Γιώργος Παπούλιας

Εξαιρετική!

Πάρα πολύ ωραία Χαράλαμπε, εύγε!!!

Εμπνευσμένη, πρωτότυπη, ενδιαφέρουσα από κάθε άποψη!

Να είσαι καλά.

Καλημέρα Χαράλαμπε και συγχαρητήρια για την άσκηση.

Θα συμφωνήσω με τον Πρόδρομο:

"Εμπνευσμένη, πρωτότυπη, ενδιαφέρουσα από κάθε άποψη!"

Υπέροχη και αυτή οπως και η ρουσσικη 

Δε θα διαβασω τη λύση ,θα την απολαυσω με χαρτι κ μολυβι

Χαράλαμπε, κάνε κοινόχρηστο το αρχείο, για όσους έχουν τον σύνδεσμο.

Χαράλαμπε, έχω την εντύπωση ότι η Google άλλαξε τις μέρες αυτές τις ρυθμίσεις και τον τρόπο προβολής αλλά και κοινοποίησης ενός αρχείου…

Καλημέρα Χαράλαμπε και συγχαρητήρια για την όμορφη και δύσκολη άσκηση που ανάρτησες!!!

Δυστυχώς η έννοια της Άνωσης, δεν διδάσκεται στο Λύκειο, παρά μόνο στο Γυμνάσιο  , κι αυτό πολύ επιφανειακά!

Βέβαια, μπορεί κάποιος να αποδείξει τον τύπο της άνωσης με σώμα πρισματικού σχήματος, βυθισμένου σε υγρό.

Αλλά ποιος θεματοδότης θα "τολμήσει" να προτείνει τέτοιο θέμα;

Όμως η ανάγνωσή της από ένα υποψήφιο, κέρδος θα επιφέρει σε αυτόν , διευρύνοντας το "οπτικό του πεδίο"!!

Να είσαι καλά.

Καλημέρα παιδιά.

Σπύρο η απόδειξη είναι πολύ απλή:

Η άνωση είναι ίση με τη δύναμη που θα δεχόταν το νερό που θα αντικαθιστούσε το βυθισμένο τμήμα.

Το νερό αυτό θα ισορροπούσε. Επομένως θα δεχόταν δύναμη όση το βάρος του ασκούμενη στο κέντρο βάρους του.

Την απόδειξη τη βρίσκουμε στο βιβλίο του Αλεξόπουλου.

Καλημέρα Χαράλαμπε, καλημέρα σε όλους.

Ωραίο πρόβλημα Χαράλαμπε, άσχετα με το αν μπορεί να μπει στις εξετάσεις ή όχι.

Σπύρο το "κέντρο άνωσης" συμπίπτει με το κέντρο βάρους του εκτοπιζόμενου υγρού.

Το βυθιζόμενο τμήμα της ράβδου εκτοπίζει μια ποσότητα υγρού και το κέντρο βάρους αυτού του όγκου του υγρού, ονομάζεται κέντρο άνωσης και από εκεί περνά ο φορέας της άνωσης.

Σπύρο γειά σου.

Σε κάθε στοιχειώδες τμήμα της ράβδου, ασκείται από το υγρό, μια κατακόρυφη προς τα πάνω δύναμη, που τη λέμε άνωση. Οι πλευρικές οριζόντιες δυνάμεις εξουδετερώνονται, και οι κατακόρυφες δίνουν ως συνισταμένη μια στοιχειώδη άνωση

dΑ=ρgdV

Όπως βλέπουμε, οι στοιχειώδεις γνώσεις δεν εξαρτώνται από το βάθος.

Αν λοιπόν "τεμαχίσουμε" το βυθισμένο τμήμα της ράβδου, σε στοιχειώδη τμήματα, τότε όλες οι στοιχειώδεις γνώσεις είναι ίσες κατά μέτρο και κατακόρυφες προς τα πάνω.

Έτσι η συνισταμένη τους, θα ασκείται στο μέσο του κομματιού της ράβδου που είναι στο υγρό.

Αν έχεις διαφορετικό μη γεωμετρικό στερεό, τότε πρέπει να βρεις το λεγόμενο κέντρο άνωσης, που είναι και το σημείο εφαρμογής της άνωσης.

Το " έξυπνο κινητό μου" πάλι με "κατάλαβε!

Τις "στοιχειώδεις ανώσεις " μου τις μετάφρασε σε

"στοιχειώδεις γνώσεις"!!!!

Σπύρο όπως έγραψα παραπάνω, αν πάρουμε ένα στοιχειώδες τμήμα της ράβδου, δέχεται δυνάμεις από το υγρό, σε όλη την επιφάνειά του. Αν τις αναλύσουμε σε οριζόντιες και κατακόρυφες, οι οριζόντιες λόγω της συμμετρίας και ανά δύο στο ίδιο βάθος, θα εξουδετερωθούν.

Μένουν οι κατακόρυφες, που λόγω διαφορετικού βάθους, θα δώσουν την στοιχειώδη άνωση, που είναι

dA=dm(εκτοπιζόμενου υγρού)g= ρdVg

Όπως βλέπεις δεν παίζει ρόλο το βάθος, αφού το g δεν μεταβάλλεται.

Όλες αυτές οι παράλληλες και ίσες κατά μέτρο στοιχειώδεις γνώσεις, με φορά προς τα πάνω, θα δώσουν ως συνισταμένη μια δύναμη που ασκείται στο μέσο της ράβδου , του βυθισμένου τμήματός του, που τη λέμε άνωση.

Αν είχαμε μή γεωμετρικό στερεό, τότε πρέπει να βρούμε το σημείο εφαρμογής όλων των στοιχειωδών ανώσεων, που θα είναι νομίζω, το κέντρο μάζας του υγρού που θα καταλάμβανε το χώρο του βυθισμένου μέρους του στερεού.

Αυτό το σημείο είναι και το κέντρο της άνωσης συνολικά, του βυθισμένου μέρους του στερεού.

Αν πάρουμε ένα κύλινδρο με τον άξονά του κατακόρυφο, και πάρουμε δύο αντιδιαμετρικά στοιχειώδη τμήματα όσων εμβαδών dS και στο ίδιο βάθος, δέχονται αντίθετες δυνάμεις και εξουδετερώνονται.

Μένουν οι κατακόρυφες, που λόγω διαφοράς βάθους θα δώσουν ως συνισταμένη την στοιχειώδη άνωση.

dA=(P2-P1)•ds=ρgdh•ds=ρgdV

Αν το σχήμα του βυθισμένου μέρους του είναι ακανόνιστο, και πάλι θα υπάρχουν δύο στοιχειώδεις επιφάνειες, που δέχονται δυνάμεις που μπορούμε να τις αναλύσουμε σε οριζόντιες x, y και κατακόρυφες z. Οι οριζόντιες θα δώσουν μηδενική συνισταμένη, γιατί σε ενάντια περίπτωση, αν το σώμα ισορροπεί, θα κινούσαν το σώμα μεταφορικά είτε και στροφικά.

Πράγμα άτοπο.

Σπύρο έγραψα παραπάνω ότι το σημείο εφαρμογής άνωσης σε όλο το βυθισμένο τμήμα του στερεού, είναι το κέντρο μάζας του υγρού, που θα καταλάμβανε το χώρο που καταλαμβάνει το μέρος του  βυθισμένου στερεού. Και το μέτρο της άνωσης είναι ίσο με το βάρος του εκτοπιζόμενου υγρού .

Ως προς το άλλο που λες, γιατί να είναι ίσες οι δυνάμεις που ασκούνται σε στοιχειώδη παράπλευρα εμβαδά που βρίσκονται στο ίδιο βάθος, άρα οι πιέσεις είναι ίσες, λέω το εξής:

Αν πάρουμε μια λεπτή οριζόντια ζώνη του στερεού, σε κάθε στοιχειώδες τμήμα της ζώνης θα ασκείται κάθετα σε αυτή, δύναμη dF=(ρgh+Patm.)•ds.

Μπορούμε να ολοκληρώσουμε σε αυτή τη ζώνη , οπότε θα βγει μηδενική η συνολική δύναμη στην οριζόντια διεύθυνση, ενώ στην κατακόρυφη όχι.

Κάνοντας το ίδιο σε όλη τη βυθισμένη επιφάνεια του στερεού, μένουν μόνο οι κατακόρυφες δυνάμεις, που θα δώσουν τελικά τη συνολική δύναμη, δηλαδή την άνωση.

Το σημείο εφαρμογής της άνωσης είναι το κέντρο μάζας του υγρού που θα καταλάμβανε το χώρο του βυθισμένου μέρους του στερεού.

Αυτό έχω να πω. Πιστεύω ότι σε κάλυψα!

Καλό μεσημέρι.

Σπύρο βλέπεις νερό μέσα σε νερό:

Κάνε την υπόθεση ότι βάρος και άνωση δεν έχουν ίδιο φορέα.

Τότε η νερένια μάζα δεν ισορροπεί. Άτοπον!

Επομένως έχουν ίδιο φορέα.

Βάλε στη θέση του νερού ένα οιοδήποτε σώμα, ελεύθερο ή όχι. Θα δεχθεί ίδια δύναμη άνωσης.

Επομένως άνωση και βάρος εκτοπιζόμενου υγρού είναι αντίθετες δυνάμεις με ίδιο φορέα.

Είναι πολύ απλό!

Βλέπεις την υπεροχή αυτής της απόδειξης (Αλεξόπουλος) έναντι της άλλης με τις πιέσεις, τα ρ.g.h κ.λ.π που χωλαίνουν σε σώματα τυχαίων σχημάτων. Άντε να παίρνεις θεωρήματα του διανυσματικού λογισμού για να αποδείξεις κάτι προσιτό και σε παιδί του Γυμνασίου!

Πέραν της εμφανούς υπεροχής της είναι όμορφη. Δες την διαφορά:

κ.Γιάννη, είναι φυσικά φανερό ότι πρέπει να έχουν τον ίδιο φορέα όταν το σώμα είναι ελεύθερο αλλιώς δεν θα υπάρχει ισορροπία.

Δεν μπορώ να καταλάβω όμως γιατί να ισχύει το παραπάνω όταν το σώμα δεν είναι ελεύθερο όπως δηλαδή στο παράδειγμα μας. 

Η απόδειξη της άνωσης γίνεται σε ελεύθερο σώμα. Στην απλή απόδειξη (π.χ Halliday-Resnick) θεωρούμε ποσότητα ρευστού που ισορροπεί, άρα δεν υπάρχουν εξωτερικές δυνάμεις με μη μηδενική συνισταμένη. 

Πως θα δείξουμε ότι η ισχύς της άνωσης είναι εξασφαλισμένη σε μη ελεύθερο σώμα?

Σπύρο έγραψα:

ένα οιοδήποτε σώμα, ελεύθερο ή όχι

Πάρε όποιο σώμα θέλεις μη ελεύθερο. Αντικαθιστώ με νερό μόνο το βυθισμένο του τμήμα. Το νερό-αντικαταστάτης ισορροπεί και όχι το σώμα. Επομένως η άνωση που δέχεται το νερό αντικαταστάτης (συνεπώς και το σώμα) είναι ίσο με το βάρος του νερού – αντικαταστάτη. Δεν με ενδιαφέρει το σώμα και ο τρόπος που ισορροπεί. Την άνωση θέλω να υπολογίσω.

Κάνε όποιο σχήμα θέλεις. Όποιο σώμα θέλεις, εν μέρει βυθισμένο. Μπορείς πολύ εύκολα να δείξεις ότι η άνωση και το βάρος του νερού-αντικαταστάτη είναι αντίθετες δυνάμεις με ίδιο φορέα.

Πολύ ωραίο θέμα μας έδωσες Χαράλαμπε

Το σχήμα στην ανάρτηση δεν φαίνεται καλά προφανώς η λύση που έχει δοθεί

είναι προσεγγιστική ;;  θεωρώντας ότι το μήκος ράβδου είναι πολύ μεγαλύτερο από

τις υπόλοιπες διαστάσεις της.   Αν η ράβδος είναι τετράγωνο παραλληλεπίπεδο L,α,α

η λύση θα είχε φασαρία

Καλημέρα Χαράλαμπε. Συγχαρητήρια που ανέδειξες ένα θέμα, που χρειάζεται οπωσδήποτε τον τύπο της άνωσης ή την αρχή του Αρχιμήδη. Προσωπικά πιστεύω ότι η άνωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους μαθητές σε ένα θέμα π.χ. ισορροπίας κυλίνδρου εντός υγρού, αφού έχει διδαχτεί στο Γυμνάσιο. Αλλιώς αποκόπτουμε την εκπαιδευτική διαδικασία του Γυμνασίου από το Λύκειο.
Στα Μαθηματικά π.χ. τις ταυτότητες, που διδάσκονται στη Γ΄Γυμνασίου, τις θεωρούν εκτός ύλης Πανελληνίων; Γιατί να είναι η άνωση; Η πίεση επίσης πότε διδάχτηκε; Το σχολικό της Γ΄γράφει: "Υπενθυμίζουμε ότι η πίεση είναι p = dF/dA".
Έχουμε πρόγονο τον τεράστιο Αρχιμήδη και θεωρούμε ότι οι μαθητές που θα εισαχθούν στις Θετικές Σχολές δεν χρειάζεται να ξέρουν την Αρχή του;
Να είσαι καλά. 

