεις ενός Τραμπιστή (προηγήθηκε 80 χρόνια…) τη στιγμή που “πέτυχε” το εγχείρημα και δημιουργήθηκε το μανιτάρι, από το μυαλό του οποίου δεν πέρασε καν η σκέψη, ότι θα ριχτεί για να εξολοθρεύσει ανθρώπους…
Τι να την κάνω την ευφυία;