Χαράλαμπε, κάνε κοινόχρηστο το αρχείο για όσους έχουν τον σύνδεσμο, για να ανοίγει.

πολύ καλή ερώτηση, Χαράλαμπε, αλλά με μισογραμμένη απάντηση

(θα προτιμούσα ymax=yαρχ+2Α)

Πολύ καλή Χαράλαμπε , συγχαρητήρια!!

Φυσικά ο τρόπος λύσης είναι ίδιος, κι αν δεν έφτανες στο όριο ελαστικότητας του ελατηρίου.

Η πρόσθετη επιμήκυνση του ελατηρίου όταν ασκούμε τη δύναμη αργά είναι Δl= Fmax/k.

Αν αφήσουμε σώμα βάρους W, θα σταματήσει σε απόσταση 2Α=2W/k.

Δl=2A => 2W=Fmax =>W=0.5•Fmax=2N

Να είσαι καλά και να έχεις μια καλή μέρα.

Χαράλαμπε, πολύ καλή ως Β θέμα (γιατί έχω δει υπερβολές). Και Φυσική έχει, αλλά και πράξεις για το τελικό αποτέλεσμα.

Αντί για παραμόρφωση θα έγραφα «μόνιμη παραμόρφωση» ή «όριο ελαστικότητας» που γράφει και ο Πρόδρομος παραπάνω.

Πάντως λύνεται και με ενέργειες χωρίς να περάσουμε από ταλαντώσεις.

Καλημέρα Χαράλαμπε.

Πώς θα όριζες την "πλαστική κρούση" στην περίπτωση κρούσης δύο στερεών;

Πλαστική κρούση ή πλήρως ανελαστική κρούση είναι η κρούση που οδηγεί σε συσσωμάτωμα έστω και στιγμιαία όπως όταν δύο ραβδοι συγκρούονται. Στην προκείμενη περίπτωση έχουμε μηδενισμό της ταχύτητας του συσσωματτώματος στην κατεύθυνση του x άξονα γιατί σχεδόν στιγμιαία στη διάρκεια της κρούσης "κολλάει" το δακτυλίδι στην ακμή και προφανώς δεν μπορεί να προχωρήσει το συσσωμάτωμα στην κατεύθυνση του χ άξονα. Θα μπορούσε να αντικατασταθεί στο συγκεκριμένο θέμα με κρούση με το άκρο μόνο της ακμής όπως όταν ένα βλήμα κτυπάει μια ράβδο ή ανάποδα μια ράβδος ένα βλήμα μια και η σύγκρουση επιφανειών στερεών απαιτεί γνώσεις ελαστικότητας στερεών.

Ευχαριστώ για την απάντηση Χαράλαμπε.

Επειδή ο όρος πλαστική  "ακούγεται" κάπως, να θυμίσω μια παλιότερη ανάρτηση του Διονύση Μητρόπουλου:

Πλαστική κρούση δύο ράβδων. Τι σημαίνει «συσσωμάτωμα» σε μια τέτοια κρούση;

Απλά εδώ είναι λίγο πιο σύνθετη η κατάσταση, επειδή η απόκτηση της ίδιας ταχύτητας (υκ=0) ισχύει στη διεύθυνση x και όχι συνολικά. Δικαιούται τον τίτλο "πλαστική";

Χαράλαμπε, βλέποντας την παραπάνω λύση, βλέπω κάποιο μπέρδεμα με την ταχύτητα και την γωνιακή ταχύτητα. Ο δακτύλιος κυλίεται πριν την κρούση…

Ίσως ο όρος ανελαστική να ήταν καλύτερος αν και πιστεύω από την εκφώνηση να φαινόταν που και πως κολλάει. Η όποια γωνιακή ταχύητα πριν την κρούση μηδενίζεται με το κόλλημα και δεν επηρεάζει την περαιτέρω εξέλιξη και τη λύση της άσκησης

Χαράλαμπε, επανέρχομαι.

Για να μηδενιστεί η αρχική γωνιακή ταχύτητα, χρειάζεται ροπή δύναμης, (δύναμης η οποία πρέπει να έχει την διεύθυνση της εφαπτομένης, άρα στη διεύθυνση y).

Αλλά τότε δεν μπαίνει ζήτημα με την συνιστώσα της ταχύτητας στην ίδια διεύθυνση;

Αλλά και στη συνέχεια. πώς αποκτάται η νέα γωνιακή ταχύτητα; Δεν απαιτείται ροπή;

Γεια σας παιδιά.

Εγώ κατάλαβα το παρακάτω:

Πλαστική κρούση σε σκαλοπάτι.

Βάλτε αρχικά ελαστικότητα 0. Μετά βάλτε ότι θέλετε μέχρι το 1.

Καλησπέρα Γιάννη.

Το "μηδενική ελαστικότητα" το καταλαβαίνω. Αυτήν την κρούση θα την ονόμαζες πλαστική;

Εξάλλου θα ήθελα να μου πεις το "τι βλέπεις" αφού δεν καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις! Το ότι δεν αναπηδά; Το κάνει αν αλλάξεις ταχύτητα…

Τώρα για την πλαστικότητα έχω θέσεις ανάλογες αυτών του Διονύση.

Βλέπω επίσης τον συντελεστή τριβής να έχει σοβαρό ρόλο.

Με κάποιες ταχύτητες υπερπηδάει το σκαλοπάτι μόνο αν υπάρχει τριβή.

Δεν έχω πιάσει χαρτί και μολύβι, όμως σκέφτομαι πως λύνεται με διατήρηση στροφορμής ως προς το σημείο επαφής.

Τέτοιες περιπτώσεις καταλήγουν σε διερεύνηση.

Από έναν συντελεστή τριβής και πάνω δεν έχουμε ολίσθηση την στιγμή που αίρεται η επαφή με την γωνία του σκαλοπατιού.

Καλησπέρα Γιάννη.

Πολύ γριφώδης είσαι σήμερα! Τι σημαίνει συμφωνείς με το Διονύση; Και εγώ έχω συμφωνήσει και από το 13!!!

Στο συγκεκριμένο δεν βλέπω καθαρές απαντήσεις.

Την παραπάνω κρούση θα την ονόμαζες «πλαστική»; Είναι θέμα «εφήµερου» συσσωµατώματος που απλώς διαλύεται αμέσως μετά;

Προφανώς παίζουν ρόλο οι τριβές. Αλλά όταν θέλουμε να συζητήσουμε για τον ρόλο τους ας το κάνουμε στα φανερά! Αν υπάρχουν τριβές δεν θα παίξουν ρόλο μόνο στο να αλλάξουν τη γωνιακή ταχύτητα, θα παίξουν ρόλο και στην αλλαγή της συνιστώσας ταχύτητας υy. Με άλλα λόγια δεν διατηρείται η ορμή, ούτε στον y. Οπότε ας τις μηδενίσουμε διατηρώντας την ελαστικότητα στο μηδέν. Τότε:

Έχεις πλαστική κρούση;

Η αρχική γωνιακή ταχύτητα μεταβάλλεται;

Καλησπέρα Διονύση.

Συμφωνώ με τον Διονύση στην λογική του. Διαβάζω μικρό τμήμα:

Σκεφτείτε µια ακραία περίπτωση πλαστικής κρούσης, όπου το δάπεδο είναι γεµάτο λάδια και πετάµε πλάγια ένα κοµµάτι πλαστελίνη. Η πλαστελίνη ολισθαίνει στο δάπεδο µετά την κρούση χωρίς να αναπηδήσει. Θεωρούµε ότι δηµιουργήθηκε «συσσωµάτωµα» κατά τον κατακόρυφο άξονα, αφού πάτωµα και πλαστελίνη έχουν κοινή (µηδενική) κατακόρυφη ταχύτητα. Συσσωµάτωµα λοιπόν δεν σηµαίνει απαραίτητα «εµβολισµό» ή «συγκόλληση» των δύο σωµάτων, αλλά έλλειψη των δυνάµεων ελαστικότητας που θα τα ανάγκαζαν µετά την κρούση να αποµακρυνθούν το ένα από το άλλο.

Ας σκεφθούμε ότι ο Διονύσης είχε να παλαίψει με μια διαδεδομένη θέση και έγραψε πολλά.

Εγώ σχόλιο έκανα και όχι άρθρο. Λέω με λίγα λόγια ότι πλαστική κρούση έχουμε όταν βάζω στο i.p. το e = 0.

Ας δούμε μια πλαστική κρούση παρόμοια με αυτήν που λέει ο Διονύσης.

Επίσης εγώ δεν είπα ότι διατηρείται η ορμή στον άξονα y. Έγραψα:

Δεν έχω πιάσει χαρτί και μολύβι, όμως σκέφτομαι πως λύνεται με διατήρηση στροφορμής ως προς το σημείο επαφής.

Τέτοιες περιπτώσεις καταλήγουν σε διερεύνηση.

Ρωτάς στο τέλος:

Η αρχική γωνιακή ταχύτητα μεταβάλλεται;

Αυτό εξαρτάται. Ας δούμε την προσομοίωση:

Πλαστική με σκαλοπάτι 2.

Η γωνιακή ταχύτητα μεταβάλλεται αν ο μ δεν είναι μηδέν. Δεν μεταβάλλεται αν είναι μηδέν.

Καλησπέρα, 

Να κάνω μια ερώτηση γιατί ομολογώ ότι δεν έχω καταλάβει καλά την συσχέτιση της πλαστικής κρούσης με την συγκεκριμένη περίπτωση. 

Τι εννοείτε πλαστική κρούση στο φαινόμενο αυτό?

Τώρα μίλησες καθαρά. 

Έτσι για αν ξέρουμε πού ακριβώς συμφωνούμε και πού όχι.

Βρήκες ακριβώς το απόσπασμα του Διονύση που διατηρώ επιφυλάξεις. Το παράδειγμα με τα λάδια.

Για μένα αυτό δεν είναι παράδειγμα "πλαστικής κρούσης". Είναι ένα παράδειγμα πλήρως ανελαστικής κρούσης, αλλά όχι πλαστικής. Το να βάζουμε μηδενική ελαστικότητα, είναι μια κατάσταση πλήρως ανελαστικής, αλλά όχι υποχρεωτικά πλαστικής.

Είναι άλλο πράγμα το να έχουμε μια "πλαστική κρούση" που να έχουμε παραμόρφωση παραμένουσα και τα δυο σώματα στο σημείο κρούσης έχουν κοινή ταχύτητα, στα σημεία της παραμόρφωσης, αμέσως μετά την κρούση, η οποία όμως είναι εφήμερη! 

Συμφωνώ δηλαδή στην θέση ότι:

Φράση που υπονοεί "σχηματισμό συσσωματώματος", πράγμα που δεν συμβαίνει στην περίπτωση της πλάγιας κρούσης σε λαδωμένο έδαφος ή στο i.p. που ανέβασες. Προσωπικά μια τέτοια κρούση δεν θα την αποκαλούσα πλαστική…

Από κει και πέρα, νομίζω ότι την ορολογία την έχουμε για να μπορούμε να επικοινωνούμε.

Νομίζεις ότι ο όρος "πλαστική κρούση" στην πράξη, προσλαμβάνεται με άλλη έννοια πέρα από την έννοια του συσσωματώματος;

Θα συμφωνήσω με το Γιάννη. Βρήκα και εγώ στη βιβλιογραφία παραδείγματα όπου η πλήρως ανελαστική και η πλαστική κρούση δεν ταυτίζονται και το πρόβλημα όπως τέθηκε αναφέρεται καθαρά , μια και δεν έχω συσσωμμάτωμα, σε πλήρως ανελαστική αλλά όχι πλαστική κρούση. 

Παιδιά, μάλλον το χάνουμε.

Ο Γιάννης "Βρίσκουμε σε πολλές πηγές…" τι;  "ότι μια κρούση είναι πλαστική αν ο συντελεστής της είναι μηδέν."

Γιάννη, θέλεις μήπως να σου αναφέρω όχι απλά πολλές, αλλά τις περισσότερες πηγές που ορίζουν αλλιώς την πλαστική κρούση;

Και μην μου λες τι σου αρέσει εσένα πιο πολύ, αλλά τι ορίζεται και τι διδάσκεται στην εκπαίδευση και όχι μόνο στην Δευτεροβάθμια…

Γράφεις Χαράλαμπε ότι:

"Θα συμφωνήσω με το Γιάννη. Βρήκα και εγώ στη βιβλιογραφία παραδείγματα ….και το πρόβλημα όπως τέθηκε αναφέρεται καθαρά , μια και δεν έχω συσσωμάτωμα, σε πλήρως ανελαστική αλλά όχι πλαστική κρούση."

Χαράλαμπε, αυτή είναι η δική μου θέση όχι του Γιάννη! Ο Γιάννης επιμένει ότι κάθε κρούση όπου e=0 πρέπει να ονομάζεται πλαστική…

Τώρα αν κάποιος που ακούσει το χαρακτηρισμό αυτό συμπεράνει ότι έχει συσσωμάτωμα, θα φταίει το κακό του το κεφάλι…

Να προσθέσω κάτι ακόμη.

Στη φύση δεν έχουμε κρούσεις που τους αποδίδεται κάποιος συντελεστής  e=0 

Το e εμείς το βρίσκουμε και είναι ένας τρόπος περιγραφής της ελαστικότητας. Θα μπορούσαμε να μελετήσουμε πλήρως τις κρούσεις χωρίς να έχουμε μιλήσει ποτέ για e…

 Στο i.p. προφανώς μελετά κάθε κρούση, αφού προηγουμένως ο χρήστης καθορίσει την ελαστικότητα…

Μην φτάσουμε να χαρακτηρίσουμε τις κρούσεις με βάση το πώς καθορίζει την κρούση το i.p….

Όπως "παιδικό" είναι και το:

-Μια κρούση είναι ελαστική όταν η πριν κινητική ενέργεια είναι ίση με την μετά.

Γιάννη λες:

"Καλώς διδάσκεται η ελαστική κρούση ως εκείνη στην οποία διατηρείται η ενέργεια αντί "Τα σώματα επανακτούν το αρχικό τους σχήμα" ή "Τα διαγράμματα F-t είναι συμμετρικά".

Δεν είναι  δυνατόν να διδαχτεί η ελαστική κρούση με βάση τη λογική ότι τα σώματα επανακτούν το αρχικό σχήμα τους!!!

Αυτό δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθεί πειραματικά, μελετώντας μια κρούση…

Τις ταχύτητες μπορούμε να μετρήσουμε και αυτό κάνουμε…

Και με αυτό τον τρόπο διαπιστώνουμε τη διατήρηση ή μη της ενέργειας.

Τώρα αν μιλάμε οι ενήλικες μεταξύ μας (για να μην πω οι μετά τους μεσήλικες!!!), θα βρούμε άλλον κώδικα επικοινωνίας για να μην μας καταλαβαίνει κανείς ή για να μπερδεύουμε τον κόσμο;

Προχώρησα σε μια νέα δημοσίευση, δίνοντας ένα παράδειγμα, με το οποίο παρουσιάζεται η προσωπική μου ματιά, πάνω στο θέμα της  συζήτησης για "πλαστική κρούση" μεταξύ δύο στερεών,  όπως δύο ράβδων.

Ανελαστική ή πλαστική κρούση δύο ράβδων 

Καλησπέρα Χαράλαμπε. Από ποιον προτείνεται; 

Από το ΙΕΠ /

Έγινε διαρροή ( ? !! ? ) το έγγραφο της πρότασης του ΙΕΠ.

Καταλαβαίνεις ότι όποια διαφοροποίηση υπάρξει μετά από την πρόταση του ΙΕΠ θα έχει παρθεί σε "άλλα σαλόνια" .  

Γεια σας.

Απ΄ όσα γνωρίζω στην Πέλλα κάποια σχολεία άφησαν τον Η/Μ για το τέλος με αποτέλεσμα να μην έχει ολοκληρωθεί η διδασκαλία του. Εδώ τι γίνεται;

Ανακοινώθηκε επίσημα:  
Δείτε εδώ

Ανακοινώθηκε επίσημα:  
Δείτε εδώ

Και στην Θεσσαλονίκη υπάρχουν σχολεία που άφησαν Ηλεκτρομαγνητισμό για το τέλος. Ισχύει πάντως πως όποιο κεφάλαιο και να είχε αφαιρεθεί,κάποια παιδιά θα είχαν αδικηθεί. Ίσως το πιο δίκαιο θα ήταν να γίνει αναπλήρωση των μαθημάτων μέσα στο καλοκαίρι και οι εξετάσεις να πραγματοποιούταν τον Σεπτέμβριο σε όλη την ύλη. Αυτό το σενάριο βέβαια δεν συζητήθηκε καθόλου για πολλούς και διάφορους λόγους.

Η απόφαση που πάρθηκε ήταν η πιο λογική με βάση το πρόγραμμα διδασκαλίας που είχε κατατεθεί από το Υπουργείο στην αρχή του έτους. Αν είχαν δοθεί και καλύτερες οδηγίες για την διδασκαλία του ηλεκτρομαγνητισμού χωρίς ασάφειες, θα ήταν το ιδανικό έτσι ώστε όλοι να ξεκινούσαν από το ίδιο κεφάλαιο. 

Θα έχει ενδιαφέρον πάντως. Πανελλήνιες με το στερεό να μην είναι ούτε Γ ούτε Δ θέμα. Ταλαντώσεις Δ; Μπορεί και καμία τρελή έκπληξη με ρευστά και ηλεκτρομαγνητισμό στις ασκήσεις. Για να δούμε.

Δυστυχώς εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων οι συντονιστές εκπαίδευσης τουλάχιστον στις Φ.Ε. δεν μπόρεσαν να συντονιστούν  μεταξύ τους και να κατεβάσουν (παλαιός κομματικός όρος) τη γραμμή τι πρώτα, τι μετά κλπ. . Με όποια σειρά λοιπόν ο καθένας και όπου βγάλει.!

Τα παιδιά πάλι θα πληρώσουν τη νύφη.

Διορθωτές θα κόβετε και από τα ευανάγνωστα γράμματα, αν το γραπτό έχει παραγράφους και λοιπά καλολογικά στοιχεία!

Το στερεό δεν αποκλείεται. Μπορεί π.χ. να μπει ένα Δ θέμα σαν τις επαναληπτικές του 2011 που συνδυάζει ταλαντώσεις , ισορροπία στερεού και κρούσεις. Ίδωμεν. Άλλωστε δεν αναμένονται δύσκολα θέματα λόγω των συνθηκών.

Συγνώμη συνάδελφοι , αλλά στον προγραμματισμό της ύλης ανά κεφάλαιο ήταν φανερό ποιά κεφάλαια διδάσκουμε πρώτα!!  Όχι για δικά μας λάθη  να την πληρώνουν τα παιδιά.  

Γεια σας συνάδελφοι, να θεσω μια απορία μηπως κάποιος εχει την εμπειρια να απαντησει.Ενας απόφοιτος που δινει με το παλαιο συστημα (το προηγουμενο), θα δώσει σε όλη την ΤΟΤΕ διδακτέα ύλη? η θα εχει τροποποιησεις στα "κοινά" κεφάλαια που εχουν ψαλιδιστει? Φαντάζομαι βασει λογικής (αλλα δεν παιρνονται πάντα αποφάσεις βάση αυτης) λογικό σενάριο ειναι το πρωτο.

ευχαριστω

Οι απόφοιτοι δίνουν βάση της ύλης που έχουν διαδαχθεί, άρα όλη του 2018 – 2019.

Ο απόφοιτος που ξανδίνει υποτίθεται διαβάζει μόνος του την ύλη που έχει ήδη διαδαχθεί, δεν την ξαναδιδάσκεται!

Άρα όλη!

Συνάδελφοι οι απόφοιτοι έχουν 2 επιλογές:

ΝΕΟ Σύστημα : Η κουτσουρεμένη ύλη του έτους 2019-2020

ΠΑΛΙΟ Σύστημα: Ολη η ύλη του έτους 2018-2019.

Καλησπέρα σε όλους. Καμία περικοπή στη μικρή ύλη, που έχει η Φυσική δεν είναι ευχάριστη, αλλά οι συνθήκες είναι πρωτοφανείς παγκόσμια, οπότε θα προσαρμοστούμε όλοι ανάλογα.

Επειδή διατυπώθηκε η άποψη ότι "ήταν φανερό τι έπρεπε να διδάξουν πρώτα οι συνάδελφοι!" να υπενθυμίσω ότι η εγκύκλιος ήρθε στα σχολεία στις 8/10/2020, σχεδόν 1 μήνα μετά, από την έναρξη των μαθημάτων. Μέχρι τότε ακούγαμε φήμες και ράδιο αρβύλα. Γίνονταν και κάτι συναντήσεις με συμβούλους που ξεκάθαρα ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ ΤΙΠΟΤΑ. Τα έγγραφα τα έχω πρόχειρα για όποιον θέλει ή δε θυμάται τον τραγέλαφο του Σεπτεμβρίου…
Το υπουργείο, το ΙΕΠ ή ο όποιος αρμόδιος αδιαφόρησαν επιδεικτικά και "προώθησαν" στο θάλαμο …αποσυμπίεσης όλα τα μηνύματα που έπαιρναν από τους εκπαιδευτικούς που αγωνιούσαν. Αποκλειστικά υπεύθυνο είναι λοιπόν το αρμόδιο υπουργείο και ΟΧΙ οι εκπαιδευτικοί. 
Το καλοκαίρι εδώ είμαστε και τα συζητούσαμε και όποιος θέλει μπορεί να βρει τις σχετικές συζητήσεις.

Και τελικά την πληρώνουν οι μαθητές και τα ακούνε και κάποιοι "ανυπάκουοι" εκπαιδευτικοί, που δεν είχαν κρυστάλλινη σφαίρα…

Άρα με αυτό που έγινε τα παιδιά θα βοηθηθούν ;

Γιατί εγώ βλέπω το ανάποδο ακριβώς. εξηγώ:

βγήκε λοιπόν το στερεό που ξέραμε ότι θα εφαρμόσουμε ΄μετρημένα κουκιά" και θα βγάλουμε ενα δύο ερωτήματα. τώρα τι ακριβώς να πάμε να πιάσουμε; και άντε αυτό να το εξηγήσεις στους γονείς που δεν έχουν ιδέα τι γίνεται στο μάθημα

φυσικά αναφέρομαι στο μεγαλύτερο μέρος των μαθητών και όχι στα αστέρια

επομένως θα μπει μια ωραία άσκηση Η/Μ που κανείς μα κανείς δε χωνεύει σε συνδυασμό με μια ισορροπία στερεού ή μια ταλάντωση και μετά άντε να βγάλεις άκρη

όσο και να θέλουμε να πούμε ότι οι μαθητές θα κερδίσουν από τη μείωση δε μπορούμε πράγμα που σημαίνει ότι για άλλη μια φορά αυτός που θα πληρώσει είναι γνωστός από πριν…..

Μια μελλοντική ερώτηση:

Οι φετινοί απόφοιτοι , του χρόνου , με ποια ύλη θα δώσουν εξετάσεις?

Ευχαριστώ για την αφιέρωση Χαράλαμπε, αλλά κατά λάθος την κέρδισα

Δεν διαφώνησα εγώ για την ορθογραφία με το Γιάννη, αλλά ο Βαγγέλης!

Ευχαριστώ Χαράλαμπε.

Πριν την διαβάσω ας πω ότι δεν διαφώνησα με τον Διονύση. Το αντίθετο μάλιστα.

Τον υπερασπίστηκα . Έγραψε "αναμιγνύονται" και ο Βαγγέλης διόρθωσε σε "αναμειγνύονται".

Διόρθωσα την διόρθωση αναφέροντας πως και οι δύο τύποι είναι ορθοί, αναγεγραμμένοι σε λεξικά και πως ο "ιωτακισμός" είναι γνωστός από τους Ελληνιστικούς χρόνους.

Έτσι έγινε Γιάννη, όπως τα λες, οπότε την αφιέρωση την δικαιούστε εσείς που δώσατε "την μάχη"!

Εγώ παρέμεινα …παρατηρητής!

Είναι πολύ όμορφη άσκηση!

Μια λύση για μαθητές που όταν ήταν στη Β΄Λυκείου δεν την είχαν παρατήσει προετοιμαζόμενοι για την Γ΄.

Γνωρίζοντας μόνο την παράδοση της Ινδίας στα μαθηματικά και χωρίς να γνωρίζω την κοινωνική διαστρωμάτωση όσων δίνουν εξετάσεις για πανεπιστημιακές σχολές στην Ινδία, θα χαρακτήριζα αρκετά «λογικό» το βαθμό δυσκολίας της συγκεκριμένης άσκησης.

Νομίζω πρέπει να προσθέσετε στη σχέση (2) τον όρο 2ρgh στο δεύτερο μέλος.

Νομίζω επίσης πως η ανάμιξη που αναφέρεται στον τίτλο δεν αντιστοιχεί στο φαινόμενο που περιγράφεται στην άσκηση

Ευχαριστούμε για την ενημέρωση

Πολύ καλή Χαράλαμπε. Σε παρακαλώ όμως μη βάζεις αυτό το "Υγείας", γιατί αναστατώνομαι….

Ένας συνάδελφος έτυχε να ρωτήσει και εμένα για το παρακάτω:

Είναι απορία με δυο υγρά (γνωστών πυκνοτήτων και ίσως γνωστών υψών) που δεν αναμιγνύονται  και μια σφαίρα (γνωστού βάρους και διαστάσεων ) που ισορροπεί ανάμεσα τους .Θα μπορούσαμε να βρούμε το σημείο που ισορροπεί η σφαίρα  σε σχέση με την διαχωριστική επιφάνεια των υγρών;

Εμένα με ξεπερνάει το πρόβλημα…. Αν κάποιος το βρει ενδιαφέρον και θέλει να ασχοληθεί , ας μας δώσει κάποια ιδέα για την  λύση.

Σε ευχαριστώ πολύ Γιάννη. Θα το ψάξω με τον τρόπο που προτείνεις . Νομίζω πως το πρόβλημα πρέπει να σταματάει όταν θα βρούμε τον λόγο του όγκου στα δυο υγρά, γιατί μετά γίνεται πολύπλοκο και χωρίς εκπαιδευτική αξία.

Καλησπέρα Λευτέρη.

Η Γεωμετρία στην περίπτωση της σφαίρας, κάνει τον υπολογισμό πολύ δύσκολο.

Γιατί δεν μελετάς το πρόβλημα, με τη βοήθεια κυλίνδρου;

Λευτέρη και Διονύση με λόγο όγκων 1,2 ο σοφός Βόλφραμ δίνει x= 0,73R.

Με κυλίνδρους παραείναι εύκολο. Με κώνο μοιάζει προκλητικότερο.

Γιάννη, έσβησες τον τύπο που δείχνει τη δυσκολία του υπολογισμού!!!

Είχα γράψει προηγούμενα (το έσβησα αφού αφαίρεσες την εικόνα…) ότι κάτι  τέτοιο είχα φανταστεί και πρότεινα τον κύλινδρο, αφού χωρίς να το ψάξω, υποψιάστηκα τερατάκι…

Γιάννη και Διονύση σας ευχαριστώ πολύ .Θα το ξεκινήσω με τον κύλινδρο. Απλά ο συνάδελφος το σκέφτονταν με σφαίρα. Όμως νομίζω πως η σφαίρα κάνει το πρόβλημα περίπλοκο χωρίς να προσφέρει κάτι ουσιαστικό.

Καλησπέρα σας, 

Πολύ ενδιαφέρον το θέμα που θίγετε. 

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι πράγματι υπάρχει ένας κυρίαρχος νόμος από τον οποίο διαμορφώνονται οι υπόλοιποι. Δεν είναι όμως ο γνωστός δεύτερος νόμος του Newton με τη μορφή F=ma αλλά το ότι F=dp/dt. Το τελευταίο ισχύει ακόμα και σε υποατομικό επίπεδο και είναι ο βασικότερος νομίζω νόμος της κλασικής μηχανικής. Από αυτόν φυσικά προκύπτει ο νόμος με την γνωστή μορφή του ma αλλά και επίσης η διατήρηση της ορμής, της οποίας απόρροια είναι ο 3ος νόμος.

Στην τελική νομίζω ο νόμος είναι ένας αλλά για διδακτικούς ή ιστορικούς λόγους, πιθανόν διασπάστηκε στους επιμέρους.

Πολύ ωραίο άρθρο Χαράλαμπε.

Θέλω να ρωτήσω κάτι στο β:

Επικαλούμαστε το ότι το κέντρο μάζας απομονωμένου συστήματος κινείται ευθύγραμμα και ομαλά.

Αυτό όμως δεν προκύπτει από το ότι οι εσωτερικές δυνάμεις είναι αντίθετες, έχουσες σχέση δράσης-αντίδρασης;

Επίσης στην περίπτωση δύο φορτίων που κινούνται με μικρές ταχύτητες σε κάθετες διευθύνσεις οι μεταξύ τους δυνάμεις δεν είναι αντίθετες.

Ο δεύτερος νόμος ισχύει. Αν από τον δεύτερο προκύπτει ο τρίτος θα έπρεπε και εδώ να έχουμε αντίθετες δυνάμεις.

Καλησπέρα Χαράλαμπε, καλησπέρα σε όλη την παρέα.

Να δώσω μια αντίστοιχη συζήτηση που είχε προκαλέσει ο Βαγγέλης Κορφιάτης, για την εξαγωγή του 1ου νόμου από τον δεύτερο.
Μήπως οι νόμοι του Newton δεν είναι τρεις αλλά δύο;
Τελικά νομίζω πρέπει να αποδεχθούμε τους 3…

Χαράλαμπος καλησπέρα

Θα συμφωνήσω με τον Διονύση.

Πρέπει να αποδεχτούμε και τους τρεις.

Στο παράδειγμα το πρώτο το ότι θεωρείς για το σύστημα F=(m1+m2) και εχεις απαλείψει τις εσωτερικές δυνάμεις δεν πηγάζει από τον 3ο νόμοοτι είναι αντίθετες?

Γιάννη καλησπέρα.

Στο σύστημα θα έπρεπε να γράψει.

F+F1-F2=(m1+m2)α. Αντ'αυτου δεν εμφανίζονται οι F1 καιF2. Πως ξέρουμε στο σύστημα οτι οι εσωτερικές δυνάμεις δυνάμεις ειναι αντίθετες? Από τον τρίτο νόμο του Νευτωνα. Γι'αυτό και στο σύστημα δεν τις γράφουμε.

Είναι κάτι που δε βλέπω μια εννοεί άλλο?

Στο σύστημα οι δυνάμεις είναι αντίθετες γιατί σε μικροσκοπικό επίπεδο δεν υπάρχουν δυνάμεις επαφής άρα ισχύει αυτό που έγραψα στο δεύτερο παράδειγμα π.χ.για δύο σώματίδια σε απόσταση. Για τον ίδιο λόγο μπορώ να θεωρήσω , όπως κάνουμε σε προβλήματα, τα δύο στερεά σώματα σαν ένα και να γράφω για το σύστημα π.χ. τον δεύτερο νόμο. Για να το δούμε αντίστροφα και ιστορικά η μόνη περίπτωση σε δύο σώματα που αποτελούν σύστημα σωμάτων να φαίνεται ότι δεν ισχύει ο δεύτερος νόμος του Νεύτονα θεωρώντας τα σαν ένα είναι να υπάρχει ανάμεσα τους και ένα τρίτο σώμα και μέρος της εξωτερικής δύναμης να "σπαταλάται" για την επιτάχυνση και του τρίτου σώματος. ΙΘα μπορούσαμε  δηλαδή  θα μπορούσαμε να πούμε ότι αφού ισχύει αναάμεσα στα Ουράνια σώματα ο 3ος νόμος δεν υπάρχει ο γνωστός ιστορικά "αιθέρας" ανάμεσα στα Ουράνια σώματα. Αντίθετα αν δεν ισχύει πρέπει να ψάξουμε, με πολύ πολυπλοκότερους υπολογισμούς, για τη "σκοτεινή ύλη" όπως κάνουμε σήμερα.

Διαφωνώ Χαραλαμπε.

Το ότι δεν είναι σε επαφή μικροσκοπικά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αλληλεπιδρούν. 

Καλησπέρα

Τα 3 αξιώματα του Νεύτωνα είναι ανεξάρτητα και δεν αποδεικνύονται το ένα από το άλλο. Εκτός αν χρησιμοποιούμε παραδοχές που τα υποκρύπτουν π.χ. η δυνατότητα σύγκρισης μαζών και δυνάμεων.

Ας τα ξαναπούμε.

1) Το 1ο αξίωμα του Νεύτωνα είναι αναγκαίο για τον θεωρητικό ορισμό του αδρανειακού παρατηρητή ( πλάισιο αναφοράς ) . Η σωστή διατύπωσή του είναι : Υπάρχουν συστήματα περιγραφής για τα οποία κάθε σώμα που δεν δέχεται δύναμη κινείται Ευθύγραμμα και ομαλά ή είναι ακίνητο. Τα συστήματα αυτά ονομάζονται αδρανειακά.

Η ισχύς των υπόλοιπων αξιωμάτων προΰποθέτει το 1ο αξίωμα( περισσότερα π,χ, Μηχανικη TWB Kibble εισαγωγή σελ. 3-4 )

2) Γενικά η παράμετρος m ( αδρανειακή μάζα )που χαρακτηρίζει κάθε σώμα ( corpus or corpuscular object) μπορεί να μετρηθεί με την χρήση του 2ου αξιώματος από τον λόγο m(1)/m(2 )= a(1)/a(2) των επιταχύνσεων που παρατηρούνανται σε δυο σώματα επί των οποίων δρουν ίσες δυνάμεις.

Όμως πως εξασφαλίζουμε ίσες δυνάμεις ; Θα μου πείτε με δυναμόμετρο διότι !!! Αλλά η μέτρηση προΰποθέτει το 3ο αξίωμα.

Θεωρητικά αυτό λοιπόν ( η δυνατότητα της σύγκρισης των μαζων ) εξασφαίζεται από το 3ο αξίωμα διότι μας προσφέρει αξιωματικά την μια και μοναδική αξιωματικά δοσμένη αλήθεια ότι αν δυο σώματα αλληλεπιδρούν μόνο μεταξύ τους τότε η μάζα μπορεί να μετρηθεί από την m(1)/m(2 )= a(1)/a(2) ( TWB Kibble εισαγωγή σλ. 9-10 )….

Ωραία

Θα είναι ζήτημα άποψης και η επιστήμη σε λίγο.

Μήπως να κάνουμε και μια ψηφοφορία; Μια δημοσκόπηση ;

Όχι συνάδελφε .

Μπορεί κάποιος να αντικαταστήσει το 3ο αξίωμα πχ. με την Αεχή της διατήρησης της ορμής ή ακόμα με μια ακόμα πιο γενική διατύπωση : Κάθε πείραματική διδικασία επαλήθεσης ή διάψευσης ενός νόμου θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα οποτεδήποτε και αν μετατεθεί στο χρόνο . Αλλά να συνάγουμε το 3 αξίωμα από τα δυο πρώτα δεν είναι δυνατόν.

Αν και η Νευτώνεια φυσική δεν έχει την πληρότητα κατά Godel ( οι δυο τελείες δεν ξέρω πως μπαίνουν ) ωστόσο ας μην γενικεύουμε και θεωρητικοποιούμε τις λανθασμένες υπεραπλουστεύσεις της διδασκαλίας μας.

Μπορεί τα σχολικά βιβλία να συμβολίζουν τη δύναμη του βάρους ενός βαριδίου w που κρέμεται από ελατήριο να ασκείται στο ελατήριο από το βαρίδι. Αλλά οφείλουμε να ξέρουμε ότι αυτό που ασκείται δεν είναι το βάρος w του βαριδίου , αλλά μια άλλη δύναμη ίσου μέτρου μόνο στην περίπωση ισορροπίας και για την μέτρηση της μάζας απιτείται η χρήση ΤΡΙΩΝ αξιωμάτων .

Πριν ζυγίσεις πρέπει να σιγουρευτείς πως δεν επιταχύνεσαι ( 1ο αξίωμα ) . Μπορεί να μην το είχε σκεφτεί ο Φιλόπονος ο Γραμματικός τον 6ο αιώνα αλλά τον 16ο το σκέφτηκε ο Νεύτωνας . Πριν ζυγίσεις εξασφάλισε ισορροπία αυτού που ζυγίζεις (2ο αξίωμα ) … και πριν ζυγίσεις σιγουρέψου ότι η συσκευή σου αλληλεπιδρά μόνο με αυτό που ζυγίζεις ( 3ο αξίωμα )

Βέβαια σήμερα δεν χρειάζεται να ζυγίσουμε … απλά το γκουγκλάρουμε …οπότε μπορεί και να μην μας χρειάζονται ούτε αξιώματα ούτε αρχές. Έχουμε τον Γκούγκλη.

Συμφωνώντας βασικά με τον Μήτσο τον Γκενέ και όσους έχουν παρόμοιες απόψεις, να συνεισφέρω κάποια γνωστά γενικά επί του θέματος.

Αν ΣF = 0 τότε το σώμα θα παραμείνει σε ηρεμία ή θα κινείται ευθύγραμμα με σταθερή ταχύτητα. Έτσι, ο δεύτερος νόμος του Νεύτωνα φαίνεται να περιλαμβάνει και τον πρώτο νόμο, αλλά ο πρώτος νόμος έχει ένα βαθύτερο φυσικό περιεχόμενο, απαιτεί την ύπαρξη ενός αδρανειακού συστήματος αναφοράς που είναι κατάλληλο για να περιγράψουμε σωστά  (σύμφωνα με τον  δεύτερο νόμο) την κίνηση των σωμάτων υπό την επίδραση δεδομένων δυνάμεων.

Με τον τρίτο νόμο γίνεται επέκταση του δεύτερου νόμου από τα υλικά σημεία σε εκτεταμένα  στερεά σώματα διότι με την εμφάνιση αντίθετων δυνάμεων μεταξύ των επιμέρους μερών του καταργείται κάθε δύναμη θα μπορούσαμε ενδεχομένως να αποδώσουμε σε ένα σώμα εξαιτίας του εαυτού του. Άρα μας ενδιαφέρουν μόνο οι δυνάμεις που ασκούνται πάνω του από άλλα σώματα.

Η σχέση     d(mu)/dt=F    δεν πρέπει να υποβιβάζεται σε απλό ορισμό της δύναμης. Η δύναμη πρέπει να θεωρείται ως μια βασική έννοια της φυσικής (και γι’αυτό ίσως είναι αδύνατο να ορισθεί με ακρίβεια).  Πάντως το βασικό για ένα φυσικό ποσό δεν είναι να δώσουμε έναν ακριβή ορισμό με λόγια, αλλά να είμαστε σε θέση να μετρήσουμε το μέγεθος με ακρίβεια

Ι.Δ. Χατζηδημητρίου, Θεωρητική Μηχανική, τόμος Ι, σ. 80, 81

Στις περισσότερες περιπτώσεις (εκτός κρούσεων) χρησιμοποιούμε τη μορφή που έδωσε στο δεύτερο αξίωμα, ιστορικά, ο Euler  F=ma (1). Η σχέση αυτή μας δίνει τη δυνατότητα να δώσουμε μια τιμή στη δύναμη, αν μετρήσουμε την επιτάχυνση που αυτή προκαλεί σε σώμα γνωστής μάζας, ή, αντίστροφα  μας δίνει τη δυνατότητα να βρούμε μια τιμή για τη μάζα  αν μετρήσουμε την επιτάχυνση  και τη δύναμη. Δηλαδή οι δυο έννοιες που επιχειρούμε να ποσοτικοποιήσουμε,  η αδράνεια και η δύναμη,  συνδέονται αμοιβαία.  Η λύση που δόθηκε  είναι να επιλέξουμε ένα συγκεκριμένο κομμάτι π.χ. μετάλλου και το ορίζουμε ως το καθολικό πρότυπο μάζας,  θεωρώντας αυθαίρετα ότι η αδράνεια του είναι η μονάδα αδράνειας ή η μονάδα μάζας.   Μετά από αυτό από τη σχέση (1) μπορούμε να αποτιμήσουμε οποιαδήποτε δύναμη, μέσω της παρατηρήσιμης  επιτάχυνσης (με μετροταινία και χρονόμετρο) στο πρότυπο αντικείμενο.

Άρα ο δεύτερος νόμος του Νεύτωνα  σε συνδυασμό με την αυθαίρετη επιλογή μιας πρότυπης μάζας  καθιστά δυνατή τη βαθμονόμηση των  δυναμομέτρων  και μας δίνει ένα διαδικασιακό τρόπο προσδιορισμού της μάζας όλων των άλλων σωμάτων.

Εδώ  άρθρο του καθηγητή Βάρβογλη του ΑΠΘ για μια σοβαρή περίπτωση-πείραμα αμερικανών επιστημόνων, το οποίο σχετίζεται με την ανάπτυξη νέου τύπου κινητήρων για την προώθηση διαστημοπλοίων, που φαίνεται να καταρρίπτει την ισχύ  του τρίτου νόμου και η εξέλιξή του.

Όταν όλα αυτά αποτελούν ακόμη  το «παράδειγμα»  όσον αφορά τους τρεις  νόμους του Νεύτωνα για το σύνολο των πανεπιστημίων ανά τον κόσμο, νομίζω είναι παρακινδυνευμένο να το αλλάξουμε εμείς στην δευτεροβάθμια.

Καλημέρα Χαράλαμπε.

Σε ευχαριστούμε για την πρόγευση επαγωγής που μας έδωσες.

Μήπως η οριακή ταχύτητα του πλαισίου πρέπει να συνδεθεί με δυνάμεις και όχι με ισχύ βάρους και ηλεκτρική ισχύ;

Καλύτερα θα ήταν να λύνεται και με δυνάμεις μόνο που στην προκειμένη περίπτωση δεν λύνεται. Μόνο στην ειδική περίπτωση που το πλαίσιο είναι κυκλικό και με χρήση απειροστικού λογισμού προκύπτει F = B0 2 A2 c2 υ /r όπου r η ακτίνα του κυκλικού πλαισίου.

Καλησπέρα Χαράλαμπε.

Η λογική των ενεργειών είναι επικίνδυνη, αφού «θολώνει την εικόνα» χωρίς να είναι ξεκάθαρη η κίνηση και η κατάληξη σε οριακή ταχύτητα. Αυτή η μελέτη μπορεί να γίνει μόνο, με τη μελέτη των ασκούμενων δυνάμεων.

Αλλά ας έρθουμε στο συγκεκριμένο. Γιατί δεν μπορούμε να υπολογίσουμε τις δυνάμεις Laplace που αναπτύσσονται κάθε στιγμή στο πλαίσιο;

Ας κάνουμε μια προσπάθεια, μετασχηματίζοντας το σχήμα:

Το Β μεγαλώνει, οπότε λόγω επαγωγής πρέπει να δημιουργηθεί εξαιτίας του επαγωγικού ρεύματος μαγνητικό πεδίο με φορά προς τα πάνω, οπότε η ένταση του ρεύματος είναι αυτή του σχήματος.

Βλέπουμε ότι η συνισταμένη δύναμη Laplace είναι μηδενική!!! Και αυτό σε κάθε θέση, πράγμα που σημαίνει ότι η κίνηση του πλαισίου είναι ελεύθερη πτώση!

Αλλά τότε δεν αποκτά ποτέ το πλαίσιο οριακή ταχύτητα…

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Γιατί στο φαινόμενο επαγωγή, εμπεριέχονται δύο διαφορετικές αιτίες που οδηγούν στην εμφάνιση ΗΕΔ. Η μια είναι η κίνηση του αγωγού που οδηγεί στην εμφάνιση δυνάμεων Lorentz που έχουν ως  αποτέλεσμα την εμφάνιση ΗΕΔ.

Εδώ παρότι το πλαίσιο κινείται, δεν έχουμε τέτοια περίπτωση. Η ταχύτητα κάθε πλευράς του πλαισίου είναι παράλληλη στην ένταση του μαγνητικού πεδίου, οπότε δεν μετακινούνται τα ελεύθερα ηλεκτρόνια κατά μήκος του σύρματος. Με άλλα λόγια αν το πεδίο ήταν ομογενές δεν θα είχαμε ΗΕΔ!

Τι έχουμε; Έχουμε μεταβολή του Β, η οποία συνοδεύεται από την εμφάνιση επαγωγικού ηλεκτρικού πεδίου, το οποίο είναι η αιτία εμφάνισης ΗΕΔ στο πλαίσιο. Αλλά τότε η ηλεκτρική ενέργεια που εμφανίζεται στο πλαίσιο, δεν οφείλεται στην μετατροπή της δυναμικής ενέργειας του πλαισίου σε ηλεκτρική, αλλά της ενέργειας του μεταβαλλόμενου μαγνητικού σε ηλεκτρική, χωρίς να επηρεάζεται η κίνηση του πλαισίου.

Συμφωνώ ότι στο συγκεκριμένο πλαίσιο η δύναμη Laplace στο xy επίπεδο είναι μηδενική. ¨Οχι όμως στο κατακόρυφο επίπεδο. Σίγουρα έχουμε ηλεκτρικό ρεύμα. Και δεν νομίζω την απώλεια ενέργειας να την υφίσταται αυτός που μεταβάλλει το πεδίο. 

Δηλαδή Χαράλαμπε υποστηρίζεις ότι έχουμε δύναμη Laplace που έχει αντίθετη κατεύθυνση από την ένταση του μαγνητικού πεδίου;

Η κατάσταση πειραματικά είναι ανάλογη με αυτήν ενός μαγνήτη που αποκτά σταθερή οριακή ταχύτητα όταν πέφτει σε αλουμινένιο σωλήνα. Αν το δούμε από διαφορετική σκοπιά η μαγνητική διπολική ροπή του πλαισίου είναι προς τα πάνω έτσι ώστε ο βόρειος πόλος του ηλεκτρομαγνήτη που σχηματίζεται έλκεται από το νότιο πόλο από τον εξωτερικό μαγνήτη που σχηματίζει το μεταβαλλόμενο πεδίο επιβραδύνοντας έτσι την πτώση του πλαισίου. Η δύναμη π.χ. για κυκλικό πλαίσιο είναι ανάλογη της ταχύτητας και σε συνδυασμό με τη βαρυτική δύναμη δίνει την απαιτούμενη οριακή ταχύτητα και με δυνάμεις αλλά για το συγκεκριμένο δαχτυλίδι και όχι για πλαίσιο οποιουδήποτε σχήματος

Χαράλαμπε, το μοντέλο που έδωσες δεν είναι αυτό του μαγνήτη.

Μπορεί να μοιάζει αλλά δεν είναι.

Έδωσα παραπάνω τις δυνάμεις που ασκούνται. Συμφωνείς ή βλέπεις και άλλες δυνάμεις και αν ναι, ποιες είναι αυτές;

Αν αντικαταστήσεις το μαγνητικό πεδίο που έδωσες με μαγνήτη, τότε οι δυναμικές γραμμές δεν είναι κατακόρυφες!!!

Αλλά τότε η καμπύλωση των γραμμών οδηγεί σε συνιστώσα δύναμης Laplace με κατακόρυφη διεύθυνση και μπορούμε να μιλάμε για άπωση πόλων.

Όταν οι δυναμικές γραμμές είναι κατακόρυφες (όπως στην άσκηση) τέτοια άπωση δεν μπορεί να υπάρξει.

πρόκειται για ρεύματα eddy. Έδωσα την αναλογία για να αποδείξω ότι ασκείται δύναμη π.χ. στο δακτύλιο. Μπορώ να στείλω και τον υπολογισμό της δύναμης που έκανε άγγλος συνάδελφος για κυκλικό πλαίσιο μόνο που ξεφεύγει από τη Λυκειακή ύλη

Χαράλαμπε, ο Άγγλος συνάδελφος βάζει κατακόρυφες δυναμικές γραμμές και δύναμη που δίνει συνιστώσα κατακόρυφη;

Αλλά αλήθεια γιατί βάζεις στη συζήτηση τα ρεύματα eddy; Δεν δέχτηκα την ύπαρξη ρεύματος ή υποστήριξα μήπως ότι δεν έχουμε επαγωγικά φαινόμενα;

Όχι βέβαια. Δεν είπα τέτοιο πράγμα. Είπα ότι με βάση το κατακόρυφο μαγνητικό πεδίο, δεν υπάρχει κατακόρυφη δύναμη Laplace, ούτε στο ορθογώνιο πλαίσιο που έδωσες, ούτε σε κυκλικό, ούτε σε κανένα πλαίσιο που πέφτει με οριζόντιο το επίπεδό του.

Θα μπορούσε να υποστηριχθεί η λύση που έδωσες αν αναφερόταν ότι το πλαίσιο πλησιάζει το νότιο πόλο ενός ισχυρού μαγνήτη, όπου η κατακόρυφη συνιστώσα της έντασης του μαγνητικού πεδίου ικανοποιεί την μαθηματική εξίσωση Β = Β0 (1+ cy).

Τότε αφήνεται να εννοηθεί ότι υπάρχει και οριζόντια συνιστώσα έντασης μαγνητικού πεδίου, εξαιτίας της οποίας θα είχαμε άπωση…

Καλησπέρα συνάδελφοι. Το πρόβλημα προκύπτει κατά τη γνώμη μου στο γεγονός ότι δεν είναι δυνατό να δημιουργήσουμε σαν αυτό που θεώρησε ο Χαράλαμπος. Δηλαδή χρονικά σταθερό με κατά κορυφές δυναμικές γραμμές και ένταση που να μεταβάλλεται. Γι αυτό και προκύπτουν παράξενα αποτελέσματα. Θα προσπαθήσω να γράψω αναλυτικότερα όταν βρεθώ στον υπολογιστή (γράφω σε κινητό και δυσκολευομαι). Καλό βραδυ

Το μαγνητικό πεδίο που επικαλείται η εκφώνηση δεν υπάρχει.

Για κάθε μαγνητικό πεδίο πρέπει να ισχύει divB=0. Εδώ όμως ισχύει divB=B0*c

Ισοδύναμα, αν θεωρήσουμε κύβο ενός πεδίου είναι προφανές πως από το κάτω μέρος του εισέρχεται μεγαλύτερη μαγνητική ροή σε σχέση με το επάνω. Έτσι η συνολική μαγνητική ροή που διέρχεται από τον κύβο δεν είναι μηδέν, πράγμα αδύνατο

Καλησπέρα Σπύρο και Γιάννη.

Συμφωνώ με τη παρατήρησή σας, ότι αυτό το πεδίο δεν υπάρχει (αν και δεν το διατύπωσα από την αρχή…).

Δεν γίνεται πράγματι να μπαίνουν στην κάτω βάση ενός υποθετικού κυλίνδρου (ή κύβου που γράφει ο Γιάννης) δυναμικές γραμμές που να μην βγαίνουν από την πάνω βάση!

Γι΄αυτό παραπάνω πρότεινα την λογική του μαγνήτη και δυναμικές γραμμές που παρουσιάζουν καμπυλότητα, ώστε να υπάρχει και οριζόντια συνιστώσα…

Πολύ καλή άσκηση !
Για την αποφυγή της αντίφασης divB # 0 θα πρέπει η εκφώνηση να τροποποιηθεί ως εξής :
"Πλαίσιο εμβαδού Α, αντίστασης R και μάζας m πέφτει από μεγάλο ύψος διατηρώντας το επίπεδο του οριζόντιο εντός μαγνητικού πεδίου του οποίου η κατακόρυφη συνιστώσα Βy  μεταβάλλεται με τη σχέση Βy = Βο (1+ cy) όπου y η κατακόρυφη τετμημένη."

Στο συνημμένο αρχείο αναλύεται με τρεις μεθόδους ο υπολογισμός της δύναμης που ασκεί το μαγνητικό πεδίο στο κινούμενο πλαίσιο. 

Αρχείο pdf

Διορθωμένο  αρχείο pdf

Καλησπέρα Χαράλαμπε.

Από το physicsgg:

Δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολούνται με αυτό.

Σχεδόν συγκλονιστικό. Μέχρι τώρα είχα αντιληφθεί ότι το φως όταν αλληλεπιδρά με την ύλη εκδηλώνει το σωματιδιακό του χαρακτήρα (π.χ. φωτοηλεκτρικό, Compton) ενώ όταν διαδίδεται τον κυματικό (περίθλαση, συμβολή). Εδώ, απ'ότι κατάλαβα, διαδίδεται αλληλεπιδρώντας ταυτόχρονα με τα ηλεκτρόνια του μέσου και η εξήγηση δίνεται μέσω του κυματικού χαρακτήρα, αφού το ηλεκτρικό κύμα του φωτός επάγει ένα δεύτερο ηλεκτρικό κύμα (των ηλεκτρονίων) το οποίο το επιβραδύνει μέσω συμβολής!!! Δύσκολη η Φυσική παιδιά! Επί τη ευκαιρία: Ποια είναι η εξήγηση για την συμεριφορά του φωτός όταν περνά μέσα από μικρή οπή; Εκεί γίνεται σκέδαση;

Γιάννη το πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιοι ασχολήθηκαν αλλά το ποιοί ασχολήθηκαν και το πότε ασχολήθηκαν. Π.χ.  Αν πάρω π.χ. το βιβλίο του Hewitt των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης (3η έκδοση !!! Οκτώβριος 1997) από το οποίο διδάσκονται φυσική επί δεκαετίες όλοι οι δάσκαλοι πρωτοβάθμιας εδώ στο Ρέθυμνο (και συστήνεται ακόμα από τον κ. Οικονόμου στο βιβλίο για πρωτοετείς φοιτητές Φυσικού στο βιβλίο για πρωτοετείς "Η φυσική σήμερα") γράφει στη Σελίδα 99
Ο τρόπος με τον οποίο το φως περνά από ένα διαφανές μέσο εξηγείται με πολύπλοκους συλλογισμούς που ξεπερνούν το σκοπό του παρόντος κεφαλαίου. Συνεχίζει όμως: τα παλλόμενα ηλεκτρόνια εκπέμπουν φως της ίδιας συχνότητας. Το φως αυτό δεν μπορεί να διακριθεί από το αρχικό που έπεσε στο γυαλί παρά μόνο από δυο παράγοντες: (1) έχει μικρότερη ένταση, επειδή ένα μέρος του φωτός της δέσμης που προσέπεσε απορροφήθηκε και μεταβλήθηκε σε θερμότητα
(2) το σπουδαιότερο δεν έχει διανύσει τόσο μεγάλη απόσταση όση θα είχε διανύσει στον ίδιο χρόνο το φως που προσέπεσε στο γυαλί. Γιατί; Γιατί η διαδικασία απορρόφησης – επανεκπομπής δεν είναι ακαριαία χρειάζεται κάποιο χρόνος να συμβεί με αποτέλεσμα η μέση ταχύτητα του φωτός μέσα στο γυαλί ν αείναι μικρότερη από c. … τα φωτόνια που βγαίνουν από την επιφάνεια του γυαλιού δεν είναι ίδια με αυτά που μπήκαν μέσα του. 

Δύο λάθη σε μία παράγραφο(το δεύτερο είναι η χρήση του όρου θερμότητα). πιστεύω λοιπόν ότι κάποια ζημιά έχει γίνει. Ενώ δεκάδες Έλληνες πανεπιστημιακοί φυσικοί έχουν πάρει ΔΙΕΘΝΕΙΣ διακρίσεις σαν ερευνητές ούτε ένας πανεπιστημιακός, από όσο ξέρω, δεν έχει πάρει διεθνή διάκριση σαν δάσκαλος της Φυσικής. Στο δε Φυσικό Κρήτης όταν τελείωσα αλλά και τώρα επί τριάντα σχεδόν χρόνια δεν υπάρχει έδρα διδακτικής της Φυσικής.

Καλημέρα Χαράλαμπε.

Σε ευχαριστούμε για το βίντεο που μας κοινοποίησες…

Καλημέρα Πάνο, καλημέρα στην Κέρκυρα και καλό Πάσχα.

Το σχόλιο δεν διορθώνεται… οπότε απλά γράφεις αποκάτω το σωστό και θα διορθωθεί

Καλημέρα παιδιά.

Πάνο διάβασα το άρθρο. Διαβάζω και φράση από το σχόλιό σου:

 Σε αυτό το επίπεδο δεν μιλάμε πλέον για ηλεκτρομαγνητικά κύματα, αφού διάδοση του φωτός και διάθλαση μπορεί να συμβεί ακόμη και από ένα φωτόνιο.

Απορία:

Η συμβολή των κυμάτων αυτών δεν είναι ουσιαστικά υπέρθεση πιθανοτήτων;

Ο Feynman έτσι παρουσιάζει την πορεία (ακόμα και ενός) φωτονίου στην εκλαϊκευμένη έκδοση της QED. Δηλαδή γιατί να μην έχουμε υπέρθεση πιθανοτήτων ακόμα και αν "ο βομβαρδισμός" γίνεται φωτόνιο-φωτόνιο:

Καλημέρα σε όλους.

Κατ' αρχάς Χαράλαμε ευχαριστούμε για το βίντεο.

Μέχρι τώρα η μοναδική εξήγηση που έχω δει αναλυτικά για την επιβράδυνση του φωτός στο νερό (και γενικά σε υλικά μέσα) είναι μέσω των εξισώσεων του Maxwell και την αλλαγή των ειδικών ηλεκτρικών και μαγνητικών διαπερατοτήτων στα υλικά αυτά, η οποία αλλάζει την ταχύτητα διάδοσης (φυσικά αυτή η μέθοδος δεν εξηγεί πώς αλλάζουν οι διαπερατότητες). Γενικά είμαι επιφυλακτικός σε οποιαδήποτε απόπειρα εξήγησης η οποία δεν συνοδεύεται (έστω στοιχειωδώς) από κάποιες εξισώσεις. Στο συγκεκριμένο βίντεο δεν κατάλαβα τι ακριβώς είναι αυτό το δευτερογενές κύμα, (δεν μπορεί να οφείλεται σε ταλάντωση ηλεκτρονίων του μέσου αφού είναι δέσμια στα μόρια, ίσως κάποιες ταλαντώσεις των μορίων εν συνόλω, όπως στην εξήγηση της διάδοσης του ήχου στα στερεά;). Γενικά περισσότερο με μπέρδεψε παρά το αντίθετο (δεν ενστερνίζομαι ότι είναι λάθος, το Fermilab δεν μου αφήνει πολλά περιθώρια, απλά αφήνει πολλά σημεία ανεξήγητα για μένα). 

Συμφωνώ με την άποψη του Πάνου (δεν έχω διαβάσει ακόμη το άρθρο του), καλημέρα Πάνο, ότι σίγουρα επί της αρχής το φαινόμενο εξηγείται κβαντομηχανικά. Η ισχύς της αλληλεπίδρασης μορίου -φωτονίων θα προσδιορίζει τις διαπερατότητες. Ίσως δε η σκέδαση των φωτονίων σε τροχιές διαφορετικές της ευθύγραμμης θα έχει μικρή πιθανότητα να εμφανίσει διάχυση λόγω της ακύρωσης, όπως στα διαγράμματα Feynmann  για την διάδοση φωτονίων στο κενό. 

Αλλά και πάλι όλα αυτά είναι λόγια…

Γιάννη νομίζω ότι τα κύματα πιθανότητας είναι μία έννοια πιο γενική από ότι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Μπορεί να έχουμε κύματα πιθανότητας ακόμη και αν κινείται ένα αφόρτιστο σωματίδιο. Τα λέμε κύματα πιθανότητας όχι γιατί είναι κύματα αλλά γιατί το τετράγωνο της κυματοσυνάρτησης που εκφράζει την πυκνότητα πιθανότητας έχει την ίδια μαθηματική έκφραση ( μολονότι τώρα δεν είναι πραγματική αλλά μιγαδική) με την έκφραση ενός πραγματικού κύματος. Με άλλα λόγια δεν αμφισβητώ ότι η ερμηνεία της διάθλασης σε ένα διαφανές μέσο γίνεται με τη βοήθεια συμβολής κυμάτων πιθανότητας ( κβαντομηχανική). Αμφισβητώ ότι το η-μ κύμα δημιουργεί ενα δευτερογενές η-μ κύμα το οποίο συμβάλει με το πρώτο και το καθυστερεί. Μια τέτοια ερμηνεία όπως προανέφερα μπάζει από παντού. Τα μόρια ή τα άτομα δεν μπορούν να παράγουν φως μέσω ταλαντώσεων. Παράγουν φως μέσω διεγέρσεων-αποδιεγέρσεων. Γι αυτό δεν υπάρχουν κεραίες που τροφοδοτούμενες με εναλλασσόμενη τάση να παράγουν φως της ίδιας συχνότητας. Παρόλα αυτά νομίζω ότι υπάρχουν πολύ μεγάλες πιθανότητες να κάνω λάθος. 

Αν δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν επιστημονικό – δημιουργικό εκπαιδευτικό μετασχηματισμό για κάποιο φαινόμενο καλύτερα να μην αναφερθούμε καθόλου στο θέμα. Γιατί μία τέτοιου είδους αναφορά μόνο την επιστήμη δεν προάγει. Τα βίντεο των παραπάνω συνδέσμων κατά την ταπεινή μου άποψη δεν έχουν καμία σχέση με την επιστήμη. Είναι εντελώς αντιπαιδαγωγικά και αντιεπιστημονικά. Τα μοντέλα στα οποία αναφέρονται δεν μπορούν να ερμηνεύσουν δεν μπορούν να προβλέψουν δεν μπορούν να υπολογίσουν. Όσον αφορά το θέμα της διάθλασης προσωπικά θα περιοριζόμουν στο νόμο του Σνελ ή και στην αρχή του Φερμάτ.  

Γι αυτό είμαι πολύ επιφυλακτικός ( όχι αντίθετος ) στον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να εισαχθεί η σύγχρονη φυσική [σχετικότητα και κβαντομηχανική] στα σχολεία. Αν εισαχθεί με την ίδια φιλοσοφία που εμπεριέχεται στα παραπάνω βίντεο, θα έλεγα να μην εισαχθεί καθόλου. 

Ο λόγος που δημοσίευσα το βίντεο ήταν ότι επί σειρά ετών δάσκαλοι δημοτικού αλλά και ίσως φοιτητές του φυσικού άρα και πολλοί μαθητές διδάσκονταν μια λανθασμένη άποψη που εξηγείται στο βίντεο. Με κίνδυνο να γίνω αιρετικός και με δεδομένο τον αριθμό των ωρών της Φυσικής στα Λύκεια θα διαφωνούσα με την εισαγωγή σύγχρονης φυσικής(κβαντομηχανικής πέρα από το μοντέλο του Bohr και αυτά που διδάσκονται στη χημεία κατεύθυνσης) και σχετικότητας στα Σχολεία. Όταν έχουμε τομείς όπως εναλλασσόμενα ρεύματα με εμπέδηση, μετασχηματιστές, βολές στο ομογενές βαρυτικό πεδίο της Γης, πόλωση, λέιζερ κ.λ.π. που δεν διδάσκονται καθόλου , ενώ έχουν εφαρμογές στην καθημερινή ζωή και σε μεγάλο πλήθος πανεπιστημιακών σχολών, ή διδάσκονται ελλιπώς (βλέπε κόψιμο Cp,Cv&ανισοκατανομή ενέργειας, φωτοηλεκτρικό φαινόμενο, έργο δύναμης μεταβλητού μέτρου, χωρητικότητα αγωγών), όταν λείπει τελείως η πυρηνική φυσική(με εφαρμογές σε ραδιοισότοπα, σχάση , σύντηξη) το να διδάσκονται οι μαθητές υποχρεωτικά κβαντική χωρίς τελεστές, εξισώσεις Maxwell (όπως τα διδάχτηκα σαν μαθητής στις δέσμες) χωρίς επικαμπύλια και επιφανειακά ολοκληρώματα ή αστροφυσική ή quarks (όπως τα διδάσκονται στα Αγγλικά Α-Levels σε βίντεο που είχα αναρτήσει παλιότερα) θεωρώ ότι είναι μια πολυτέλεια για τα ελληνικά δεδομένα και όχι μόνο. Έχοντας διδάξει και διδάσκοντας και φέτος  τέτοια αντικειμένα αγαπημένα στους μαθητές, μόνο σε μορφή ερευνητικής εργασίας και μόνο στους μαθητές που το επέλεξαν σαν project (στα πλαίσια άλλου μαθήματος) αυτή την άποψη έχω σχηματίσει. Είμαι αντίθετος στην υποχρεωτική εκλαίκευση της Φυσικής σε μαθητές όπως εκφράζεται στα βιβλία π.χ. του Hawinkg. Ας το διαβάσουν μόνο αυτοί που έχουν τέτοια ενδιαφέροντα. Άλλωστε πιστεύω η φυσική μοιάζει με ένα ανεξερεύνητο τόπο που είναι καλύτερα είναι να μην σε δείξει όλα τα όμορφα μέρη με την πρώτη επίσκεψη ιδιαίτερα αν αυτά είναι δύσβατα για πολλούς.

Ευχαριστούμε πολύ για την πληροφορία 

Χαράλαμπε ίσως δεν κατάλαβα.

Μια δύναμη της μορφής Fo.ημωt προκαλεί αρμονική ταλάντωση σε ακίνητο σώμα;

Μήπως το σώμα σου έχει αρχική ταχύτητα και δεν κατάλαβα;

Έχω γράψει κάτι παλιότερα.

Το σώμα έχει αρχική ταχύτητα αυτήν της ταλάντωσης. Αναφέρεται στο κείμενο. Προφανώς και δεν αρχίζει τότε η κίνηση αλλά μόνο η μελέτη της.

Πολύ καλή Χαράλαμπε , δεν την είχα ξαναδεί! Μπράβο!

Δυστυχώς η Φυσική της Β Λυκείου Γενικής Παιδείας, δεν ενδιαφέρει και πολύ κόσμο, μια και δεν θα εξετάζεται στις εξετάσεις του Ιουνίου. Αλλά νομίζω ότι δεν είναι μέσα στη διδακτέα ύλη ο θερμικός συντελεστής αντίστασης. Εγώ το διδάσκω κι ας μην είναι…

Αυτή η αποσπασματική ύλη που διδάσκουμε, κάνει “κουρελού” τη Φυσική.

Κινούμαστε στη σφαίρα της λογικής του ” δεν χρειάζεται να ξέρει και πολλά, μήπως κουραστεί ο μαθητής..” .

Θυμάμαι στα χρόνια μου, στο Λύκειο, κάναμε όλη τη Γενική Φυσική…

Να είσαι καλά που το ανέδειξες!

Ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Ο θερμικός συντελεστής αντίστασης είναι στην ύλη εδώ και μερικά χρόνια μια και από αυτή την παράγραφο (2.4) παραλείπεται μόνο οι υποπαράγραφοι “τύποι αντιστατών” και “χρωματικός κώδικας”. Επίσης ένα πείραμα εντυπώσεων που κάνω κάθε χρόνο και στηρίζεται σε αυτή την έννοια είναι το ακόλουθο: Παίρνω μύτες μολυβιού(γραφίτη) και το συνδέω με την κατάλληλη τάση. Επειδή η αντίσταση αυξάνεται με τη θερμοκρασία (είναι από τις εξαιρέσεις) το ρεύμα που διέρχεται με την πάροδο του χρόνου αυξάνεται αντί να μειώνεται με αποτέλεσμα ο γραφίτης να πυρακτώνεται και ταυτόχρονα να βγάζει καπνούς. Θεωρώ λάθος την υποβάθμιση της ύλης της Β Λυκείου Γενικής τώρα μάλιστα που μπαίνει η επαγωγή και τα εναλλασσόμενα στη Γ και θα χρειάζονται τα ρεύματα.

Καλημέρα Χαράλαμπε.

Χαίρομαι που σε βλέπω να ασχολείσαι και να αναδεικνύεις ένα θέμα συνεχούς ρεύματος, που φαίνεται σαν να μην απασχολεί κανέναν…

Και το ερώτημα, από μόνο του, σημαντικό και όχι χιλιομασημένο…

καλημέρα Χαράλαμπε

ενδιαφέρον πείραμα που δεν γνώριζα και, άρα, δεν έχω πραγματοποιήσει

(προφανώς το πρώτο “αυξάνεται” στην περιγραφή πρέπει να γίνει “μειώνεται”)

Καλησπέρα

Στο αναλυτικό αλλά τεράστιο άρθρο του κ. Εμμανουήλ Δρή ΕΔΩ   θα βρείτε τα πάντα για το S.I. και την ανάγκη να πάμε την αναδιατύπωση της θεμελίωσής του σε άλλα θεμελιώδη μεγέθη….

Στη σελίδα 75 θα βρείτε τις προτάσεις για το NEO S.I.  και τα νέα θεμελιώδη μεγέθη.

Καλημέρα Μήτσο. 

Χρήσιμη η σύνδεση με το άρθρο του Δρη ,που αγνοούσα και ευχαριστώ ,καθώς και τον Χαράλαμπο σαν αίτιο.

Καλό Σαββατοκύριακο

καλημέρα σε όλους

απορία: ωραία το 1m π.χ. ορίζεται ως η απόσταση που διανύει το φως…,

και το ένα μέτρο, το όργανο, να το έχει ο μάστορας να μετρήσει το άνοιγμα ενός παραθύρου για να φτιάξει τα παντζούρια, λέω εγώ τώρα, πώς θα το φτιάξουμε αν δεν έχουμε το πρότυπο μέτρο στη Γαλλία;

Καλημέρα Μήτσο.

Τόσο παλιοί οι “παλιοί μας φίλοι” που κόντεψε να μην αναγνωρίσω την …τραγουδίστρια

Καλημέρα Διονύση .

Μα με το πνεύμα αυτό ταίριαζε η ασπρόμαυρη εκδοχή με την Μαρίζα όχι η σύγχρονη έγχρωμη με τον Αλκίνοο 

δυστυχώς οι παλιοί μας φίλοι όλο και λιγοστεύουν, οι δε παλιές ιδέες όλο και ξεθωριάζουν…
(ο Νιόνιος της νιότης μας μερικών… 

Τι μου θυμίσατε φίλοι μου. Ένα από τα πρώτα τραγούδια πουχα μάθει να γρατζουνάω στη κιθάρα μου. Μαθητής στα 16 τρέχαμε Ηπείρου κ Αχαρνών στο Κύτταρο να ακούσουμε το Διονύση και να δούμε το Τζίμη το Τίγρη στην απογευματινή παράσταση, αφού ήμασταν κοπανατζίδες.  Φοβερή η ερμηνεία της Κωχ

Πάντως Δημήτρη ( Γκενέ) αμφιβάλω αν τα αποστασιόμετρα με laser μετράνε την απόσταση με τον τρόπο που αναφέρει ο σύνδεσμός σου. Αφού η ακρίβεια του 1mm που διαθέτουν απαιτεί μέτρηση χρόνου 1/300.000.000.000s . Χρόνος πολύ μικρός για να μπορεί να μετρηθεί και από τα πιο σύγχρονα ηλεκτρονικά κυκλώματα. Νομίζω ότι η μέτρηση γίνεται με τη βοήθεια της συμβολής. Δηλαδή η ανακλώμενη δέσμη laser περνάει από ένα φράγμα περίθλασης και μετριέται με ακρίβεια η απόσταση των κροσσών ενίσχυσης. 

Δεν το είχα δει Δημήτρη. ΜΠΡΑΒΟ. Θα το μελετήσω ενδελεχώς και θα σου πω τη γνώμη μου

Δημήτρη καλημέρα από Κέρκυρα. Διάβασα ενδελεχώς την εργασία σου και έχω ορισμένες επιφυλάξεις στο εξής σημείο.

Λες στη σελίδα 4 στο β) Για να αρχίσει η περιστροφή . Αυτές οι συνθήκες δεν εξασφαλίζουν ότι η ράβδος θα περιστρέφεται γύρω από ΣΤΑΘΕΡΟ σημείο. Αν πάρουμε το θεμελιώδη νόμο για την εφαρμογή 1 σελ 5 θα έχουμε

Έστω ότι περιστρέφεται γύρω από σταθερό σημείο που απέχει απόσταση χ από το κέντρο μάζας τότε θα έχουμε:

Διαιρώντας κατά μέλη προκύπτει     όπου  χ=L/2-γ  σύμφωνα με τους συμβολισμούς σου. Σχέση η οποία δε συνάδει με τα συμπεράσματα της εφαρμογής 1. Νομίζω, όπως είχα γράψει και στο Διονύση ότι δεν υπάρχει σταθερό σημείο περιστροφής.

Καλημέρα Πάνο

Συγνώμη για την καθυστέρηση να απαντήσω και

σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου και την κριτική ματιά σου

Θα έλεγα όμως να μεταφέρεις τα δυο τελευταία σχόλιά σου 

στα σχόλια της ανάρτησης στην οποία σε παρέπεμψα και εκεί θα απαντήσω.

Αν δεν τα μεταφέρεις θα απαντήσω αύριο εκεί έστω και αν δεν μεταφέρεις εκεί τα σχόλιά σου .

Καλημέρα Χαράλαμπε.

Πολύ διαφωτιστικό άρθρο για την αξία της ιστορίας της επιστήμης.

Θα έλεγα μόνο, ότι γενικότερα η μελέτη της Ιστορίας, είναι κάτι απαραίτητο που μπορεί να μας καθοδηγήσει και να μας επιτρέψει να βλέπουμε με άλλο μάτι και αυτά που συμβαίνουν στις μέρες μας.

Κυρίως μας προφυλάσσει από την άγνοια που οδηγεί στο "εμένα μου λες…"

Εξαιρετικό! Τώρα το είδα …

Αγαπητοί φίλοι καλή αρχή!

Η άποψή μου – εμπειρία μου:

Για να ωφεληθεί κάποιος μελετώντας τις διαλέξεις του Φέινμαν, θα πρέπει να τις προσεγγίσει με παρθένα ματιά: Από την πρώτη στιγμή δεν θα πρέπει να προσπαθήσει να ταιριάξει ό,τι διαβάζει, με ό,τι ήδη ξέρει. Τότε αυτά τα κείμενα γίνονται απολαυστικά!

Αργότερα, όταν οι ιδέες του Φέινμαν αποκρυσταλλωθούν στο μυαλό του αναγνώστη, ο αναγνώστης μπορεί να προσπαθήσει να τις ταιριάξει με ό,τι ήδη ήξερε. Και τότε, συνήθως με έκπληξη, διαπιστώνει ότι πολλές αποσπασματικές γνώσεις του αρχίζουν να συνδέονται μεταξύ τους. Αυτή είναι η δεύτερη απόλαυση!

Ανδρέας

Καλησπέρα συνάδελφοι

Ένας νομπελίστας φυσικός, καθηγητής σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, ένας επιστήμονας που η ίδια η επιστημονική κοινότητα έκρινε ως ισάξιο των Νεύτωνα και Einstein… Ο πλέον ειδικός στο αντικείμενό του.

Πού δίδασκε;

Στο Caltech.

Σε ποιους δίδασκε;

Σε ένα περιορισμένο αριθμό φοιτητών από όλον τον κόσμο, οι οποίοι ικανοποιούσαν τα αυστηρά κριτήρια του πανεπιστημίου και οι οποίοι το επέλεξαν ακριβώς για να μυηθούν στην επιστήμη από  άτομα σαν τον Feynmann.

Τι πίστευε για την μάθηση;

Εδώ απαντά ο ίδιος:

“I don’t know what’s the matter with people: they don’t learn by understanding, they learn by some other way — by rote or something. Their knowledge is  so fragile!”

«Δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς συμβαίνει με τους ανθρώπους: δεν μαθαίνουν καταλαβαίνοντας, αλλά με κάποιον άλλο τρόπο, όπως η εκστήθιση ή κάτι τέτοιο. Η γνώση τους είναι τόσο εύθραυστη!» (η μετάφραση δική μου)

Είναι άραγε το ίδιο να διδάσκεις στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση και το ίδιο στην τριτοβάθμια; Και ακόμα περισσότερο, είναι το ίδιο να διδάσκεις φυσική σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, με το να διδάσκεις φυσική σε μαθητές του ελληνικού Λυκείου με την απέραντη, ανούσια ασκησιολογία και τις «μεθοδολογίες» της;

Δεν νομίζω ότι μπορώ να απαντήσω γενικά στο ερώτημα.

Ήταν για μένα καλός δάσκαλος (μέσα από τα βιβλία του); ΝΑΙ γιατί, μεταξύ άλλων, μου έμαθε ότι…

“You can know the name of a bird in all the languages of the world, but when you’re finished, you’ll know absolutely nothing whatever about the bird… So let’s look at the bird and see what it’s doing — that’s what counts.” 

«Μπορεί να ξέρεις το όνομα ενός πουλιού σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, αλλά να μην ξέρεις απολύτως τίποτα για το πουλί… Συνεπώς ας παρατηρήσουμε το πουλί για να δούμε τι κάνει – αυτό έχει σημασία» (η μετάφραση δική μου)

Καλημέρα συνάδελφοι. Κάποιες σκέψεις και από μένα.

Γιατί θα πρέπει ένας μεγάλος επιστήμονας να είναι και καλός δάσκαλος; Από πού συνάγεται κάτι τέτοιο;

Θα έλεγα ότι ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Γιατί;

Γιατί ο μεγάλος Φυσικός (ας μείνουμε στα δικά μας…) κολυμπάει στα πολύ βαθιά νερά και το μυαλό του είναι απασχολημένο επί 24ώρου βάσεως με την έρευνά του. Πότε θα ασχοληθεί σοβαρά με τη διδασκαλία; Και αν διδάσκει, θα το κάνει γιατί είναι υποχρεωμένος και όχι επειδή το επιθυμεί. Η διδασκαλία είναι ένα πάρεργο.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι πολλοί μεγάλοι Φυσικοί, όταν μπαίνουν σε ηλικία μη παραγωγική ερευνητικά, το «στρίβουν» στη διδασκαλία. Δεν μπορούν να παράγουν γνώση και ασχολούνται με τη διάδοσή της…

Από την άλλη, ας μην ξεχνάμε ότι η διδασκαλία, εκτός από γνώση είναι και «τέχνη». Που όμως, όπως όλες οι τέχνες πρέπει να καλλιεργηθεί. Κανείς δεν έγινε μεγάλος ζωγράφος, επειδή απλά είχε ταλέντο… Αν λοιπόν ο επιστήμονας έχει στραμμένο το ενδιαφέρον του στην έρευνα, πότε θα βρει το χρόνο να ασχοληθεί με την καλλιέργεια της «τέχνης της διδασκαλίας»; Μάλλον ποτέ…

Ναι, αλλά ο Feynman έχει γράψει καταπληκτικά πράγματα και σαν παρουσία ήταν μεγάλος star, είναι  δυνατόν να μην είχε αποτέλεσμα στη διδασκαλία του;

Προφανώς είναι δυνατόν! Το ότι ενθουσιάζει εμάς που είμαστε Φυσικοί δεν λέει και κάτι για το πώς γίνεται αποδεκτός από τους φοιτητές. Ή το ότι είναι νομπελίστας και φημισμένος Φυσικός, είναι ένα κίνητρο για τον πρωτοετή φοιτητή να τον παρακολουθήσει. Αλλά αυτό πόσο θα κρατήσει, αν η διδασκαλία δεν έχει εκείνα τα δομημένα βήματα, που θα τον κάνουν να μαθαίνει και να νιώθει τη χαρά του ότι «προχωρά»; Απλά πολύ σύντομα κινδυνεύει να καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι «αυτά δεν είναι για μένα»…

Ας προσθέσω και μια προσωπική εμπειρία, που μου ήρθε στη μνήμη διαβάζοντας:

«Καθώς φοιτούσε η πορεία, η προσέλευση των φοιτητών στις διαλέξεις άρχισε να πέφτει ανησυχητικά, αλλά ταυτόχρονα άρχισαν να παρακολουθούν όλο και περισσότεροι διδάσκοντες και μεταπτυχιακοί φοιτητές, οπότε ο χώρος παρέμεινε πλήρης και ο Feynman δεν μπορούσε ποτέ να γνωρίζει ότι έχασε το ακροατήριο.»

Στο 2ο έτος του Φυσικού, στα μαθηματικά είχαμε καθηγητή τον Ζερβό. Η ύλη ήταν διαφορικές εξισώσεις και μιγαδικές συναρτήσεις. Δεν μας έκανε ούτε μια ώρα διαφορικές (τις είχε αναθέσει στον βοηθό του Λεγάκο), αφού σαν Φυσικοί θα υποχρεωνόμαστε να τις μάθουμε… και δίδασκε 6-9 στη Νομική, κάτι συμπυκνωμένα τρίωρα μιγαδικές συναρτήσεις.

Θυμάμαι ένα τέτοιο τρίωρο, όπου αποδείκνυε ότι μεταξύ δύο σημείων υπάρχει και ένα τρίτο, καταθέτοντας διάφορες αποδείξεις, μεταξύ των οποίων μια του πατέρα του (επίσης Καθηγητής) και μια δική του. Η μισή αίθουσα ήταν γεμάτη από μεγάλους σε ηλικία μαθηματικούς, που έρχονταν να τον απολαύσουν. Σε εμάς δεν έλεγε τίποτα…

Θα πει κάποιος ότι κάναμε λάθος και θα έχει δίκιο. Αλλά δεν είμαστε τότε εξηντάρηδες, είμαστε εικοσάχρονοι…

Και ο Ζερβός ήταν σταρ καθηγητής. Είχε απολυθεί επί χούντας και εμπλούτιζε το μάθημά του με όμορφες ιστορίες, με πολιτικές προεκτάσεις, που τότε είχαν μεγάλη πέραση… αλλά και γενικότερα το μάθημα ήταν πολύ ζωντανό. Παρακολούθησα μόνο λίγα τρίωρα…

ο επίλογος του Feynman:

"Αυτό δείχνει ότι το φορτίο , ανεξάρτητα από το φορτίο Q , μεταφέρεται όλο από τη μικρή σφαίρα στο φλοιό"

Αλλά τότε δε θα προέκυπτε πάλι διαφορά δυναμικού μεταξύ του σφαιρικού φλοιού και της σφαίρας;

δύο ερωτήματα

α. η εικόνα αποδίδει το "περιβάλλεται";

β. το "αυτό δείχνει" αναφέρεται στην προηγούμενη σχέση;

Γεια σου Βαγγέλη.

Την εικόνα την πρόσθεσα εγώ και όχι ο Χαράλαμπος. Την βρήκα μέσω google και αν ερμηνεύω σωστά η μικρή σφαίρα που φαίνεται, έχει εισαχθεί στο εσωτερικό του μεγαλύτερου περιβλήματος…

Καλημέρα Χαράλαμπε, καλημέρα Ανδρέα.

Νομίζω ότι το συμπέρασμα που προκύπτει από το συνδυασμό σφαίρας-φλοιού είναι ότι αν αποκτήσουν π.χ. θετικά φορτία, η εσωτερική μικρή σφαίρα θα έχει πάντα μεγαλύτερο δυναμικό από το φλοιό.

Αλλά τότε αν συνδεθούν αγώγιμα, θα μεταφερθούν φορτία, μέχρι να πάψει να υπάρχει διαφορά δυναμικού, πράγμα που  θα συμβεί όταν όλο το φορτίο της εσωτερικής σφαίρας μεταφερθεί στο φλοιό.

Αλλά αντίστοιχη μεταφορά φορτίων θα έχουμε και όταν οι δύο αγωγοί έχουν φορτία π.χ.η σφαίρα q₁=-Q και ο φλοιός φορτίο q₂=+3Q.

Τότε θα μεταφερθεί φορτίο -Q από τη σφαίρα προς τον φλοιό οπότε τελικά η σφαίρα θα έχει μηδενικό φορτίο και ο φλοιός φορτίο +2Q.

Αλλά έτσι οι δύο αγωγοί θα αποκτήσουν κοινό δυναμικόV=K2Q/R, όπου R η ακτίνα του φλοιού.

Καλησπέρα Χαράλαμπε.

Δεν κατάλαβα πού εστιάζεις το σφάλμα.

Υπάρχει κάτι που δημιούργησε πρόβλημα στους μαθητές;

Διαφωνείς με το τμήμα του κειμένου που δόθηκε; Αν ναι, γιατί; Επειδή θεωρείς ότι δεν είναι Η ΑΛΗΘΕΙΑ;

Το πρόβλημα είναι “ιδεολογικού τύπου” για το ηθικό ή μη, για το αν δικαιούται ο μαθητής να έχει αντίθετη αντίληψη πάνω στο θέμα;

Νομίζω αν είναι το τελευταίο, έχει “λυθεί” στα πλαίσια του μαθήματος.

Δεν βαθμολογείται το “ιδεολογικό” υπόβαθρο του μαθητή αλλά η ικανότητά του στην επιχειρηματολογία, στη κατανόηση, στην απόδοση κειμένου.

Τα παραδείγματα που κόπηκαν από το κείμενο δείχνουν την πραγματικότητα. Οι σύγχρονοι επιστήμονες εκτός από μια μικρή μερίδα που εργάζονται για την κατασκευή όπλων και θεμάτων που άπτονται βιοηθικής π.χ. μεταλλαγμένα, κλωνοποίηση δεν μπορούν να προβλέψουν τα αποτελέσματα χρήσης των ερευνών τους κάτι που καθιστά την πρώτη πρόταση για πολύμορφη ευθύνη ουτοπία. Θεωρητικά "Δεν βαθμολογείται το «ιδεολογικό» υπόβαθρο του μαθητή αλλά η ικανότητά του στην επιχειρηματολογία, στη κατανόηση, στην απόδοση κειμένου." Στην πράξη όποιος αμφισβητήσει το θέμα έχει σοβαρό πρόβλημα . Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Δεν θεωρώ ότι υπάρχει η απόλυτη αλήθεια σε καμιά θεωρία αν σε κατάλαβα καλά.

Καλησπέρα Χαράλαμπε.

Η προσωπική μου θέση είναι ότι όταν εξετάζουμε τη γλώσσα, δεν εξετάζουμε την "ερμηνεία" κοινωνικών φαινομένων, που, έτσι και αλλιώς υπάρχουν διαφορετικές οπτικές γωνίες και διαφορετικές απόψεις περί σωστού και λάθους.

Δίνεται μια θέση (συνήθως ευρείας αποδοχής, αλλά όχι απαραίτητα) πάνω στην οποία ο μαθητής καλείται να απαντήσει σε συγκεκριμένα ερωτήματα που διατυπώνονται.

Και, αυτό που βαθμολογείται, είναι η ικανότητά του με σωστή χρήση της γλώσσας να επιχειρηματολογήσει υπέρ ή κατά αδιάφορο, με συλλογισμούς που να αποδεικνύουν την ικανότητά του να διατυπώνει με σωστά Ελληνικά τα όποια επιχειρήματα….

Έτσι σύμφωνα με την παραπάνω θέση, δεν μπορεί να υπάρχει "σφάλμα στο θέμα της έκθεσης". Μπορεί να υπάρχει διαφωνία σε μια θέση που διατυπώνεται, είτε του συγγραφέα είτε έμμεσα της ΚΕΕ, αλλά αυτή η διαφωνία δεν συνιστά "σφάλμα".

Ίσως να με έχουν … διαβρώσει οι φυσικές επιστήμες και να βλέπω τα πάντα σαν αληθείς ή ψευδείς προτάσεις που τεκμηριώνονται στην πράξη ή με πειράματα. Οι όποιες διαφωνίες σίγουρα προάγουν την επιστήμη. Δεν είμαι σε θέση να προβλέψω πόσοι μαθητές το είδαν με τη μορφή που το έθεσα. Καθώς δεν υπάρχει η απόλυτη θεωρία ή η απόλυτη αλήθεια οτιδήποτε θα μπορούσε να τεθεί ως θέμα έκθεσης. Εγώ δεν το έκρινα σαν θέμα έκθεσης, άλλωστε δεν είμαι φιλόλογος ,αλλά από επιστημονική σκοπιά σαν αληθή ή ψευδή πρόταση. Βεβαίως θα μπορούσε να τεθεί και ως θέμα έκθεσης "τα μεταλλαγμένα ως διάδοχοι των φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων στην λύση του παγκόσμου επισιτιστικού προβλήματος των ανθρώπων που πεθαίνουν από πείνα"

Εγώ βλέπω στο κείμενο και την ευθύνη του επιστήμονα , και την αναγνώριση ότι οι οι αποφάσεις όχι μόνο δεν ελέγχονται από αυτόν αλλά δεν προϋποθέτουν καν την συμφωνία του…

Ο επιστήμονας βαρύνεται με πολύμορφη ευθύνη για τη γνώση που κατά κάποιον τρόπο παράγει και οφείλει να προβλέπει οποιοδήποτε πιθανό κίνδυνο που θα μπορούσε να προέλθει από τη χρήση της -ή την κατάχρησή της- στο μέλλον για τον άνθρωπο και για την οικουμένη. Δυστυχώς, όμως, οι αποφάσεις για τη χρησιμοποίηση από τη σύγχρονη τεχνολογία επιστημονικών γνώσεων και ανακαλύψεων δεν ανήκουν πάντοτε στην απόφαση ή στη σύμφωνη γνώμη εκείνων που τις ανακάλυψαν, ούτε οι πολλαπλές συνέπειες από τη χρήση τους έχουν όσο και όπως θα άρμοζε υπολογισθεί…

Σίγουρα μπορεί κάποιος να προσθέσει και άλλες σκέψεις … και αυτό είναι το ζητούμενο…

Ίσως δεν κατάλαβα που είναι η ένσταση.

Καλημέρα και πάλι

Ξαναβλέποντας το απόσπασμα που συζητάμε …

αναρωτήθηκα πόσοι φιλόλογοι θα θεωρούσαν σωστή την σύνταξη :

."…οι αποφάσεις για τη χρησιμοποίηση από τη σύγχρονη τεχνολογία επιστημονικών γνώσεων και ανακαλύψεων  δεν ανήκουν  στην απόφαση ή στη σύμφωνη γνώμη εκείνων που τις ανακάλυψαν…"

Δηλαδή … οι αποφάσεις δεν ανήκουν στην απόφαση ή την σύμφωνη γνώμη…;

Πράγματι Χαράλαμπε,

με τη διατύπωση "το μέγιστο ρεύμα που μπορεί να διαρρέει κάθε τμήμα …"

είναι σαφές τί ζητείται.

Ίσως θα έπρεπε να επαναδιατυπωθεί και η πρόταση στη λύση:

"Για να μην πέσει η ασφάλεια πρέπει να κόψουμε το σύρμα …"